dagboek • augustus
van de emigratie van Thirza en Paul naar Armagh, Noord-Ierland
dagboek
2006
05
04 03 02 01
2005
12 11 10 09
08 07 06 05
04 03 02 01
2004
12 11 10 09
08 07 06 05
04 03 02 01
2003
12 11 10 09
08 07 06 05
04 03 02 01
2002
12
links
kathrijn
hendrikje
beeldverslagen
armagh city
waarom armagh
de aanloop
dublin '98
dublin '99
uilleann pipes
Weer prachtig weer. Even bij Ann langs die aan het schilderen is. Boodschappen doen en daarna heerlijk lang op de Mall geleden. Zelfde principe als vorige keer: boek mee, fles mee, Hendrikje soezen en ik lezen. Verder niks bijzonders. Vanavond vast mijn documentatie pakken voor morgen: mijn eerste werkdag!!! Ben best een beetje nenuwachtig...
Maandag 2 augustus - TM
Eerste werkdag! Ben zenuwachtig, maar toch ook weer niet. Gezonde zenuwen laten we maar zeggen. Op de fiets in de ochtendspits hier levert veel vreemde blikken op en ongeduldige automobilisten. Ze zijn het hier duidelijk niet gewend dat er fietsers in het verkeer rijden. Ik hou mij gelukkig staande. De versnellingen gaan nu iets beter, maar het laatste stukje naar boven moet ik lopen. Noch de Kronan noch ikzelf kan die helling aan. Crónán, de bibliothecaris, is ook al snel ter plaatse en vraagt zich af of hij het slachtoffer is geworden van een practical joke als hij de fiets ziet staan. Hij dacht dat z'n vrienden de fiets er neer hadden gezet om hem te pesten: 'je bent veel te langzaam'. Maar nee. Groot is zijn verbazing als het mijn fiets blijkt te zijn. Hij is zelf een fanatieke fietser (heeft zes fietsen) en heeft dit soort fietsen nog nooit gezien. Ik heb dus meteen een goede binnenkomer!
Mijn andere collegae zijn Joe, een gepensioneerd bibliothecaris die op vrijwillige basis fulltime werkt bij de bieb, en Sinead, een andere Worktrackwerknemer, die vorige week pas is begonnen. Sinead kwam mij meteen al bekend voor: heeft ze samen met mij het Curvesdieet gedaan! Meteen genoeg gesprekstof dus. Vandaag zal ik om te beginnen mij inlezen in de materie: geschiedenis van het bisdom Armagh, de omvang en inhoud van de aanwezige achieven. Tussendoor krijg ik een eerste rondleiding door het archief en zie de fotocollectie voo het eerst. Zeventiger jaren plakfotoboeken.... dat wordt een leuke klus! Daarnaast zijn er nog tientallen projecten die gedaan moeten/kunnen worden. Het archief van Tomás O Fiaich heeft zelf niet eens een goede toegang. Niets van de archieven is toegankelijk via een geautomatiseerd bestand. Ik kan mij daar voorlopig wel bezighouden! Ik moet trouwens ook af en toe inspringen bij de receptie: mensen ontvangen en zoekopdrachten in ontvangst nemen. Daar moet ik dus nog heel wat voor lezen, zowel kerkgeschiedenis als nationale geschiedenis.
Tussen de middag fiets ik trouwens naar huis voor een boterham. Ik heb een uur pauze en om nou een uur te zitten niksen in de bieb. Het is best gezellig om dan thuis te eten en even Hendrikje (en Paul natuurlijk ook) te knuffelen.
' s Avonds hebben we een afspraak om bij Sally en Werner te gaan eten. Gelukkig gaan we met de taxi, want het begint te hozen en te onweren. Op een gegeven moment valt zelfs de electriciteit uit! Desalniettemin is het erg gezellig, we eten goed en Hendrikje presteert het om de hele avond wakker te blijven (tot kwart voor elf). We kijken op de valreep nog het filmpje dat Paul gemaakt heeft tijdens de Armagh show van de ruiterwedstrijden van kinderen op Thomas de pony. Leah Ann schaamt zich kapot, zoals meisjes van zeven dat doen als ze zichzelf zien op een film, maar alle anderen vinden het erg leuk om te zien. We gaan weer naar huis met een uitnodiging voor een afscheidsfeestje voor Sally en de kinderen op vrijdag bij haar vriendin Jill (die in een heel mooi groot oud huis woont waar papa en mama al geweest zijn, omdat ze daar ook een B&B runt). Ben benieuwd!
Dinsdag 3 augustus - TM
Op het werk is Crónán de hele dag met andere verplichtingen bezig, dus ik zoek zelf wat opdrachten uit. Zo leer ik het archief een beetje kennen en kan ik laten zien hoe ik een opdracht uitwerk. Aan het eind van de dag kijk ik scheel van de geschreven tekst, dus maak maar een begin met de fotocollectie. Ik maak een inventaris van de hoeveelheid foto's en de afmetingen, zodat ik een indicatie kan geven van de hoeveelheid werk en verpakkingsmaterialen.
Woensdag 4 augustus - TM
Verder met het fotoarchief. Ik doe wat speurwerk online naar archiefspecifieke richtlijnen. Alhoewel musea, bibliotheken en archieven hetzelfde doel voor ogen hebben, heeft ieder vakgebied zo zijn eigen manier van registreren en van selectie. Ik kan nog niet veel vinden. 's Avonds zoek ik nog eens op mijn gemak en vind allerlei te downloaden documenten over de internationale archiefbeschrijvingsstandaard en over de conservering. Als ik die heb gelezen kan ik met wat meer vertrouwen voorstellen doen.
Als ik thuiskom tussen de middag, blijkt het kinderzitje er al te zijn! Mooi stoeltje. Jammergenoeg zal de voordrager eraf moeten, anders zitten de voetsteunen in de weg. Ook moet ik de fiets aanpassen, omdat ik anders niet op het zadel kom :-(. Morgenochtend op de Mall met sleutels op zak maar eens een proefrondje zonder kind maken...
Donderdag 5 augustus - TM
Uitslapen! Hihi, dat kan nu weer, nu ik werkende vrouw ben. Acht uur op desondanks. Hendrikje is vandaag in het roze! Ze heeft weer nieuwe speeltjes ontdekt en rammelt er lustig op los met de rammelvis. Jammergenoeg geeft die niet mee als ze haar lip raakt: dikke tranen.
Als Hendrikje om half tien alweer naar bed gaat voor een ochtenddut, ga ik naar de Mall om de fiets uit te proberen. Mwah, dat ging niet zo lekker. Uiteindelijk heb ik het stuur zo hoog mogelijk gezet en het zadel zo laag mogelijk. Dan kan ik al steppend met mijn rechtervoet op het rechterpedaal (lopend aan de rechterkant) tussen het stoeltje en zadel door met mijn lijf. Afstappen aan de andere kant op dezelfde manier, rechterbeen voor de linker langs en dan afstappen. Is even oefenen, maar het lukt!
Laat in de middag besluit ik toch nog mét Hendrikje in het zitje te gaan fietsen. Eerst voorzichtig op de Mall en dat gaat goed. We rijden een rondje en hebben veel bekijks. Hendrikje vindt het schitterend: ze klapt en lacht naar iedereen die we tegenkomen, en we worden daardoor op onze beurt ook door iedereen toegelachen. Omdat ik toch twijfel of ik nou naar Sally zal fietsen als 'echte' proefrit, sta ik een paar minuten bij de Gaol te wachten. Het is druk met verkeer en ik durf eigenlijk niet goed. Ik besluit dan toch weer naar de Mall terug te gaan en nog een rondje te fietsen. Als ik weer bij de Gaol aankom, bedenk ik mij dat als ik nu door het hek ga, ik zonder te hoeven stoppen de weg opkan en naar Sally kan fietsen! Ik voeg de daad bij het woord en fiets via Victoria Street richting Barracks Hill. Daar moet ik opgeven. De heuvel die ik op moet is steil en ik wil niet gedwongen van de fiets hoeven springen, dan liever met voorbedachte rade afstappen. Jammergenoeg blijft het daar niet bij. Het is erg warm én de Kronan kreunt erg als ik veel kracht zet, dus ik loop meerdere stukken met de fiets aan de hand. Hendrikje vindt ook dat leuk, alhoewel ze het hardst kraait als ik er de vaart inzet! Als we bijna bij Sally zijn en ik ontzettende spijt heb dat ik nog zo laat ben ga fietsen, stopt er een auto naast mij: Sally met familie! Ze zijn naar Belfast geweest waar Sally op een congres een lezing heeft gehouden en kwamen net pas terug. Het is dus maar goed geweest dat ik stukken gelopen heb, anders waren ze helemaal niet thuisgeweest. Samen met Leah-Ann en Maxl loop ik naar het huis voor een kop thee en wat boterhammen. Ik ben erg gaar, maar mij wordt beloofd dat als ik de andere weg terugneem, ik bijna niet hoef te trappen.En dat klopt, daar waar ik zeker 45 minuten bezig ben geweest op de heenweg, doe ik nu 10 minuten over de terugweg (niet dezelfde route hoor). Heerlijk! Hendrikje kraait en ik joel mee. We koelen lekker een beetje af.
