dagboek • december
van de emigratie van Thirza en Paul naar Armagh, Noord-Ierland
dagboek
2006
05
04 03 02 01
2005
12 11 10 09
08 07 06 05
04 03 02 01
2004
12 11 10 09
08 07 06 05
04 03 02 01
2003
12 11 10 09
08 07 06 05
04 03 02 01
2002
12
links
kathrijn
hendrikje
beeldverslagen
armagh city
waarom armagh
de aanloop
dublin '98
dublin '99
uilleann pipes
Heerlijk geslapen. Ging prima, Hendrikje in d'r eigen bed. Het gaat eigenlijk helemaal erg goed met Hendrikje. Thirs kolft zoveel mogelijk af en dat gaat dan via de fles bij Hendrikje d'rin, maar is het niet genoeg dan gebruiken zonder gewetenswroeging gewoon formula-melk. Ze heeft al een tijdje echte tranen als ze huilt en ze lacht en kraait van plezier, om de een of andere onverklaarbare reden voornamelijk tijdens het verschonen van de luier. Vindt ze prachtig. Ze kan heel erg lief gapen en als ze moe is wrijft ze in d'r ogen. Er is duidelijk vooruitgang.
Vol verwachting klopt mijn hart: zit er een brief bij de post van 't hotel? Ik weet dan al wel dat ik de baan niet heb gekregen, maar wil dat ook graag zwart op wit zien. Helemaal niets. Ik word daar echt heel erg chagerijnig van. Me eerst twee uur op m'n vrije dag laten wachten, dan geen bericht voor het einde van de week en dan geen beloofde brief op maandag. Slordig, heel erg slordig en daar kan ik heel erg slecht tegen.
Op het werk loop ik me nog verder op te vreten en heb de dag zo'n beetje afgeraffeld. Geen zin om me extra in te zetten.
's Avonds geen les, alweer niet. De maandag na het festival was iedereen zo afgepeigerd dat er geen les was, maar er was me verteld dat er vandaag wel les zou zijn. Na een telefoontje naar Brian blijkt dat er algehele verwarring was en ze de les maar helemaal niet door hebben laten gaan. Dus heerlijk een avond thuis zitten computeren en Hendrikje-doen. Ik heb haar zelfs helemaal zelf alleen voor d'r bedje klaargemaakt: verschoond, gevoerd en in bed (d'r eigen bed) gelegd. Nog in bed even afgevuld tot ze in slaap viel en daarna weer heel stilletjes naar beneden geslopen.
Dinsdag 2 december - PE
Alweer heerlijk geslapen. En alweer, geen brief. Potverdorie. MAAR...
... 's Ochtends vroeg gebeld door Melanie, de personeelsfunctionaris van het hotel. Dat ik dus inderdaad niet de baan heb gekregen van supervisor. Te weinig ervaring. En overigens, Martin heeft dit jaar de prijs gewonnen 'Barman van 't jaar'. Ik heb dus verloren van de beste barman van Noord-Ierland en da's een kleine troost. Echter... ze wilde me wel vragen of ik interesse had in de functie 'shift leader', de functie die ik overgeslagen zou hebben was ik supervisor geworden. Dus ik heb wel promotie gekregen! En... 62p per uur loonsverhoging EN met terugwerkende kracht tot toen ik als fulltimer begon 13p per uur loonsverhoging. Waren ze vergeten... Toch weer een beetje blij :-)
Ik probeeer zoveel mogelijk te computeren vandaag, maar dat wordt bemoeilijkt door een dochter die aandacht wil, ook als Thirs staat te koken en door een putje dat weer geschept moet worden. Na anderhalf uur tot over m'n ellebogen in de stront te hebben zitten roeren zonder zichtbaar resultaat bellen we de gemeente. Ze zijn al een keer langsgeweest en zouden uitzoeken waar het probleem zit, maar zonder resultaat. Morgen komen er mensen om te kijken.
Vlak voordat ik naar fiddle-les ga wordt er gebeld: de opzichter wil even komen kijken zodat-ie z'n mannen voor morgen kan instrueren. Ik ben helemaal verbaasd, zo'n doortastende houding verwacht je in dit land helemaal niet! En hij is er echt, twee minuten na z'n belletje. Ongelooflijk.
Fiddle les ging goed, we waren met z'n velen. Sally komt Thirs en Hendrikje ophalen om naar de zangsessie te gaan, maar Hendrikje heeft een ongelukkig moment uitgekozen om honger te krijgen dus blijft ze gewoon lekker bij mij thuis. Ze doet EEUWEN over d'r flesje, waardoor ik pas laat weer aan de site kan werken. Maar ondertussen wel een paar prachtige foto's gemaakt. De malle doos vindt het leuk om verschoond te worden en om eigenlijk in 't algemeen veel aandacht te krijgen. En dan wordt er tegenwoordig breed gegrijnsd :-) Thirs komt laat thuis (voor haar doen) en het was gezellig, alleen is er naast Sally niemand op komen dagen. Da's toch jammer.
TM - De sessie lijkt een zachte dood te gaan sterven, jammergenoeg. Er zijn wel mensen geïnteresseerd, maar ze komen niet, dus dat schiet niet op. Met Sally een alternatief plan bedacht: sessie bij mensen thuis houden met wat hapjes en drankjes, zodat het wat gezellig wordt en je echt een afspraak kunt maken. Dan weet je tenminste wie er komt. Iedereen zou dan een keertje gastvrouw/heer kunnen spelen. Vanavond was op zich heel gezellig: met Sally over van alles en nog wat zitten kletsen.
Hendrikje gaat met mij mee naar boven, zodat Paul nog ongestoord kan werken. Er wordt druk geprutteld en gesnotterd, zelfs na druppeltjes. Ik doe mijn oordopjes maar in, anders kan ik niet slapen. Hendrikje doet het trouwens erg goed in d'r eigen bed en wij ook, weer gewoon met z'n tweeën in het grote bed: ik slaap als een roos! Ik hoef er meestal maar één keer uit om te voeden.
Woensdag 3 december - TM
Om half twaalf komt iemand van de water service het riool nakijken. Om een uur of één zal hij terugkomen met materieel om de boel schoon te maken en te kijken waar het euvel nou zit. Tot dan zo lang mogelijk de boel ophouden....
PE - weer vanouds lekker gewerkt. Onverwachts een middag in de bunker: studentenfeestje met disco. Eerst lekker opgeruimd, bevoorraad, kassa klaargemaakt en toen maar wachten. En ik weet niet hoe ze het voorelkaar krijgen, maar er is twee uur lang non-stop gezopen. Waar halen ze dat geld vandaan? Studenten horen toch geen penny te hebben om hun kont te krabben? Ze waren allemaal wel heel erg beleefd. Steevast 'please' en 'thank you'. Da's wel wat anders dan 'gimme a pint'.
