dagboek • januari
van de emigratie van Thirza en Paul naar Armagh, Noord-Ierland
dagboek
2006
05
04 03 02 01
2005
12 11 10 09
08 07 06 05
04 03 02 01
2004
12 11 10 09
08 07 06 05
04 03 02 01
2003
12 11 10 09
08 07 06 05
04 03 02 01
2002
12
links
kathrijn
hendrikje
beeldverslagen
armagh city
waarom armagh
de aanloop
dublin '98
dublin '99
uilleann pipes
Jammerjammer, Hendrikje laat zich niet slapende houden onder het mom ''t is nieuwjaarsdag, laten we ons nog eens omdraaien'. Vroeg uit bed dus (slaapbank: Paul was pas om vier uur thuis en had dus wel wat ononderbroken slaap nodig) en ons klaargemaakt (sort of) voor de dag. Tv aan voor het nieuwjaarsconcert. Paul geroepen, want die wilde pietjepersé ook het concert zien. Met rooie oogjes en in ochtendjas op de bank. Rondje gebeld.
's Middags met z'n drieën nog even bij Brian en Eithne langs. Zoon Niall en schoondochter Karan zijn er nog met hun dochtertje Muireann. Gezellig zitten kletsen en toen het donker was geworden onze Blokkersterretjes van een x aantal jaren oud buiten aangestoken. Toch nog een feestelijk gevoel en Muireann vond het erg spannend.
Fergus belt 's avonds op om ons uit te nodigen voor Jarlaths verjaardagsfeestje op zaterdag. Paul kan jammergenoeg niet mee, hij moet werken. Ik zal proberen Hendrikje mee te nemen, als ik mee kan rijden met Brian en Eithne.
Vrijdag 2 januari - TM
Hendrikje is vandaag uit d'r hum en lijkt wel een bodemloze put. 's Avonds is er weer trad @ the Trian, maar ik blijf maar thuis met haar. Ze slaapt pas om kwart voor negen na twee flessen. Ik heb bovendien wat last van mijn darmen. Als Paul thuiskomt, blijkt er een fantastisch concert geweest te zijn, volle bak. Mm, dat komt mijn humeur ook niet ten goede: weer iets leuks gemist. Ik moet een oppas zien te vinden voor het geval dat.
PE - hehe... het ziet ernaar uit dat het nu eindelijk over is, al die feestdagen. Eindelijk rust. Iedereen heeft z'n laatste centen uitgegeven met oud en nieuw, dus het wordt de komen tijd lekker rustig. Mooi tijd om adem te halen en 't een en 't ander in te halen.
Het concert in de Trian was inderdaad erg goed. De box-speler, Con Fada Ó Drisceoil, kon ook erg leuk zingen (letterlijk: de liedjes waren King Lear, The Miltown Cockroach, The Spoons etc, allemaal erg humoristisch) en na de pauze was de violist nog STEEDS niet komen opdagen, dus heeft Jarlath een paar tunes gespeeld en heeft Karan een mooi lied gezongen. Dat kan ze overigens best aardig, ze is namelijk niemand anders dan Karan Casey. Ik vind 'r solo veel leuker dan met die band van d'r. Toen Karan klaar was was eindelijk de violist, Séamus Creagh, gearriveerd enne... het was het wachten wel waard! Een prachtige stijl van spelen, zelfs z'n polka's waren fenomenaal. Ik was van plan om naar de sessie te gaan, maar was helemaal afgepeigerd, volgende keer beter.
Zaterdag 3 januari - TM
Hendrikje is nog steeds wat onrustig, maar tussendoor erg vrolijk. D'r humeur kan omslaan als een blad aan de boom. 's Avonds gaan we om een uur of negen met reiswieg, luiers en flessen naar het feestje in Dungannon. Het is een vol huis. Iedereen die Hendrikje ziet oooh-t en aaah-t. Ze is weer wakker geworden en glimlacht vriendelijk naar iedereen die over haar heen hangt. Ik zoek naar een rustig plekje om een luier te verschonen en een flesje te geven. Daarna met wieg en al naar boven, waar het even duurt voor ze in slaap valt, maar de rest van de avond geeft ze geen kik. Diverse mensen luisteren af en toe even aan de deur of ze niet huilt. Ik trek mij terug met een glas bisschopswijn (hier mulled wine geheten) en wordt lekker rozig.
In de nieuwe aanbouw van het huis is het dan al vol. Ook de twee oude woonkamers zijn vol, hier vooral jonge mensen van school. Als Jarlath om een uur of elf het voortouw neemt en een tune speelt is er al snel een sessie aan de gang met zo'n 20 muzikanten. Briljante sessie, goede sfeer! Om half twaalf is er warm eten: kip korma en Irish Stew en waarzinnig lekkere taart toe. Ik klets wat met Stephanie en Pat en geniet van de muziek. Om een uur of twee pakken Eithne en Brian hun instrumenten in en kijken mij vanaf de andere kant van de kamer vragend aan: zullen we gaan? Ik ben niet heel erg moe, maar een bed lijkt mij geen slecht idee. Vooral als ik besef dat Hendrikje natuurlijk weer vroeg wakker wordt. Hendrikje laat zich als een lappenpop in de auto hijzen en slaapt lekker verder. Thuis wordt ze wel wakker als ik voorzichtig haar luier verschoon, dus meteen de nachtvoeding maar gegeven en zelf ook naar bed. Goede avond gehad, maakt gisteren weer goed!
PE - even voor de goede orde: ik was dus gewoon werken, we staan dus weer quite. Ik baalde er wel vreselijk van dat ik niet naar Jarlath's achtiende verjaardag kon. Maar ja, je kan niet alles hebben...
Zondag 4 januari - TM
Paul heeft dagdienst en ik begin (na een extra ochtendslaapje) met het omgooien van de twee woonkamers. Er is te weinig ruimte om te bewegen en ik moet mij vaak in allerlei bochten wringen om bij onze administratie te komen. De twee boekenkasten voeg ik samen tegen de tussenmuur, waardoor er meteen meer ruimte is. Met het badderen, voeden en vermaken van Hendrikje, die af en toe geamuseerd toekijkt vanaf de schapenvachtje, gaat het niet echt hard, morgen verder. Paul is trouwens niet zo blij met de puinhoop die hij aantreft als hij thuiskomt na het werk. Het was erg druk, omdat er een aantal zieken was en hij keek ernaar uit om of lekkker tv te kijken (bank ligt vol troep) of te computeren (waaris de tafel en de laptop?). Snel wat plek gemaakt voor de ziel!
Maandag 5 januari - TM
Verder met de woonkamers. We willen de lage diepe Ivar naar beneden halen en weer als stereokast gaan gebruiken en de hoge diepe Ivar naar boven doen als kledingkast. Helaas is het boven zo vochtig dat de planken zijn uitgezet en niet loskomen. Met wat hulp van de zwaartekracht heb ik de kast naar beneden gekregen. Daar kan ik de planken er met wat brute kracht uithalen, maar er niet meer op een andere hoogte inkrijgen.... Morgen weer verder.
Hendrikje is vandaag weer helemaal bij (en blij): lacht en kraait, 'speelt' in d'r eentje een beetje met de babygym. Steeds redelijk op tijd met de fles: slechts één keer over de fase van prutlip heen! Het is ook wel handig om de flessenwarmer áán te zetten...
Ad zaterdag 3 januari - TM
Vergeten: zaterdagochtend ben ik nog naar de zangles geweest van de gast van vrijdagavond. Paul ging eerst naar de fiddleles en ik ben toen met Hendrikje naar de Pipers Club gelopen, alwaar mevrouw prompt begon te janken. Paulus heeft d'r weer mee terug genomen.
De les was niet echt inspirerend: de docent wist niet dat er twee klassen waren én hij wist niet wat er van hem verwacht werd. Iedereen zat dus verwachtingsvol maar uiterst stil te wachten en hij keek wat ongemakkelijk terug. 'Zeggen jullie maar wat de bedoeling is'. Uiteindelijk twee humoristische liedjes mee naar huis genomen, door hem zelf geschreven.
Dinsdag 6 januari - PE
Thirs geholpen met het omgooien van de kamers. Door het vocht boven zijn er diverse planken zo kromgetrokken dat er flink wat kracht bij komt kijken om 't een en 't ander uit en in elkaar te krijgen. Maar met vereende krachten komen we een heel eind. Ik zag het eerst niet zo zitten, maar moet uiteindelijk toegeven dat het er nu een STUK leuker uit ziet.
Ik zit overigens ook weer een stuk beter in m'n vel. December heeft er flink bij me ingehakt door het vele werken, zowel in het hotel als aan de website en ik begin er nu van te bekomen. We hebben alweer een mogelijke double date aanstaande zaterdag, dus het sociale leven zit ook weer in de lift.
Vanavond naar fiddle les geweest, ging erg goed. Ongelooflijk hoe een schijnbaar blanco brein toch door vier noten een schop onder de kont krijgt en verdomd, je speelt die tune na een eerste aarzeling gewoon weer mee. Ben ook weer aan het oefenen op pipes en fiddle! En de minidisks met lessen van een half jaar aan het inventariseren. We zijn weer lekker bezig! Blij :-)
En Hendrikje kan al zo mooi zitten!!
Woensdag 7 januari - PE
)
WEER een dag vrij! Joepie! En morgen hoef ik pas om vijf uur te beginnen. Ook vandaag weer verder met het inrichten, ophangen en aansluiten van vanalles in de woonkamers. Het begint echt erg leuk te worden, een beetje Vianenstraat revisited. Eindelijk ook toen Thirs even met Hendrikje naar de bieb was een gat in het aanrechtblad geboord zodat de stekker van de wasmachine erdoor kan en de wasmachine eindelijk naar achteren geschoven kan worden.
Van al die inspanningen word je flink moe en samen met Hendrikje heb ik even een klein uiltje geknapt. Zo rond zessen nog even boodschappen gedaan en het is me weer gelukt! Dit keer het absolute record! Zo vlak na de kerstdagen heb ik al een paar keer goed m'n slag geslagen, maar nu: waar je normaal 32,85 pond sterling voor neer zou moeten leggen, heb ik in de wacht gesleept voor.... 13 pence. Ongelooflijk. En allemaal lekkere luxe dingetjes: houmous, paddestoelenpaté, guacemole, mozzarella etc.etc.etc. Goeoeoeoeoeoeoeoed. Wederom dankuwel meneer Sainsbury's.
's Avonds heb ik zitten computeren: eindelijk eens wat e-mailtjes en bedankjes de deur uit gedaan en weer wat backups gedraaid (de laatste was ergens in september geloof ik, niet handig). En van Jeroen de wereldhit "Heb je even voor mij" van Frans Bauer toegemaild gekregen, als een soort voorbereiding op onze aanstaande reis naar het vaderland. Het schijnt dat je dat nummer overal hoort en dat het al weken op 1 staat. En meneer Bauer concurreert met zijn reality soap (aaaaaaaaaargh) tegen die van Patty Brard. Ik geloof dat we op cultureel gebied niet echt veel missen hiero :-)
TM - Ik heb de stoute schoenen aangetrokken: ik mijzelf voorzien van een pony en zo'n 12 centimeter van de rest van mijn haar afgeknipt. Gewoon, staart in, staart vastpakken, ku-nip. Beetje scheef, maar ik steek het toch op, dus dat mag hem de pret niet drukken! Pony staat best goed. 'k zie er heel anders uit.
Donderdag 8 januari - TM
Vroeg op: Hendrikje wordt vandaag weer gemeten, gewogen en geprikt. Och arme, 't kind was heerlijk rozig van een flesje en viel pas in de praktijk in slaap. Werd dus weer wakker toen ik d'r moest uitkleden. Helemaal groggy, maar wel vrolijk op de weegschaal: 5.13 kilo! Ze gaat steeds beter! Daarna weer rompertje aan en twee prikken, één in elke dij. Ochoch, wat een verdriet. Zelfs de health visitor vond het bij Hendrikje extra erg, omdat ze zo vrolijk en helder zat te kijken (en omdat ze al een stuk of tien andere baby's had ingeënt). Al gauw was die lach verdwenen en werd er hartgrondig gesnikt. Bij het aankleden pinkie erin en gelukkig, daar was de lach even weer terug. De health visitor waarschuwde dat de inentingen deze keer een grotere invloed zou hebben op haar humeur en gezondheid. Ik moet haar goed in de gaten houden i.v.m. koorts enzo.
