dagboek • november
van de emigratie van Thirza en Paul naar Armagh, Noord-Ierland
dagboek
2006
05
04 03 02 01
2005
12 11 10 09
08 07 06 05
04 03 02 01
2004
12 11 10 09
08 07 06 05
04 03 02 01
2003
12 11 10 09
08 07 06 05
04 03 02 01
2002
12
links
kathrijn
hendrikje
beeldverslagen
armagh city
waarom armagh
de aanloop
dublin '98
dublin '99
uilleann pipes
Vandaag naar de verloskundige. Vanaf werk loop ik in twintig minuten naar de praktijk en da's best snel. Heb dan ook 's avonds een beurse baarmoeder. Moet ik maar niet meer doen, zo snel lopen. Afijn, bij de verkundige is alles goed, alleen maakt ze weer een hele toestand van de data. Ik werd er best een beetje zenuwachtig van: de baby zou volgens mijn cyclus ouder moeten zijn. Maar als de baby ouder zou zijn, dan klopt de echo toch niet. En als de echo wel klopt, dan is er dus iets mis met de baby. Dit heb ik allemaal niet gezegd, maar ik moet mij er toe zetten om de echo aan te houden als datumbepaling. Met 14 (11) weken krijg ik een intake-onderzoek in het ziekenhuis hier en een uitgebreidere scan. Hopelijk blijft Truus in hetzelfde tempo groeien, dan gooi ik die hele cyclustoestand overboord. Dan is de echo de termijnbepaling.
)
Op het werk druk aan de slag met een subsidieaanvraag die voor vrijdag binnen moet zijn. Maken we wel goede kans op. Gelukkig is het een simpele aanvraag en kunnen we het online invullen, dus het moet lukken het op tijd in te leveren.
Thuisgekomen komt de geur van versgebakken brood mij tegemoet: de broodmachine is er! Mooi apparaat en heel vaak door het venstertje turen komt er eindelijk een bruin broodje uit. Lekker, mwah. Het is mooi brood, het is alleen niet zo mijn smaak brood: gewoon bruin. We gaan zeker experimenteren en alles netjes afwegen. Paul heeft pas na het eerste brood een digitale weegschaal gekocht die op de gram nauwkeurig meet. Dat is wel nodig als je precies 7 gram gist nodig hebt!
Laura kan morgenavond oppassen, dus ik kan naar de genealogiecursus! Na spruiten, gehaktbal en aardappelpuree kijk ik half in slaap naar Shrek 2. Grappig, maar niet zo leuk als de eerste. Lekker vroeg naar bed.
PE - Kort nachtje. Gisteren late dienst en Hendrikje heeft nog niet door dat je dan een beetje uit wil slapen. Heel vroeg (een uur of tien) wordt er aangebonkd: de broodbakmachine is er. Een Inventum BM86. Ik wist niet dat Inventum zo specifiek Nederlands was: er is hier niet aan te komen. Maar goed, Tiggr zei dat ik een Inventum moest kopen, en gelukkig bood Ziezotec in Zoetermeer uitkomst: dat bedrijf levert in heel Europa voor vijftien euro verzendkosten, zolang het product onder de vijf kilo is.
Dus, meteen na de komst van het apparaat erop uit. Eerst nog even naar Brian om de cd met foto's van de launch af te leveren (er schijnt weer wat van in de krant te komen). Brian vertelde me dat de begrafenis van Dave afgelopen donderdag een mooie gebeurtenis geweest is, een goede 'send off' met honderden pipers van over de hele wereld. Zijn familie was diep onder de indruk en enorm verbaasd: het blijkt dat ze nooit helemaal begrepen hebben waar die jongen nou helemaal mee bezig was ('hij doet iets met doedelzakken'), laat staan dat ze wisten hoe Dave gewaardeerd werd in de pipersgemeenschap. De pipers hebben ook vanalles over Dave's pre-pipes era geleerd, men wist bijvoorbeeld wel dat Dave 'ingenieur ofzoiets' geweest was, maar niet dat hij meegewerkt heeft aan het ontwerp van de Humber Bridge.
Na Brian door naar Sainsbury's: meel kopen! En gist en zout enzo. Ik ga voor volkoren, houd ik van EN het test meteen het langste programma: de machine heeft een 'extra zwaar rijsprogramma voor volkorenmeel'. Maar da's dan ook inderdaad LANG: het hele proces duurt drie uur en 32 minuten. Morgen maar eens het kortste programma uitproberen: witbrood. Het afwegen van de ingrediënten is een beetje natte vinger werk: je moet tot op de gram nauwkeurig afwegen en het enige weegschaaltje dat we hebben is het inmiddels denk ik bijna dertig jaar oude Weight Watchers weegschaaltje van mijn moeder waar steeds het bakje van af plettert. Maar... het lijkt te lukken.
Terwijl het brood staat te rijzen, gaan we er weer op uit: eten voor vanavond halen en, helemaal geïnspireerd door het brood besluit ik dat we vanavond gehaktballen gaan eten. In de aanbieding vind ik aardappels en spruitjes, we zitten geramd. Door naar Woolworths om de lang verwachte Shrek 2 op te halen (gaaaaaaaaaaaf) en naar De Winkel Op De Hoek om een keukenweegschaal te kopen. Ik weet precies wat ik wil en het enige wat ik aan dat rund in de winkel gehad heb is dat ze me liet zien waar de weegschalen stonden. Ik wil een digitale weegschaal die tot op de gram nauwkeurig weegt, die in ponden (lb) en kilogrammen kan wegen en die een nul-knop heeft. D'r staan er drie die dat kunnen, maar het rund mompelt iets van 'mompelkweeniemompel', dus ik neem het heft maar in eigen handen. Er staat er zelfs een die vijftien pond is afgeprijsd en die wordt het.
Met alle consternatie rond het broodbakken en gehaktballen bakken wordt het alsmaar later en Hendrikje redt het niet meer, dus Thirs rent nog even heen en weer naar de Sainsbury's om een potje voor d'r te halen. Edoch, het streven was er, nu de timing nog. Thirs kookt meestal vroeg genoeg dat Hendrikje gewoon met de pot mee kan eten, ik daarentegen houd nogal van flink wat kruiden en specerijen waardoor Hendrikje bij mij meestal uit een potje krijgt. Maar, dus, vanavond voor het eerst geprobeerd Hendrikje mee te laten eten, alleen niet gelukt.
En Hendrikje? Die heeft vandaag voor het eerst 'mamma' gezegd ('pappa' lukte d'r al maaaaaaanden) EN ze heeft weer een mandarijn zitten eten. Is ze dol op, mandarijnen.
Dinsdag 2 november - PE
Drrrrrrrrrruk dagje! 's Ochtends, na een heel kort ochtendslaapje van Hendrikje, eerst naar Caoimhín: de computer is met geen mogelijkheid online te krijgen. Niets kunnen vinden en ik heb ze aangeraden de helpdesk te bellen, naar mijn idee ligt het niet aan de computer. En inderdaad, 's avonds, na fiddle les, doet-ie het plotsklaps weer, zomaar, zonder dat we er iets aan hebben veranderd...
