dagboek  •  mei
van de emigratie van Thirza en Paul naar Armagh, Noord-Ierland
...
lopend dagboek

dagboek
2006
05
04 03 02 01

2005
12 11 10 09
08 07 06 05
04 03 02 01

2004
12 11 10 09
08 07 06 05
04 03 02 01

2003
12 11 10 09
08 07 06 05
04 03 02 01

2002
12

links
kathrijn
hendrikje
beeldverslagen

armagh city
waarom armagh

de aanloop
dublin '98
dublin '99

uilleann pipes
home
contact
copyright


Visit the Mooncup site
Armagh City and District Council
made with a macmade with frontier
Get Firefox!

. Donderdag 1 mei - TM
's Ochtends om 9 uur met de bus naar Belfast: voordat ik Ragnhild van het vliegveld ophaal, wil ik nog wat boodschappen doen: zeep e.d. kopen bij onze hofleverancier Lush. Meer dan genoeg tijd om heen en weer te lopen en ruim op tijd op het vliegveld. Daar na wat omzwervingen bij de uitgang voor internationale vluchten uitgekomen en vol verwachting zitten wachten. Het vliegtuig uit Amsterdam landde één minuut voor de geplande aankomst, maar het duurde een eeuwigheid voordat ik eindelijk de blonde lokken van mijn zus ontwaarde. Tranen met tuiten op twee zussengezichten en sympathie op de gezichten van een paar omstanders. Aangezien we de snelle verbinding naar Armagh toch al gemist hadden, hebben we op het vliegveld nog geld gehaald en zijn we rustig naar de bushalte gelopen. Wonder boven wonder kwam daar meteen een bus aangereden, dus we konden meteen instappen. Omdat een onderbroken retour naar Armagh niet mogelijk was (met een overnachting op zaterdag in Belfast), hebben we voor Rag een enkeltje gekocht (wat achteraf goed bleek uit te komen).

In een vlotte rit naar het busstation in Belfast gereden, waar we anderhalf uur op de bus moesten wachten. In de koffieshop gezeten, foto's bekeken van het huis in Zuidlaren dat Rag en Kees gekocht hebben en het over van alles en nog wat gehad. De bus naar Armagh was behoorlijk druk, gelukkig wel goede plekjes kunnen bemachtigen. Omdat de snelweg voor een deel is afgsloten, rijdt de bus viavia over landweggetjes naar Portadown, dus Rag kreeg (en ik eigenlijk ook) meteen een sightseeing tour naar Armagh. In een nog net droog Armagh naar huis gelopen, even uitgerust van een dag reizen. Toen Paulus ook thuiskwam gedrieën naar Sainsbury's gegaan om boodschappen te doen voor eten. Rag was vol verbazing over de grootte van de winkel. Op de weg naar buiten kwamen we Dara en Ann tegen, met wie we aan de praat raakten. Paul werd uitgenodigd om zaterdag bij hen te komen eten, omdat hij heel zielig deed over alleen-zijn zaterdagavond (Rag en ik zouden dan in Belfast zijn). Toen ze hoorden waarom we naar Belfast gingen (overnachten om de vroege vlucht te halen), verklaarden ze ons voor gek: zij konden ons toch op zondagochtend naar het vliegveld brengen, dan konden we meteen gezellig met z'n drieën komen eten op zaterdagavond. Dat was natuurlijk niet tegen dovemansoren gezegd!

Bij thuiskomst meteen het hostel afgezegd. Lekker gegeten, gekletst én twee grote weekendtassen vol met babykleertjes, speelgoed, beddegoed etc. etc .etc. uitgepakt: het leek wel Kerst! Vroeg naar bed, na besloten te hebben, dat we (als we zaterdag toch nog de hele dag in Armagh zijn en geen bus hoeven te halen) morgen in Armagh blijven, beetje uitslapen, wandelen, winkelen en lekker eten. Dan gaan we zaterdag ergens anders heen met de bus om wat van de omgeving te kunnen zien.

Vrijdag 2 mei - TM
Ragnhild voor het stadhuis Niet te laat op, maar ook niet te vroeg. Rustig aan ontbeten en gedouched. Toen in een lichte regen aan het wandelen geslagen: via de Mall, het observatorium, de markt, de katholieke cathedraal, de universiteit, de protestantse cathedraal naar de winkelstraat om te lunchen. In een leuk café sandwiches, salade en scones gegeten. Verder gewandeld naar de Palace Stables, het voormalige bisschoppelijk paleis, nu gemeentehuis en historisch centrum. In de winkel kadootjes gekocht voor het thuisfront, daarna een tocht door de tuinen gemaakt. Op de terugweg naar de hoofdweg kom je langs het registry office, waar de burgerlijke stand gevestigd is. Meteen maar eens gevraagd of er nog speciale papieren nodig waren om t.z.t. onze kleine in te schrijven i.v.m. nationaliteit e.d.. Je weet maar nooit of je iets al een half jaar van te voren in zesvoud in moet leveren. Dat is gelukkig niet het geval, we krijgen wel een verwijzing naar het bureau dat gaat over nationaliteit en aanverwante zaken.

Inmiddels lopen we allebei op met zere voeten, dus alleen nog een rondje drogisten en dan naar huis terug. Voeten omhoog, bak thee, tafel gereserveerd in Turner's, een mooi ingericht én lekker eten serverend restaurant. Tot die tijd gekletst en gelezen. Om kwart over zes richting restaurant, waar we bij de open haard een tafel krijgen, heerlijk warm. Na veel gedub besloten allemaal een voorgerecht te nemen en dan maar te zien of er nog een toetje bijkna: de voorgerechten zijn te lekker om over te slaan. Uiteindelijk natuurlijk ook nog een toetje genomen! Moe en voldaan naar huis. Morgen gaan we naar Newry, een stad een dik half uur met bus van Armagh vandaan. Afhankelijk van het weer gaan we winkelen, stadswandeling maken en misschien en stukje langs het kanaal lopen.