Op de terugweg een hoofdthermometer gekocht. Hendrikje onrustig in de kar. Weer hartverscheurend huilen tot ze eindelijk in slaap valt. Thuisgekomen wordt ze toch weer wakker en huilt ontroostbaar. Een dosis paracetamol en daar bovenop een lekker warme fles en een warme deken. Duurde lang voordat ze echt in slaap viel, maar toen sliep ze ook meteen drie uur. Wat voorgelezen, naar ons zelf in de spiegel gekeken en gedanst in de draagdoek en vroeg de laatste fles gegeven. Om kwart over zeven valt ze als een blok in slaap.
Vrijdag 9 januari - TM
Daar wordt een mens moe van, van zoveel huilen. Ons Hendrikje ook! Van kwart over zeven tot zeven aan één stuk geslapen! Flesje, en nog eens twee en een half uur geslapen. Ze ligt nu na een flesje met rode neus en rode wangen op d'r vachtje in de voorkamer alles eens goed te bekijken. Ze heeft nog niet eerder in de voorkamer op de grond gelegen, dus alles wordt vol enthousiasme toegelachen.
PE - Vandaag eindelijk m'n kurketrekkers ontvangen! Mooie dingen met 'double lever action', jaja, en echte 'Waiter's Friend', HET merk voor de professional. Speciale aanbieding: drie voor vijftien pond. Zo kan ik er nog eens eentje kwijtraken :-) Verder lekker zitten computeren: mailtjes beantwoord en wat zitten organiseren voor de verschillende bezoekjes in Nederland. Nog naar het hotel geweest om een holiday request form in te vullen, ik stond vrolijk voor volgende week ingeroosterd. Even stokje voor gestoken. En EINDELIJK mijn fles whiskey gekregen, het verlate kerstpresentje van het hotel. Een mooie fles Famous Grouse. Kan ik mooi lekker gebruiken voor hot whiskey's en voor de hier opgedane gewoonte: whiskey met een plonsje water.
Zaterdag 10 januari - TM
Ik weet niet of ik er nou al eerder wat over gezegd heb, ik heb weer ontzettende last van RSI in mijn rechterarm en mijn linkerpols. Vanochtend heb ik er drie keer zo lang over gedaan om een flesje te kolven. Ik heb dus ook meteen besloten om er zo snel mogelijk mee te stoppen. Houdt dus ook in dat de borstvoeding helemaal ophoudt. Ik kolf op het moment nog maar drie keer per dag en dan heb ik twee flesjes vol, dus echt veel is het niet meer.
Ik heb de afgelopen weken heel af en toe Hendrikje aangelegd als ze uit d'r hum was, als troost. Jammergenoeg weet ze nu helemaal niet meer hoe ze moet zuigen, dus dan had ik meteen daarna ontzettend brandende tepels. Het nadeel is dat, nu ze groter is, het aanleggen makkelijker gaan/zou gaan, ware het niet dat Hendrikje niet goed hapt. Het voelt veel beter dan in het begin, en daarom baal ik nu wel als een stekker, want voorbij is voorbij.
Maandag 12 januari - TM
Hendrikje wil om half vijf graag een fles, vijf uur klaar. Van de zenuwen kan ik toch niet meer slapen, dus ik blijf op om de afwas te doen, laatste dingen op te ruimen en in te pakken. Paul staat om zes uur op. Er moeten nog wat spulletjes in de koffer en hij haalt alles er weer uit en pakt opnieuw in. Ik ben hehehehehhehelmaal niet hyper hoor. Om kwart voor zeven Dara gebeld en meteen ons meisje uit d'r bed gehaald voor een laatste luierverschoning. Ze is helemaal groggy, maar wordt langzaamaan wel wat wakkerder. Het autostoeltje wordt in de auto gezet en mevrouw kan een uurtje gaan slapen (wat ze overigens niet doet!). Het is druk onderweg, maar we hebben ruim de tijd genomen, dus we komen op tijd aan.
Met uitladen extra controleren of we echt wel alles hebben, kind enzo. Helemaal niet zenuwachtig hoor. Snelle incheck, de kar mag inderdaad mee tot de gate. Geld wisselen. Daar blijft flink wat aan de strijkstok hangen zeg, maar goed, het was al gebeurd. Meteen door naar de douane. Alles moet door de scanner en de kinderwagen met Hendrikje erin wordt doorzocht en gefouilleerd. De douanemevrouw wordt geïnteresseerd gadegeslagen door ons meisje. Paul wordt ook grondig nagekeken: zijn riem en schoenen zorgen altijd voor een hoop toeters en bellen.
Bij de gate Hendrikje d'r lang verwachte fles gegeven. Met nog ruim de tijd op de klok (denken wij), wil ik haar nog even verschonen. "Dag, hoe laat gaat u precies boarden?" "Over een paar minuten mevrouw." Oeps. In sneltreinvaart schone luier omgeslagen, want ik hoorde in de verschoonruimte de omroep al: wil iedereen die assistentie nodig heeft en mensen met kleine kinderen zich gereedmaken om te boarden. Met kind onder de ene en rugzak onder de andere arm weer terughollen. Sorry, sorry, pardon, pardon. Paul kreeg de wagen ook niet in één keer in elkaar. Nog steeds helemaaaaaaaaaal niet zenuwachtig... Ik weet toch nog redelijk vooraan in de rij te komen, nog steeds met kind in de houdgreep en tas onder de andere arm. Beneden bij de buitendeur even de tijd om rugzak op te doen en Hendrikje in een wat comfortabler houding te nemen.
Snel door de kou naar het vliegtuig, waar ik in de eerste de beste rij stoelen neerplof. O ja, Hendrikje krijst al vanaf de regel Sorry, sorry.... Ik ben inmiddels best een heel klein beetje zenumanachtig. Flesje voor het opstijgen was ook nog niet klaar, dus die moest eerst gemaakt, voordat de rugzak naar boven kon. Hendrikje ligt te huilen, de andere passagiers hoor je denken: o nee hè, niet weer zo'n krijskind! Ik begin lichtelijk in paniek te raken, maar het flesje is gevuld, nu nog schudden. Moet je wel goed de dop erop draaien, tuthola. Na alle melkspetters van mij, Hendrikje en het meubilair geveegd te hebben, hoor ik eindelijk ook Paul binnenkomen, die was nog bij de wagen gebleven. Hij heeft alles bovenin gestopt, zodat ik Hendrikje eindelijk op schoot kon nemen en de riemen om kon doen. Pffffffff, diep ademhalen maar.
Hendrikje neemt de tweede fles met graagte aan en zet het meteen op een zuipen. Hola, niet zo snel, straks is de fles al leeg voordat we opstijgen en daar is die nou juist voor. Maar gelukkig, ze valt bij het taxiën in slaap en wordt niet wakkker totdat we de daling inzetten. Ze kijkt vrolijk om zich heen en ziet allemaal lichtjes, vlekjes en andere miniscule dingen die ons helemaal niet opvallen. Als we land zien, sluit ik de fles weer aan en prompt valt ze weer in slaap.
Ruim op tijd aangekomen, maar we moeten nog een heel eind taxiën. Als we de gate uitkomen is er geen kar. Als de laatste mensen uit de gate komen, is er nog steeds geen kar. Een medewerker van het vliegveld verklaart dat de kar (onderstel en bak) naar de bagageband op weg zijn. Het bij de gate inladen en uitladen is uitsluitend te danken aan plaatselijke extra service (die ze hier dus niet hebben). Aaargh! Dekentjes zitten er ook in en wat tasjes onder het dekje. Woeha, dat is sjouwen met Hendrikje op de arm, want de draagzak zit ook bij de kar. Al pruttelend lopen we naar de bagageband, rampscenarios uitdenkend. Aangezien die kleine bij aankomst diverse keren een knalrode kop kreeg, ga ik haar nog even verschonen, terwijl Paul op de spullen wacht. Na een gezellig onderonsje en een uitgebreide luierverschoning met mijn dochter, keer ik terug naar de bagageband waar de hele kar al in elkaar gezet staat te wachten! Hiephiep hoera, wat een opluchting. Ik had het mijzelf nooit vergeven als het kapot of half of helemaal niet was aangekomen.
Volgende etappe is naar Amsterdam RAI met de trein om naar mijn oma Vleer te gaan en meneer Frans, haar partner. Hendrikje heeft allebei haar overgrootmoeders van mijn kant nog en we gaan bij beide op bezoek. Vandaag dus in Amsterdam en volgende week op weg terug van Lievelde naar Utrecht naar mijn oma Mulder. Voordat we op de trein springen nog wat boodschappen gedaan voor vanavond en morgenochtend. Magnetronprut en stroopwafels! Het regent vies en het is toch een stief kwartier lopen. Koud en moe komen we bij oma en meneer Frans aan. Hendrikje is ondertussen wakker geworden en wordt meteen bij oma op schoot gezet. De statieportretten worden meteen genomen: Hendrikje lacht en is erg nieuwsgierig. Daar moet van geprofiteerd worden! Na zo'n 20 minuten wordt ze wat onrustig en heeft honger en slaap. Terwijl wij aan de boterhammen en boterkoek en slagroomsoezen zitten, krijgt de kleine haar fles. Meneer Frans maakt een bergje bolletjes voor ons voor onderweg. Nog wat zitten kletsen en Hendrikje bewonderd.
Om drie uur moesten we er weer vandoor om om zes uur in Lievelde aan te kunnen komen. Via Apeldoorn en Zutphen in drukke treinen naar het station Lichtenvoorde-Groenlo dat in Lievelde ligt. Het regent nog steeds pijpestelen. In Lievelde worden we vlak bij het station aangesproken door een man in een auto. Het blijkt de beheerder van het Belegh van Groll te zijn, het park waar we een huisje hebben gehuurd. Hij wilde ons niet in regen naar het park laten lopen, lief hè. Snel alles ingeladen en naar een warm en gezellig huisje gereden. Hendrikje in de gehuurde box geparkeerd en is vooralsnog vrolijk. De spullen rustig uitpakken, mevrouw een fles gegeven. Ze heeft het nu wel gezien en begint onbedaarlijk te huilen en te krijsen. Wel fles, geen fles, wel fles, ze weet het niet meer. Uiteindelijk om half acht Nederlandse tijd in slaap, maar er wordt nog veel nageprutteld.
Wij laten ons op de bank vallen met een Struijkmaaltijd uit de magnetron en tv gekeken. Waar keken we naar? Naar Spoorloos natuurlijk! Na een dik half uur snotteren maar doorgezapt, want dat was toch niet de bedoeling. Om half 11 naar bed. Heel erg woest gedroomd en veel wakker geworden op superzachte bedden, jammer.
Dinsdag 13 januari - TM
Hendrikje was om half twee al wakker en sliep na een fles door tot half acht. Ze wil na een fles niet meer slapen, dus gaan we naar beneden om d'r te badderen in de wasbak. In de badkamer zit een heteluchtverwarming die de boel eerst lekker opwarmt (ook lekker als je zelf gaat douchen....). Na al dit heerlijks doet ze erg haar best niet in slaap te vallen. Dat mislukt en al snel ligt ze met rode wangen en neus te knorren. Ik ga ondertussen onder een heerlijk warme en stevige douche en ontbijt daarna met Schipholse krentenbollen. Klassieke muziek op de radio, lichtjes aan, want het is petweer, donker en het hoost. Het huisje is erg leuk, met een grote tuin en uitzicht op een paardenweitje en bos. De omgeving is erg rustig. Zo'n dertig huisjes in het park worden permanent bewoond en de rest wordt verhuurd. 'T is niet echt hoogseizoen, dus erg rustig.
Vandaag komen Hans en Ineke, de vader van Paul en zijn vriendin, Hendrikje d'r opa en vijfde oma dus! Vanwege de drukte op de weg en de enorme plensbuien wordt het 12 uur voordat ze bij het huisje zijn. Emotioneel weerzien én emotionele ontmoeting met het eerste kleinkind. Knuffelen en snuffelen! Na de knuffels wordt de achterbak uitgeladen: ze zouden wat voor bij de koffie meenemen... Hier hebben we voor de rest van de week wel genoeg aan! Onder andere chocomel (de echte), taarten, zoute haring voor Paul, luiers, koffie etc. Meteen een goeie bak koffie gezet en de eigengemaakte appeltaart aangesneden. Gekletst en bewonderd tot een uur of half drie. Toen moesten de gewone boodschappen gedaan worden. Ik bleef alleen achter met Hendrikje die weer erg huilerig is. Ik krijg d'r niet rustig en alles geprobeerd, vasthouden, wiegen, zelfs borst gegeven. Hier viel ze wel even van in slaap, maar zodra ik haar in het bedje legde was het weer bal. Om vier uur heb ik d'r maar gewoon laten liggen en ben zelf ook op de bank gaan liggen. Na een kwartiertje was het dan eindelijk stil. Maar...toen kwamen er weer geluiden van beneden van een papa, opa en oma. Gelukkig ging Paul nu naar boven.
