Emigratie naar Armagh, Noord-Ierland

dagboek • oktober

van de emigratie van Thirza en Paul naar Armagh, Noord-Ierland

lopend dagboek

dagboek
2006
05
04 03 02 01

2005
12 11 10 09
08 07 06 05
04 03 02 01

2004
12 11 10 09
08 07 06 05
04 03 02 01

2003
12 11 10 09
08 07 06 05
04 03 02 01

2002
12

links
kathrijn
hendrikje
beeldverslagen

armagh city
waarom armagh

de aanloop
dublin '98
dublin '99

uilleann pipes

home
contact
copyright

Woensdag 1 oktober - TM
In eerste instantie niet aan gedacht, maar we krijgen dus een oktoberkindje! Op welke dag het zal gebeuren, blijft nog even een mysterie.

Rustige dag, veel slapen en wat boodschappen doen. 's Middags komen Brian en Eithne nog even op bezoek, blijven koffie drinken. Daarna slaat Paul aan het ADSL-installeren. Joepie! Het werkt. We kunnen nu allebei tegelijk internetten én/of bellen zonder extra telefoontikken. Ik zet mij er meteen toe om een huisje uit te zoeken voor ons bezoek in januari. We vinden een mooi bungalowpark in Lievelde, waar we vorig jaar rond pasen, geloof ik, al eens geweest zijn. Beetje uit de buurt, maar wel goed te bereiken met de trein. Zowel voor de noorderlingen, als de zuiderlingen zou het twee uur reizen met de trein zijn. Een autorit zal hoogstwaarschijnlijk korter uitpakken. Ik heb een aanvraag gedaan voor een huisje van 12 t/m 19 januari. Afwachten of dat kan.

Donderdag 2 oktober - TM
Roerige nacht. Af en toe hevige pijnscheuten in mijn onderrug. Zijn dit rugweeën? Ik weet het niet. 's Ochtends ook een paar keer. Misschien zo toch maar even de verloskundige bellen. Op internet wordt ik niet veel wijzer, behalve dat iedereen er erge moeite mee blijkt te hebben om rugweeën op te vangen. Daar kan ik mij iets bij voorstellen.

Email gekregen van het Belegh van Groll: het huisje is geboekt! Dus van 12 t/m 19 januari is de familie Eliasberg-Mulder in Nederland en wel in Lievelde. Zodra Beppie is geboren en officieel van namen voorzien is, kunnen we ook de, nu nog, goedkope vlucht boeken naar Amsterdam!

PE - Zo, weer even adem, effe bijkletsen. September is de maand van de jeugdherberg geweest, begonnen en geeindigd. Het was fantastisch, maar toch teveel werk, te weinig betaald en een verstoorde werkverhouding (zoals mijn vader het zo mooi uitdrukte) met de vaste kracht. Weer een leuke ervaring erbij. Plan is nu om fulltime te gaan werken in het hotel en het webgebeuren echt van de grond te krijgen. De carriere als 'cultural worker' gaat even in de koelkast: het houdt onder andere het aanvragen van subsidies in en daar moet je alles erg goed voor op papier hebben staan. We slaan even een ronde over, maar, van diverse kanten gehoord dat dat de manier is om van onze hobbies ons beroep te maken. Lijkt me fantastisch.

We hebben eindelijk ADSL en daarmee ook weer een nieuw e-mail adres: maaktnietuit@mulelia.demon.co.uk. Dat 'maaktnietuit' kan dus vanalles zijn: paul, thirs, beppie, armagh... het komt allemaal aan. We gaan ook sparen voor een nieuwe computer (en een nieuwe laptop): het Demon ADSL pakket geeft je een vast IP-nummer wat inhoudt dat we gewoon thuis een server kunnen hebben. Sterker nog, als je http://mulelia.demon.co.uk/ bezoekt en je krijgt iets te zien, dan komt dat gewoon van m'n laptopje. Mooi he.

Vrijdag 3 oktober - PE
Zo, vanaf gisteren ben ik fulltime barman bij het hotel. Heb ze al wel voorbereid op een document waarin ik aangeef wanneer ik niet kan werken in verband met concerten, workshops, seminars e.d. Gisteravond zei ik nog tegen Thirs, he, lekker, vanavond helemaal niets en vijf minuten later ging de telefoon: iemand had zich ziekgemeld en of ik kon komen werken. Och ja...

Maar... vanavond had ik moeten werken, maar, er werd weer gebeld, of ik interesse had in een avondje vrij: een gezelschap had afgezegd en er was dus teveel staf. Dat komt mooi uit, want nu kan ik vanavond naar het concert in de Trian en de sessie erna. Mooi! Brian kwam nog langs om ons uit te nodigen voor een etentje vanavond! Goeoeoeoeoeoeoed!

Vanochtend naar het ziekenhuis geweest voor de routine-check. Nou, die komt voorlopig nog niet. De baarmoederhals is nog lang en smal (werd door de mannelijke dokter geconstateerd terwijl ik toekeek, dat voelde heel vreemd), het hoofdje is nog niet echt ingedaald en er is nog meeeeeeeeeer dan genoeg vruchtwater. De dokter zag geen reden om in te grijpen en kon zich herinneren dat hij ooit een voorspelling had gedaan dat het 8 oktober zou worden. Dus er werd vrolijk een nieuwe afspraak gemaakt voor volgende week vrijdag, onze trouwdag. Dus iedereen die aan de telefoon gekluisterd zit: doe maar lekker rustig aan, het kan dus nog wel even duren, Beppie heeft het nog prima naar de zin daarbinnen.

TM - Daar lig je dan met je goeie gedrag! Voorlopig dus nog geen babygehuil op Mallview Terrace. Gelukkig is alles prima en nog geen reden om naar het ziekenhuis te moeten voor een inleiding. We duimen dus nog steeds voor een natuurlijke start.

Het etentje bij de Vallely's is erg gezellig en erg lekker. Cathal McConnell, bandlid van Boys of the Lough en één van de gasten van het Trad at the Trian-concert vanavond, blijft ook eten en is een aardige, praatgrage man. Brian heeft zich weer uitgesloofd met een gerookte zalm en sla vooraf en asperges, geroosterde knoflookaardappeltjes en een enorme lap biefstuk voor een ieder als hoofdgerecht, met een wijn-room-van-alles-saus. Oei, in tijden niet zo smakelijk gegeten! Helemaal rozig en voldaan naar het concert gelopen.

Het concert was leuk, Cathal McConnell erg goed en de fiddler, Paul Bradley was wel leuk, maar niet indrukwekkend, noch zijn spel, noch zijn persoonlijkheid. De liedjes en de tunes die McConnell uitvoerde waren daarentegen erg goed. Beppie kan het ook allemaal goed waarderen! Morgen geven ze allebei workshops, dus ik ben zeker van de partij om wat liedjes van hem te leren. Bij de ingang van de zaal nog wat flyers neergelegd voor de zangsessie op dinsdag, misschien dat er nog wat meer liefhebbers komen. Eithne heeft de sessie bovendien nog een keer extra gemeld. In de pauze Roisín White, lokale, erg goede zangeres, weer gezien na een lange zomer. Ze heeft een huisje in Milltown Mallbay en daar verblijft ze de hele zomer. Ze is erg verbaasd dat ik nog steeds een dikke buik heb: het is al oktober! Tijdens de pauze van alles doorgenomen aan boeken, vakanties en muziek. Lief mens is het. Na het concert gaat Paul mee naar de sessie in O'Toole's en brengt Roisín mij naar huis.

Voor de deur nog een kwartier zitten kletsen over Beppie, bevoorrading en kraamkadootjes. Roisín vindt het geen gek idee om als babykadootje een bijdrage te vragen voor een wasser/droger die zich op de wasbare luiers (en al het andere wasgoed) mag storten. Het is natuurlijk geen léuk kraamkado, maar we barsten al van de kleertjes en al het andere is eigenlijk ook in overvloed aanwezig. Roisín zou liever een bijdrage leveren aan iets praktisch. Moeilijk, moeilijk. Het ís heel erg leuk om van die kleine frutselkleertjes te krijgen, maar het is ook wel erg handig om met het natte Ierse weer binnenhuis kleren te kunnen drogen zonder aggressief te worden van de natte was in je nek of het droogrek in je maag. Weet je wat: aan u de keuze! Verzin maar wat leuks!

