dagboek • april
van de emigratie van Thirza en Paul naar Armagh, Noord-Ierland
dagboek
2006
05
04 03 02 01
2005
12 11 10 09
08 07 06 05
04 03 02 01
2004
12 11 10 09
08 07 06 05
04 03 02 01
2003
12 11 10 09
08 07 06 05
04 03 02 01
2002
12
links
kathrijn
hendrikje
beeldverslagen
armagh city
waarom armagh
de aanloop
dublin '98
dublin '99
uilleann pipes
ZO! Eindelijk, een nieuwe maand. Werd ook wel tijd, nietwaar, want DAT was me een partij scrollen. Nou hebben we zelf nog niet zo heel erg lang geleden die toets met dat pijltje naar rechtsonder ontdekt, die brengt je naar het einde van het document. DAT is handig :-) En met die toetsjes ernaast... scroll je een pagina omhoog of omlaag... sjongejongejonge, de techniek staat voor niets...
Nog helemaal vergeten te vertellen dat ik gisteren ook nog in het restaurant geholpen heb. Dat was best leuk. Anders. En ik was helemaal vliegende keep: OOK nog roomservice gedaan en bagage helpen dragen en een kamer klaar helpen zetten voor een lezing. Barry de barmanager heeft nog het laatste foodorder klaargemaakt: net voor negenen kwam Prince, de chef, vast te zitten in de lift. Heeft er een half uur in gezeten. Gelukkig heeft-ie geen last van claustrophobie.
Goed nieuws van Ken: we mogen de foto's online zetten! Nou, zul je het weten ook:
)
)
En voor de ware fans hebben we hier ook nog een HELE grote versie van Thirs voor op de desktop ofzo...
){kind=link}
Vandaag schandalig lui dagje gehad: veel geslapen, verder wat aangeklungeld in huis en 's middags kwam Dara langs en heb ik diverse steekwoorden van hun stuk "The Enormous Turnip" in het Nederlands op band ingesproken: de Armagh Rhymers treden zaterdag in Brussel op en doen het stuk in het Frans en in het Nederlands... althans, ze gaan pogingen doen, doen ze wel vaker :-)
Nog met z'n drietjes twee rondjes Mall gelopen enne... zo boodschappen doen. Denk dat ik vanavond ook maar wat ga luieren.
Inderdaad... geluierd, oftewel TV gekeken: inspecteur Linley is even over, maar.... er lijkt een erg leuke vervanger te zijn in de vorm van New Tricks, een serie over een 'special unit' binnen de politie: drie gepensioneerde detectives worden ingezet om onopgeloste zaken alsnog op te lossen. Het is eerder een comedy dan een politieserie, erg leuk.
TM - Slecht geslapen. Om half acht Moppie naar beneden gebracht en omgekleed en pap gevoerd en melk gegeven. In mijn pyama de afwas gedaan, opgeruimd enzo. Als ze eindelijk slaapt rond een uur of elf spring ik onder de douche. Gepikt en gedreven met Hendrikje gespeeld. Om een uur of één samen Paul wakker gemaakt, die uitsliep van gisteren. Als ik op het bed lig, krijg ik opeens zo'n zin om erin te kruipen. Zo gezegd zo gedaan, Paul staat op en ik duik in bed. Hendrikje ligt naast mij in haar oogjes te wrijven, maar wil niet in slaap vallen. Na een half uurtje huilen, speen, huilen, speen komt Paul naar boven om Hendrikje mee naar beneden te nemen. Daarna val ik in slaap, onrustig, maar wel lekker. Als ik om kwart over vier (ooooooooo) beneden kom zijn Paul en Dara bezig met de vertalingen voor de Armagh Rhymers Show. Eigenlijk zou ik die doen, maar ja, als je slaapt...
Daarna voorraadje eten voor Hendrikje gemaakt: appelmoes, aardappelpuree en perenpuree, allemaal in de letterlijke zin van het woord. Appels tot moes gekookt, aardappel en peer gepureerd, nergens iets aan toegevoegd. In de ijsblokjesbakjes verdeeld en in de vriezer gestopt. Ben benieuwd of het er net zo lekker uitkomt als het erin gegaan is. Morgen wat groentes kopen, koken en pureren en misschien wat vlees. Dan zijn we voor de komende maand wel onder de pannen.
Vrijdag 2 april - TM
)
Vroeg op om te Curven, meteen terug naar huis om Hendrikje op te halen. Ik moet om 10.20 bij de huisarts zijn voor m'n RSI, maar weet niet of ik op tijd terug ben om Paul af te lossen. Hij moet om 12 uur beginnen met werken, dus is het niet handig om dan niet thuis te zijn! Goed gecurved, net een ietsepietsie boven mijn streefhartslag, maar wel lekker gevoel tijdens en na het fitnessen. Snel terug naar huis waar Hendrikje van een schone broek voorzien wordt, zodat ik meteen onder de douche kan. Om vijf over tien met fles en kind naar de dokter. Inderdaad ben ik pas om kwart voor elf aan de beurt, maar Hendrikje vermaakt zich prima met mensen kijken, mama in d'r neus knijpen en een beetje soezen. De dokter zet mij op de wachtlijst voor NHS-fysiotherapie en geeft mij twee recepten mee: één voor doorslikontstekingsremmers en één voor een opsmeerontstekingsremmer. Blijkt dat de pillen gewoon Ibuprofen 400 is. Als ik vraag hoe lang ik dat vol moet houden en hoe vaak op een dag, zegt de dokter: 'drie keer op een dag na het eten en ongeveer een maand.' ???????? Een maand 3 x per dag een Ibuprofen 400? Is dat niet wat overdreven. Ben ik een hele maand stoned! Ik heb gezegd dat ik het wel aanzie. Eerst die creme maar eens proberen, da's tenminste lokaal aan te brengen.
Op weg naar huis postpaketten opgestuurd. Ik moet er één weer mee naar huis nemen, want de post in het zuiden staakt! Ook nog boodschappen gedaan voor het eten van Hendrikje en thuisgekomen aan de slag gegaan met courgette, wortel, gehakt en kip. Koken, pureren, af laten koelen en in de bakjes scheppen. Alvast een prutje voor vanavond gemaakt. Hendrikje slaapt een beetje, maar is vooral vrolijk aan het spelen met het HEMA-boxgymding. Als er uiteindelijk wat gepiept wordt, geef ik een fles met een nieuwe speen. Is even wennen, maar na een paar minuten lijkt die toch beter te drinken. Ik had eerst van die latex (gele) gevallen, nu siliconenspeen voor grote baby's. Jawel, eigenlijk nog 10 dagen, maar ik moest toch nieuwe spenen hebben, dus vooruit. Ook twee papspenen gekocht, dan gaat de melk met rijstebloem wat makkelijker naar binnen.
Geprobeerd via een noodkreet een babysit te vinden onder of via onze vrienden en kennissen. Als er niet op gereageerd wordt, blijf ik wel thuis en dan gaat Paul maar naar het concert. Ik ga toch al naar de workshop morgenochtend en de vorige keer was Paul ook thuis. Het blijft angstvallig stil op email en telefoon. Ik blijf dus thuis en Paul kleedt zich snel om als hij thuiskomt. Hij gaat niet naar de sessie naderhand, hij is moe.
)
PE - Ik dus ook vroeg op, Hendrikje gedraagt zich voorbeeldig. Gecomputerd, nog steeds bezig met de site van Joe Burke (ik schaam me diep), wat viool geoefend en om twaalf uur op naar het werk. Het is heeeeeeeeeeeeeeeeel rustig en ik doe allemaal leuke dingetjes: Spires klaarmaken voor morgenavond, Callan bevoorraden voor vanavond, beetje schoonmaken, beetje hier helpen, beetje daar helpen EN eindelijk de tijd gehad een paar cocktails uit m'n hoofd te leren en wat met een fles te oefenen: pak een lege fles (in dit geval Jack Daniels), haal het etiket ervan af (anders denken de klanten dat je een beetje drank staat weg te gooien), vul 'm met water en doe er een 'speed pourer' op, zo'n schenktuutje.
En dan.... oefenen... het is verbazingwekkend hoeveel variabelen zo'n simpel ding kan hebben, en die moet je allemaal leren aanvoelen: bij welke hellingshoek begint de fles te schenken (heel belangrijk als je bijvoorbeeld een klein laagje Bailey's heel voorzichtig op een likeur wilt schenken en het mag niet mengen), waar zit het 'cut-off point', hoe ligt de balans van de fles en hoe leeg je het maatbekertje zo snel mogelijk. En... ik ben linkshandig, dus ik moet ook nog tijdens het pakken EN het wegzetten de fles 180 graden draaien, omdat de tuutjes allemaal naar rechts moeten wijzen. Jaja, er is nog meer dan pints tappen :-)
)
Het was zo rustig dat ik inderdaad een half uur eerder naar huis mocht en dat was maar goed ook: Thirs blijft thuis en ik ga naar het concert, dus snel omkleden en ervandoor. Bij binnenkomst word ik meteen door Patricia en Jim Flynn herkend: die heb ik pas geleden in Ballyliffin nog ontmoet. Brian grijpt me meteen in m'n nekvel en stelt me voor aan een Nederlandse dame die al lang een hele tijd in de zaal zit te wachten. Ze is op reis door Ierland en houdt van Ierse muziek en was erg blij dat dit concert gehouden werd, het was de eerste muziek die ze in het noorden zou gaan horen.
Het klopt inderdaad dat de muziek hier wat minder 'in your face' is en dat je moet weten WAAR de sessies gehouden worden, maar... het is er echt. Patricia, Angelina en Mairtín zetten een prachtig concert neer, alleen.... na ongeveer een half uur gaat het brandalarm af. Iedereen zit elkaar een beetje vertwijfeld aan te kijken, moeten we nou wel, moeten we nou niet? Het alarm blijft nogal aanhouden, dus we gaan allemaal voorbeeldig rustig en georganiseerd naar buiten, maar halverwege krijgen we te horen dat er niets aan de hand is. Iedereen terug, maar als iedereen weer zit, komt Brian zeggen dat we TOCH naar buiten moeten. Het alarm blijft maar afgaan en uiteindelijk komt zelfs de brandweer aanzetten...
De brandweer geeft het sein veilig en we mogen allemaal weer naar binnen. Patricia gaat vrolijk verder waar ze gebleven was en de rest van het concert verloopt zonder incidenten. Goed concert, laatste in de serie, maar de line-up voor oktober is al bekend (ben 'm alleen vergeten). Niet naar de sessie bij O'Toole's, dat wordt zeker laat en ik heb van 't weekend twee late diensten, beetje de krachten sparen...
Zaterdag 3 april - PE
Terwijl Thirs naar de zangworkhop is ga ik verder achter de computer en Hendrikje begint te piepen dat ze moe is. Ik leg d'r in d'r bak en het is wel heel erg snel heel erg stil. Als ik even ga kijken of alles wel goed gaat zie ik dit... Lief he...
TM - Vanochtend zangworkshop met Patricia Flynn. Ann Henderson komt als het goed is nog een bakkie doen voor de les. Petweer. Even koekjes halen voor bij de koffie.
Even later: geen Ann, wel workshop. Patricia is blij verrast mij te zien en geeft mij een knuffel, maar het eerste wat ze vraagt: 'where is Hendrikkà?'. Ze is nog met de kinderworkshop bezig. Twee zusjes, Aine en Fionulla zingen serieus Siul a Ruin (even kwijt waar de fadachs komen). Als zij klaar zijn en we nog even wachten op andere zangers, gaat de deur open en wie zie ik daar: Ann en Alana. Flustered zoals ze hier zouden zeggen: haasthaast, drukdruk. En geen tijd om naderhand koffie te komen drinken, want ze moet Alana naar Portadown brengen. De workshop is leuk: Patricia wil geen liedjes doen die we al kennen, dus er ontspint zich een discussie van wat iedereen kent en/of zingt en het is al vijf over half als we aan zingen toekomen. We zingen Once I loved (altijd mooi), When I was a fair maid, Next market day en The Maid of Culmore. Ontspannen sfeer en we zingen al gauw met Patricia mee. Als de meesten toch om één uur wegmoeten, wordt de workshop opgedoekt. Snel naar huis: honger!
Thuis oventosti's gemaakt en geprobeerd Hendrikje te laten slapen, te laten drinken, maar ze is een beetje ongedurig. Ze is overduidelijk moe, maar wil niet in slaap vallen. Ikwilnietikwilniet! Uiteindelijk maar weer wat melk gemaakt. Ze blijft de hele middag wakker. We doen nog een boodschap en halen een frisse (natte) neus. Thuis meteen maar in bad: SPLETSPLETSPLET! Leuk mam, mag ik de hele dag in bad blijven!? Grote grijns van Hendrikje als ik helemaal nat word en heftig 'protesteer'. Nog een beetje warme melk gemaakt en ze valt na 30 ml met de armpjes omhoog op schoot in slaap. Ik ben Miss Marple aan het kijken en ze laat zich nergens door wakkermaken, dus ik laat haar nog even op schoot liggen. Ik kan genieten van dit soort momenten. Op een gegeven moment valt haar ene beentje van het kussen en wordt ze al kwijlend en verdwaasd kijkend wakker. Snel naar boven. Er wordt heel even geprotesteerd, maar na 2 minuten is het al stil. Makkelijk pasta uit de oven gegeten en gesurfd.