Zaterdag 3 mei - TM
Mooie busrit naar Newry: ik was vergeten dat er langs deze route toch ook mooie uitzichten zijn. Inmiddels is het gaan regenen, :-(. Als we door Newry rijden, zien we de zwangerschapsmodewinkel die ook wat grotere maten verkoopt en we besluiten daar maar meteen heen te gaan bij aankomst. Na veel passen, heb ik een zwarte zwangerschapsbroek!!!! Jippie! Hij ziet er niet echt mooi uit: beetje glimmende zwarte stof, maar hij zit goed, heeft een ingebouwde 'bump' en is zwart, dus kan overal bij. Blijlblijblij. In de gietende regen maar meteen door naar het grote overdekte winkelcentrum om wat te eten. Daarna op kledingstrooptocht: zowel supergroot (moi) en superklein (Beppie). Bij Mothercare wat rompertjes gekocht, maar mij verder goed ingehouden. Wel een kamer- en badthermometer gekocht. Kamerthermometer vooral om te meten wat de temperatuur nu is en of we de babykamer nog extra moeten verwarmen. Waarschijnlijk wel. Zowel Rag als ik zijn geslaagd wat kleren betreft, zij een bloes, ik een rok die nog lekker uit kan dijen, dus misschien kan ik die nog aan tot een maand of zeven. Daarna een kado voor Rag gekocht: ze had nog een verjaarskado tegoed én ze mocht natuurlijk wel een bedankje krijgen voor alle babyspullen die ze had meegenomen. Ze wilde graag een armband hebben met iets Iers als motief. Zo gezegd, zo gedaan. Bij een juwelier een mooie gouden armband gevonden. De schade hebben we hoofdelijk omgeslagen: wij blij, Rag blij.

Ragnhild met een bord ijs Toen was het wel tijd voor frisse lucht: maar helaas, helaas. inmiddels hoosde het met bakken uit de hemel. OK, we gaan toch proberen die stadwandeling te maken, of in ieder geval boven op de heuvel te komen om over Newry uit te kijken. Na tien minuten in de zeikregen kwamen we langs een grand-café/bistro, keken we elkaar aan en besloten dat het goed was. Aan het raam appeltaart met vanilleijs en -saus (Rag) en Banoffitaart (ikkke) weggewerkt. De regen werd zo mogelijk alleen maar erger, dus besloten maar terug te lopen naar het busstation. Onderweg nog Woolworths ingedoken en nog meer geld uitgegeven... Met de bus via een andere route terug naar Armagh, dus veel van omgeving kunnen laten zien. Voor de deur uitgestapt. Een uurtje de tijd voordat we naar Dara en Ann gaan.

Rond zeven uur naar Dara en Ann gelopen. Jim, een huisvriend van beiden, was net voor ons binnen komen lopen en werd ook uitgenodigd te blijven eten. Met z'n zessen aan tafel: koude lamsschotel met granaatappel, geroosterde aardappeltjes en een grote salade, mmmm. Toe appel-rabarber-crumble, mmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmm. Grote ovenschaal helemaal schoon op, superlekker. Gekletst over verschillende landen, waar naar toe te gaan in Nederland op vakantie, taal, kinderen, namen. Dara voelde zich in de loop van de avond niet helemaal lekker worden en werd bezusterd door Ann die een lichte verhoging constateerde. Hij had ook last van z'n sinussen. O-o. Afgesproken dat als hij ziek zou worden, Ann ons naar het vliegveld zou brengen. Nog wat langer gekletst, maar rond een uur of elf toch maar weer naar huis gegaan: we moeten om half zeven op.

Zondag 4 mei - TM
Verbaasd wakker: 't is toch zondag? O ja, Ragje is er :-), en gaat zo naar het vliegveld :-(. Goed ontbeten en Dara staat op tijd voor de deur, voelt zich beter. Paulus nog even wakkergemaakt om dag te zeggen. Begint nu al moeilijk te worden, afscheid nemen, terwijl ik nog helemaal meega naar het vliegveld. Snelle rit naar het vliegveld: bijna geen verkeer op zondagochtend kwart voor acht. Binnen een uur zijn we d'r. Ik wil er geen lang afscheid van maken, maar Rag ook niet zomaar voor de ingang afzetten. Rag heeft het al moeilijk en Dara schudt zijn grijze wijze hoofd: zussen! bellen elkaar elke dag en dan nog tranen (hij maakte een grapje hoor). Dara parkeert de auto en ik ga mee met inchecken. Meteen maar door naar de ingang van de vertrekhal, niet te lang treuzelen. Alle goede voornemens ten spijt, nemen we met dikke tranen afscheid, die bij mij na de laatste zwaai nog even erger worden.

Terug maar even niet over familie gepraat, maar wel over rijbewijzen, huizen kopen, banken, spaarrekeningen enzo. Snel thuis. We gaan allebei weer terug het bed in bij respectievelijke partners. Nog wat geslapen. Verder huildag. Boeha, hormonen, menswee enzo.

Maandag 5 mei - TM
Vandaag Bank Holiday: nationale vrije dag op de eerste maandag van mei. Het lijkt mooi weer te worden: hup, al vroeg de tuin in. Paul wat minder secuur aan het spitten geslagen, zodat er wat zaad de grond in kan. De tomatenplanten uitgezet, courgette, komkommer, ui en sjalot gezaaid en lathyrus en klim-oostindische kers langs de schutting en de muur gezaaid voor kleur. Halverwege onderbroken door een hagelbui (!). Plantjes net in de grond, dus als een gek emmers enzo gehaald om de planten te beschermen. Och, tegen de tijd dat ik terugkwam was de bui alweer over. Na de lunch hebben we het allebei wel gezien: 't wordt koud, spierpijn én we hebben al veel gedaan. Tijd voor beloning! Bij de videotheek films gehaald en ijs, lekker. Rest van de dag aangeluierd.