Ik hoorde net van Thirs dat er drie man drie uur lang is beziggeweest met het riool en dat ze morgen terugkomen om de straat op te breken. Ze zijn zelfs met een metaaldetector in de weer geweest. Geen wonder dat ik met m'n ploppertje gisteren geen resultaat boekte :-)
Overigens, dat Nederlands van ons, hè. Het lijkt wel alsof het met de dag beroerder wordt. Misschien is dit dagboek wel een leuk corpus voor een talenstudent die wil afstuderen op taalverloedering :-) Er zijn een paar woorden die heel stiekumpjes aan erin gluipen: 'or' in plaats van 'of' en 'over' in plaats van 'boven'. Erg he. En uitdrukkingen die je letterlijk vertaalt naar het Nederlands en als je de laatste lettergreep van je tong hebt laten rollen besef je je pas wat je gezegd hebt en stijgt het schaamrood je naar de kaken. Zeker als purist (inmiddels dus ex-purist) vind ik dit allemaal best wel heel erg vreselijk. Maar ook best interessant. De spelvouten in het dagboek zijn te wijten aan heel iets anders, da's gewoon luiheid. Of gebrek aan tijd, 't is maar net hoe je het wilt bekijken. O ja, 'ij' en 'ei', daar moet ik ook af en toe erg over nadenken. En spaties. In het Engels schrijven ze erg veel los en ik merk dat ik in het Nederlands last heb van hypercorrectie.
Donderdag 4 december - PE
De heren van de riolering komen weer langs, wederom met z'n drieën en met een grote hogedrukspuit. Ze parkeren lekker midden op de weg bij ons voor en de Mall heeft ongeveer twee uur lang een verkeersopstopping. Maar... het is ze gelukt! Er werd me inderdaad verteld dat ze begrepen dat ik het dit keer met m'n ijzerdraadje en ploppertje niet voorelkaar heb gekregen. Ze zullen er een oogje op houden en misschien zelfs een soort monitor-tentje voor op de straat neerzetten. Wat ze daar precies mee bedoelen weet ik niet, maar het klinkt erg interessant.
En... een pakje! Joepie! Van Ragnhild, met een brief, een Difrax fles (da's zo'n fles met een bochel, eens kijken hoe dat werkt), informatie over het Mirena anticonceptiemiddel, een soort spiraal met ingebouwde pil EN een CD met de foto's die Ragnhild tijdens het bezoek aan Armagh genomen heeft. Ik ben zo vrij geweest het in de beeldverslagen op te nemen. Dank voor alles!
Gisteren ontdekt dat Pien, de kersverse dochter van Jerry en Yvonne, inmiddels ook in beeld op het web aanwezig is. Een prachtige joekel van een meid, ruim 4 kilo. Hendrikje zit nu na bijna 8 weken nog geeneens aan het geboortegewicht van Pien.
Vrijdag 5 december - PE
)
Officieel is het vrijdag, maar eigenlijk voelt het nog als donderdag: het is even over twaalven en ik ben net een kwartier thuis van m'n werk. Lekker gewerkt, lekker ontspannen, precies druk genoeg en zo'n avond met alleen maar aardige mensen. Ik heb van de collegae bar staff een tas met cadeautjes gekregen! Het blijkt dat die spaarpot 'I stopped smoking and started saving' die al weken op de bar stond de vergaarpot was voor fooien om een cadeautje voor Hendrikje te kopen. Da's LIEF! Het idee was van James en de uitvoerende was Marie (Marie Lee, ik heb d'r al verteld van het liedje 'Mary Lee' van Willy Wilson and The Downbeats, maakte niet echt indruk), die zelf vijf maanden zwanger is.
Cadeautjes zijn een doos bonbons voor de moeder, een jurkje, een winterjas, een paar sokken met bijpassende polsrammelaar (jaja) en een zilveren armbandje.
)
Van het armbandje heb ik een compilatiefoto gemaakt. Helemaal goed gespeld. En nu gaat me iets dagen, de gluiperds :-) !!! Een tijd geleden liepen James, Jason en Marie te bakkeleien over hoe je d'r naam nou zou spellen, omdat je het zo anders uitspreekt dan hoe je het schrijft. Dus moest ik in blokletters d'r naam nog een keer spellen en uitleggen hoe het zat met de 'j' in het Nederlands. Maar ze hadden de spelling nodig voor het armbandje! Aha! Verder mooi Keltisch vlechtwerk EN het Claddagh symbool: dat liefde en vriendschap mogen heersen. En het zat in een mooi doosje met 'Ewarts Jewellers Armagh' erop.
En even iets heel anders: Hendrikje doet het goed op het Internet. Ga maar eens naar Google en zoek op Hendrikje. Ze is tweeds! Alleen het Tassenmuseum Hendrikje houdt ons Hendrikje van de eerste plaats af! Het is een museum over de ontwikkeling van de damestas gedurende de laatste vijfhonderd jaar. En... ze zoeken naar een nieuwe locatie, binnen of buiten Nederland. Is dit nou toevallig of niet, is dit voorbestemd?
TM - Woeha! Bijna acht weken oud en ons moppie heeft haar eerste nacht doorgeslapen! Om half negen naar bed, om half acht weer wakker (nog niet eens aan het huilen). Het is natuurlijk geen garantie voor de komende tijd, maar het begin is er. Ze heeft ook erg veel gedronken gisteren overdag. Toevallig heeft Paul het er met een collega over gehad: als ze overdag meer gaan drinken, heb je al gauw een kind dat doorslaapt. Duimen dus.
Wat een ontzettend lief idee van de collegae van Paul! Lieve kleertjes (bekende jas!) en een ontzettend mooi armbandje, ik kreeg er een brok van in mijn keel. Ik zou er eerlijk gezegd niet aan denken om het haar om te doen, maar het is een prachtige geboorteherinnering. Vergelijkbaar met een geboortelepel of -kaars of -bord.
Dat museum hè? Mmm. Tja. Interessant. Even goed nadenken: ..of...hoe...waar...
Ik heb een begin gemaakt met het echte leven als huisvrouw: Paul zei dat het waarschijnlijk wel mogelijk is dat hij voor al het inkomen zorgt, maar dan moet ik wel het hele huishouden in principe op mij nemen. Dan kan hij overdag ook aan websites werken. Daar heeft hij helemaal gelijk in. Omdat hij alleen ook de huisvrouw van ons twee is, heb ik wat structuur nodig, zoals bij alles, en lijstjes. Op internet tips voor huishoudkunde opgezocht en een agenda gemaakt. Want op het moment moet er zoveel gedaan worden, dat ik alles half of helemaal niet doe: o, ik moet dit ook nog, en dat ook nog. Als ik mij aan het schema kan houden, hoeft er uiteindelijk minder op de grote schoonmaakmanier gedaan te worden. Jaja, we zullen zien.
)
PE - Nou, dat schema werpt z'n vruchten wel af! Toen ik thuis kwam van een heerlijk dagje werken, was er ineens gestoft en opgeruimd en schoongemaakt en en en ... ongelooflijk! Ga zo door! Ga vooral zo door :-) Thirs is nog even langsgekomen in het hotel met Hendrikje om een bedankbriefje voor de cadeaux af te geven. Ik liep net aan ze te denken: nog 2 uurtjes en dan zie ik Hendrikje weer en toen kwamen ze zomaar ineens binnen. Da's een leuke verrassing. Van een vaste klant, meneer Billy Trimble, ook centjes gekregen voor Hendrikje. We weten inmiddels wat het betekent en het is echt een mooi gebruik.
