dagboek • augustus
van de emigratie van Thirza en Paul naar Armagh, Noord-Ierland
dagboek
2006
05
04 03 02 01
2005
12 11 10 09
08 07 06 05
04 03 02 01
2004
12 11 10 09
08 07 06 05
04 03 02 01
2003
12 11 10 09
08 07 06 05
04 03 02 01
2002
12
links
kathrijn
hendrikje
beeldverslagen
armagh city
waarom armagh
de aanloop
dublin '98
dublin '99
uilleann pipes
Tijdens het voeden van Kathrijn is Hendrikje met Berend het knuffelkonijn in de weer. Opeens trekt ze haar t-shirt en romper naar beneden en maakt onverstaanbare geluiden. Ik vraag wat er is. Dan trekt ze nog eens haar t-shirt tot haar middel naar beneden en knuffelt Berend... Is ze Berend aan het borstvoeden? Ik zou het haast denken!
Dinsdag 2 augustus - TM
Tijdens het ontbijt stalt Hendrikje haar eigen serviesje uit en vermaakt zich met het maken en serveren van allerlei luchthapjes ;-)
Woensdag 3 augustus - TM
Hoera! Na maanden ‘woefwoef’ zegt Hendrikje voor het eerst hon-t. We zijn inmiddels bij het vierde couplet van ‘In Holland staat een huis’ beland en ze herhaalt zomaar dat het kind een ‘hon-t’ kiest.
In haar Pooh-tijdschrift staat de hele club beesten met instrumenten op een dubbele pagina: Konijn speelt gitaar. Die kent ze wel, de gitaar, blijkt. Als ik een paar keer alle beesten heb opgenoemd en eindig met Konijn en de gitaar, holt ze naar de boekenkast, staat even te zoeken en komt dan met het Teletubbieboekje "De gitaar van Lala" aan. Knappe meid.
Paul bestelt bij Boots de Samsonite Pop Up Bubble: een lichtgewicht reiswieg. Neemt erg weinig plaats in beslag en weegt erg weinig. Dat is voor ons wel handig als we eens met het openbaar vervoer weggaan en een reiswieg nodig hebben. Je zet hem op door hem uit de tas te halen: dan schiet hij vanzelf uit elkaar. In Nederland is-t-ie uit de handel genomen, anders hadden we 'm daar gekregen van Paul z'n vader en Ineke, maar we krijgen 'm, wel via deze omweg, alsnog van ze cadeau! Dankjulliewel!!!
Donderdag 4 augustus - TM
De Samsonite Pop Up Bubble is al binnen! Hij is inderdaad zo in elkaar, of eigenlijk uit elkaar, gezet. Paul haalt hem uit de tas en het dingt vliegt meteen open. Er moeten nog twee staafjes bovenin geregen worden en het matras moet onderin met klittenband vastgezet worden. In een paar minuten staat het hele ding! Kathrijn mag meteen proefliggen en ziet er comfortabel uit. Als Hendrikje uit bed komt, wordt de bubble pas echt aan alle kanten getest. Kan ie tegen een 2-jarige die: tegen de zijkant leunt; tegen de achterkant hangt; tegen twee benen die tegen het plafond trappelen. We hebben de testpersoon wel wat aan banden gelegd, want om er nu al achter te komen dat ie daar níet tegen kan, lijkt ons geen goed plan. Hendrikje vindt het in ieder geval geweldig en past er nog net in, dus misschien kan ze er ook nog een keertje in uit logeren gaan.
Vrijdag 5 augustus - TM
Er komt een zacht pakje binnen van een brouwerij voor Paul. Na wat gissen van mijn kant (Paul slaapt nog na een late nacht) blijkt het een T-shirt voor Hobgoblin bier: "What's the matter lagerboy, afraid you might taste something?"