PE - Pfffffffff... Nou, de avond begon goed... heeeeeeel erg rustig, verder gegaan met Spires klaarmaken, opruimen, schoonmaken, bevoorraden, hardware bijelkaar scharrelen (citroenknijpers, ijsschepjes enzo), maar rond een uur of tien begint de tent helemaal vol te stromen. Echt DRUK. Zo druk hebben we het nog nooit gezien in Spires. Achteraf hoor ik dat de muziek in Callan bar abominabel was en dat iedereen verschikt naar Spires is gevlucht. Shirley komt niet opdagen (onduidelijkheid over het rooster), maar Becka komt me helpen en tot 1 uur is het 'flat out': geen tijd om op te ruimen, glazen te wassen, schoon te maken (normaal houd ik ervan m'n bar georganiseerd te houden en er net uit te laten zien alsof er helemaal niets aan de hand is) en het ziet er om 1 uur uit alsof er een bom ontploft is. Gelukkig krijg ik hulp en binnen een half uur is het ergste leed geleden en na een uur ziet alles er piekfijn uit. Komt mooi uit, want de residents willen nog een uurtje komen hijsen.
Om kwart over drie helemaal klaar en... nog een pint gedronken in Callan. 't Is niet waar!!!! We moesten 'm wel zelf betalen, maar we mochten met z'n allen een drankje... Om vier uur thuis.
Ooooooooooooooverigens... Spires heeft twee niveaus die ook echt een verdieping schelen: de bar zit beneden en er zijn een paar stoelen en tafeltjes, maar de meeste ruimte is gereserveerd voor de dansvloer. Er gaat dan een trap naar boven en dan kom je uit in de ruimte die aan Callan grenst en hier staan de meeste tafels en stoelen. De fotos van de de end of term sessie zijn in Spires gemaakt, krijg je een beetje een idee. Maar goed, ik stond dus lekker beneden te werken aan het begin van de avond, hoor ik ineens boven me: 'I can see yer bald spot from up here'... Dat was Zoe die even komt kijken of alles wel goed gaat... Ik ben niet ijdel, maar toch, dat ik door m'n haar aan het groeien ben is toch een gevoelig punt.
Morgen schijnt een drukke dag te worden: er wordt een rugbyspeler begraven (ze vallen hier bij bosjes: drie sporters in twee weken, allemaal een vreemde hartaandoening) en Armagh verwacht drie- tot vierduizend bezoekers. En inderdaad... de kerk waar de dienst gehouden wordt staat aan ... de Mall! Het hotel verwacht er nog een graantje van mee te pikken, dus het is morgen weer bal. Och, zo blijf je lekker van de straat :-)
Overigens, we hebben er om nog onbekende redenen uitgelegen, althans, de site, dus, maar we doen het weer en da's het belangrijkste. 't Is maar de jullie weten dat het probleem hier lag.
Zondag 4 april - TM
's Ochtends gewandeld, maar we kwamen niet verder dan één rondje Mall. Het is petweer en koud. Bij de Presbyterian Church worden al bloemstukken binnengebracht en staan er boxen op het dak buiten. Ze verwachten nogal wat mensen bij de begrafenis. De overledene is een 18-jarige jongen die een aandoening aan een hartspier bleek te hebben. Tijdens een rugbytoernooi in Zuid-Afrika, waar z'n team voor was genomineerd omdat ze op St.Patricks Day de Ulster Cup o.i.d. hadden gewonnen, werd hij getackeld, viel en is nooit meer opgestaan. Als we de kranten en de tvberichten kunnen geloven, was het een erg lieve en getalenteerde jongen. Er is ook vanuit de professionele rugbywereld geschokt gereageerd, omdat hij goede vooruitzichten had in rugby. Vanochtend nog alle krantenberichten over hem gelezen en dan krijg je toch een brok in je keel. Paul moet vanmiddag werken en weet te vertellen dat de begrafenis rond half 3 is. Ze verwachten erg veel mensen in het hotel, omdat de rugbyclub naast het hotel is en daar ook een herdenking wordt gehouden. Om half vijf ben ik de hele begrafenis al vergeten en zit met de lamellen dicht te computeren als er tegen de muur gebonkt wordt. Als ik naar buiten gluur, ziet het zwart van de mensen, letterlijk en figuurlijk. De dienst is afgelopen en de aanwezigen lopen een stuk de Mall langs, waarschijnlijk achter de lijkwagen aan. Voor ons huis stopt alles en is er een soort staande receptie. Het is inderdaad erg druk, indrukwekkend.
)
Paul gaat 's middags naar Victoria Street 12 om de computer van Brian nieuw leven in te blazen (gisteren paniekbelletje 4 minuten voordat Paul moest werken). Als hij terugkomt, blijkt dat het alarm om onverklaarbare reden is afgegaan. Gelukkig kan hij een nummer bellen om te zeggen dat het vals alarm is. Ondertussen alvast gekookt voor vanavond en morgen: kipstoofpotje. Wortel, paprika, tomaat, aardappel en natuurlijk kipfilet fruiten in olie en dan stoven in bouillon. Snel klaar en erg lekker. 's Avonds Crouching Tiger, Hidden Dragon gekeken. Mooie, mooie film. Paul komt om half twaalf thuis van werk om meteen weer er vandoor te gaan: ze gaan met de collegae nog iets drinken in de Gaslamp/light-dinges.
We hebben trouwens in de afgelopen week drie reacties op de site gekregen van aspirant-emigranten die informatie vragen. Leuk! Allemaal ook doorverwezen naar de MurraysgaannaarIerland-site en daar kwam ik ze dan ook niet al te lang daarna weer tegen.
PE - Vol verwachting naar de Mall gekeken, maar de hordes bleven uit. Er waren wel meer mensen dan normaal en er stond een bescheiden menigte voor de kerk, maar niet de voorspelde massale opkomst. 's Middags nog naar Brian: z'n computer was vastgelopen (stond al een uur of vijf te zeggen dat-ie aan het afsluiten was) en of ik er een oplossing voor wist. Ze zouden niet thuis zijn, maar ik heb de sleutel en de alarmcode voor nummer 12 waar de computer staat, dus geen probleem. Ik doe de deur open en hoor geen gepiep van 't alarm, dus ik ga ervan uit dat het alarm niet aanstaat. Bij de computer, na tevergeefs of diverse knoppen gedrukt te hebben, de stekker eruitgetrokken, weer ingedaan, aangezet en voor de zekerheid nog een keer geherstart: doet 't weer prima. Scheef bitje ofzo.
Weer op naar 't werk en ook daar blijft de voorspelde drukte uit. De helft van de opgetrommelde staff wordt vroegtijdig naar huis gestuurd en we staan alsnog uit ons neus te eten. En en en en en.... m'n eerste drie cocktails voor echies gemaakt: een Sea Breeze en twee Sex on the Beach. Geen klachten gekregen dus ze zullen wel gesmaakt hebben. En jawel: uit het hoofd, geen spiekbriefje gebruikt. Ik moet ze allemaal uit het hoofd leren (alle zestien) en ben nog niet verder gekomen dan de eerste drie, maar gelukkig, Sea Breeze is nummer 2 en Sex on the Beach is nummertje 3. Nummer 1 is een Cuba Libre. Alledrie simpele cocktails: built. Oftewel: je dondert alle ingrediënten gewoon in een glas met ijs, geen gedoe met shakers enzo.
Het is vanavond weer stapavond voor het personeel, dus om half elf wordt al omgeroepen dat de laatste orders aan de bar zijn. Ze willen echt snel weg! Klokslag elf uur sluiten we de bar en ik krijg zelfs van Barry te horen dat ik me er met de Franse slag van af mag maken. Snel naar huis, even omkleden, geld pakken en door naar de pub. Vlak voor m'n neus wordt de deur op slot gedaan (we zitten al ruim over de officiële sluitingstijd heen), maar na een minuut of wat wachten komt er iemand naar buiten voor de taxi en mag ik, weliswaar na een uitvoerige uitleg, naar binnen.
En daar zit verdorie het halve hotel al, ik zie zelfs een paar gasten van De Derde Verdieping! Een groot gedeelte van het personeel heeft zich opgetut: ze gaan naar Lacey's, een of andere disco, maar ik blijf lekker zitten. Ik raak aan de praat met Terry, iemand die ik normaal met veel egards behandel: hij is er een van De Derde Verdieping. Da's de verdieping in het hotel waar je alleen met een speciale kaart toegang tot hebt en waar allerlei officials van de regering wonen. Maar wat blijkt: Terry is helemaal into Ierse muziek en we hebben een heerlijk avondje. Ik loop niet helemaal nuchter naar huis en maak daar nog wat boterhammen soldaat. Lekker zlape...
Maandag 5 april - PE
Vandaag vanalles en niets gedaan. Eerst eens lekker m'n roes uitgeslapen. Wat gecomputerd en naar Brian: hij krijgt z'n modem niet aan de praat. Klopt, hij klikt op het verkeerde icoontje dat alleen de instellingen laat zien maar geen verbinding tot stand brengt. Na Brian thuis begonnen m'n favoriete balg te repareren en oefen nog wat viool en pipes.
Hendrikje is niet blij, ze huilt, heeft nergens zin in en is duidelijk van slag. Ze voelt wat kouder dan normaal aan en als Thirs gaat curven ga ik lekker met Hendrikje op de bank naar Flog It kijken, met Hendrikje in een dekentje lekker warm tegen me aan. We hebben zo wel drie kwartier op de bank gezeten. Lief. Thirs ontfermt zich na terugkomst weer over onze dochter en het lijkt dat één van de redenen van het ach en wee in ieder geval grote honger was. Misschien een klein groeistuipje?
De onvermijdelijke koe toch eindelijk bij de hoorns gevat: Belastingdienst gebeld dat het formulier er echt aankomt (had 1 april binnen moeten zijn). Ik had de jaaropgaves nog niet, nu wel, formulier ingevuld en alles ligt klaar om morgen op de bus te gaan en ik dacht, laat ik dat even melden. Maar... deze meneer sloeg dezelfde toon aan als de meneer op Schiphol toen we in januari aankwamen en er achterkwamen dat de kinderwagen op de lopende band lag: arrogant, uit de hoogte, geen poging tot meedenken en je wegzetten als een of andere heikneuter (met alle respect voor heikneuters, overigens). Kwam erop neer dat ik niet zo moeilijk moest doen, als ik het formulier binnen nu en een paar weken op zou sturen was er niets aan de hand. Uitkomst was dus wel goed, maar de manier waarop.... word ik erg agressief van. Doet me aan de andere kant ook wel weer goed: de officiële instanties hier zijn zeker niet perfect, maar je wordt in ieder geval wel als een mens behandeld en mensen doen moeite voor je.
Tot overmaat van ramp moest ik ook nog de KPN bellen: het blijkt dat de automatische incasso voor de Nederlandse mobiele telefoon over februari niet gelukt is en we kregen een laatste (en voor ons de eerste) aanmaning. Telefoonnummers van de klantenservice die vermeld staan zijn alleen van die 0800 nummers die je (of in ieder geval wij) niet vanuit het buitenland kunt bellen, dus dan maar online een formulier ingevuld. Blijkt dat ze als betalingsherinnering EEN SMS gestuurd hebben naar de mobiele telefoon. Die wij dus zelden of nooit gebruiken (jajajajaja, ik HAD dat abonnement al een jaar geleden op moeten zeggen...). Ze hebben nu de verbinding half afgesloten (kan nog wel gebeld worden), maar als de centen voor 9 april niet binnen zijn, sluiten ze 'm helemaal af. Prima, mij best, ik wilde het abonnement toch al opzeggen. Maar.... zo simpel is het niet: als de centen uiteindelijk wel binnen zijn, sluiten ze de telefoon weer aan en brengen daar 28 euro voor in rekening. Hopla. Ook al wil je helemaal niet opnieuw aangesloten worden. Het e-mailtje terug van de KPN gaf me in ieder geval een gewoon telefoonnummer dat ik kon bellen, maar daar konden ze me niet verder helpen omdat er een computerstoring was. Morgen nog een keer bellen. Diepe zucht, ik zit me d'r nou al over op te vreten, dat bureaukratische Nederlandse regeltjesgeneuzel zonder enig begrip voor het individu. Heb ik trouwens altijd al problemen mee gehad.
)
Bij Sainsbury's voor een appel en een ei een hele hoop lekkere dingetjes gekocht, waaronder ingrediënten voor een lekkere fruitsalade en een nieuwe ontdekking: Gü Puds. Dat blijken een soort Puccini bonbons in een bakje te zijn. Hele kleine bakjes, maar vre-se-lijk lekker. Heel gevaarlijk. Kijk zelf maar. De fruitsla was overigens heel erg lekker, met banaan, ananas, bosbessen, appel en mandarijn en zag er heel erg mooi uit in het echt. Maar op de foto ziet-ie er eigenlijk best goor uit :-)
TM - Gatverdamme! Ik dacht even dat Paul een foto van één of andere gebitsoperatie online had gezet! Juch. Gelukkig smaakte het een stuk beter dan het er uitziet. Rustig dagje vandaag: Huisje schoongemaakt, Hendrikje vermaakt en 's middags naar Curves. Dat 's middags Curven is toch niet mijn kopje thee, meiden zijn minder aardig, fitnessvrouwen allemaal met hun neus de lucht in, mmm, volgende keer maar weer in de ochtend.
Dinsdag 6 april - TM
Uitgeslapen!!!!!!! Gisteravond een uitslaapochtend bedongen (onder lichte dwang: "nee, niet 'misschien', ik wil nu weten 'ja' of 'nee'", en dat werkte!) Om half zeven (Paul zal weer eens mazzel hebben) begon Hendrikje al te brabbelen, maar ik dacht: laat haar nog maar even liggen voordat ik Paul wakker maak. Werd hij toch uit zichzelf wakker! Als hij naar Hendrikje is gelopen, doe ik mijn oordopjes in en draai mij nog eens om in het warme bedje. Ik slaap tot half negen en voel mij dan absoluut 100% uitgeslapen, heerlijk fit. Kuskuskuskus voor Paul!