Dinsdag 6 mei - TM
Ik ga iets later naar het werk, want ik heb een antenatal check bij de huisarts om 9.20. Wilde ervoor huur overmaken, maar de bank ging pas om 9.30 open, dus veel te vroeg in de praktijk. Gelukkig zwangere-vrouwenblad meegenomen. De dokter kwam pas om 9.15 binnen en er bleek nog een zwangere vrouw voor mij te zijn, dus het werd steeds later... Snelle check gehad: bloeddruk goed, urine goed, gewicht goed, benen goed, buik goed ENENENENENENENEN het hartje deed het ook goed! Ook al hadden anderen mij al gezegd dat er nu misschien naar het hartje geluisterd zou worden, had ik er niet te hard op gehoopt. Erg blij dus toen ik alsnog aan het einde van de check weer een klodder dril op mijn buik kreeg: eerst werd er twee keer tegen de sonar aangeschopt: dat was natuurlijk niet wat wij wilden horen, maar het was wel een teken dat er flink wat leven in mijn buik zat! Toen, woesjwoesj, woesjwoesj, daar was 'ie dan! Gek genoeg sprongen de tranen mij nu wel meteen in de ogen en bij de eerste scan niet. De dokter was heel lief en liet de sonar nog even wat langer staan zodat ik nog wat langer kon luisteren door de tranen heen. HIJ/ZIJ DOET HET!!!!!!!

Helemaal in euforische stemming alsnog naar de bank gelopen en de huur betaald. Toen als een slak naar werk gelopen. Onderweg geprobeerd een taxi te krijgen: de chauffeurs zwaaiden allemaal vriendelijk terug, maar stoppen ho maar (is dat een contradictio in terminis?). Eindelijk met rode konen op het werk aangekomen waar ons team met vereende krachten uit de neus zat te eten. Paulus had zijn Nederlands vertaling van het script van de campagne die we eventueel eerst gaan doen, flink kunnen rekken door alles minitieus in schema's te zetten en alles tien keer te controleren, maar ik en de anderen hebben tot de middag-koffiepauze zitten niksen. Heel heel heel erg frusterend, zeker als je ook niets anders voor jezelf mag gaan doen. Na de pauze een introductie voor het project dat we nu gaan doen: marketingonderzoek naar IT en telecommunicatie bij bedrijven in de UK. Dat was gelukkig wel interessant, maar het was moeilijk om ons weer op te peppen na een dag niks doen. Moe en chagerijnig naar huis.

Daar moest wel wat aan gedaan worden, want vanavond was de eerste zangsessie door mij georganiseerd. Gelukkig redelijk goedgeluimd naar de Northern Bar gelopen, samen met Amélie en twee vriendinnen die we onderweg waren tegengekomen. Zij kwamen i.i.g. om te luisteren, misschien zouden ze ook wat zingen. Bij de pub aangekomen meteen naar de achterbar gegaan: zag er goed uit en lekker warm! We waren gelukkig de eersten, we hadden niemand laten wachten. Na een kwartier kwamen ook Ann en Alana uit Dungannon en Joan, dus we hadden een select gezelschap met allemaal zangers die wel konden, maar eigenlijk niet durfden. Er waren nog meer geïnteresseerden, maar die konden deze week nog niet. Het was dus goed dat we 'onder ons' waren. Iedereen heeft wat gezongen, zelfs Amélie ÉN Paulus, jawel. Hij had na lang wachten de stoute schoenen aangetrokken en een lied van Cornelis Vreesijk gezongen. Mijn held! De sessie duurde niet heel lang i.v.m. examens, werk en wallen onder de ogen, maar iedereen was enthousiast. Onderling afgesproken dat een maandelijks sessie een goed plan zou zijn i.p.v. een wekelijkse. Het plan is om elke eerste dinsdag van de maand om 8 uur elkaar in de bar te treffen om te zingen. Arme Fergal kwam om kwart over tien met een pint enthousiast binnenlopen voor liedjes, en toen was iedereen al weg. Paul is toen met Fergal nog gebleven voor de muzieksessie die inmiddels in de voorbar was begonnen. Ik ben door Joan thuisgebracht.

Donderdag 8 mei - TM
Woehie, we gaan vanmiddag aan de telefoon! Blij, maar ook stikzenuwachtig, allemaal. Eerst oefenen met elkaar en daarna met trainers Angela en Rosemary. Dat gaat goed: Mijn eerste belletje doen goede tijden bij de telefooncentrale herleven. Mijn tweede gaat niet zo goed, omdat ik allerlei valkuilen verwacht die er niet zijn, euh, euh, euh. Paul oppert een initiatie-rite na het eerste echte telefoontje: versierselen o.i.d. Dat plan wordt goed ontvangen, alleen voelt de groep meer voor een beloning in de vorm van CHOCOLA. Aldus is het plan: morgen chocolafeest. Om vier uur naar beneden en geprobeerd tegelijk te beginnen om eerst groepsgewijs te zien hoe het gaat, ongeacht of je een interview gedaan had of niet. Na drie keer diep ademgehaald te hebben, vooruit dan maar, bellen met die handel! Gelukkig ging het goed en bij mijn derde belletje al een interview!! Wel vreselijk verhit: het water is niet aan te slepen. Veel steun van de trainers die heel enthousiast en onder de indruk zijn van onze eerste belpogingen. Goedgeluimd maar moe terug naar huis! Bij Sainsbury's een Thorntons toffeechocoladecake gekocht, heel klein, maar ook heel zwaar, mmmmmmmmmmmm.

's Avonds komt Caiomhín langs om met Paul zijn website te bespreken. Paul gaat voor hem een website maken, en waarschijnlijk de websites van de Armagh Pipers Club en het William Kennedy Piping Festival onderhouden.

Vrijdag 9 mei - TM
Dress down day: iedereen mag in zijn eigen gewone kleren op het werk komen. Om dat te kunnen doen, betaal je 2 pond voor een goed doel. Het gehalte spijkerbroeken is heel erg hoog. Ik hoefde eigenlijk niks te betalen omdat ik niks heb om als dress down te dragen. Maar goed, 't is voor een goed doel.