Na Caoimhín door, meel kopen! Drie soorten gehaald: Granary, wit en wit met stukjes. Ben benieuwd! Ook nog een zak wortelen en rookworst voor de peeënstamp vanavond. Eenmaal thuis is Hendrikje heel erg moe, ze krijgt een fles van me en om kwart over één gaat ze d'r bed in. Wassen gedraaid, afwas voor het grootste gedeelte gedaan, 's middags al aardappelen en wortelen geschild en in de pan gedaan, ingrediënten klaargezet voor het brood. Met zo'n digitaal weegschaaltje stelt een brood bakken helemaal niets meer voor :-) Leukleukleuk!
)
Vlak voordat Lorcan langskomt om met z'n nieuwe camera's te spelen en over z'n website te praten, begint Hendrikje te huilen. Ik haal d'r naar beneden om d'r weer aan te kleden, maar ze is zo moe dat ik 'r na het verschonen van een enorme strontluier weer in bed doe. Als Lorcan weer vertrekt ga ik weer druk aan de slag met het koken, brood bakken, afwassen en wassen in de droger stoppen. Net voordat Thirs thuis komt om half zes, wordt Hendrikje wakker. Ongelooflijk. Ze heeft ruim vier uur liggen pitten!
Enne.... het is nu wel gelukt! De hutspot is op tijd klaar en het lijkt erop dat Hendrikje ook dit weer erg lekker vindt. Zelfs de rookworst gaat er goed in! 's Avonds naar fiddleles, Thirs naar genealogiecursus en Laura past op. Als ik thuiskom heerst er een vredige rust en de zoete geur van warm witbrood komt me tegemoet. Wat een prachtig broodje!
En dan verder, de boze wereld. Wie gaat er winnen, Bush of Kerry (zo heet-ie toch?). En Theo van Gogh vermoord. Sja, wat moet je DAAR nou van zeggen. Ik hou me maar lekker bij zoete broodjes bakken...
TM - Vandaag op het werk een drukke bezoekersdag: er komen twee mensen om 'mijn' archief te bekijken. Ik kan mooi mijn beginnende database uitproberen, en het werkt! Ik ben er erg verguld mee. Het is trouwens de eerste keer dat ik zo uitgebreid bezoekers help en het geeft een goed gevoel. Jammergenoeg voel ik mij niet zo lekker en moet een paar keer even naar buiten om een luchtje te scheppen.
)
's Avonds naar de genealogiecursus, gaap. Er wordt niet veel nieuws verteld en de avond is vooral leuk vanwege de sociale nazit. Nou ja, ergens zal ik wel wat leren en het staat goed op mijn cv.
Woensdag 3 november - TM
Lekker gewerkt. De dozen van 'mijn' archief nog eens geordend en de subsidieaanvraag verder uitgewerkt. Ik maak met onze camera wat foto's van het archief en van wat losse stukken. Moet ik alleen wel naar huis om ze te verwerken. Dat was geen probleem. Thuisgekomen gaan we samen aan de slag en maken een print en een digitale versie. Afijn, drie uur later (het ging niet zo goed als we dachten)lopen we met z'n drieën naar de bieb terug: Paul gaat naar Argos, Lidl en Peacocks voor cd-roms, speculaas en pyama's voor Hendrikje.
's Avonds in een vlaag van verstandverbijstering de wc en het bad geschrobd. Daarna op de bank gehangen en nog met de koptelefoon op staan swingen.
Donderdag 4 november - TM
Moe. Ik wil van alles maar heb zo'n uitgeknepen citroen gevoel. De afwas blijft dus staan, de was wordt niet gedraaid en de appeltaart wordt ook niet gebakken. 's Middags wel naar IGL om weer wat te tikken, maar van harte gaat het niet. Lekker gelunched, dat wel: bij de Pilgrim's Table een groot bord salades gehaald met wat frietjes. Als ik thuiskom en Hendrikje blijkt nog op bed te liggen, ga ik ook maar even plat. 's Avonds eten we met z'n tweeën poffertjes uit een pak, lekker makkelijk. Ze gaan er goed in bij Hendrikje en als ik als toetje met een mandarijn zwaai, stuitert ze bijna de stoel uit! Vroeg in bed, maar Hendrikje wordt de laatste week steeds rond een uur of elf huilend wakker. Vanavond dus ook toen ik net lekker opgewarmd in bed lag. Gelukkig was ze met een halfje melk snel weer vertrokken.
O ja, we gaan 27 november naar de sinterklaasintocht in Belfast van de Nederlanders in Noord-Ierland vereniging! Een ontmoeting met de nieuwe ambassadeur op de 22e slaan we maar over: onhandige tijd en tja, wat moet je daar verder?
Vrijdag 5 november - TM
We hebben vandaag een schokkende beslissing genomen! Wat wat, zullen jullie zeggen? Geven ze allebei hun baan op en beginnen een B&B aan de noordkust, komen ze terug naar Nederland, wat, wat???? Nee hoor. We kopen dit jaar een kerstboom.... We horen nu met ontzetting de klap aan waarmee wij in een ieders achting zijn gedaald. Wij, zo principieel en en en. Ja, we weten het. Maar vorig jaar was de hele midwinter en oud en nieuwperiode toch een rare en ook niet zo leuke periode. Ik in mijn eentje met mopje thuis, Paul werken, andere mensen allemaal met andere dingen bezig. We hebben natuurlijk wel een leuke kerstdag gehad bij Werner en Sally, maar over het algemeen voelden we ons toch wat zielig. Nu, dit jaar dus een kerstboompje met houten versierselen. Ik heb bij de Lidl al leuke versieringen gezien en die wilde ik toen eigenlijk al kopen, maar ja, we doen niet aan kerstbomen hè. Nu ga ik maandag dus alsnog die doos kopen. Lichtjes hebben we al en verder zien we dan wel wat we gaan doen.
's Avonds is er weer trad @ the Trian. Ik heb geen oppas en baal dat ik niet kan. Gelukkig slaapt Hendrikje heel laat in de middag en is goed wakker daarna. Ik besluit met kinderwagen en al naar het concert te gaan. Hopelijk valt ze vanzelf in slaap of houdt zich rustig. Brian en Eithne zijn blij verrast mij te zien mét kind. Ze vinden het ook geen probleem, zeker niet als Hendrikje probeert uit de wagen te kruipen om eens te zien wat er allemaal buiten de wagen gebeurt. Ze is erg wakker en charmeert weer iedereen van de sokken. De gastmuzikanten van vanavond zien haar ook en beweren dat ze ook wel wat gewend zijn w.b. kinderen tijdens concerten. Hendrikje houdt zich goed, en gaat niet slapen. Ze klapt af ent oe op ongelukkige momenten in haar handen en slaakt wat kreetjes. Ze gedraagt zich goed genoeg om door de zangeres een slaapliedje opgedragen te krijgen "voor alle kinderen in het publiek, maar speciaal voor die lieve kleine meid achter in de zaal die zich zo voorbeeldig gedraagt!" Ze zingt Seoithín Seo in de versie van Joe Heaney. Erg mooi en ik voel mij helemaal vereerd dat ze dat voor ons Hendrikje zingt. In de pauze loop ik met de kleine naar voren om even met haar te kletsen. Hendrikje slooft zich weer uit, maar is duidelijk moe: bij het op en af klimmen van de treden verliest ze op een gegeven moment haar evenwicht en kiepert vanuit zitstand in slow motion achterover. Boehoe. Tijd om naar huis te gaan. Toch een leuke avond gehad!