Thuisgekomen doen we makkelijk: ik een Whopper met friet en Paul Chinees, Hendrikje een potje en yoghurt toe. Vroeoeoeoeoeoeg naar bed, zzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzz...................
Vrijdag 6 augustus - TM
Hendrikje is vandaag de hele dag uit d'r hum: veel huilen, moe zijn en niet willen slapen en erge honger. Ik word er moe en chagerijnig van. Het wordt zelf zo erg dat ik bijna besluit om niet naar Sally haar afscheidsfeestje te gaan. ik heb geen oppas kunnen regelen, dus Hendrikje moet mee. Ik besluit in eerste instantie te wachten tot Paul thuis is, maar als Hendrikje rond half negen eindelijk rustig wordt, ga ik alsnog met haar op weg. Ik heb haar al gewassen en in haar pyama gehezen en hoop dat ze tijdens de wandeling in slaap valt. Hihihihi, gekke mama.
Het feestje voor Sally is bij een vriendin van haar, Jill, die in een heel erg groot oud landhuis uit het eind van de 18e eeuw woont. Het is een waanzinnig groot en ouderwets landhuis, met veel schilderijen, tapijten en oud meubilair. Wel in onze stijl, geen glamour landhuis, maar meer een hereboerderij. We gaan naar de keuken in de kelder, waar iedereen al zit te kletsen en aperetieven. De keuken is ongeveer zo groot als onze benedenetage (zonder keuken en badkamer)... Het is erg gezellig, totdat Hendrikje ook hier niet in slaap wil vallen. Jill brengt haar naar boven naar de kinderen om tv te kijken. Ik heb er niet zo veel over te zeggen. Als ik Hendrikje, die eerst heel braaf zat te kijken, op een gegeven moment hoor huilen, wil ik naar boven, maar dat mag niet van Jill: 'als ze joiu ziet, dan houdt ze helemaal niet op.' Ik hoor het een halve minuut aan, maar hoor dan dat Hendrikje maar één ding wil (of eigenlijk twee): rust en mama. Een tomaatrode Hendrikje van schoot gevist en ze keek heel beschuldigend naar Jill. Beneden maar de rest van de fles gegeven en de wagen heen en weer, heen en weer, heen en weer gereden. Uiteindelijk, Paul was er ook al, is ze in slaap gevallen en kom ik nog rustig van het toetje genieten: ingemaakte Damsonpruimen met lange vingers en dubbelgslagen roommmmmmmmmm.....
Er wordt flink wat gekletst tot een uur half twaalf, dan wordt Hendrikje toch weer wakker en is ontroostbaar. Tijd om naar huis te gaan. Het afscheid is een beetje vochtig van mijn kant: heb ik eindelijk weer eens een echte vriendin gevonden, gaat ze weg. Nou ja, het is maar voor een jaar. Als het goed is ga ik een keer naar haar toe in Beieren.
Zaterdag 7 augustus - TM
Eindelijk lukt het weer om met z'n drietjes op de Mall te zitten. Ik heb boodschappen gedaan en leg een briefje voor Paul neer ingeval hij wakker wordt: we zitten op het gras, kom je ook? En ja hoor, op een gegeven moment komt hij met een mok koffie en een boek de straat over zetten. Hendrikje heeft hem wel in de gaten, maar snapt niet dat hij opeens niet meer voor het huis te zien is. Ze is blij verrast als hij opeens naast ons staat. We eten wat lekkers en spelen wat. Paul probeert daarna nog te lezen en ik ga uitgebreid liggen, ben een beetje vertraagd lui van het fietsen en de warmte.
's Middags komt Werner nog een sleutel van hun huis brengen: als ik weer eens ga fietsen of wandelen, kan ik huize Walmsley-Pledl als pleisterplaats gebruiken. Werner is wel gewoon thuis, maar gaat waarschijnlijk veel meer werken nu de rest van het gezin weg is, dus ik zou hem dan niet storen. Handig hoor!
Zondag 8 augustus - TM
Eindelijk hebben we malse zomerbuien! Ik ga met Hendrikje op de arm naar de regen kijken vanuit de keuekendeur en vooruit, laten we ook eens voelen. Hendrikje vindt het maar raar die dikke druppels op haar arm en gezicht, ze knippert ervan met haar ogen.
's Avonds kijken we naar de finale van Restoration en we stemmen nog eens voor Derry. Jammergenoeg redden ze het net om bij de boevenste drie te eindigen. De winaar is een school en huis uit de 15e eeuw. Erg mooi gebouw. Ben benieuw of we daar volgend jaar nog wat van horen.
Maandag 9 augustus - TM
Tijdens mijn werk komt Paul langs met Hendrikje om een cd te kopen die bij Amazon niet te verkrijgen was... Bij de bieb dus wel! Hendrikje was weer erg vrolijk en ik voelde mijn moedertrots weer zwellen!
Groot nieuws: Hendrikje kruipt echt! Niet meer per ongeluk door zich om te draaien, maar doelbewust! Ze moet er af en toe nog wel over nadenken, maar ze komt vooruit. Daarbij kan ze nu ook goed zelf gaan zitten als ze ligt en andersom. Het wordt dus tijd om alles vast te nagelen ;-).
Dinsdag 10 augustus - TM
Na de lunch trap ik de ketting van mijn fiets stuk: hij raspt over het tandwiel en gaat niet in de eerste versnelling en mijn achterwiel staat ook hartstikke scheef. Nou, lekker dan. Ik weet niet wat precies aan de hand is, hopelijk weet Paul er iets op. Waarschijnlijk (hopelijk) hangt het scheve wiel samen met de losse ketting. Ben sip.
Woensdag 11 augustus - TM
Vandaag lopend naar werk, want ik heb Paul gisteren verboden aan de fiets te sleutelen, waar hij alweer zuchtend aan zat te frutsen. Tijd zat vandaag. Bij de bieb is alles dicht en donker. Gelukkig heb een tijdschrift meegenomen voor de lunch (heen en weer lopen in luchtijd wordt wat krap) en ik zit in de mist tot kwart voor tien te lezen. Op het moment dat ik denk, ik ga naar huis en laat wel een berichtje achter, komt Crónán aanrijden. Hij is hondsberoerd en komt dus alleen de boel openen en wat instructies geven. Sinead is er ook niet en Joe is ook niet verschenen, dus ik ben helemaal alleen in de grote bieb.... Ik moet wat administratieve dingen doen en ben daar onverwacht lang mee bezig: er is een tour morgen en daar zijn teveel mensen voor aangemeld, dus ik moet iedereen afbellen om hun plaatsen te bevestigen of te annuleren. Ondertussen zie ik ook nog een afspraak in de agenda staan die afgezegd had moeten worden, maar er is geen contactnummer. Om half twaalf is Sinead er: ze had cursus bij het uitzendbureau. Samen hebben we uiteindelijk alles weten op te lossen. Vandaag geen foto bekeken! Dit soort klussen zijn ook wel leuk om af en toe te doen.