Vandaag eerste beldag. Zo snel mogelijk het eerste belletje gemaakt om door die barrière heen te komen. Het gaat best goed, sommige accenten zijn moeilijk te verstaan, zeker in Scotland. Ook in Wales lastige klanten,: niet zozeer de mensen zelf, maar door de Welshe spelling en uitspraak van namen die voor mij niet te begrijpen is. Gelukkig begrijpen de meeste mensen dat niet iedereen vloeiend Welsh spreekt en met een goede poging breek je meteen het ijs. Ik heb alleen een Schotse meneer een beetje boos gemaakt omdat ik zijn uitspraak niet kon verstaan: ik begreep niet of hij het over een persoon had, het adres opnoemde enz. Zelfs hem alles laten spellen hielp niet, mieh :-(.

Vlak voor de koffiepauze krijg ik een telefoonnummer van gisteren terug waarvoor ik een afspraak heb gemaakt. Vreemd genoeg zijn de gegevens die ik gisteren heb gewijzigd of toegevoegd niet doorgekomen.... AAaaaaaarrrgh, ik ben steeds vergeten het 'verander'-scherm op te roepen voor veranderingen! Stomstomstomstomstom. In het gewone veld kun je wel tikken, maar de computer registreert dat niet en geeft ook geen signaal dat je een ander scherm moet hebben. Stomstomstomstomstom. De hele pauze zit ik op mijzelf te vitten. Na de pauze gebeurt het nog een paar keer dat ik vrolijk weg zit te tikken en, gelukkig, voor het afsluiten besef dat ik het andere scherm moet gebruiken. Dan moet ik alles nog eens copiëren. Nu hangt er dus een gele post-it aan mijn beeldscherm: MODIFY!, oftewel het modifyscherm gebruiken (tut)!

Het is een lange dag. Verhit en met branderige ogen gaan we lunchen met chocoladetaart, een chocolade-ei en tien chocoladerepen: iedereen heeft wat meegenomen. Ook nog wat salade voor de vorm genomen. Op vrijdag maar een half uur pauze, dus snel dooreten en snel weer aan de slag. Pf, de vlammen slaan mij af en toe uit. Ik moet ook de tijd nemen om af en toe op te staan en wat spieren te rekken, zeker als je wat gespannen wordt. Ik heb gelukkig nog geen last gehad van mijn arm en schouder op het werk, maar ik probeer het wel in de gaten te houden. Om vijf voor vijf voorzichtig het laatste belletje gedaan in de hoop dat er geen interview uitkomt. Totaal aantal belletjes vandaag: 92, totaal aantal interviews: 3. Pff, officiële targets zijn: 20-25 belletjes per uur, waarvan 3-4 interviews: oftewel 160-200 belletjes per dag en 24-32 interviews per dag. Dat is voor mensen die al wat langer zijn ingewerkt, maar toch. Het kost nu sowieso veel tijd voordat je daadwerkelijk een nummer belt: na het oproepen van een nummer controleer ik eerst of de naam van de persoon en de gegevens van het bedrijf al zijn gecontroleerd en dan moet ik nog weer de moed vinden om het nummer te draaien. Bij de eerste telefoontjes op donderdag duurde het gemiddeld 2,5 minuut voor ik het nummer draaide, vrijdagnamiddag ongeveer een halve minuut. Dus er zit verbetering in, hopelijk heb ik al snel nog maar 15 seconden nodig.

James Faulkner James Faulkner, vriend die we kennen van Drumshanbo en de Nederlandse tionól, komt een lang weekend over. Hij belt om half zeven dat ie toch al vroeg in Armagh is, om 7.40. Als we zitten te eten, val ik steeds in slaap, dus besluit even een tukkie te doen voor we James gaan ophalen. Om kwart over acht wordt ik weer wakker en denk: wat, waar, wanneer, tot ik twee mannen beneden hoor praten: aarrgh, s*t, hij is er al. Gelukkig werd het mij vergeven. Paulus wilde mij niet wakker maken, omdat ik zo lief lag te slapen... Gekletst, nog wat gedronken en alsnog weer vroeg naar bed gegaan. Morgen redelijk bijtijds op om naar de zangworkshop te gaan in het Armagh City Hotel.

Zaterdag 10 mei - TM
Vlak voordat ik naar de zangworkshop ga, besef ik dat ik een minidisk moet meenemen om de liedjes te kunnen opnemen, want meestal vergeet ik ze in eerste instantie. Natuurlijk heeft mijn geliefde echtgenoot opgeruimd en alle minidiscjes in één la geschoven, waarbij hij voor het gemak al zijn minidiscjes niet van labeltjes heeft voorzien... Op een hol en een vlieg allerlei MD's getest om te zien of er nog ruimte was om iets op te nemen. Willekeurig de eerste bijna lege MD meegenomen. Snel naar het hotel gelopen, beide mannen nog slapend achtergelaten. In de zangworkshop zaten afwisselend vijf tot zeven zangers, waaronder Margreth en Sally. Sommige wisselden hun harplessen af met zanglessen. Roisín White, een zangeres die in Armagh woont, gaf de workshop. Lief mens en een goede vertegenwoordiger van de Ulster zangtraditie. Haar manier van workshop geven was anders dan wat ik eerder heb meegemaakt. Ze leerde de liedjes door eerst opnames te laten horen van zangers van wie zij de liedjes geleerd had en wij zongen vervolgens met de band en met Roisín mee. Veel nieuwe liedjes geleerd, maar morgen blijf ik wel thuis: ik was helemaal afgepeigerd aan het einde van de dag.

Sliabh Notes Omdat er 's avonds een concert zou zijn, waar wij heen wilden, ben ik nog even gaan slapen voor het eten. James had Baskische Kipschotel gemaakt en om half negen zijn we met de taxi naar Markethill gereden. Het oude gerechtsgebouw (±1850) daar is omgebouwd tot restaurant beneden en zaal boven. Erg mooie gerestaureerd en leuke indeling van de zaal met tafeltjes en stoelen i.p.v. rijen stoelen. Het concert werd gegeven door Sliabh Notes, een band van drie man: gitaar, trekzak en fiddle. Ik had al veel over de band gehoord, maar nog nooit zelf horen spelen. Het was wonderbaarlijk dat je met drie instrumenten zo'n vol en levendig geluid kunt krijgen! Erg goed concert, waarbij aan het einde de setdancers werden uitgenodigd om een set te dansen. Je zou er bijna zelf ook van gaan dansen! Na het concert was er een sessie gepland, maar de mannen zagen een kans om een lift te krijgen van Brian (terwijl ik, ja, je gelooft het niet, nog wel even had willen blijven voor de sessie). Maar goed, het was al laat en we lagen alsnog pas om half twee in bed.