Voor het boodschappen doen wordt gevraagd: wat willen jullie nou graag eten? Uhm...na erwtensoep en kaasfondue schiet mij opeens mijn eigen belofte te binnen: wat ik ook ga doen, ik wil een patatje oorlog met kroketten eten voor we teruggaan! Zo gezegd, zo gedaan. Bij de boodschappen worden mayo, ketchup en pindasaus toegevoegd en de rest komt van de snackbar vanavond. Mjummiemjummiemjummie!
Hendrikje gaat om een uur of zes al naar bed, ze is vreselijk moe. Duurt wel een half uurtje voor ze de moed opgeeft en echt in slaap valt. Maar, ze slaapt dan ook wel tot zeven uur de volgende ochtend door! Na het eten kijken we met z'n allen nog wat tv, foto en filpjes die nog op de digitale camera's staan. Hans en Ineke blijven slapen, dus kunnen lekker rustig aan doen. Om kwart voor twaalf naar bed. Het is dan vreselijk noodweer: onweer, storm, dikke regen. Hendrikje slaapt, wij niet.
PE - naast alle lekkernijen uit het Bredase (van IKEA en in familieverpakking van de Makro) kregen we ook nog een lekker nijn: een heel mooi kinderbestek van Nijntje, voor als Hendrikje een stuk groter is. Dat worden toch wel onze twee favorieten (of dat zijn ze eigenlijk al): Nijntje en Jip en Janneke. Allebei hartstikke Nederlands en erg lief.
Woensdag 14 januari - TM
Om half acht is het weer tijd voor de eerste fles en een kolfbeurt. Ik ontbijt alvast een klein beetje in afwachting van de anderen. Hendrikje is onrustig en valt al snel weer in slaap. We maken nog een serie foto's en filmpjes, voordat Hans en Ineke weer vertrekken om kwart over elf. Hoe zeer we allemaal ons best ook doen, als ik begin met miepen, volgt de rest ook snel. 'T is toch ook wat, je kleindochter voor het eerst zien en dan al zo snel weer weg moeten gaan. Maar goed, er zijn vergevorderde plannen om in april naar Armagh te komen en er een vakantie aan vast te plakken.
Nu het eindelijk een beetje droog is, pak ik Hendrikje goed in en maak een lekkere wandeling over het park. Om twaalf uur komen Wim en Tjits, oom en tante van mij, met kadootjes en appeltaart aan bij het huisje. Het is weer gezellig en Hendrikje is het grootste deel van de middag erg vrolijk. Om vier uur vertrekken Wim en Tjits weer, waarna we nog een keer douchen en tv gaan kijken, rustig aan vanavond en morgen. We hebben dan niemand ingepland en willen een dagje erop uit als het weer goed blijft.
PE - zie je wel: wéér Nijntje! Van Wim en Tjits Nijntje sokjes! En maillotjes (schrijf je dat zo?), altijd handig!
Donderdag 15 januari - TM
Het weer blijkt goed, dus ik maak Paul niet te laat wakker, zodat we voor het middaguur op pad zijn. Het plan is naar Bocholt te gaan, een Duits pittoresk plaatsje vlak over de grens. Bij 9292 zien ze ons daar twee uur over doen. Mmm, toch maar niet dan, misschien naar Vreden, ook over de grens? Laten we eerst maar naar Winterswijk gaan. Als we allemaal klaar zijn en alle babyparafernalia ingepakt zijn, wordt Hendrikje onder protest bij Paul in de draagzak gehezen. Om half twaalf hebben we de trein naar Winterswijk. Een kwartier wachten op station Lichtenvoorde-Groenlo is meer dan genoeg: het station ligt naast een varkensslachterij (met open deuren). De lagere schoolkinderen die wij meenden te horen tijdens een speelkwartier, blijken de varkens te zijn. Af en toe waait er een schroeilucht over het perron en krijg ik toch wel heel erg de neiging om weer vegetarisch te worden. Slap hè, om dat nu pas weer te denken.
In Winterswijk zoeken we in de eerste plaats naar de bus naar Bocholt. Dat blijkt een belbus geworden te zijn, dus dat schiet niet op. Naar Vreden gaat er om kwart voor één een bus, dus we hebben nog ruim de tijd. We gaan eerst maar eens de winkelstraat in op zoek naar het VVV. Die vinden we niet, wel een HEMA en een Kruidvat! Shoppuh! Bij de HEMA me ingehouden en alleen een grotere maat van Hendrikje haar geboortepakje gekocht, donkerblauw met hele fijne streepjes en twee paar slofjes. Ze hebben wel hel erg veel heel erg leuke dingen hoor, misschien in Amsterdam toch nog een keertje gaan kijken. Bij het Kruidvat nog naar van alles gekeken, maar alleen vochtige doekjes gekocht. Toen was het al te laat voor de bus naar Vreden, dus op zoek gegaan naar een tent om wat te drinken en te eten en te voeden, want Hendrikje laat weer van zich horen.
Op een pleintje vinden we zo'n oerhollands café-restaurant, waar we iedereen denken te zien verkrampen als een schreeuwende Hendrikje haar entree maakt. Rustig een flesje gemaakt en met 'tkind op tafel, een fles in de ene en een tosti in de andere even op adem gekomen. Na de zoveelste schone luier gaan we maar richting station: ik merk dat het lichamelijk wel goed met me gaat, maar dat ik nog steeds geen grote tochten moet ondernemen. Op de terugweg komen we langs de multivlaai...need I say more. Jammergenoeg hadden ze geen Christoffel op voorraad (kersen en chocoladeroommmmmmmmm), maar luxe rijst en boerenjongsvlaai (half-om-half) is ook niet verkeerd. Ons vreselijk slecht voelend en ons verheugend op onze thuiskomst missen we net een trein, maar geen nood: hier rijdt er het volgende half uur weer één!
Thuisgekomen ploffen we op de bank neer en zijn blij een magnetronmaaltijd achter de hand te hebben: we warmen een grote bak nasi met saté op en houden het verder voor gezien. Zapzapzap, lezen en naar bed.
PE - en dan denk je: achtentwintig zenders (28!!!), dat wordt een waar zap-festijn. En waar hebben we negentig procent van de televisietijd naar gekeken? Juist, BBC. Verder was er he-le-maal NIETS, allemaal al-dan-niet-reality soaps, praatprogramma's a la Ricky Lake, domme spelletjes en dan heb je het wel gehad. O ja, nog wat speelfilms op SBS 6, geloof ik.
Het winkelen in Winterswijk was een waar genoegen: een halve warme rookworst bij de Hema, een tosti in het cafe-restaurant en natuurlijk de multivlaai. Dit was geloof ik de eerste keer in m'n leven dat ik echt lekker heb gewinkeld. Niks gekocht, maar wel gekeken.
Voor diegenen die denken, hee, dat klinkt erg leuk allemaal: we verbleven in het Belegh van Groll en vlakbij ligt de Erve Kots (vreselijke site overigens), een erg leuk openluchtmuseum/herberg/brouwerij-ding waar we in maart 2002 Garva hebben zien optreden. Omdat dat concert zo uit de buurt lag hebben we er toen een weekend er-op-uit van gemaakt. In Lievelde verbleven we in hotel Reijrink en let op: speciale aanbieding deze winter: het Stamppottenbuffet! Je kunt ook leuke uitjes maken naar boekenstad Bredevoort, Groenlo (ook wel Groll(e), vandaar Belegh van Groll, Grolsch Pils etc) en met de auto is Duitsland ook erg dichtbij. Kortom, een mooie streek van Nederland voor hen die er eens in eigen (of buur-) land op uit willen.
Vrijdag 16 januari - TM
Vandaag: Tiggr, Net, Miró, Abel en Medea uit Eindhoven. We zijn het er niet over eens hoe laat ze komen: ik dacht pas in de namiddag, Paul dacht al rond een uur of één. We zijn dus al redelijk bijtijds klaar. We lezen en vermaken Hendrikje. Rond vier uur (!) zijn ze er. De kinderen zijn erg geïnteresseerd in Hendrikje en verzamelen zich rond de box om haar te aaien. Daarna spelen we spelletjes en gaan de mannen nog even met de kinderen de tuin in.
We proberen Hendrikje op tijd in bed te krijgen, zodat ze rustig blijft. Helaas heeft de kinderdrukte haar weer hyper gemaakt en duurt het een hele tijd voordat ze rustig is en in slaap valt. Om en om gaan we onder het eten naar boven om Hendrikje te troosten en we eindigen met nog een flesje. Gelukkig valt ze daar nu eindelijk van in slaap. Ik zie erg op tegen nog twee dagen visite, want het wordt er natuurlijk niet rustiger op. Ze moet maar zoveel mogelijk naar boven in d'r eigen bedje.
We eten erg makkelijk vanavond: spaghetti met saus. Paul en ik eten van één bord en de kinderen uiteindelijk uit de pan, lekkere kneiboel dus. Om een uur of acht worden de Danoontjes verorberd, laatste plassen gedaan en de spullen gepakt: ze hebben nog een uur of twee voor de boeg. Als ze nog geen minuut wegzijn, vind ik een paar schoentjes onder de bank. Meteen op de mobiel gebeld en ze komen terug. In de gietregen sta ik buiten om de twee schoentjes de auto in te gooien, hoeven ze die waarschijnlijk nu lekker warme auto niet meer uit. Nog een keer zwaaien en dag 5 is voorbij.
PE - leuk om ze allemaal weer te zien, edoch, voor mij was de grote verrassing Medea, die is flink gegroeid en is inmiddels een echt meisje geworden, heel lief, maar niet te: precies goed. Tiggr en Net hadden nog - naast hele leuke kleertjes en bijtringen - wat van 'onze' spulletjes die we voor de emigratie aan ze gegeven hadden meegenomen: de olifant die we op onze huwelijksreis in Praag hadden gekocht (hij loopt van een plankje naar beneden) en mijn voorleesboek, let wel, het boek waar ik uit voorgelezen ben: De Lapjesprins en andere sprookjes, door Arno Guldemond. Da's nou echt jeugdsentiment.
Zaterdag 17 januari - TM
Vandaag is het de beurt aan mijn ouders en zus met man en kinderen om Hendrikje (weer) te bewonderen. Kees en Jona hebben haar nog niet in levenden lijve gezien, dus ik ben benieuwd! Er is beloofd dat er taart wordt meegebracht en de verwachtingen zijn hooggespannen: wordt het een eigenmaak of een koop? Om kwart voor elf arriveert de karavaan in twee auto's en mét mama d'r cognactaart. Mjammjammjam! Hendrikje wordt honderduit be-oht en be-aht. Wat is ze groot geworden! Jaja, dat wil wel, met al die flessen melk.
Jona vindt het allemaal nog een beetje vreemd en klampt zich vooral aan z'n vader vast, terwijl Femke het allemaal erg leuk vindt. Ze zijn allebei alweer zo vreselijk gegroeid: Jona heb ik een half jaar geleden nog gezien en Femke in november. Femke is nu echt een kleine tante geworden, een stuk langer geworden, nog weer wijzer en liever. Moeilijk te beseffen dat ze nog maar 4,5 is.
Er zijn natuurlijk ook weer allemaal kadootjes meegenomen: een blauwe Ikeabuigbeer, een Ikea ballennet en een knispervogel. Alles gaat de box in en ter bewondering aan ons meisje aangeboden. Hendrikje gaat daarna snel aan de fles, want al die drukte maakt d'r toch wel wat ongedurig. Daarna lekker in d'r bedje boven even uithijgen.
Als de buiken beneden beginnen te rommelen, staan we voor de keuze: nu boterhammen en vanavond pannenkoeken in Erve Kots (ja, zo heet het echt: het erf van Kot) of nu pannenkoeken als lunch. Na veel gedelibereer wordt besloten dat het wel erg druk wordt om ook nog pannenkoeken te gaan eten en dat ze vroeger naar huis willen gaan, rond een uur of vier. Nou. Ik had mij er net zo op verheugd met m'n nichtie pannenkoeken te gaan eten (en ik had het eigenlijk ook beloofd) :-(.Er wordt nog wel even een wandeling ingepland, maar helaas, na een minuut of 20 begint het toch weer te regenen, dus veel verder dan het park komt men niet. Dan maar weer spelletjes doen: tante Thirs doet met Fem een Nijntje telspel en een mensen-in-elkaar-zetspelletje en bouwt met Jona een huisautovliegtuig van die plastic blokken met nopjes die in elkaar steken. Na de middagkoffie met restjes taart worden er voorzichtig aanstalten gemaakt om weer naar het Noorden te gaan. Ik doe heel hard mijn best om niet te gaan huilen, maar helaas...