Zaterdag 6 november - TM
Broodje gebakken, boodschappen gedaan, papierwinkel opgeruimd, soep gemaakt. Een rustig huishoudelijk dagje dus. Mij een hoedje gelachen om Hendrikje die niet meer op de oude manier de keukendrempel over/af wil. Eerst ging ze meestal met d'r hoofd eerst en dan een been erbij. Nu draait zich om, bibs naar de kamer en tilt dan een been over de rand. Vanochtend zat ze nog zo'n 30 centimeter van de rand af en begon al met d'r beentje te zwaaien. Even kijken. O nee, toch nog iets verder. Schuifelschuifel. Nog een keer been optillen. Nog niet! Nog een keer met de billen wiebelen. Hèhè, ze is er af!
Paul werkt van 1 tot 9 en komt om half zes even thuis in zijn pauze. Hendrikje wordt dan net wakker van een enorme middagslaap en is superfief. Speelt nog wat op het droge, dan in bad. Na een volle fles naar bed, maar daar is ze het niet mee eens. Ze ligt nu al tien minuten te mopperhuilen, maar het wordt wel steeds minder.
Zondag 7 november - TM
Grote dag vandaag: ze loopt!!! OK, het waren maar 2 stapjes, want we juichden zo hard dat ze van schrik weer ging zitten, maar ze loopt. Het begin is er. Paul werkt vandaag de dagdienst, dus Hendrikje en ik gaan chique lunchen in het hotel. Lekker warme zalm en gevulde paprika's en, wanneer het keukenpersoneel doorkrijgt dat Hendrikje bij Paul hoort, een schaaltje met wat frietjes en een worstje. Hendrikje kijkt haar ogen weer uit, is goed wakker en hapt lekker mee. Af en toe verschijnt er een grote grijns op d'r toet en gaat het vingertje omhoog: papa is in het vizier!
's Avonds gechat met de oktobermoeders en met Melanie, die haar uitgerekende datum voorbij is gegaan en nu in Nederland (is begin van het jaar naar Achill vehuisd) op de thuisbevalling zit te wachten. We duimen voor d'r! 's Avonds slecht is slaap gekomen en bijzonder slecht geslapen.
Maandag 8 november - TM
Zo gaar als een konijn naar werk. Vandaag een schema gemaakt vor elke dag, zodat ik mijn gedachten wat beter bij het werk kan houden, i.p.v. steeds te denken: ik moet eigenlijk dit ook nog doen. Zo ga ik vandaag verder met het invoeren van gegevens voor een webindex. Met tekort aan slaap, een zere rug en een opgeblazen buik heb ik het om drie uur wel gezien. Ik ga mij maar eens inlezen in die periode van de Ierse geschiedenis waar ik nu mee bezig ben, want soms snap ik niet meer wie bij wie hoort. De boeken die er in de bieb over dit onderwerp zijn, zijn zo gevarieerd dat het even duurt voordat ik een goed leesbaar boek vind. Niet dat het erg helpt, want ik kan mijn gedachten er toch niet bijhouden. Met uitgebreid thee zetten en dingen voorbereiden voor een vergadering red ik het net tot vijf uur.
Paul glundert van trots als ik binnenkom: de nieuwe scanner is er. Zo, da's een mooi apparaat. Die snapt zelf dat er 24 negatieven op de plaat liggen en verdeelt die netjes in losse files! Nog een moment trouwens om te glunderen: Hendrikje is helemaal los op lopen met de blokkenwagen: grote grijns, billen naar achteren, alles uit de weg en stappen maar. Lekker ding.
Dinsdag 9 november - TM
Heerlijk geslapen, maar veel te kort. Op het werk weer heerlijk in het archief gedoken en flink doorgewerkt. In de lunchpauze boodschappen gedaan bij de Lidl en even bij een nieuwe supergrote speelgoedwinkel wezen kijken. Goeie spullen, lekker ruim. 's Avonds naar de- gaap- genealogiecursus. Mensen wat is dat: hand out is gelijk aan powerpoint en alles op de powerpoint wordt voorgelezen. Ik vind het zonde van mijn tijd en ik kan er niet zoveel mee als ik dacht. Ik lees het 'genealogie in Armagh-boek' wel door, dan ben ik er ook. Ik denk dat ik niet meer ga.
Woensdag 10 november - TM
Boehoehoe, weer goed geslapen, maar weer niet genoeg. Ik ben zo moeoeoeoeoe! Pffff. Mijn buikje begint zich toch al een beetje te tonen (ik laat hem in ieder geval lekker hangen: 'nee hoor, ben niet dik, ben in verwachting ;-)' ). Nog steeds pijn in mijn rug, niet erg, maar vervelend genoeg om steeds te moeten gaan verzitten. Ik zal op het werk eens kijken of er een andere betere stoel is.
Leuk dagje op het werk: veel bezoekers, leuke zoekopdrachten, veel gekletst met Sinead. Wel weer gaar. Morgen gelukkig weer vrij.
Donderdag 11 november - TM
12 weken vandaag. Kan mij niet zetten tot huishoudelijke taken, lees wat, slaap wat en we gaan met z'n drietjes de stad in om te winkelen. Eindscore: kookwekker en gewone boodschappen, nou ja. We hadden veel grotere dingen in gedachten. Scheelt natuurlijk wel veel geld.
Hendrikje toch maar weer in bad gedaan en boven op bed haar fles gegeven. Daarna viel ze goed in slaap. Het heeft dus toch wel invloed op haar, dat warme bad. 's Nachts is ze nog een keer huilend wakker geworden en heeft het restje melk opgedronken en sliep toen door tot negen (!) uur.
Vrijdag 12 november - TM
Ik voel mij vandaag beduidend beter na een beetje uitslapen. Druk in de weer geweest met de laatste vluchten voor het piping festival vorige week. Eén vlucht had zoveel voeten in de aarde dat ik na vijf pogingen online te boeken en één keer onbeschoft toegesproken te zijn op een reserveringslijn even een potje heb zitten janken en heel hard op de tafel heb geslagen. Wat was ik woest zeg. Toen heb ik het na een glas cola nog een keer online geprobeerd, en hoera! het lukte. Wonder boven wonder was er opeens een ticket voor de helft van de prijs die ik eergisteren had gezien. Ik snapte er niks meer van. Maar goed, we hebben een vlucht onder budget kunnen krijgen. Nu is alles geregeld en kan ik rustig het festival afwachten!
Bij het postkantoor de mountainbikebevestigingsset voor het kinderzitje opgehaald. Morgen er op zetten en dan een proefritje maken naar de Lidl en de nieuwe speelgoedwinkel.