Donderdag 12 augustus - TM
Bah, ongesteld. Maarrrrr, wel met maar twee dagen verschil met de vorige periode, dus het lijkt erop dat ik eindelijk een regelmaat gaat krijgen. Joepie!
Hendrikje is druk met spelen, kruipen en achter mij aan komen. Soms moet ze huilen, omdat ze dan net bij de plaats van bestemming is en ik dan toch echt weer ergens anders heen moet! Ook in de kinderstoel laat ik vaak nog even zitten, dan speelt ze met een boxslinger die aan de stoel hangt.
Vrijdag 13 augustus - TM
Bij gebrek aan onze recyclingbox op mijn gemaakte fiets (bedankt lief!), karton en flessen naar het recylcingcentrum gebracht. Bewondering gekregen voor de fiets en een belofte dat we een nieuwe box krijgen. 'sAvonds natuurlijk Olympische spelen gekeken! Hopelijk wordt het voorlopig snertweer, kan ik ongeneerd kijken. 's Avonds wel wat buikpijn.
Zaterdag 14 augustus - TM
Hevige pijn in mijn buik en wat diarree. Op een gegeven moment zelfs te laat voor de wc :-( Rustig aan maar. Hendrikje ligt nu op bed. De site is bijna bijgewerkt en dan maar op de bank sport kijken. Het is erg mooi weer, dus ik had graag een stuk gefietst, maar ik denk dat ik dat maar niet moet proberen.
PE - Hallo! Even bijkletsen... Sja, druk druk druk druk! In het hotel is het weer goed aan het bijtrekken na een heel erg rustige julimaand. Er wordt weer lustig op los getrouwd en geconfereerd. Daarbij zijn alle studenten voor de zomer nog thuis, zijn de buitenlandse vakanties over en grijpen ze gelegenheid om tot de studie weer roept het met z'n allen op een zuipen te zetten...
Thuis druk aan de pipers website gewerkt waarvan fase twee nu online staat. D'r komt nog veeeeeeeeeel meer, maar dit is voorlopig even genoeg informatie voor het komende festival. D'r kan flink heen-en-weer geklikt worden, ik heb geen hick-ups kunnen vinden, maar mocht er iets niet helemaal kloppen, geef me dan even een seintje.
En dan... Hendrikje! Ik kan wel zeggen dat het voltijds pappa zijn me bijzonder goed bevalt. Op de maandag en dinsdag heb ik vrij en op woensdag de late dienst, dus ik ben bijna drie volle dagen thuis om op Hendrikje te passen. Ondanks dat ze inmiddels ruim tien maanden is, was het in begin toch wat onwennig. Hiervoor had ik alleen maar incidenteel Hendrikje 'gedaan', maar een hele dag doet toch een beroep op intuitie, aanvoelen wat ze nou wil en ervoor zorgen dat ze tegen de avond klaar is om afgetankt en in bed gestopt te worden.
Maar... het gaat steeds beter. Deze week ging het eigenlijk al bijna vanzelf. Wat HEEL erg belangrijk is, is tegen jezelf zeggen dat je thuis bent om voor Hendrikje te zorgen en het huishouden te doen. Niet om aan allerlei websites te werken, want dan krijg je het gevoel dat Hendrikje en het huishouden vervelende onderbrekingen zijn van wat je eigenlijk wil doen.
Wat erg leuk is, is dat je allerlei dingen opvallen die je nog niet eerder had opgemerkt. En dat je getuige bent van allerlei eerste gebeurtenissen. Zoals kruipen. Of het clowndoosje (zo'n geel doosje met een clowntje dat omhoogschiet) zelf dicht drukken. En nog veel meer. Leuk hoor...
TM - 's Middags zijn we nog met z'n drieën naar het concert van de blaasorkesten geweest, die een festivalletje hadden in de muziekhal een paar deuren verderop. Vooral fanfaremuziek en bigbandmuziek, dus met een zonnetje erbij is dat best heel leuk. De buurvrouw van twee huisen verder was er ook met haar dochter en Fergal kwam ook met Aoife en Conan, zijn dochter en oudste zoon. Hendrikje vond het geloof ik maar niks, dat getoeter. Ik moest jammergenoeg nar een half uurtje al opgeven omdat ik weer krampen had. Paul is toen maar meteen meegegaan omdat hij om vijf uur moest werken. De rest van de avond heb ik nog wel delen van het concert gehoord. ik heb zelfs nog even in de deuropening gestaan om te luisteren.
Zondag 15 augustus - TM
Gezinsuitbreiding! Hahahaha, had ik jullie even tuk hè! Nog niet hier hoor, bij mijn zus in Zuidlaren! Ze belde vanochtend met de mededeling dat ze niet naar mijn verjaardag kon komen. Nou ben ik 1 maart jarig, dus daar was ik nog helemaal niet mee bezig. Op mijn 'o' zei ze toen: 'want dan lig ik waarschijnlijk te bevallen!' Woeha!!!!!! Derde wurm Mulder-de Graaf is dus begin maart uitgerekend. Spannend hoor. Het is nu echt heel anders, dan toen ze in verwachting was van Femke en Jona. Nu weet ik zelf hoe het is om zwanger (al ben ik nooit echt misselijk geweest en zij wel). Wij houden u op de hoogte van de verdere ontwikkelingen ;-)
Nog steeds zere buik. Van de week naar de dokter om eens te laten voelen of er niet iets anders aan de hand is. Rustig op de bank gezeten en OS gekeken. Hendrikje heeft flink wat meters gemaakt en heeft haar boeken herorganiseerd. Ze vindt de dunne bladzijden van Jip en Janneke ook erg leuk, dus die moeten we nog apart houden, want ze scheurt ze af voordat je erg in hebt!
Maandag 16 augustus en dinsdag 17 augustus- TM
Ik voel mij nog steeds niet lekker, maar niet ziek genoeg om thuis te blijven. Ik ga wel lopend naar het werk, want ik zie mij niet op de fiets springen met die aambeien! Het is niet eens zo lang lopen, 20 minuten. Crónán is nog steeds ziek, dus ik werk maar verder aan waar ik mee bezig was: een plan voor het fotoarchief. Het is leuk werk en ik voel mij erg op mijn plek.
Vanwege de pijn van afgelopen week en dat rare gevoel in mijn buik, heb ik eindelijk een afspraak met de dokter gemaakt voor morgen. Ik maak mij toch wel een beetje zorgen...
Woensdag 18 augustus - TM
Om negen uur moet ik bij de huisarts zijn. Het is niet mijn eigen arts, want die is op vakantie, maar een andere vrouwelijke huisarts. Ze stel enorm veel vragen en onderzoekt mij dan uitwendig én inwendig. Dat laatste had ik niet verwacht, maar het was wel iets wat ik eens wilde laten doen, om te laten controleren of alles goed hersteld was van de bevalling. Ik merk al bij het uitwendig onderzoek dat het gevoel dat ik had niet klopt: er is geen verdikking en bobbel of wat dan ook te voelen. Het doet wel zeer als de dokter op mijn buik drukt, maar dat is vooral bij mijn darmen en dat is op dit moment niet zo verwonderlijk. Ik ben erg opgelucht en hou het er maar op dat het een samenloop van omstandigheden is geweest, wat daarna tussen mijn oren is gaan zitten...
Hard gewerkt terwijl het buiten enorm giet. Als ik om vier uur weg wil gaan, kunnen we bijna niet naar buiten kijken van de regen. Joe biedt mij aan mij naar huis te brengen, maar we kunnen niet eens fatsoenlijk het gebouw verlaten. Als het er na tien minuten op lijkt dat het alleen maar erger wordt, wagen we het er maar op. We sprinten door snelstromende beekjes (bieb ligt op een stijle heuvel) naar de auto, die in de 3 seconden dat we de deuren openhebben ook van binnen zeiknat wordt. Onderweg waden we stapvoets door de straten en in de paar seconden dat ik van de bushalte voor het huis naar de voordeur loop mét plu, raak ik alsnog half doorweekt. Snel omgekleed en maar makkelijk koken, want ik ga er niet meer uit vandaag!
We hebben goud, we hebben goud, we hebben goud! Het was weer een spannende race met Pieter van den Hoogenband, die helemaal niet goed leek te gaan. Hendrikje vond mij erg gek, toen ik op de bank zat te klappen en te wippen! Jammergenoeg zonden ze op de BBC de medailleuitreiking niet uit, anders had ik even hard meegezongen!
Donderdag 19 augustus - TM
Weinig nieuws. Heb beter geslapen en probeer zoveel mogelijk m'n bibs te ontlasten, dus lig op de bank met mijn hoofd buitenboord met Hendrikje te spelen. Paul komt tussendoor even uithijgen.
Vrijdag 20 augustus - TM
We hebben weer een mijlpaal bereikt, of eigenlijk twee. De cd's zijn ontdekt (o-oh) én Hendrikje heeft voor het eerst in de box/reisbed gezeten. Ik zette haar erin met een bak speeldgoed en ze verblikte of verbloosde niet. Ze heeft zeker 20 minuten gespeeld, dus dat belooft goed te gaan. Dit bed houden we in de eerste plaats als box, maar we kunnen hem natuurlijk ook als logeerbed gebruiken.
Dinsdag 24 augustus - PE
Heu, hallo. Ik zit hier dus heel erg zielig alleen te wezen. Even de laatste dagen bijkletsen: vrijdag, zaterdag en zondag waren voor mij heel eenvoudig: werken. Zondagavond om kwart over zeven was ik thuis en ben toen op de bank inelkaargestort. Sjongejongejonge, wat een weekend weer.
Op maandag had ik weer pappa-dienst en dit keer met een wat zeurderig Hendrikje. Thirs had me al gewaarschuwd: op zondag was ze ook al wat buh, en dat bleef zo op maandag. Niets was goed, weinig gegeten, weinig geslapen, nergens zin in. Arm kind. Waarschijnlijk tandjes of een bugje, of misschien wel een groeispurt, wie weet.
Vanochtend om half zeven op, snel gedouched en om zeven uur met z'n drieën door Dara ingescheept en naar Belfast international gebracht. Ik heb Hendrikje, die zich in de auto voorbeeldig heeft gedragen, het vliegveld binnengereden en gewacht tot Thirs en Hendrikje waren ingechecked en daarna... afscheid. Ik had verwacht dat ik er wel naar uit zou kijken, lekker een weekje voor mezelf alleen. Maar nee... waterig afscheid, zomaar m'n kleine meid voor het eerst ruim een week niet zien. En m'n grote meid ook, natuurlijk, niet te vergeten. Diepe, diepe zucht.
Met Dara weer terug naar Armagh waar Anne tot mijn grote en zeer zeker wel aangename verrassing ontbijt had gemaakt! Een heuse fry! Nog lekker zitten babbelen (ook over het huis, waarover zo meer) en de film 'Lovebite' van Macdara gekeken (da's de zoon van Dara). De film kreeg in Galway lovende kritiek en ook z'n toneelstuk 'Peacefire' krijgt in Glasgow positieve aandacht. Gaat dus allemaal goed met 'm.
Nou, het huis. Naar sommigen was het al uitgelekt, maar dan hier de conclusie van de Saga van Edward Street: helaas. We zouden zeer waarschijnlijk naar Edward Street verhuizen, naar een enorm huis dat Dara en Anne hadden gekocht (hun vierde huis) maar ze hebben zich op het laatste moment uit de koop teruggetrokken na twee onafhankelijke makelaarsoordelen (surveyor's reports) die vocht, houtworm en 'dry rot' constateerden. Jammer maar helaas, het was ook te mooi om waar te zijn. We hebben het daarom ook bewust stil gehouden, om niet iedereen laaiend enthousiast te maken om dan weer met zoiets aan te komen. Maar goed, we blijven uitkijken naar iets anders.
De rest van de dag een beetje onwennig in huis rondgebanjerd. Wat opgeruimd, televisie gekeken, gecomputerd, wassen gedraaid enzo. Als een beer in een te kleine kooi. Bij een raar geluid kijk je meteen naar de babyfoon, maar nee, die is uit, is er niet. Heel raar... Belletje naar Annen doet me goed, Thirs had al even gebeld om te zeggen dat ze goed aan was gekomen maar had haast met een brullend Hendrikje die honger had. Tijdens mijn belletje zat ze Hendrikje al d'r avondhap te voeren en Hendrikje was duidelijk een stuk rustiger en zat er lustig op los te meppen en vrolijk te brabbelen. Zal allemaal wel loslopen.
Vanavond ga ik lekker ongezond eten, biertje erbij, tv kijken, wat lezen en morgen eens flink uitslapen.
O ja, bijna vergeten: Thirs had problemen met het importeren van onze dochter... 'Dag mevrouw, is dit uw kind?'. 'Ja, hoezo?' 'Het heeft een andere achternaam' 'Da's de achternaam van d'r vader' 'En waar is de vader?' 'Thuis'.
Dus, advies voor moeders die hun eigen naam hebben gehouden en alleen reizen met hun kind dat de achternaam van de vader draagt: neem een geboortebewijs mee. Of natuurlijk vaders die alleen reizen met een kind dat de achternaam van de moeder draagt. Kan dat? Maar... waar doen ze nou zo moeilijk over? Als opa/oma/oom/tante/vriend/vriendin moet je toch ook met een kind dat niet jouw achternaam heeft kunnen reizen? Ik weet dat ik af en toe wat wereldvreemd en naïef kan zijn (goh?) maar hier stond ik toch echt versteld van, daar sta je toch geen seconde bij stil?
En dan hier het reisverslag van mijn vrouw, digitaal overgetelegrafeerd vanuit Annen:
TM - Gisteren vroeg naar bed gegaan, maar pas rond een uur of twaalf in slaap gevallen: denkdenkdenk. Om zes uur wekker. Omdat ik gisteren ook al gedouched heb, hoef ik nu alleen een kattenwassie te doen. Met moeite twee boterhammen weggewerkt. Paul komt om half zeven ook naar beneden: hij gaat mee naar het vliegveld. Ik wil proberen Hendrikje in slaap of minstens in slaperige toestand te houden, zodat ze niet te veel slaap verliest. Als Paul een schone handdoek pakt uit haar kamer wordt ze al een beetje wakker en is niet al te groggy als ze uit bed gehaald wordt. Na een schone luier aangekregen te hebben en aangekleed te zijn, is ze zo wakker dat er van slapen voorlopig niks komt.
Dara staat stipt om zeven uur voor de deur. Het eerdere plan om door te rijden naar Donegal is afgeblazen, dus Ann is niet mee. We kunnen Hendrikje dus in de autostoel meenemen gelukkig. We zijn allebei moe, dat belooft wat voor de reis. Paul helpt mij op het vliegveld met inchecken en let nog even op Hendrikje als ik naar de wc ga. We ontdekken te laat trouwens dat de speen in de auto is achtergebleven. Hopelijk geeft de fles genoeg troost als ze moe en verdrietig wordt. Als ik afscheid neem van Paul, staan de tranen mij in de ogen: ik voel mij stomgenoeg schuldig dat ik Hendrikje zomaar een week meeneem. Paul kijkt zo beteuterd. Snel doorlopen maar. Ik heb nog een half uur voor het inchecken, dus ik ga meteen naar de baby changing unit om Hendrikje in te ruilen, o nee, te verschonen hahahaha. Vorige keer was dat zo’n zenuwegedoe, nu wil ik ruim de tijd hebben. Ze blijkt nu al een beetje naast de luier gelekt te hebben, maar ik kan haar niet omkleden omdat ik in alle consternatie alle schone kleertjes uit de verschoontas heb gehaald en teruggestopt in de koffer...
De buggy wordt ingeladen in het ruim en er is geen garantie dat het er in Schiphol ook weer bij de gate klaarstaat. Dat is ‘courtesy Schiphol’, als zij daar aardig zijn, krijg je het terug, anders belandt het op de band. Het zal dus wel weer sjouwen worden. Gelukkig heb ik nu de draagdoek meegenomen in de handbagage. In het vliegtuig is Hendrikje ongedurig: het befaamde ‘krijsende baby in een vliegtuig’ scenario passert de revue; ze flirt met een steward en met de mensen aan de andere kant van het pad; trappelt tegen de stoel voor ons en huilt; slaat met d’r handjes tegen het raam en valt uiteindelijk tegen mijn borst in slaap. Zowel bij het opstijgen en het dalen wil ze niet drinken (kant en klare SMA-melk is VIES mama), maar valt dromerig tegen mij aan. Ze heeft dus blijkbaar geen last van haar oren. Misschien dat de druk haar juist slaperig maakt.