Ik fröbel wat aan de eettafel en kook wat broccoli voo de kleine om in te vriezen. Pff, stinkt. 's Middags gaan we met z'n drieën op stap, videobandjes kopen, naar de bieb, boodschappen doen, naar de Shambles (wilde Paul heen, is niks aan, maar vooruit. Was inderdaad niks aan. Wel goede kraam gevonden voor tuinplantjes.) Paul gaat later nog een keer aanbiedingen jagen bij Sainsbury's.
)
Als Hendrikje in bed ligt 's avonds, ga ik verder aan de links-pagina van de site. Er bestaat een kans dat we subsidie kunnen krijgen voor nieuwe computerapparatuur als we de gemeente promoten op de site, kort door de bocht gezegd. Paul moet maar even zelf uitleggen wat en hoe.
PE - weer een productieve dag: voornamelijk administratief, belastingformulier ingevuld, Nationale Postcode Loterij opgezegd (hehe), Girotel opgezegd (hehe2) en Mijn Postbank aangevraagd, is misschien wel handig. Tweede minidiskje van het concert gecopiëerd en nog veel meer dingen van m'n lijstje kunnen schrappen. Pipes en viool geoefend, verder met onderhoud aan de pipes. Wandeling gemaakt door Armagh met Thirs en Hendrikje en nog navraag gedaan naar eventuele vacatures voor het multimediacentrum dat in de nieuwe bieb geopend gaat worden maar daar was nog niks van bekend. Sterker nog, bij het JobCentre keken ze me heel wazig aan, wisten ze niets van af.
KPN nog maar niet gebeld, de assertiviteitsbui is overgedreven, wachten op een nieuwe. 's Avonds naar vioolles en na terugkomst ben ik op: het was een lange en drukke dag: vanochtend om HALF ZEVEN opgestaan. Toevallig, ja, dat u het even weet. Hendrikje vindt 't trouwens leuk om als ze gaat slapen dingen over d'r gezicht heen te trekken, vaak d'r spuugdoek, soms is Bartje de pineut. En vrees niet, we controleren altijd of ze nog kan asemen.
Ooooooooooverigens, vanochtend met het pap voeren hebben we d'r zo'n kliederzooi van gemaakt dat ik halverwege het slabbetje moest vervangen. Wist niet waar ik het moest laten en heb 't dus maar even op de vloer gelegd. Ga ik er even later met m'n blote voeten bovenop staan. Da's een heel naar gevoel. Een koude papslab. En en en en en had Thirs al verteld dat Hendrikje tegenwoordig op het verschoonkussen niet meer alleen d'r knieën vastpakt maar sinds gisteren ook d'r TENEN!!! Jaja. En dat ze weet wat ze moet doen als je 'spletspletsplet' tegen d'r zegt? Goeoeoeoeoeoeoed :-)
Woensdag 7 april - PE
)
Thirs komt me om elf uur m'n nest uit schoppen: ze gaat 'r vandoor: Curven en records typen bij het Genealogiecentrum. Ik ontferm me over Hendrikje en we gaan eerst lekker samen computeren. Mail lezen, mailtjes beantwoorden, fotootjes kijken en verwerken enzo. Ik leg d'r na een tijdje op de schapenvacht totdat ze begint te piepen en begin de riedel: broek verschonen, fruithapje voeren en fles geven. En.... het fruithapje ging GOEOEOEOEOEOED! Bijna helemaal niets gemorst. Thirs was onder de indruk, ik heb de slab als bewijs bewaard en vol trots laten zien :-)
)
Gisteren heb ik een mailtje gestuurd naar de gemeente, we hebben een nieuwe computer nodig alleen geen nieuwe-computer-centen en ik dacht, we promoten Armagh, geven Noord-Ierland een andere betekenis dan in 'conflict' en misschien is daar wel subsidie voor te krijgen. Na een uur krijgen we een heel aardig e-mailtje terug waarin uit de doeken wordt gedaan dat het wat lastig is om als particulier subsidie te krijgen, maar dat onze website wel past in een programma waar ze aan bezig zijn. En waar zij 't over hebben pas weer heel erg goed in onze ideeën om cultureel werk te gaan doen. Ik hoop dat dit verhaaltje nog een staart gaat krijgen! Ik vind het barman zijn erg leuk, heb het erg naar m'n zin in het hotel, maar het begint toch tijd te worden voor een 'echte' baan.
Van James Faulkner hebben we een mailtje gekregen: z'n CD is eindelijk uit. Heeft-ie heel lang over gedaan, maar het resultaat is aardig. Het is mijn smaak niet echt, maar luister er zelf maar naar.
Op het werk was het HEEL erg rustig. Maar, ik was na negenen in m'n eentje, waardoor het weer alsnog druk was. Een meneer tekende bij het afrekenen z'n de rekening en ik las Ian Kirk Smith. Hij kwam me al bekend voor, maar door het zien van de naam viel ineens het kwartje: da's de man van de BBC die de achtdelige serie over traditionele muziek gemaakt heeft! Heb 'm nog verteld dat ik ervan genoten had en hij vertelde mij dat-ie op onderzoeksbezoek was voor z'n volgende documentaire over road bowls, oftewel, klootschieten. Of-t-ie wist dat dat ook in Nederland bestaat? Nee! Erg interessant en hij wilde meteen m'n adres en telefoonnummer enzo :-) Nog een mogelijke staart :-)
Om tien uur kwam er een hele meute politici binnen die het op het zuipen gingen zetten, waardoor de troep achter de bar zich opstapelde: geen tijd om op te ruimen. Daarbij, de bar was om te beginnen al een enorm vieze bende, dus na sluitingstijd heb ik eens flink de handen uit de mouwen gestoken en ben gaan opruimen en schoonmaken. Om half twee was ik ein-de-lijk klaar...
Donderdag 8 april - PE
Vroeg op! Om acht uur, jawel. Het alarm van Brian wordt geserviced alleen, Brian en Eithne zitten op Skye (Hebriden) en ik had aangeboden om de honeurs waar te nemen. Om vijf voor negen heb ik me in Victoria Street op de bank genesteld met het boek waar ik in bezig ben (Medusa van Michael Dibdin) en Lo And Behold! Om vijf over negen werd er aangeklopt! Drie kwartier en een hele hoop gepiep later was de man klaar en het alarm doet het weer prima!
TM - Het is dan eindelijk echt zo ver: na verschillende loze alarmen ben ik dan nu eindelijk ongesteld geworden. Ik was zowaar blij toen ik dat ontdekte (ook nooit kunnen bedenken)! Nu is het echt zo. Inclusief licht zeurderig gevoel in mijn buik én geen hoofdpijn, 't is niet te geloven. Ik had nog een hele berg Kruidvattampons op voorraad, meegenomen met de emigratie, want die bevallen zo goed. Wist ik veel dat ik die de komende 16 maanden niet meer nodig zou hebben!
In het vooruitzicht van de sessie bij ons vanavond én met de pot mascarpone die op moet, moest ik een taart o.i.d. verzinnen en wat blijkt: aan de binnenkant van de deksel staat een recept voor chocolade cheesecake, hè bah! Sla een 150 gram biscuitjes aan gort, meng het met 25 gram gesmolten boter, vul springvorm, aandrukken, koelen (min. 15 minuten.) Smelt 200 gram pure chocola en meng daarin 25 gram suiker, meng dit met 350 gram mascarpone. Doe mascaropnemensgel op biscuitbodem, half uurtje koelen. Klaar. Lekkerrrrrrr!!!!! (maar wel wat machtig). Zal ook wel lekker zijn met bv. jam erdoor i.p.v. chocola. Supersnel taartje dus.
's Middags met Hendrikje in de draagzak naar het dorp geweest, gezichtje naar buiten. Nou, de blikken die waren verdwenen toen ik de kinderwagenbak verving door het buggyzitje zijn weer helemaal terug! Ik weet niet hoeveel mensen er nu met blauwe plekken op hun bovenarm rondlopen van de 'hé, kijk daar eens, lief baby'tje (of 'wat een hippiemoeder' natuurlijk, maar laten we uitgaan van de eerste opmerking.), maar minstens tien. Er werd volop ge-oh-t en ge-ah-t en dat vind ik best wel weer leuk! Af en toe gaat het ook wat ver met in de wangen prikkende dames, maar meestal weet ik die wel te omzeilen. Hendrikje vindt het allemaal wel leuk geloof ik. Ik kan d'r snoetje natuurlijk niet zien, maar er wordt vrolijk getrappeld en af en toe kijkt ze omhoog: 'Mam, ben je er nog? O ja, gelukkig.'
Laat gegeten, vis was net niet helemaal gaar. Stukje laten liggen. Om acht uur stipt staat de halve McCool familie voor de deur: Joe, Joan en dochters Margaret, May en Alice komen zingen. Of er nog meer mensen komen weten we niet, maar met deze groep zit de kamer al behoorlijk vol! Iedereen zingt een liedje of drie en de sfeer is uiterst ongedwongen. Paul zingt bovendien ook nog een Ry Cooder-liedje!!!!! Jaja, het wiebelde een klein beetje, maar ik was weer onder de indruk! Om half tien tover ik de taart tevoorschijn die door iedereen verslonden wordt (arme Joe neemt niet, kan die niet van slapen). Om tien uur liggen May (6) en Alice (9) bij respectievelijk grote zus (18) en moeders op schoot in slaap te vallen, dus we breien er een eind aan. Over twee weken weer een sessie bij hen thuis. O ja, Margaret wil vrijdag de 16e wel oppassen! Kan ik naar de uitvoering van de Messiah in de Cathedral!!! Daar hoop ik al weken op, maar het is niet zo makkelijk een oppas te vinden. Misschien dat Margaret vaker wil oppassen, want ik zie haar eerlijk gezegd nooit bij traditionele concerten. Joe nodigt ons bij het weggaan opnieuw uit om eens mee te gaan naar de barge, hun boot in Enniskillen. We spreken af met de agenda's via email een afspraak te maken. Lijkt mij erg leuk. Wat mij ook leuk lijkt: in Benburb, hier niet zover vandaan, is een hostel en in Gosford Park is een camping. Als het nou mooi weer wordt en Paul is twee dagen achter elkaar vrij, dan kunnen we natuurlijk bij wijze van vakantie daar twee nachtjes doorbrengen: weinig reiskosten, weinig overnachtingskosten, maar toch even weg.
PE - Werk was DRUK. Althans, begon druk. Carvery was een chaos: de paasvakantie is begonnen en de families kwamen in bosjes even lunchen in het hotel. Gelukkig werd het na de carvery rustig en konden we weer even op adem komen en de orde herstellen. De eerste betalingsherinnering van de KPN is vandaag binnengekomen! De aanmaning met verzenddatum 2 april was op de vijfde binnen, deze aanmaning is op 12 maart verzonden en komt nu binnen... Zucht. Ik ga maar in de pen klimmen want dit allemaal over de telefoon uitleggen kost me meer aan telefoonkosten dan die 28 euro boete. Schavuiten... (ik zou graag andere woorden gebruiken maar wil de KPN geen grond voor gerechtelijke vervolging geven :-))
Na het werk beland ik in de sessie thuis, ze zijn met z'n allen The Blooming Heather aan 't zingen en ik doe op de gang m'n jas en schoenen uit, wachtend tot het liedje over is... Temidden van iedereen m'n prakje naar binnen zitten werken en Joe's "The Wild Colonial Boy" doet me heel erg aan "Billy the Kid" denken van Ry Cooder. Dus... ik neem mezelf voor: als ik de tekst te pakken kan krijgen, zal ik 'm zingen. In het cd-boekje staat de tekst niet, maar op internet vind ik 'm binnen een paar seconden. Dus... weer een poging tot serieus zingen gewaagd en ik zat all over the place met tientallen toonsoortwisselingen in dezelfde alinea, maar het is met weer gelukt! De McCools gingen rond een uur of tien weer op huis aan en ik heb eindelijk eens naar Father Ted gekeken, best een stomme serie, inderdaad, maar ik had er veel over gehoord. Vroeg naar bed en nog lekker gelezen...
Vrijdag 9 april - TM
)
D-day! Of beter gezegd: W-day! Ik word vandaag weer gewogen en gemeten bij Curves. Paul wil om half tien opstaan en dan kan ik even weg. Ben benieuwd: onze weegschaal zegt dat ik ben afgevallen: 'U bent anderhalve kilo afgevallen'. Maar ding stamt nog uit het stenen tijdperk, dus ik weet niet af ik die kan vertrouwen. We zullen straks zien.
O ja, trouwens, we stonden met z'n allen in de krant! Joe had een verslagje gemaakt van de vorige zangsessie en dat is geplaatst. We worden met naam en toenaam genoemd!
PE - Jawel! Eindelijk de nieuwe filmpjes (ook alweer twee weken oud) gedigitaliseerd en online gezet! Er is niets mis met uw apparatuur, ik heb me een beetje uitgeleefd op een van de filmpjes. Heel rustig dagje verder: lekker gelezen en vanavond om vijf uur werken, ook waarschijnlijk rustig: het is Goede Vrijdag en het blijkt dat de Ieren zich dan voorbeeldig gedragen en niet uitgaan ofzo. Ben benieuwd, we zullen het wel zien vanavond.
Moeder en dochter hebben 's middags een flinke dut gedaan, onder de quilt van oma Mulder wat een kleurrijk schouwspel was, waarvan verslag...