Na het eten, ouderwetse bakramen, heerlijk, op naar St. Patrick's Trian, voor het concert van John Moulden en Kieran Burns. Het was heeeeeeeel rustig en Hendrikje koos nou net dit concert uit om wakker te zijn en honger te hebben. Thirs is als eerste met Hendrikje weggegaan, maar heeft nog in de deuropening staan luisteren. Hier zag Eithne d'r kans waar en ze heeft eindelijk een tijdje met Hendrikje gezeten, kon ze d'r eindelijk vasthouden. Thirs heeft dus lekker rustig een tijdje kunnen zitten, totdat we op de achtergrond een bekende huil hoorden: honger! Thirs met de fles weer terug en in de pauze hebben we de rollen omgedraaid. Ik heb eerst nog op de achterste rij gezeten maar Hendrikje zat zo aan die fles te lurken dat Thirs het voorin de zaal kon horen. Ben toen in de hal gaan zitten en heb de muziek nog door de open deuren kunnen horen. Het concert was heel lief, heel intiem. Solo concertina en solo zang. Ik ben niet naar de sessie gegaan: morgen veel doen, laat werken en ik was toch al best moe.
Zaterdag 6 december - PE
YES!!! Hendrikje did it again! Thirs heeft 'r om 11 uur gisteravond naar bed gebracht en heeft 'r om half tien naar beneden genomen om de fles te geven, ze was toen al wakker en lag op d'r hand te sabbelen, da's het stadium dat aan het pruttelen voorafgaat, wat weer eindigt in huilen. Ze heeft dus WEER een nacht zonder een kik te geven doorgeslapen! Joepie!
Toen ik beneden kwam was Thirs Hendrikje aan het badderen, maar... in de wasbak in de badkamer! Wel wat krap, maar het gaat wel. En Hendrikje vond het ERG leuk! Het is handig om d'r zo even snel te badderen, geen gesleep met badjes en alle badderparafernalia, maar het wordt wel wat nat.
Aangezien het concertina en zang was gisteren ga ik vanochtend niet naar de workshops. Thirs daarentegen gaat even voor twaalven naar de workshop van John Moulden, lekker zingen.
Nu we weer een beetje tijd hebben zit ik nog wat plaatjes door te spitten en er zijn er twee die ik eigenlijk nog wel even online wil zetten: de welkom thuis foto en de foto van oma d'r stoel. Op zondag 19 oktober kregen we een mailtje van Rag en Kees, als welkomstgroet voor Thirs die op zaterdag uit het ziekenhuis was thuisgekomen. Het attachment was een familiefoto, genomen op de verjaardag van Jona, vrijdag 17 oktober en da's zo'n leuke foto, die willen we jullie niet onthouden. En dan het stoeltje van oma. Jarenlang hebben we het stoeltje van de moeder van mijn moeder in huis gehad en we besloten het niet mee te nemen naar Ierland. Niemand wilde het hebben maar gezien de emotionele waarde wilden we het ook niet aan de straat zetten of aan de tweedehandswinkel geven. Gelukkig besloot Ragnhild zich over het stoeltje te ontfermen en eenmaal thuis bleek Jona er dol op te zijn. Ook Kees vindt het een lekkere stoel en... ze hebben 'm laten restaureren. Hier is het eindresultaat... Mooi hoor.
)
)
Enne... Femke wilde niet op de foto, die joekel in de armen van Ragnhild is Jona (twee jaar precies op deze foto) en de dreumes linksonder is Roemer, de zoon van Martijn en Esther. Esther staat d'r ook niet op, want die heeft de foto genomen.
TM - Vanochtend ook lekker geredderd in huis en dankbaar gebruik gemaakt van de stilte op de babyfoon. Toen ik klaar was met poetsen ben ik even boven gaan kijken: Hendrikje lag met doorweekte mouw met d'r hand in haar mond. Toch wel honger dus. Eten en daarna in bad. Het hele badgedoe met het losse badje neemt veel tijd in beslag en ik wilde wel op tijd klaar zijn voor de zangles vanochtend, dus als noodoplossing Hendrikje in de wasbak gebadderd. Warme kraan afgedekt en plonsen maar. In eerste instantie te veel water in de bak: bij elke beweging klotste het water over de rand. Even onder de blote billen de stop eruit getrokken, wat grote ogen opleverde!
Om twaalf uur man en kind thuis gelaten en naar de master class van John Moulden, een authoriteit op Traditional Singing in Ulster-gebied. Ik heb hem al meerdere malen ontmoet op festivals en mag hem graag. De les was erg interessant: hij heeft één liedje uitgebreid besproken: niet alleen de woorden en de melodie gegeven, maar de oorsprong en allerlei andere informatie. Hij kan erg goed en geanimieerd vertellen. Om twee uur moesten we er toch een eind aan breien en zijn Brian, John en ik richting stad gelopen. Uitgenodigd voor een kop koffie op de weg terug. Rond een uur of kwart voor drie stonden ze met verkleumde gezichten voor de deur en hebben nog een klein uur zitten kletsen en Hendrikje bewonderd.
Paul is weer werken en ik schrijf weer eens in het dagboek. Tante Betje ligt naast mij in de kar nog na te kirren van het Jip en Jannekeverhaal dat ik heb voorgelezen! Lang opgebleven.
Zondag 7 december - TM
Weer een nacht doorgeslapen. Heeft maar één nadeel: 's ochtends staan mijn borsten op klappen! Na het kolven meteen gedouched voordat Moppie ging huilen, na het voeden lekker een lange wandeling gemaakt naar het Observatorium. Hendrikje in de wagen met de kap omlaag. Boom, nog een boom, nog een boom, oe, vogel. Flink doorgestapt en moe weer naar huis gegaan. Hendrikje heeft ook vandaag weer berehonger: drinkt twee keer anderhalve fles en ligt nu heerlijk te ronken.
PE - Pffffffffff... het is hier kerstpartijentijd: bedrijven en verenigingen die in het hotel hun jaarlijkse receptie houden en dat was wel te merken: om vijf uur begonnen met werken en bijna non-stop doorbediend tot twee uur. Maar... daarna opruimen omdat er morgenmiddag WEER recepties zijn en was dus vanochtend om vijf uur thuis.
Groot nieuws: gisteren hebben we van Brian gehoord dat Jarlath de 'Folk on 2' wedstrijd van de BBC gewonnen heeft! Fantastisch! Hij heeft hier diverse keren voor op moeten treden en op vrijdag moest-ie naar London voor het laatste concert van de zes finalisten (uit driehonderd deelnemers). En hij heeft gewonnen! Erg goed! Iedereen blij en apetrots, niet alleen Jarlath en zijn familie, maar ook Brian en Eithne want dit is ERG goede reclame voor de Armagh Pipers Club.
Om vier uur weer werken, maar heb het heeeeeeeel rustig aan gedaan: lekker schoongemaakt samen met Andrew en later bijgesprongen in de Callan Bar. Mocht om negen uur al naar huis omdat ik zo m'n best had gedaan deze week.
Maandag 8 december - PE
)
Hendrikje vindt 't prachtig wanneer er voorgelezen wordt. En de boekjes van Jip en Janneke worden erg goed gebruikt. Zodra Thirs begint voor te lezen wordt ze door Hendrikje met grote ogen strak aangekeken en na een paar seconden wordt er breed gegrijnsd. En dat blijft duren zolang er voorgelezen wordt.