Zaterdag 13 november - TM
Vandaag uiterst uitgeslapen en productief dagje: stofgezogen, afgewassen, wassen gedraaid, broodje gebakken én het achterzitje op de fiets gezet! Paul zet het laatste voetstukje er op en dan gaan we 's middags een proefrondje rond de Mall rijden. Binnenshuis vond Hendrikje het al superspannend in het stoeltje, buiten schatert ze het uit zodra ik ga rijden. Van de weeromstuit blijf ik ook de hele ronde giebelen. Zo lief! Lekker hoor, met kind kunnen fietsen zonder bang te zijn met hele hebben en houden om te pletteren.
's Avonds komt Stefan, Duits/Deense piper, langs. Hij is eindelijk aangekomen. Hij zou eigenlijk gisteren via Dublin naar Armagh zijn gereisd, maar de SAS staakte, dus hij moest een dag wachten. Nu zit hij hier alleen met zijn pipes en een schone onderbroek.... Om een uur of tien zitten we allebei ongegeneerd te gapen, dus we houden het voor gezien. Er zal de komende week nog genoeg genachtbraakt worden!
Zondag 14 november - TM
Paul werkt vandaag weer overdag, dus moppie en ik gaan lunchen. Dit keer zitten we aan de heel andere kant en Hendrikje heeft mooi uitzicht op iedereen die in en uit gaat. We slaan vandaag de aardappelpuree over: ik vraag mij eerst af waarom Hendrikje haar gezicht vertrekt na een hapje. Arme kind kreeg een hap zout binnen. Paul heeft toen (service!) gebakken aardappeltjes gehaald. Niet zo lang gebleven, allebei moe. 's Avonds komt Stefan nog langs, maar Paul had al gezegd dat hij vanavond even niks wilde. Ik heb hem dus vriendelijk doch dringend gezegd dat hij morgenochtend maar moest komen! Stefan is aardig maar ook zeer eigenaardig en kan bij lang samenzijn wat vermoeiend worden! Samen op de bank gehangen en tv gekeken.
Maandag 15 en dinsdag 16 november - TM
)
Ik werk (lekker rustig ;-)) en Paulus heeft de hele dag om met Stefan muziek te maken. Laatstgenoemde moet er erg aan wennen dat er nu een klein schattig meisje ronddart dat af en toe een schone broek moet, en op gezette tijden moet eten, slapen en getroost worden. Hadden ze nog mazzel dat ze gewoon met twee pipers in de kamer kon spelen zonder te gaan krijsen! Op maandagavond is er een sessie nade pipesles en dinsdag gaan ze naar het young pipers concert, waarna ook weer tot diep in de nacht gespeeld wordt. Ze maken het niet erg laat: ze hebben nog een hele week voor de boeg.
PE - Inderdaad... Stefan is er weer en dat betekent veel spelen! Ik heb de hele week vrij genomen en heb er zin in. We spelen de hele dag, Hendrikje vindt 't prachtig en speelt en slaapt gewoon door. Het grote verschil met de vorige bezoeken is echter dat ik me nu niet volledig aan het spelen kan wijden, maar ook luiers moet verschonen, hapjes geven enzo. Stefan speelt stug door :-)
's Avonds gaan we met z'n tweeën naar pipes les en daarna naar de sessie in De Averell House. Fantastische sessie, lekker gespeeld en ook lekker gedronken. Vroeg in de ochtend vertrekken Stefan, Brian en ikzelf bijzonder vrolijk geluimd richting huis...
Op dinsdagochtend weer vroeg op: Hendrikje doen en ... pipes spelen. Inderdaad, klokslag elf uur. 't Is en blijft een Duitser. Thirs zit 's avonds vroeg wat te zappen en wie zien we daar ineens voorbij komen?!?! Dave Williams! Het BBC-NI programma SRL wijdt een heel programma aan pipes en piping en pipers en pipemakers enzo: eerst Dave (we houden 't allebei niet droog) en dan Brian en Jarlath en Tiernan en nog veel meer. Gaaf.
's Avonds tijdens het Young Pipers Concert maak ik kennis met Tonny, een Nederlandse die draailier en Northumbrian Smallpipes speelt. Ze heeft het festival ontdekt door vrienden (die overigens later deze week ook komen) die op zoek waren naar wandelroutes in de omgeving hier. Die kwamen op onze site terecht en via onze site weer bij die van het festival. Goeoeoeoeoeoed :-)
Na het Young Pipers Concert (met als ab-so-luut hoogtepunt het optreden van Éanna Ó Cróinin uit Rath Cairn) gaan we nog naar de Northern Bar, of Gildernews ofziets zoals het nu met de nieuwe eigenaar heet. Stefan en ik gaan er redelijk bijtijds vandoor: het is morgen vroeg dag en we hebben nog een hele week te gaan.
Woensdag 17 november - TM
Meer van hetzelfde, maar nu heb ik 's avonds ook wat te doen. Terwijl Paul naar het Highland Pipes concert is, ga ik naar een feestje aan de overkant van de Mall/ John Butler geeft een na-trouwfeestje voor Roisin (van de zangsessie) en Alwyn die in de zomer in heel besloten kring zijn getrouwd. Omdat ik weer geen oppas heb kunnen regelen, voer ik vanavond een groot experiment uit: met babyfoon op zak, laat ik Hendrikje lekker in d'r eigen bedje slapen. Na een huwelijksbrood gebakken te hebben (zoet als hoing, sterk als feta en groenblijvend als tijm) ga ik naar de overkant. Er zijn wat bekende gezichten: Dara en Ann, John en gezichten die ik wel eens in de stad zie. Erg gezellig, maar na een uur word ik toch wat onrustig, zou de babyfoon het wel doen. Nou ja, heb toch mijn gezicht laten zien en Paul komt na het concert ook, dus ik kan met goed fatsoen en een goed excuus naar huis. Roisin geeft mij nog een 'doggy bag' mee met allerlei hapjes die net tevoorschijn kwamen toen ik weg wilde gaan. Thuis dus eerst even bij mevrouw gekeken: in diepe diepe slaap. Daarna mijn bordje lekkere hapjes opgepeuzeld op de bank. Ik heb helemaal vrolijke kriebels: het festival begint morgen voor mij ook!
PE - 's Ochtends spelen, 's middags naar de lunctime recital: Barry Kerr en Jarlath Henderson spelen. Stefan zit op hete kolen om naar de recital te gaan, maar ik moet nog een luier verschonen, De Tas klaarmaken met fles en mandarijn en vochtige doekjes enzo, dus ik stuur Stefan maar alvast vooruit. Kan ik lekker rustig aan doen en daarbij, ze beginnen hier toch nooit op tijd. Op de foto's zie ik pas dat Barry een vreemde exta regulator op z'n set heeft zitten. Toch maar eens navraag over doen. Na de recital (en een heerlijke lunch) boodschappen gedaan en eenmaal thuis ben ik ineens Hendrikje kwijt. Blijkt ze in de bak van de kinderwagen te zitten. Ze vond 't prachtig, maar eruit ging niet echt lekker, daar heb ik d'r maar bij geholpen.
