Emigratie naar Armagh, Noord-Ierland

dagboek • januari

van de emigratie van Thirza en Paul naar Armagh, Noord-Ierland

lopend dagboek

dagboek
2006
05
04 03 02 01

2005
12 11 10 09
08 07 06 05
04 03 02 01

2004
12 11 10 09
08 07 06 05
04 03 02 01

2003
12 11 10 09
08 07 06 05
04 03 02 01

2002
12

links
kathrijn
hendrikje
beeldverslagen

armagh city
waarom armagh

de aanloop
dublin '98
dublin '99

uilleann pipes

home
contact
copyright

7 januari 2003 - TM
Nog vijf weken voordat we op de boot stappen. De kriebels beginnen te komen. Zo goed als alle abonnementen, lidmaatschappen en donateurschappen zijn opgezegd, evenals de huur, de telefoon, de verzekeringen. Morgen komt een inspecteur van de woningbouwvereniging langs om te zien of er nog werkzaamheden moeten worden uitgevoerd voordat de woning verlaten. Volgende week komen er al zes kandidaten naar het huis kijken, misschien kunnen we aan hen nog spullen slijten.

Van het weekend zijn er weer wat spullen meegegaan met Paul zijn vader en diens vriendin Ineke. Langzaamaan raken we steeds meer spullen kwijt aan deze en gene. Na de kerst heeft Tiggr een grote hoeveelheid oud speelgoed van Paul meegenomen voor de jongens en Medea. Hopelijk kunnen we alle spullen die we niet mee willen nemen nog slijten bij de openhuisverkoop de 19e januari.

Vandaag een overbruggingsverzekering aangevraagd voor het ziekenfonds. Als we in Armagh ons meteen inschrijven voor de National Health Service, zijn we meteen verzekerd. De periode tussen onze werkbeëindiging en de verhuizing is dan echter onverzekerd. Met die overbruggingsverzekering zijn we er zeker van dat er geen gat valt in de verzekering. Ook vandaag de verzekering van de verhuizing geregeld. Hierover had ik al contact gehad met de verzekeringsadviseur, maar de waarde van de afgeslankte inboedel moest nog berekend worden.

Vanmiddag heb ik John van het International Youth Hostel weer gebeld en een kamer voor de eerste week van februari gereserveerd. In die week moeten er allerlei belangrijke zaken geregeld worden: in de eerste plaats een huis! Op basis van een adres/huurcontract kunnen we dan ook de verzekeringen, bankrekening, telefoonaansluiting, kabelaansluiting e.d. regelen. Het belangrijkste is toch dat huis. In november hebben we al gezien dat er aan beschikbare huurhuizen in Armagh geen gebrek is. We hebben toen nog niets gehuurd, omdat je dan meteen een huis hebt. Alle huizen die aangeboden worden, kunnen meteen betrokken worden. Drie maanden extra huur voor een huis dat je niet gebruikt is dan wel erg veel. We hopen dat we meteen een huis vinden waar we voorlopig kunnen wonen: tuin, meerdere slaapkamers. Zo niet, dan beginnen we met een flatje. Hoe dan ook, we hebben er alle vertrouwen in dat we een huis vinden in die eerste week.

8 januari 2003 - TM
De inspecteur had niet al te veel opmerkingen over het huis. De vloeren moeten eruit en alle deuren en kozijnen overgeschilderd worden in neutraal wit. Het keukenblok gaat gelukkig vervangen worden, zodat we daar niets aan hoeven te doen.

Paul is wezen eten bij Gea, die begin november onze twee poezen Tom en Sarah geadopteerd heeft. Het gaat ze erg goed: Tom banjert vrolijk door de tuin en geniet van warmte van de gaskachel. Saartje heeft het huis tot stormbaan omgetoverd, dus Gea slaapt lekker met de deur dicht.

9 januari 2003 - TM
'K ben al sinds 2e kerstdag ziek en zit mij af en toe erg te vervelen. De voorbereidingen lonken erg, maar mijn hoofd zit zo vol en dicht, dat ik mij er vaak niet toe kan zetten iets te doen. Ik heb wel veel zaken per post of email geregeld. Bellen wil ook niet echt lukken, omdat mijn stem nog steeds slecht is. Volgende week ga ik naar de KNO-arts om mijn stembanden te laten onderzoeken. Ik heb het afgelopen jaar zeker zes keer geen stem gehad. Behalve dat dat sowieso vervelend is, kan ik niet zingen en durf ik, aangezien het altijd gepaard gaat met een zware verhoudheid, niet te veel hard te lopen. De laatste drie keer dat ik tussen verkoudheden door hardgelopen heb, werd ik prompt weer verkouden, dus dat schiet niet op.

Hoe dan ook, dit heeft niets met de verhuizing te maken. Vandaag dus samen een paar dozen met aantekeningen uit Paul z'n school- en universiteitstijd doorgespit: weer een aantal tientallen kilo's minder te verslepen.