TM - Nou, mooi niks dus: aangekomen in gewicht en centimeters! Ik snap er de ballen van. Ik heb netjes mijn hartslagzone aangehouden, niet overmatig gesnoept, veel gewandeld, kom ik nog aan. Ik ga dus hardlopen! Dit duurt mij te lang. Ik blijf wel Curven erbij, is erg gezellig, maar er moet wat meer gebeuren. Misschien dat ik een horloge met ingebouwde hartslagmeter en stopwatch aanschaf om loopprogramma in te zetten, zodat ik niet continue hoef te stoppen om te tellen of op de stopwatch te turen.
Ik ben trouwens wel heel erg ongesteld, pfff, zeker grote schoonmaak zo'n eerste keer na een kindje. Ik ben ook weer wat lamlendig en beland met de tweede fles liggend op de bank met Hendrikje. Ik was vergeten dat dat niet handig is voor mijn armen, dus Paul heeft het overgenomen. Ik slaap vervolgens een uur of 2 (geloof ik) en Hendrikje ligt in de kar te knorren. Helemaal groggy na het slapen. Eigenlijk geen zin om nog naar buiten te gaan, maar om zes uur toch nog wat sla gehaald en extra maandverbandjes als antilekfront. Hendrikje weigert vervolgens de hutspot door te slikken, gaat met groot plezier zitten kokhalzen (vindt ze erg grappig), zelfs als ik het goedje nog een keer extra gepureerd heb. De appeltjes gaan er wel goed in. Na een spletspletspletbad nog een fles er achteraan en dan pitten. Ze geeft geen kik meer zodra ze met haar hoofd het spreekwoordelijke kussen raakt. Ik eet een grote bak sla met een vegetarisch taartje met appel en noten. De rest van de avond zit ik afwisselend achter de tv en de computer. Bijtijds naar bed.
PE - Het is en blijft een raar land: ik ging dus naar m'n werk in de veronderstelling dat we gewoon tot 1 uur vannacht open zouden zijn, maar neen! Het is Goede Vrijdag dus... we sluiten om 11 uur! Sterker nog, pas vanaf vijf uur vanmiddag zijn we begonnen met het verstrekken van alcoholische versnaperingen. Schijnt zelfs bij wet zo geregeld te zijn. Rare jongens, die Ieren...
Lekker vroeg thuis dus en op de bank onder het genot van een pint (ok, twee) IPA m'n boek uitgelezen. Morgen beginnen aan Wolfman, van Ian Rankin, Thirs had er weer één van 'm gespot in de bieb.
Zaterdag 10 april - TM
Wat een nacht! In totaal vier keer eruit geweest om tampons te vervangen, gaaaaaaaaaap. Ik vind het nog steeds een wonder dat ik wakker word als een tampon vervangen moet worden! De wekker, die ik om zes uur had gezet voor mijn eerste renrondes, heb ik bij de derde keer maar uitgezet. Ben wel gedreven, maar dat gaat mij nu te ver, om met slaaptekort vrijwillig om zes uur op te staan.
Ik wil wel hardlopen vandaag, dus om kwart voor negen gerend rond de Mall. Geen pijn in mijn vooronder! Da's al een mooie meevaller. Ik heb eens gekeken hoe ver ik kon lopen zonder de behoefte te voelen te stoppen. Dat was niet zo ver: 2,5 minuut hardlopen. Even gewandeld en toen weer 2,5 minuut. Toen naar huis. Mooi voor een eerste keer en ik heb helemaal de smaak weer te pakken. Voelde mij ook helemaal niet zo bekeken als ik had gedacht, dus hoef niet persé om zes uur op. Kan ook wel wachten tot Paul wakker is. Hè, wat voel ik mij lekker zeg! Ik heb een loopschema aangevraagd waar ik op 8 juli 4 kilometer kan hardlopen in 32 minuten. Is dat langzaam, is dat snel, ik weet het niet, het is in ieder geval mijn eerste doel. Als ik dat gehaald heb, vraag ik weer een nieuw schema aan en werken we langzaam naar de roadrace in februari toe!
Vandaag twee uitnodigingen gekregen: één van Dara en één van Sally. Op 1 mei trouwen vrienden van Ann en Dara én wordt Beltane gevierd, seizoenswisseling van winter naar zomer. Op het Navan Fort wordt dan weer een gecombineerd feestje gehouden met dans, zang en vuur en daar zijn wij ook voor uitgenodigd. Aangezien Hans en Ineke dan ook hier zijn, vroeg Dara meteen of zij ook acteurs waren of muziek konden maken, want dan moesten zij ook maar wat doen! Ik ga in ieder geval op zoek naar een meilied en dat is al snel gevonden: in de serie Traditionele volksmuziek uit Vlaanderen is een cd uitgebracht met kalender- en kinderliederen. Daarbij staat 'Mey-lied'. Lijkt mij voor zich spreken. Lied gaat inderdaad over groeiende en bloeiende gewassen en over ontluikende liefdes. Zes coupletten in oud-Vlaams, dus daar gaan we eerst een beetje aan sleutelen zodat het voor mij zingbaar is. Ook wil ik een vertaling maken, want ik geloof niet dat het Vlaams hier is wat het geweest is ;-). Later op de dag krijgen we nóg een uitnodiging van Sally: morgen is het paaszondag en ze hebben weer een berg eten voor de lunch door de moeder van Werner (duitse dame, dus dat zal wel goed zitten, dat eten). Of we komen lunchen. Jammergenoeg moet Paulus werken, dus moppie en ik gaan samen. 's Avonds gaan we dan meteen door naar Brian en Eithne voor een Paasdiner, dus ik moet maar licht ontbijten en mij inhouden bij de lunch! Burp ('xcuse me!)
Bij Sainsbury's allerhande grote-babyvoer gekocht: knabbelkoekjes, yoghurt en sap én tuitjes voor op Aventflessen. De tuit van de Anywayupcup is nog te hard en je moet je bijna een nekverreking zuigen om er wat uit te krijgen. De Aventtuiten zijn van zachter materiaal en zuigen wat makkelijker. Eens kijken of dat werkt, want ze moet nu wel aan de tuit gaan met haar tandjes, anders zijn de tandjes te lang in aanraking met wat er in de fles zit. 's Middags komt Amélie langs om de dvd's terug te brengen die zij ooit geleend hebben en blijft een dik uur plakken, blahblahblah. Weer allerlei aanbiedingen gehad: samen whiskey drinken, Weightwatchersboek lenen én allerlei verhalen moeten aanhoren van wat zíj wel allemaal niet had meegemaakt én allerlei opvoedadviezen (want zij heeft twee kinderen, dus zij weet alles!). Pffff.
De tuit is nog geen onverdeeld succes. De melk komt een stuk sneller dan met een speen, dus er moet wat handmatig gereguleerd worden om te voorkomen dat Hendrikje er in stikt. Ze is het er niet mee eens en het jengelen gaat over in hartverscheurend huilen en aan de tuit wordt niet meer gedronken. Moe? Nou, eerst de melk maar in de andere fles doen met speen. Gulpgulpgulp, daar gaat de melk. Ik heb veel te veel honger om eens rustig een tuitje uit te proberen, mama!
Paul werkt vanaf vijf en ik eet kip uit de oven op witte boterhammen met houmous, mmmm. Vroeg naar boven, maar toch nog tot elf uur gelezen voordat ik ga slapen.
Zondag 11 april - TM
Kwart over zes: hatsjoe, hatsjoe, hatsjoe. Hendrikje is al wakker... Ik doe net alsof ik het niet hoor, maar om kwart voor zeven heeft ze wel genoeg van het in het luchtledige brabbelen en word ik geroepen. Grote bak pap gaat er achter elkaar in, maar de melk uit de tuitfles wordt niet gewaardeerd, ze is nog moe. Ze slaapt een kleine drie kwartier en ligt nu vrolijk onder de babygym en geeft mij af en toe een stralende lach. Zo meteen afwas doen, groenbak schoonmaken en wat wassen draaien voordat we naar Sally gaan.
Om kwart over één rijdt Sally voor en we laden alle babybarang in, inclusief babygym: er is ruimte zat in de auto, dus te veel kan het nooit zijn. Gertrud, Werners moeder is al druk aan het koken als wij aankomen en is blij dat ik 'zo goed duits spreek!'. Ha, en dat na een paar jaar niet meer duits gesproken te hebben dan 'sowiso', 'uberhaupt' en 'nah, und?' Hendrikje wordt meteen onder de hoede genomen door Maxl en Leah-Anne die alles wat ze kunnen vinden boven d'r neus zwaaien en ze vindt het prachtig. Ik voorzie wel een enorme krijsbui, want deze hoeveelheid adrenaline is natuurlijk niet 1-2-3 te verwerken. Gelukkig is niet lang daarna het eten klaar en kan Hendrikje even rustig ademhalen. Ze krijgt een Britax-autostoeltje te leen, dat ook als wippertje kan dienen. Het is eigenlijk meer een schommelstoeltje en daar ligt ze redelijk comfortabel in. Om de beurt wiebelen we aan de stoel, maar de kleine wil niet slapen: allemaal véél te interessant!
De paaslunch bestaat uit lamsvlees met muntsaus, rode kool, turnip en parsnip, nieuwe aardappelen met peterselie en sla. Ik vergeet dat ik vanavind nóg een keer warm eet en neem twee keer... Lekkerlekkerlekker! Hendrikje heeft het na het eten wel gehad en krijgt een fles. Eerst 'even' luier verschonen. Hum. Op de één of andere manier is deze keer de poep buiten de luier gekomen en zit tot ver op haar rug! En natuurlijk vergeten de reservekleertjes bij het inruimen van de verschoontas terug te doen. Ik gebruik bijna al mijn vochtige doekjes en frummel het rompertje in de plastic zakje. Gelukkig zijn de bovenkleertjes schoon gebleven.Het is goed warm in de kamer, dus met een laagje minder lukt het wel. Na de fles valt ze nog steeds niet in slaap, hoe graag ze ook wil. Als de thee klaar is, neemt Sally Hendrikje op de arm en gaat het huis rondlopen, zodat ik mijn thee rustig kan opdrinken. En zie, na een minuut of tien komt ze terug met een slapend Hendrikje, armpje bungelend, rode wangen en druppeltje kwijl in d'r mondhoek. Aaaaaaahhhhhh.
Ze slaapt lekker door op een warme deken als Sally en ik naar de muziekkame gaan om eens samen te proberen Mozartliederen ten gehore te brengen. Sally speelt piano en zal proberen mij te begeleiden bij de liedjes die ik een tijd geleden op zangles in Amsterdam heb geleerd. De piano is af en toe vreselijk vals. Ik dacht eerst dat het aan mij lag en schaamde me kapot, maar gelukkig, de piano moet gestemd worden! Het is wel weer wat anders hoor, zingen met begeleiding, ik raakte helemaal buiten adem! We hebben drie liedjes geprobeerd en dat ging wonder boven wonder best goed. We hebben afgesproken eens wat vaker samen te gaan zingen met de piano erbij. Hendrikje heeft trouwens het grootste deel van onze sessie naast ons op het bed gelegen. We hadden nog geen half liedje gedaan of we hoorden luid gekrijs. Of ze is van ons wakker geworden óf de kinderen waren iets te luidruchtig de kamer weer binnengekomen. Hoe dan ook, ze lag op bed of zat op mijn arm (da's lastig zingen!) en vond het hoogst amusant.
Sally brengt mij om zes uur weer naar huis, zodat ik Hendrikje alvast kan badderen in haar pyama kan steken voor we naar Brian en Eithne gaan. Ze is wat onrustig, maar laat zich uitgebreid badderen. Met een halve fles in haar buik gaan we naar Victoria Street waar ook lamsvlees op het menu staat. Op de bank met kind op schoot, fles in de ene hand en vork in de andere, eet ik het voorgerecht van gerookte zalm en paling en grote garnalen, mmmmm. Als de fles op is, is Hendrikje nog steeds erg wakker (of doet in ieder geval alsof) en de felle lampen in de keuken helpen haar ook niet in slaap, dus ik breng haar naar boven in de kinderwagen en rij haar zachtjes aan in slaap. De rest van de avond geen piep meer gegeven! Na het eten kam er een grote doos Belgische chocola tevoorschijn en hebben we alle koetjes en kalfjes laten passeren. een paar tips gekregen voor wandelingen in de omgeving van Armagh. Om half twaalf zitten we allemaal met onze ogen te knipperen, dus gaan we op huis aan. Hendrikje wordt heel even wakker en dat gebruik ik om een schone luier aan te doen. Als ik haar weer in bed leg, piept ze even, maar vindt dan al snel har duim en slaapt rustig verder. Zelf nog heel even lezen, maar de slaap wint al snel.
Maandag 12 april - TM
Vroeg op, want mevrouw is al weer om kwart over zes wakker. Ik wilde eigenlijk naar Curves, maar ik heb zo'n barstende hoofdpijn, dat ik daar geen zin in heb. Later besef ik mij dat Curves vandaag helemaal niet open was. Maar goed, dat ik niet gegaan was: eerst met tegenzin daarheen sloffen en dan tot de ontdekking komen dat het dicht is. Ik doe vandaag niet zo veel, slaap nog wat extra op de bank, ruim de keuken op, kook nog wat extra groentes voor Hendrikje en computer wat.
PE - Ja hallo ik kom even melden dat ik niks te melden heb. Werk werk werk werk en morgen en overmorgen ook werkwerkwerkwerkwerkwerk. Ben helemaal keikapot, maar... vanavond lekker met m'n dochter in bad geweest. Ze is vandaag precies een half jaar! Om half tien gaan slapen... Donderdag wordt m'n eerste vrije dag sinds vorige week dinsdag. Pfffff.