's Avonds naar een fantastisch Highland Piping Concert waar tegen alle verwachting in The National Youth Pipe Band of Scotland favoriet was en de wereldkampioenen The Field Marshal Montgomery Pipe Band ver achter zich liet. Na het concert meteen naar huis en vroeg naar bed: morgen ontbijt maken voor de Youth Band.
Donderdag 18 november - TM
Na een ochtendje pipes in de woonkamer gaan we naar de lunchsessie in de bar van het theater. Waar eerst een gewone bar was met kleine tafels en houten stapelstoelen, is nu een luxe bar met bruinleren banken en mooie tafels. Ziet er erg goed uit en als er borden met eten voorbij gedragen worden, weet ik dat ik mij het komende uur wel vermaak! Voordat ik kan gaan zitten, word ik door Caoimhín geroepen: hij wil mij voorstellen aan Patrixk Molard met wie ik veel geëmaild heb over zijn vluchten vanuit Bretagne. Ik was 'the famous Thirza', dus ik zal ook wel door Patrick met Mick O'Brien (nederlandse tionol 2001? en Drumshanbo) besproken zijn... Hendrikje krijgt als eerste wat eten en wordt weer door allerlei mensen bewonderd. Als wij aan onze superhamburger met salade gaan (en Paul ondertussen ook foto's maakt), spelen Patrick Molard (Bretagne), Balázs Istvanfi (Hongarije) en Luigi Lai (Sardinië) op hun respectievelijke doedelzakken. Er is een goede sfeer onder de mensen, de muziek is goed, het eten is erg lekker en wij voelen ons zeer gelukkig. Paul schiet zelfs vol als Luigo Lai op de launeddas heeft gespeeld, niet alleen tranen in zijn ogen, nee helemaal met trillende lip. Gekkie.
's Avonds komt Laura weer oppassen als we naar het bandconcert gaan. We/ik moet wel voor elven terug zijn, want ze moet morgen weer naar school. De Kathryn Tickell band treedt als eerste op. Kathryn Tickell speelt Northumbrian Pipes en heeft drie mannen bij zich: een gitarist, een fiddler en een boxspeler. Ze maken geweldig mooie muziek. Als ik ooit nog eens een instrument zou gaan proberen, dan wordt het hoogstwaarschijnlijk Northumbrian Pipes. Dat heb ik al wel eerder eens gedacht, maar nu werd dat nog eens bevestigd: mooi, niet te hard, prachtig solo én in een groep op te spelen en erg vrouwelijk.
Na de pauze was het tijd voor wat stevigers: een rockband maar dan met highlandpipes als sologitaar! Erg goed, maar wel knoertehard. Ik kreeg op een gegeven moment bij een hoge noot een pijnscheut door mijn hoofd, auw. Gelukkig trok het ergste weer weg, maar ik heb tot en met zondag in ieder geval een 'pipershoofd' gehouden. Na het concert vroeg ik argeloos aan Fergus hoe laat het was: tien voor elf, aaarggh! Snel naar huis om Laura af te lossen.
PE - Vroeg op en OP naar de jeugdherberg. Natuurlijk is er nog helemaal niemand wakker, dus Stefan en ik staan lekker even een kwartiertje buiten uit te waaien. Eenmaal binnen hebben we binnen de kortste keren alles klaar en alles loopt op rolletjes. Inclusief het broodroosteren en worstjes bakken (waar Molly speciaal voor is gerecruteerd). Prima!
Eenmaal thuis snel de pipes om en spelen, want we gaan alweer snel naar de lunch recital. En ja, wat dat nou was, ik weet het niet, maar ik schoot inderdaad helemaal vol van die Launeddas. Het is dan ook een fan-tas-tisch instrument, bespeeld door een van de meesters: Luigi Lai. Het zijn drie stukken riet, waar rietjes aan zitten en die gaan hupla, direct de mond in. Wat heeft dat nou met een doedelzak te maken, vraag je je af, nou... de zak wordt gevormd door de mondholte en de constante luchtstroom door circulaire ademhaling. Een soort oer-doedelzak dus, waarschijnlijk in ongewijzigde vorm ruim tweeduizend jaar oud. Walter Slosse heeft er met de Wandelende Tak ooit eens een aflevering aan gewijd. Super.
Tussendoor moet (ja - moet: ik ben dit jaar de officiële festivalfotograaf) ik nog even naar een CD-presentatie. Het is een CD die wordt geproduceerd door Gael Linn en 99% van de toespraken (en dat waren er nogal wat - gaaaaaaaap) wordt in het Iers gehouden. Blablablablabla. Maar, wel een ERG mooie CD. Concert 's avonds was super, voornamelijk Kathryn Tickell. Stefan zat he-le-maal vooraan, eerste rij. Dan een paar rijen helemaal niemand en dan de rest van 't publiek :-)
Vrijdag 19 november - TM
)
Voor het middagconcert ga ik snel angs IGL: ik wil mij nog officieel afmelden voor die vreselijk ssaie cursus. Gelukkig is Barbara er en die nodigt mij meteen uit voor allerlei andere evenementen: kerstlunch, multiculturele samenlevingscursus (wat hier nog steeds iets anders betekent dan in Nederland). Ook krijg ik een nieuw softwarepakket mee om thuis op de pc te proberen. Stefan speelt met Paul samen en Tonny, een draailierster en Northumbrian pipester uit Nederland, komt ook nog langs.
De lunchrecital is met de Kathryn Tickell Band, erg goed. Jammergenoeg had Kathryn geloof ik een beetje genoeg van de pipes: ze heeft zeker een half uur fiddle gespeeld. Gelukkig riep er op een gegeven moment iemand van boven dat ze toch echt voor de pipes waren gekomen. Toen moest ze lachen en deed de pipes weer om. Hendrikje heeft zich voorbeedlig gedragen en heeft aan de hand wat rondgestapt. De Vallely's hadden dit duidelijk nog niet gezien: in opperste verbazing gaf Brian een hengst aan Moira en Eithne om te kijken! Na het concert is er een live-uitzending over het festival door RTÉ vanuit het Studio Theater. Ik neem Hendrikje mee naar huis, Paul en Stefan gaan er wel naar toe.
's Avonds past mijn collega Sinéad op met zoon Ciarán. Het concert vanavond is met Carlos Nunez, Luigi Lai, Ann Martin en Davy Spillane & Kevin Glackin. De eerste drie optredens zijn erg goed, maar het laatste duo speelt mij veel te snel en veel te saai. Aangezien ik toch al moe ben, ga ik eerder naar huis. Sinéad en Ciarán moeten lang wachten op de taxi, zodat ik alsnog pas om half twaalf op bed lig. Paul is na het oncert naar de ceili gegaan. Hij heeft zowaar gedanst! Daarnaast heeft hij vooral veel gekletst en matig gedronken (maar dat viel alsnog verkeerd, merkten we de volgende ochtend). Hij zat samen met twee Duitsers, drie Nederlanders en een in Nederland wonende Ierse aan een tafel heeft zich opperbest vermaakt.