Van de week hebben we trouwens de eerste portretten binnengekregen: oom Henk, halfbroer van oma Mulder, en tante Gerda uit Amersfoort kunnen niet naar het uitzwaaifeestje komen en hebben hun foto opgestuurd. Ook per e-mail al een foto ontvangen. Deze liggen al ingelijst en wel op de verhuis te wachten.

15 januari 2003 - TM
We weten niet waar we terecht komen voor de eerste week van februari. Omdat we nog geen huis willen (en kunnen) kopen, zullen we eerst een huis moeten huren. In Noord-Ierland ben je aangewezen op de verhuur via een makelaar of via particulieren. Woningbouwverenigingen, zoals in Nederland, kennen ze hier alleen voor de bemiddeling van sociale woningbouw. Daar komen we dus niet voor in aanmerking. Gelukkig, zou ik bijna zeggen. Ongeacht of je via een makelaar of particulier huurt, als een huis wordt aangeboden, kan je er in principe meteen in. Daarom hebben we nu nog niets: als je nu huurt, betaal je dus meteen huur en dat is ons te kostbaar.

We gaan uit van een gelijke huur die we nu voor de flat in Amsterdam betalen. Voor dat bedrag zouden we in Armagh een twee-onder-een-kap kunnen huren. Droomdroomdroom. Dat zou natuurlijk ideaal zijn. We gaan er eigenlijk van uit, dat het een rijtjeshuis wordt, of nog kleiner. Als we in eerste instantie maar onderdak zijn en de meeste spullen kwijt kunnen, dan zijn we al gelukkig.

25 januari 2003 - TM
Een aantal enerverende weken achter de rug: ziek zijn en tegelijkertijd opruimen, inpakken, verkopen. Op 19 januari hielden we openhuisverkoop en zijn die dag behoorlijk wat spullen kwijtgeraakt. We hebben alleen nog steeds heel veel spullen die nog weg moeten. Ik probeer op het werk iedereen enthousiast te maken voor de collectie oranje bloempotten, maa dat wil maar niet lukken. We wachten de komende week nog af, alles wat dan nog over is, gaat of de vuilnisbak in of naar de Kringloopwinkel.

Dinsdag ben ik weer gaan werken en op het museum was iedereen in de veronderstelling dat dit mijn laatste week zou zijn. Gelukkig niet, want ik moet nog best veel afronden: ik heb die vier dagen nog wel nodig. Aan de andere kant is het best moeilijk nog te moeten werken, omdat ik er met mijn hoofd eigenlijk niet helemaal bij ben... Afijn, we doen goed ons best om 's avonds en in de weekenden van alles te regelen. Het zal allemaal wel gaan lukken.