Zaterdag 4 oktober - PE
Concert gisteren was goed, sessie fantastisch. Aangezien ik was aangewezen op het vervoer van Brian (ook mee heengereden), blijf ik tot het bittere eind en ga met de taxi mee naar huis, zo rond een uur of vier. Brian en Cathal zijn in kennelijke staat en ik heb toch ook aardig doorgezopen maar voel me prima. In de taxi wordt er nog lustig op losgezongen, zij het niet bijster precies gearticuleerd, door Cathal. Thuis nog voor het slapen gaan vijf geroosterde boterhammen met kaas gegeten. Jummie.

Na een erg korte nacht, als een blok geslapen, vroeg op voor de fiddle workshop van Paul. En, ik moet mijn mening over hem bijstellen. Gisteren was hij vreselijk moe, na een busrit van vijf uur uit Galway niet echt verwonderlijk, en erg stilletjes. Ik heb 'm al eens eerder ontmoet en ook toen vond ik 'm niet echt sympathiek. Maar... na twee uur (ook gebleven voor de 'gevorderden' workshop, ik zit echt tussen de twee niveaus in) briljante les leek het ijs gebroken en als hij over een tijdje z'n zaken op orde heeft in Galway (hij is vioolbouwer) wil hij me graag leren vioolbouwen en heeft me zelfs overnachting aangeboden. Prachtig. Een lokale fiddler had nog een viool meegenomen die hij graag even wilde laten bekijken en Paul heeft ongeveer een half uur over die viool zitten babbelen. Erg leerzaam, hij weet echt wel waar hij het over heeft. En, als hij goed in z'n vel zit, kan hij echt ERG goed spelen. Toch wel.

Paul z'n zus, Geraldine, kan erg mooi zingen, zeker wanneer ze dat samen met d'r man doet, en ze wonen niet heel erg ver weg, Warrenpoint dus ze waren zeker geinteresseerd in de zangsessie op de dinsdag.

Om drie uur weer aan de arbeid, veel gedaan, veel schoongemaakt, getapt en meer. 's Avonds in The Bunker gestaan: de wekelijkse disco. Een gekkenhuis tot in de kleine uurtjes, geen tijd om op te ruimen, continu tappen. Het mooie is dat het team goed werkt. Terwijl wij alleen maar non-stop serveren, halen andere mensen glazen op, anderen zorgen voor het ijs, citroenen en voorraad. Loopt gesmeerd. En als het allemaal afgelopen is, is het een puinzooi, ongelooflijk. Maar ook dan weet iedereen wat hij/zij moet doen. Als alles klaar is, krijgen we een uitbrander van de manager: gisteravond (toen ik gelukkig in O'Toole's was) heeft de vertrekkend barmanager de collegae groen licht gegeven om na het werk de bar aan te vallen, met als gevolg dat iedereen tot zeven uur 's ochtends heeft zitten doorhijsen. Zonder te betalen. Het staf-feestje van morgen is dan ook geannuleerd.

TM - Goed geslapen, maar als ik ben opgestaan, ben ik niet lekker: hoofdpijn en krampen (nog steeds niet díe krampen). Na het ontbijt dus maar weer naar bed én besloten dat ik maar niet naar de workshop ga. Tot één uur geslapen. Daarna nog steeds niet optimaal. Rustig aan maar. De eerste tomaten uit de tuin gegeten op een witte boterham met gekookt ei, lekker! Rest van de dag lamlendig en raar. Lekkere huilbui 's avonds. Meteen daarna gaat de telefoon, die ik dus lekker op het antwoordapparaat laat overgaan. Is een oud-collega die voor de zoveelste keer vraagt of er al wat is. Ze belt erg vaak en het komt mij nu zo onderdehand mijn neus uit. Onaardig hè, van mij. Ik heb maar een email gestuurd dat het nog wel even duurt.

Zondag 5 oktober - TM
Koude nacht, wel rustig. Af en toe hevige krampen in mijn buik en een enorme onweersbui in mijn darmen, het arme kind! Paul was pas om half vier thuis: maakt lange nachten. Zolang hij zijn fulltime contract nog niet officieel heeft, krijgt hij alle uren gewoon meteen uitbetaald. Als hij officieel voltijds gaat werken, worden extra uren apart gezet. Deze mag hij dan later als betaald verlof opnemen.

PE - Weer goed gewerkt, lunch en diner EN... er was gisteren een bijeenkomst van de O'Hanlon Clann. Ze proberen dan zoveel mogelijk genealogische feiten bijelkaar te brengen, er worden lezingen gehouden en er was zelfs een kleine tentoonstelling. Eén van de objecten heb ik vandaag naar een auto gedragen (ze vroegen om een sterke man...) : de O'Hanlon Crowning Stone, waarop de clanhoofden al eeuwen lang beëdigd worden. Achteraf hoorde ik dat het niet deze steen is, deze is pas een jaar of vijfentwintig in dienst, maar het ritueel is al eeuwen oud.

Maandag 6 oktober - TM
ADSL is perfect om online genealogieonderzoek te doen! Ik heb nu ruim de tijd en hoef niet meer op telefoontikken te letten. Ik ben al een paar dagen bezig om gaten in mijn bestand op te vullen via Genlias en sites van de verschillende archieven in Nederland. In de loop jaar zijn er toch weer gegevens bijgenomen die ik nog niet eerder had gevonden.

PE - Heeeeeeeeeeerlijk dagje gewerkt. Voor het eerst de vroege dienst. Opruimen, schoonmaken, winkeltje spelen: voorraad bijvullen. Dat vind ik nog bijna het leukste van alles: alle flessen netjes met het etiket naar voren. Ik ben ziek, ik weet het :-) Aangezien er erg weinig staf was heb ik drie dingen tegelijk gerund: bar met barfood bestellingen, deli (koffie/thee/sandwiches enzo) en zelfs roomservice. Mise en place gedaan voor een gezelschap dat kwam lunchen en TOCH heb ik alsnog profijt van die ober-cursus die ik een half leven geleden in Amsterdam heb gedaan. Voornamelijk bij het afruimen.

Als ik er zo aan terugdenk, heb ik al vanaf m'n zestiende naar de horeca zitten lonken, 'barman' geweest op het eindexamenfeestje van de dochter van m'n aardrijkskundedocent meneer Zirks, daarna op de eindexamenfeestjes van de vrienden, catering gedaan voor Keser, gewerkt in hotels tijdens m'n studie en de eerder genoemde cursus die verzorgd werd door Keser en het Hilton. Een hotelbar/restaurant past toch beter bij me dan een bar/kroeg. Mijn zwakke punt in een kroeg is het praatje pot: in Mulligans keek ik vaak vol ver- en bewondering naar bijvoorbeeld Seán en Barry die na vijf seconden met iemand staan te ouwehoeren alsof ze hem/haar al sinds de kleuterschool kennen. En dat zit er bij mij gewoon niet in, heeft er ook nooit ingezeten. Maar dat hoeft in het hotel ook helemaal niet, het is allemaal wat formeler en het gaat er gewoon om de mensen zo goed mogelijk te bedienen. En het grappige is, het praatje pot gaat me hier juist weer wel goed af, voornamelijk doordat ik hier de vreemde eend in de bijt ben en mensen vanzelf vragen waar ik vandaan kom en waarom ik in vredesnaam Armagh gekozen heb. En dat wil ik ze graag vertellen.

Het bezoek aan O'Toole's van afgelopen vrijdag schijnt trouwens het gesprek van de dag te zijn vandaag in Ballymacnab: het schijnt dat één van de muzikanten er met de vrouw van een lokaal iemand vandoor is gegaan. Waarop de jaloerse echtgenoot diep in de nacht terug is gekomen (gelukkig na ons vertrek) op zoek naar zijn vrouw en O'Toole's een beetje heeft gerenoveerd. Er werd me in de keuken gevraagd wat we hadden gebruikt om mee op de bodhrán te slaan...