PE - Een uithuizig dagje. 's Ochtends spelen we wel wat, maar dan krijgen we eerst de middag recital met de Kathryn Tickell Band. Tot Thirs d'r grote teleurstelling blijkt de bassist/gitarist van dichtbij vreselijk tegen te vallen... Na de recital gaan we naar de live uitzending van het RTÉ programma Rattlebag wat een erg leuke ervaring is. Snel naar huis en weer naar het theater voor de book launch van "Rakish Paddy Blues", het samenwerkingsverband van Gearoid Mac Lochlain, Brian en Jarlath. Ik blijf en eet een hapje met de genodigden mee. Het concert is zoals Thirs al meldde: prachtig, behalve het duo Spillane en Glackin. Er werd ook geklaagd door de pipers: die twee zijn nergens anders gesignaleerd, alleen op het podium. Niet bij sessies, niet in de wandelgangen, nergens. En dat is in deze scene toch 'not done'.
En dan, die avond, ja. Ummmm. Ik DACHT dat ik me nogal had ingehouden met de drank, maar dat komt waarschijnlijk doordat ik me de laatste drankjes niet meer kan herinneren. Het was een ERG gezellige avond, leuke muziek, leuk gezelschap. En ik heb me op de dansvloer gewaagd! Da's niet vrij dansen als in een disco, maar een echte 'set'. Het was een van de simpelste dansen ("Strip the Willow"), maar het duurde alsnog ongeveer de halve tune voordat ik door had hoe het nou precies werkte, tot groot ongenoegen van mijn danspartner, Aifric (ongeveer acht jaar oud). Ik hoorde overigens later dat de muziek nog door is gegaan in de residents bar, tot acht uur 's ochtends...
Zaterdag 20 november - TM
Joe past vanochtend op, terwijl ik naar het eerste uur van de zangklas ga. Paul ligt op bed met een dikke kater, dus die beperkt zich vandaag tot het concert en foto's maken. De zangklas wordt gegeven door Brian Mullen, een lieve mollige tuinkabouter met een mooie zachte stem. We leren Thousands are sailing, niet die van de Pogues en Ra rajurum, die ik al kende maar in een its andere versie. Na het eerste uur ga ik weer naar huis, zodat we rustig kunnen luchen, voor we naar het concert in the Palace Chapel gaan. Hendrikje is moe en hangt warm in de draagzak, maar wil niet slapen. Het is een fantastisch concert, waarvan ik jammergenoeg een stuk mis, omdat Hendrikje vrolijk mee begint te babbelen met de gedichten die worden voorgedragen! Er blijkt dan nog een tweede helft te zijn, maar we gaan toch maar weg, Hendrikje begint wat onrustig te worden en Paul wil nog foto's maken tijdens de lessen.
Thuis heb ik eindelijk even rust: Stefan is al weg, dus er wordt niet geoefend. We eten makkelijk: Burger King/ pizza. Sinéad past weer op. Ciarán wordt achter de computer gezet en die vermaakt prima met een puzzelspelletje. Het World Piping concert is in één woord GEWELDIG! Allemaal solopipers die een tien minuten spelen en ter afsluiting spelen een aantal gelegenheidsformaties. De laatste groep van drie highland pipers geven mij dikke kippevel, wat ontzettend gaaf is dat. Het lijkt ook wel dat het volume niet rechtevenredig is aan het aantal pipes dat gespeeld wordt: een set klinkt veel harder dan drie sets samen. Paul gaat na het concert nog naar de festival club, maar ik heb geen puf meer. Morgen doe ik ook helemaal niks. Geen concerten, bijkomen, want het is mij toch wel vermoeiend geweest, dit festival.
PE - au, au, au. Hoofdpijn, dikke kater. Eigen schuld. Maar goed, te laat wakker in ieder geval (ondanks diverse pogingen van Thirs waar ik alleen met het kreunen van 'nee' op kan antwoorden) om naar de workshop te gaan, dus op naar de Primate's Chapel, waar een middagconcert wordt gehouden. Daarna door naar Queen's University Armagh waar de lessen worden gehouden om foto's te maken. Het World Piping Concert 's avonds is fantastisch en erg indrukwekkend was het eerbetoon aan Dave Williams: direct na de pauze werd, na een intro door Brian, de onbewerkte versie getoond van de documentaire die we eerder deze week op tv zagen. Na het concert gaan we met z'n allen op naar het Charlemont Hotel, waar de Festival Club is: een intieme avond met informele optredens.
Zondag 21 november - TM
Hendrikje wordt groot: ze loopt steeds beter en meer stapjes achter elkaar, kijkt met andere ogen naar plaatjes en wijst naar kleine details op plaatjes, ze zegt nu Bee-ja i.p.v. Beej (Berend dus), ze pakt zelf stukjes brood als het haar niet snel genoeg gaat, heeft grote interesse in naar buiten kijken, geeft netjes dingen aan ons als we daar om vragen i.p.v. ze op de grond te gooien, vind gekke bekken erg grappig en is nog steeds zo lief!
PE - Lekker uitgeslapen! Pas 's middags weer een concert in de Primate's Chapel. De concerten hier zijn erg mooi: het is klein met een fantastische akoestiek. Daarna een (gaap) lezing van Terry Moylan over de archieven van Na Piobairi Uilleann. Op zich best interessant, maar er zijn weinig mensen in het publiek en het wordt allemaal wat slaapverwekkend gebracht. Wel erg leuk was dat voor de lezing Mick en Caoimhín een impromptu sessie hadden: Caoimhín was erg onder de indruk van de akoestiek van de hal en prompt werden de tin whistles tevoorschijn getoverd. 's Avonds het laatste concert: het uilleann pipes concert in het Studio Theater. Het is weer een fantastisch festival geweest, leuk om dit jaar echt officieel meegeholpen te hebben. De keuze voor het theater was erg verstandig want het Armagh City Hotel was vorig jaar een ramp, zeker in het weekend is het daar te druk met disco-gangers. In het Charlemont hadden we een verdieping helemaal voor onszelf, was prima. Enige minpuntje van het Charlemont was het barpersoneel dat duidelijk niet aan drukke avonden gewend is.
Maandag 22 november - TM
De euforie van het festival verbleekt een klein beetje als we een mail van Patrick Molard krijgen: zijn terugvlucht is jammerlijk misgelopen en hij heeft in Parijs moeten overnachten en is met de trein toen naar Bretagne teruggereisd. Ik ga zeker klagen bij Air France, want het had geen probleem moeten zijn. Hopelijk kunnen we zowel de terugvlucht als Patrick's extra kosten terugkrijgen. Ik ga donderdag naar het reisbureau om daar navraag te doen naar een klachtprocedure.
Woensdag 24 november - TM
De afgelopen dagen cd's meegenomen naar het werk. Werkt ontspannend, cellosuites van Bach op de achtergrond als ik aan het archief werk. Joe zit de laatste tijd veel in de leeszaal te werken , dus die val ik daar niet mee lastig en de anderen zeiden allebei: hé, da's mooie muziek, goed idee!
Donderdag 25 november - TM
Bij Woolworth's een voorraadje speelgoed voor Hendrikje gekocht om van de 3-voor-2-actie te profiteren: kleurboek, doos wascokrijtjes en twee grote legpuzzels. Daar is ze allemaal nog niet aan toe, maar nu hebben we het vast in huis. Paul werkt verder aan het verwerken van de foto's van het festival: er lijkt een einde in zicht te komen.