We eten 's avonds magnetronlasagne en doen rustig aan. We besluiten om de volgende bezoeken aan Nederland te beperken tot één bestemming en familie, tenzij we natuurlijk een maand komen! Bijna iedereen heeft Hendrikje nu gezien als baby en de volgende keren zal de drang om haar weer aan iedereen te laten zien toch wel wat minder zijn. Dus als we gaan we of naar Annen, of naar Zuidlaren, of naar Breda, of naar Amsterdam of.... en niet enenen. Ik zou het in ieder geval fantastisch vinden om van de zomer met Hendrikje naar Annen te gaan, om dan met opa naar het zwembad te gaan. We zullen zien...
Zondag 18 januari - TM
Lekker vroeg op: het is droog en helder, dus met mijn dochter op stap. De weg afgelopen naar het bos en daar een onverhard pad gevolgd tot aan de snelweg. Lijkt mij niet zo'n goed plan om daar over te steken, dus ik draai maar weer om en loop dan aan de achterkant het park weer binnen. Ondertussen is het gaan sneeuwen en Hendrikje gaan slapen. Een uurtje lekker uitgewaaid: rode wangen en loopneus. Op tijd terug voor de visite vandaag.
Vandaag de tweede afvaardiging van Paul z'n familie: oma Thomassen, Sas en Vicky en Corné, vrienden van Sas en oma. Gewapend met een schoolreisjestas (krentebollen, broodjes, pakjes sap) arriveren ze rond 12 uur. De overgebleven rantsoenen worden meteen soldaat gemaakt en Hendrikje bewonderd (niet andersom!). We worden weer overladen met kadootjes: een Nijntjebestekje en bordje van Oma, een muzikaal leeuwtje met lichtgevende punkhaartjes voor aan de wieg/box én een video van de fabeltjeskrant van Sas en een mooie zachte babycombi van een chocoladebruin hemd en een cremekleurige broek van Vick en Corné. De leeuw is érg interessant gebleken toen wij hem na thuiskomst aan de wieg hingen. Omdat het deuntje erg bedeesd is (wel swingend) en de lichtjes op een beschaafd tempo elkaar afwisselen, kan hij goed in de wieg en is erg handig als Hendrikje even afgeleid moet worden (nog twee minuten voordat de fles klaar is, mama moet eerst héél erg plassen enz.). Dan is ze helemaal stil (zelfs d'r speen is dan niet meer in beweging). Nu kijkt ze regelmatig naar de leeuw, alsof ze wil zeggen: hij doet helemaal niks, hoe kan dat nou hè mam? Corné is alom geprezen en terecht voor zijn goede keuze van de kleertjes!
Vroeg in de middag krijgen we onverwacht nóg meer visite: Wim en Gerda, vrienden van oma Thomassen, die Paul vanaf z'n geboorte al kennen. Ze wonen 'om de hoek' in Neede en waren erg nieuwsgierig naar onze kleine. Ook zij brachten een klein beest mee: een knuffelbeertje. Baby's en kinderen vormen de hoofdmoot van de gesprekken van vandaag: Vicky en Corné hebben een zoontje van een jaar, Jeroen, dus die kunnen er over meepraten. Van eten, slapen, reizen en luiers, alles heeft de revue gepasseerd. Als iedereen sufge...praat is, is het tijd voor de erwtensoep met brood en katenspek! Lekker hoor! Als de Bredabende is vertrokken, moeten we pas echt in de benen: huisje aan kant, textiel verzameld, bezemen én natuurlijk alles weer inpakken. De kadootjes worden helaas af en toe harteloos in een tas geduwd, want voor economisch inpakken moet je soms wat opofferen. We zijn redelijk bijtijds klaar en gaan ook vroeg naar bed: morgen om half zeven op om de trein van negen uur te halen.
Maandag 19 januari - TM
Vroeg op. Hendrikje nog even laten liggen. Met douchen en ontbijten worden de laatste beetjes bagage aangeleverd. Paul moet dus álles (vindt hij) weer ompakken. Mijn schuld. Sorry hoor. Om kwart over acht nog naar het beheerdershuisje gelopen, om de borg op te halen. Alhoewel er drie honden het hele huisje bij elkaar blaffen: geen schoonzus van de beheerder te zien (had met haar 8.15 afgesproken). In de regen maar weer teruggesjokt. Paul laat het er niet bij zitten: hij zal d'r wel even uit d't bed krijgen. En komt terug met de 50 euro. Mevrouw heeft geen melding gemaakt van mijn bezoekje, dus waarschijnlijk lag ze nog in dromenland toen ik aanbelde.
Het regent nog steeds als we met ons hele hebben en houden naar het station lopen, bah. Het is toch iets langer als de één met de wagen loopt en de ander met een koffer (gelukkig wel met wieltjes). Net, maar dan ook net op tijd op het station. We kunnen geen kaartjes kopen, want de nederlandse rekening is zo goed als leeg en met onze Armaghpas kun je hier niet pinnen in de kaartjesautomaat. Paul zegt nog heel braaf dat hij in Zutphen dan wel kaartjes gaat kopen van Lichtenvoorde-Groenlo naar Amsterdam, ik zei: dan hadden ze maar de mogelijkheid moeten geven om met groot geld te betalen of een conducteur op de trein moeten zetten waar je een kaartje kunt kopen. In Zutphen koopt Paul twee kaartjes Zutphen-Amsterdam ;-).
Later op deze reis vinden wij deze daad van ongehoorzaamheid gerechtvaardigd, als we in Apeldoorn de intercity naar Utrecht in willen stappen en er drie man sterk aan conducteurs bij de deur staat en Paul in z'n eentje de kinderwagen in de trein laat tillen. Daardoor klapt de bak scheef, waardoor Paul niet door kan lopen en ik met de koffer bijna weer achterover de trein uitkukel. Gelukkig (nou ja) word ik tegengehouden door de deurstang, wat mij een dag later een fikse beurse plek op mijn arm oplevert. Nog napruttelend zitten we op het balkon als we ontdekken dat mevrouw waarschijnlijk van schrik d'r broek heeft volgepoept. Dus, in een wiebelende trein een erg vieze luier verschoond. Er kwam nog iemand bij op het balkon, alleen die ging heel snel weer weg... Gelukkig hadden we van die luierzakjes mee. Daarna, eveneens wiebelend, de fles gegeven.
In Utrecht maken we onze grote stop vandaag: eerst gaan we naar de stationsrestauratie waar we Síle (docente Iers) en Lies (docente vioolbouw) hopen te zien, dan naar mijn oude werkplek het Universiteitmuseum en als laatste naar oma Mulder, Hendrikje haar andere overgrootmoeder. In de stationsrestauratie is het druk, maar we weten een tafeltje te kapen van iemand die net z'n jas staat aan te trekken. Síle is al snel na ons binnen als ik op het toilet ben. Blijkt dat Síle Paul en Paul Síle niet herkend had in eerste instantie! Gezellig zitten kletsen. Wederom kadootje: een fleece spencertje met broek! Om kwart voor twaalf komt Lies gelukkig ook nog binnenstormen.
Jammergenoeg moeten we toch snel weer weg, anders komen we niet op tijd bij oma aan. We lopen naar het museum, waar we door de dienstingang naar binnen moeten omdat het museum op maandag dicht is. In de kantine is het stikdruk en ik word meteen ontvangen door Joke en Annemiek. Tot mijn grote verbazing moet ik best wel huilen... Toch lekker gewerkt daar en lieve mensen allemaal. Snif. Omdat het zo vreselijk druk is, besluit ik eerst maar even naar beneden, naar Joop te gaan. Met Joop heb ik, nee eigenlijk helemaal niet zoveel samengewerkt, als wel samen gekletst en poezen geknuffeld (stiekumme museumpoes vanuit de hortus door het raam z'n kamer in). Was goed hem weer te zien, als ook Jack van de bieb en Frans en Annemiek weer (leuke kadootjes gekregen: Dick Brunaboekje en babybespiegelingen en een bandje voor babietjes) en Joke enenen. 'K weet nu al niet meer wie ik allemaal nog gezien heb. Joost. André natuurlijk van de computers. Ellen en Jannie van het secretariaat. Jannie van de kantine. Hennie. uhm, best veel oud-collegae, Bettina, Bert, Ria, Peter de directeur. Leuk hoor. Verhalen gehoord over het nieuwe depot, klinkt goed allemaal. Boven in alle rust nog wat tosti's gemaakt van de overblijfselen van Lievelde en oma gebeld dat het later wordt. Dan toch eindelijk om half drie op weg naar oma.
Door een druk maar nog steeds leuk Utrecht naar de Zaagmolenkade waar oma (92) nog steeds op zichzelf woont. Ze krijgt wel veel hulp, want het wil niet allemaal meer zo vlot, maar ze redt zich best. Als we aankomen zijn tante Rita en oom Jan er ook al. Hendrikje krijgt eerst maar weer een fles, voordat ze naar oma verhuist. Omdat oma haar linkerarm erg pijnlijk is, kan Hendrikje alleen rechts zitten en niet te lang, dus we maken snel wat portretten van drie generaties Mulder/semi-Mulder. Oma is maar wat blij met d'r achtste achterkleinkind. Met vereende krachten, wij met de kar in de bus en tante Rita en oom Jan met de rest van de bagage in de auto naar het station gegaan. Meteen een trein naar Amsterdam Amstel.
Op Amstel worden we opgehaald door Hans, bij wie we twee nachtjes blijven slapen. Eva is nu zwanger van hun tweede kindje, werknaam Jopie. Anna is nu 2,5. We zijn benieuwd hoe die zich heeft ontwikkeld in een jaar (laatste keer gezien bij ons uitzwaaifeestje). Nog steeds in de regen komen we tegelijk aan met Eva en Anna. Dikke buik en grote meid! Anna kletst al behoorlijk en nog hartstikke verstaanbaar ook, slimme meid hoor. We maken al gauw een bed voor Hendrikje klaar, zodat die meteen bij de eerste oogwrijvingen en gapen onder zeil kan. Jopie d'r bed staat al klaar, dus als wij die naar onze logeerkamer hebben verhuisd, kan mevrouw lekker slapen.
Paul en Hans gaan vanavond, traditiegtrouw, naar het derde deel van de Lord of the Rings in de Amsterdam Arena. De eerste twee delen hebben ze ook samen gekeken, dus het was niet meer dan toepasselijk dat het derde deel volgens hetzelfde stramien werd bekeken. De vrouwen bleven achter op het plantsoen om het ongeneerd over bevallingen en baby's te hebben. Lekker hoor. Anna blijft ook nog wat langer op en kletst lekker mee, zij het over heel andere onderwerpen. Ik bel Gea op om een afspraak te maken voor morgen. Allebei hadden we twaalf uur in gedachten, dus dat was een snelle deal. Lekker naast mijn dochter in bed gekropen (bedje pal naast slaapbank) en heerlijk geslapen.
Dinsdag 20 januari - TM
's Ochtends doen we rustig aan, we schatten een klein uurtje bezig te zijn om bij Gea te komen. Paul doet nog wat boodschappen voor vanavond als Herman en Pascale en Yvon en Jerry met Pien komen eten. Daarna gaan we op pad. Als we in de tram zitten, weten we opeens niet meer zo goed hoe we ook weer van de Watergraafsmeer bij de Kinkerstraat moeten komen, 7, 17, 14? We stappen op Paul z'n intuïtie uit bij de Wijttenbachstraat en nemen daar tram 3 geloof ik. Die rijdt dus heel lang om. We waren dus een beetje te laat bij Gea, die speciaal de werklui voor de deur had gevraagd of ze om twaalf uur de boel vrij konden maken... Toen we aankwamen, kregen we van één van de werklui op ons kop: 'jullie zijn te laat!' Gea laat ons gelukkig nog wel binnen... Tom en Saar zijn nieuwsgierig als ze ons zien. Of ze nou nog weten dat wij wij zijn weet ik niet, maar ze waren in ieder geval niet bang. Tom is ontzettend afgevallen: hij heeft nu echte pootjes! Saar is wel hetzelfde gebleven. Met lekkere warme broodjes met komijnenkaas bekijken we al het grut en moeten lachen om Tom die het huilen van Hendrikje niet goed wist te plaatsen: 'moet ik nu hard weghollen of moet ik d'r nu een mep verkopen?'