Voor de verandering: werken! 's Ochtends om tien uur begonnen en de Callan Lounge was een puinhoop. Rustig opgeruimd, enige extra om voor te bereiden was een groep van 15 die komt lunchen om half 1, geen probleem. De nieuwe bar-manager ontmoet, Barry, en Barry maakt een goede eerste indruk. Hij stottert. Da's voor mij altijd een goed teken: mensen die een lichte handicap hebben, of hoe moet je dat nou noemen: stotteren, chronisch overgewicht hebben, slissen, scheel kijken, in ieder geval iets hebben waar ze flink mee gepest kunnen worden, blijken meestal erg aardig te zijn. Wat ook een goed teken was, was dat-ie toen het druk begon te worden en hij zat te wachten op Paula meteen de armen uit de mouwen stak en tafels begon schoon te maken! Dat hebben we nog niet eerder gezien!
Overigens, vorige week een nieuwe vriend gemaakt geloof ik: Brian McCormick (niet helemaal zeker van de achternaam). Brian houdt enorm van Ierse muziek, speelt zelf geen instrument maar is fanatiek danser en ik ben 'm al diverse keren tegengekomen tijdens concerten hier. Wat erg handig is: Brian is één van de managers/eigenaars van het hotel :-) Hij stond op vrijdag met wat stukken tapijt een goede kleur uit te zoeken voor in de Callan bar en vroeg mijn advies. Aan de praat geraakt en natuurlijk verteld over mijn affiniteit met Ierse muziek. Nu blijkt dat ze van plan zijn om iedere donderdag een sessie te gaan houden in de Spires bar! Goeoeoeoeoeoeoeoeoeoed! Van't weekend kwam ik 'm weer tegen tijdens de 'do' van de Gaelic Football Club en werd ik uitgebreid voorgesteld aan dochters en schoonzonen etc. Pappen en nat houden :-)
Op m'n eerste dag als shift-leader m'n eerste klacht gehad en door een klant gerapporteerd bij de manager! Nou was 't mens volledig gestoord en had Malachy dat gelukkig ook door, dus ik hoef me d'r niet druk over te maken. Wat wilde het geval? Het geval wilde dat ik tijdens de drukke lunch een net verlaten tafel naast haar schoonmaakte. De mevrouw begon te klagen dat ze d'r eetlust kwijt was geraakt door de stank van het schoonmaakmiddel. Het schoonmaakmiddel echter is reukloos. Daar is over nagedacht en de mevrouw zat uit d'r nek te kletsen, op een onnodig groffe manier ook nog. Het was overigens de moeder van Marion, die in het hotel over de koffie gaat, en Marion is ook niet helemaal goed. Het zal wel in de genen zitten...
)
's Avonds verrassing: Thirs heeft het pakje opgehaald dat zaterdag niet bezorgd kon worden. Het blijkt een gecombineerd geboorte/Sinterklaas cadeau te zijn van Stefanie! Een leuke kaart en drie chocoladeletters! Wit, melk en puur. Jummie! Dankjewel Steef! Na het eten naar pipes les, leuke tune geleerd, of eerder, opgehaald. De tune zat er wel heel erg snel in en nu bleek dat we 'm begin dit jaar ergens geleerd hebben. Geloof ik. The Green Groves Of Eireann.
Dinsdag 9 december - PE
Veel gedaan, vooral gecomputerd: verder met onafgemaakte dingen afmaken en beloftes nakomen, wat eigenlijk hetzelfde inhoudt. Ons leven begint nu weer een zekere regelmaat te krijgen en ik kan weer wat beter plannen, wat inhoudt dat ik weer aan websites ben begonnen en muziek kan maken.
Thirs is niet te houden, die is helemaal los op het huishouden, inclusief roosters, todo-lists en dat allemaal in Filemaker Pro. Jaja. En ze heeft zelfs vandaag BOVEN gestofzuigd. Of stofgezogen, u ziet maar.
Vandaag weer eens met fiddle les wat dingetjes mee teruggenomen naar Brian en Eithne, foto's en cd's. Ik had een uur privéeles, was de enige. Er is niemand komen opdagen en we hebben een leuke tune geoefend, MET rolls. Er zitten drie verschillende rolls is, inclusief 1 op de derde vinger en die zijn vreselijk lastig, daar moet je namelijk ook je pink voor gebruiken en dat lukt mij nog niet zo erg. Ik heb altijd het gevoel alsof ik m'n pink nog uit m'n rugzak moet halen als ik'm nodig heb en als-t-ie eenmaal in positie is zijn is de tune al drie keer voorbij... Hard oefenen tijdens het kerstreces dus, ik moet een snelle pink zien te krijgen. Op de pipes heb je je linkerpink helemaal niet nodig, of je moet natuurlijk een fancy chanter met kleppen hebben, maar die heb ik niet.
's Avonds met een half oog tv gekeken en zitten computeren.
Woensdag 10 december - PE
Ik heb 'm! M'n nieuwe badge! Ik ben nu niet meer gewoon 'Paul', maar 'Paul Eliasberg, Charge Hand'. Ik heb geen flauw idee wat die functie nou precies betekent, nog nooit eerder van gehoord, maar het schijnt hetzelfde te zijn als shift leader. Daar kan ik beter chocola van maken.
Donderdag 11 december - TM
Vanochtend om zeven uur de wekker laten gaan: moet om een uur of negen weg. Hendrikje moet naar de dokter voor de acht-weken-controle en voor haar eerste inentingen. Na douchen, opruimen, ontbijten, wassen, aankleden, voeden, spullen pakken was het precies negen uur. Pfew! Via de bakker (noodrantsoen voor het geval ik lang moet wachten), om half tien bij de dokter. De wachtkamer barst uit zijn voegen van de roze baby's. H. is weer prachtig in het blauw, dus wordt steevast met 'he' en 'boy' aangesproken. Eigen schuld. H. heeft het niet naar d'r zin, ondanks een goede fles voor we weggingen. Dan maar de reservefles erin, al is het alleen om te sabbelen. Het is warm in de wachtkamer, H. wurmt de hele tijd heen en weer en ik kríjg het heen en weer. Gelukkig hoef ik niet te lang te wachten: er zijn twee verpleegkundigen vandaag die de clinic doen. Ze is goed gegroeid: weegt 4430 gram, is 55,5 cm lang en heeft een dikke kop: 39,5 cm omtrek. Met de eerste twee getallen zit ze op een gemiddelde van 25 % en met de laatste op een gemiddelde van 75% procent, klein wijffie met een groot hoofd dus! Tijdens de hele sessie ligt ze in d'r blote gat te lachen en te kraaien, gekke meid.
Daarna terug naar de wachtkamer om te wachten op de dokter die de verdere lichamelijke controle doet en de inentingen: "boehoe mama, waarom zitten ze nou niet meer aan me hè, en wat doen al die roze mormels hier naast me?" Tuttebel. Naar de dokter die aan alle uitstekende delen voelt en trekt, ogen, oren, neus en mond bekijkt. " Hè leuk mam, hihihihi, dat platte ding kietelt op m'n borst." Ze is perfect, zegt de dokter na zijn onderzoek. Ja dokter, dat wisten we al ;-). Daarna het drama: pipet prut in d'r keel en 'n prik in iedere dij. Ochochoch, wat een verdriet en dan helpt het natuurlijk niet dat mama ook wat wit wegtrekt. Huilen, huilen, krijsen mag je het wel noemen. Eerst heel erg dicht bij mij gehouden, toen maar begonnen met aankleden, want de dokter heeft nog wel meer te doen. Even snel pinkie, sabbel, sabbel, kijk kijk, pinkie eruit, lachen! Gekke meid indeed.