Vrijdag 26 november - TM
Eindelijk een afspraak gemaakt bij de tandarts: 6 januari, eerder kon niet! Ook krijg ik vandaag de uitnodiging voor het intakegesprek bij het ziekenhuis, inderdaad op 10 december, dus mama kan mee!
's Avonds eten we sperziebonen en zweedse gehaktballetjes, waarvan Hendrikje vindt dat er best een hele van in één keer in haar mond kan stoppen. Daarna ben ik met een al best slaperig Hendrikje snel heen en weer geweest naar het marktplein: daar zou de kerstverlichting in het centrum en in de grote kerstboom voor de bieb worden aangestoken. Mensen kinderen, wat een volk was er de been! Vooral opgeschoten jongens en meiden die elkaar (en anderen die in de weg stonden) bespoten met deo en haarschuim. Ik heb toen ik er doorheen moest even een autoritair "hé!" geroepen, want om Hendrikje een lading deo in haar gezicht te laten krijgen, nee. Gelukkig waren ze allemaal veel braver dan ze deden voorkomen en gingen gedwee opzij. Met moeite baande ik mij een weg door de mensenmasse om Hendrikje een blik op de boom te kunnen laten werpen: op het moment supreme (10, 9, 8 enz.) kijk vol verwondering naar al die lichtjes, ze snapte er niks van. Ik heb snel wat foto's gemaakt, maar die zijn allemaal wat bewogen. Daarna snel naar huis en mevrouw na een fles in bed gestopt: geen kik meer gegeven. Morgen doen we het nog eens dunnetjes over in Belfast, maar dan met de echte Sinterklaas!
Zaterdag 27 november - TM
Op naar Sinterklaas! We gaan met de bus van elf uur, zodat we in Belfast nog tijd hebben om boodschappen te doen. Hendrikje is erg nieuwsgierig in bus en valt pas een paar minuten voor het eindstation in slaap, arme ziel. Dat is zelfs met een half uur vertraging meegerekend. Als we de stad ingaan, weten we meteen weer waarom we niet meer in een grote stad wonen. Kunnen al die mensen niet weg???!!!! Een bezoekje aan de Primark om rompers en pyama's te kopen wordt in de kiem gesmoord. Paul gaat sowieso de ene ingang in en meteen de andere ingang weer uit, ik ga snel naar boven om wat uit te zoeken, maar als er bij alle kassa's zo'n 20 mensen staan te wachten, hoeft het van mij ook niet meer. Onverrichter zake weer naar buiten. Dan maar iets eten. Bij Bewley's een vreemd broodje voor de helft opgegeten en daarna door de gietregen naar de Lagan Lookout.
We hebben geen idee hoeveel mensen we moeten verwachten, een Nederlandse vlag misschien? In de verte zie ik al een stel met twee jongens in Sinterklaasleeftijd bij de kade staan. Aangezien het nog steeds giet en ze niet doorlopen, kunnen we er vanuit gaan dat het Nederlanders zijn! En ja hoor, Laura, oorspronkelijk uit Amsterdam, nu met Ierse man en kinderen in Derry. Langzaamaan komen er steeds meer mensen en ontdekken we in de geparkeerde auto's allemaal koppies die denken: we komen er wel uit als we een mijter aan zien komen varen! We kletsen wat en ik zie de familie uit Bangor, nu met een dochter van 11 maanden erbij, die ik vorig jaar zomer op het vliegveld in Belfast heb ontmoet. Ik toen 7 maanden in verwachting en zij dus een maand of vijf. Gezellig mee staan kletsen. Sint laat op zich wachten en de liedjes worden met steeds minder overgave gezongen. Bibberbibber. Paul maakt ondanks de regen foto's. Hendrikje zit dik ingepakt onder de regenhoes in de wagen en vindt het allemaal best. Ze is best moe, want ze heeft nog nauwelijks geslapen vandaag. Als de Sint en twee Pieten dan eindelijk aankomen op MS Sacha en ik haar op de arm neem, kijkt ze wat verbaasd om zich heen. Een ontmoeting met één van de pieten levert ook alleen een verbaasde (of liever verdwaasde) blik op. Terug in de kar dan maar.
Als de Sint op de kade een ronde gemaakt heeft en iedereen voorzien is van pepernoten, zet de stoet (stuk of veertig mensen en kinderen denk ik) zich in beweging naar de zaal van de St. Georgekerk, waar nog meer lekkers klaarstaat. Jammergenoeg moet Hendrikje eerst verschoond worden, dus in de zondagsschoolruimte gaat ze bloot op de tafel. Daarna kan ze even uitrazen en kruipt in noodvaart door de zaal met een grote grijns. Al kruipend bereiken we bijna de grote zaal, maar we moeten langs de keuken en dat is natuurlijk veel interessanter! Onder de arm genomen gaan we weer terug naar onze plaats. Er wordt weer gezongen totdat Sinterklaas en de Pieternellen binnenkomen. Zonder al te veel omwegen, een leuke toespraak van de Belfastse consulaire nogwat en wat huishoudelijke mededelingen, begint de Sint met het oproepen van de kinderen. Per gezin gaan ze naar de Sint, afhankelijk van de leeftijd blozend, giebelend of krijzend. Iedereen krijgt een kadootje en het zijn nog leuke kadootjes ook: windorgeltje, houten puzzel, mandje met beker en knuffelbeer zijn wat dingen die ik voorbij heb zien komen. Voor ons moppie aan de beurt is, heeft Paul al besloten dat ik meemag, kan hij foto's maken (schijterd!). Ook had ik mij al bedacht dat ze maar bij mij op schoot blijft en niet bij de Sint, want als ze dan gaat huilen, zie ik er geen einde aan komen. Maar dan, "Hendriekje........A...liasberg?" Nou zeg, een Nederlandse sint die Hendrikje Eliasberg niet uit z'n strot krijgt?! Gekke Sint! Hendrikje vindt het maar een rare man, maar hoeft niet te huilen. Er valt niet veel te zeggen natuurlijk tegen zo'n klein wurm, dus we krijgen al snel een kadootje van de Piet en kunnen weer aan de speculaasjes. Hendrikje heeft ook een roze mandje met een klein aardewerk mokje en een knuffelbeertje gekregen. Thuis maar eens testen hoe ze het vindt.