Na Gea gaan we naar het Leidseplein, heel langzaam, want ik merk dat gisteren en vandaag duidelijk teveel zijn geweest voor mijn lijf. Mijn keizersneesnee doet zeer (binnen) en jeukt (buiten) en ik ben heel heel erg moe. Als we ook nog naar Paul z'n oude werk lopen, ben ik helemaal gaar en vertrek vroegtijdig met de tram naar de HEMA. Daar nog de boxslang kopen en nog eventueel ander leuks. Pufpufhijghijg van mijn kant, huilhuil vanuit de draagzak, dus niet uitgebreid winkelen: snel de beoogde aanwinsten betaald en weer naar buiten en lopen, vooral veel bewegen. Hendrikje is inmiddels met haar voetjes in mijn kruis beland, ze zakt steeds verder weg en vindt dat niet LEUEUEUEUEUEUEEUK! Bij een grand-café even snel de draagdoek opnieuw omgedaan, mevrouw zit weer op de juiste hoogte. Neemt niet weg dat ze het nog steeds uije vindt! Dan maar meteen naar Mulligans voor een fles. Helaas, Mulligans gaat pas om vier uur open en ik ben er al om kwart voor. Mmm. Even op en neer naar de Kleine Komedie (gebouw altijd open voor kaartverkoop). Daar bij de garderobe alvast een fles gemaakt voor straks en weer een rondje Rembrandtplein gelopen.
Nog een keer langs Mulligans: gelukkig open. Alleen is de barman zich alvast aan het oppeppen en heeft knoeihard vooral geen Ierse muziek aanstaan. Gelukkig mag ik binnen en is onze komst al aangekondigd, dus Hendrikje mag gewoon nog even doorhuilen tot die langverwachte fles eindelijk doel raakt. Even later komen Steef en Paul samen binnen en terwijl Paul met z'n oudcollega kletst, hangen Steef en ik in opperste bewondering boven ons meisje (zie foto in beeldverslagen). Het wordt niet echt druk: Herman en Pascale komen alvast een voorproefje nemen op vanavond en Kees komt ook even spieken. Daarna op naar de spaghetti en de visite.
Op het Archimedesplantsoen is iedereen al gearriveerd en we kunnen eindelijk Pien bewonderen! Lekker ding en groot: Hendrikje is een maand ouder dan Pien (precies!) maar is maar een ietsepietsje groter. Ze is wel al duidelijk wat levendiger en meer geïnteresseerd in wat er om haar heen gebeurd. Ik leg Hendrikje na de filmsessie lekker in d'r bed en moet mij beheersen om mij niet zelf ook in bed te laten ploffen, want ik ben keikapot. Ik denk niet dat ik vanavond meega naar Mulligans: mijn lijf doet zeer, ben moe en kan mij niet voorstellen als gezellige tafelgenoot in Mulligans. Ik hoop maar dat er niemand speciaal voor mij komt... Wel alvast wat dingen klaargelegd om morgen in te pakken, maar vroeg naar bed.
PE - 's Ochtends boodschappen gedaan bij Albert Heijn, een nummer vijf. Sjongejongejonge, wat een keuze. Vanavond komen Herman en Pascale en Jerry en Yvonne (en Pien) eten en ik houd het makkelijk: pasta! Tijdens het boodschappen doen zie ik een mevrouw met een kopje koffie rondlopen en daar was ik nou net aan toe (geen idee hoe al die apparaten bij Hans en Eva werken) dus op zoek naar het koffiezetapparaat. Inderdaad! Gratis koffie. Jummie.
Op de terugweg nog een paar bossen tulpen voor Hans en Eva gekocht. Ik dacht, wat een enorme bossen, maar al gauw blijkt dat de papiertjes dienen om een bos of tien bijelkaar en rechtop te houden. Dan maar twee van ieder.
In de tram op naar Gea. En daar blijkt al gauw dat we de schaalgrootte van Amsterdam zijn vergeten, we doen er iets langer over dan geschat en zijn inderdaad, maar wel naar goed Iers gebruik, te laat bij Gea. Het weerzien is er niet minder hartelijk om. Met Gea gaat alles goed, alhoewel ze nog steeds wat met d'r gezondheid kwakkelt.
Na Gea hadden we een kort middagje shoppen gepland: Thirs wilde naar de Hema en ik naar Lush. Bij het Leidseplein aangekomen kan ik het toch niet laten even bij Fjällräven (na Friluftsbolaget nu Naturkompaniet) binnen te wippen en Hjalmar werkt er nog steeds. Ik krijg nog een verlate loonstrook en slecht nieuws: Nicole is in november vorig jaar overleden... Toen ik er werkte zat ze al zwaar onder de medicijnen en wist ze al dat ze niet meer erg lang te leven had, maar toch, zulk nieuws komt toch hard aan. Ze was een lieve meid, een goede collega en ondanks alles altijd opgewekt. In dit soort gevallen lijken alleen clichées toepasselijk: het leven is niet eerlijk.
Thirs gaat op weg naar de Hema terwijl ik nog wat met Hjalmar sta te kletsen. Ik ga op weg naar Lush en word in de Leidsestraat staande gehouden door een jongen die een marktonderzoek aan het doen is: of ik van kaas houd? Nou, dat doe ik wel. Ik word afgevoerd naar een bovenverdieping aan een gracht en krijg een glaasje water en twee bakjes kaas. We werken wat vragenlijsten af en het blijkt om Leerdammer te gaan: één van mijn favoriete kazen die ik niet al te vaak koop: het is altijd zo op. Veel te lekker dat spul. Voor de moeite krijg ik een cadeaubon ter waarde van vijf euro. Toch mooi meegenomen!
Bij Lush sla ik twee stuks shampoo en twee stuks deodorant in en mag, omdat ik meer dan twintig euro uitgeef, nog iets uit de winkel uitzoeken. Alleen producten die in 2003 gemaakt zijn en de keuze is niet moeilijk: m'n favoriete zeep 'Karma' ligt ook in de aanbieding.
Bij de Hema kom ik Stefanie, een medestudente van Thirs van de Reinwardt, tegen en samen gaan we op zoek naar Thirs. Thirs is nergens te bekennen en we gaan samen naar Mulligans waar Thirs inderdaad al achter de cola zit. Martin tapt een lekkere pint Guinness voor me en terwijl Stefanie en Thirs bijpraten word ik op de hoogte gebracht van de laatste nieuwtjes. Het komt erop neer dat er niets is veranderd. De enige veranderingen die ik kan bespeuren zijn nieuwe metalen asbakken en sensoren op de urinoirs die ervoor zorgen dat ze vanzelf doortrekken. Kees Huyser komt ook nog even binnen wippen om Hendrikje met eigen ogen te aanschouwen en ook Herman en Pascale komen nog even langs.
We beginnen al wat achter te lopen op het schema en gaan wederom met de tram naar Hans en Eva. Herman en Pascale gaan op de fiets en als we aankomen zit iedereen al lang en breed achter de sjampoepel! Da's een verrassing. Jerry en Yvonne en Pien zijn er ook en de babies worden uitgebreid be-ooooht en be-aaaaht. En niet te vergeten: op de diverse digitale media vereeuwigd.
Hans en Herman nemen het koken op zich en we passen met z'n allen aan de enorme tafel in de keuken, one big happy family. Hendrikje ligt al in d'r bed boven en door de babyfoon horen we d'r wat huilen: d'r gewone huilen voor het slapen gaan, niks speciaals en normaal laten we d'r huilen, maar doordat iedereen het hoort voelt Thirs zich toch gedwongen om voor de vorm even te gaan kijken. Inderdaad, niks aan de hand.
Het is allemaal vreselijk gezellig en voor we het weten is het al veel te laat: we hadden nog een tweede sessie bij Mulligans. Thirs blijft thuis en Hans en ik gaan op pad. We hadden gezegd dat we er om half negen zouden zijn, maar uiteindelijk komen we om tien uur binnenkakken. Nou schijnt het dat ik de naam heb niet altijd op tijd te komen en naar goed Iers gebruik ga ik ervan uit dat men zich waar vriendelijke mensen en Guinness in overvloed zijn prima een paar uur onledig kan houden en voel me daardoor niet al te schuldig, maar ik hoop van harte dat er niemand boos is weggelopen. Mocht dat wel zo zijn: hierbij mijn excuses.
Het lijkt dat we niet echt een handige avond hebben uitgekozen: er is vanavond pub-quiz. De hele pub is dus afgestampt en bij tijd en wijle moet iedereen z'n kop houden omdat de quizmaster (Barry) de vragen voor de volgende ronde door de microfoon bekend maakt. Toch heeft dit allemaal Wammes en Jeroen niet afgeschrikt en beiden begroeten me, met een pint Guinness in hun hand. Kijk, die hebben het begrepen :-) Leuk ze weer te zien, over en weer geïntroduceerd en na een tijdje gaan we met de quiz meedoen. We staan gevieren luidkeels de antwoorden te bespreken; ik doe dat iets te luidkeels en word door Barry (over de microfoon) verzocht vooral m'n mond te houden. Oeps. Een naburig groepje heeft door dat we een redelijke algemene kennis hebben en begint ons als hun denktank te gebruiken. Leuk om het op het scorebord te zien: voordat we werden ingezet hadden ze ongeveer drie antwoorden van de tien goed, erna ongeveer zeven.
Een gezellig avondje uit. Bleek toch een goede avond te zijn om in Mulligans te zijn: veel vaste klanten waren er ook, hier en daar een babbeltje gemaakt. Kees was er ook weer, Fried ook en nog veeeeeeeeel meer. Niet te laat naar huis gegaan: morgen redelijk vroeg op: tijd voor de reis huiswaarts.
Woensdag 21 januari - PE
Hehe... weer thuis. Heerlijk. Nederland was leuk, het was heerlijk om familie en vrienden weer te zien en naar hartelust te shoppen, maar toch, Nederland blijft aanvoelen als een goed verzorgd poppenhuis en dat werkt op mij nogal benauwend.
's Ochtends afscheid genomen van Hans, Eva en Anna. Het was een heerlijk verblijf, leuk om ze weer te zien en heel raar, het voelde alsof we ze een paar weken niet meer hadden gezien, in plaats van bijna een jaar. Nou was dat trouwens veel het geval: doordat we dit dagboek bijhouden, weet iedereen precies wat we gedaan hebben. En als je vraagt: hoe gaat 't met JULLIE, dan hoor je eigenlijk altijd alleen de belangrijkste dingen, dus je bent zo uitgepraat. En daardoor voelt het net alsof je elkaar pas geleden nog hebt gezien en heb je tijd om gewoon lekker gezellig bijelkaar te zijn.
De reis ging alweer buitengewoon voorspoedig. We moesten wel even wachten op de bus en sjongejonge, wat een chagerijn, die buschauffeur. Toen we eenmaal onderweg waren waren we in een vloek en een zucht op Duivendrecht en vanaf daar ook weer zo op Schiphol. Het inchecken ging voorspoedig, maar ik werd wel BIJZONDER intiem gefouilleerd. De meneer was nog eerst bezig met de kinderwagen toen ik af ging en ik begreep tijdens het fouilleren waarom die mevrouw die niets stond te doen mij niet even nam. Daar zijn ze niet flauw in. Maar wat ik wel weer raar vond: ik word nog net niet tot in m'n bilspleet gefouileerd, maar m'n hakken sloeg-t-ie over... Vreemd.
Toen we net door de douane waren maakte ik nog een misplaatst grapje waar Thirs helemaal van over de rooie ging. Ik zei tegen Hendrikje dat ze die bolletjes niet moest laten knappen. Gelukkig hoorden de mensen van de douane het niet, het blijkt (wist ik niet) dat douane-beambtes geen gevoel voor humor hebben...
Thirs gaat met kinderwagen (mochten we meenemen naar de gate) door, terwijl ik nog even twee sloffen shag haal. Een pakje shag kost in Nederland €4.25, hier £9.03. Dat scheelt nogal. We voelden ons nu al geroutineerde reizende ouders: alles ging een stuk beter, we waren prima op tijd klaar om te boarden. Na een voorspoedige vlucht kwamen we prachtig op tijd aan in Belfast. Daar hebben we, van het onverwachte kraamcadeautje van onze huisbaas Claire, lekker luxe een taxi genomen naar Armagh. Hoe dichter we bij Armagh kwamen, des te breder werd de grijns op m'n gezicht. Heerlijk. Echt weer thuis. Het huis stond er nog, een lekker stapeltje post, een hele berg spam en flink wat leuke mailtjes.