Zondag 11 mei - TM
De mannen gaan vandaag bij Brian langs om over pipes te praten, ik blijf thuis om nog wat in de tuin te rommelen, film te kijken en uit te rusten voor een lange week bellen (en dagboek bij te werken: vandaag heel mei tot nu toe al gedaan, dus misschien haal ik april ook nog in!). 's Middags een sentimentele film gekeken op tv en nog even onkruid gewied. Ik was blij dat de mannen naar Brian gingen: zowel de pipes als de gitaar van James zijn erg hard en na vijf minuten zou ik het liefst een instrument door het raam gooien: de kamers in het huis zijn niet echt gebouwd op veel geluid. Ik vlieg bijna tegen de muur op! Ik in voorkamer en de mannen in de woonkamer met de deur dicht gaat gelukkig nog wel.

Vanavond roastbeef gegeten met aardappels en ui uit de oven, broccoli en erwten. Erg lekker vlees met knoflook.

Zondag 11 mei - PE
Sliabh Notes Een prrrrachtig weekend met een hele hoop muziek die inderdaad af en toe een beetje te grote afmetingen aanneemt voor ons uiterst bescheiden woonkamertje. Gisteren dus naar Sliabh Notes geweest (is een woordspeling, maar wie daar echt in geinteresseerd is moet maar even e-mailen, nogal lange uitleg) in Markethill. Was fantastisch, erg goede atmosfeer en goede wisselwerking tussen de band en het publiek. De rest van het weekend heb ik voornamelijk mijn kwijl van James z'n set af moeten poetsen: een Cillian Ó Briain driekwart set en het ding speelt fe-no-me-naal. Ik speel er zelfs (bij niet al te moeilijke tunes) regulators op en het klinkt nog ook! Super. Errug mooi. En dus ook nog lekker op gespeeld.

Bij Brian hebben we het niet bij PRATEN over pipes gehouden: op een Egan set gespeeld, een Dave Williams set en nog vol verbazing een MacFadden set zitten bekijken, alles rijkelijk omspoeld met een erg goede Australische Merlot. En eindelijk, vanavond hebben we eindelijk een Sunday Roast gegeten, moet je eigenlijk 's middags doen, maar als avondeten is het ook zeker aan te raden. Jumjumjum.

Vanavond nog naar de zangsessie geweest in het Armagh City Hotel en ik heb Thirs plechtig beloofd dat ik bij de volgende sessie echt een gepast liedje ten gehore zal brengen. Mijn repertoire bestaat op het moment uit Cornelis Vreeswijk en de Fabeltjeskrant, dus het wordt tijd dat ik het eens uit ga breiden met lokale ballades.

Maandag 12 mei - TM
Hevige buikpijn en hoofdpijn. Er lijkt nu toch een patroon te ontstaan: reizen of veel bezig zijn = moe worden = ziek worden. Vandaag wel op weg gegaan naar werk, maar halverwege besloten toch maar thuis te blijven. Heel veel geslapen en op bed gelegen. James was nog in huis, maar had zijn eigen plan getrokken.

Een klein moment van geluk: terwijl ik gedachteloos op mijn rug in bed lag en over mijn buik wreef, werd er opeens twee keer tegen m'n buik geschopt! "Joehoe, lekker hoor, dat aaien, doorgaan!" :-) Jammer genoeg bleef het daarbij. Dit keer weet ik zeker dat het geen darmen waren of andere protesterende organen!

Dinsdag 13 mei - TM
Naar werk: voor het eerst het marketingonderzoek in het Nederlands doen. Dat gaat goed!!!! Nederlanders draaien niet om de hete brij heen: ja, ik wil wel meedoen of nee, ik wil niet meedoen. Bij het UK-project bel je soms wel tien keer terug en wordt je steeds met een kluitje in het riet gestuurd. Af en toe glippen er engelse termen en zinsdelen doorheen, maar meestal valt het niet eens op. Soms moet je wel je verontschuldigingen maken, omdat je er grammaticaal en vocabulair een zooitje van maakt :-). Wel vermoeiend dagje, maar erg tevreden weer naar huis.

's Avonds naar de eerste zwangerschapsklas: twee dames kwamen vertellen over voeding tijdens de zwangerschap en gebitsverzorging. Met de taxi naar raar ziekenhuis aan de noordkant van Armagh: het leek wel een op de schop gegaan bejaardenhuis uit de jaren zeventig. Er was verder niemand in het gebouw behalve de groep zwangeren toen ik aankwam. Toen we weggingen bleek er een EHBO-afdeling in actie te zijn, snel weg van huilende mensen.

Leuke groep vrouwen, van alle leeftijden wat, allemaal eerste kinderen. Ik was wel de kletskous van het gezelschap (sorry), maar ik wilde gewoon veel weten. Er bestond bij iedereen twijfel over het volgen van de lessen. Omdat we allemaal rond dezelfde tijd zijn uitgerekend, is er een aanbevolen schema, waarbij voedsel en gebitsverzorging in het vroege deel vallen, en de andere onderwerpen pas na 28 weken zwangerschap aan bod komen. De data voor de late klassen lopen soms over de bevaldatum heen, dus zal er geschoven moeten worden. We hoopten in ieder geval dat we elkaar weer zouden treffen in de andere klassen.