Als de Sint is uitgezwaaid, komen de Hollandse worsten en kazen tevoorschijn en is het tijd voor een kletspraatje en wat nostalgie. Ik klets weer met de vrouw uit Bangor (stomgenoeg niet de naam gevraagd) en met wat andere omzittenden. Om even voor half vijf gaan we er vandoor om de bus van kwart voor te halen. Het is al druk in de bus, dus ik moet aan het gangpad zitten met een wiebelkont op schoot. Gelukkig valt ze in slaap als de lichten uitgaan en we de snelweg oprijden. Thuis snel wat boodschappen gedaan. We pikken op weg naar huis een staartje mee van de Georgian Day in Armagh. Langs de Mall staan verschillende muziekgroepen in Georgian kleding in het lantaarnlicht te spelen. We zijn zo gaar dat we er alleen in het voorbijgaan naar luisteren. Paul kookt een snelle kip kormahap met rijst. Ik geef ondertussen mevrouw een kattenwas, een schone broek en een pyama aan. Wonder boven wonder werkt ze alsnog een heel potje naar binnen. Ze speelt daarna nog wat, terwijl ik bij de videotheek wat kijkvoer ga halen. Hendrikje is wat onrustig van het rumoer buiten, dat achter veel sterker blijkt te zijn dan voor: het weerkaatst tegen het Sainsbury'sgebouw aan, zo haar kamertje binnen. Als er dan om acht uur ook nog eens vuurwerk wordt afgestoken, brult ze het uit. Vreemd genoeg wordt ze wel rustig als we boven bij ons raam naar buiten gaan kijken. Het is mooi vuurwerk, vanaf het midden van de Mall, leuk om dat vanuit je eigen huis te kunnen zien! Hendrikje valt daarna al snel is slaap, maar is midden in de nacht nog een keer hevig verdrietig. Waarschijnlijk alle indrukken die opeens verwerkt moeten worden. Na een beetje melk is het gelukkig weer over en slaapt ze tot negen uur door!
Zondag 28 november - TM
Laat op, beetje kunnen uitslapen. Hendrikje is hartstikke vrolijk en speelt zo lief. Ze heeft weer nieuwe dingen geleerd: het concept 'daar kan iets in' heeft ze nu goed door, 'daar kan ook weer iets uit' ook, alleen 'nu is het vol', dat snapt ze nog niet. Er wordt druk gepropt met knuffelbeesten, die allemaal in het roze mandje moeten. Het mandje van de Sint is dus een succes, evenals het beertje dat meteen als een poezenkind door de kamer gesjouwd wordt. Vervolgens moet er gepuzzeld worden. Ze snapt de theorie wel, maar motorisch wil het nog niet lukken. Mama krijgt dus alle stukjes en moet ze erin doen, en dan kan zij ze er weer uithalen met een triomfantelijke grijns. Ik geniet onder de afwas met volle teugen van Hendrikje haar spel: het is nu zo'n leuke fase waar ze inzit. O ja, ze zegt sinds een paar dagen niet alleen 'bye' als iemand weggaat, maar ook 'hai' als iemand binnenkomt. Hebben we haar toch niet geleerd, slim hè (o, ze is zo slim ;-), echt een kind van haar ouders, hahahah). Nu ligt ze te pitten en als ze op een fatsoenlijke tijd weer wakker wordt, gaan we bij Paul in het hotel lunchen of misschien alleen thee drinken met een gebakje erbij.
Om half twee is ze wakker en ik heb best honger, dus we gaan eten in het hotel. Het is beredruk op de parkeerplaats dus ik vrees het ergste, maar er blijken allerlei functions te zijn beneden. Het is redelijk druk in het restaurant en Paul is er niet. Als ik word gespot door een collega, wordt er geroepen "we bellen wel even naar beneden, hij heeft gevraagd hem te waarschuwen als jullie er zouden zijn." Ruilt die lieverd zijn dienst, kan ie flirten met z'n dochter! Ik ga met Hendrikje op de arm eten halen, want het duurt lang voordat Paul wegkan. Gelukkig gaat alles op één bord: ham, worteltjes, aardappelpuree (lekker dit keer) en vruchtensaus voor bij het vlees. Hendrikje eet mee alsof al in geen weken gegeten heeft. Ik heb eigenlijk niet genoeg op mijn bord voor ons tweeën en neem dus ook maar een toetje ;-). Hendrikje snoept daar ook van mee en eet een mandarijn. Tijdens de maaltijd blijven alle vrouwelijke collega's om de haverklap bij ons staan, omdat Hendrikje het niet kan laten iedereen die haar aankijkt een vette grijns te geven. Paul wordt steeds snel gespot, hetzij op het oog, hetzij op het gehoor. Als ze hem achter zich hoorde praatten met een klant, draaide ze zich bijna uit de stoel. Na een erg lekkere en gezellige maaltijd naar Sainsbury's om boodschappen te doen. De gehele rit kletst Hendrikje aan één stuk door, gezellig! Ook in de winkel waar een goede echo hangt, kan je ons op het gehoor volgen. Thuis gaat ze weer rustig verder waar ze gebleven was. Om half vijf gaat het kaarsje alsnog uit en ze igt nu lekker te pitten. Het eten is al klaar, dus dat hoef ik alleen te prakken. Waarschijnlijk eet ik niet warm vanavond, helemaal geen zin meer in. Zal wel een tomaten-kaasboterham worden met salami ofzo.
Maandag 29 november - PE
Druk aan het computeren, ook bij Brian: hij weet niet precies hoe hij de cd die ik eergisteren heb afgeleverd moet bekijken, dus ik kom even helpen. Met Hendrikje erbij en Eithne die op Hendrikje past terwijl we de plaatjes doorspitten. Toch nog een leuke selectie weten te maken voor de kranten en andere publicaties.
's Avonds naar pipes les en daarna naar de sessie. Ondanks mijn vaste voornemen het bij 1 pint te laten en vroeg naar huis te staan wordt het toch nog laat. Of vroeg, 't is maar hoe je het bekijkt.
Dinsdag 30 november - PE
Eindelijk! De nieuwe computer-apparatuur is vandaag verscheept. 22 Oktober besteld en ik heb deze maand vrijwel wekelijks aan de telefoon gehangen om te vragen wie/wat/waar want van de kant van Apple was het grote radiostilte. Het werd me vorige week toch echt teveel en heb een gedetailleerde orderstatus geëist en wat blijkt, de hele bestelling werd opgehouden door twee spelletjes (Myst) die ik er eigenlijk als een bonus bij had gedaan. Heb meteen verteld (wat ik al een paar keer eerder had gezegd) dat ze alles wat WEL beschikbaar is gewoon op moeten sturen en dat ik die twee spelletjes dan wel later krijg. Wat een sukkels. En dat terwijl Apple normaal toch erg precies is in dit soort zaken. Aan de andere kant, ze zijn wel berucht voor het niet op voorraad hebben van producten.
Met de foto's gaat het goeoeoeoeoeoeoeoed!!! Er zijn er diverse naar de kranten gestuurd, Piping Today (toonaangevend piping magazine uit Schotland) heeft er een paar toegestuurd gekregen en de Pipers Review (idem, maar dan VS) ook. Ene Caitriona bij de gemeente hier heeft ook al om diverse foto's gevraagd en Terry Moylan van Na Piobairi Uilleann en een dame van het Irish Traditional Music Archive hebben ook al interesse getoond. De naam wordt genoemd :-) Ik moet maar eens een lijstje gaan bijhouden en een soort portfolio gaan samenstellen.
's Avonds naar fiddle-les en ik heb weer een dubbele les: ik had niet door dat onze les verschoven was naar acht uur, dus zit eerst van zeven tot acht bij de beginners en daarna van acht tot negen bij de gevorderde beginners, want gevorderden wil ik ons niet noemen :-)