Nog het slachtoffer geweest van een practical joke van Tommy Makem. Hij kwam een bestelling plaatsen en toen hij mij zag zei hij: "Now there's a man who looks like he could play the uilleann pipes". Nadat ik mijn onderkaak weer van de vloer had opgehesen, vroeg ik hem hoe hij dat in vredesnaam wist en hij zei iets van een aura, dat hij het aan m'n huid kon zien. En dat alle uilleann pipers zowiezo gek zijn. Ik heb daar heel erg lang over staan nadenken en op een gegeven moment kon ik me herinneren dat ik hem met Stephanie Makem, de vrouw van Tiarnan O'Duinnchinn, mijn pipesdocent, had zien praten. Dus toen hij kwam afreken vroeg ik 'm of Stephanie 'm dat verteld had waarop hij weer vroeg: "Who's Stephanie?". Het eind van het verhaal is dat hij alles met een grote grijns opbiechtte. Da's toch een mooi verhaal om tijdens een pint in de pub aan de muziekvrienden vertellen, Tommy Makem is een internationaal bekende (maar voornamelijk in Amerika) Ierse folkzanger.

Dinsdag 7 oktober - TM
Wat dus eigenlijk de laatste dag voor de geboorte van Beppie zou moeten zijn, zal zeer hoogstwaarschijnlijk de geschiedenis ingaan als 'weer zo'n dag'. Nog steeds geen definitieve wee of kramp te bekennen, wel allemaal pestweeën en -krampen :-( .

Ik ga mij vandaag met iets heel anders bezighouden: bij toeval ontdekt Paul gisteravond op het net een vacature voor museumassistent bij het Newry Museum! De omschrijving van de baan lijkt wel rechtstreeks overgenomen uit de omschrijving voor het werk dat ik in Utrecht heb gedaan (http://www.newryandmourne.gov.uk/jobs.asp#bm1)! Deze kans wil ik niet laten lopen: ik ga in ieder geval solliciteren. Als ik word uitgekozen, dan zien we wel weer hoe we dat practisch gaan oplossen met Beppie (en of we dat überhaupt gaan oplossen, misschien wil ik t.z.t. wel helemaal niet meer). We hebben in ieder geval al twee crèches achter de hand.

PE- Na het werk (korte shift, van 1 tot 6) lekker rustig aan gedaan: geen les vanwege prijsuitreiking aan Brian en Eithne in Dublin. Ze hebben met het Piping Festival de Corporate Award van het Irish Music Magazine gewonnen. De zangsessie (eerste dinsdag van de maand) daarentegen gaat gewoon door. We hadden eigenlijk gedacht dat we er dit keer als een gezin heen zouden gaan, maar dat wordt dus volgende maand. Joan komt ons heel lief (ongevraagd!) ophalen, dan hoeft Thirs niet zo'n end te lopen.

In The Northern Bar zijn ze weer eens vergeten dat we komen, niet echt een probleem, maar... er is boven een hardrockband aan het oefenen en daar kunnen de dames niet overheen zingen. Sally is er ook en na een uurtje babbelen (voornamelijk over babies en bevallingen) lijkt het noodweer boven te gaan liggen. En... tot grote verrassing komt Seán Mone uit Keady ook langs. Seán is een authoriteit en een erg goede zanger. Maar... als ik me niet vergis heeft Thirs vanavond flink indruk gemaakt.

Woensdag 8 oktober - TM
Begint het al een beetje eentonig te worden? Niks... (PE- 't is wel een mooie datum, niet? Acht oktober. De tiende zou natuurlijk ook leuk zijn, onze trouwdag. Wat is trouwens het sterrenbeeld voor oktober?) TM - even opgezocht: weegschaal! De astropraat rond de weegschaal klinkt positief. Wordt vast een lief kind, die Beppie van ons.

Inmiddels namiddag en er begint zich een puntbuik te ontwikkelen (misschien naar voorbeeld van het punthoofd dat wij inmiddels hebben van het wachten?). Er zijn nu dus duidelijk tekenen dat er iets aan het veranderen is. Op welke termijn daar nog weeën bijkomen, is natuurlijk een tweede. Beppie is in ieder geval weer erg enthousiast aan het schoppen en boeren en lijkt zich nu permanent aan mijn blaas vast te houden :-( . Paul is er heilig van overtuigd dat het vandaag nog gaat gebeuren. Het is vandaag de tweede uitgerekende datum, dus er mag zich nu wel wat af gaan spelen in het vooronder. We hebben vanmiddag samen het hemeltje opgehangen en Paul heeft de deurposten uitgestoken, zodat het bedje zonder problemen van de babykamer naar onze kamer gereden kan worden. Nu alleen nog een kind om mee rond te rijden.

Donderdag 9 oktober - TM
Het lijkt wel of half Nederland in opperste staat van paraatheid is gebracht! Ik heb zelfs geruchten gehoord van familieleden die de bedrijfstelefoon bewaken om dat ene telefoontje maar niet te missen! Nou, ik zou zeggen, ga maar gewoon lekker jullie eigen gang hoor, we weten jullie echt wel te vinden als het zover is. Bovendien is de tweede duedate gisteren pas verlopen, dus wie weet wat de gynaecoloog morgen zegt...

Enorme snoepaanval van ons beide: tochtje naar de super levert taart, ijs, chocola en pannenkoeken voor vanavond op! Slehecht! Waarschijnlijk heb ik het na een ijsje alweer gezien, want ik heb het sinds gisteren weer een beetje het zuur.

Paul is een handdoekenrek in elkaar aan het zetten voor de badkamer. Simpel maar effectief: twee verticale planken, gaten erin, stokken erdoor, aflakken, ophangen! Kunnen we tenminste weer alle handdoeken kwijt en eventueel wat Beppiespul. Bij de weg, mijn moeder vindt het een goed plan om een wasser-drogerkraamkadobijdrage te vragen! "Het mag van mijn moeder." Ik twijfelde nog wel een beetje, ik vind het nog steeds vreemd om om ervan uit te gaan dat we kraamkadootjes gaan krijgen en om dan heel zakelijk een geldelijke bijdrage als kraamkado te vragen. Maar, het is echt met Beppie in het achterhoofd, dus het is toch een kraamkado. Hoe dan ook, ik zal t.z.t., d.w.z. als die weledelgestrenge baby besluit er eindelijk uit te komen, ons Nederlandse rekeningnummer op de site zetten. Dan zien we vanzelf wel wie ons voor gek verklaart en wie niet ;-).

Vrijdag 10 oktober - TM
Vanochtend wederom controle in het ziekenhuis: uitslagen zijn dit keer wat minder. hoge bloeddruk 150/95, wat proteïne in mijn urine en ik heb wat hoofdpijn. Reden genoeg voor de gynaecoloog om mij vandaag nog naar het ziekenhuis te sturen. Rond half zes word ik daar verwacht. Ik krijg dan een soort zetpil om de baarmoeder zacht te maken en voor te bereiden op de eerste weeën. Daar mag ik de hele nacht over doen. Morgen zal dan afhankelijk van het effect van de'pessary' ingeleid worden met een infuus.

Opluchting en teleurstelling tegelijk. Alhoewel we allebei gehoopt hadden dat Beppie er vanzelf wel uit zou komen, is het nu echt beter om te laten inleiden. Op weg naar huis bij Dara langsgeweest die meteen aanbood om ons weg te brengen. Eenmaal thuis voel ik de spanning en teleurstelling opbouwen en zijn de huilbuien niet van de lucht. Nou ja, als ze d'r nu uitkomen, heb ik er in het ziekenhuis misschien geen last meer van (dream, dream, dream, dream, dreaheaheaheam). Na een belletje aan mijn ouders ben ik weer van slag. Mijn oma die belt om te feliciteren met onze trouwdag, kan ik niet eens fatsoenlijk te woord staan en ik vraag of ze mama maar even wil bellen. Ze snapt er geloof ik niks van. Paul neemt de telefoon mee, terwijl ik onder een warme douche ga staan. Om vijf uur komt Ann ons ophalen. Tot dan rustig aan, probeer wat yoga-oefeningen te doen.