)
Vanochtend opnieuw een pakje. En wel aan H.W. Eliasberg: dat zal d'r paspoort wezen. En ja, een 'prachtig' plastieken kaart een verder rechttoe rechtaan paspoort. Onze eigen foto is gebruikt, of liever gezegd, gescand voor de identificatie. Mevrouw mag dus mee naar Nederland!
O ja, als je kindje hebt gebaard, word je ook weer ongesteld... Net voor het eerst sinds, bijna op de kop af, een jaar de bak met tampons op een prominente plek neergezet, zucht. Zeer binnenkort komt daar hopelijk ook een eind aan, als ik er inderdaad voor kies een spiraaltje/Mirena te gebruiken om broertjes of zusjes voor Hendrikje voorlopig uit te stellem :-) De Mirena zou de menstruatie zo goed als helemaal doen verdwijnen, zou dat niet fijn zijn?!
PE - We hebben een nieuwe credit card! Van Sainsbury's. Dus nu hoeven we de Nederlandse kaart niet meer te gebruiken. Die doet het nog wel steeds, maar dat wordt van de Nederlandse rekening afgeschreven en daar komt niets meer bij. Dit is dus wel zo handig. Vandaag het eerste design voor de website van Joe Burke afgemaakt, morgen hopelijk de tweede.
Als we in januari naar Nederland komen blijven we de laatste twee nachten bij Hans en Eva slapen! Dank! Dat wordt gezellig. En het schema voor het défilé in Lievelde lijkt ook al redelijk rond te zijn.
Werk was erg lang maar ook erg lucratief vanavond. Ten eerste werd er goed getipt tijdens aan de tafels. Na m'n werk in de Callan bar werd mij gevraagd of ik even bij wilde springen bij het bedrijfsfeestje beneden en dat deed ik maar al te graag: het was het feestje van AnswerCall Direct :-) Ik heb me correct gedragen, zelfs tegen mevrouw Buck en haar trawanten. Onze oude teamleader Pauline had zich in een jurk gestoken waar ik helemaal van in de war raakte, dus ik heb d'r later toen de bar gesloten was nog even opgezocht om uitgebreid te babbelen. Iedereen vroeg hoe het met Thirs en Hendrikje was en was blij dat ik het in het hotel WEL naar m'n zin had.
Bij het opruimen kwam ik nog een pond of vier op de vloer tegen EN twee enveloppes tussen het vuil met in ieder een waardebon van tien pond. Totale opbrengsten van vanavond buiten het loon om: bijna veertig pond. It's Christmas Time! Joepie. O ja, zondag moet ik vroeg beginnen: dan moet ik tijdens de Kiddie's Xmas Disco kerstman spelen. Gewoon veel "HoHoHo" roepen en cadeautjes uitdelen :-)
Vrijdag 12 december - TM
Schreef ik dat nou gisteren, dat ik ongesteld was geworden? Nou, ik weet niet wat het wel was, maar het is nu weer over... Hopelijk geen resultaat van een enorme harde en plotselinge nies, waar mijn darmen en baarmoeder helemaal van schrokken. Nou ja, we zullen wel zien.
)
Vandaag twee keer een overstroming in de luier van Hendrikje kunnen opruimen: één plasluier en een poepluier die letterlijk de spuigaten uitliep. Gatsiedakkie. De eerste keer dat ik een vieze luier met zware tegenzin heb verschoond. Mevrouw meteen maar even in de wasbak afgesopt, daar waren geen vochtige doekjes tegen opgewassen.
)
Pleister op de wonde: na het boodschappen doen liggen er drie (3!) pakjes op tafel! Een cd-tje met foto's van het borduurwerk dat mijn moeder heeft gemaakt voor Hendrikje van het Aap-noot-Mies-leesplankje. Vol trots zien (en horen) we dat het af is! Er is geloof ik letterlijk met bloed, zweet en tranen aan gewerkt en krijgt een mooie plek in Hendrikje d'r kamertje. Tweede pakje is van Paul z'n zus, Saskia en haar vriend John: het Groot Geluksboek. Een boek over een zwanger kabouterstel, waarin alle namen van het vrouwtje, het mannetje en de opa's en oma's op ons slaan. Hoofdrolspelers zijn dus kabouters Thirza en Paul en die worden bijgestaan door Ma en Pa Mulder, Pa Eliasberg en Ma Thomassen. En de speciale gast is natuurlijk onze eigen Hendrikje! Zo lief! Het derde pakje komt van Jack en Anneke, muzikanten en heel even onze viooldocent in Nederland. Een foto van hen beide voor onze Nederlandmuur en drie kleine handdoekjes waar ze zelf bandjes uit grootmoeders la op hebben gezet voor ons kind.
Zaterdag 13 december - TM
O-o, wasmachine begon rooksignalen af te geven, voorafgegaan door vonken vanuit het vooronder. Snel uitgezet, stekker eruit. Keukenraam wagenwijd open, want er is duidelijk iets plastiekerigs in de hens gegaan. Gelukkig houdt het al snel op met roken. Probleem is alleen dat de deur niet meer open wil en alle luiers zitten erin... Dan maar snel nog wat wegwerpluiers kopen voor zolang het duurt.
Zondag 14 december - TM
Gelukkig! Gisteren de knop van de wasmachine niet op het juiste punt gezet om de deur te openen, hij gaat nu na nog een keer proberen wel open! Alle was eruit gehaald, straks maar even op de hand voorwassen, dan morgen naar de wasserette of één van de Vallely's om een wasje te draaien. We hadden niet gedacht dat we zo snel echt een nieuwe wasmachine zouden moeten kopen!
Net Claire gebeld: het maakt haar niet zoveel uit of wij zelf een nieuwe machine kopen of dat zij er één koopt. Als we haar er één willen laten kopen, moeten we dat gewoon even laten weten. Met de nieuwe Visa kunnen we in termijn afbetalen dus kunnen we Hendrikje haar geboortegeld gebruiken en een beetje extra voor een wasdroogcombinatie. Ik hoop wel dat die in de keuken aangesloten kan worden.
Paul speelt 's middags bij het hotel voor kerstman en deelt-hohoho- kadootjes uit bij de kinderdisco. We gaan even kijken: Hendrikje vindt het maar een rare man!
)
PE - Sjongejongejonge, dat is WARM, zo'n pak. Het was eigenlijk niets meer dan een lange jas en een baard en een pruik en een muts. Ik was voor de verandering een keertje niet dik genoeg, dus heb ik een kussen onder m'n T-shirt gedaan en dat was heel erg heet. Maar... wel erg leuk om te doen. De vorige keren dat ik Sinterklaas/Pieterman/Kerstman was, was het voor volwassenen die allemaal weten dat je het niet 'echt' bent. Maar die kinderen denken echt dat je de kerstman bent en dat is erg ontroerend. Heel leuk om te doen, volgend jaar weer, hopelijk.
Maandag 15 december - TM
's Ochtends een afspraak gemaakt met de dokter: ik sinds een week enorme last van mijn linkerpols en de RSI-symptomen van het werk in het Um zijn ook weer terug. Dat krijg je ervan, van zes keer op een dag kolven. Om er zeker van te zijn dat er geen ontsteking bij is gekomen even naar de dokter. Geen ernstige zaak, vooral ook veel andere bewegingen blijven maken. Bovendien kan ik waarschijnlijk een electrische borstpomp te leen krijgen van de health visitors zodat ik mijn armen niet zo hoef te belasten.