PE - Jaja... ik ben weer helemaal into de ales, weetjewel. Ik ben inmiddels lid van BeerAdvocate en ook de site van CAMRA bezoek ik regelmatig. Het is waarschijnlijk in reactie op het bedienen van een voornamelijk pils-publiek dat ik weer terugkeer naar m'n tienerjaren in de Beyerd :-) Een tijd geleden kwam ik bij de off-license van Sainsbury's een paar collega's tegen, de meesten met de 'pils-aanbieding-van-de-week' in hun handen, maar ik was blij verrast Conall met een hele zooi flessen ale aan te treffen. Hij was net zo verrast mij met een soortgelijke selectie in de rij te zien staan, dus wanneer we tegenwoordig samen dienst hebben gaat het gesprek voornamelijk over 'echt bier' :-)
Zaterdag 6 augustus - TM
We gaan een dagje uit! Dat is al een hele tijd geleden dat we echt iets leuks zijn gaan doen met z’n allen (behalve winkelen in Craigavon). We gaan naar de Pipes and Drum Championships in Moira, hier niet al te ver vandaan. Jammergenoeg is het met het openbaar vervoer hier alsnog anderhalf uur reizen. Bepakt en bezakt eerst met de bus naar Portadown en daar op de trein. Ook het station loopt daar een paar decennia achter: geen enkele manier om met de buggy het station in te komen: geen roltrap, geen lift, geen rolstoelhelling. Terwijl ik kaartjes koop, loopt Paul een rondje, maar moet dan toch Hendrikje de trap opkrijgen en de buggy tillen. We zijn erg benieuwd wat Hendrikje haar reactie zal zijn als de trein gaat rijden. Als de trein precies op tijd vertrekt kijkt ze eerst erg verbaasd en als ze dan op de bank naar buiten kijkt, slaakt ze een triomfantelijk ‘oooooooh’. Ze vindt het erg leuk! Jammergenoeg is het een moderne zoomtrein, dus hij zegt geen kadengkadeng. Hopelijk in Nederland!
In Moira is het station uitgestorven en het blijkt in de middle of bijna nowhere te liggen. Noch de ene noch de andere kant van het station vertoont tekenen van ‘het dorp’. Gelukkig komt er een stel mensen het perron op die ons in de juiste (tegenovergestelde dan van wat wij dachten) richting sturen. Het is zo’n 20 minuten lopen. Als we om het park heenlopen horen we al de pipes spelen en worden we al helemaal vrolijk: dit is gaaf en hier doen we het toch voor: zoveel muziek dichtbij huis.
Het Moira Demesne is een mooi park en overal zijn highland pipes: te gek. Overal staan kleine groepjes te oefenen. We besluiten dat ik eerst Kathrijn ga voeden: mijn borsten staan op klappen. Ook eten we alvast wat broodjes. Het voeden gaat moeilijk, ik moet op de grond zitten tegen een boom aan en heb niet echt een goede ondergrond. Ik krijg spierpijn en kramp. Als ik Kathrijn haar hoofd ondersteun, wapperen haar benen. Daardoor gaat ze met haar hoofd trekken en moet de hand weer naar het hoofd etc. Ze drinkt wel wat gelukkig en slaapt sowieso in de draagzak de rest van de middag.
Hendrikje speelt ondertussen in de speeltuin en gaat met groot plezier op een peuterschommel en van de glijbaan af! De laatste keer dat ze dat deed vond ze het doodeng, dus ze is ook wat dat betreft weer groter geworden. Daarna splitsen we ons: Paul gaat foto’s maken en ik loop met de dames rond. Hendrikje is al moe en ligt uitgezakt in de buggy. Later loopt ze toch even los maar dat is toch wat eng met al die mensen. Ik heb veel bekijks met de draagdoek, vooral van wat oudere mensen. Ik voel mij steeds meer een circusattractie en vind al die aandacht die ik bij Hendrikje zo leuk vond, nu wat vervelend worden.
Op een gegeven moment komt er een vrouw op mij af: mag ik wat vragen? (nou vertel, ben benieuwd, draagzak, kinderen?) U ziet er goed georganiseerd uit, heeft u zonnebrandcreme bij u? Ik moet erg lachen, dat is wel het laatste wat ik verwachtte. We genieten nog van de muziek, maar zijn allemaal erg gaar. Ik merk toch dat ik een keizersnee heb gehad: de wond binnenin doet wat zeer en ik ben afgepeigerd. We gaan iets eerder dan gepland terug en zijn op tijd voor een vroege trein. Voor het teruggaan nog gevoed op een muur aan de straat omdat de picknicktafel die ik op het oog had al bezet was door twee stoere mannen. Daar dorst ik toch niet bij te gaan zitten. Voeden ging weer niet lekker. Mij voorgenomen vanavond op de bank te gaan zitten met een film en Kathrijn en de schade in te halen.