Dinsdag 13 mei - PE
Heu, dit ben ik nog even over de dinsdag. Na het werk thuisgekomen en HE-LE-MAAL geen zin om te koken. Kwam mooi uit: Jim trakteerde op Chinees! (eten). Snel het eten naar binnen gewerkt en daarna met de fjool OP naar les. We hebben er WEER een nieuwe dame bij (allemaal dames, inderdaad) en we zijn hiermee met z'n vieren. Leuk hoor. Aan het eind van de les gingen we m'n favoriete fiddle tune (Jackie Daly's Slide) weer oefenen en de rest bleek 'm niet zo hard geoefend te hebben, dus ik werd de gang op gestuurd om in m'n eentje het tempo op te voeren en er schwung in te brengen. Na een paar minuten kmam Eithne kijken hoe het ging en we hebben daar samen de tune op bijna volle snelheid gespeeld en dat klonk GOEOEOEOEOEOEOEOOEOEOED!!! SU-PER! M'n eerste 'echte' tune op 'echte' snelheid met een 'echte' violiste gespeeld.

Enne, sja. Toen naar huis, Jim nog vanalles gegeven aan scans, copieën en tunes enzo en dat alles op een cd gebrand en toen, met z'n tweeën op naar the Northern Bar, naar de sessie. Normaal druk ik daar zo rond een uur of twaalf mijn gezichtsbeharing, maar Jim zat ZO lekker te spelen (en ik stond ZO lekker met Werner te babbelen) dat het toch wat later werd en we pas naar huis gingen (na een pinteke of vijf) toen de sessie over was. Thuis nog een fles wijn soldaat gemaakt en VEEEEEEEL te laat gaan slapen. Maar wel een lekker dagje gehad en DAT kunnen ze ons niet meer afnemen :-)

Woensdag 14 mei - TM
Project gaat goed, mijn hoofd werkt alleen weer niet mee. In de middag krijg ik steeds pijn in mijn hoofd: vandaag wel erg hevig en kan mij nauwelijks concentreren of vrolijk doen aan de telefoon. Van frustratie eindig ik in tranen (gelukkig niet aan de telefoon) en ga na een gesprek met de teamleader Pauline naar huis voor de laatste 2,5 uur. Afgesproken dat wanneer de hoofdpijn steeds terugkomt in de middag, ik parttime zou kunnen gaan werken.

Na wat slapen gaat het wel beter. Morgen verloskundige bellen om te vragen hoe vaak een paracetamol genomen zou mogen worden, voor het geval dat.

PE- mijn hoofd viel heel erg mee vandaag. Ik heb briljantere dagen gehad, dat wel...

Donderdag 15 en vrijdag 16 mei - TM
Nog wat nukkig weer aan het bellen beslagen: veel interviews gedaan, het gaat goed, gelukkig, Ik fleur weer op een schiet door de telefoonnummers heen. Paul gaat ook goed: we lopen redelijk gelijk op wat betreft het aantal belletjes. Soms heeft Paul meer interviews, soms ik.

Zaterdag 17 mei - TM
Vroeg op: om half zeven kon ik al niet meer slapen en ben begonnen met een babyspullenlijst. Van de week een pakje gekregen van Tiggr en Net en de kindjes en om niet nu al het overzicht te verliezen heb ik een lijst gemaakt met wat we van wie hebben gekregen of geleend met maat en alles erbij. Zo is het ook makkelijker om uiteindelijk zelf nog kleertjes te kopen. Verder lummeldag: ik gewinkeld zonder al te veel geld uit te geven, Paulus achter de computer. makkelijk gekookt: groentesoep met, jawel, rookworst! Van de Sainsbury's welteverstaan, niet van de HEMA. En helaas, de beschuitjes hebben ze uit het assortiment gehaald. Veel gelezen, wat tv gekeken en vroeg naar bed.

PE - en niet zomaar achter de computer: eindelijk alles eens goed ge-up-date en opgeruimd en opgeschoond en alle minidiskjes uitgezocht en backups gemaakt en cd-tjes gebrand enzo.

Zondag 18 mei - TM
Weer vroeg uit bed, dagboek gedaan.

De Mall PE - ummmm, niet zo vroeg uit bed, maar de rest van de dag toch weer een hoop gedaan. Weer veel achter de computer, dit keer begonnen aan de overdracht van de Nederlandse Uilleann Pipers Club en adressenbestanden opgeschoond en bijgewerkt en de deur uitgedaan. Ook nog fijn zitten fiedelen en pijpen en 's avonds het dagboek bijgewerkt. En... komende week komen Dara en Ann voor de verandering eens bij ONS eten en we gaan komend weekend naar Donegal, naar het huisje van Dara en Ann waar we zomaar gebruik van mogen maken. Hoe we er gaan komen weten we nog niet, maar dat zien we dan wel weer.

De Mall Het weer is overigens weer fantastisch: afwisselend zware regen (met van die bijna zwarte luchten) en ertussendoor zonneschijn en dat levert fanTAStische plaatjes op. Zie de plaatjes: we hebben tussen de buien door nog een rondje Mall gelopen, mooi, niet?

Morgen weer aan het werk, maar, niet met tegenzin. Het is LEUK nu we eindelijk wat te doen hebben. Zeker nu we in het Nederlands bellen: geeft je het gevoel dat je eindelijk je toegevoegde waarde binnen het bedrijf aan het benutten bent, in het Engels bellen kan iedereen hier, Nederlands, kijk, da's wat anders. En het is leuk, om zo naar 'huis' te bellen. Plus je voelt je ook een stuk zekerder en je bent flexibeler wanneer je een fout maakt, je kunt sneller een grapje maken dan in het Engels. Alhoewel dat toch ook al begint te komen. We blijven heel benieuwd uitkijken naar het begin van onze 'echte' campagne, de softwaresupport voor het E-marketing bedrijf, maar ondertussen ben ik hier best blij mee.