Na de dokter even naar de wasserette gelopen. Pfff, 7 pond vijftig om een was te laten doen. Mooi niet! Ik dus op de knietjes voor de badkuip om de luiers en aanverwante artikelen in ieder geval een eerste voorwas te geven. Hopelijk wil één van onze vrienden dan maar hun wasmachine afstaan.
)
's Avonds zijn we met z'n drieën naar de familysession van de APC geweest, als afsluiting van dit jaar. Als wij binnen komen, zijn Dara en consorten als de Armagh Rhymers een kerstoptreden aan het geven. Dara is absoluut de allermooiste kerstman die ik ooit gezien heb! Er werd flink gezongen en gelachen. Erg leuk. Ons meisje kreeg erg veel bekijks van iedereen. Ik zag diverse mensen elkaar aanstoten: 'kijk dan, baby'tje!'. Van ons! Eithne kwam snel even langs om dag te zeggen, die is gek op Hendrikje. Ook veel kinderen, ik denk dat tweederde van de aanwezigen onder de 18 was, kwamen om het hoekje gluren, vooral de meisjes. De sessie was erg goed en ging waarschijnlijk daarom ook langer door dan normaal: rond kwart voor tien werd het kaarsje uitgeblazen. Hendrikje is trouwens al helemaal ingesteld op d'r nieuwe bedtijd. Om acht uur begon ze prompt te gapen en in d'r oogjes te wrijven. Het wordt nu dus wat moeilijker om d'r mee te nemen naar dit soort avonden. We moeten maar snel een oppas zoeken.
We hebben voor de komende weken een aantal eetafspraken gemaakt: eten bij Sally en Werner ergens na midwinter, eten en muziekmaken bij Joe en Joan en midwintervieren met Dara en Ann. Als het goed is, gaan we naar het Navan Fort met de midwinterhoorn om onze traditionele midwintergroet te brengen. Thuis gaan we een poging doen onze midwinterschotels te maken. Helaas hebben we al ontdekt dat konijnen hier niet als kerstdis op tafel komen, dus dat wordt waarschijnlijk een vermomde kip! Knoflooksoep en lamsvlees in een kruidenkorst, Paulstamp en 'konijn' in mosterd-pruimen-biersaus. Mjammjammjam!
PE - Toen ik vanochtend nietsvermoedend de bar in kwam lopen, lag de vloer eruit. Eindelijk. Hoera. Maar... de bar-staff was niet verwittigd en alles was bedekt met een laag zaagsel. De bar is de hele dag gesloten geweest en de lunch is in het restaurant geserveerd. Maar... Het was alsof de mensen het wisten, het was erg rustig. Gaf me mooi de gelegenheid om een nieuwe fulltime barman rond te leiden en een beetje in te werken: Paul. Handig. Wat nog handiger is, is dat zijn achternaam OOK met een E begint: Early. Goede aanwinst, harde werker, sympathieke gast.
Na vandaag heb ik voor het eerst in een maand twee dagen achterelkaar vrij! Ik moest nog wat dagen inhalen die ik met het piping festival vrij had gekregen en ik ben helemaal uitgeput. De afgelopen weken hebben voornamelijk bestaan uit werken en slapen. Het vooruitzicht op een paar dagen vrij maakt dat ik vandaag niet vooruit te branden ben...
We gaan wel naar de sessie, maar ik neem m'n pipes niet mee. Helemaal leeg. Na de fantastische sessie gaan we even langs de off license, de slijterij, voor een fles cider. Het is de off license van Hughes' pub en Desie doet open. Het voelt heel vreemd: je moet namelijk aanbellen en dan doet-ie open en het voelt net alsof je iets aan het doen bent wat eigenlijk niet mag.
Dinsdag 16 december - PE
VRIJ! Joepie! Lekker gecomputerd, verder met Joe z'n site en verder lekker uitgerust. Bij ons voor is de stoep opgebroken: er wordt een nieuw mangat voor de riolering gemaakt: grote verkeersopstopping op de Mall en allemaal machines en dingen, laten we hopen dat al deze inspanning ervoor zorgt dat we wat minder last van een verstopt riool krijgen.
's Avonds naar de laatste fiddle-les van het jaar, samen met Ann Henderson. Ging vreselijk. Gelukkig ging de tune die ik deze week geoefend had vrij redelijk, maar de nieuwe tunes, nee, niet echt... Volgende keer beter, in 't nieuwe jaar.
Woensdag 17 december - TM
Paul heeft onderzoek gedaan op internet en is tevreden met de enige wasser-droger die op dit moment bij ons om de hoek voorradig is. Meteen gekocht en het wordt morgen bezorgd. Dankdankdank aan een ieder die een steentje heeft bijgedragen aan deze aankoop! Hendrikje zal blij zijn met die zachte fluffige luiers om d'r billen.
PE - en WEER vrij! Joepie. Weer lekker gecomputerd en inderdaad een groot gedeelte van de dag besteed aan het uitzoeken van een nieuwe wasmachine. Om uiteindelijk gewoon voor de enige wasser-droger te kiezen die ze bij de witgoedwinkel hier om de hoek hebben. Zucht.
Donderdag 18 december - TM
)
Joepie, de wasser-droger is er! En hij doet het goed! Én het borduurwerk dat mijn ma heeft gemaakt voor Hendrikje is er ook, gelukkig. Toen we vrijdag die pakjes kregen, had het borduurwerk daar al bij moeten zitten, dus zowel in Annen als in Armagh wachtte men in paniekerige spanning af of het nog wel zou arriveren. Mama heeft het ouderwetse leesplankje Aap-noot-Mies geborduurd. Ze is er een behoorlijk aantal maanden mee bezig geweest, bloed, zweet en bijna tranen dus, als het zoekgeraakt zou zijn in de post.
Vrijdag 19 december - TM
Hendrikje is uit d'r hum: veel huilen, kwijlen en drinken. Groeispurt waarschijnlijk. Roerige nacht.
Zaterdag 20 december - TM
Hendrikje is nog steeds snel van slag. Ze heeft wel altijd een kir over voor A-rie, de knoest in het plafond van de badkamer. Iedere keer als we haar daar verschonen en ze kijkt in de richting van de knoest, begint ze enthousiast te kirren en kletsen, zelfs als ze huilend de badkamer in is gedragen. Ze is echt om op te vreten als ze zo giebelt!
's Avonds is er een receptie voor iedereen die iets voor het piping festival heeft gedaan en we zijn alle drie uitgenodigd. Aangezien Paul moet werken, neem ik de honeurs waar. Vanaf half acht zouden er hapjes en drankjes zijn. Daar mevrouw Eliasberg nog steeds niet in d'r hum is en vroeg in slaap valt, ga ik meteen maar om half acht. Even mijn neus laten zien en dan weer weg. Maar helaas, er is nog helemaal niemand en om acht uur ga ik maar weer naar huis. Hendrikje in bed stoppen en lekker tv kijken.
Zondag 21 december - TM
's Middags met Hendrikje boodschappen gedaan. Da's geen goed plan, de zondag voor kerst rustig wat eten kopen! Stikdruk en iedereen op z'n sloomst. Snel alleen wat eten voor vanavond gepakt en wegwezen!