Hendrikje is hartstikke moe, maar wil niet slapen. Met lodderogen zit ze in de buggy. In P’down moeten we even wachten en drinken wat voor de kerk en in de zon. In de bus terug ruiken we poep: Hendrikje begint wat bruine vlekken te vertonen. Een enorme poepbroek die ernaast liep (onze eigen eigen schuld: we hadden die eerder moeten verschonen). en ja hoor, wat gebeurt er weer: even voor Sainsbury’s valt ze diep in slaap. Dat doet ze vaak: 5 minuten voor de eindbestemming in slaap vallen en dan wakkergemaakt moeten worden voor een overstap o.i.d. Thuis heel voorzichtig verschoond (luieruitslag :-()en meteen in pyama gehezen. Ze werd wel wakker en deed net alsof ze weer fris en fruitig was, maar ik heb haar om kwart over zes met een grote fles in bed gestopt. Slaapt ze toch van kwart over zeven tot kwart voor acht de volgende ochtend!
Zondag 7 augustus - TM
Het is mooi weer: blauwe lucht en volle zon. We wandelen en voetballen op de Mall. Aan de andere kant is een grote groep meiden met kinderen spelletjes aan het doen en het duurt niet lang voordat Hendrikje haar bal laat liggen en naar de andere kant sprint. Ze is er niet weg te slaan (ballen en chips, onweerstaanbare combinatie) en ik rijd dan ook maar het gras op. Ze blijken uit Bangor te zijn gekomen voor een weekendje uit. Hendrikje gooit hoge ogen en Kathrijn wordt door groot en klein bewonderd.
Nieuw woord: Bojt. Eerst dacht ik: nee, we gaan niet naar buiten (buit), we gaan eten. Boehoe zei Hendrikje: BOJT! Bleek dat ze niet naar het raam wees, maar naar het aanrecht met daarop... haar eigen bordje! ‘s Avonds heb ik een lijst gemaakt van alle woorden en geluiden die ze al kent: rond de 90! In de navolgende lijst is -sh uit te spreken als de Sean Connery-s en -dt of -tt als een t met een beetje spuug.
Aap; beej (beer); eendt; hon-t; kikk (kikker); kip; koe; paard; poesh; pad (schildpad); vish; voggul;
"a-i-a-i-a-i" (ezel); "kuuk" (haan); "woef"; “kwaak”; "grauw" (leeuw); “pieppiep” (muis); “pèeeeeep” (olifant); “baaah” (schaap); “oehoe” (uil); “ggg-ggg” (varken); vish
Bart; Bejen (Berend); Bobo (chimpanseetje Bobo); Hend-ka (Hendrika de koe); mama; nijnt (nijntje); oma; opa; papa; tiebie (Teletubbie); Poebeej (Pooh-beer);
aardbei; appel; ijsh; kaash; kers; koekie; toett (toetje); waatt (water); beek (beker); boit (bord); eet (eten); mes;
aut (auto); baby; badt; bal; bah (ballon); bedt; boek; buit (buiten); bush; byebye; die; doush (douchen); eemouw ahmouw (ene mouw, andere mouw); fiets; fes (fles): heej (heer); heett (heet/warm); hiya (hoi, maar dan op z’n Armaghs); huish; jash; kindt; “klak-klak-klak” (klok); muish; op; open; poep; poets (tandenpoetsen); thuish; uit (til mij op); viesh; vahwaag (vrachtwagen); wouw (vrouw); wash (wassen); was dah (wat is dat); wejk (werken): lidllidllidl ja? (zingen); zush;nee; ja; yes; no; auw; aai.
Maandag 8 augustus - TM
Irene, de helath visitor, komt weer langs om Kathrijn te controleren. Ze weegt nu 5400 gram en kruipt daarmee naar de 75%-lijn op de schaal voor flesgevoede baby's, dus dat is prima. Ik ben echt supertrots dat ze zo goed groeit om mijn melk, dat had ik tijdens die eerste week niet durven denken!