Tijdens het taxiën brult ze moord en brand, ze is zo moe en ik voel mij rot, omdat ik haar geen lekker zacht bed kan aanbieden... Enfin, eenmaal uit het vliegtuig is er geen buggy, dus na een luierstop stop ik haar met gezicht naar voren in de draagzak. Dat is een groot succes: ze zwaait met armen en benen en ‘huh-t’ naar mensen die vlak langs ons lopen. Jammergenoeg zijn rijen bij de paspoortcontrole zo lang dat ze weer aan het huilen slaat. Iedereen kijkt om en zegt ‘ach gos’, maar mooi dat niemand zegt ‘ga maar voor’. Ik lijk natuurlijk ook weer de verkeerde rij gekozen te hebben: allemaal extra vragen en handelingen voor mij. En dan ik.
‘Goedemorgen’, ‘Goedemorgen’, [kijkt in paspoorten] ‘Is dit uw kind?’, ‘Ja’, ‘Maar ze heeft een andere achternaam, waar is de vader?’, ‘Euh, thuis’, ‘O, en hoe kan ik nu controleren dat dit echt uw kind is?’......’Euh,[denkdenk, geen andere papieren bij mij] mijn man bellen?’ , ‘Wat is het nummer?’ ‘004428375xxxxxx’ ‘Ja, mmm, nou, ik kijk even naar de foto voor gelijkenissen, ja, klopt denk ik wel. Kunt u de volgende keer een geboortebewijs meenemen, zodat we een bewijs hebben dat dit uw kind is?’ ‘ Ja’..... daar liep ik verbouwereerd weer verder.
Nog nalachend loop ik richting de bagagebanden en in de verte zie ik papa al staan. Weer tranen. Ik loop eerst maar naar de glazen wand om Hendrikje opa te laten zien en andersom. Hendrikje ziet zoveel, dat ze niet meteen doorheeft waar ze moet kijken. Bij de bagageband komen wonder boven wonder de buggy en koffer al snel voorbij. Ik moet even puzzelen hoe ik buggy en koffer op wieltjes in mijn eentje door de doorgang krijg, maar na (mondelinge) hulp (ja, ze zullen een vinger uitsteken, die douanemannen die daar duimen staan te draaien), kom ik eindelijk buiten. We knuffelen en ik snuf weer en papa neemt Hendrikje eens goed in zich op (en Hendrikje papa). Naast ons staan wat mensen die wat murmelend en lachend naar ons staan te kijken, dus we vielen wel op.
We nemen meteen de trein die ons naar Amersfoort brengt, stappen dan daar over op de intercity naar Assen en kunnen daar dan een kwartier later een bus nemen. Onderweg weent onze dochter dikke tranen en is hondsmoe, maar kan niet haar draai vinden om te slapen. Totdat we in de bus ongeveer tien minuten van de Ronkelskamp zijn: bovenop Berend en languit over mijn schoot valt ze in slaap. Bij de bushalte moest ik haar optillen en dus weer wreed wakker maken. Stom genoeg bleek ik behalve de speen ook het maatschepje voor de melk vergeten te zijn. De eerste fles heb ik dan maar op aanwijzing van Paul gemaakt en gelukkig ging die er goed in. Toch ben ik toen nog op de fiets naar het winkelcentrum gegaan om een speen en een maatschepje te kopen. Het koffieschepje van de drogist kwam het dichtst in de buurt, dus daar doen we het voorlopig maar mee. Ook het potje warm eten gaat er redelijk goed in en het bad vindt ze wel leuk. Ze heeft in de avond twee keer heel hard geschreeuwd, maar heeft na kwart over twaalf tot een uur of acht doorgeslapen!
Na ons warme eten hebben we de hele avond Olympische Spelen gekeken, tot de laatste polsstokhoogspringster om kwart over elf een nieuw wereldrecord sprong. Leuke avond met spannende wedstrijden.
Woensdag 25 augustus - PE
Heeeeeeeeeeeeeerlijk geslapen. Lekker uitgeslapen zelfs. Nou ging ik gisteren ook vrij laat naar bed en was erg moe, dus niet verwonderlijk dat ik goed en lang geslapen heb. Mijn vader belt nog om wat steun te geven naar aanleiding van m'n droevige dagboekstukje van gisteren. Maar... vandaag gaat het wel weer beter hoor :-)
Het is nog steeds wel heel erg stil, maar... Olympische Spelen gekeken, aan de Armagh Pipers' site gewerkt, Thirs d'r werkbriefje ingeleverd en om vijf uur aan ' t werk. Ik heb me voorgenomen het deze week heel erg rustig aan te doen, met de Franse slag: een herhaling van afgelopen zondagavond wil ik graag voorkomen. En inderdaad, het werk gaat lekker, een hoop dingen laten liggen, zal mijn tijd wel duren, morgen is er weer een dag, dat doet een ander maar... Wel heel erg moeilijk hoor :-)
En dan... na het werk vol goede moed naar The Gass Lamp, voor een pint en een sessie, is er verdorie helemaal geen sessie. Blijkt even stilgelegd te zijn tot eind september... Nou ja!
En... dan hier mijn vrouw nog even vanuit Nederland:
TM - Rond een uur of acht wakker van de speeldoos: Hendrikje is wakker en papa en mama lopen er al omheen te darren! We eten met z’n vieren ontbijt en laten daarna Hendrikje in de box spelen. Ze vindt het erg leuk om in de box te spelen en vooral om zichzelf op te trekken aan de spijlen. Mmm, misschien alsnog een spijlenbox overwegen.....
Al snel na het ontbijt wordt er druk in de ogen gewreven en verdwijnt Hendrikje voor drie uur (!) naar bed. Mama en ik gaan grote lunchboodschappen halen: Rag komt met de kinderen eten. Ze haalt ze op uit school en komt dan meteen hierheen voor een lekkere boterham. Zodra ze binnen zijn, wordt er geknuffeld en meteen daarna over de vloer gedweild met Hendrikje. Er worden veel foto’s gemaakt, zowel door mij als papa, dan zien we later wel welke er gelukt zijn.
Na de lunch verhuist Rag naar de bank en tekenen Femke, Jona en ik wat blaadjes vol, spelen daarna zelfgemaakt memory en kwartet. Als toetje kijken we Rag haar vakantiefoto’s uit Rauris, waar wij met papa en mama in ergens in de jaren tachtig zijn geweest. We herkennen niet veel, maar dat het nog steeds erg mooi is, is zeker.
Rond half twee is Hendrikje alweer moe en haalt weer 3 uur in! Als ze wakker is geworden, wandelen mama en ik een uurtje met Hendrikje. Ze vermaakt zich (bahahhbababab) tot ze honger krijgt en vindt het dan niet meer gezellig. Meteen een potje verwerkt en d’r humeur is weer beter. De grote mensen eten friet met kroketten en saté, mmmmmmm.
‘s Avonds weer OS kijken en redelijk bijtijds naar bed. Althans, dat was de bedoeling... Om kwart over elf naar bed. Later in de nacht maar één keer er uit om Hendrikje recht te leggen en van een speen te voorzien.
Donderdag 26 augustus - PE
Kort nachtje, alsnog. Thuis m'n eigen sessie gehouden en op windkracht 12 (we hebben toch geen buren) Värttinä, Jack Vreeswijk, Di Gojim, Filarfolket en Hedningarna gedraaid. Lekker Skandinavisch avondje dus, met één vreemde eend in de bijt, Di Gojim natuurlijk. Maar goed.
Vroeg op, maar voel me toch opmerkelijk fris. Werk van tien tot zes en het gaat nog steeds prima met het rustig aan doen. Gelukkig is het ook redelijk rustig in het hotel, hele rustige carvery gehad en ook de rest van de dag rustig.
Na het werk even naar huis, omkleden en door naar het Amma-centre: Dara belde gisteravond om te melden dat een vriend van hen, Graham Toms, vanavond een praatje zou houden over computeranimatie. Leek me wel leuk om naartoe te gaan, dus... Het zou om half zeven beginnen, maar zoals iemand van de bezoekers opmerkte, we leven hier in AST - Armagh Standard Time, zo'n twintig minuten later dan de rest van de wereld. Inderdaad, zo rond zeven uur stak Graham van wal.
Althans, dat was de bedoeling. Sja, moet je ook maar niet een Windows-laptop gebruiken voor je presentaties :-) Na een reboot ging alles echter prima en het was een leuke introductie. Waar het eigenlijk op neerkwam was: als je niet kunt tekenen, kun je ook geen animaties maken. Door de duurste computer en de beste software te kopen, word je niet ineens een goede animator. Zijn belangrijkste materialen zijn potlood en papier, zijn gereedschap voornamelijk kennis en ervaring. Ik heb herhaaldelijk aan Ron Bel moeten denken, een collega van me uit de Twinspark tijd. In een internet-bedrijf, omringd door techniek en nerds enzo, met een supersnelle computer met Photoshop op z'n bureau, zat hij meestal 'gewoon' met stiften op papier te tekenen, om het ontwerp later in te scannen en voor internet te bewerken.
Al met al, leuke introductie. Ik heb er wel eens naar gekeken, dat 3D geanimeer, maar er nooit veel van begrepen. Dit was leuk om te zien, een informatief kijkje in de keuken, maar ook heel duidelijk iets dat je er niet zomaar even bij gaat doen.
Op de terugweg naar huis hoorde ik ineens highland pipes en verdorie, was ik helemaal vergeten: er was vanavond een Schotse avond, met highland dancers en pipe bands en nog veel meer. Ineens begrijp ik ook waarom er vanmiddag een hele kudde militairen liep te patrouilleren op de Mall, dat gaat meestal vooraf aan een protestants feestje. Eerst nog even Thirs gebeld voordat ik naar de 'andere kant' van de Mall ga, maar wanneer ik de deur uitga hoor ik al iemand door een megafoon de menigte bedanken en het is afgelopen. Helaas.
Aangezien ik de hele dag nog niet gegeten heb eerst nog even langs de Chinees (en de videotheek voor een ijsje) en lekker op de bank Olympische Spelen gekeken.
TM - Na het ontbijt speel ik wat met Hendrikje op grond. Ik blijk dan weer wat bloed te verliezen, net als eergisteren, na de reis. Dit vind ik niet meer normaal en maak mij nou toch wel zorgen. Ik loop met papa mee naar hun huisarts als hij medicijnen moet ophalen en overleg met de dokterassistente. Ze raadt mij aan via mijn eigen huisarts een afspraak met een gynaecoloog te maken, want ze denkt niet dat er meer uit een onderzoek door de huisarts kan komen dan vorige week. Ik zal de dokter bellen.
Thuis eten we nog een broodje en dan is Hendrikje toch zo moe dat ze naar bed moet. Ik ga dus alleen naar Ragnhild. Dat is eigenlijk wel zo rustig en papa en mama vinden het alleen maar leuk om op Hendrikje te passen. Het huis van Ragnhild is erg mooi ingericht: veel donkerrood, bruin en oranje tinten. Ik ben openlijk jaloers ;-) Nadat ik kleertjes van Wim en Tjits heb uitgepakt, gaan we de kinderen ophalen van school: Femke bij de lagere school en Jona bij de peuterspeelzaal. Ze zijn allebei blij verrast (dus kort van memorie hihi) en thuis laten ze vol verve hun kamers, de konijnen en de schommels zien. Als Femke naar zwemles gaat, zet rag mij af bij de winkelstraat. Ik koop nog wat Weledabadmelk, zoek naar kleertjes (vind niks) en loop naar de Brink voor de bus. Thuisgekomen blijkt Hendrikje zich goed te hebben gedragen en we zijn allemaal trots!
Vrijdag 27 augustus - PE
Lekker uitgeslapen, huis opgeruimd en van vandaag, ongelooflijk, de 1-9 shift. Vanavond vrij!!! Joepie. Eerst even bijgesprongen bij de carvery (was heel rustig), daarna Fisher 2 bar klaargemaakt voor een trouwerij. De gasten werden om twee uur verwacht, maar om kwart over vier waren ze d'r nog steeds niet! Heerlijk de tijd gehad dus om de hele bar goed te bevoorraden en schoon te maken en het magazijn te herorganiseren enzo.
Toen 't een pietseltje drukker begon te worden kwam er ineens extra personeel opdagen dus... alsnog lekker rustig. Na m'n pauze moest ik Spires Bar klaarmaken voor vanavond. Nou, da's mooi... ik had vorige week al het meeste gedaan EN.... in Spires kon ik mooi (tijdens het 'werken', hoor) de Olympische Spelen kijken, met name de halve finale boksen met Amir Khan. Ja, sorry, ik hou van boksen (althans, ernaar kijken). Het zal wel in de genen zitten, ik kan me (vaag) herinneren dat mijn beide grootvaders er ook erg van hielden. Maar.... zondag, tien over half 1 (half 2 voor jullie): finale tussen Khan en Kindelan... dat belooft me wat.
Laatste half uur van de werkdag in Callan gestaan en de avond ook heel ontspannen op de bank doorgebracht. Zappend tussen de Olympische Spelen en een one-man-show van Ricky Gervais. Even voor de goede orde: normaal kijk ik dus nauwelijks tv... Ik ben een trouw aanhanger van Top Gear en Murphy's Law, maar ook niet fanatiek. Maar Olympische Spelen, da's wat anders... dus 1 keer in de twee jaar ben ik twee weken televisieziek...
Hier volgt Thirs d'r verslag van de bijeenkomst van de oktobermoeders in Assen!
TM - Oktobermoedernoordermeetingdag! Vandaag komen vier, misschien zes van de moeders met wie ik mail in de oktober2003moedersgroep bijeen in hotel de Jonge in Assen. Ik met Hendrikje, Angelique met Lisette, Femke met Hidde, Mirella met Niels en misschien Rilana met Viënna en Katinka met of Sterre of Tatum. Om zeven uur al wakker, maar nog heerlijk een uur liggen sudderen. Hendrikje slaapt lang door en wil na een schone broek en pap ook weer slapen. Jammergenoeg moet ik haar voor vertrek wakker maken. Ze is niet erg onder de indruk van de bus en zwaait naar papa, die ons met de buggy heeft weggebracht. Ik voel mij niet zo vrolijk. Hier weer te zijn brengen allerlei tegenstrijdige gevoelens los over in Armagh wonen en hier niet zijn. Met zielige muziek op de radio kan ik het eerste stuk naar Assen mijn tranen niet inhouden. Hopelijk heeft de chauffeur niks gemerkt! Lastig hoor, ik wil hier (in NL) ook niet echt meer zijn, maar ik mis toch wel heel veel van Nederland: familie, vrienden, natuur, platte fietspaden, gewone winkels ;-). Paul vroeg gisteren nog 'hoe is dat nou, weer terug zijn?' Hihi, toen moest ik het toch maar vertellen.
In Assen kon ik gelukkig vlakbij het hotel afgezet worden (er was een omleiding) en door de gietende regen kwam ik bij het hotel aan. De andere meiden waren er al en, wat een vreemde gewaarwording is dat: mensen zien die je kent, maar toch ook weer niet! Iedereen herkende ik meteen, zowel moeders als kinderen. We mailen vaak foto's van de kroost over en weer, dus al die snoetjes waren al bekend. We verschuiven onze thuisbasis naar de achterste hoek van het grand café, waar verder helemaal niemand zit en flink wat kruipruimte is. We kletsen onze weg langs een stuk taart met chocomel, brood met kroketten en een drankje.