PE - Nou, ik ben weer thuis. Dara en Anne hebben ons weggebracht naar het ziekenhuis en daar werd Thirs meteen beklopt en bevoeld en bemeten in de Assessment Ward. De bloeddruk bleek weer gedaald te zijn naar een uiteindelijk keurige 130/75. Beppie had een keurige hartslag van 120 en leek zich nog steeds prima te vermaken.

Maar... aangezien van alle metingen tot nu toe er maar één 8 oktober aangaf en de rest allemaal 27 september, gaat men er toch van uit dat Thirs twee weken over tijd is en er gaat dus ingegrepen worden. Thirs moet blijven en we hebben gekozen voor een eigen kamer. Je moet er wel voor betalen, maar dan heb je ook wat. Het is wel een echte ouderwetse ziekenhuiskamer, maar wel helemaal voor Thirs alleen. De Midwifery Led Unit gaat helaas niet door vanwege de medische indicatie. Thirs heeft de kamer lekker ingericht en we hebben, wachtend op Dara en Anne, nog zitten lezen en puzzelen en babbelen. Heel vreemd, hoor, afscheid nemen. Morgenochtend ga ik er weer heen en wee d'r gebeente als ze stiekum ons Beppie al op de wereld heeft gezet :-)

Maar ... dus... waar het allemaal op neer komt, morgen of uiterlijk overmorgen is het zover. Thirs krijgt vanavond een vaginale zetpil die hormonen afgeeft die de baarmoedermond zacht maken en weeën moeten opwekken. Morgenochtend krijgt ze er nog één en waarschijnlijk morgenmiddag de laatste. Als dat allemaal niks oplevert gaat ze aan het infuus...

Ook nog even in de gauwigheid wat foto's online gezet.

Zaterdag 11 oktober - PE
Goedemorgen, hier is uw verslaggever uit Armagh! Goed nieuws! Thirs belde net, tien uur 's ochtends, dat alles prima gaat. Ze heeft gisteravond inderdaad die pil gekregen en... om 1 uur vannacht zijn de weeën begonnen. Dat was een goed teken EN de bloeddruk is ook perfect. Dus... ze is verhuisd! Joepie! Ze zit nu TOCH in de Midwifery Led Unit (MLU), de nieuwe alternatieve afdeling. Die is niet alleen VEEEEEEEEL mooier dan de Maternity Ward, maar het is ook een teken dat alles goed is en normaal verloopt, anders zou ze niet toegelaten worden :-) En het scheelt 35 pond per nacht :-)

Zo even douchen en dan op naar Craigavon. De MLU heeft alleen maar priveekamers, met alle gemakken en ik mag daar de hele dag en nacht blijven, zolang ik maar wil. In de andere afdeling hadden ze echte bezoekuren...

Nou, doei! Ik gaat weer.

Zondag 12 oktober - PE

Eindelijk, ze is er. Na ruim 36 uur bevallen werd er door de dames en heren medici tot een keizersnee besloten en dus... op 12 oktober 2003, 1.27 pm lokale tijd is geboren in het Theatre van het Craigavon Area Hospital onze dochter Hendrikje Willemijn Eliasberg :-):-):-):-)

Hendrikje mat bij geboorte 50 cm en woog 3610 gram (ruim 7 pond). Of natuurlijk 7lb en 15 1/2 ounce. Het is een wolk van een dochter en het is de allermooiste baby van de hele wereld en alles doet het en zit erop en eraan. Met Thirs gaat het ook prima, afgezien van het feit dat ze helemaal afgepeigerd is. Daar is ze niet alleen in, dus morgen (maandag) een uitgebreider verslag van hoe het allemaal gegaan is, ik ga nu even stilletjes in een hoekje instorten ;-) Gelukkig morgen en overmorgen van m'n werk vrij gekregen.

Voorlopig dus alleen wat plaatjes zonder commentaar, morgen komt het verhaaltje erbij en... FILMPJES (hoop ik, moet nog even uitvogelen hoe je die het mooiste online kunt zetten). Want we hebben heel stiekum twee weken geleden een digitale videocamera gekocht.

Maandag 13 oktober - PE

Ik zit hier in m'n eentje een heerlijk feestje te bouwen. Achter elkaar Jimmy Summerville (Greatest Hits), Right Said Fred (Up), Horn of Plenty, Herman Brood (Back on the Corner) en The Sabri Brothers (Qawwali) op windkracht 12 en twee flessen wijn (een Siciliaanse Shiraz Cabernet Sauvignon uit 2001) :-) Dientengevolge niet bij machte een zzzamenhangend verzzzlag te geven van de afgelopen dagen, komt morgenochtend als ik m'n roes heb uitgeslapen.

In de nog nuchtere uren van deze avond heb ik uitgevogeld hoe iMovie werkt en een paar filmpjes gefabriekt. Hier komen ze:

Hendrikje en Thirs een paar uur na de geboorte - 3 Mb

Hendrikje in bad - 7 Mb

Hendrikje in bad voor familie en vrienden zonder breedband (FVZB) - 2.1 Mb

Hendrikje en Thirs - 6.9 Mb

Hendrikje en Thirs (FVZB) - 1.7 Mb

Om de filmpjes te kunnen bekijken heb je Quicktime nodig. Heb je dat niet, dan is het te downloaden (GRATIS!) bij Apple. Overigens, het is ongelooflijk, ik ben al sinds jaaaaaaaaren een Mac-fan, maar ze blijven me verrassen. Ik plug m'n camera (een JVC GR-DV700) in m'n laptop via Firewire en ik kan verdorie zomaar via m'n Mac de camera bedienen. Play, stop, fast forward etc. Ongelooflijk. De schoonfamilie is inmiddels al volledig voorzien van iMacs, ik kan iedereen die nog geen Mac heeft alleen maar aanraden er een aan te schaffen.

Iedereen bedankt voor de berichtjes op het antwoordapparaat en de e-mailtjes. Ik print ze trouw uit en neem ze mee naar Thirs die ze met graagte leest. Fantastisch. Die roze wolk die iedereen ons voorspelde is er nog steeds, ik loop de godganse dag met een grote grijns op m'n gezicht. Overigens, Brian herkende de naam meteen: Hendrikje Stoffels was één van de vrouwen van Rembrandt :-)

Vandaag weer nieuwe fotootjes gemaakt en die staan ook al online.

Dinsdag 14 oktober - PE

Hendrikje (overigens wel een naam die lastig typt) begint ook wat te ontstressen en lijkt d'r nieuwe omgeving wel te kunnen waarderen. Er wordt flink geslapen en ze begint de techniek van het tepelzuigen al goed onder de knie te krijgen, nou maar hopen dat ze d'r zin in blijft houden. Een klein probleempje echter, ze valt steeds in slaap tegen die lekkere warme borst aan. Tip van de vroedvrouw: uitkleden! Dan is Hendrikje niet helemaal lekker warm en knus en tevreden en dan valt ze ook niet in slaap. Werkt prima!

Nogmaals iedereen HEEL erg bedankt voor de e-mailtjes (blijf vooral schrijven) en ik ga echt terugschrijven, alleen dat wordt wel over een paar dagen. Er zijn vandaag wederom nieuwe foto's gemaakt en ook die staan weer online.

Ik blijf het uitgebreide verhaal beloven en het komt ook echt, maar vanavond nog even niet. Ik was gisteravond vergeten dat ik ook niet helemaal fris en monter was na het weekend en die wijn heeft er flink ingehakt, dus zo vroeg naar bed en slapen. Truste!