dagboek • januari van de emigratie van Thirza en Paul naar Armagh, Noord-Ierland

lopend dagboek dagboek 2006 05 04 03 02 01 2005 12 11 10 09 08 07 06 05 04 03 02 01 2004 12 11 10 09 08 07 06 05 04 03 02 01 2003 12 11 10 09 08 07 06 05 04 03 02 01 2002 12 links kathrijn hendrikje beeldverslagen armagh city waarom armagh de aanloop dublin '98 dublin '99 uilleann pipes home contact copyright		7 januari 2003 - TM Nog vijf weken voordat we op de boot stappen. De kriebels beginnen te komen. Zo goed als alle abonnementen, lidmaatschappen en donateurschappen zijn opgezegd, evenals de huur, de telefoon, de verzekeringen. Morgen komt een inspecteur van de woningbouwvereniging langs om te zien of er nog werkzaamheden moeten worden uitgevoerd voordat de woning verlaten. Volgende week komen er al zes kandidaten naar het huis kijken, misschien kunnen we aan hen nog spullen slijten. Van het weekend zijn er weer wat spullen meegegaan met Paul zijn vader en diens vriendin Ineke. Langzaamaan raken we steeds meer spullen kwijt aan deze en gene. Na de kerst heeft Tiggr een grote hoeveelheid oud speelgoed van Paul meegenomen voor de jongens en Medea. Hopelijk kunnen we alle spullen die we niet mee willen nemen nog slijten bij de openhuisverkoop de 19e januari. Vandaag een overbruggingsverzekering aangevraagd voor het ziekenfonds. Als we in Armagh ons meteen inschrijven voor de National Health Service, zijn we meteen verzekerd. De periode tussen onze werkbeëindiging en de verhuizing is dan echter onverzekerd. Met die overbruggingsverzekering zijn we er zeker van dat er geen gat valt in de verzekering. Ook vandaag de verzekering van de verhuizing geregeld. Hierover had ik al contact gehad met de verzekeringsadviseur, maar de waarde van de afgeslankte inboedel moest nog berekend worden. Vanmiddag heb ik John van het International Youth Hostel weer gebeld en een kamer voor de eerste week van februari gereserveerd. In die week moeten er allerlei belangrijke zaken geregeld worden: in de eerste plaats een huis! Op basis van een adres/huurcontract kunnen we dan ook de verzekeringen, bankrekening, telefoonaansluiting, kabelaansluiting e.d. regelen. Het belangrijkste is toch dat huis. In november hebben we al gezien dat er aan beschikbare huurhuizen in Armagh geen gebrek is. We hebben toen nog niets gehuurd, omdat je dan meteen een huis hebt. Alle huizen die aangeboden worden, kunnen meteen betrokken worden. Drie maanden extra huur voor een huis dat je niet gebruikt is dan wel erg veel. We hopen dat we meteen een huis vinden waar we voorlopig kunnen wonen: tuin, meerdere slaapkamers. Zo niet, dan beginnen we met een flatje. Hoe dan ook, we hebben er alle vertrouwen in dat we een huis vinden in die eerste week. 8 januari 2003 - TM De inspecteur had niet al te veel opmerkingen over het huis. De vloeren moeten eruit en alle deuren en kozijnen overgeschilderd worden in neutraal wit. Het keukenblok gaat gelukkig vervangen worden, zodat we daar niets aan hoeven te doen. Paul is wezen eten bij Gea, die begin november onze twee poezen Tom en Sarah geadopteerd heeft. Het gaat ze erg goed: Tom banjert vrolijk door de tuin en geniet van warmte van de gaskachel. Saartje heeft het huis tot stormbaan omgetoverd, dus Gea slaapt lekker met de deur dicht. 9 januari 2003 - TM 'K ben al sinds 2e kerstdag ziek en zit mij af en toe erg te vervelen. De voorbereidingen lonken erg, maar mijn hoofd zit zo vol en dicht, dat ik mij er vaak niet toe kan zetten iets te doen. Ik heb wel veel zaken per post of email geregeld. Bellen wil ook niet echt lukken, omdat mijn stem nog steeds slecht is. Volgende week ga ik naar de KNO-arts om mijn stembanden te laten onderzoeken. Ik heb het afgelopen jaar zeker zes keer geen stem gehad. Behalve dat dat sowieso vervelend is, kan ik niet zingen en durf ik, aangezien het altijd gepaard gaat met een zware verhoudheid, niet te veel hard te lopen. De laatste drie keer dat ik tussen verkoudheden door hardgelopen heb, werd ik prompt weer verkouden, dus dat schiet niet op. Hoe dan ook, dit heeft niets met de verhuizing te maken. Vandaag dus samen een paar dozen met aantekeningen uit Paul z'n school- en universiteitstijd doorgespit: weer een aantal tientallen kilo's minder te verslepen. Van de week hebben we trouwens de eerste portretten binnengekregen: oom Henk, halfbroer van oma Mulder, en tante Gerda uit Amersfoort kunnen niet naar het uitzwaaifeestje komen en hebben hun foto opgestuurd. Ook per e-mail al een foto ontvangen. Deze liggen al ingelijst en wel op de verhuis te wachten. 15 januari 2003 - TM We weten niet waar we terecht komen voor de eerste week van februari. Omdat we nog geen huis willen (en kunnen) kopen, zullen we eerst een huis moeten huren. In Noord-Ierland ben je aangewezen op de verhuur via een makelaar of via particulieren. Woningbouwverenigingen, zoals in Nederland, kennen ze hier alleen voor de bemiddeling van sociale woningbouw. Daar komen we dus niet voor in aanmerking. Gelukkig, zou ik bijna zeggen. Ongeacht of je via een makelaar of particulier huurt, als een huis wordt aangeboden, kan je er in principe meteen in. Daarom hebben we nu nog niets: als je nu huurt, betaal je dus meteen huur en dat is ons te kostbaar. We gaan uit van een gelijke huur die we nu voor de flat in Amsterdam betalen. Voor dat bedrag zouden we in Armagh een twee-onder-een-kap kunnen huren. Droomdroomdroom. Dat zou natuurlijk ideaal zijn. We gaan er eigenlijk van uit, dat het een rijtjeshuis wordt, of nog kleiner. Als we in eerste instantie maar onderdak zijn en de meeste spullen kwijt kunnen, dan zijn we al gelukkig. 25 januari 2003 - TM Een aantal enerverende weken achter de rug: ziek zijn en tegelijkertijd opruimen, inpakken, verkopen. Op 19 januari hielden we openhuisverkoop en zijn die dag behoorlijk wat spullen kwijtgeraakt. We hebben alleen nog steeds heel veel spullen die nog weg moeten. Ik probeer op het werk iedereen enthousiast te maken voor de collectie oranje bloempotten, maa dat wil maar niet lukken. We wachten de komende week nog af, alles wat dan nog over is, gaat of de vuilnisbak in of naar de Kringloopwinkel. Dinsdag ben ik weer gaan werken en op het museum was iedereen in de veronderstelling dat dit mijn laatste week zou zijn. Gelukkig niet, want ik moet nog best veel afronden: ik heb die vier dagen nog wel nodig. Aan de andere kant is het best moeilijk nog te moeten werken, omdat ik er met mijn hoofd eigenlijk niet helemaal bij ben... Afijn, we doen goed ons best om 's avonds en in de weekenden van alles te regelen. Het zal allemaal wel gaan lukken.