Dinsdag 13 april - TM
Al hollend naar Curves gegaan: zo sla je 2 vliegen in 1 klap. Goed gecurved en ook weer teruggehold. Paul moet om tien uur werken, dus op tijd terugzijn! Niet veel bijzonders gedaan vandaag overdag (kan het mij althans niet herinneren). Wel 's avonds voor het eerst samen met Hendrikje in bad geweest, dat was erg leuk! Zolang ik maar geen pogingen doe om zelf languit in bad te liggen gaat het prima. Ons goed vermaakt en ik heb Hendrikje zittend in het bad op het aankleedkussen kunnen leggen dat naast het bad op de grond lag. Geen enge kapriolen uitgehaald dus.
Met paprika, varkensvlees en restje kip en rijst een roerbakschotel gemaakt, maar die rook al snel helemaal niet naar lekker gebakken vleesjes met paprika, maar eerder naar iets dat niet helemaal goed meer was. Toen Paul thuiskwam heeft hij ook even geroken: op naar de chinees. Wel lekker hoor, chinees, maar ik baal nu wel dat ik al die ingrediënten in de prullenbak kon gooien.
Woensdag 14 april - TM
Boenen, zuigen, wassen, gekke Henkie bezighouden en om twaalf uur weer records invoern. Het is warm in het kantoor en mijn oogjes branden al snel. Gelukkig hebben we lunchpauze, even naar buiten. Ik heb in totaal 50 records gedaan! Het gaat steeds sneller: ik herken sneller plaatsnamen, achternamen etc. Leuk werk hoor. Thuisgekomen blijkt dat Hendrikje eindelijk geslapen heeft toen ik weg was. Meestal is ze klaar wakker als ik wegben, en kan Paul niet lekker doorwerken :-). Nu dus wel, mooi uitgekiend. Late lunch met pap en sap uit de tuitfles. Die tuitfles gaat elke keer beter, dus volgende week misschien eens proberen met melk.
Laat in de middag nog even naar buiten geweest, naar de bieb en de super. De bieb was onverwacht dicht: de tijdelijk bieb gaat weer terug in het officiële gebouw. De verbouwing van drie maanden heeft uiteindelijk iets langer dan een jaar geduurd... Boeken die volgende week bij de heropening te laat zijn, worden uiteraard niet beboet, verzekerde één van de biebdames mij, die ik onderweg tegenkwam. Ik ga denk ik maar een mooie blos bloemen voor de dames kopen, ze hebben goed hun best gedaan en zijn altijd erg aardig, vooral voor Hendrikje.
Bij super soep gehaald. Hendrikje krijgt peen en 'sweed' prut, mwahmwahmwah. Is niet vies, maar echt van harte gaat het ook niet. Daarna in bad en een fles toe. Dan is het pas kwart over zes: ze was al zo in haar oogjes aan het wrijven. Maar ja, als ik haar nu in bed stop, is ze morgen natuurlijk ook om zes uur wakker. Nog maar even op het speelkleed dan. Ze brabbelt wat tegen Bartje en zuigt op z'n voetje. Als papa belt, begint ze ook nog eens te lachen! Mama is vandaag aan allebei haar ogen geopereerd: er zaten vliezen opgegroeid die verwijderd zijn. Ze is nog wel groggy (lag lekker te slapen), maar het ziet er vooralsnog goed uit. Morgen bel ik nog even om mama zelf te spreken.
In mama (en Ragnhild) hun afwezigheid is Papa met Jona en Femke in de bakfiets wezen fietsen naar het Zuilaardermeer, gepicknickt en gewandeld. Jona was na thuiskomst op tafel in slaap gevallen! Ik wil later ook zo'n bakfiets als Hendrikje groter is (alsof we nu nog niet genoeg bekijks hebben hier!).
Donderdag 15 april - TM
Zit ik een hele tijd te denken over wat we gisteren ook weer gedaan hadden, blijkt het vandaag nog donderdag te zijn! Nou, vandaag zijn we bijna de hele dag buiten geweest. Vanochtend eerst geprobeerd Hendrikje een beetje op te vrolijken, ze is de laatste dagen een beetje veel uit d'r hum. Op het laatst besluit ik maar een flink end te gaan wandelen: er is een wandeling uitgezet van 4,38 km door Armagh en die ziet er leuk uit. Het is bovendien hartstikke mooi weer én Paul is redelijk vroeg op én wil ook zomaar mee!!! Wat een gezelligheid! We lopen via het hotel de grote weg helemaal af en komen langs Umgola, langs Ard Rí, langs Callan Bridge en dan terug via Cathedral Road. We zien wijken waar we best willen wonen en wijken waar de republikeinse muurschilderingen nog volop aanwezig zijn. Daar maar geen huisje kopen....
Onderweg wordt het steeds warmer: jassen gaan uit, kap van de wagen gaat wat omlaag en het dek losser. Op bepaalde punten zijn er mooie uitzichten en we vragen ons af waarom we nooit eerder zo'n wandeling hebben gemaakt. We voelen ons echte toeristen, ware het niet dat we straks gewoon weer naar ons huisje gaan. Op de terugweg minizakje frietjes gehaald bij de Burgerking, had ik zo'n zin in. Nou ja, ik had eigenlijk zin in een patatje oorlog met een kroket, maar ja, dat ken je hier nie krijgen hè. Hendrikje gevoederd en verschoond en niet lang daarna nog boodschappen doen én nog een rondje Mall gedaan. Het is zulk mooi weer, zonde om binnen te zitten. We hebben alleen niet zo'n zin meer om te lopen en belanden tegenover ons huisje op een bankje, in de zon. Hendrikje slaapt lekker, Paul leunt tegen mij aan en samen sudderen we tevreden in het voorjaarslicht.
Thuis tot de ontdekking gekomen dat ik geen eten voor de kleine uit de vriezer gehaald: potje dus. Gepureerde groenten met kaas. Mjammie, dat ging er wel in. Het was alleen net iets te veel voor ons moeie meisje, dus maar snel in bad gestopt. Daarna nog een flesje. Ik stop haar in, maar ze piept nog na. Als ik beneden aan het eten ga beginnen begint ze steeds harder te huilen. Boven even rondgehupst en toen: * knetter*, dikke pruttelboer en toen viel ze meteen met d'r koppie tegen mijn schouder. Beneden niks meer gehoord. Om half tien ben ik al erg fanatiek aan het gapen: al die buitenlucht hè?!
Vrijdag 16 april - TM
Het is alweer zulk prachtig weer. Vroeg alle huishoudelijke toestanden gedaan, was buiten gehangen (oooooo, wat is het lekker, nog wel koud, maar zonnig). Hendrikje zit nu met rode wangen in de geleende autoschommelstoel en we gaan zo denk ik maar vast wandelen, in afwachting van de heer Eliasberg. Vanavond naar the Messiah, zin in!
Tsjonge, wat is het lekker weer! Zonnebril mee, Hendrikje in de kar en stappen maar. ik wil vandaag naar Woodford lopen, een wijk die ons is aangeraden door de makelaar. Het is een eindje lopen én de grote heuvel van Newry Road over, dus ik moet flink mijn best doen om met de kar omhoog te komen. Ik doe al snel mijn zonnebril op en mijn jas uit, want het is behoorlijk warm in de zon. Hendrikje valt al halverwege Newry Road in slaap. Ik moet eerst de Cavanacaw Road in en dan kom ik bij Woodford, zo'n wijk met de fantasierijke namen Woodford Drive, Woodford Gardens, Woodford Mews, Woodford Heights etc. Prachtige buurt: heel veel vrijstaande en twee-onder-één-kap-huizen, ruime tuinen en heel rustig. Er loopt één grote 'doorgaande' weg doorheen (doorgaand voor wie Woodford in en uit wil), en de rest van de straten zijn doodlopend. Veel huizen geven de indruk in de jaren vijftig gebouwd te zijn (is volgens mij wel later), het is wat in Nederland de wijk zou zijn waar alle tandartsen wonen ;-). Ik ben erg onder de indruk. Er staan twee huizen te koop, dus ik ga eens navragen of we die mogen bezichtigen. Ik heb trouwens weer een reactie van Conny van de Murrays gehad met een klein kaartje van Armagh erbij, wat mij op het idee bracht een kaart van Armagh te scannen en die online zetten met alle belangrijke punten erop: kunnen jullie je een beetje een voorstelling maken van de omgeving.
Na Woodford loop ik nog een stukje langs de Ballynahone River naar de Ashley-buurt aan de andere kant van de Newry Road. Die buurt is eigenlijk ook wel heel erg leuk! Mmmm, keuze zat dus (als er huizen te koop komen te staan tenminste). Uiteindelijk kom ik bij het zwembad uit en besluit dan geen omwegen meer te maken: ik heb zere voeten én nogal trek gekregen. Ik weet niet hoe laat het is, maar het zal mij niet verbazen als Paul al wakker is. Blijkt het pas half twaalf te zijn en geen Paul! Ik maak snel een lunch voor ons tweetjes klaar: Hendrikje verbrokkelde koek in banaan en ik toast met kipsalade en een pint melk. Om half twee vind ik het wel weer tijd om Paul uit z'n bedje te halen: ik gebruik de kleine als alarm, want die vindt het de laatste dagen erg leuk om haar stem te testen op windkracht 10. We ruilen weer van plek: ik ga even een dutje doen en Paul neemt Hendrikje mee naar beneden. Heerlijk twee uur geslapen. Bij Sainsbury's wat boodschappen gedaan voor Margaret die vanavond komt oppassen. Joe brengt haar en gaat mee naar het concert, gezellig.
Hendrikje is 's middags vreselijk verdrietig en waarschijnlijk is het sap niet goed gevallen: ze heeft dunne poep en vuurrode billetjes. Ik geef haar alleen nog wat warme melk en geen warm eten. Als ik haar in bad doe, is ze zo zielig van de pijn dat ik haar alleen even snel was en dan op het aankleedkussen even laat luchten. Dikke laag calendulacreme op d'r billetjes en dan nog het restje melk. Ze valt op schoot in slaap en kan niet boeren, zo moe is ze. Om half zeven ligt ze al in bed. Margaret en Joe zijn om zeven uur hier en ik laat Margaret alle benodigdheden zien voor het geval dat. Ze heeft een dikke stapel huiswerk meegenomen, dus die zal geen tv kijken denk ik.
Gewapend met twee kussens (ik heb eerder in de kathedraal een concert bijgewoond ;-)) rijden we naar de kathedraal. Daar is het hartstikke druk: toen ik vorige week mijn kaartje kocht, had ik dat niet verwacht: er stond nummer 22 op. Joe kan gelukkig nog een kaartje aan de deur kopen. Het orkest is zo'n man/vrouw of tien sterk, het koor een stuk of 40, inclusief mijn huisarts. Ze worden bijgestaan door een organist en een clavecymbelist (?). Stipt om half acht komt de dirigent samen met de solisten op. Al een minuut na het begin zit ik met tranen in mijn ogen: herinneringen aan 40 weken zwanger, niet weten dat er een Hendrikje in je buik zit. Ik heb de Messiah zeker 20 keer geluisterd in de laatste twee weken van de zwangerschap, vandaar. Ik weet mij te beheersen en geniet van het concert: het koor is erg goed. Het is het Armagh City Choir, een amateurkoor, maar dat hoor je er niet aan af, erg goed. De solisten wisten mij niet te raken, maar die zongen gelukkig toch niet zo heel veel! Joe heeft jarenlang in het koor gezongen en kreeg weer helemaal de kriebels: hij wilde mij zelfs meeslepen. Ik denk niet dat hem dat gaat lukken, ik hou er niet zo van om in een koor te zingen. Ik heb twee keer in een koor gezongen en ik laat mij veel te snel van de wijs brengen door tweede stemmen, valszingers (als ik dat zelf al niet ben) en door het feit dat ik mijzelf niet goed kan horen zingen (dan weet ik dus ook niet of ik goed zing). Ik wacht wel af. Tijdens het concert waren er twee korte pauzes die broodnodig waren, want het kussen werd steeds dunner en de benen steeds stijver. Vlak voor de tweede pauze, toen het hallelujah gezongen werd, stond iedereen plotseling op. Joe en ik keken elkaar verward aan en stonden ook maar op. Mooi excuus om even de billen te luchten! Waarschijnlijk stond het in het prgrammaboekje aangegeven of wordt het tijdens diensten gezongen op een moment dat je moet gaan staan. Hoe dan ook, het was een fantastisch concert en ik ben blij dat ik gegaan ben!
Thuisgekomen vertelt Margaret dat Hendrikje nog een keer wakker is geworden door een dwarszittende boer en later nog een keertje, maar toen is ze zelf weer in slaap gevallen. Geen paniek dus. Hartstikke fijn. Ik geef Margaret 10 pond voor het oppassen (Is dat veel? Weet niet. In ieder geval genoeg om d'r nog een keer te kunnen vragen ;-)). Ik kijk nog een beetje tv en stop dan Hendrikje opnieuw in: ze ligt helemaal met haar hoofdje bij de rand! Ik haal het laken en de deken van haar af, verleg haar naar het voeteneind, stop het laken en de deken opnieuw in: geen kik geeft ze. Die is goed in slaap. Ik ga ook naar bed, nog met het koor in mijn hoofd, ik hoop dat ik kan slapen.
Zaterdag 17 april - TM
Om kwart voor zeven is het weer tijd. Hendrikje d'r rode billen blijken zo goed als helemaal te zijn verdwenen: dat Weledaspul is zo goed! Ik eet en voer en speel en kijk dan of de email en internet het weer doen. Paul heeft iets geinstalleerd of geactiveerd van de Postbank en toen hield alles er mee op. Nu doet alles het wel weer, alleen kunnen we niet bij onze eigen website komen. Hopelijk kunnen anderen dat wel. Het is onduidelijk waarom het het nou niet doet. Hoe dan ook, ik heb gisteren nog gevraagd aan mama of ze een foto wilde maken van haar ogen, want het was wel een omschrijving om nieuwsgierig van te worden: al het oogwit is rood enzo. Toen ik de fotootjes zag, kreeg ik helemaal kippevel van binnen, euhg. Ik zal ze niet laten zien. Mama had ook al tegen Ragnhild gezegd dat ze niet met de kinderen langs moest komen, want die schrikken zich het leplazerus. Mama kan zo in een horrorfilm meespelen!
Intermezzo PE - Dat we het net niet op konden bleek aan een router-probleem bij Demon te liggen, had helemaal niets met de Postbank te maken. Maar... dacht ik DE oplossing gevonden te hebben om onze Nederlandse rekening op afstand te beheren, blijkt Mijn Postbank niet te werken op onze computer. Zucht... En nu weer terug naar Thirs:
Plan voor vandaag: rommelmarkt bij de rugbyclub en verder? Aanrommelen denk ik.
En aanrommelen werd het: om een uur of elf stond Paul al beneden (na een lange nachtdienst) en we gingen in een lichte motregen en kou (brrr, winterjas en dichte schoenen weer aan) op pad naar de rommelmarkt. Het feit dat we bij de rugbyclub nog niet konden zien waar de rommelmarkt was, had ons al kunnen vertellen dat er niet veel aan de hand was. En ja, op de parkeerplaats stonden de laatste mensen hun auto alweer in te pakken: de eerste inpakker die wij tegenkwamen bromde dat het veel te koud en nat was. Wij onverrichterzake weer naar huis, want een wandelingetje in dit weer, nee. Thuisgekomen besluiten we 's middags warm te eten, maar dan besef ik dat we geen pasta meer in huis hebben. Terwijl ik verder ga met de saus maken, gaat Paul op en neer naar Sainsbury's, mét Hendrikje in de draagzak. Nou zal je zeggen, waarom die nadruk op 'mét'. Dat zal ik gaan vertellen: dit was de eerste echte keer dat hij alleen met Hendrikje op stap is geweest. Ok, die keer dat hij voor mij uit naar de kathedraal is gereden met de kinderwagen niet meegerekend. Eigenlijk schandalig hè?! Hij had groot succes, vooral bij de dames. Hij is niet aangesproken, maar er werd alom gegiebeld en aangestoten.
Na het eten heb ik geloof ik nog wat geslapen, de vroege ochtenden beginnen mij nu toch wat op te breken. Verder aangerommeld, terwijl Hendrikje haar stembanden weer op misthoornsterkte heeft staan. Paul gaat om vijf uur werken en ik geniet van een tv-loos avondje: beetje schilderen en tegelijk een opera geluisterd, dat was lang geleden! Ik heb besloten mijn tv-kijken drastisch te verminderen. Ik kijk 's ochtends op teletekst of er iets komt wat ik wil zien, dat schrijf ik op. Buiten die tijden mag de tv niet aan. Ik keek eerst ook naar teletekst, maar vergat dan weer of er iets kwam en ging dan alsnog zappen. Dat schoot natuurlijk niet op. Meestal bleef ik dan ook nog eens naar de meest domme prgramma's kijken. Maar niet meer doen, scheelt een hoop tijd om leuke dingen te doen.
Zondag 18 april - TM
Dagje aanrommelen ('alweer?: jullie doen niks anders!'). De ochtend spelend en internettend doorgebracht. Hendrikje heeft de laatste dagen waarschijnlijk last van nieuwe tandjes: ze heeft nu rode wangen en is erg moe, maar vertikt het om te gaan slapen. Eten doet ze gelukkig wel goed, maar ze jammert erg veel. Ook sabbelt ze weel veel op haar hand. Goed in de gaten houden dus en af en toe wat gel op het tandvlees smeren. De schapenvacht gewassen, leek wel een Skye-schaap! 's Middags belt Brian nog om te vragen of het zalmavondje vanavond nog doorgaat. Paul had net gezegd dat het wat hem betrof wel later in de week mocht: hij had zin in een rustig avondje. Zo gezegd, zo gedaan. Samen boodschappen gedaan voor vanavond. Kwamen Werner nog tegen die kinderen en moeder in de Sainsbury's was kwijtgeraakt. Hij kan zo sip kijken. Daarna moest ik nog een keer terug want de melk die we nog hadden bleek zuur (Paul geproefd, ik niet!).
's Avonds Hendrikje in bad laten zitten, los! Ging hartstikke goed, totdat ze één van de badspeeltjes persé naar zich toe wilde halen en woest met haar armen sloeg. Ze kieperde voorover, hield meteen haar armpjes uit en bleef met met haar hoofd omhoog, haar bips omhoog en beentjes naar achteren liggen. Jammergenoeg had ze wel een hap water geschept en was het brullen geblazen. Paul kwam zelfs even kijken wat er allemaal aan de hand was. Bij het aankleden weer brullen: mouwtjes zijn altijd helemaal niet leuk. Ochoch. Omdat het wel wat vroeg was voor bed (tien over zes) op de bank nog Jip en Janneke gelezen en Rupsje Nooitgenoeg. Dat laatste boekje begint nu leuk te worden: ze kan de bladzijden zelfs vastpakken (dik karton), de plaatjes zijn groot en het verhaal lief. Zo heeft ze een kwartier bladzijdes zitten draaien terwijl ik een staartje Friends keek. Om tien over half zeven was het toen wel gedaan en begon ze te piepen. In bed ook niet tevreden en nog een paar keer naar boven gegaan om te troosten (speen erin, Bartje in d'r arm, aai over d'r bol, ssssshhhhhh). De laatste keer werkte dat goed.
We hebben pannekoeken gegeten met spek en appel, ijs toe met vruchtjes, bah wat vies ;-)! Interessant programma gekeken over William Morris, Designer van de Arts and Crafts Movement en om tien uur heb ik nog het begin gezien van de 51st State met Samuel L Jackson en Robert Carlysle. Beetje veel geweld, maar met humor en mooi gefilmd. Na een uur kon ik mijn ogen niet meer openhouden en ben naar bed gegaan. De video liep al, dus kan ik het laatste deel nog zien. Paul heeft de film geloof ik wel afgekeken.
Maandag 19 april - PE
Zo, daar ben ik dan weer. Heel even. Niet veel te melden. Werkwerkwerkwerk, MAAR... gisteren en vandaag vrij gehad. Gisteren niet veel gedaan, voornamelijk uitgerust EN een vreselijk lekkere chocoladesaus gemaakt voor over het ijs en die vandaag nog op een koude pannekoek gesmeerd: een plak pure chocola smelten en er een potje extra dikke double cream doorheen roeien. Mmmmm :-P Het was weer feest bij de Sainsbury's afgelopen week met als klapper een hele Schotse zalm voor drieenhalve pond :-) Vandaag ook weer goed geslaagd, voornamelijk op groente en fruitvlak en lekker gekokkereld, zelfs gezond met een salade vooraf en een fruitsalade toe (ok, met een beetje ijs).
Ooooooooverigens, vandaag weer met Hendrikje in de draagzak boodschappen gedaan, dit keer wat uitgebreider, en dat ging fantastisch. Het is een enorme giebelkont, maar ze kan ook heel serieus en aandachtig om zich heenkijken en het mooiste vind ik als ze je heel bedachtzaam aan zit te kijken vanuit die draagzak. Wederom veel succes bij de dames :-)
Naar pipes les geweest en.... ik heb vandaag de site van Joe Burke afgemaakt! Ben ik in september vorig jaar aan begonnen, maar ja, toen kwam er ineens werk in het hotel bij en een dochter in oktober enzo... Hij staat online om te testen, dus laat me weten of het er allemaal ok uitziet, ik kan hier (nog) niet onder Windhoos testen. Ik had twee designs voor 'm gemaakt en vond zelf deze een stuk mooier, maar helaas... Enne... hij weet zelf nog niet dat de site klaar is, ik wil eerst nog wat feedback van meestertester Kees Huyser, dus jullie hebben de absolute primeur (na Thirs, Hendrikje en Kees dan)
TM - 's Ochtends een babydip: af en toe wil ik graag in de ochtend van alles doen, maar dan kan ik niet weg, omdat ik bij Hendrikje moet blijven. Ik kan natuurlijk Hendrikje gewoon bij Paul in bed parkeren, maar dat komt niet altijd even goed uit. Ik wilde vanochtend én hardlopen én naar Curves, maar dat mislukte dus. Bovendien was ik erg moe, dus ook nog een geslapen. 's Middags alsnog de stoute schoenen aangetrokken en 4 x 1 minuut gewandeld afgewiiseld met 2 minuten hardlopen. Hè dat was lekker! Even thuis wat water gedronken en wat gegeten en toen ook nog naar Curves geweest. Dat was lekker zeg! Lekker gegeten en 's avonds gedouched en mij met lavendelolie ingesmeerd. Toen voelde ik mij honderd keer beter dan vanochtend (mijn haar zat ook veel beter).
Dinsdag 20 april - PE
Vanochtend om kwart voor zeven werd ik wakker vanwege flinke druk op mijn blaas, Thirs lag nog heerlijk te knorren en uit de kinderkamer hoorde ik al Radio Hendrikje op staan, dus, op weg naar het toilet meteen dochter onder de arm meegenomen voor de ochtendrituelen. Luier verschonen gaat prima, ik weet ook al sinds enige tijd de kleren te vinden, maar ik ben nog wat onwennig waar het andere voeding dan de fles aangaat. Heb d'r dus per abuis vanochtend een koekjespapje gegeven (was nog te dun ook) dat eigenlijk voor de middag bedoeld is.
Gisteravond laat had ik Kees een mailtje gestuurd met de vraag of hij misschien even naar Joe's site wilde kijken, vanochtend om half acht kwam er een mailtje terug met testresultaten voor vijf browsers... DANKJEWEL KEES! D'r blijkt alleen in Opera iets fout te gaan met de achtergrond, zal er een voorzichtige blik op werpen.
Kees kwam ook nog met een link 'om over na te denken' naar een artikel op de BBC site, getiteld "Do babyblogs violate children's privacy?". Ik moet toegeven dat er punten in genoemd worden waar ik nog niet bij had stilgestaan, maar het artikel kan mij er niet van weerhouden lekker door te gaan met ons dagboek en verslaggeving van Hendrikje. Het enige punt dat voor mij hout snijdt is het vraagstuk wat Hendrikje er zelf van zal vinden als ze ouder is en beseft wat d'r ouders allemaal online gezet hebben. Ik denk niet dat het kwaad kan...
Op 't werk was het vreselijk rustig. Kwam mooi uit, want de bar was een puinbak. Opgeruimd en uitgebreid met een vrij eccentriek heerschap gesproken, ene Peter Reid uit Rosleagh. Zou me niks verbazen als het een Lord ofzo was, Black Bush, pijp, driedelig, zakhorloge en dus bijbehorende aardappel in de keel. Na het werk met Hendrikje in bad en daarna fiddle les.
't Is me gelukt: ik heb Thirs gehersenspoeld. We zaten naar de BBC te kijken, naar een avond over de geschiedenis van de BBC en 'Gardener's World' passeerde de revue en Thirs wilde iets zeggen over een van de presentatoren, Jeff Hamilton. Zegt ze Geoff Woof :-) Da's een uilleann pipes bouwer :-)
Vorige week was een buitensporig goede week wat fooien betreft dus ik heb me toen getrakteerd op een selectie mooie bieren. Vandaag de eerste geprobeerd en ik moet zeggen, buitengewoon. Ze kunnen het best hiero bier brouwen. Dit was Innis & Gunn, een op whiskeyvaten gelagerd bier... mmmmmm, lekker! Het lijkt erop dat mijn favoriete bieren van dit stukje wereld uit Schotland komen, sterker nog, Edinburgh.
Joe Burke heeft gebeld en met Thirs gesproken en hij was, op een paar kleine punten na, uiterst tevreden! Joepie! En dat ik een half jaar te laat oplever, vond-ie helemaal niet erg. Rare jongens, die Ieren.
TM - Half vijf op: plassen. Paul snurkt als ik terugkom, dus ik doe mijn oordoppen maar in. Word ik om half acht wakker: Paul weg, kijk in Hendrikje haar kamer: Hendrikje ook weg! Zou mijn dip geholpen hebben?? Paul zegt van niet: hij moest toch plassen, maarre... Wat heerlijk: Paul zit op de bank met een fles en een Hendrikje en ik heb zonder iets te vragen kunnen slapen tot ik uit mijzelf wakker werd!
Bij de toddlerochtend is het rustig. Iedereen is weer erg onder de indruk van de groei van Hendrikje. Hendrikje zit weer semi-los (ik met gespreide benen 15 cm achter haar en vermaakt zich prima met de babygym. Ze wordt uiteindelijk een beetje hangerig en moe. Ik geef haar op schoot een bakje appel: appelmoes van één appel helemaal schoon op. Als ik een kop thee kirjg en de koekjes op tafel verschijnen, denk ik: waarom niet een koekje proberen. De babykoekjes eet ze ook al: stukje afbijten, sabbelsabbel en doorslikken. Van een volkorenbiscuitje een stukje afgebroken en in haar mond gestopt. Mmm, mama, dat smaakt naar meer! Nog wat stukjes biscuit verder bedenk ik mij dat het wel tijd is voor de boterhamtest: bruine boterham met een beetje boter voeren. Als we na de boodschappen thuis zijn, smeer ik een boterham en snij die in piepkleine stukjes. Hé, denkt Hendrkje, wat is dat, als ik een stukje in haar mond doe. Kan ik daar op kauwen? Ja, daar kan ik op kauwen. En nou? Mam, wat moet ik nou doen hè? Kijk, ik heb allemaal prut op mijn tong, wat moet ik daarmee hè? Ik dus smakken en slikken voordoen, en voorwaar: ze slikt het door. De volgende stukjes gaan vanzelf. Ze eet tien kleine stukjes brood, maar vertikt het daarna om ze nog door te slikken. Wat een goed begin! Ik ben echt supertrots! Dan proberen we ook meteen maar een beetje yoghurt. :-±, da's een beetje zuur, maar niet helemaal vies en na een paar hapjes doe ik er wat appel door en ze eet het bakje leeg (±10 hapjes)! wat wordt ons meisje groot!
Ze slaapt lekker een dik uur en 's middags ga ik nog een stuk met haar wandelen in de draagzak. Even bij Curves langs om navraag te doen over het dieetprogramma dat 4 mei begint en over een oproep aan de dames te gaan trainen voor de Road Race in februari volgend jaar. Joanne, de manager, vindt het prima als ik een poster c.q. inschrijflijst maak. Het lijkt mij leuk om met een stel dames te gaan lopen. Ben benieuw of er reacties op komen.
Hendrikje valt net voor thuiskomst in slaap, dus ik laat haar maar even in de draagzak en zit achter de computer met het bijgevoegde uitzicht. Lief hè? Ze ruikt lekker naar klein meisje en zoete melk en een beetje babyzweet en doet een heel klein stoomlocomotiefje na: tsjie pfoe tsjie pfoe. Als Paul thuiskomt gaat hij met haar in bad en ik kook ondertussen chinese roerbak met spek, courgette en shi-take. Paul eet pas na fiddleles en ik ruim onderwijl de kamer weer op: Hendrikjevrij-maken ;-)
Woensdag 21 april - PE
Een soort van pappa dag vandaag. Thirs maakt me wakker om kwart voor negen: Hendrikje slaapt en ze gaat even hollen. Ik kan dus lekker nog even slapend op Hendrikje passen en als Hendrikje begint te piepen, komt Thirs net thuis. Wat gecomputerd en gefiddled en even voor elven gaat Thirs naar Curves, om daarna door te gaan naar het genealogiebureau. Ze is nog geen half uur weg, of Eithne belt dat Kieran uit Belfast is aangekomen. Hij heeft een iBook en had er extra geheugen voor besteld en ik had beloofd het er voor 'm in te proppen. Hendrikje ligt net heerlijk te slapen, maar helaas, ze wordt wakker wanneer ik d'r mutsje op doe. Bij Brian en Eithne word ik door Caoimhín opgevangen en omgeleid: voor de deur van nummer 14 liggen wat leien dakpannen: het is weer waaibomendag. Via nummer 12 naar binnen, Hendrikje op de arm mee door de tuin naar nummer 14 en d'r daar op de bank gelegd. Ze heeft ruim anderhalf uur geen kik gegeven! Eerst even wat rond liggen kijken, daarna viel ze in slaap.
Het installeren van het geheugen was een fluitje van een cent en bij controle blijkt de machine het geheugen netjes te herkennen. Mooi. Daarna weer naar nummertje twaalf om de oude windows-computer van Brian te demonteren en voor vervoer in de gang te zetten: ik mag 'm hebben. Zit geen ethernet op, dus ik moet maar met riewraajtebel ceedeetjes gaan werken. Maar da's mooi, dan kan dat bakbeest gewoon boven staan. D'r zitten stikkertjes op van Windows 98 en Intel Pentium II, klinkt als een mooie testbak, verder niks mee doen, misschien Linux op installeren en een ethernetkaartje kopen. Of eeeh, als iemand nog een ethernetkaart heeft rondslingeren, ik houd me aanbevolen.
Na al dat computergedoe kom ik terug op nummer 14 en het is he-le-maal stil! Hendrikje ligt te pitten en Eithne leest de krant. Nadat ik alles in de (nieuwe) auto van Brian en Eithne geladen heb moet ik Hendrikje vandaag voor de tweede keer wakker maken en voor de tweede keer met pijn in m'n hart. Thuis als eerste d'r broek verschoond en d'r daarna eten gegeven: eerst een bruine boterham (ik heb er heel dunnetjes boter op gesmeerd, weet niet of dat nou wel de bedoeling was) en daar zit ze echt op te kauwen! Echt zo van kauw-kauw-kauw-kauw-slik. Ik schoot er helemaal vol van, grote meid. Daarna een bakje yoghurt met in de Magimix klein gehakte abrikoosjes en dat alles mooi weggespoeld met een halve fles melk. De eerste hapjes yoghurt vond ze he-le-maal niet lekker, maar na een paar hapjes wilde ze echt wel meer.
Op d'r schapevacht gelegd om uit te buiken en hopelijk in slaap te vallen, wordt er aangeklopt: Kieran (met Brian) die me twintig pond in de handen douwt voor de eerder geklaarde klus. Da's snel verdiend! Ik heb oprecht geprotesteerd, ik hoefde er helemaal geen geld voor te hebben, gewoon, vriendendienst, maar hij stond erop. Dus, ja, toch maar toegegeven. Twintig pond voor tien minuten werk :-) Komt mooi uit, want ik wil twee DVD's kopen en ben daar van m'n fooien voor aan 't sparen: de derde Matrix en de laatste Quentin Tarrantino: Kill Bill. Morgen vrij, lekker shoppen!!! 0000000000
TM - Even hollen... D'r staat een fikse wind dus even wordt flink. Aan de ene kant van de Mall gaat het lekker, maar terug moet ik vol in de wind lopen. Ik kom dan ook niet even ver als eergisteren in mijn 12 minuten. Voordat ik naar genealogie ga, Curve ik nog een keer en geef mij op voor een 'afvalrace', letterlijk: vijf weken begeleid combineren van fitness en dieet. Wie weet gaat het met het driespan lopen-fitness-dieet een stukje beter. Ik probeer al zoveel mogelijk fruit te eten als ik trek heb en dat gaat wel goed, want we hebben voor Hendrikje nu veel fruit in huis. Het is makkelijker om wat fruit te eten ook, dan een pak open te maken van het een of ander. Ga ik nog gedisciplineerd worden ook!
Bij het genealogiebureau is het druk, dus ik moet samendoen: achter de microfichelezer zit iemand voor te lezen en ik tik in. Mevrouw (weet eigenlijk niet hoe ze heet) leest alles in verkeerde volgorde voor en heeft een accent. Ik probeer een zekere kalmte te bewaren als ze bij de meest duidelijk geschreven woorden gaat twijfelen of 'Mooney' niet 'Murray' is. Zolang ze dat bij haar eigen voorlezen doet, vind ik het best. Na de lunch ben ik echter gaan lezen en begon ze mijn leesvaardigheid in twijfel te trekken. Bij een 'Runalagh'die ik oplas, heel duidelijk geschreven, ging ze zelfs zo ver dat ze Barbara erbij riep om te vragen of dat toch niet echt 'Ranalagh' moest zijn. Barbara wist het niet (Nee, want ze leefde nog niet in 1873) en zij las ook gewoon 'Runalagh'. Moppermopper. Daarbij tikte ze ook nog eens met één vinger en wist niet eens hoe je voor en achteruit ging in de velden (werkt er al even lang als ik). Dat duurde dus best lang. In het logboek zag ik dat zij gisteren tussen 9.30 en 14.30 18 records heeft gedaan (wij vandaag 50....). Vandaar dat Barbara mij graag alleen laat werken ;-)
Hendrikje viel weer slecht in slaap en na een uurtje werd ze heel verdrietig weer wakker. Boeren hoefde ze niet, luier ook niet, getroost worden wilde ze ook niet. Nou, dan maar een beetje melk. Ze wist niet hoe snel ze de melk naar binnen moest krijgen. Ik heb al een blik opvolgmelk gekocht, als het oude blik op is, dan begin ik daar mee. Waarschijnlijk heeft ze dan wel voldoende aan de huidige hoeveelheden melk. Na een 80 ml melk viel ze in slaap en ik heb haar nog een half uurtje op mijn schouder laten liggen. Toen ik voelde dat ze echt goed sliep, heb ik haar in bed gelegd en toen was het ook meteen goed.
Donderdag 22 april - TM
Ik schrik om half zeven wakker door een luid hoestende Hendrikje die er opeens mee ophoudt. Ik ga snel kijken of ze niet gestikt is ofzo. Verdorie, klaarwakker. Nou kan ik natuurlijk niet meer weglopen en nog een half uurtje pitten. Beneden blijkt ze toch nog niet helemaal wakker en na de pap neem ik haar mee in de draagzak rond de Mall om even te dutten. Het is prachtig lenteweer en het verkeer is nog rustig. Ik loop heel rustig (draagzak wordt wat zwaar voor mijn rug): half uur over 1 rondje! Ik heb voor de verandering eens andersom gelopen, met de klok mee i.p.v. tegen de klok in. Dan zijn de uitzichten veel mooier!
's Middags ga ik de tuin in om het eerste onkruid te wieden. ik neem Hendrikje in de kar mee, ik zie wel of zij zich kan vermaken met kijken. Ze probeert eerst in slaap te vallen, maar er zijn toch teveel spannende dingen te zien, dus uiteindelijk begint ze te huilen, want slaap hebben en leuke dingen kiken, dat gaat niet samen.
's Avonds een rustige sessie, maar wel heel gezellig, met Joe, Joan, Pat en ik. Er worden onderwijl ook nog eens recepten uitgewisseld, fietsroutes aangeraden en kinderen in bedwang gehouden. Over twee weken bij Pat thuis weer een sessie.
PE - Inderdaad, lekker gesjopt! Kill Bill, Matrix Revolutions EN 'The Man Who Sued God' met Billy Connelly aangeschaft. Nog langs de bieb gegaan, die zou vandaag op de verbouwde locatie heropenen, maar nee, helaas, het wordt toch echt zaterdag. Nou ja, prima, komen we zaterdag toch langs. Extra stekkerdoos voor de nieuwe computer gekocht. Terwijl ik nog bij Woolie's (Woolworths) sta af te rekenen gaat Thirs alvast naar het postkantoor om een pakje op te halen. Ik volg, maar, geen Thirs in het postkantoor, dus ik denk: andere postkantoor, bij ons om de hoek. Daar is ze ook niet! O ja, het was een pakje en die haal je af tegenover het postkantoor waar ik in eerste instantie heen was gegaan. Eenmaal hijgend weer in English Street aangekomen komt een verhitte Thirs me tegemoet, waar was je nou? Ja, uhhhh, beetje hersendood, weetjewel :-) Het pakje was absoluut niet wat we verwacht hadden (een cd-tje met filmpjes van Rag en Kees en de koters): een geboortelepel voor Hendrikje van Han en Annemieke en Marrigje. We hebben daar samen in English Street een paar minuten sprakeloos staan wezen. Heel erg prachtig. Handgemaakt door Van Der Zee uit Leeuwarden. Daar gaan we een heel mooi kistje voor maken.
Op weg naar huis nog even bij de computerwinkel langs om een muis voor de pc te kopen, die was stuk. Bij de computerwinkel in een ongekende vlaag van assertiviteit en activiteit m'n telefoonnummer achtergelaten voor als er mensen zijn die hulp met hun Mac nodig hebben :-) Thuis de lepel gefotografeerd, waarvan akte, de computer en toebehoren schoongemaakt en boven geinstalleerd en nog wat viool geoefend. Joe heeft nog gebeld en wat wijzigingen doorgegeven, maar belangrijkste boodschap was dat-ie er helemaal hartstikke tevreden mee is, da's mooi om te horen! Naar beneden om te koken terwijl Thirs Hendrikje klaarmaakt voor de avond en nog even snel tussendoor naar Sainsbury's om aanbiedingen te shoppen, en... HELEMAAL NIETS gekocht!!! Da's nog nooit gebeurd.
Thirs wordt door Joe (McCool) opgehaald voor de zangsessie en ik heb de avond helemaal alleen voor mezelf. Ik doe nog wat aan Joe z'n site en om negen uur: voor de tv voor New Tricks. Daarna Kill Bill gekeken en meneer Tarrantino stelde me niet teleur. Erg goed.
O ja, diepe zucht: de overschrijving die we meteen na de aanmaning van de KPN op de bus hadden gedaan hebben we weer teruggekregen: gebounced doordat de Postbank per abuis de premie voor de doorlopende reisverzekering die we al een jaar geleden met succes hebben opgezegd automatisch had geincasseerd. Ze maken d'r een zooitje van, daaro.
Vrijdag 23 april - PE
Helemaal geinspireerd door Joe ga ik verder met het nieuwe design voor de site van het William Kennedy Piping Festival. Tijdens het maken van een filmpje van Hendrikje terwijl ze d'r boterham zit weg te kauwen word ik op m'n mobiel gebeld, dat gebeurt normaal alleen maar als we ergens de grens over gaan, dus ik neem op, maar ben te laat. Bel het nummer terug en het blijkt het bedrijf te zijn van m'n mobiel abonnement. Althans, dat dacht ik. Na een minuut of tien blijkt het een volslagen wildvreemd bedrijf te zijn dat erachter is gekomen dat binnenkort mijn abonnement afloopt en me een nieuw abonnement wil aansmeren. Ik heb ze even heel duidelijk gemaakt met een voor mij ongekende assertiviteit (alweer) dat ik daar niet van gediend ben. Ik was zelfs zo duidelijk dat er ineens werd opgehangen :-)
Zaterdag 24 april - PE
Het is heerlijk weer! Echt lekker weer en met z'n drieën gaan we op pad naar de bieb. En jawel! Hij is open! Thirs geeft ze een potje met narcissen en kaart en Hendrikje steelt alle harten. Erg gezellig en mooi en een heleboel boeken, ook veel nieuwe. Zoveel, dat ik er meteen zes zie die ik erg graag wil lenen en... ik heb m'n eigen bieb-kaart! Je mag er 'maar' negen op 1 kaart lenen, maar je mag wel meerdere kaarten per adres hebben. Dus meteen een eigen kaart aangevraagd.
Op weg naar de bieb kwamen we Ann Henderson tegen, nog mee staan babbelen, en op weg van de bieb naar de Trian kwamen we Sally en Leah-Ann tegen, ook nog lekker mee staan babbelen. Thirs was vanochtend ook al Paul Donnelly tegengekomen in de Sainsbury's en ook met de ervaring van de bieb, waar iedereen zei van "oooh, wat wordt ze groot" heb je toch het idee dat je in een dorp woont. Lekker hoor.
In "The Pilgrims Trail" ofzoiets, een restaurant in de Trian, lekker gelunched. Het enige restaurant dat we konden ontdekken dat terrasmeubeltjes buiten had staan... Heeeeeeerlijk buiten zitten rielekse: lekker gegeten, Hendrikje eten gegeven, boeken zitten bladeren en gewoon zitten genotteren van het lekkere lenteweer. Op weg naar huis driekwart rondje Mall gedaan en ook daar nog op een bankje gezeten, de Grote Keuzes Die Voor Ons Liggen besprekend.
Het werk is een grote puinhoop. De drie supervisors hebben deze week alledrie tegelijk een paar dagen vrij gekregen en het blijkt wel dat zij al het denkwerk doen (en dus niet de barmanagers): het was weer vanouds paniekvoetbal... niets was voorbereid. Maar goed, ben er redelijk zonder kleerscheuren doorheengelaveerd: eerst in de Bunker een kleine receptie gedaan voor 45 man, eitje. Tijdens de receptie verder gegaan met het voorbereiden van de bar voor de disco die avond. Pauze en daarna vlak voor opening door naar Spires bar, even snel alles klaarzetten en controleren. Alleen... grote paniek elders in het hotel waardoor mijn hulp Jason wordt weggeroepen en ik dus de hele avond in m'n eentje Spires heb gedraaid. Ik mocht wel vroeg weg (kwart voor twee) omdat ik morgen om tien uur weer van de partij moet zijn.
Zondag 25 april - TM
Het is weer het mooiste weer van de wereld en nog erg rustig om half negen 's ochtends, dus ik neem Hendrikje in de kar mee naar buiten. Ik neem ook de camera mee om van al dat moois foto's te maken. We lopen eerst een fotorondje en Hendrikje wil steeds wel in slaap vallen, maar dat lukt niet, want mama stopt steeds! Na het hele langzame fotorondje loop ik nog een hogesnelheidrondje en ja hoor, ze valt in slaap! Onderweg kom ik steeds dezelfde mensen tegen en na een paar keer gedagzeggen raak je aan de klets met mensen met honden, kleine kinderen. Ik ga op tijd weer naar binnen om Paulus wakker te maken, die moet om 10 uur weer werken.
's Middags ga ik nog een keer op stap: naar de Palace Stables. Ik maak een wandeling door de tuin en ga naar de antiek fair. Er zijn veel mooie dingen, maar niets de moeite waard om een plekje voor te zoeken. Thuis geef ik Hendrikje nog wat fruit en ga dan wéér naar buiten om op het gras van de Mall een boek te lezen, terwijl Hendrikje slaapt. Zonnebrand gaat mee, als ook een zonnepetje en de camera. Ik maak als Hendrikje wakker is een heleboel experimentele foto's omdat ik door de fele zon niets op het schermpje kan zien. Hendrikje vermaakt zich met de plastic bakjes, maar is best moe, ze kukelt steeds voorover en blijft uiteindelijk liggen. Ah, ah, ah zegt ze en kijkt onder haar hoedje door naar mij en lacht. En valt weer met haar snoet op het badlaken. Tijd om naar huis te gaan. Thuisgekomen schrik ik: ben vergeten de voordeur af te sluiten (denk ik), maar nee, Paul is al thuis! We proberen Hendrikje samen nog wat te evrmaken totdat de bloemkool warm is, maar ze heeft het wel gezien. Alle bloemkool en aardappel gaan erinals koek en als toetje nog wat melk. Als ik haar in bed lig, stopt ze haar duim in haar mond en geeft vervolgens geen enkele kik meer: lekker, al die buitenlucht!
PE - De bar was een grote puinhoop, maar mooi lekker in m'n eentje door kunnen werken. Ben ik goed in, in m'n eentje werken. Lekker weer, deuren open, muziekje aan. Mmmmmm. Om twaalf uur komt een hele meute collegae opdraven en kan ik even een peuk roken. Na de Carvery stort het bezoekersaantal dramatisch in, maar, we hebben vanaf drie uur laaif muziek! Robert, Patricia en Paul, ik ken ze alledrie uit de Northern Bar en het zijn prima muzikanten. Maar..... het blijft erg stil en het weer blijft erg mooi, dus ik opper uit een geintje of ik nu naar huis mag. En dat mag! Uurtje eerder uit! Om vijf uur thuis, om te ontdekken dat Thirs met Hendrikje d'r op uit is. Maar... ze komt niet veel later thuis en ik heb nog heerlijk met m'n dochter kunnen knuffelen :-) Voor degene die al elke dag lezen: er zijn hierboven en op de beeldverslagen nog nieuwe foto's geplaatst!
Maandag 26 april - TM
Vermoeiende dag vandaag: in serie met de afgelopen dagen heeft Hendrikje heeft 90% van de tijd dat ze thuis is niet naar de zin. Spelen wil ze maar heel kort, ze wil liever slapen. Althans ze is steeds moe, maar valt niet in slaap en is niet in slaap te krijgen. Dat wordt alleen maar erger, waardoor ze op een gegeven moment echt ontroostbaar is :-(. In de draagzak viel het allemaal mee, maar ik begin nu toch langzaamaan last te krijgen van mijn rug, dus dat kan ik ook niet lang meer volhouden. Ook buiten is ze meestal rustig, dan kijkt ze veel en brabbelt. Maar vandaag heb ik zelfs boos tegen d'r gezegd: 'ja, nou bekijk je het maar even hoor! Hou op met huilen en ga slapen!' Toen ben ik een brood gaan bakken. Maar na een paar minuten was het gehuil dusdanig aangezwollen dat ik haar maar weer op schoot heb genomen en de boel de boel heb gelaten. Ik heb ook nog geprobeerd om haar haar middagdutje in haar bed te laten doen. Het duurde ongeveer een half uur voordat ze in slaap viel en toen sliep ze maar 20 minuten. Afijn, het is een begin, misschien dat ze went als ik haar elke dag even boven laat slapen. Ik denk (hoop) dat ze nu een groeispurt maakt. Oei, ik groei, een boek over groeispurten bij babies zegt dat met zes maanden kindjes inderdaad een grote spurt maken en dan 'terug naar mama' willen. Mmm, klinkt bekend. Verder vind ik het een akelig boek. Als ik alle stukjes lees van moeders en vaders over wat hun kindjes allemaal doen op bepaalde leeftijden, dan begin ik toch heel erg aan Hendrikje te twijfelen. Ze zal toch niet achterlijk zijn? ;-) Dat boek kijk ik dus niet meer in, word je alleen maar onzeker van.
Vandaag dus niet meer gedaan dan met Hendrikje rondsjouwen, boodschappen gedaan, twee broodjes gebakken (mislukt) en een wortelsalade (wortel, appel, rozijnen met honing-citroensapdressing) gemaakt. Ook niet naar Curves geweest van de weeromstuit. Morgen in de herkansing.
Dinsdag 27 april - TM
Lange, lange ochtendwandeling: met walkman op een uur rondjes rond de Mall gelopen. Hendrikje in de kar mee en bomen kijken en brabbelen. Daarna naar een erg gezellige toddlergroep. Hendrikje was wel erg moe, maar ben toch maar gegaan. Ze heeft weer braaf gespeeld en gekeken en op het eind weer appel en koek gegeten. Om twaalf uur was ze het echt zat en heb ik haar thuis in d'r bed gelegd. Na een paar keer troosten werd het eindelijk stil én heeft ze dus maar liefst twee uur geslapen. Dat was fijn: zij eindelijk weer een goede lange middagdut (en daarna dus redelijk vrolijk) en wij even tijd voor onszelf. In de namiddag nog met z'n drietjes boodschappen gedaan. 's Avonds film gekeken.
Woensdag 28 april - TM
's Ochtends naar Curves. Ik was vergeten dat Paul vandaag dagdienst had. Gelukkig zei hij het gisteravond nog, anders had ik weer niet gekunt. Ook moet ik nu iets verzinnen op het vrijwilligerswerk vandaag, want ik weet niet of het wordt gewaardeerd als ik hendrikje meeneem. Ze kan natuurlijk heel lief en stil zijn, maar met de afgelopen dagen in gedachten weet ik niet of ik het risico wil lopen dat ze de hele boel bij elkaar schreeuwt. Om twaalf uur ga ik wel naar genealogie, mét Hendrikje, maar Barbara maakt er helemaal geen probleem van om een keer over te slaan als ik dat liever doe. Ik kan eventueel morgen nog gaan. Bovendien zijn de maandag en dinsdag veel rustiger w.b. vrijwilligers, dus misschien is dat handiger. Dan kan ik inderdaad wel eens Hendrikje meenemen als het zo zou uitkomen.
Donderdag 29 april - TM
Het is weer het mooiste weer van de wereld en nog erg rustig om half negen 's ochtends, dus ik neem Hendrikje in de kar mee naar buiten. Ik neem ook de camera mee om van al dat moois foto's te maken. We lopen eerst een fotorondje en Hendrikje wil steeds wel in slaap vallen, maar dat lukt niet, want mama stopt steeds! Na het hele langzame fotorondje loop ik nog een hogesnelheidrondje en ja hoor, ze valt in slaap! Onderweg kom ik steeds dezelfde mensen tegen en na een paar keer gedagzeggen raak je aan de klets met mensen met honden, kleine kinderen. Ik ga op tijd weer naar binnen om Paulus wakker te maken, die moet om 10 uur weer werken.
Op zoek geweest naar parelgort voor watergruwel als 'nederlands' desert voor de bruiloft zaterdag.Vrienden van vrienden van ons trouwen én er wordt Bealtaine gevierd. Bij Sainsbury's gezocht maar niet gevonden, bij Emersons ook niet. Vandaag bij de natuurwinkel kijken of ze het hebben. Nog een keer in het woordenboek gekeken wat de vertaling was en wéér inde winkels gekeken. Toen bij Emersons een winkelmevrouw heel enthousiast tegen Hendrikje stond te brabbelen, heb ik het haar maar eens gevraagd. Blijkt het niet bij de bakspullen of de ontbijtgranen of de taartenspullen te staan, maar bij de gedroogde peulvruchten. Ja, daar had ik niet gekeken! Nu hebben we dus parelgort en ga ik morgen of misschien overmorgen pas watergruwel maken.
Jaja, Hendrikje begint te praten, of beter gezegd, tata, Hendrikje begint te praten. Ze heeft sinds twee dagen door dat ze bevallen indianenkreten ook andere klanken kan voortbrengen met haar mond. Ze is begonnen met ta - ta - ta, met lekker veel lucht en spuug. Als je tatatata terug zegt, dan playbackt ze mee. na een paar keer tatatata komt er dan weer een flinke gil en dan weer terug. Is erg leuke, kleine meisjes worden groot!
Vrijdag 30 april - TM
Koninginnedag! Verder dan dat zijn we eigenlijk niet gekomen. We doen niet aan oranjebitter of dat soort dingen en we gaan hier zeker niet met een oranje valg wapperen, lijkt mij niet zo slim. Veel plezier allemaal op braderie, markten en straatfeesten!
Curves: i.v.m. met de afvalrace die volgende week van start gaat, ben ik weer gemeten en gewogen. Wéér aangenomen, snotverjotje! En dat terwijl verschillende mensen al hebben gevraagd of ik was afgevallen. Ik voel mijzelf ook beter, dus eigenlijk zou ik mij er niet uit het veld door laten slaan, maar ja. Volgende week beginnen we dus met een Curves-dieet, een stoomdieet om in één keer wat meer kilo's eraf te krijgen en m.b.v. Curves die er ook af te houden.
Boodschappen gedaan voor het bezoek, we verwachten dat Hans en Ineke er rond een uur of zeven zullen zijn. Rond die tijd wordt er inderdaad gebeld: ze zijn in Armagh, maar gaan eerst naar de jeugdherberg om zich te installeren en komen dan hierheen om te eten. Hendrikje kan ik jammergenoeg niet langer op houden, dus die gaat om kwart over zeven naar bed. Om acht uur staan ze voor de deur met een volgeladen auto en we hebben een droog (!) en vrolijk weerzien. Ze waren erg onder de indruk van alles, vooral het feit dat ze alles wat ze van foto's kenden nu in het echt zagen. Om negen uur komt Paul terug van werken en kan het grote uitpakken beginnen. Veel drop, drank en chocola, maar ook een Nijntjevideo en een kindersetje van Ikea met tafeltje en twee stoeltjes. Precies wat ik t.z.t. nog wilde kopen, maar nu dus al heb! De Nijntjevideo is echt heel schattig, wordt je zelf ook erg rustig van!
Het verslag van het meifeest staat al in een nieuwe maandpagina, maar ik kan niet vinden waar ik het menu aan de zijkant kan aanpassen, dus voorlopig maar even via deze pagina.