Ik dacht, laat ik nog even controleren wat mijn diensten zijn voor de rest van de week en potverdorie, ik was er om half vijf, hadden ze me mooi ingepland voor vijf uur. Nou, ik dacht het niet. Meteen een stokje voor gestoken. Ik was keikapot, ze hadden helemaal niets aan me gehad. Komt bij dat ik echt tot en met woensdag vrij had genomen, maar ik had me wel wat ongelukkig uitgedrukt in het Engels, vandaar de verwarring. Dus gelukkig, toch nog vrij. Boodschappen gedaan en 's avonds lekker Chinees gegeten! Jummie. Nog wat gehannest en heel vroeg gaan slapen: om negen uur naar bed, om half tien gaan slapen. Enne... oja, Brian is vanavond nog langsgeweest. Hij had zich wat zorgen gemaakt omdat de brievenbus open stond (die blijft gewoon hangen als je d'r wat enthousiast post doorheen doet). Dat geeft helemaal aan waarom we zo blij zijn weer thuis te zijn. Gewoon, de kneuterigheid, mensen die even langskomen om gewoon wat te babbelen. Heerlijk.
Enne... meteen daad bij het woord gevoegd: Hendrikje slaapt nu op d'r eigen kamer! We vonden 't een mooie gelegenheid, eindelijk weer in d'r eigen bedje, om dat bedje maar meteen even in d'r eigen kamer te zetten. En het lijkt erop dat 't prima werkt. Eindelijk eer van m'n werk.
Donderdag 22 januari - PE
Heeeeeeeeeeeeeeeeeerlijk geslapen. Wat HEBBEN we toch een lekker bed! Voor de geïnteresseerden: Greensleep. Nou moeten we zeggen dat het bed bij Hans en Eva ook ERG lekker sliep, maar toch, d'r gaat niks boven je eigen bed.
Hendrikje had ook lekker geslapen in d'r nieuwe omgeving en Thirs vertelde me dat Hendrikje d'r ogen had uitgekeken in bed en tijdens het verschonen. Het lijkt dus een succes te zijn! Vandaag besteed aan het beantwoorden van de e-mails, het uitvogelen van het wangedrag van ons btopenworld-account en natuurlijk het verwerken van de foto's.
Vandaag zijn ook de voorbereidingen getroffen voor de migratie van uilleann.nl: de server waar de site op stond wordt verhuisd en de beheerder gebruikt deze gelegenheid graag om de server op te ruimen en alle 'vage' sites te verwijderen. En uilleann.nl is één van die vage sites: ik ben net een vriendje van een vriendje te ver en ze willen, heel begrijpelijk, wat meer overzicht. Vandaar dat uilleann.nl niet meer oogluikend door een technische universiteit in het zuiden des lands wordt gehost, maar door de inmiddels u welbekende Tiggr. De snelheid van de verbinding zal een pietseltje achteruitgaan, dus iets meer geduld graag, maar over niet al te lange tijd hoopt Tiggr een snellere verbinding te hebben. Het belangrijkste is, de site blijft online! Dankjewel Tiggr! Maar... er KAN dus iets niet gaan zoals gepland, niet dat ik dat verwacht, Tiggr kennende, maar je weet maar nooit. Dus niet meteen in de virtuele pen klimmen als de site geen sjoege geeft.
En dus, jawel, om vijf uur weer aan het werk. Even onwennig, allemaal kleine veranderingen: andere merken (blijkt tijdelijk vanwege een feestje van Coca Cola waar ze hun eigen merken wilden hebben, we hebben normaal Bass merken), er zijn nieuwe notenmachines, van die Sahara dingen, geloof ik. En volgende week een nieuw menu. Ik heb overigens ontdekt waarom ik deze week zo weinig gestort heb gekregen: vakantiegeld wordt hier BIJZONDER zwaar belast. Honderd pond extra belasting betaald. Nou ja! Goed dat ik het weet.
Dara kwam nog eten: hij had zichzelf buitengesloten en Ann had vanavond ouderavond op school (ze is lerares). Dus ja, dan moet je toch ergens een hapje eten :-) Was gezellig, misschien dat ik morgenavond bij 'm langs ga voor een paar tunes. Weer een redelijke avond voor fooien: ruim zeven pond. Niet slecht voor een rustige avond.
Vanavond de rest van de foto's verwerkt en ik ga nu pitten want ik moet morgen weer om tien uur beginnen en we hebben 46 man gereserveerd staan voor de lunch dus dat wordt flink aanpoten.
Oja, Alan heeft me nog gevraagd of ik interesse had in extra nachtdiensten. Worden extra betaald. Gewoon als ik een korte dienst heb doordeweeks aan het einde nog wat langer door. Mmmmm, erg verleidelijk. Zeker omdat het allemaal andere dingetjes zijn: achter de receptie zitten, backups maken, roomservice, mise en place voor recepties etcetera. Maar even met 'her indoors' over hebben :-)
TM - Ik heb het er niet vaak meer over gehad, maar sinds vandaag is Hendrikje een flessekind. Ik ben gestopt met afkolven: ik had vreselijke last van mijn armen gekregen door mijn oude RSI-klachten en daardoor kolfde ik al minder en werd de voorraad ook steeds minder. Ik heb in Lievelde nog twee keer op een dag gekolft, maar in Amsterdam ben ik teruggegaan op één keer en terug in Armagh heb ik aangekeken of ik zonder kolven kon. Dat lukte, dus nu is die fase officieel voorbij. Ik hoop dat het bij een eventueel volgend kindje wel lukt.
Vrijdag 23 januari - PE
Zo, vreselijk druk dagje achter de rug: twee groepen met de lunch, één van 28 man en één van 18 man. En daarnaast nog de gewone aanloop. Maar, lekker om zes uur naar huis.
Bij thuiskomst Dara gebeld en die was gisteren vergeten dat-ie vanavond Linda McCann naar het vliegveld ging brengen, dus lekker Frost zitten kijken. Over Frost gesproken, het schijnt dat het hier HEEL erg koud gaat worden, op het nieuws hadden ze het over de Big Freeze! Maar, het schijnt ook maar een paar dagen te duren.
Thirs is vandaag naar de hypotheker geweest! De eerste resultaten lijken hoopvol en we houden u op de hoogte. Volledig eigendomsrecht gaat niet lukken, daar er bestaat iets van een stichting die aan mede-eigenaarsschap doet. Voor ons zou het er op neer komen dat we per maand 75 pond minder kwijt zijn en van de kosten die we maken is tweederde aflossing van de hypotheek en eenderde is een soort huur. Het klinkt ingewikkeld en dat is het ook, maar het ziet er wel erg veelbelovend uit. Zijn we misschien over een tijdje huiseigenaren! Nou ja, voor een stukje :-)
Tiggr heeft het voor elkaar en het is allemaal volledig geruisloos gegaan, zoals ik toch wel verwacht had. Fantastisch. Wat wel een vreemd gevoel is (ik weet waar die computer staat, als-t-ie inmiddels niet een nieuw plaatsje gekregen heeft), is dat als ik aan het uploaden ben dat Tiggr dan de harde schijf hoort ratelen enzo. Geeft je toch een gevoel van virtueel met elkaar verbonden zijn, weetjewel. Doet me ook denken aan het invullen van m'n timesheets bij Agency (een van m'n vorige werknemers) op DE 11e september: die server stond een paar honderd meter van de Twin Towers.
Ik heb besloten op het aanbod van Alan in te gaan. Het kan nooit kwaad, het levert meer geld op en ik leer nieuwe vaardigheden en het staat goed op m'n CV. Gewoon rustig aan beginnen en dan zien we wel hoe m'n lijf erop reageert. Ben benieuwd.
BIJNA nog vergeten: dit weekend staat Robert Burns (de helaas te vroeg gestorven Schotse dichter) in de spotlight, een dezer nachten is het Robert Burns night, en we hebben vanavond toepasselijk aardappelpuree met turnip (een raap) en haggis gegeten! Jummie!
TM - Inderdaad naar de makelaar geweest met Hendrikje in de kar. Blijft heel stil: kijkt vol belangstelling naar alle lichtjes en posters in de kamer. Wat betreft de hypotheek hebben we pech: we kunnen hooguit 40.000 pond lenen en het huis stond vorig jaar te koop voor 65... Jammer. Maar een sgaan bekijken wat we dan gaan doen: blijven huren, twee banen, ander huis kopen?
's Middags belt de financieel adviseur weer op: hij was iets belangrijks vergeten. Via de overheid is een instantie in het leven geroepen die mensen helpt een huis te kopen dat eigenlijk buiten hun bereik ligt. Er zijn voor alle gebieden in Noord Ierland maximum prijzen vastgesteld voor de huizen die hiervoor in aanmerking zouden komen. De koper neemt de gewenste hypotheek en koopt minimaal 50 % van het huis (gaat in stappen van 12,5) en de intantie koopt de rest. Zolang je de rest van het huis niet koopt, betaal je maandelijks een huurbedrag aan de instantie. Zo hebben mensen met een laag inkomen toch de kans om die eerste stap op de onroerendgoedmarkt te maken. Klinkt erg interessant! Omdat ik nog niet snap wat ik hierboven al heb geschreven, spreken we af dat Paul en ik samen volgende week nog een keer langskomen.
Zaterdag 24 januari - PE
Een aanrotzooidagje: ik was HEEL erg moe. Thirs ook, dus ik ben om zeven uur toen Hendrikje luid te kennen gaf absoluut niet meer van plan te zijn nog een dutje te doen met dochter naar beneden gegaan en heb Thirs nog lekker laten slapen. Enorme poepluier verschoond en d'r lekker in d'r pyama gelaten. Thirs kwam rond een uur of tien naar beneden, waarop ik prompt weer naar boven ging om nog verder te slapen.
Korte middag dus, maar ik heb wel nog wat filmpjes in elkaar geflanst. Dara en Ann zijn nog even langsgekomen en hadden cadeautjes bij zich: een lekker stuk Stilton (aanbieding Sainsbury's) en een haggis (dito). Thirs is vandaag voor het eerst bij de Lidl geweest en dat ziet er erg veelbelovend uit. Goed en goedkoop. Ann vertelde dat ze iedere donderdag met de auto erheen gaat, mag Thirs meerijden. Da's handig. Thirs kwam ook nog iemand tegen onderweg die iedere dinsdag naar een soort moederontmoetingsclub gaat en Thirs gaat aanstaande dinsdag mee.
Het geboortebewijs van Hendrikje is vandaag voor de derde keer op de post gegaan voor de kinderbijslag. De eerste keer had de belastingdienst het keurig teruggestuurd, maar we kregen later een briefje of we het nog een keer op wilden sturen omdat ze vergeten waren er een fotokopietje van te maken. Dus nog een keer opgestuurd, maar nu raakte het hele ding zoek. Dus NOG een keer opgestuurd, kosten om het nieuwe bewijs te krijgen worden vergoed door Royal Mail. Da's toch netjes.
Thirs heeft vandaag de koe bij de hoorns gevat toen ze bij Hillock's langs liep (ligt op weg naar/van Lidl) en ze heeft drie metalen stangen en zes beugels gekocht: we hebben nu een handdoekenrek in de douche. Eindelijk. Was een kwestie van je even een kwartier kwaad maken... Stuk sneller dan mijn rek dat nog steeds boven stond om opgehangen te worden...
Het was vanavond weer een vanouds druk avondje: de Tyrone Gaelic Athletics Association had weer een avondje: receptie van 600 man. Ik begon om vijf uur en was om kwart over vier thuis. Even douchen en dan naar bed! Truste!
TM - 's Avonds om half zeven naar het theater met Hendrikje voor Burns Night. Het is nog niet zo heel druk en ik parkeer Hendrikje tussen het struweel, zodat ze nog even verder kan slapen en ik even rond kan kijken. Al snel kom ik Sally en Werner tegen die een tafel vlak bij 'tkind uitzoeken. Gezellig zitten kletsen en afgewacht wat er gaat gebeuren: er moet een Haggis ergens vandaan komen, die traditiegetrouw op Burnsnight wordt gegeten. De goede man heeft er zelfs een ode aan geschreven. Iedereen begint langzaam (aan onze tafel in ieder geval) erge honger te krijgen en, gelukkig, om half acht horen we vanuit de grote hal highlandpipes! Voorafgegaan door Eamonn Curran's zoon op de highlandpipes wordt een echt Haggis (schapemaag gevuld met van alles schaap) op een 'zilveren' plateau binnengebracht. Ann (van Dara) reciteert vervolgens de ode aan de Haggis door Robert Burns. Verstaan doe ik het bijna niet, met dat schotse accent, maar het is er niet minder leuk om. Als in de laatste regel de Haggis gegroet wordt, is het tijd voor eten! Helaas zitten we niet strategisch en moet ik nog wat langer wachten. Maxl ontdekt trouwens al dat Hendrikje d'r ogen open heeft en ze heeft duidelijk wel zin in een lekker hapje. Als zij haar fles op heeft, biedt Sally aan haar even bij zich te houden, terwijl ik eten ga halen.