Maandag 19 en dinsdag 20 mei - TM
Goed gewerkt: gisteren zo'n 120 keer gebeld en vandaag 158 keer! Het is dus toch vooral een kwestie van wennen en een voorraad zinnen bij de hand hebben die in de diverse situaties handig zijn: dan gaat het het snelste. Wel erg moe, maar zeer voldaan. Vandaag ook mijn eerste monitorgesprek gehad met de teamleader, een beoordelingsgesprek. Allemaal heel positief: ik moet er alleen op letten dat ik niet teveel bedrijfsgegevens opnoem wanneer ik die wil controleren. Volgens de Data Protection Act mag je geen gegevens aan derde vrijgeven, zelfs al zijn het de gegevens van het bedrijf zelf. In het engels is dat redelijk te doen, alleen in het nederlands is er geen goede uitdrukking om naar het adres te vragen waarbij je laat merken dat je het adres al hebt. Beetje improviseren dus.

Woensdag 21 mei - PE
Weer een dag lekker gewerkt! Het wordt bijna eng. Niet teruggelopen van't werk maar een lift geaccepteerd: we moesten vroeg thuis zijn want er moest nog schoongemaakt, boodschappen gedaan en gekookt worden want Dara en Anne kwamen eten. Ik maak schoon, Thirs doet boodschappen en samen gaan we aan het koken. Gerechten: ham/courgette soep, koude broccoli met sesamzaadjes, knoflookkip met komkommer en gestoomde zalm met zwarte boontjes. En rijst natuurlijk. Toetje: botergare aardbeien met room en custard. Alles lekker omspoeld met een wijntje en later op de avond een kopje thee.

Het eten was goed, de soep (in vijf minuten klaar) werd de hemel ingeprezen, maar het gezelschap was beter. Het zijn echt ontzettend leuke mensen. Nog even met Dara op de valreep het eind van Celtic-Porto gekeken, jammer maar helaas, Celtic ligt eruit. Weer laat naar bed, maar het was beregezellig.

Donderdag 22 mei - PE
Lekker rustig aan na het werk: we hoeven niet te koken vanavond! Gaan lekker bij Caoimhin eten. Hij had ons uitgenodigd om het onthullen van de nieuwe computer bij te wonen. Ze hadden een zes jaar oud beestje staan en er staat nu het nieuwste van het nieuwste, inclusief webcam, geluidssysteem en een geïntegreerde scanner/copiëermachine/printer. Nog even geholpen met wat configuratie en jongejongejonge wat ben ik blij met m'n OS X: dat Windows XP lijkt net een soort Teletubbie/My First OS interface. En als je wat wilt instellen wordt je weer met de aloude wirwar van tabs en schermen om de oren geslagen waarbinnen je door de bomen het bos niet kunt vinden. Maar goed...

Caoimhin kan erg lekker koken :-) Salade met tomaatjes, geitenkaas, koriander en nog veel meer, een aardappelpuree met prei en gerookte kaas en varkensvlees in een room/cider saus. Mjumjumjum. De video's van de BBC documentaire over de uilleann pipes waren inmiddels binnen en we hebben nog een keer (en Thirs voor de eerste keer) naar de documentaire gekregen. We gaan daar wat kopietjes van maken en aan de familie sturen want het laat PRECIES zien waarom we naar Armagh verhuist zijn. Geeft je een lekker warm gevoel van binnen ;-)

Vrijdag 23 mei
Beppie in mei Beppie in Beeld 2!!! We zijn vanochtend voor de ECHTE scan geweest, de 20-weken scan waar alles geteld, gemeten en gevoeld wordt. Om te beginnen: we hadden gelijk en de eerste scanmevrouw had het mis: het wordt TOCH eind september. Volgens de laatste berekeningen de 27e, we zijn nu 21 weken en 5 dagen onderweg. Alles is goed, alles zit erop en eraan en ook erin, zo te zien. Alles doet het ook nog. Het was werkelijk ongelooflijk om het verschil te zien tussen de eerste echo en deze echo: de eerste liet een soort amechtig visje op het droge zien, maar dit was echt een klein mensje met een ruggegraat en ribbetjes en teentjes en vingertjes en oortjes en een neusje en ga zo maar door. Eén 'shot' was prachtig: het gezicht van voren, mond, neus en het was net een schilderij. Alleen, ik had het zo druk met kijken dat ik vergeten ben fotoos/filmpjes/opnames te maken van al dat moois. Gelukkig konden we vandaag wel een printje bestellen, dus zie hier: Beppie na 21 weken en 5 dagen :-)

Zaterdag 24 mei
Donegal JARIG!!! Joepie! Nou ja, ummm, 36 alweer. Da's al bijna 40. Thirs is vroeg opgestaan en heeft kaarsjes gekocht en ballonnen enzo. Ze kwam me zingend met een bord met rijst en daarin de kaarsjes gestoken wakker maken en ze had de ballonnen opgehangen en ontbijt gebakken, een echte Ulster fry! Lief he. De ochtend heerlijk rustig aan gedaan en wachtend op het belletje van Dara en Anne naar de cricketwedstrijden op tv gekeken. We snappen er nog steeds he-le-maal niets van. Gebeurt er niets, beginnen ze ineens allemaal tegelijk te juichen! Rare jongens, die Britten...

Rond een uur of 1 opgehaald en op naar Donegal. Het volledige verhaal is te lezen in de beeldverslagen

Maandag 26 mei - PE
Zomaar helemaal onverwacht de middag vrij! Het is hier een soort van bank holiday, maar eerder op het 'mainland', da's dus het Grote Eiland, en hier niet zo. Maar, de collegae die allemaal naar het mainland moeten bellen vangen de hele ochtend al bot en dus is besloten dat zij allemaal naar huis mogen. En uit solidariteitsoverwegingen is besloten ons dan ook maar vrij te geven.

Goed gebruik gemaakt van de vrije middag: we zijn de liefdadigheidswinkels afgestruind. Is erg aan te raden: we hebben twee allersnoezigste babykleertjes gekocht voor bijelkaar maar liefst drie pond. Jaja. Verder afgewassen en opgeruimd en schoongemaakt en nog veel meer nuttige dingen. Alleen... alweer niet aan ALLES toegekomen wat ik van plan was. Maar ja, dan had ik ook eigenlijk DRIE dagen vrij moeten hebben.