Dinsdag 9 augustus - TM
Vandaag naar babymassage. Voor de breastfeeding support group komt één van de verloskundigen een paar keer instructie geven. Ik ga met beide dames (Paul moet werken) op pad. Hendrikje holt als een kip zonder kop door de zaal en heeft de lachers op haar hand, gekke meid. Ik masseer Kathrijn netjes volgens instructies, maar na een minuut of vijf heeft ze het wel gezien: HONGER!!! Met kussen (heb ik mee om compressiezakken te passen) voed ik terwijl ik Hendrikje steeds moet vermanen de flesjes olie te laten staan. Na de les ga ik naar een kampeerwinkel: ik ga kijken of een compressiezak handig is om het voedkussen in mee te nemen op reis. Dan kan ik voeden zoals ik thuis ook doe. Ik probeer twee maten uit en neem de kleinste. Ik krijg het kussen er zelf niet zo makkelijk in, maar ben klam en moe. Ik ga ervan uit dat meneer de superkampeerder thuis het kussen er wel in kan krijgen en dat we dan een lekker klein pakje mee kunnen nemen.
Woensdag 10 augustus - TM
Op naar Breda!! Na een rustige nacht om tien over vijf wakker geworden van een hongerige Kathrijn. Dat komt mooi uit: ik wilde om half zes opstaan om de laatste spullen te pakken en het huis aan kant te maken. Eerst nog op bed voeden en precies om half zes beneden. Kathrijn vermaakt zich verbazingwekkend goed in de box. Ze kirt en lacht en valt na een twintig minuten in een diepe slaap. Paul komt om zes uur naar beneden en met z’n tweeën doen we ramen dicht, legen ontvochtigercontainers, wassen af en bereiden Hendrikje voor voor het opstaan. Ze moet een dikke anderhalf uur eerder op dan normaal, dus die moet langzaam wakker gemaakt worden. Als Paul boven de ramen dichtdoet, zet hij haar deur vast open en neuriet wat. Doodse stilte. Mm. Babyfoon dan maar vast weghalen. Ha, beweging. Paul komt met een groggy meisje met rode wangen naar beneden. Ze is duidelijk nog moe en eet met moeite haar pap op.
Ik heb de taxi voor kwart over zeven/half acht besteld bij Stevie, onze vaste chauffeur van het international airport. De vorige keren was hij erg vroeg, dus als het meezit kunnen we om zeven uur weg. Omdat we de meiden nu bij ons hebben, moeten er autostoeltjes mee. We kunnen onze eigen stoeltjes meenemen: hij neemt ze dan mee naar huis en als hij ons volgende week woensdag weer naar huis brengt, neemt hij ze weer mee. Service hè?! Kathrijn slaapt door en Hendrikje is ook gepikt en gedreven. Ik ga nog even naar de wc, roept Paul om zeven uur: hij is er al. Meer dan genoeg tijd dus om de autostoeltjes te installeren en om de i’coo en de koffer in de achterbak te proppen. De dames zitten ontspannen naast elkaar, de één in diepe slaap en de ander onderuitgezakt. We rijden in recordtijd naar het vliegveld: om acht uur zijn we binnen.
In de vertrekhal staan alle Easyjet-vluchten fijn in een hele lang rij achter elkaar. Gelukkig staat er een aantal groepen en grote families bij, dus het duurt niet zo vreselijk lang voordat we aan de beurt zijn. We hebben maar 1 koffer (supereconomisch pakken en hopend op een goed werkende wasmachine ;-)) om in te checken. We nemen de verschoontas, de fototas en een tas met koek en zopie mee het vliegtuig in. Ook heb ik een groot kussen in een compressiezak, zodat ik Kathrijn zonder al te veel acrobatiek kan voeden. De kar mag mee tot aan de gate en alle tassen passen daar in, handig. We verschonen beide meiden nog een keer en als ik weer naar buiten kom, weet Paul te melden dat de gate al bekend is. We parkeren ons dichtbij de balie en hoeven nog geen tien minuten te wachten. We zijn als eersten binnen en zitten lekker vooraan. Hendrikje zit bij Paul met een houten vliegtuig. ze snapt het! Vlieg!
Nog voor we vertrekken, ergeren we ons kapot aan een stel zeikerige Nederlanders die voor ons zitten. Easyjet is helemaal niks, want ‘er mag niet iemand op de eerste rij die geen Engels spreekt’ (veiligheidsvoorschrift), ‘handbagage moet in de locker op de eerste rij’ (veiligheidsvoorschrift), ