dagboek  •  september
van de emigratie van Thirza en Paul naar Armagh, Noord-Ierland
...
. Woensdag 1 september - TM
Zeven uur op, douchen, eten, laatste dingen inpakken. Mmmmm, die berg in de koffer wordt wel erg hoog.... Als Hendrikje ook wakker is en ik al haar spullen ook in de koffer kan doen, is het zeker: hij kan niet dicht! Mama gelooft niet dat ze nog een extra tas hebben, alleen koffers, dus snelsnel Rag nog gebeld, maar die was al weg. gelukkig had papa nog het idee dat er ergens een tas verstopt moest zijn. En ja, niet te groot, maar precies groot genoeg om dat extra beetje in te stoppen en de koffer dicht te laten gaan. Pfew, nou maar hopen dat ze me niet beboeten.

Als Rag er is, gaan we meteen inpakken en wegwezen. Papa wordt nog eens extra geknuffeld, die past op bij Jona en Femke en mama gaat mee. Na al het zwaaien wat Hendrikje gedaan heeft de afgelopen week, wil ze op het moment supreme niet zwaaien. Nou ja, opa moet zich maar troosten met de gedachte dat ze in Armagh nog steeds wel opa zei! De rit naar Schiphol is snel en stil van mijn kant, had mij toch een partij slecht geslapen. Hendrikje kijkt en eet en valt uiteindelijk rond Amsterdam in slaap. Met een bagagekar en moppie in de buggy naar de vertrekhal waar we een 'clean, safe and simple' aanpak van het afscheid nemen: inchecken, knuffelen, huilen en wegwezen! Nogmaals ten overvloede, iedereen: het was een superweek! Bedankt van mij en Hendrikje!

We waren rijkelijk vroeg door de alle controles heen (naar geboortebewijs werd niet gevraagd) en ik rij nog wat langs de winkeltjes. Ik zie niks meer om te kopen, dus we gaan maar wat eten en een plekje vooraan bij de gate inpikken. Daar wordt ze met een grote glimlach gadegeslagen door een jong stel dat gaanderweg steeds giebeliger worden. Krijg de indruk dat ze zelf in het proces zijn een kindje te krijgen. Hendrikje vindt die aandacht ook dit keer erg leuk en slooft zich erg uit. Jammergenoeg ligt er geen vloerbedekking, anders had ik haar even laten kruipen. Gelukkig gaat het boarden precies op tijd en kan ik haar in de draagzak doen. Buggy gaat apart naar binnen. In het vliegtuig meteen om hulp gevraagd bij het gespen en binnen no time zitten we vast en klaar. Met een fles die rap naar binnen gedronken wordt en spannende voorbuurman en een raampje waar je tegenaan kunt bonken komt Hendrikje de eerste helft van de vlucht door, de tweede helft ligt ze lekker tegen mij aan te slapen. De enige kik die ze slaakt is als we geland zijn en stilstaan en ik nog geen aanstalten maak op te staan. Gelukkig kijkt een andere man van de overkant van het pand haar rechtstreeks aan en moet ze weer grijnzen! De buggy blijkt met de bagage mee, dus in de draagdoek langs paspoorten naar de bagage. Als ik Hendrikje verschoond heb, komt precies onze bagage langs. Met wat kunst en vliegwerk op een bagagekar en met met buggy, red ik het tot aan Paul. Hij smelt helemaal weg als hij Hendrikje weer ziet. Hè lekker hoor, weer thuis zijn. Toch. Dara staat al klaar en we kunnen zo weg.

Thuisgekomen moet ik eerst eten,w ant ik heb mij een honger gekregen van een ontbijt en twee sultana's. Tegelijkertijd gaat de koffer open en kan ik Paul laten zien waar al het geld is heengegaan ;-). Gelukkig wordt alles goedgekeurd! Paul gaat daarna boodschappen doen, terwijl ik de boel opruim. 's Avonds makkelijk eten met quiche uit de oven. Lekker slapen in ons eigen bedje.

PE - De grote dag: ze komen vandaag weer thuis! Redelijk vroeg opgestaan om nog even de laatste puntjes op de i in het huishouden te zetten: boven stofzuigen, stoffen, opruimen, laatste beetje afwas doen, spul uit de droger opvouwen enzo. Het huis ziet er weer prima uit, al zeg ik het zelf.

Klokke twaalf staat Dara voor de deur, klaar om naar Belfast te gaan, althans, nog even met een omweggetje, want de hele kofferbak ligt nog vol met dozen van 't een of 't ander (allerlei beenderen en horens enzo, ik heb er maar niet verder naar gevraagd :-) ). Voorspoedige reis verder naar het vliegveld en als we d'r bijna zijn, komt Thirs over ons heen vliegen: de EasyJet vlucht is te vroeg! Dara parkeert en gaat na een kwartier met intervallen van tien minuten voorbij rijden.

En daar zijn ze dan hoor... zwaar beladen en flink gegroeid. Hendrikje (en Thirs ook, hoor) is heel blij me weer te zien. Dat vraag je je toch af, of ze je wel herkent, maar daar was geen twijfel over mogelijk :-) Ook de terugreis verloopt voorspoedig en thuis blijkt pas echt hoe ontzettend Hendrikje gegroeid is, althans, mentaal. Ze is sneller, beter gecoördineerd en dat staan en zichzelf overal aan optrekken gaat heel professioneel. Met name het weer gaan zitten heeft ze goed onder controle.

Thirs laat me alle kleertjes en zien en vertelt honderd uit over de reis en de vakantie. He, lekker hoor, zo weer met z'n drieën. In Annen heeft Hendrikje erg veel gehad aan de spijlenbox en we hebben hier wel een reiswiegje, maar geen box. Dus... online gegaan en op internet een mooie box besteld (hier in Armagh was er geeneen te vinden), alleen... ummm, de site heeft nog erg veel andere leuke dingetjes en ik kan me niet inhouden... We zullen volgende week wel met plaatjes laten zien wat er allemaal is aangeschaft.

's Avonds om half negen vergadering: ik hoor nu officieel bij de organisatoren van het William Kennedy Piping Festival. De taken die ik op me neem (met eentje voor Thirs) zijn het boeken van de vluchten voor de muzikanten, online PR en advertising en het design voor de poster, het programmaboekje en een t-shirt. Leuk hoor.

Donderdag 2 september - TM
H&M Hendrikje krijgt haar nieuwe kleren. Het staat haar erg goed, al zeg ik het zelf! Allemaal van H&M. Ik maak een hele zwik foto's en probeer meteen wat opties van de digitale camera uit. Er wordt druk geflitst in allerlei standen en de rode oogjes verdwijnen inderdaad, maar echt mooi is het niet.

Ik ga ook verder met m'n breiwerk. Ik ga niet snel, maar dat is niet erg. Ik moet ook maar kleine stukjes doen, want ik merk dat mijn rechterarm weer snel gaat tintelen. Het zal dus nog wel even duren voordat ze de trui aankan.

PE - Weer werken, van tien tot zes. Heel rustig dagje. 's Avonds laat naar de pub: Becka gaat weer studeren en houdt vanavond d'r afscheidsfeestje. Voor het eerst in vijf jaar kom ik weer in deze pub: Harry Hoot's. Althans, zo heette die vijf jaar geleden en had ook nog een 'upstairs' waar ze eten serveerden. De pub heet in de volksmond nog steeds Hoot's, officieel heet-ie nu Platform 1 en op de gevel staat Kelly's. Zo gaat dat hier met pubs.

Ik ben wat vroeg en word meteen herkend door een groepje klanten, ze herkennen me als de barman van de zaterdagavond in Spires... Ze nodigen me uit bij hen aan het tafeltje te komen zitten en dat houdt me in ieder geval bezig tot de rest binnenkomt. Het halve hotel is er en het wordt een erg gezellig avondje. D'r is een meneer die plaatjes draait en er wordt ook wat karaoke gedaan... Ik heb me nog op de dansvloer begeven, wat gebabbeld met mensen die ik van 'gene zijde' van de bar ken en ik kijk met een barman-oog naar wat zich zoal aan de bar afspeelt. Leuk hoor.

Vrijdag 3 september - TM
Vandaag een shirt gemaakt uit de meegebrachte Ottobre! Simpel babyshirt om te beginnen. Netjes patroon overgetekend, naden erbij, stof uitknippen, naaien, puzzelen (wat bedoelen ze daar nou weer mee?). Maaar, hij is af en ik ben supertrots op mijzelf! Ik heb een stukje joggingstof zoals ze dat hier noemen genomen, blauw, en dat als proeflap gebruikt. Ik moet zeggen dat het goed zit. De halsopening moet volgende keer iets groter of met knoopjes en de mouwen iets korter, de biezen iets anders opgezet, maar ik vind het goed gelukt. Ha! shirt

Naar de huisarts geweest voor een verwijzing naar de gynaecoloog. De huisarts is nog steeds van mening dat het hormonaal is, maar ik laat mij niet omkletsen. Ze zal een verwijzing maken voor de gynaecoloog en ze heeft zelf ook nog een theorie: ik zou polycystische eierstokken kunnen hebben. Die eierstokken maken wel eitjes aan maar laten ze niet altijd springen, waardoor je lange en onregelmatige cycli hebt. Komt vaak voor bij vrouwen met overgewicht... Als het goed is, kan de gyn dat met een inwendige echo vaststellen. Belangrijkste is nu eerst weer nog meer afvallen, dat zou de eisprongen al moeten bevorderen.

PE - Pffffffffff... gelukkig maar dat ik pas om 1 uur hoef te werken, kan ik een beetje bijkomen. Zo uitgaan en zoveel drinken doe ik maar 1 keer in de zoveel maanden, ik kan me niet voorstellen hoe mijn collegae het voorelkaar krijgen dit iedere week een paar keer te doen. Dat moet je toch fortuinen kosten? Om het maar niet over de gevolgen voor je lever te hebben...

't Is druk in het hotel, maar ik laveer er netjes tussendoor: bardienst tijdens de carvery en daarna Spires voorbereiden en ook nog bestek doen. Lekker hoor. Het is vandaag de start van de Ulster Rally en we merken al wat van de drukte die morgen en zondag komen gaat: morgen is de finish met daaraangekoppeld de feestavond. In het hotel. Dertienhonderd man. Joepie...

Zaterdag 4 september - TM
Hendrikje heeft d'r nieuwe hemd aan! Het gaat ook maar net over haar hoofd, met wat moeite, dus maar niet meer aantrekken. Volgende hemd moet dus een extra sluiting bij de hals. Verder staat het haar goed en maat 80 is wel goed voor nu. Het is erg mooi weer, dus we gaan met z'n drieën de hort op. Als het goed is, is er een vlooienmarkts op de Shambles en we willen lunchen bij de Pilgrims Table. Eerst eten, want ik bijna van mijn graatje. Ik eet een warme lunch, dan eet ik vanavond salade met wat brood. Paul eet een pitta met kip en Hendrikje een volkorenmuffin met stukjes appel. Het is zo warm dat we nog op het terras kunnen zitten. De paar wespen die nog leven weten we weg te blazen. Tussen de happen door wordt ons nog een enquete afgenomen over the North West Passage, een culturele touristische route in Ierland en de Trian. Daarna naar de Shambles waar dus geen markt is :-(, volgende week pas en dan om de twee weken.

Papa en mama hebben de volgende bezoeken alweer geregeld: mama in haar upje van 9 t/m 13 december en papa en mama samen van 20 t/m 24 januari. De laatste reis heen en weer voor 93 euro! Samen! Snel boeken dus, wie nog wil komen!

PE - Prrrrrrrachtig weer en lekker wezen stappen met de vrouwen. En daarna... de gevreesde zaterdag in het hotel: finale en feest van de Ulster Rally, entertainment in Callan Bar en Spires Bar met vooraf nog een surprise party, disco in de Bunker en een GAA feestje in Fisher Bar 2. Oftewel: ALLE bars in het hotel zijn in gebruik. En we hebben het geweten. Spires heeft, met hetzelfde aantal personeel, vanavond dubbele omzet gedraaid, vergeleken met een doorsnee zaterdag. Gelukkig mag ik om 1 uur naar huis: morgen weer om tien uur paraat.

Zondag 5 september - PE
En inderdaad: om tien weer op het werk. Redelijk druk, maar niet zo druk als verwacht. Ik heb me gisteren vertild (een volle bottle bin de trap opgedragen) en aan het begin van de middag aan Martin gevraagd of ik na de Carvery misschien bestek mag gaan doen: kejje lekker zitten en op je gemak sorteren, wassen, poetsen en rollen. Aan het eind van de dag helemaal op, 's avonds op de bank hele leuke film gekeken: "Quite Ugly One Morning", met James Nesbitt. Juweeltje. Als we weer in de bieb zijn maar eens kijken of ze daar het boek hebben of misschien nog wel meer van Christopher Brookmyre. Enne... ik wel echt eens een paar dagen naar Edinburgh. Ik herkende zelfs diverse locaties uit Iain Rankin's boeken.

TM - Het er nog een keertje op gewaagd: in de zon rondjes rond de Mall gefietst! Hendrikje vond het weer erg leuk en ik ook. Maar bij thuiskomst heb ik toch een achterzitje besteld. Het is echt niks, om niet te durven fietsen vanwege een voorzitje. Ik heb al een paar keer gedacht: "o, even lekker fietsen. O nee, moet Hendrikje mee en voorop, nou laat dan maar zitten!" Da's zonde. Hopelijk volgende week een achterzitje in huis.

Maandag 6 september - PE
Het is weer pappa-dag! Thirs besluit ook weer te gaan wandelen 's ochtends, dus het is vroeg dag. Druk bezig met Hendrikje, afwassen, wassen, stofzuigen en nog meer huishoud-dingetjes. Maar een beetje gecomputerd aangezien Hendrikje nauwelijks wil slapen. 's Middags met dochter de hort op: lekker wandelen rond de Mall en boodschappen doen. We komen net over vijven thuis en met Hendrikje op de arm sta ik in de deuropening de komst van Thirs op te wachten. Als Hendrikje Thirs ziet stuitert ze bijna m'n armen uit :-)

TM - Op het werk verder met een klein archief over de Burgeroorlog in ierland. Veel interviews over het al dan niet aansluiten bij de IRA in de jaren 20. Crónán suggereert dat ik er een eerste index van aanmaak omdat er nogal veel vraag naar is. Leuk! Moet ik nog wel alles nog eens goed doornemen, want het is allemaal in dozen gestopt zonder de ordening te gebruiken die de archiefvormer heeft aangelegd. Moet dus nog gesorteerd worden en uitgewerkt.

Dinsdag 7 september - PE
in de keuken Ummmm... Hendrikje/Huishouddag. En een hele hoop foto's gemaakt. Na een jaar of vier heb ik eens de gebruiksaanwijzing van de kamera (een Nikon Coolpix 990) gelezen en er blijken allemaal heel erg handige opties op te zitten. Ik ben ook bezig in het boek "D-SLR Masterclass" van Andy Rouse (die overigens beter kan fotograferen dan websites maken) die allerlei handige tips enzo heeft. Ben me zo een beetje aan het voorbereiden op de aanschaf (hopelijk) van de Nikon D70 ergens in de nabije toekomst.

mooi Het was wel een beetje chaotisch dagje. 's Ochtends heeft Hendrikje bijna tweeënhalf uur geslapen en tot de middag liep alles prima volgens schema. Alleen... Met de lunch zit ze wat te rotzooien. Nou blijkt trouwens dat Thirs een hele hoop dingen anders doet tegenwoordig dan ik. Ik geef Hendrikje nog steeds geroosterde boterhammen in lange repen die ze dan zelf naar binnen moet werken. Thirs geeft d'r tegenwoordig hele kleine hapjes verse boterhammen, met een vorkje. Dat andere werkte niet... nee, daar ben ik ook achtergekomen, maar dacht dat ik iets verkeerd deed. Ik prak nog steeds de banaan, Thirs geeft d'r kleine hapjes banaan... Toch eens beter opletten als Thirs thuis is, kijken wat ze anders doet. Overigens, ze begint het nu door te hebben wat weggaan is: vanochtend en ook vanmiddag begon ze te huilen nadat Thirs was vertrokken. Het duurt maar eventjes, maar toch...

kiekeboe Na de lunch is Hendrikje overduidelijk moe en ik doe d'r in bed, maar na een uur hoor ik nog steeds 'wawawawawa'. Dan maar weer naar beneden gehaald. De wasmachine vindt ze helemaal fantastisch, daar kan je prachtig tegenaanstaan en tegen bonken en naar luisteren en naar kijken enzo. Prachtig. Aan het eind van een middag waarin niets volgens schema is gelopen, lopen we nog een rondje Mall en zien Thirs thuiskomen. Nog met z'n drieën een rondje gelopen en daarna boodschappen gedaan. Thirs will pannekoeken...

's Avonds komt Caoimhín nog even langs om onze werkzaamheden voor het festival door te spreken: Thirs doet de vluchten en het blijkt allemaal redelijk mee te vallen, d'r zijn niet zo heel erg veel muzikanten die met het vliegtuig moeten komen en Caoimhín heeft alle e-mail adressen van agents... Het is overigens belachelijk hoe goedkoop je tegenwoordig kunt vliegen, retourtje Sardinië in november voor 1 euro.

met papa op de foto Enne... deze avond kregen we ineens een mailtje van de Dutch Society in Northern Ireland. Wist helemaal niet dat die bestond! Het is een uitnodiging voor een haringfeest op 1 oktober. Nou kunnen we niet op 1 oktober, maar ze hebben wel allemaal andere activiteiten. In de gaten houden, misschien zit er wat leuks tussen.

Woensdag 8 september - PE
Vanavond weer werken, maar vooralsnog een dag lang genieten van het prachtige weer. Met Hendrikje langs de genealogieclub geweest om Thirs aan te melden voor een seminar, kleertjes weggebracht naar de liefdadigheidswinkel en een nieuwe waslijn (clothes line, Paul, geen washing line) gekocht. Heerlijk zomergevoel... Met de dames buiten gelunched.

De waslijn Thirs is even na vieren thuis, maar heeft vanavond een receptie in de bieb. Ik moet om vijf uur werken, dus Margareth komt weer oppassen. Voor het laatst waarschijnlijk, want binnenkort vertrekt ze naar Birmingham waar ze gaat studeren.

Als ik thuiskom ligt Thirs uitgeteld op de bank: ze is net drie kwartier thuis en het blijkt dat ze met z'n tweeën honderdvijftig man hebben moeten voorzien van thee, koffie, wijn, koekjes etc. Nou draai ik daar in het hotel m'n hand niet voor om, maar dan heb ik wel professionele middelen tot mijn beschikking. En genoeg glazen en kopjes enzo... We waren allebei moe en plakkerig van het harde werken en hebben de gelegenheid met beide handen aangegrepen om weer eens lekker gezellig samen bij kaarslicht te douchen :-)

O Fiaich library TM - Vandaag weer prachtig weer. Foto's gemaakt van de bieb en de omgeving. 's Avonds helemaal uitgeteld van de book launch teruggekomen: erg veel bezoekers en maar twee cateraars: ik en Sinead. De keuken van de bieb zit helemaal links, achter de toiletten en de function room en de catertafels helemaal rechts, we hadden zo'n 120-150 bezoekers en maar 80 glazen en kop en schotels... We hebben ons helemaal lam gelopen totdat Sinead kokend water op haar voet kreeg en met een zak ijs erop zich continue over de afwas ontfermde en ik overbleef om heen en weer te hollen. dat was niet zo leuk, om het maar eufemistisch uit te drukken. Thuis inderdaad moe maar met een suisend hoof nog lang opgezeten.

Donderdag 9 september - PE
Wat een luxe: alweer een late doordeweekse dienst. Zijn lekkere diensten: we sluiten om elf uur, daarna nog beetje opruimen, maar je bent meestal om uiterlijk half twaalf toch wel klaar. Zesenhalf uur, max. Da's wel wat anders dan de weekenddiensten die meestal tien uur zijn. Om te beginnen eens lekker uitgeslapen, was een tijd geleden. En, verdorie, het is ALWEER lekker weer. Dus, met Thirs en Hendrikje op stap. In Scotch Street aankondigingen voor een liefdadigheidsactie in Thirs d'r bieb opgehangen, door naar de genealogieclub en daarna een versnapering genuttigd in de Pilgrim's Table. Hendrikje is vandaag bijzonder vrolijk, zelfs voor haar doen en lacht en wuift naar iedereen en alles.

Eenmaal thuis dagboek geschreven, foto's uitgezocht en me klaargemaakt voor het werk. Er is vanavond een introductie-avond voor het nieuwe personeel dat afgelopen dinsdag is aangenomen en er wordt me blij verteld dat ik vanaf volgende week een partner krijg voor in Spires, ene Anne. Ben benieuwd, de vorige, Shirley, heeft zich niet meer in het hotel laten zien nadat ze een avond met me had gewerkt :-)

Na het werk nog 'even' naar de pub, wederom Harry Hoot's/Platform 1/Kelly's, want Paul Early viert z'n verjaardag. Ik ging met het vaste voornemen er maar een paar te nemen, maar na vijf minuten sta ik al met twee pints in m'n handen en moet echt m'n best doen om nog meer drankjes af te slaan. De tactiek om weinig geld mee te nemen (acht pond) werkt dus ook niet echt op deze manier. 't Was weer erg leuk, maar voorlopig de laatste keer.

TM - Hèhè, we zijn weer bij! Moe van gisteren 's middags tegelijk met Hendrikje geslapen. Paul heeft het grootste deel van het dagboek geschreven en ik maak het 's avonds af met alle foto's.

Vrijdag 10 september - TM
lekker kauwen Petweer: het komt met bakken uit de lucht. Vooral binnen gezeten. Wel even naar de bieb heen en weer met Hendrikje onder het regenscherm. 's Middags pijn in m'n hoofd en op de bank gelegen met Hendrikje naast mij in het reisbedje. 's Avonds naar de opening van een tentoonstelling van het genootschap Armagh Art, waar Dara deelt van uitmaakt. Hendrikje had al gegeten en net geslapen, dus dat ging best goed. Te goed eigenlijk, want ze vond het leuk om tijdens de openingstoespraak vrolijke gilletjes te slaken. Eerst naar de receptie gegaan en haar daar weer in de wagen gezet. Dat mocht niet baten: de echo was daar nog beter en onder veel gegniffel van omstanders ben ik toen maar weer naar huis gegaan. Het was wel gezellig geweest. Een uurtje onder de mensen: Dara, Ann, Caoimhín, Maire, Stefanie en Tiarnan waren er allemaal en die waren weer onder de indruk van onze dochter! Vroeg naar bed.

Zaterdag 11 september - TM
Aangemeld voor een coach tour morgen. Dit weekend worden de European Heritage Open Days gehouden en in heel Ierland worden monumenten opengesteld voor het publiek. Op zondag is er een bustour langs Sharp's House in Gosford Demesne, St. John's Chruch in Mullabrack en een 17e eeuws kasteel in Richhill. Dat leek mij wel interessant, dus vanochtend gebeld en ons (mij en Hendrikje) aangemeld. Het is maar 3,5 uur, dus dat moet de kleine wel vol kunnen houden: luier, fles en speen mee, klaar! Vanmiddag gaan we in Armagh in ieder geval naar de rechtbank aan de linkerkant van de Mall, en misschien naar de panden van de SELB (voor wie het hier kent: die panden aan de overkant van de Mall met vier verschillende gekleurde deuren).

Courthouse PE - In het kader van het Heritage Weekend gaan we naar het Courthouse aan de Mall, met z'n drieën. We moeten een tijdje wachten en Hendrikje laat goed van zich horen, ze is heel lief, maar hoort goed aan wanneer er een prachtige echo is wanneer je heel erg hard 'huh' roept. Op de informatieborden hangen diverse foto's en een ervan laat het courthouse zien na een bomexplosie. Blijkt in 1993 geweest te zijn... da's toch best nog wel heel erg kort geleden. We krijgen eerst een Powerpoint presentatie, maar Hendrikje kan dat niet waarderen en Thirs neemt 'r mee de gang op.

De rondleiding leidt ons door de diverse zalen en langs de cellen. Het gebouw is niet echt heel erg indrukwekkend van binnen, allemaal erg gemoderniseerd. Het gebouw is van dezelfde architect als het hoofdpostkantoor in Dublin en er zijn wel wat leuke weetjes: door de wegwerkzaamheden is het oppervlak twee treden omhooggekomen, waardoor er nu nog maar vijf in plaats van zeven treden bij de ingang over zijn. Het gebouw is bijna symmetrisch: de ene gerechtszaal is net iets groter dan de ander, maar je ziet het alleen maar als je er op let. Leuk om het ook een keer van binnen gezien te hebben.

Armagh Gaol Hendrikje is moe en we gaan naar huis om d'r in bed te stoppen, waarna ik doorga naar de Gaol, de gevangenis aan de andere kant van de Mall en inmiddels welbekend door het BBC programma Restoration. Dit gebouw is een heel ander kopje thee... Ongelooflijk indrukwekkend wat zich er allemaal heeft afgespeeld, maar het gebouw zelf is nog veel indrukwekkender. D'r waren nog een paar heren met een kamera en we sloegen alledrie volledig op tilt, zelden zo'n fotogeniek gebouw gezien.

Om vijf uur weer aan het werk... Snel Spires klaar moeten maken: we hebben voor opening nog een feestje dat een combinatie is van een huwelijksreceptie en twee verjaardagen: allemaal vrienden van elkaar. Om half tien, terwijl iedereen nog vrolijk doorfeest, het buffet opgeruimd en opengesteld voor het publiek. DRUK!!! Het record van vorige week met tweehonderd pond gebroken: bijna achtienhonderd pond gedraaid. En zo goed als in m'n eentje: ze hadden me een nieuwe collega toebedeeld die uit Roemenië komt en nauwelijks Engels spreekt. Dus tijdens mijn bestellingen, moest ik ook nog het puin van zijn bestellingen ruimen. Pfffffffff. Om half twee tijdens het opruimen werd me gevraagd of ik er misschien iets voor voelde om meteen naar huis te gaan en morgen van tien tot zes in plaats van twaalf tot acht te werken. Prima! Graag!

Zondag 12 september - PE
En wederom: DRUK!!! Althans, van twaalf tot drie: Carvery. Ze hebben daar hier een leuke uitdrukking voor: we were getting hammered. Thirs gaat vandaag op reis met Hendrikje en de verzamelplaats is de foyer van het hotel, dus terwijl ik me helemaal het leplazerus loop te rennen, zie ik vanuit m'n ooghoek Hendrikje vrolijk door de foyer kruipen. Thirs had laten weten dat ze er waren, dus steeds als ik in de keuken borden weg moet brengen, loop ik via de foyer terug. En Hendrikje herkent me, ook van grote afstand, en komt dan met een rotgang op de afgekropen. Dat doet je toch goed :-)

's Avonds minder moe dan ik had verwacht, maar toch... Thirs haalt Chinees en films en we doen de hele avond lekker niks. Ik probeer nog tevergeefs de haard aan te krijgen (zelfs de blow torch had geen resultaat), het begint weer fris te worden in huis.

Enne.... Hendrikje is vandaag op de kop af elf maanden! Vaste klanten van me, die een twee maanden ouder zoontje hebben, hadden d'r vanmiddag gezien en vroegen hoe oud ze nou was... Dertien, veertien maanden? Nou, eeeeh, nee: elf maanden. Het blijkt dat Hendrikje groter is dan hun zoontje. Hmmmm... Allan, de oude night manager van het hotel, had 'r al eens een 'sturdy wee lass' genoemd :-)

Maandag 13 september - PE
LSM Exams Hendrikje was gisteren helemaal uitgeteld, weinig geslapen, en dat haalt ze vandaag allemaal in :-) Da's mooi, kan ik lekker op de computer aan de slag. Druk bezig met het compileren van een e-mail lijst om aankondigingen voor het festival binnenkort de deur uit te doen. Thirs komt weer gezellig lunchen en 's middags doen dochter en ik samen boodschappen, waarbij Hendrikje wederom volop aandacht trekt. Op een gegeven moment komt de beveiligingsmeneer heel erg spiedend langs de kinderwagen lopen. Ik stond op het punt te zeggen dat we al tijden zo boodschappen doen (alles onderin de wagen dumpen en bij de kassa gewoon alles betalen), maar... hij kwam trots het schoentje van Hendrikje terugbrengen dat-ie ergens gevonden had. Hendrikje speelt het klaar nog twee keer d'r schoen uit te trappen, beide keren gevonden!

's Avonds naar de Palace Stables voor de registratie van de Armagh Pipers Club. Nieuw seizoen, iedereen komt zich inschrijven voor de klassen, er is een sessie EN er worden diploma's uitgereikt die behaald zijn aan de London School of Music. Iedereen apetrots en aan mij de schone taak plaatjes te schieten: er zijn geen persfotografen en Brian wil wel heel erg graag dat het in de krant komt. 's Avonds thuis samen met Brian een selectie gemaakt en als het goed is verschijnt mijn werk dus binnenkort in de krant! Met vermelding! Gaaaaaaaaaf. Had ik nou die nieuwe kamera (met nieuwe lens en flitser) maar gehad... Maar goed... Hopelijk heb ik 'm voor het festival.

Enne... nieuwe docent voor de pipes klas dit jaar: Eamonn Curran. Aardige vent en erg goede piper, ben benieuwd. Enne... ik ben ge-upgrade: ik zit in Caoimhín's fiddle klas in plaats van Eithne's klas. Geen idee waarom, maar ik ben er wel erg blij mee! Deze week maar hard oefenen, dan sla ik volgende week maar een klein flatertje in plaats van een enorme.

Dinsdag 14 september - PE
Ebac 2650e Thirs is ziek :-( Niet zomaar een beetje, maar met alles d'rop en d'raan: koorts, warm/koud, geen trek (dan is ze echt ziek), zere spieren en gewrichten. Ze blijft bijna de hele dag in bed en het geplande etentje voor vanavond met Dara en Anne zeggen we af. Ik heb al wel het menu samengesteld en zelfs het boodschappenbriefje was al klaar en aangezien dat gedeelte van een etentje organiseren bij mij meestal net zo lang duurt als het koken, wordt het volgende etentje een makkie: alleen maar de boodschappen doen en koken! Hendrikje slaapt weer veel of zit anders heel erg lief te spelen en ik heb genoeg tijd om me aan het huishouden te wijden.

En en en en en ... hij is er!!! Onze Ebac 2650e ontvochtiger. Online aangeschaft voor veertig pond minder (inclusief bezorgkosten) dan de winkel bij ons om de hoek. Steun de kleine ondernemer is een leuke gedachte, maar als ze dan iemand in de winkel zetten die als antwoord op een vraag de productomschrijving begint op de dreunen die op het ding geplakt zit (en die ik zelf ook al gelezen had), dan ga ik toch mooi thuis voor mezelf een beetje onderzoek zitten doen. En daar kwam de Ebac 2650e uit. Even voor de goede orde: het is kindermeubilair, dus de maat valt reuze mee hoor :-)

's Avonds met Dara naar een funding clinic in het theater: diverse organisaties die aan subsidies doen vertellen wat ze doen en er zijn tafeltjes waar de diverse vrijwilligers hun problemen op kunnen leggen. Dara had gesuggereerd dat het nooit kwaad kon het te bezoeken en inderdaad: ik heb er waarschijnlijk een website-klus aan overgehouden: de theater group is druk op zoek naar een website, hoeft niets bijzonders te zijn, als het maar vertelt wie ze zijn enzo. Nou... dat kan ik wel :-) Ze bellen me volgende maand en het blijkt dat de voorzitster ook actief in andere organisaties is, dus je weet maar nooit wat voor staartje hieraan zal zitten :-) Overigens ook erg gezellig met Jim (van die trouwerij in mei) zitten babbelen, voor het eerst in tijden.

's Avonds dagboek bijgewerkt en nog wat tv gekeken.

Woensdag 15 september - PE
Oooooooooooooverigens, was ik nog helemaal vergeten te vermelden: toen ik maandagavond terugkwam van de sessie, zat Thirs heel triomfantelijk op de bank zo van pomtiedomtiedom... de kachel brandde prachtig en dat al ruim een uur. Ze had op het werk aan Sinéad onze (nou ja, mijn) onkunde op het gebied van de open haard besproken en Sinéad had een tip die blijkt te werken, dus hier, voor iedereen die naar een land verhuist waar open haarden met kolenvuur geen luxe maar een noodzakelijkheid zijn, De Tip van Sinéad: leg eerst een laag propjes papier in de kachel, daarop de aanmaakhoutjes en daarop weer een laag propjes. Steek de fik erin en blijf papier voeren totdat de aanmaakhoutjes goed gloeien of branden. Gooi er DAN pas de kolen op... Dat zou 't moeten doen!

Thirs is vandaag nog steeds ziek en ik houd me bezig met Hendrikje, het huis en de computer. 's Ochtends na de fles op de bank zit Hendrikje weer met de afstandsbediening te spelen en zet per ongeluk (althans, dat hoop ik) de TV aan en waar vallen we middenin? De Teletubbies... En ze vindt 't prachtig. Zit te schateren en te klappen dat het een lieve lust is. Met z'n tweetjes naar de bieb geweest, films teruggebracht en boodschappen gedaan.

's Avonds een rustige shift in het hotel gehad en vroeg naar bed.

Donderdag 16 september - PE
teletubbies! Met Thirs gaat het weer wat beter en da's mooi, kan ik eindelijk een ochtend uitslapen, had ik hard nodig. Heeeeeerlijk geslapen en nog wat aangerotzooid. Van Caoimhín hoor ik dat zowel de Observer als de Gazette m'n foto's geplaatst hebben, maar dat ze allebei vergeten zijn m'n naam d'rbij te zetten. Verdorie. Een dezer dagen allebei maar kopen en kijken welke ze gekozen hebben (het zijn weekkranten).

Deze week twee shifts waar ik een enorme hekel aan heb: 1 tot 9. Dan is je hele dag zoek, plus je hebt de drukte van de Carvery EN de Grill Bar. Ze duren ook zo vreselijk lang, weet niet waardoor dat komt. Maar goed, rustige shift en 's avonds diverse werkzaamheden voor de club gedaan.

De BoBike Maxi is er, het achterzitje voor op de fiets!

TM - Ook hier de Teletubbieservaring gehad: Hendrikje is dan niet meer op schoot te houden, ze gaat met d'r snoet vlakbij de tv staan en hupst op en neer en kijkt af en toe om, alsof ze wil zeggen: leuk hè?!

Vrijdag 17 september - PE
Alweer lekker uitgeslapen en Thirs is bijna weer de oude, gelukkig maar. We proberen 's ochtends het fietszitje te monteren, maar eeeeh... Thirs heeft de verkeerde montagekit besteld: voor een Kronan moet je de mountainbike montagekit hebben. Dus helaas, fiets onverrichterzake weer naar buiten en Thirs is meteen in de telefoon geklommen om de andere montagekit te bestellen. Kunnen we die andere gebruiken voor wanneer ik een fiets heb.

TM - Met die griep bijna uit mijn lijf ga ik aan de slag met de vluchten voor het WK piping festival: de gastmuzikanten komen uit de UK, Ierland, maar ook Sardinië en Galicië. Er moet dus nog wat uitgezocht worden wat betreft goede vluchten en aansluitingen. Ik slaag er in om via via via een goede route te vinden van Sardinië naar Dublin. Nu moet die route vertaalt worden naar het italiaans voor de muzikant die geen woord over de grens spreekt, en als die daar wel voor te vinden is, kan ik boeken...

Zaterdag 18 september - TM
Het is mooi hersftweer: blauwe lucht, harde wind en lekker fris. Om de regen vanmiddag voor te zijn (zo als meestal valt na dit soort ochtenden) besluit ik Hendrikje in plaats van in bed te stoppen mee te nemen naar buiten. Via de Mall lopen we naar het observatorium, waar het zo mogelijk nog harder waait. Hendrikje vindt het geweldig, want alles beweegt: bomen, takken, blaadjes, grassprietjes, vogels, mijn haren. Ze vindt het ook leuk als ik de camera tevoorschijn haal, dus ik zou veel vrolijke foto's moeten kunnen maken, maar helaas. Steeds als ik de camera klaar heb gaat ze bedachtzaam zitten kijken. We zijn een dik uur onderweg en doen nog wat boodschappen voor het warme eten. Ik wil eigenlijk 's middags warm eten, maar ik ga tegelijk met Hendrikje 'even' op bed liggen en word drie uur later pas weer wakker. Nog niet helemaal aangesterkt geloof ik.

frisse toet Ik zal eens opschrijven wat ons Hendrikje tegenwoordig allemaal doet, we vergeten steeds dat jullie dat allemaal niet goed meekrijgen. Goed: ze lacht en wipt op haar billen als je haar slabbetje laat zien om te gaan eten; hetzelfde als je met de fles melk zwaait; ze doet wat je zegt als je zegt 'los', 'zitten' of 'liggen' (erg handig); ze weet wat ze niet mag, want dan kijkt ze om om te kijken of jij haar wel ziet (cd's en boeken); ze doet de kartonennen doos met blokboekjes zelf open en dicht (magneetsluiting); in bad: als je vraagt 'waar is de rode vis' zal ze om zich heenkijken en het Nijntje-badboekje zoeken, bladeren en bij de rode vis triomfantelijk 'HUH' zeggen (knappe meid!); ze kan lekker los spelen in bad; ze lacht en luistert naar de boxen als ik de Ierse kinderliedjescd opzet van Pádraigín Ní Uallacháin en Len Graham; ze is vandaag voor het eerst boos geworden (jawel): ze heeft door dat deuren open en dicht kunnen en gebruikt vooral de keukendeur daarvoor. Omdat ik haar dan niet kan zien en bang ben haar vingertjes vast te zetten, heb ik een deurstopper ertussen gezet. Die kent ze ook, kan je ook leuk mee spelen en met een beetje friemelen krijg je die wel los! Nu zit die dus muurvast onder de deur en krijgt ze hem er niet uit. Ik hoorde opeens een venijnig gehuil en zag een Hendrikje met een knalrode kop aan de deurstopper trekken die dus niet loskwam. O, wat was ze boos, schitterend!

Volgens ons weet ze al dat ze zichzelf en 'papa' of 'mama' in de spiegel ziet (officieel zou ze dat nog niet kunnen, maar wij hebben zo onze vermoedens...); 's ochtends raast ze als een dolle over het bed, overal overheen klimmen en netjes stoppen bij de rand (met onze handen om haar middel); ze kan 'Rupsje Nooitgenoeg' op commando uit de kast halen (ok, 8 van de 10 keer ;-) ); ze vindt smoothies erg lekker (banaan-aardbei zonder pukkels); uit een glas drinken ook; kiwi niet en vis geloof ik ook niet, ze heeft nu al een paar keer prakjes waar vis in zat geweigerd; toet poetsen na het eten ? Waaaah, tenzij ik ook eerst mijn gezicht wild afpoets en dan snel het hare ook doe terwijl ze nog zit te giebelen; ze kan soms een uur of langer in bed liggen kleppen zonder te slapen terwijl ze moe is (lekker laten zitten, kan ik tenminste even dagboek schrijven ;-)); ze kan nog steeds iedereen aan het lachen of glimlachen krijgen; ze wordt nog steeds als jongetje aangesproken en o ja, ze doet nog steeds onze harten smelten als ze bovenstaande of iets anders doet!

Ik heb de zangsessie weer wat leven ingeblazen, hopelijk hebben we aanstaande donderdag weer een sessie hier. Ik heb trouwens ook een oppas voor Hendrikje 1 en 2 oktober! Ik ga dan met IGL (genealogie) naar Sligo voor een genealogieconferencie. Joe en Joan nemen haar dan in huis op vrijdag en zaterdagnamiddag. Da's een hele opluchting.

Zondag 19 september - TM
het regent Ik heb een donkerbruin vermoeden dat onze dochter probeert haar eigen naam te zeggen. Als je haar op schoot hebt en zegt: 'ik ben mama en jij bent Hendrikje' en je herhaalt dat een paar keer, dan zegt ze En-dish. Paul vindt dat ik hoor wat ik wil horen, maar ik denk echt dat ze probeert haar eigen naam te zeggen!

Het is heel erg snertweer en ik moet boodschappen doen. Laten we eens kijken of Hendrikje haar J&J-regenponcho al aankan! Mmmm, misschien nog een beetje te groot... Hendrikje vindt het in ieder geval spannend.

Maandag 20 september - TM
PC-dag! Jaja, eerst een eigen bureau in de bieb en dan nu ook een eigen PC. De eerste pogingen om er eentje aan te sluiten mislukken en er moeten diverse herstarts aan te pas komen voordat hij het doet. De softwaredemo die ik zou moeten gaan gebruiken draait niet op deze PC (windows 95, braak) en tussen half vijf en vijf, crasht hij vier keer. Morgen dus de andere PC maar proberen.

PE - Schoonmaakdag! Hendrikje slaapt en slaapt en slaapt en ik heb me de hele dag bijzonder druk aan het huishouden gewijd. Afwas gedaan, opgeruimd en... ben begonnen aan de badkamer. Kijk, je kan wel lopen zeuren dat het huis zo vies is, maar als je niet schoonmaakt dan is dat natuurlijk niet zo verwonderlijk. Als je met Hendrikje over de grond ligt te dweilen zie je diverse zaken vanuit een ander perspectief en daar ben ik best een beetje van geschrokken. Dus, gewapend met sop, spons en poetsdoek heb ik de badkamer aangevallen. Met grrrrrroot resultaat, mag ik wel zeggen. Blinkend! Nou ja, het kan nog beter, maar met de middelen die we hebben is het best aardig gelukt...

Hendrikje wordt ook pas heel laat wakker, dus als Thirs thuiskomt gaan we nog even met z'n drieën boodschappen doen. We doen makkelijke pasta, want echt zin om nog heel uitgebreid te koken heb ik niet. Overigens ook geen tijd voor: vanavond de eerste les van het nieuwe Armagh Pipers Club seizoen. De tijd, plaats EN docent zijn gewijzigd: het is nu van half acht tot half negen in de Trian en de docent is Eamonn Curran.

Na een wat chaotische start (het is voor het eerst dat we in de Trian les krijgen, d'r zijn vierentwintig klassen en iedereen moet z'n plekje zien te vinden) blijkt Eamonn een heel andere docent dan Tiarnán. Tiarnán legde de nadruk op nieuwe tunes leren, maar Eamonn vindt dat je dat makkelijk thuis zelf kunt doen door naar een CD ofzo te luisteren. Eerst worden de pipes nauwlettend bestudeerd - Eamonn is pipes bouwer, erg handig - en ik krijg diverse correcties als advies: m'n luchtpijpje van balg naar zak is te kort, waardoor ik de zak te hoog onder m'n arm houd en daardoor weer een verkeerde houding krijg. Houding van de pols moet anders, houding van de chanter moet anders. Prachtig, back to basics, houd ik van. Overigens is Eamonn iedere week beschikbaar voor onderhoud aan de sets. Prachtig!

We spelen eerst een paar tunes om op te warmen en dan moeten we d'r ieder zelf een spelen. En dan: nieuwe tune. Maar... hele simpele (The Whinny Hills of Leitrim) en voornamelijk aandacht voor ritme, frasering en techniek. We behandelen alle rolls en cuts en ik leer dat je door een andere vinger te gebruiken voor de clips een hele andere kleur aan je tune kunt geven. Dat wordt een goed jaar...

Op de terugweg naar huis komt Brian me achteropgehold en ik nodig 'm uit om nog even wat te komen drinken. Nou, dat even werd twee uur 's nachts en dat 'wat' werd een waar bacchanaal. Historisch moment: we hebben m'n whiskey opgemaakt! Ik heb nu helemaal geen whiskey meer en da's voor het eerst sinds ik denk vijftien jaar. In 1999 ben ik aan een whiskeyverzameling begonnen die in de hoogtijdagen 35 single malts omvatte. Maar goed, we hebben het over vanalles en nogwat gehad, ook over Brian's aanbod om mijn nieuwe apparatuur te financieren en hoe we dat op papier gaan zetten en wat ik ervoor moet doen.

Dinsdag 21 september - TM
Spannende dag vandaag: we krijgen bezoek van een potentiële geldschieter uit Amerika, althans, zijn zaakwaarnemer of secretaris ofzo. Een multimiljonair die de Universiteit van Boston bekostigd schijnt te hebben, heeft interesse in het financiëren van onze bieb. Crónán is helemaal zenuwachtig en loopt heen en weer als kip zonder kop. Het bestuur van de bieb is er ook. De gast komt vijf kwartier te laat (had wel gebeld hoor), dus iedereen is al wat bedrukt en hij neemt ook nog het gesprek over. Na de vergadering gaan de hoge omes en tantes lunchen in het nieuwe restaurant aan de kop van de Mall. Crónán is na terugkomst helemaal afgepeigerd, maar vol vertrouwen dat er geld komt.

De andere PC doet het prima, alleen de software blijkt read-only te zijn, dus ik moet in Access een bestand maken dat uiteindelijk over te zetten is naar Adlib Archive. Het is weer even wennen, de laatste keer Access-bouwen was in 2000. Gelukkig werkt het uiteindelijk en kan ik beginnen met de invoer van het eerst deel van 'Civil War Archive Louis O'Kane'.

PE - Pfffffffffff, dat viel niet mee, zo vroeg opstaan. Maar goed, 's avonds het mannetje, 's ochtends het mannetje. Ik ben Hendrikje de fles aan het geven wanneer Caoimhín langskomt om het papierwerk van de gisteravond gesloten deal met Brian af te geven. En tot mijn grote verbazing begint Hendrikje vreselijk te huilen wanneer ze hem ziet. Wat is dat nou? Geen idee, ze heeft Caoimhín altijd heel interessant en aardig gevonden en nu ineens is de liefde over. Vreemd.

's Middags met Hendrikje uitgebreid geshopt. Pedaalemmer en nieuwe pleeborstel aangeschaft, afdekplaatjes voor de stopcontacten en een hele rits schoonmaakproducten, voor in de keuken en de badkamer en in de wc enzo. En ook nog een paar rubber handschoenen. Hendrikje is weer bijzonder lief en aardig en vrolijk en wordt van alle kanten bewonderd :-)

Ik ben helemaal in de war wat de tijden voor de lessen betreft: ik zit heerlijk ontspannen te eten wanneer ik ontdek dat de les om zeven uur in plaats van om half acht begint. En daar kom ik dus om vijf voor zeven achter. Ik kom een beetje te laat, maar geeft niets, iedereen is te laat. Ik zit nu dus in Caoimhín's klas! Ben opgewaardeerd! We spelen een paar tunes om op te warmen en ik kan het, tot mijn grote verbazing, aardig bijbenen. De eerste helft van de les ligt de nadruk op het op het gehoor oefenen en tot mijn nog grotere verbazing lig ik ver voor op de andere twee. Die hebben hier echt grote moeite mee, terwijl ze stukken verder zijn op de viool dan ik. Maar de tweede helft van de les moet ik alle zeilen bijzetten: de bladmuziek is dan uitgereikt... En het blijkt dat John en Molly 'vloeiend' bladmuziek kunnen lezen en ze gaan er als een speer vandoor.

Caoimhín's gedachte is: John en Molly moeten op het gehoor leren spelen en ik moet beter bladmuziek leren lezen. Dus vandaar de twee verschillende aanpakken in dezelfde les. Wel leuk hoor, meer uitdaging dan in Eithne's klas en daarbij speelt Caimhín ook nog een stuk beter viool...

Woensdag 22 september - TM
Paul komt mij met Hendrikje tegemoetlopen als ik terugkom van mijn werk: hij moet naar de bank, z'n cheques storten! De contracten met Brian/Armagh Pipers Club zijn rond en nu heeft hij geld om nieuwe apparatuur aan te schaffen.

PE - Druk in de keuken aan de slag gegaan met de nieuwe schoonmaakspullen en potverdorie, da's handig! Bij de aanschaf heb ik voor deze keer ons milieubewustzijn laten varen en WC-eend en Mr. Muscle en Dettol en nog meer van dat spul aangeschaft. En dat ontvet toch een stuk beter dan Driehoek vloeibare zeep of Ecover vloerzeep...

's Middags naar Brian om de getekende contracten in te leveren en wat blijkt, heel huis vol: Cillian is er en ik maak kennis met Joe Kennedy en zijn vrouw, die even op visite zijn. Joe kende ik al wel via e-mail, maar had 'm nog nooit in het echt ontmoet. Aardige vent en hij denkt er echt over naar Armagh te verhuizen. Leukleukleuk. We zitten met z'n allen in de voorkamer en Hendrikje blijft tussen mijn benen op de grond stil om zich heen kijken. Ze is opvallend stil, maar dat wordt geïnterpreteerd als braaf. Ze blijft heel erg braaf zitten, totdat iedereen naar boven gaat om naar een paar schilderijen en pipes te kijken. En men heeft de hielen nog niet gelicht, of dochterlief komt helemaal los: 'HUH' is niet van de lucht en alles wordt uitgebreid onderzocht.

Totdat Caoimhín binnenkomt: begint ze verdorie WEER te huilen. Geen idee wat dat nou is. Het schijnt dat wel meer babies van deze leeftijd door een 'terug-naar-mama' fase gaan, maar het is raar om dat zo aan den lijve te ondervinden. Met Maire, die ook nog even Hendrikje komt bewonderen, gaat alles wel goed.

Uiteindelijk worden de door mij getekende contracten uitgewisseld voor cheques... YES!!! Op naar de bank en dat hadden we mooi uitgemikt, we komen bij de bank Thirs tegen. We storten de cheques en doen op weg naar huis nog even gezamenlijk boodschappen en dan is het voor mij tijd om weer in het hotel aan de slag te gaan.

Overigens kreeg ik van Brian te horen dat er na de les (nou heb ik niet meegekregen of dat nou de maandag- of de dinsdagles is) een pipers' session wordt georganiseerd in De Averell House! Alleen maar pipers! Gaaaaaaaaaaaaf! Dan kan je je namelijk een beetje verbergen achter de andere pipers en worden er alleen maar pipes-vriendelijke tunes gespeeld. Dat wordt een mooie opstap voor mij voor de 'echte' sessies!

Intermezzo d.d. 2 oktober - PE
HALLO!!! We doen het nog, hoor... alleen vrrrrrrreselijk druk. Voor mij is het werk in het hotel, werk aan de websites en natuurlijk Hendrikje en Het Huishouden. Daarbij is het muziekseizoen weer begonnen en moet er ook geoefend worden EN ben ik druk aan het bestellen geslagen en ook daar blijkt een hoop tijd in te gaan zitten. Dus hier volgt een wat verdwaasd verslag van de laatste week van september.

Donderdag 23 september - TM
Voor gein naar het consultatiebureau om Hendirkje te laten meten en wegen. Ik wil nou wel eens weten of ze echt zo groot is voor haar leeftijd. 10 kilo en 100 gram zwaar en 74,5 cm lang, allebei op 75%-lijn, dus iets meer dan gemiddeld, maar niet overdreven én netjes in proportie.

Vrijdag 24 september - TM
Eindelijk is het dan zover: het aap-noot-mies-plankje dat mama voor de geboorte van Hendrikje geborduurd heeft, gaat ingelijst worden. We waren al eens eerder naar een lijstenboer geweest, maar die had zo'n vreselijke smaak. Nu had Brian ons een andere aangeraden, maar die nam dus al een erg tijd (maanden) de telefoon niet aan tót gisteren. Meteen een afspraak gemaakt voor vandaag. Hij zit in het Armagh Business Centre, dus we kunnen daarna meteen door naar de koffieochtend die in mijn bieb wordt georganiseerd door een kankeronderzoeksstichting om geld op te halen. Het is er rustig, maar ze hebben eerder op de ochtend al zo'n 50 pond opgehaald.

Zaterdag 25 september - PE
de barge En alweer: eindelijk is dan zover: Thirs gaat naar de barge van Joe en Joan. Joe nodigt ons al een jaar uit om naar de barge te komen, maar ze gaan meestal in het weekend en dan moet ik meestal werken. Zo hebben we ook nog een afspraak staan met Gerard, de man die ik in Mulligan's ontmoette twee maanden voor onze emigratie en die de vader blijkt te zijn van een collega van me. Zijn vrouw is verpleegster met ook een onregelmatig rooster en tot nu toe hebben we nog nooit een gezamenlijke vrije dag kunnen vinden...

De barge, een woonboot, ligt in Enniskillen en is de trots van Joe en Joan. Thirs was nog wel even gevraagd of ze had begrepen dat ze het weekend met Joe alleen (en Hendrikje) zou door gaan brengen. Nou, nee, eigenlijk niet, maar geen probleem. Ze hebben een heerlijk weekend gehad, Joe ging lekker z'n eigen gangetje (zeilen, aan de motor knutselen en lekker ontspannen) en ook Thirs en Hendrikje hebben lekker kunnen ontspannen. Hendrikje heeft heerlijk buiten gespeeld, met gras en takjes en blaadjes enzo.

En ik? Ummmmm, uitslapen, muziek maken en werken :-)

TM - Inderdaad belde Joe nog van tevoren op: 'euh, had je wel begrepen dat we maar met z'n 3-en zijn'. Nou nee, en het leek mij wel een beetje raar, maar om daar nu meteen het hele weekend voor af te zeggen. Bepakt en bezakt (bijna alles voor Hendrikje) in een uur en kwartier naar Enniskillen gereden en daar bij Dunnes de boodschappen gedaan. Hendrikje in de draagdoek, al flirtend met alles op twee benen....

Als we bij de jachthaven aankomen, zien we de barge al van verre liggen: het is een schip dat zo in de Amsterdamse grachten zou kunnen liggen! Omringd door meerdere dinghy's, verbonden aan de wal door een ietwat acrobatiel vereisende loopplank en op een rustig plekje bij de ingang. Nadeel daarvan was wel dat je bijtijds weg moest lopen om naar de wc te gaan en het clubgebouw. Binnen was het net het boshuisje in Annen, houtje-touwtje, maar wel gezellig.

Het grootste deel van de zaterdag heb ik gewandeld met Hendrikje (voor de lol en voor de slaap, want ze wilde niet in het campingbed slapen) en gelezen. Hendrikje heeft voor het eerst lekker op de grond buiten in modder zitten graven, stokjes, blaadjes en steentjes getest op hun eetbaarheid. Het was wel erg fris, met een stevige wind, dus we moesten ons wel goed inpakken. Joe vroeg nog of we mee wilden gaan zeilen, maar dat heb ik maar afgeslagen.... Joe heeft ruim een uur gezeild en heeft zich daarna op het onderhoud van de bootjes gestort. Rond een uur zes heb ik Hendrikje in de gootsteen in de kombuis gebadderd. Ook weer een erg interessante plek voor een bijna éénjarige om zich te bevinden: alles werd grondig geïnspecteerd. We hebben haar nog opgelaten tot na ons eten en probeerden toen heel erg het geweeklaag uit de slaapkamer niet te horen... Uiteindelijk heb ik haar maar op de bank in slaap gewiegd. Toen sliep ze gelukkig door. Ik ben zelf om half tien gaan slapen, althans dat probeerde ik. Ik moest eigenlijk nog naar de wc, maar ik had geen zin om in het donker over het terrein te lopen, maar ja, toen ik om elf uur nog niet sliep, ben ik gewapend met een zaklamp naar de wc's gelopen. Natuurlijk moest er toen toen net weer een beest naast mij in het water springen....

Zondag 26 september - PE
Ik heb de vroege dienst, wat inhoudt dat ik 's avonds Hendrikje nog zie voordat ze gaat slapen. En wat doet ze... ze verrast ons door voor het eerst los te gaan staan! Het duurt maar heel even, ze staat, heeft Thirs d'r knie met één hand vast en gebruikt die hand even om de dolfijn waar ze op aan het kauwen is stevig beet te pakken. Wanneer ze beseft dat ze los staat gaat ze gauw zitten en kijkt ons verbaasd aan, maar het heeft toch zeker een paar seconden geduurd. Het zag er wel HEEL raar uit...

TM - Vroeg op: plassen, oe, snelsnelsnel. Daarna nog even liggen sudderen totdat Hendrikje wakker werd. Joe werkt vandaag in de machinekamer, zit dus onder de olie en prut. Ik wandel wat en zit met Hendrikje boven in de stuurhut, waar ze over de banken kan klimmen en naar buiten kan kijken. We vallen samen in slaap na een wandeling en zijn erg rozig. Na de lunch vertrekken we weer, het is mooi geweest!

Maandag 27 september - PE
Hendrikje slaapt weer erg goed, waarschijnlijk moet ze bijkomen van het weekend. Heb ik toch mooi steeds mazzel mee, met die maandagen waar ze goed op slaapt. Heb wat zitten computeren, maar niet veel: ik ben uitgeteld en kan me niet concentreren. Dus... beetje TV gekeken, wat huisgehouden en boodschappen gedaan. Met Hendrikje ga ik naar Woolworths om de DVD van Aladdin aan te schaffen, daar had ik reclames van gezien, maar het blijkt dat ik een week te vroeg ben :-( Aladdin hebben Thirs en ik samen gezien in Alfa aan het Leidseplein tijdens de matineevoorstelling, met allemaal kinderen om ons heen. Het zal een jaar of twaalf geleden zijn, ik zal vijfentwintig geweest zijn, of daaromtrent. Naast me zat een jongedame die ik als leeftijdsgenote had geclassificeerd, maar na de film zei ze de onsterfelijke woorden tegen me: "U heeft er echt van zitten genieten, hè?". Jongejonge, wat voelde ik me toen oud...

's Avonds naar pipes les. We zitten in een ander zaaltje dan de vorige keer. Wij hadden nog tegen elkaar gezegd vorige week dat het heel erg mee viel, de geluidsoverlast van de andere klassen die bij ons om de hoek zaten, alleen, daar werd door die andere klassen niet ook zo over gedacht... Dus wij zaten in het verdomhoekje beneden, onder de halogeenlampen. Die dingen zijn vreselijk warm en aan het begin van de les waren de chanters redelijk gelijk gestemd, maar aan het eind van les gaven de rieten het één voor één op.

Mijn voornemen vanavond vroeg naar bed te gaan werd wreed tenietgedaan: sessie in De Averell house. FanTAStisch. Alleen pipers, zeven stuks, en ik heb heerlijk mee gespeeld. Een hoop tunes gingen erg goed en sommige tunes die ik niet goed kende heb ik vrolijk mee zitten stuntelen en niemand die er iets van merkte. D'r waren zelfs een paar tunes die ik niet speelde maar waarvan ik, aangezien de tunes meestal drie keer gespeeld worden, aan het eind de rode draad goed onder de knie had. Dat hoef je in een 'gewone' sessie, waarbij je de enige piper bent, niet te proberen.

Dinsdag 28 september - PE
's Avonds het mannetje, 's ochtends het mannetje, dus vrolijk vroeg weer op om m'n dochter te onderhouden. Rond een uur of tien is ze nog steeds redelijk fit, dus het lijkt me een goede ochtend om met d'r naar de toddler group te gaan. Thirs is daar begin dit jaar vaak heengeweest, alleen, nu de ochtend na de zomerstop weer nieuw leven is ingeblazen, valt het precies samen met het ochtendslaapje van onze hummel.

Maar... deze ochtend lijkt het te kunnen lukken, dus bepakt en bezakt gaan we op naar de kerk. De kerk, ja. Het wordt gehouden in de kelder van de First Presbyterian Church aan de Mall, maar Thirs had me verzekerd dat er tijdens haar ochtenden nog nooit iets religieus was gebeurd...

We werden wel wat argwanend begroet: ze herkenden Hendrikje helemaal niet en ik was de enige man in het gezelschap. Maar toen de identiteit eenmaal was vastgesteld waren de oooh's en de aaaah's niet van de lucht. Hendrikje heeft heerlijk gespeeld, voornamelijk met het speelgoed en ze heeft er naar hartelust kunnen kruipen. De meeste kinderen zijn een stuk ouder dan zij is, dus er werd voornamelijk door de kinderen met Hendrikje gespeeld in plaats van andersom.

Er was koffie en thee en verjaardagstaart: een van de moeders werd veertig. En toen... even een paar minuten doorbijten: er werd een verhaaltje voorgelezen en ja hoor, over Samuel en Elia in de tempel. Daarna nog een reli-liedje waarin verzekerd werd dat maakt niet uit hoe klein je bent, God echt wel over je waakt. Maar goed, ik ben er ongeveer vijf kwartier geweest en daarvan besloeg dit gedoe ongeveer vijf minuten en ze verstaat er toch nog niks van en iedereen zag er heel erg blij uit, dus het zal d'r geen kwaad doen... Hoop ik.

De middag heb ik voornamelijk aan de telefoon doorgebracht met de Sainsbury's bank waar we de credit card bij hebben. Ze hadden me gebeld om er zeker van te zijn dat ik zelf verantwoordelijk was voor de ineens bijzonder verhoogde activiteit op m'n credit card van vanochtend. Online had ik geconstateerd dat de overschrijvingen verwerkt waren, dus ik heb een paar bestellingen gedaan. Ze belden me ook over een transactie die me niet bekend voorkwam, maar dat bleek, na een hoop rondbellen, toch goed te zitten. Geeft je toch een veilig gevoel, bonuspuntje voor Sainsbury's Bank.

's Middags vrolijk verder gegaan met de bestelling bij Apple, maar... bij het betalen wordt me meegedeeld, sorry, we kunnen het niet afschrijven. WAT?!?!? Dus ik weer in de telefoon geklommen naar Sainsbury's en wat blijkt: d'r staat dan wel op het online overzicht dat de overschrijvingen verwerkt zijn, maar... ze zijn nog niet ge-'cleared'. Dat duurt nog vijf dagen! Foetsie bonuspuntje. Maar goed, ik ben al sinds juni bezig met het voorbereiden van deze aanschaf, dus een week of wat kan er ook nog wel bij.

's Avonds komt Anne Henderson even langswaaien. Ze was eigenlijk naar Armagh gekomen voor fiddle les, maar die is vanavond niet: Eithne zit in Wales en Caoimhín zit in Dublin. Dus kwam ze even bij ons langs, lekker zitten babbelen over vanalles en nog wat.

Woensdag 29 september - PE
M'n lens is binnen! En de flitser en het statief en nog wat spul. Prachtig. Alleen... kijk, ik heb heel erg goed m'n huiswerk gedaan. Veel gesurfd, reviews gelezen, producten vergeleken en ook van vrienden informatie ingewonnen. De uiteindelijke keuzes zijn dus goed onderbouwd, goed geïnformeerd, alleen... het zijn allemaal aanschaffen via internet en het komt er dus op neer dat ik het meeste van wat ik besteld heb, nog nooit in het echt gezien of gevoeld heb, alleen maar plaatjes op m'n beeldscherm.

En dat was erg duidelijk bij de lens. Laat ik wel wezen: ik ben bijzonder aangenaam verrast, maar eeeh, Nikon noemt de lens 'compact and lightweight' en daar denk ik toch anders over, wat een joekel. Het ziet er wel vreselijk professioneel uit hoor. Ook de flitser. Alleen, die komt met een handleiding van 125 pagina's. En nee, dat zijn niet twintig talen, da's allemaal in het Engels. Maar, het is een bewuste keuze geweest om m'n fotografie naar een nieuw niveau te tillen en daar moet op gestudeerd worden. Ik wil nu niet de fout maken die ik met de vorige kamera gemaakt heb, dat je er na vier jaar achter komt dat-ie toch wel heel erg handige features heeft...

Dat was dus de eerste pakjesdag. Ik heb nu een boek over digitale fotografie, een extra batterij, een lens, een flitser, een statief (zonder kop, die komt nog), een compact flash kaartje en een fotorugzak. Grote afwezige is alleen: de kamera, maar die is onderweg en dat kan ik helemaal online volgen via de tracking service van DHL. Prachtig... ik kan me nog herinneren wat de reacties waren toen ik in 1994 m'n plannen ontvouwde om een internetbedrijf te beginnen: "maar wie geBRUIKT dat nou?".

Donderdag 30 september - TM
Vandaag de stoute schoenen aangetrokken en Hendrikje eindelijk wwer eens meegenomen naar het zwembad. Pasgeleden zo'n zwembandstoeltje aangeschaft, dus die meteen uitgeprobeerd. Mevrouw vond het niet leuk!!!! Huilhuilbrulbrul. Toen haar maar in mijn armen genomen en heel langzaam door het bad gedobberd. Na een minuut of vijf was ze alweer stil maar met de volgende huilbui alweer in de startblokken. Toen de kinderen voor de zwemles al in het bad kwamen, werd ze wat afgeleid en konden we nog even in het water, maar toen was het over. Toch maar wat vaker gaan, dan kan ze wat wennen. Jammergenoeg ben ik zelf steeds een beetje misselijk als ik in dat zwembad ben geweest...