Hendrikje houdt zich prima bij Sally, ligt lekker warm om zich heen te kijken, terwijl ik een erg lekkere Haggis verorber. Als toetje is er bavarois, mmmm. Als alle toetjesschaaltjes zijn opgeruimd, begint het muziekprogramma: er wordt gespeeld, gedanst, gezongen en gereciteerd. Het is erg gezellig, want er zijn toch veel mensen en ook vooral veel kinderen. Ik zie Joe en Joan nog zitten die Hendrikje nog nooit of slechts heel even hebben gezien. Ze wordt van alle kanten bewonderd en ik krijg een plekje aangeboden aan hun tafel. Als ik zeg dat ik al een plekje heb en ik alleen even wilde wandelen, roepen ze allemaal: o ja hoor, ga maar even wandelen, wij passen wel op Hendrikje. Ja, dat was niet de bedoeling! En, alsof ze weet waarover we het hebben, begint Hendrikje te piepen, dus ze komt bij mij op schoot naar het dansen kijken. Rond een uur of negen begint ze te knikkebollen en leg ik haar maar weer in de wagen.
Joe ligt dan inmiddels een uiltje te knappen op de bank en ik raak met hem aan de praat als hij even een oog opendoet. Hij wil graag meehelpen de huiszangsessies op poten te zetten, hij is daar erg enthousiast over en loopt over van de ideëen. Ook meldt hij dat waarschijnlijk met één van zijn dochtertjes naar het Johhny Doran Festival gaat. Als ik zeg dat wij ook gaan, is een lift snel geregeld (zij hebben vijf kinderen met bijpassende auto, dus daar kunnen wij nog makkelijk bij)! Da's mooi! Hendrikje wil ondertussen niet slapen, is veel te druk met giebelen, maar wrijft wel bijna haar ogen uit d'r hoofd. Tijd om naar huis te gaan.
Zondag 25 januari - PE
Pffffff... geslapen en geslapen en geslapen. 's Middags nog wat stukjes en toeristische informatie toegevoegd aan het al enorme verhaal van Thirs over ons bezoek aan Nederland. Om vijf uur weer aan de slag en... die Burns night kon ik wel op mijn omvangrijke buik schrijven (in hoofdletters past 't er ook nog makkelijk op): er is vanavond een personeelsuitje en onze manager blijkt besloten te hebben iedereen om negen uur vrij te geven, behalve zichzelf, een andere Paul die in z'n eentje beneden een receptie moet runnen en mij. Ik moet in m'n eentje dus de hele Callan bar runnen, dus naast het gewone barwerk ook nog tafels afruimen en schoonmaken, een stel hardleerse tieners afpoeieren die drank willen maar DUIDELIJK nog geen achttien zijn en een stel dorstige hotelgasten bedienen (na sluitingstijd)... Tot overmaat van ramp begonnen ze ook nog eens hot whiskeys en koffie enzo te bestellen en en en toen was de melk OOK nog op en AAAAHHHHHH!!! Gevolg was dat ik pas om kwart over twaalf klaar en om half één thuis was, in plaats van elf uur. Dankjewel Barry.
Thirs blijkt enorme buikpijn te hebben, geen idee waar het aan ligt, ze heeft het al een paar dagen, maar alleen maar 's nachts. Da's toch vreemd...
TM - Vandaag bij toeval een advertentie gevonden van het sportcentrum hier in Armagh: ze hebben een Parent & toddler session in het zwembad! Leuk, daar wil ik heen. Jammergenoeg kan ik vandaag geen zwembroekjes vinden met ingebouwde luier die Hendrikje al aankan. Misschien volgende week meer geluk. Ook zijn er yogalessen en fitnessochtenden voor vrouwen. Ik denk dat ik om te beginnen maar eens een korte cursus yoga ga doen. Dan kan ik mij weer wat in vorm brengen en langzaam aan wat hardlopen gaan denken.
Ik heb inderdaad een paar dagen heftige buikpijn gehad 's avonds en 's nachts, heel vervelend. Het leek alsof ik iets verkeerd gegeten had, maar overdag verdween de pijn weer. Gelukkig is het nu weer over. Ik dacht even dat ik nu echt ongesteld zou worden, had er ook een keer hevige hoofdpijn bij, maar nee. Nog steeds geen Russen, mijn tante of vlaggen te bekennen.
Maandag 26 januari - PE
Nou, het blijkt dat de Robert Burns night hartstikke leuk was. Potverdorie. Goed uitgeslapen, was helemaal keikapot. Fiddle geoefend, filmpjes gedaan en jawel, we zijn weer eens met z'n drieën boodschappen gaan doen. Erg gezellig. Thirs was room vergeten voor de quiche en we hebben er toen maar een leuk uitje van gemaakt. Lekker stappen.
De quiche. Sja. Thirs heeft alles gesneden en toen ben ik weer eens ouderwets gaan kokkerellen en die quiche (spruitjestaart) is ZO goed gelukt, dat we hier een soort recept geven, de hoeveelheden moet je zelf maar bedenken. Het was echt heel erg lekker.
Spruitjestaart
Maak van bloem, een snufje zout en wat water een mooi deeg. Maak er een bal van en laat die rusten in de koelkast. Terwijl die deegbal in de koelkast ligt uit te hijgen, kun je het volgende doen: zet de oven aan op ongeveer 200 graden. Bak spekjes, champignons, ui en flink veel knoflook in een mooie braadpan en laat het zo goed als droog bakken. Snufje peper kan geen kwaad. Zout hoeft niet. Goed blijven roeren. Kook de spruitjes in een andere pan. In een schaal doe je een kuipje ricotta (in de aanbieding bij Sainsbury's) en room. Verkruimel daar een royale hoeveelheid Blue Stilton (gekregen van Dara en Ann) in en klop alles tot een mooie gladde massa. Maakt niet uit als er nog wat klontjes Stilton in zitten, smelt vanzelf. Snoepen mag nog, maar zo niet meer: klop er vier eieren doorheen. Het is nu nog lekkerder om van te snoepen, maar wel op eigen risico.
Haal het deeg uit de koelkast en rol het uit tot een soort pizzabodem. Een wijnfles werkt prima als je geen deegroller hebt. Dit was de fles van een Siciliaanse Shiraz Cabernet Sauvignon, rolt erg goed. Bekleed een beboterde bakvorm met het deeg en doe daar het spekjesmengel in. Hussel daar de goed uitgelekte spruitjes doorheen en giet er uiteindelijk het ricotta/stilton mengsel overheen. Even goed cacaobussen en het ding kan de oven in tot-ie gaar is.
Zet na het bakken de oven uit, maar laat 'm wel open staan, dan wordt de keuken lekker warm.
Na de quiche naar pipes les en daarna vroeg naar bed.
Dinsdag 27 januari - PE
Vroeg op! Een hoop te doen vandaag, nou ja, ik wil de filmpjes af hebben en dat is gelukt! Joepie! Verder nog wat aan de site bijgewerkt en muziek gemaakt. Thirs gaat met Hendrikje naar een baby-/peuter-/moeder-theekrans en ondanks dat het in de First Presbyterian is (op een steenworp afstand van ons huis) heeft het helemaal geen reli bijsmaak. Het is 50p per keer, maar daar krijg je toast en thee en limonade voor. Thirs vindt 't voor herhaling vatbaar en zal wederom verslag doen.
Ik had nog een beetje deeg over van die quiche gisteren en heb van allerlei restjes (onder andere de laatste Stilton) een Calzone geïmproviseerd. Jumjumjum. 's Avonds naar fiddle les en het ging bijzonder goed: we hebben een flink aantal tunes herhaald en VIER nieuwe tunes geleerd. Het wordt aanpoten want in april is het Annual Concert en ik moet dus bij het pipes groepje meespelen, bij het fiddle groepje EN in de finale. In de finale moet ik wel kleur bekennen: pipes en fiddle kan je niet tegelijk spelen dus ik moet kiezen. Oh oh....
Na de fiddle les eventjes tv gekeken, daarna dagboek gedaan en zo naar de pub! Ik ga weer naar de sessie. Eventjes maar hoor, want morgen WEER vroeg op: dan gaan we naar PropertyLink voor meer informatie over het gezamenlijk huizen kopen.
Zo... dat was weer ouderwets gezellig. Goede sessie, oude bekenden weer gezien en lekker bijgebabbeld. Cillian was er ook dus we hadden voor de verandering weer eens pipes. Nog een pint op de gezondheid van m'n vader gedronken: die's vandaag jarig!
TM - Vandaag naar een toddlerochtend geweest. Op de gok, ik wist niet precies of er een minimumleeftijd verbonden is aan een toddler, meestal zijn kinderen van maximaal vijf, maar minimaal? De ochtend wordt gehouden in de kelder van één van de kerken hier op de Mall, dus lekker dichtbij. Ik bel vantevoren nog even op om te vragen of de ochtend doorgaat, maar de vrouw die het organiseert is er niet: ze is naar de toddlerochtend! Mooi! Om een uur of tien richting de kerk gelopen: alles dicht en donker. Is het wel de goeie? Er zijn namelijk drie presbyterian kerken aan de Mall. Toch nog even teruglopen. Oeps, is inderdaad een andere kerk dan ik dacht. Met veel gebonk weet ik de kar een trap af te krijgen naar een open deur. Nog een open deur. En nog een open deur. Maar verder helemaal niemand.... Hendrikje is toe aan d'r derde fles, dus het wachten wordt gedood door een lurkende Hendrikje. Dan, gelukkig, om half elf komen er twee vrouwen binnen waarvan er één wist dat ik er zou zijn: Tracey. Aardige vrouw, ongeveer vijf jaar ouder dan ik, met één van haar kinderen. Andere vrouw, Mary, is een oma die met haar kleindochter altijd komt. Langzaamaan verandert de lege en zeer evangelistische kelder in één grote kinderspeelplaats: trampoline, mini-aut's, puzzels en zelfs voor Hendrikje is er een babygym. Het blijkt dat ze erg blij zijn met wat 'jong' bloed, want alle baby's van vorig jaar zijn groot geworden (nee?!) en het is leuk om een grote leeftijdsgroep te hebben. Hendrikje is dus de jongste.
Ik klets met een stuk of zeven vrouwen, speel met Hendrikje op de grond, terwijl andere kindjes af en toe een kijkje komen nemen. Hendrikje krijgt steeds rooiere wangen en begint heel af en toe te piepen: tijd voor een dut. Als ik haar in de wagen leg, duurt het niet lang voor ze in slaap valt. Diverse moeders zijn verbaasd dat ze met de herrie gewoon in slaap valt. Hi, mijn meisje! Als afsluiting krijgen we om kwart over elf thee/koffie met toast/koekjes/cake. Voor een ochtendje betaal je 50 p, nou ja eigenlijk betaal je voor de thee enzo. Ik vond het heel erg gezellig en ga zeker vaker: het is leuk om met 'soortgenoten' te praten en om Hendrikje eens wat andere gezichten te laten zien. Als ik thuiskom, ben ik helemaal opgeleefd. Ik heb goede plannen voor mijzelf: cursus doen, babyzwemmen, deze club bezoeken. Ik wil wat meer sociaal bezigzijn. Ook wil ik proberen de zangsessie opnieuw leven in te blazen door het te verplaatsen naar de woonkamer/keuken van deelnemers.
Woensdag 28 januari - PE
Ik moet vanmiddag om 1 uur beginnen en we gaan vandaag nog naar de Property Link, dus redelijk op tijd op. Om kwart voor elf precies staan we bij Property Link en na even wachten krijgen we onze financieel adviseur Paul te spreken. Het zou inderdaad voor ons mogelijk zijn het huis te kopen, met het co-ownership scheme. Volgens dat principe hoeven we voor maar de helft van de waarde van het huis een hypotheek af te sluiten, de rest wordt door de stichting betaald. De maandelijkse lasten bestaan dan voor ongeveer tweederde uit het afbetalen van de hypotheek en voor éénderde uit huur die je aan de stichting betaalt. Wanneer je financiële situatie beter wordt kun je het gedeelte van de stichting stukje bij beetje onderbrengen bij je eigen hypotheek. Mochten we het huis verkopen, dan is alle winst voor onszelf. Dus er zijn alleen maar voordelen, waarbij de voornaamste is dat tweederde van de huur niet meer weggegooid geld is. En we staan eindelijk op de property-ladder. Wel helemaal onderaan, maar toch...