We hebben trouwens voor de dag een kamer gehuurd, zodat de kinderen in een reisbedje kunnen slapen als ze moe zijn. Voor de lunch verdwijnen we alle acht naar boven en de kinderen zwerven over het bed. Ze krijgen allemaal een schone broek en de jongens en Hendrikje worden achtergelaten om te gaan slapen. Die van ons begint daar dus niet aan en krijst de hele boel bij elkaar, terwijl ze zich vastklampt aan de rand van het bed. Ik neem haar maar weer mee naar beneden. In Niels zijn wagen komt ze tot bedaren onder het genot van een fles melk. Later slaapt ze nog in de draagdoek, lekker warm en rustig. We vergelijken de draagzakken met elkaar (Angelique heeft een Kubeba, Rilana een zelfgemaakte lifter en ik een baby bundler) en wisselen ervaringen uit.
Rond een uur of vier gaan we naar buiten om nog een frisse neus te halen en nog wat te winkelen. We gaan een houten-speelgoegwinkel binnen en weten van gekkigheid niet wat we moeten kopen! Zo leuk allemaal! Aan het eind van het liedje koopt alleen Mirella een speeldoosje.... Misschien volgende keer als ik weet al ik wil hebben. Volgende halte is... de HEMA! Bij de kinderkleertjes erg leuke dingen gezien en ik loop met een aubergine tuinbroek, een roze (!) shirt, een wit shirt, een lief spijkertuniekje en twee Jip-en Janneke-pyama's naar buiten! Heerlijk! Gepind van de nederlandse rekening (met dank aan de nederlandse belastingdienst). Daarna chocolaatjes gehaald bij Australian. Voor vandaag was dat wel weer genoeg. Om kwart over vijf de bus naar Annen, eten, badderen, slapen, en voor mij OS kijken.
Zaterdag 28 augustus - PE
Productief dagje. Afgewassen, de foto's van Thirs van de oktober2003moederdag verwerkt, althans, een beginnetje mee gemaakt. Ik was van plan ze vandaag allemaal te verwerken en online te zetten, maar... vandaag werd het parade-seizoen van de protestanten afgesloten (althans, ik denk dat dat het was) met een enorme parade. Bands van over heel Noord-Ierland kwamen naar Armagh om te marcheren, ook pipe-bands! Die zie je niet zo vaak, meestal zijn het fife-bands, of accordion-bands enzo. Allemaal erg kleurrijk en vrolijk enzo, een stuk minder dreigend dan de parades eerder in het jaar. Toen ik buiten stond te kijken en luisteren en filmen, kwam ik Dara en Anne tegen die me uitnodigden om te komen lunchen...
Sja, moeilijke keuze: plaatjes online zetten of lunchen bij Dara en Anne... Heerlijk gelunched, dus, Anne de overbuurvrouw was er ook en tijdens de lunch werd me een beetje over de achtergrond van de bands verteld. Het blijkt inderdaad dat dit de creme-de-la-creme is van de Orangisten: zakenlieden en andere invloedrijke figuren. De vrijmetselaars-symbolen waren vrij talrijk vertegenwoordigd. Deze parade is meestal goed georganiseerd en het publiek dat erop afkomt veroorzaakt in het algemeen minder problemen dan dat van de andere twee grote parade-dagen in het jaar.
Edoch, invloedrijk blijkt dus ook nepotisme in te houden en er zijn me verhalen verteld van organisaties van 400-500 mensen, waar er drie katholiek van waren. Gelukkig zijn die tijden veranderd en is de situatie een stuk beter, maar het nepotisme blijft en zal nog wel een tijdje blijven.
Op de terugweg nog het autostoeltje meegenomen, was ik van de week vergeten. Wat we ook vergeten waren was de fles van Hendrikje. Die heeft ondersteboven op het stoeltje gelegen en heeft het hele stoeltje ondergelekt. Mmmmm. Gelukkig kan de hoes eraf en gewassen worden.
De avond in het hotel is zonder incidenten verlopen, rustig avondje, alhoewel drukker dan verwacht. Er werd gedacht dat het heel erg rustig zou zijn: de Arena, een nachtclub aan Moy Road word neergehaald om plek te maken voor nieuwbouw, en was vanavond voor de één-na-laatste nacht open. Al vroeg op de avond waren de wegen ernaartoe verstopt... Daarbij zijn er eergisteravond drie populaire jongens in een autoongeluk overleden en half adolescent Armagh ging naar de wake. Maar goed, de rest zorgde voor een nog redelijk drukke avond, gewoon, genoeg om je lekker bezig te houden. En, tijdens het voorbereiden, in Spires op het grote scherm Kelly Holmes d'r tweede gouden medaille zien winnen... gaaaaaf.
TM - Ragnhild staat al om half tien met de kinderen in de tuin: we gaan naar het Noorder Dierenpark! Hendrikje krijgt nog een kadootje in aanvulling op het prentenboek 'De koe die in het water viel', over de koe Hendrika (hihi) die vlakbij Alkmaar in de sloot plettert. Femke overhandigt vol trots een kleine engelse uitgave die ze in Zuidlaren hadden gevonden! Zo kan onze dochter dat verhaal tweetalig voorgelezen worden.
Het is erg lekker weer vandaag, wonder boven wonder: zonnig, niet te warm. We nemen een toeristische route naar Emmen, want zoals gewoonlijk in de zomer, ligt de helft van het wegennet weer open. Mooie vergezichten en kneuterige dorpjes. Bij de parkeerplaats van de dierentuin is het al behoorlijk druk, maar alle mensen verspreiden zich over de twee locaties van de dierentuin en het winkelcentrum, dus we merken niet veel van de drukte. Hendrikje krijgt nog een veter van mij voor de speen, want ik heb geen zin om nog een speen te kopen, als die ergens in de apenkooi belandt of onderweg uit de buggy valt. Bij de ingang zwaait Rag met haar abonnement en schiet voor mij voor (da's dan 16,50 alstublieft). We laten zeer on-Mulderiaans een foto maken van ons vijven door de dierentuinfotograaf. Op de terugweg maar eens zien of het wat is geworden.
In rustig tempo lopen we de halve dierentuin door en moeten Femke weerhouden niet meteen naar de speeltuin te hollen. De opzet is nog steeds mooi: veel onbelemmerd zicht op de dieren en vaak van dichtbij. Bij het restaurant lassen we een eet/wc-pauze in. Hendrikje krijgt een banaan en koek en wij vergrijpen ons aan frieten met aanverwante artikelen. Na het eten kopen we buiten nog een ijsje en belanden uiteindelijk dan toch in de speeltuin. Terwijl Ragnhild op Hendrikje past, vang ik Jona en Femke op die als wildemannen van een glijbaan komen, weer omhoog hollen, en weer naar beneden glijden. Ik raak plaatsvervangend buiten adem! Als we weer teruggaan naar Rag, ligt Hendrikje net op één oor. Totdat een mevrouw naast ons gilt: 'Sjarelluh, kom effe hiehier!' Hihi, maar snel weg van hier. Ze valt toch weer in slaap en merkt niks van de zeehond en de aap die in de winkel nieuwe baasjes krijgen. Ik koop voor haar nog een badboekje over een regenboogvis. Ze is gek van de oranje vis in het Dick Bruna badboek, misschien kan ze deze ook wel waarderen.
Op onze laatste benen sjokken we terug naar de auto, waar Ragnhild de tegenwoordigheid van geest heeft (of gewoon een goede neus) om Hendrikje nog even te besnuffelen. Pfffffff, dat houden we geen uur vol! Met de achterklep open verschoon ik Hendrikje in de achterbak. Daarna een rustige terugtocht (gaap) via wat omwegen (hè Rag ;-) ) Bij papa en mama zakken we allemaal op de bank en komen niet meer tot veel. Rag en de kinderen gaan naar huis, onder protest van Jona en Femke, maar Rag is onverbiddelijk. Er moet gegeten en geslapen worden. Wij eten restjes macaroni en kijken OS, vaste prik.
Zondag 29 augustus - PE
Vanochtend de wekker gezet, twaalf uur. En helaas, Khan heeft verloren van Kindelan, maar wel een heel erg mooie wedstrijd neergezet. Super. Verder gegaan met het dagboek, plaatjes verwerkt EN telefoontje gekregen van Thirs... Hendrikje heeft d'r eerste woordje gezegd en het was.... pappa!!! Ze denkt aan me! Joepie! Het blijkt echt geen toeval geweest te zijn, want ineens begint ze echt d'r best te doen woordjes na te zeggen. Leukleukleuk. Kunnen we d'r woordjes gaan leren.