Dinsdag 27 mei-vrijdag 30 mei - TM
Rare rest van de week: dinsdag en woensdag goed gewerkt. We bellen steeds vaker en krijgen steeds meer respons. Op donderdagochtend kregen we te horen dat de enquete voorlopig stilgezet wordt en dat we zeer binnenkort aan onze echte campagne gaan beginnen! In de tussentijd gaan we waarschijnlijk nog iets voor een andere campagne doen. Een voorlopige script gekregen voor de campagne voor de goede volgorde van vragen en een lange lijst FAQ (veel gestelde vragen). Erg interessant allemaal, we kijken er allebei naar uit om met de campagne te beginnen. De donderdagmiddag en vrijdag kwamen alleen neer op wederom uitgebreid uit ons neus eten. Moe en hoofdpijn, bluh.
Bedacht dat ik, als het nog mag van de diverse partijen (met een certificaat van de dokter mag je to 36 weken vliegen), aan het begin van mijn zwangerschapsverlof een tijdje naar Nederland te komen: paar daagjes Noord, paar daagjes Zuid en een paar daagjes Amsterdam.
's Avonds lekker nog een klein beetje in de tuin gewerkt: 't is mooi weer geworden. Vrijdagavond komt Dara langs om te zeggen dat papa en mama op dinsdag de 17e naar het vliegveld gebracht worden! Hij is beetje uit zijn doen: Ann is op een hol en een vlieg naar Engeland gegaan, omdat haar broer plotseling op sterven ligt a.g.v. kanker. Na een goed glas cider en een bezoekje aan de tuin een afspraak gemaakt voor morgen om: naar een rommelmarkt te gaan, naar de recycleplant, naar de tweedehandswinkels en naar hun tuin voor stekjes enzo. Gezellig!

Dankuwel Sainsbury's PE - het was deze week feest bij Sainsbury's. Niet een officieel feest, maar er was me een hoop in de aanbieding! Ongelooflijk. Op sommige producten, zoals de peentjes, kregen we zelfs geld toe. Da's altijd leuk als ze een speciale aanbieding hebben als 'de 2e gratis' en het product is in de Grote Uitverkoop voor bijvoorbeeld 10p: ze trekken dan gewoon de oorspronkelijke prijs van het product van je rekening af! We hadden zes zakken peentjes, 10p ieder, maar kregen wel 1 pond en 65p terug! Prachtig. Da's nog eens boodschappen doen. Ook de appels en de tomaten en avocado's en sinaasappels en nog VEEL meer (ik mag van Thirs niet veel klinkers gebruiken om mijn enthousiasme te tonen dus gebruik ik maar hoofdletters; ik bedoel dus eigenlijk veeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeel meer) was in de aanbieding en dan krijg je plaatjes als hiernaast. Alleen de olijven in de salade waren niet in de aanbieding.

Zaterdag 31 mei - TM
Vroeg op en preitjes gedund. Lekkere temperatuur. Ondertussen, aan de overkant van de Mall, verzamelen zich allerlei Fife- en drumbands voor allerlei oranje activiteiten. 'T is net Koninginnedag, maar dan toch wat anders... De muziek is eigenlijk wel mooi, maar de gedachte achter de optochten (overwinning van Protestante William III op de Katholieke Jacobus II in 1690/1691) doet ons toch wat afstand houden van de festiviteiten.

PE - We zijn inderdaad eerst naar de car-boot-sale gegaan, met z'n drieën (vieren). Van de dames die een tijd geleden de boekenwinkel om de hoek hadden een collectie Dick Francis gekocht en een drietal pint glazen (stackers) en Thirs heeft een halve auto aan babykleertjes leeggekocht. Door Dara voorgesteld aan een antiquair uit Charlemont (ligt aan de weg naar Moy) en de goede man blijkt een paar violen te hebben die hij opgeknapt wil hebben EN voorgesteld aan ene Pat die hier in de buurt kinderspeelgoed maakt. Door beide heren uitgenodigd om gauw eens op bezoek te komen.

Op naar de recycle plant, je blijkt daar nog veel meer te kunnen recyclen dan we dachten. We hebben het papier, karton, plastic flessen en glazen flessen weggebracht, maar je blijkt er ook plastic verpakkingsmateriaal te kunnen dumpen en tuinafval en zo ongeveer alles wat je normaal gewoon bij het afval dumpt. Als goede leerlingen van Dara hebben we nog wat rondgestruind en inderdaad nog wat plantjes uit de containers kunnen redden. Het blijkt dat Dara van experimenteel tuinieren houdt: als hij iets ziet wat-ie niet kent breekt hij er gewoon een tak vanaf en stopt die in de grond. Kijken wat er gebeurt. Nog even meegeweest naar zijn huis en daar een paar wilgetenen gekregen om een (levende) trellis van te maken en wat rabarber en nog wat stekjes.

Terug thuis blijkt Anne Henderson op het antwoordapparaat te staan en ja hoor: we gaan vanavond bij hun eten, in Dungannon. We worden en gehaald EN ook weer thuisgebracht :-) Misschien dat morgen dan de rustige dag wordt waar ik al de hele week naar heb uitgekeken :-)

Music @ the Hendersons En het was me een leuke avond! Eerst rond een uur vier volgens afspraak en daadwerkelijk om vijf uur (gelukkig maar, want ik ging om tien voor vier nog lekker rustig boodschappen doen, begin al aardig te wennen aan de Ierse tijd) opgehaald door Ann en Alana en op naar Dungannon. Eerst huis bewonderd, met de honden gespeeld (Suzie en Buster), lekker gegeten. Daarna met Ann, Fergus en Jarleth naar de boot gegaan en stukje gevaren op Lough Neagh, eindelijk ben ik dan op dat meer geweest, het komt in honderden liedjes voor, maar ik was er nog nooit op geweest. En terug bij hun thuis een familiesessie gehad, prachtig, lekker gespeeld en m'n eerste duet gehad met Jarlath op de pipes en ikke op de viool. Heerlijk avondje, om half één thuis, moe maar uiterst tevreden :-) Ik heb er nog meer foto's van gemaakt en dus nog net op de valreep van mei nog een beeldverslag.