Donderdag 16 oktober - PE

Mijn werkende leven is gisteren weer begonnen. Dinsdag had ik nog vrij en heb ik voornamelijk in het Craigavon Area Hospital doorgebracht, gistermiddag om vijf uur moest ik weer werken. Bus in Portadown kwam niet opdagen en ik was dientengevolge een half uur te laat op m'n werk maar niemand die daar ook maar iets over gezegd heeft.

Wat mij vanochtend overigens te binnen schoot: waar ligt dat ziekenhuis nou precies? Het is het Craigavon AREA Hospital, maar het ligt niet in Craigavon zelf. En dat klopt, mijn vrees bleek terecht: het volledige adres van het ziekenhuis is: Craigavon Area Hospital, 68 Lurgan Road, Portadown. BT63 5QQ. Het arme kind is dus geboren in Portadown!

's Middags nieuwe poging gewaagd om terug te komen met de bus en dit keer was alles op tijd! Hele mooie route via Loughgall, met een lage herfstzon en de bomen in herfsttooi, prachtig. Heb voornamelijk naar buiten zitten kijken.

En natuurlijk... ook nog fotootjes gemaakt en online gezet.

Vrijdag 17 oktober - PE

's Ochtends de site omgegooid: Hendrikje een eigen onderdeel gegeven en het zou de overzichtelijkheid van de site ten goede moeten komen. Lekker zitten klussen tot een uur of 1.

De bussen reden niet vandaag vanwege een staking. Anne Henderson gebeld of ze weer taxi kon spelen en dat was geen probleem. Ze kwam me samen met Laura ophalen. Het gaat goed met de twee dames en ze waren nogal zenuwachtig: vanavond treden Laura, Jarleth en Alana op in het Waterfront Theatre in Belfast. Da's een soort Carré van Noord-Ierland. Spannend...

Ik heb vanmiddag een heeeeeeeeeeeeeele tijd met Hendrikje op m'n borst gelegen. Ze is zo mooi. Heerlijk om zo lekker samen te liggen luieren. Nog foto's gemaakt en wederom filmpjes, maar die komen morgen of zondag online. Ik ben trouwens helemaal vergeten te zeggen dat ik gisteren m'n eerste poepluier heb verschoond! Jawel! En een echt vieze. Zo lekker helemaal uitgesmeerd. Ik heb wel eerder luiers verschoond, maar daar had ik tot nu toe steeds mazzel mee. Hendrikje is de eerste dagen iets meer afgevallen dan eigenlijk de bedoeling is, maar is ook daar weer van aan het herstellen. Het lijkt allemaal helemaal goed te gaan! Joepie!

Het voeden ging vandaag heel erg goed en Thirs zag er een stuk beter uit dan gisteren. Op woensdag heeft Thirs inderdaad kennis gemaakt met de meneer met de hamer maar ze is weer aan het opkrabbelen. Borstvoeding gaat redelijk goed, maar we horen hier dat het toch meestal een ruime maand duurt voordat moeder en kind alles onder de knie hebben. Ze is van kamer verwisseld en heeft nu een prachtig uitzicht. Geen krammen meer in de wond, geen steunkousen meer, bijna de oude Thirsje. Twee onderdelen zien er nog wat anders (groter) uit, maar dat vind ik helemaal niet erg :-) Mag gerust nog wel een tijdje zo blijven.

De eerste kaarten en pakjes zijn inmiddels gearriveerd! Dank! Thirs zit helemaal omringd door kleertjes, kaarten, tekeningen en smeerseltjes voor zowel Hendrikje als haarzelf. Hendrikje wordt gelukkig steeds vaker meteen Hendrikje genoemd door ons. De eerste dagen was het Bep.. uuuuh... Mar.. eeeh, Hendrikje! Dat we d'r nog Beppie zouden noemen is niet zo vreemd, maar we waren wel verbaasd dat we d'r steeds Marrigje wilden noemen... (da's de dochter van Han en Annemieke)

Aangezien de Hendersons vroeg naar Belfast moesten vertrok Fergus vroeg van zijn werk in Portadown en hij heeft me op weg naar Dungannon in Armagh afgezet. Was een kleine omweg voor hem maar hij deed het graag. Redelijk op tijd thuis, nog even boodschappen gedaan en op naar het werk.

Heu, het leek wel alsof het hotel belegerd was. Wat blijkt, die trouwerij was helemaal geen trouwerij, maar een bijeenkomst van de Ulster Unionist Party. Terwijl ik voorbereidingen aan het treffen was (schoonmaken, opruimen, bevoorraden), liep er een team van ongeveer twintig tot de tanden bewapende politieagenten rond met een hond om het pand op explosieven te controleren. Diverse kopstukken waren aanwezig, David Trimble en Ian Paisley. En toen moest ik ook nog bij al die engerds de tafels langs gaan om wijn bij te vullen. Brrrrr. Maar... best spannend. De avond is verder zonder incidenten verlopen.

Thirs en Hendrikje komen morgen thuis! Alan, de nachtmanager van het hotel, heeft woensdag een zoontje gekregen, Finley Andrew en zijn vrouw ligt in hetzelfde ziekenhuis als Thirs. Ik ben 'm al een paar keer tegengekomen en hij heeft aangeboden ons morgen naar huis te brengen. Al die mensen zijn zo lief en aardig hier. En het begint weer echt mijn jaargetijde te worden, met een lage zon en mooie kleuren en heldere vergezichten en de geur van brandende turf in de lucht. Mmmmmm. Ik ben echt heel erg gelukkig :-)

Zaterdag 18 oktober - PE
Ondanks dat ik pas om vier uur in bad lag (werk) toch om tien uur opgestaan en gestofzuigd, opgeruimd, kussens gekocht, bos bloemen gehaald namens vader en Ineke. En nog meer gedaan. Snel naar de bus en op naar Portadown. Wel een opluchting hoor, dat de dames naar huis komen. Het is erg vermoeiend, al dat heen-en-weer gereis en werken en voorbereiden en de publiciteit verzorgen.

TM - Spannende dag vandaag: we gaan naar huis! Ik vind het geweldig en doodeng tegelijk. Ik kan thuis niet meer op een knopje drukken waarna er als een duveltje uit een doosje een verloskundige naast mijn bed staat. (En ik denk niet dat Paul daartoe genegen zou zijn ;-) )Omdat ze het liefst de vrouwen in de middag ontslaan, heb ik 's ochtends rustig de tijd om te voeden, nog wat te slapen en de laatste dingen te regelen. Ik heb gisteravond nog mijn medisch dossier mogen inkijken: dat verhelderde een hoop details in chronologie en medisch ingrepen. Ik zal daar in het bevallingsverhaal nog op ingaan. Heather, de verloskundige die de laatste dagen mijn zorg heeft gehad, komt rond een uur of één met de ontslagpapieren, medicijnen en wat tips voor de thuiskomst. Ik krijg een hele rits paracetamol mee, evenals codeïne als het te erg wordt, ijzer, laxeermiddel, oogprut en vitamine K voor Hendrikje en extra verbandjes voor de wond. Ze zegt opnieuw dat we het heel erg goed doen: Hendrikje is weer goed aangekomen en ziet er goed uit (ik ook, hahahaha)

Paul komt met het middagbezoek en Allan, de nachtmanager van het hotel, komt ons dan om drie uur ophalen. Als Paul met Hendrikje op de borst op bed ligt (vanaf dag één zijn meest favoriete houding en die kleine vaart er ook wel bij), neem ik mijn laatste ziekenhuisdouche. Ben best een beetje zenuwachtig. Stipt, stipt, stipt om drie uur staat Allan bij de kamerdeur. Hendrikje is dan al ingepakt met een jasje en een muts en dat vindt zij niet leuk. Zeker niet als ze daarna ook nog eens in een maxi-cosi gezet wordt. Ze hebben geweten dat Hendrikje naar huis ging! Buiten is het schitterend herfstweer en toch best koud, maar goed dat we haar nog een extra muts hebben opgedaan. Zodra we in de auto zitten en de eerste verkeersdrempel hebben overbrugd, is madam stil en kijkt naar het zonlicht door de blaadjes, om vervolgens in een diepe, diepe slaap te vallen. Ik ben zelf ook niet meer de wakkerste en verlang naar mijn bed. Het stukje lopen naar de auto heeft mij al doen beseffen, dat ik mij slechts tot op zekere hoogte goed voel. Als je in een gewone situatie verkeert, beweeg je toch anders en ik voel allerlei plekken opspelen die binnen al niet meer zo'n pijn deden of nooit echt pijn hadden gedaan. Auauau.