Maar... er zijn ook nadelen... namelijk: de initiële kosten. De stichting vraagt aan borg, juridische en taxatiekosten vierhonderd pond. Dat zijn we altijd kwijt. Dan heb je ook nog de taxatiekosten van de hypotheekverstrekker (Halifax) van bijna tweehonderd pond. Halifax geeft geen hypotheek van honderd procent voor ons deel van het huis, maar iets van 97 procent, waardoor we ook nog eerst bijna duizend pond moeten betalen. En dan hebben we de belasting nog: wanneer je een huis koopt van meer dan zestigduizend pond, moet je 'stamp-duty' betalen. Ook nog zeshonderd pond. Al met al moeten we ons nu dus, willen we het huis echt gaan kopen, helemaal het leplazerus gaan sparen om iets van tweeduizend pond bijelkaar te krijgen. Of natuurlijk zevenduizend pond als we een truc toepassen van het huis kopen voor 59.999,99 pond en de rest contant betalen aan Claire voor de 'fixtures and fittings'. Is helemaal legaal, maar dan moeten we daar wel de contanten voor hebben. Moeten we maar eens goed over nadenken.
OVERIGENS... Toen we dus terugkwamen uit Nederland, vonden we ineens een verrassend grote hoeveelheid mailtjes over emigreren en onze site enzo in onze mailbox. Allerlei Ierland-enthousiastelingen die op onze site zijn gekomen doordat iemand (ene Gerhard) op de cloggies-site onze site had genoemd. Die cloggies-site is een MSN-groep die speciaal is gewijd aan Nederlanders in Ierland. Nou is het voornamelijk de Republiek die ze daar bespreken, maar toch, wij zijn hier ook echt Ierland. En prompt kregen we allemaal mailtjes van mensen die op vakantie willen naar Noord-Ierland en willen weten wat ze moeten bezoeken en van mensen die Ierland-gek zijn en ook een site hebben (zoals Herman en Conny) en mensen die ook naar Ierland gaan emigreren, zoals Melanie en Danny. Met Melanie en Danny hebben we inmiddels wat e-mails gewisseld en het blijkt dat de zus van de moeder van Danny vlak bij Armagh woont. Ze hebben allerlei baby-spulletjes over (de jongste is achtenhalve maand) en die komen t.z.t onze kant op! Dank! Enne... heel veel succes met de verhuizing!
OOOOOOOOOOverigens... ik wil nog even wat recht zetten: in het berichtje van Gerhard op de cloggies site staat: "De site is wellicht ook interessant voor muziekliefhebbers, daar de mannelijke helft van dit paar muzikant is." Klopt, maar de vrouwelijke helft van dit paar is OOK muzikant, ook al speelt ze dan stemband en geen 'echt' instrument...
Om negen uur ben ik weer thuis van 't werk en was eigenlijk van plan om eens een avond helemaal niets te doen, maar ben lekker vroeg naar bed gegaan en heb nog wat gelezen.
TM - Hendrikje heeft sinds vanochtend aan haar rechterhandje een dikke, rode pink en wijsvinger. Ze worden steeds dikker en roder, het lijkt wel of ze gaan exploderen! De dokter gebeld, maar die heeft morgenochtend pas spreekuur. Meteen een afspraak gemaakt. Gelukkig lijkt het Hendrikje geen pijn te doen, maar het ziet er wel eng uit. Haar tandjes zijn al aan het groeien en ze kauwt vreselijk op haar handen. Het zal dus in ieder geval daar mee te maken hebben, maar of het nou een ontsteking is of iets anders?
Donderdag 29 januari - PE
Zo... ik ben weer helemaal bij met het dagboek, nu is het echt aan Thirs om nog vanalles bij te werken. Ze is naar het ziekenhuis met Hendrikje: Hendrikje heeft opgezwollen vingertjes, geen idee wat het kan zijn. De dokter weet 't ook niet. Vandaag boek uitgelezen (eindelijk) en dus het dagboek bijgewerkt. Ook nog wat aan de electriciteit lopen sleutelen, een kachel doet 't niet, maar kan niks vinden en nou moet ik echt weg naar m'n werk. Daaaaaaagggg!!!
Zo, weer terug van m'n werk en het begint toch zorgwekkende vormen aan te nemen: vanavond stond ik vanaf negen uur alleen samen met Orlaith in de bar. Normaal zou dat best te doen zijn, maar niet wanneer men weet dat er een man of zeventig voor een conferentie blijft overnachten... Om twaalf uur klaar, bar geeneens gesloten en 'ongeveer' schoongemaakt overhandigd aan de night porters. Als dit nog een keer gebeurt ga ik klagen bij Barry: mensen moeten langer wachten op hun drankje/eten, het eten staat te lang bij de keuken te wachten om opgehaald te worden, je kunt niet meer goede service bieden en na verloop van tijd gaat het ziekteverzuim omhoog.
Als ik thuis kom staat Thirs me op te wachten: we hebben een mailtje uit de vriendenkring gekregen met erg slecht nieuws. Het hakt er flink in, maar we zullen er hier verder niet op ingaan. Na nog wat gepraat en geknuffeld te hebben ga ik me douchen en Thirs naar bed.
TM - Bij de huisarts wordt niet duidelijk wat er nou met Hendrikje haar handje aan de hand is. Ze wil liever dat we voor de zekerheid naar het ziekenhuis gaan om de kinderarts ernaar te laten kijken. Dus, met de bus naar Portadown, naar de A&E-afdeling, accidents & emergencies voor kinderen. Gelukkig hoeven we niet te lang te wachten, maar dat kan Hendrikje niet zoveel schelen: ze poept een broek vol, die dus meteen verschoont moet worden én wil tegelijk een fles, nu-nu-nu-nu. Pfff. De kinderarts kan er ook niet te veel van zeggen, hij heeft zoiets nog nooit gezien! Afgaande op de kleur en dikte van de vingers en het handje, gaat hij uit van een ontsteking en schrijft een antibiotica voor. Morgenochtend moeten we dan weer langs komen om te zien of die antibiotica aanslaat.
Thuis de eerste dosis naar sinaasappel ruikende prut in d'r keeltje gespoten. Verschrikte blik en stijve kaken rond een open mond:'wat moet ik hiermee?' Snel een fles in d'r mond et voilá: het medicijn is ingeslikt. Nu maar zien of het zin heeft.
Tijdens het tv-kijken bedenk ik mij dat ik het toch doe: de tondeuse over mijn hoofd! Wel met het hoogste opzetstuk hoor! Jammergenoeg werkt de tondeuse niet goed bij mij en moet ik meer met de schaar afknippen. Ik knip weer zo'n tien centimeter eraf en, verrek, het staat nog leuk ook! Ik laat het dus maar zo. We zullen binnenkort een foto maken van mijn nieuwe coiffure.
Voor het naar bed gaan wil ik nog even snel emails lezen en slaat mij de schrik om het hart door slecht nieuws van vrienden. Ik blijf op om het Paul te vertellen. Ik ga naar bed om half één en slaap slecht.
Vrijdag 30 januari - TM
Vroeg op: we moeten om 10.25 bij het ziekenhuis zijn. Alles gaat erg voorspoedig, we zijn om tien uur al binnen. Hendrikje slaapt als en roos in de draagdoek tegen mij aan. Ze heeft iets minder rode vigers, maar ze heeft toch wat bijwerkingen: ze huilt erg veel en krijgt tot huilens toe luieruitslag (waar ze anders nauwelijks last heeft). Thuisgekomen is ze niet tot bedaren te brengen en huilt ze anderhalf uur aan één stuk. Uiteindelijk besluit ik haar maar weer in de draagdoek te doen en wat heen en weer te gaan lopen in huis. Na een hele tijd valt ze eindelijk in slaap en slaapt ze van kwart voor vijf tot half acht aan één stuk. Daarna nog een fles, schone broek en meteen weer d'r bed in. Ze valt als een blok in slaap, 't arme kind.
PE - De site van de Armagh Pipers Club geupdate! Toch wel weer even mee bezig geweest, aangezien de site tot de geboorte van Hendrikje keurig is bijgewerkt, maar van d'r geboorte tot nu helemaal geen aandacht heeft gekregen. Aangezien nu alles weer redelijk terug naar normaal is, kan ik daar ook weer aan gaan werken.
Alleen, als ik de wijzigingen wil uploaden kom ik d'r niet in! Waarschijnlijk te lang niets gedaan en nu is m'n wachtwoord verlopen, ofzoiets. Dan maar even de vorige webmaster, Alphie, mailen en vragen wat er aan de hand is. Het is al wel redelijk laat, dus dat wordt waarschijnlijk volgende week voordat hij terugmailt en ik kan gaan uploaden.
Het werk in het hotel bestaat vanavond uit het laven van jagers. Het is raar volk: veel oude Ierse boeren: eeltige handen maar wel veel geld. Geen fooien. Wel wat fooien van de band die is ingehuurd om de mensen tijdens de wijnreceptie te vermaken. De mensen laten zich graag bedienen en de avond bestaat dan ook voor het grootste gedeelte uit het klaarmaken van bestellingen voor de floor staff. Het team dat we vanavond achter de bar hebben is erg goed op elkaar ingespeeld en we laten om vier uur 's ochtends de bar helemaal schoon en bevoorraad achter na een erg prettige avond werken, liep allemaal gesmeerd.
Het blijkt trouwens dat ik aan Malachy, de manager van het hotel, en niet aan Barry, de bars manager, toestemming had moeten vragen om 's nachts extra uren te draaien. Malachy vindt het niet goed, dus ik ga gewoon na het normale werk naar huis. Alan en Malachy moeten het samen maar uitvechten, ik zie wel.
Zaterdag 31 januari - TM
Hendrikje heeft tot zeven uur doorgeslapen, lekker hoor. Daarna was ze erg wakker en vrolijk, dus aangekleed, flesje en naar beneden. Paul was pas om vier uur thuis, dus die kan boven wel wat rust gebruiken. Beneden mevrouw in bad gedaan, iets kouder water dan normaal om haar alvast voor te bereiden op het zwembad. Desondanks wordt ze heerlijk rozig en slaapt na een vijf minuten huilen in een diepe maar korte slaap. Half uurtje later is ze weer wakker. Ondertussen afwas gedaan en mijzelf gedoucht, hebben we dat tenminste ook weer gehad.
Planning vandaag: alle losse klusjes die nog liggen van vorige week, zonder mij daartoe verplicht te voelen én naar Sainsbury's: ik heb een nieuwe manier gevonden om daar goedkoop boodschappen te doen. Bij tijd en wijle worden er producten uit het assortiment gehaald en die producten krijgen dan een rood prijskaartje. Soms scheelt het driekwart van de prijs. De meest interessante afdeling hiervoor is de babyvoeding. Ze verkopen vrij veel biologische potjes met fruit en groentes en daar zijn er deze week een stuk of vier van die uit het assortiment gaan! Meestal zijn ze nog een hele tijd goed, dus kunnen we bewaren tot de tijd rijp is. Ik ben van plan Hendrikje zoveel mogelijk met de pot mee te laten eten, voor zover dat kan, maar ja, gezien al onze andere goede voornemens en het uiteindelijk resultaat daarvan.... Potjes zijn vooralsnog voor reisjes en reizen.
Zohé, voor een kleine tien pond een hele la vol biologische babyvoeding! Dat was nog eens goed boodschappen doen.
Hendrikje is niet zo blij met de antibiotica, dus ik heb ook nog maar een tube tandjesgel gekocht. 's Avonds bij het naar bed gaan is ze weer huilerig. Als ik een beetje gel op haar onderkaakje/tandvlees smeer, valt ze prompt in slaap. Snel nog een keer de gebruiksaanwijzing gelezen of het niet te veel was, maar nee. Ze heeft lekker doorgeslapen tot zeven uur 's ochtends en was weer haar vrolijke ik.
PE - We zitten vanavond WEER in de paarden, dit keer lange afstandsrijders. Het is een klein gezelschap: ongeveer tachtig man en ik sta in m'n eentje achter de kleine congresbar. Aardige mensen, voornamelijk uit de Republiek en ze zijn allemaal erg goed gemanierd. Ze drinken nauwelijks, op een kleine harde kern na, en ze gaan er na een uur of twee prijzen aan elkaar uitreiken weer vandoor. Op een kleine harde kern na. En die kleine harde kern blijkt heel erg hard en ook heel erg plakkerig: ze zijn maar niet weg te krijgen. Meevaller is wel dat ze erg goed fooien geven: aan het eind van de avond heb ik bijna vijftien pond verdiend!
Omdat ik niet van uit m'n neus peuteren houd heb ik de tijd maar gedood met het goed schoonmaken van de bar en het reorganiseren van het voorraadhok. Lekker avondje, gewoon fijn m'n eigen gangetje gegaan.