Verder gegaan met de afwas, een lekkere smoothie gemaakt van aanbieding-meloen, appels en bananen (en een beetje melk) dus met die vitaminen zit het ook wel goed.
Het blijkt overigens dat mijn dochter al op vroege leeftijd een platformkeuze heeft gemaakt, ze is een fanatiek lezer van de MacFan :-)
Ik had vanavond de avonddienst en doorgaands is de zondagavond erg rustig. Het is de avond waarop de bar eens goed wordt schoongemaakt, extra bestek wordt gepoetst en in servetjes gerold enzo. Alleen... Om te beginnen speelde vandaag Derry tegen Kerry in Dublin en ondanks dat ze verloren hebben, besloten flink wat supporters op de terugreis even bij ons nog wat te komen drinken. Dan is het dit weekend bank-holiday weekend: iedereen heeft morgen vrij en kan het dus vandaag ongestraft op een zuipen zetten, die kater kan morgen in alle rust verwerkt worden. De drie jongens die donderdag overleden zijn zijn vandaag begraven en wat doe je hier na een begrafenis? Inderdaad, even een pintje pakken. En tot slot was er vanavond in de bunker de Singles Night met een goede band: the Miracles.
Oftewel: Callan Bar is vrijwel leeggezopen... We sloten Callan Bar om elf uur, maar toen werd iedereen (behalve ik) naar de Bunker gestuurd om daar bij te springen. Heb dus (wel lekker hoor) in m'n eentje de hele Callan Bar schoongemaakt en om half drie was ik klaar. Geeneens tijd gehad om nieuwe voorraad te halen en in de koelkasten te stoppen. Doen we morgen wel, moet om tien uur weer aan de slag...
Het blijkt dat we vanavond dezelfde omzet gedraaid hebben als gisteravond, maar wel met de helft minder personeel. Oh, wat erg, ik heb dat laatste stukje wel vijf keer gedelete... ik kon niet op de Nederlandse formulering van 'half the staff' komen.
TM - Rustig dagje: even op de fiets naar de bezinepomp om een batterij te kopen en een rondje brink te maken. Daarna tijdschriften lezen, boeken lezen, wandeling met papa en Hendrikje langs de buitenkant van Annen gemaakt. Thuisgekomen voel ik mij moe, dus als ik mijn dochter in bed stop, verdwijn ik zelf ook voor twee uur in bed. Daarna weer met hendrikje spelen, tijdschriften lezen, kletsen en de OS-mannenmarathon kijken. Komt er opeens één of andere gek uit Ierland door het beeld zetten die de koploper het publiek in duwt. Nou ja, de loper werd uiteindelijk derde en was er niet zichtbaar rouwig om. De sluitingsceremonie hebben we maar met een half oog bekeken, de muziek was niet echt onze smaak ;-)
Maandag 30 augustus - PE
Om tien uur weer paraat, me helemaal het leplazerus gewerkt om alles af te krijgen. Om twaalf uur was alles tot de nok bevoorraad, schoongemaakt, klaargezet, voorbereid etc.: vandaag bank-holiday dus het zal wel druk worden.... Nou... nee, dus. Vrrrrrrrrreselijk rustig. Gelukkig was ik niet de enige die dacht dat het druk zou worden dus er was een overvloed aan personeel en we hebben een heerlijk dagje gehad, lekker uitrusten van het weekend.
's Avonds, ondanks dat ik doodmoe was, erg lekker voor mezelf gekookt, al zeg ik het zelf: een soort risotto met allemaal aanbieding-dingetjes van Sainsbury's. Zes dagen achterelkaar gewerkt, inclusief een weekend, dus vanavond zonder schuldgevoel helemaal niets gedaan: op de bank DVDtjes liggen kijken...
TM - De stad in met mama. Om tien uur met de bus naar Groningen om een hele waslijst aan boodschappen te halen: langs de HEMA, H&M, boekhandel, kinderboekwinkel, Body Shop, kunstenaarsmaterialenwinkel. Opa werpt zich op als oppas: we bellen twee keer om te vragen hoe het gaat. Hendrikje laat geen overtogen woord vallen en is erg lief en gehoorzaam. Dat stelt ons gerust en we gaan rustig door met winkelen. Ik slaag goed, heb hele lieve, maar toch stoere kleren voor Hendrikje gekocht, boeken, beenderlijm, een patronenblad voor kinderkleren, een breiboek voor beginners (eens proberen), naaispullen enenenenen.. Ik had nog veeeeel meer kunnen kopen, maar ik moet het ook meenemen hè! Als we een auto hebben, moeten we maar eens een halfjaarlijkse winkelreis naar Nederland inlassen.
Dinsdag 31 augustus - PE
Mmmmmmm, lekker uitgeslapen. Huishouddagje gedaan: opruimen, stoffen, stofzuigen enzo. Verder weinig bijzonders. Behalve... sja, je bent een nerd of je bent het niet, vandaag was de opening van de Apple Expo in Parijs. De keynote speech in streaming quicktime op het internet gekeken, gaaf hoor. Helaas niet gehouden door Steve Jobs, die ligt te herstellen van een operatie, maar door Philip Schiller. Alles hieperdepiephoera, goede cijfers, Apple blijkt zelfs marktleider te zijn in de portable MP3-markt met de iPod en de iTunes Music Store. Gaaaaaaaaaaf, dat zijn nog eens andere geluiden. Zolang ik Macgebruiker ben (sinds 1990) loopt iedereen tegen me te roepen dat Apple binnen een jaar failliet gaat. Nou, mooi niet.
)
De demonstratie van Motion was on-ge-loof-lijk gaaf, de preview van Tiger zag er ook goed uit. Eindelijk een tipje van de sluier opgelicht gezien over de release date: eerste helft van 2005. Nog even geduld hebben dus. Het hoogtepunt was de onthulling van de nieuwe iMac G5... mooi hoor. Ze zijn goed bezig :-)
TM - Rustig dagje met petweer. 's Ochtends naar de Breibrink om wat garen te kopen. Ik wil toch proberen een truitje voor Hendrikje te breien. Als dat lukt, ga ik mij misschien ook nog wel aan andere werkstukken wagen. Met de H&M- en de HEMA-kleertjes in een zak kies ik een bijpassend groen en roze, jaja, ze zal opvallen, of ze nou wil of niet! Met de breinaalden van mama probeer ik een stukje en dat gaat redelijk. Mama verzucht dat ik veel te strak brei, maar dat wordt hopelijk op den duur wel wat losser. Ik moet wel andere naalden gebruiken, dus 's middags na Hendrikje haar middagslaapje met papa nog een keer naar de Breibrink om wat naalden te kopen. Het is nog steeds petweer, letterlijk. Hendrikje vindt het wel best, zo onder het regenzeil. Zo heeft ze een frisse neus erbij.
Om een uur of vier komen de De Graafen langs. De kinderen gaan meteen op Hendrikje af en die vindt het allemaal schitterend. Ze blijft nog een hele tijd op, maar dan gaat toch het kaarsje uit. We eten 's avonds met z'n allen chinees, Hendrikje inclusief, die aan de bami gaat. We zitten gezellig rond de tafel en Hendrikje houdt zich goed en gezellig, slaakt af en toe een indianenkreet en rammelt op de stoel. Ragnhild geeft haar de avondfles en dat staat mijn zus goed ;-) . Als Hendrikje in bed ligt en de De Graafen weer naar huis zijn, pak ik de rest van de koffer in. Nou..... daar moet misschien nog wel een boete voor betaald worden. Maar, ik heb de koffer op z'n Eliasbergiaans ingepakt en alles lijkt te passen. Morgen nog toiletspullen en pyama erbij en dan maar duimen. Ragnhild komt mama, Hendrikje en mij morgenochtend vroeg ophalen en naar schiphol brengen en papa gaat op Femke en Jona passen. dat scheelt weer een flinke hap reizen.