Op Mallview Terrace blijven die mooie blauwe kijkers nog even gesloten, terwijl mijn blauwe kijkers zich vullen met tranen. Dit houdt de rest van de dag niet meer op. Het lijkt wel of alle emoties die ik in het ziekenhuis slechts in geringe mate had, zich nu in één keer fysiek en psychisch komen melden. Onbeschrijfelijk geluk, verlate angst door het besef wat er eigenlijk allemaal fout had kunnen gaan, pijn, vermoeidheid. Huilen, huilen, huilen, dikke, dikke tranen en snikken. Voor het eerst eigenlijk sinds de geboorte hebben Paul en ik het over de bevalling gehad: wat gebeurde er toen en toen eigenlijk, waar was jij toen, wat dacht je, wat voelde je. Dat gaf ook veel emoties én een sterke band.

De avond en nacht gingen erg goed: na een late voeding om één uur sliep Hendrikje door tot zes uur 's ochtends. Daarna tussen 6 en half negen twee voedingen en toen tot een uur of half twee weer slapen! Ze heeft bij elkaar zo'n half uurtje in het ledikant gelegen en was onttroostbaar. Toen een voeding en diepe rust tussen ons in in het grote bed. Daar is zij tot één uur vanmiddag niet meer vandaan gekomen. De verloskundige spoort ons aan om dit vol te houden: het geeft veel rust voor beide partijen, Hendrikje vaart er wel bij en het is erg gezellig. We voelen ons nu vreselijk schuldig dat het ledikant voorlopig niet voor de nacht gebruikt gaat worden. :-( Als ze wat groter is, moeten we haar maar langzaamaan aan d'r bed laten wennen.

PS - Wat is ze ongelofelijk mooi hé?????!!!! En zacht en lief en blond enzo. Mief leisje.

Zondag 19 oktober - TM
Eerste dag dat ik even tijd heb om weer iets te schrijven, het meeste gaat nu met terugwerkende kracht. Eerst maar iedereen heel erg hartelijk bedanken voor de emails, kaarten, kadootjes en tekeningen. Ik heb erg genoten van alle felicitaties en leuke en lieve berichten die Paul meenam naar het ziekenhuis. Er staat een hele rits emails te wachten op een persoonlijk antwoord: ik hoop dat niemand het mij kwalijk neemt dat ik nog even de tijd neem. Ik ben erg opgelucht thuis te zijn, maar ben nog ontzettend moe en ik begin nu allerlei ongemakken te krijgen (of op te merken) die ik in het ziekenhuis nog niet had. Gisteren barstten alle emoties van de afgelopen week in alle hevigheid los: onbeschrijfelijk geluk, verlate angst door het besef wat er eigenlijk allemaal fout had kunnen gaan, pijn, vermoeidheid. Huilen, huilen, huilen, dikke, dikke tranen en snikken. Voor het eerst eigenlijk sinds de geboorte hebben Paul en ik het over de bevalling gehad: wat gebeurde er toen en toen eigenlijk, waar was jij toen, wat dacht je, wat voelde je. Dat gaf ook veel emoties én een sterke band. Maar over het algemeen is het dus inderdaad rusten, rusten, rusten.

Onze lieve meid heeft mij (ons) daar de afgelopen nacht erg goed mee geholpen: om half één laatste voeding en toen doorgeslapen tot 6 uur! Daarna tussen 6 en half negen twee voedingen en toen tot een uur of half twee weer slapen! Ze heeft bij elkaar zo'n half uurtje in het ledikant gelegen en was ontroostbaar. Toen een voeding en diepe rust tussen ons in in het grote bed. Daar is zij tot één uur vanmiddag niet meer vandaan gekomen. De verloskundige spoort ons aan om dit (co-slapen) vol te houden: het geeft veel rust voor beide partijen, Hendrikje vaart er wel bij en het is erg gezellig (en warmer: we hoeven ons bed niet uit voor troosten of voeding!). We voelen ons nu vreselijk schuldig dat het ledikant voorlopig niet voor de nacht gebruikt gaat worden. :-( Als ze wat groter is, moeten we haar maar langzaamaan aan d'r bed laten wennen.

De verloskundige is dus al langsgeweest, heeft advies gegeven over de nipple-shields (tepelhoedjes?) en heeft ons beide weer goedgekeurd. Hendrikje poept flink door en omdat ze het liefst op haar zij ligt, heeft ze al aardig wat luierhoezen en rompertjes vies gemaakt. Hendrikje gaat steeds meer eten: ze heeft net een marathonvoeding achter de rug (twee-en-een-half uur over anderhalve borst) en ligt heerlijk op de slaapbank te slapen. Ik ga mij daar zo maar bijvoegen. Paul moet vanavond werken en heeft de slaapbank uitgeschoven zodat de vrouwen samen een beetje kunnen loungen, weet-je-wel.

Ik zal proberen in de komende dagen mijn bevallingsverhaal te schrijven, waarschijnlijk gaat dat in stukjes en beetjes. Ik heb op vrijdag nog mijn eigen medische dossier mogen inkijken om zwarte gaten op te vullen, dat was erg verhelderend. Ja, het is weer mooi geweest: kwartiertje tikken en ik zit alweer te knikkebollen. Later meer.

Tante Betje is een beetje onrustig en dat blijft tijdens de nacht... Meerdere keren voeden. op en af, wel aanleggen, niet aanleggen, dan maar zittend voeden. Drie uur voeden met hoofdpijn en uiterst vermoeide staat gaat niet in de koude kleren zitten.

Maandag 20 oktober - TM
Pfff, roerige nacht. Ik weet niet wat Hendrikje wil en ze weet het zelf af en toe geloof ik ook niet. Drie keer opgeweest, waarvan één keer drie uur opgezeten met knikkend hoofd. Waarschijnlijk heeft ze iets te lang in een luier gezeten, ik vergeet steeds dat wat ik er boven instop er onder ook weer uit moet komen! Paul doet nu gelukkig de nachtluiers! Moemoemoe.

Paul moet om negen uur ('s ochtends!) in het hotel zijn voor een koffiezetinformatieuurtje en heeft nog heel even de tijd om op de kleine te letten, terwijl ik mij douche. Daarna rustig aan, voeden en slapen.

PE Dat was LEUK, die koffietraining en precies wat ik nodig had na deze nacht. Nauwelijks geslapen. En de training ging van nou, zo maak je een espresso, proef maar en dit is het verschil tussen een espresso uit een voorverwarmd kopje en een uit een niet voorverwarmd kopje, proef maar en nu mag je zelf een espresso maken, proef maar of die gelukt is :-) Cappucino is best moeilijk, het moeilijkste is om de melk precies goed te krijgen. Enne, bij cappucino giet je de melk laag op, bij latte hoog. Da's dus erg leuk, die latte. Lekker knoeien met melk en koffie, da's wel aan mij besteed.

Terug na het 'werk', het was maar een uurtje, wassen gedraaid, afwas gedaan, opgeruimd, beetje zitten computeren, Brian geholpen met een plaatje voor de krant, boodschappen gedaan en 's avonds aangerotzooid. Heel vroeg naar bed, half tien. Wat wel erg prettig is: je hebt nu een vrijbrief om af en toe he-le-maal niets te doen. Ook voor mezelf, ik ben zo afgepeigerd van de ondersteunende taken en het werken dat ik best van mezelf 's avonds een uurtje voor de buis mag hangen.