Ondanks de sneeuw een mislukte midwinter: Dara en Ann hebben een dubbele afspraak gemaakt. Dara zit in Dublin en Ann moet voor dinsdag van alles af hebben, dus geen midwintermaal met z'n vieren. Wel een uitgeklede midwinterkip met pruimen en mosterdsaus. Een midwinter zonder Han, Annemieke en Gea is geen echte midwinter.
)
PE - Begin ik dan toch een sentimentele ouwe zak te worden? Of ligt het aan de tijd van het jaar? Of aan de manier waarop ze hier kerst vieren? Of aan het feit dat wij hier zitten en de familie daar. Er beginnen zich toch wel veel vragen op te werpen, met name over principes. Moeten we Hendrikje alle feestdagen in het jaar ontzeggen omdat ze vrijwel allemaal op christelijke gebruiken gebaseerd zijn? Of gooien we onze principes lekker overboord en duiken we vol enthousiasme in de commerciële gekte die de feestdagen tegenwoordig zijn? Waarschijnlijk iets ertussenin: met de familie er speciale gelegenheden van maken, maar er lekker onze eigen invulling aan geven. En misschien toch naar Nederland met midwinter/kerst volgend jaar?
Maandag 22 december - TM
Groot kerstpakket uit Breda! Allemaal lekkers voor de feestdagen van Hans en Ineke en niet te vergeten een (Jip en) Jannekeshirt voor Hendrikje. We worden helemaal sentimenteel en nostalgisch. Echt heimwee hebben we niet, maar dat kerstgedoe hier maakt toch wel wat los op Mallview Terrace...
)
PE - ... zeg dat wel, ja. Kijk maar naar wat ik gisteren schreef. Of eigenlijk, twee minuten geleden want ik ben aan het einde van een inhaalrace gekomen. Het begint een beetje te bezinken bij mij, het gevoel dat we nu een gezin zijn, een familie. Dat gaat nog leuk worden, Hendrikje opvoeden op een manier dat ze niet met alles een buitenbeentje wordt, maar dat we ook niet al onze normen en waarden (die toch wat afwijken van de standaard) overboord gooien.
Na de teleurstelling van gisteren (het was donker, koud en er lag sneeuw: niet echt handig om dan met een baby onder de arm Navan Fort te beklimmen) vandaag lekker gewoon in de achtertuin op de midwinterhoorn geblazen. Zo. Hebben we ze toch nog laten horen dat we er zijn.
Vandaag was een goede dag voor foto's: Thirs heeft vanochtend foto's gemaakt, ik vanmiddag en later op de dag. Wat is ze mooi he, ook al is ze nog steeds een beetje uit d'r hum.
Vanavond gewerkt, mijn laatste avond voor de feestdagen: vrijdagavond om zes uur moet ik weer klaar staan achter bar. Lekker uitrusten. Vandaag waren eindelijk de loonstrookjes er (komen normaal op de donderdag) en grote verrassing: vijftig pond kerstbonus! Joepie! En we krijgen ook nog een fles whiskey!
Dinsdag 23 december - PE
Lekker uitgeslapen, gisteren niet zo heel erg laat thuisgekomen, maar wel gevierd dat ik een paar dagen vrij heb: lekker een late nachtfilm gekeken met een drankje en een hapje :-)
Gelezen, ben in een erg goed boek bezig: The Falls, van Ian Rankin. Het is een inspecteur Rebus mysterie, spannend en speelt zich af in Edinburgh. Als we er binnenkort weer eens tussenuit gaan, wil ik wel naar Edinburgh. Ik hoor van iedereen dat het zo'n fantastisch mooie stad is met een bruisend cultureel leven, lijkt me de moeite waard.
Boodschappen gedaan met z'n drieën, niet echt een goed idee, zo vlak voor de feestdagen. Drukdrukdruk en dat is dan nog maar in Armagh, ik wil niet weten hoe het nu in Newry of Belfast is. 's Avonds lekker ontspannen tv gekeken en laat nog even wat drinken gehaald bij de Sainsbury's. En... alweer, voor de tweede keer in korte tijd, bijzonder goed geslaagd wat aanbiedingen betreft. Allemaal lekkere dingetjes gehaald en ook nog gewoon eten voor de komende dagen: iets meer dan zes pond kwijt. Ik heb weer eens uitgerekend wat ik kwijt was geweest als ik alles voor de normale prijs had moeten kopen: bijna vijfentwintig pond. Vorige week had ik voor iets meer dan elf pond boodschappen gedaan, normale prijs: ruim 42 pond! Jummie :-)
Woensdag 24 december - PE
Pffffff. We zijn er... eindelijk beland bij vandaag. Vandaag voor het grootste gedeelte gecomputerd: wat e-mails geschreven, foto's gedaan en straks (of morgen): filmpjes!!! We hebben de afgelopen tijd best gefilmd, maar het kost nogal wat tijd om dat allemaal te editen en online te zetten, maar... da's een mooi klusje voor deze dagen.
Zo voor de laatste keer op koopjesjacht! Het laatste uur voor de feestdagen bij Sainsbury's, spannend, misschien is alles op, maar misschien zijn er nog wel allemaal aanbiedingen! Ben benieuwd. Net terug van Sainsbury's: enorme tegenvaller. Maar een paar lekkere dingetjes gehaald en het was DRUK. Ik was niet de enige met het briljante idee nog wat kruimels te gaan pikken.
Hendrikje begint weer een beetje d'r oude zelf te worden, er wordt weer meer gelachen en geslapen.
TM - 's Avonds een belletje van Sally: wanneer zullen we komen eten? Na veel schuiven i.v.m. Paul zijn werk, nodigt Sally ons uit om morgen bij hen het kerstdiner te nuttigen. Graag, leuk! Wel nog een keer extra gevraagd of de rest van de familie (Werner en kinderen) daar geen bezwaar tegen zou maken, maar nee, dat zou geen probleem zijn. Dus toch Kerst vieren dit jaar. Omdat de winkels al dicht waren, hebben we wat kadootjes geïmproviseerd uit wat we in huis hebben. Klein beetje van het Nederlandse kerstpakket opgeofferd, een cd gebrand (ooooooooooooooohhhhhh! t-t-t-t-t-t-t-t!) en een fles wijn uit het rek getrokken.
Donderdag 25 december - TM
Eerste kersdag: we staan redelijk bijtijds op voor een Irish Breakfast. Hendrikje zit in het wippertje naast ons en kijkt met grote ogen naar al het eten dat in onze mond verdwijnt. Rond een uur of twee taxi besteld en naar Sally en Werner gereden. We hebben de reiswieg mee voor Hendrikje, zodat ze in een vertrouwde omgeving kan slapen. De familie is druk bezig met de voorbereidingen van het kerstdiner. Hier eet men het kerstdiner traditioneel 's middags en 's avonds worden dan kalkoensandwiches van de restjes gemaakt. Het kerstdiner bestaat traditioneel uit kalkoen met cranberrysaus, spruitjes en diverse knollen uit de oven, geroosterde aardappelen en christmaspudding of trifle toe. Het grootste deel van het eten is al klaar, maar Sally maakt dankbaar gebruik van mijn aanbod de spruitjes schoon te maken. Daarna is het aangenaam wachten tot alles klaar is.
De kinderen, Maxl en Leah-Ann, tonen trots al hun kadootjes en kletsen honderduit. Ik word nog gevraagd om allerlei kadootjes uit de verpakkingen te halen, want als het met vijftien meter plakband en twintig nietjes vastkan, dan doen de fabrikanten dat ook. Hendrikje drinkt ondertussen een paar flessen, wij kletsen lekker warm bij het haardvuur. We snoepen en eten hartige voorafjes in afwachting van de kalkoen. In de hal van het huis gaan we aan tafel en eten nog meer... Voor het toetje verhuizen we weer naar de drawing room. Hendrikje wordt te slapen gelegd in de kinder-kinderwagen van Leah-Anne, waar ze tenauwernood in past. We trekken aan X-mascrackers, zetten hoedjes op en eten toet. Vier verschillende toetjes maken het moeilijk om niet misselijk te worden! Ik hou mij bij de christmas pudding en de trifle, mjammjam. Daarna een kopje pepermuntthee om het inwendige weer wat tot rust te brengen, want nog één hapje toet en ik was misselijk geworden. Nog een fles voor mevrouw. Rond een uur of zeven maken we ons op om naar huis te gaan, we zijn moe en Sally en Werner willen nog naar vrienden toe.
Met geld voor de taxi in ons vuistje worden we uitgezwaaid. Hendrikje valt in diepe slaap, waaruit ze thuis weer ontwaakt als ik haar pyama aandoe. "Ik wil nog een fles mama!!!! Wawawawawawa!!!!!!!! Ok. Daarna is het muisstil boven. Normaal geeft de babyfoon wat tikken als Hendrikje kreetjes slaakt in haar slaap, maar zelfs dat gebeurt niet. Het arme kind is doodop van de middag: veel wakker geweest en veel rumoer van de kinderen, crackers en rammelaars die voor d'r neus heen en weer gezwaaid werden. Wij kijken nog naar Amélie op Channel 4, nog een keer. Inmiddels drie keer gezien en het blijft een mooie film!
Vrijdag 26 december - PE
Sjongejongejonge, was dat slapen. Helemaal niet zo laat naar bed gegaan, maar Thirs kwam me om half twee wakker maken. Ik zal het wel nodig gehad hebben, denk ik maar. Gisteren had ik al een begin gemaakt met het verwerken van de filmpjes en vandaag heb ik ze afgemaakt en online gezet! Zes filmpjes maar liefst. November blijkt helemaal filmloos gebleven te zijn, maar dat is in december ruimschoots goed gemaakt.
Het laatste filmpje, met als onzichtbare co-star Arie, is wat groot uitgevallen, maar zeker de moeite waard. En och, wanneer je ADSL hebt, wat is 19Mb dan? Niets toch, peuleschilletje.
Lekker vrij gehad de afgelopen dagen, lekker uitgerust en toch best nog een hoop gedaan. Slechts twee dingen die ik me ten doel had gesteld niet gehaald: Joe Burke z'n website en oefenen op pipes en fiddle. Maar... januari schijnt erg rustig te worden, ik denk dat ik januari maar eens ga gebruiken om dingen op een rijtje te zetten en allemaal een plek te geven.
Maandag 29 december - TM
Ik heb eens wat sommetjes gemaakt en ik denk dat het er toch niet inzit dat ik de hele week huisvrouw kan blijven. Volgens de eerste berekeningen houden we erg weinig over om nog andere leuke dingen te gaan doen (en om überhaupt onze normale dingen te kunnen kopen). Ik ben dus bij het arbeidsbureau geweest om mij alvast te 'oriënteren' op de arbeidsmarkt. Van alles wat aan vacatures meegenomen: verkoopjuf bij Burger King en bij kaarten-/cadeauwinkel, administrateur van een monumentenproject in Caledon (veel rekenen...), tiepmiep bij de Library Board, cateringjuf bij één van de ziekenhuizen hier in Armagh én bedienend personeel in het restaurant van het Armagh City Hotel. In de komende dagen zullen er dus behoorlijk wat sollicitatieformulieren ingevuld moeten worden! Gelukkig heb ik voor de meeste tot ver in januari de tijd. Overigens heb ik getwijfeld of ik niet terug zal gaan naar Answer Call: daar ben ik officieel nog in dienst. Dan heb ik meteen een baantje en inkomen, maar ja, terugdenkend aan die laatste weken, toch maar niet (of toch wel..).
Dinsdag 30 december - TM
10 graden Celsius. Binnen dus, niet buiten. Ons arme kind heeft een onrustige nacht gehad en misschien ligt dat aan de temperatuur: ze is wel goed ingepakt en genoeg dekentjes over haar heen, maar toch... Vanavond ook een mutsje opgedaan, zo'n lichtkatoenen mutsje, geen buitenmuts. Straks ('t is nu half negen) maar even kijken of ze niet te warm wordt.
Paul moet morgen werken op Oudjaarsavond, dus ik ben alleen met Hendrikje. Morgen misschien nog iemand uitnodigen om hier te komen nieuwjaren, óf toch naar het hotel om daar samen te zijn met Paul om twaalf uur. 'K wil alleen Hendrikje niet in de drukte laten, dus ik weet niet of ik haar mee kan nemen en even op een hotelkamer kan parkeren. Waarschijnlijk blijf ik gewoon thuis.
Om half elf worden we opgeschrokken door een hevig huilend Hendrikje op de babyfoon. Bovengekomen zie ik haar als een Stevie Wonder met d'r hoofd heen en weer schudden: muts is over d'r ogen gezakt. Ze is niet eens echt wakker, want als ik de muts van d'r hoofd trek, slaapt ze weer rustig verder. Ze is inderdaad ook een beetje erg warm, dus maar verder slapen zonder muts.
Woensdag 31 december - TM
De afgelopen vier jaar zijn drie nieuwjaarsavonden in het water gevallen door ziekte, dus dit jaar hoopte ik er het beste van. Nu is het kwart over acht, ik ben alleen thuis met Hendrikje en voel mij ontzettend alleen. We zijn vanavond 13 jaar samen en voor het eerst niet bij elkaar. Ik durf mijzelf niet meer bij iemand uit te nodigen en voel mij voor het eerst sinds we hier wonen echt alleen. Vanmiddag heb ik wel Brian en Eithne gebeld om te vragen of ik bij hen de avond door mocht brengen. Ze waren er zelf niet en ik hoorde heel veel mensen op de achtergrond. Ik heb toen maar niet meer gebeld, omdat ik mij niet in een familieavond wilde wurmen. Thuis dus huilend voor de tv gezeten :-(.
Om twaalf uur met met flesje cider en sterretjes naar buiten gegaan om naar het vuurwerk te kijken... Twee vuurpijlen, verder he-le-maal niets. Ik stond dus voor jan doedel buiten en ben bij de komst van een groepje dronken jongens in de verte maar weer naar binnen gegaan. Alsnog Brian en Eithne even gebeld om Gelukkig Nieuwjaar te wensen. Blijkt dat de mensen die ik vanmiddag op de achtergrond hoorde, vlak daarna weg zijn gegaan naar een feest, en dat ze maakt met z'n vijfen waren. Brian sloeg zich verbaal op z'n voorhoofd, dat ie er niet aan gedacht had om ons uit te nodigen. En toen ik uitlegde van vanmiddag (weer in tranen) zei hij dat ze d'r aankwamen. Even later met Brian en Eithne een glas champagne gedronken, lief hè. Toch nog een beetje leuk einde van een snertdag.
Paul was om vier uur thuis, dus dat viel erg mee. Had goede tips gekregen: 25 pond!