Enne... ze heeft vandaag d'r hieleprik gehad. Die prik is niet zo erg, maar dat gepers erna om bloed uit d'r hiel te krijgen voor op de kaart. Wreed. Ze vond het ook niet erg leuk. Daarna de tweede ampul vitamine K. Dat is het voorlopig. Over een paar weken de derde ampul en dan gaan de vaccinaties beginnen. Zucht...

O ja! Op speciaal verzoek hebben we een poging ondernomen een foto van ons drieën te maken.

Dinsdag 21 oktober - PE

Wat een fanTAStische nacht! Ik heb heerlijk geslapen EN de nachtdienst succesvol gedraaid. Wat prrrrrrrima werkt is een tweede broekje al helemaal klaar hebben liggen voor het verschonen. We hebben ook de luiers anders gevouwen waardoor de poep netjes in het midden blijft liggen alleen moeten we nog wel iets verzinnen op de liner. Maar, dus, uitkleden (gaat ook al een stuk behendiger), luier weg, schoon vegen (vannacht geen enkele poepluier) luier aan, aankleden en door naar moeder's borst. Met een droge broek drinkt het een stuk comfortabeler dan met zo'n vieze plakbroek. Ondertussen ruim ik de oude luier op en origami een nieuwe luier voor het broekje zodat alles weer klaar ligt voor de volgende verschoning.

En.... vannacht heeft het goed gewerkt (ik weet het, kan ook gewoon toeval zijn): om half tien gevoed, in één ruk door tot half twee, schone broek en voeden en weer door in één ruk tot zeven. Wederom, schone broek en voeding en om elf uur werd ik wakker naast mijn nog steeds als een roos slapende dochter. Thirs was beneden. Heerlijk. Nou maar hopen dat we nog flink veel van deze nachten zullen hebben.

O ja, de twee dagboeken was een leuk idee, maar het werkt niet. Het dagboek in Hendrikje d'r onderdeel is dus bij deze opgeheven, alle plaatjes en filmpjes blijven er wel staan. Wederom nieuwe plaatjes toegevoegd, waaronder een HEEL ERG LELIJKE. Maar... die heb ik dan ook niet zelf gemaakt ;-). Thirs gaat voorzichtig werken aan het bevallingsverhaal en ik ben op zoek naar al het beeldmateriaal van de zwangerschap.

Woensdag 22 oktober - TM
Heen en weer... Roerige nacht, lang opgezeten en lang doorgeslapen 's ochtends. Na wat brunch en een voeding boven weer in bed gekropen met Hendrikje: ik beperk mijn activiteiten steeds meer tot het uiterst noodzakelijke. Ik heb ontzettende last van mijn baarmoeder: naweeën die de boel doen inkrimpen en een algemeen gevoel van zware spierpijn, dat erger wordt naarmate ik langer in één houding zit. Voeden is op het moment dus niet mijn favoriete bezigheid. Zeker niet nu Hendrikje er de voorkeur aan gaat geven lang aan iedere borst te hangen én ook allebei achter elkaar. Gemiddeld zo'n anderhalf uur rechtop zitten is dan erg pijnlijk. Ik ga proberen ook maar weer wat voedingen liggend te doen, dan zit er in ieder geval niet zoveel druk op.

De verloskundige is weer geweest: Hendrikje is goed aangekomen in twee dagen en we hoeven ons niet al te veel zorgen te maken over het opgeven na de voeding. Ze omschrijft Hendrikje als "little Roman": zoveel mogelijk eten tot ze geen pap meer kan zeggen en dan het overtollige weer uitspugen.

Paul heeft contact gehad met de drukker waar we de kaartjes laten maken, want het duurt een beetje lang... Het blijkt dat er iemand ziek is geweest en dat de verkeerde inkt in de printer heeft gezeten. Vanavond of morgen moet het klaar zijn. Ben benieuwd! Paul heeft zich verder serieus opgeworpen als huisman en is een held daarin! Ik voel mij vreselijk schuldig, en moet mij steeds zeggen dat ik echt niks mag. Ja, luiers vouwen ;-)

Rustige avond.

Donderdag 23 oktober - TM

Roerig begin van de avond. Als er eenmaal een driedubbele tiet inzit en ze lekker van alles weer heeft uitgespuugd, slaapt ze een paar uur door. Daarna weer lang voeden, spugen en slapen. Snel van de gelegenheid gebruik maken om te schrijven. Er is niet zoveel te vertellen eigenlijk: het leven bestaat nu vooral uit slapen en voeden (en wassen draaien). Ik zal een begin maken met het bevallingsverhaal.

Hendrikje heeft trouwens al een enorme berg emails gekregen: 70 stuks al aan felicitaties en zelfs een paar aan haar persoonlijk gericht! Het aantal papieren felicitaties is iets minder en bedekt de woonkamerdeur!

Vrijdag 24 oktober - PE
Thirs is er even op uit. Alleen! Ze is even wandelen, frisse neus halen en naar de drogist. Wat wil het geval? Het geval wil dat Hendrikje eerder mijn dan Thirs d'r ritme lijkt te hebben: ze slaapt een gat in de dag maar wordt 's avonds heerlijk actief. Ze drinkt meer dan ze eigenlijk op kan en gooit daarna de helft er weer uit (dat doet ze een stuk vaker dan ik) en heeft prompt weer honger. De enige manier om niet de hele nacht te zitten voeden en om een beetje slaap te krijgen is er een pink in stoppen.

Dus... op aanraden van de vroedvrouw is Thirs op pad gegaan om een Thirza Aid Pakket aan te schaffen: twee spenen (van NUK, die lijken het meest op een echte tepel), twee flessen (ook weer van NUK), een borstpomp en een flesjesopwarmapparaat. Het schamele restje van de principes die nog na de bevalling waren overgebleven zijn dus nu ook in rook opgegaan. Nee hoor, we zouden NOOIT spenen nemen. En flessen, nou misschien vanaf week zes want anders raakt de baby in de war (er schijnen verschillende zuigtechnieken te zijn voor een echte tepel en een flesjesspeen)

Maar als deze hulpmiddelen ervoor kunnen zorgen dat Thirs wat beter uitrust en meer nachtrust krijgt, dan gooien we graag onze principes overboord. Het schijnt dat het Hendrikje namelijk allemaal niet zoveel uitmaakt.

En ik ben er eigenlijk best blij mee: weer een paar nieuwe speledingetjes in huis (best ingenieus, die pomp) en ik kan, een soort tweederangs-sensatie maar toch, m'n dochter ook voeden. EN... dat flesjesopwarmapparaat kan ik over een tijdje mooi gebruiken om m'n beenderlijm op te warmen :-)

Zaterdag 25 oktober - PE

't Is schandalig, maar wel handig. Vreselijk slecht, maar... weest allen gerust, we gebruiken die speen alleen in noodgevallen. Hier bijvoorbeeld had Hendrikje vrrrrreselijke honger, maar Thirs stond onder de douche. Lekker samen computeren tot Thirs klaar is. De hulpmiddelen worden goed gebruikt en zijn een geruststellende gedachte. Een opgewarmd flesje moedermelk uit de koelkast doet 's nachts wonderen.

Thirs is vandaag nog een stukje met me opgelopen naar het werk (mooie stropdas he) en we hebben Hendrikje d'r nieuwe winterjas aangetrokken. Dat vond ze niet leuk EN hij is nog een beetje groot. Toch maar nog even de andere jas aan en een extra dekentje in de wagen.

Jawel, de WAGEN!!! We hebben de Bébé Confort van Ragnhild en Kees gekregen en dat ding is zo veelzijdig dat we de originele eigenaars nog even moesten opbellen om te vragen hoe we de reiswieg erop moesten zetten. Met allerlei hulpstukken is het ding namelijk om te bouwen van kinderwagen tot buggy en nog iets geloof ik. Ik weet nog steeds niet zeker of dat autozitje er nou ook op de een of andere manier aan te bevestigen is.

Zondag 26 oktober - PE

Vandaag komen pa en ma Mulder. Ze verblijven in het Charlemont en we hoeven ze ook niet op te halen van Belfast, dus we besteden de ochtend aan het opruimen en schoonmaken van het huis. Mocht ook wel even... 's Middags ga ik nog even boodschappen doen en als ik terugkom zijn ze er al!

Het is hartstikke leuk ze weer te zien, nu in de rol van grootouders van Hendrikje! Jaja. Lekker koffie en thee gedronken en bijgebabbeld. We hebben een hele stapel envelopes met inhoud overhandigd gekregen namens de familie en een aanvulling op het al forse Weleda-pakket dat we al hadden. Dankzij de envelopes komt de was-droogcombinatie weer een stukje dichterbij waarvoor DANK!

Het is wel vreemd om pa en ma niet thuis te laten overnachten en ze zo na de avondkoffie weer te zien vertrekken. Maar... het is wel lekker ontspannend zo. Ook de diverse hand- en spandiensten worden bijzonder gewaardeerd, voornamelijk de afwas! De volgende dagen is het ook een raar besef dat pa en ma gewoon in Armagh zijn. 's Avonds de eerste aflevering van de nieuwe serie "A touch of Frost" gekeken, dus voor de bellers: NIET op zondag na tien uur Nederlandse tijd :-)

Maandag 27 oktober - PE
Gewoon werken. Heerlijk de ochtenddienst (van 10 tot 6) en kan lekker in m'n eentje de bar op orde brengen. Na het weekend is het een enorme puinzooi en het is lekker om daar systematisch weer een fonkelende bar uit te toveren. Om een uur of half één komen pa en ma bij me in het hotel lunchen en ze zitten net en wie komt daar binnen, Thirs, met wandelwagen!

Leuke situatie, ik aan mijn kant en hullie aan hun kant van de bar. De lunch bevalt prima en Hendrikje wordt door alle collega's die het maar willen zien bewonderd. De 'ooooooooh's en 'aaaaaaaah's zijn niet van de lucht en ik moet zeggen, ze heeft zich ook prima gedragen.

Thirs weer naar huis, want de health visitor komt rond een uur of drie. Hendrikje wordt goed bevonden, ze zit wat lengte en hoofdomvang betreft iets boven het gemiddelde, maar met d'r gewicht er net iets onder. Sjongejonge, da's niet echt representatief voor wat er waarschijnlijk nog komen gaat. D'r navel is er inmiddels afgevallen en is wat vochtig, maar niets om je zorgen over te maken. Alles gaat prima!

Als ik thuiskom staan pa en ma op het punt te vertrekken. We blijven nog even wat babbelen en daarna warmen we de Chinees van gisteren op. En vanavond, ga ik weer naar PIPES LES!!! Joepie! Het is een heeeeeeeeeele tijd geleden dat ik m'n pipes heb aangeraakt maar het gaat best aardig. Een lekker simpele tune geleerd om er weer even in te komen, Scotch Mary.

Dinsdag 28 oktober - PE

's Ochtends heeft Thirs Hendrikje gebadderd. Het lijkt wel een militaire operatie, met alles voorbereid, klaar voor wanneer het nodig mocht zijn. Lekker met z'n drieën aan zitten rotzooien, totdat ik ook moest badderen en naar m'n werk moest.

's Avonds heeft Thirs gekookt! Een lekkere pasta met kaassaus. Daarna naar fiddle-les. Dat was ook alweer een tijdje geleden en het resultaat was dan ook navenant. Gelukkig ook weer een simpele tune om er even in te komen, maar het was een martelgang: gisteren heb ik bij het schoonmaken van de filters van de glazenwasmachine de topjes van m'n linker middel- en ringvinger gesneden. Da's niet fijn bij vioolspelen.

Na fiddle-les waren pa en ma er weer, het laatste bezoek voor deze keer. Het is erg gezellig geweest en we zien ze in januari weer. En ma komt in maart op Thirs d'r verjaardag! Overigens, Ragnhild komt samen met Femke midden november, da's over een week of twee. En volgende week, de vijfde, komen mijn moeder en Saskia, m'n zus. Daar kijk ik heel erg naar uit :-)

Woensdag 29 oktober - PE
's Avonds werken en overdag het heel erg rustig aan gedaan. Lekker uitgeslapen, overdag een beetje aangerotzooid, filmpjes gemaakt en op de pipes en fiddle gespeeld. Hendrikje lijkt vier uur 's nachts uitgeroepen te hebben tot voedertijd. Da's nou al een paar nachten zo en met alle hulpmiddelen gaat het redelijk. Ik heb al 's nachts een paar keer flesje gegeven, de ene keer moedermelk, de andere keer blikvoer. Thirs vraagt zich vertwijfeld af of dit stiekem een test is om te kijken wat er van je principes overblijft. Ik denk liever wat pragmatischer: vooral doen wat (b)lijkt te werken en als dat nou af en toe een speen of blikvoer inhoudt, jammer dan. De kunstmatige hulpmiddelen zijn nog steeds een uitzondering en zolang dat zo blijft vind ik het prima.

En... we zijn 's nachts overgestapt op de Pampers. Tijdelijk! We hadden namelijk een pak pampers gekocht voor in het ziekenhuis (dat moest) en die zijn nog LANG niet op. Dus voordat ze er nou uitgegroeid is, maken we ze gewoon even op. De bambino mio luiers gaan nog steeds PRIMA. Je moet er even aan wennen, maar het gaat echt goed. Af en toe een was draaien en voor de verwarming te drogen hangen.

De sling, of draagdoek, vergt nog wat oefening. We hebben nou een paar keer geprobeerd, vlak voordat we weg moesten, Hendrikje in de doek te krijgen en dat gaat toch niet helemaal jofel. Dus dan toch maar de wagen gepakt. Maar... ook daar hadden we weer van gehoord, het vergt wat oefening. We zouden het ook eens makkelijk doen als het moeilijk kan :-)

Donderdag 30 oktober - PE

Heeeeeeeeeeeerlijk uitgeslapen. De health visitor is weer geweest, dit keer de echte, vorige keer was een invalster, en Thirs is erg tevreden over deze Jackie Toner. Het bezoek was deze keer voornamelijk voor Thirs, voor hulp en tips met betrekking tot de borstvoeding en Thirs ligt er tegenwoordig heerlijk ontspannen bij wanneer ze voedt. Ze is erg gelukkig.

Ik heb vandaag de hele dag vrij en we gaan vandaag onze dochter aangeven. Dat hoeft hier niet zoals in Nederland binnen vierentwintig uur, je hebt er hier zes weken de tijd voor. Waarschijnlijk een restant van vroeger, eerst maar even zien of het kind die zes weken wel haalt. Er wordt hier ook vaak gevraagd wanneer men de baby ziet "En, hebben jullie d'r al een naam gegeven?".

Aan de ene kant is het prettig voor Hendrikje, aan de andere kant jammer: d'r geboorteplaats is Craigavon. Niet Portadown. Portadown had ik best stoer gevonden, maar misschien is het wel beter zo. Portadown is wel erg bekend in de wereld, maar heeft niet echt positieve associaties. Overigens is Craigavon ook het district waar het ziekenhuis ligt. Maar, ze bestaat dus officieel en is officieel ingeschreven als een Eliasberg!

Na het bezoek aan de "Registrar" hebben we d'r meteen ingeschreven bij de dokter. Nu nog met alle bewijzen de kinderbijslag en belastingontheffing aanvragen EN naar Belfast om een paspoort voor d'r aan te vragen bij het Nederlandse consulaat. Want dat gaan we wel nodig hebben als we in januari naar Nederland willen.

Vrijdag 31 oktober - PE
Halloween! Vanavond om zes uur beginnen en ik ben benieuwd hoe laat ik eindig. Ik hoop niet al te laat, want morgen om 10 uur moet ik weer van de partij zijn. Vandaag weer rustig aan gedaan, dagboek bijgewerkt, opgeruimd en met Hendrikje bezig geweest. Het leven begint, voor mij in ieder geval, weer een beetje terug te keren naar het normale. Muziek is alweer opgepakt en ik begin weer aan de websites te denken. Eerst maar eens de websites die in de koelkast zitten eruit halen en gaan produceren.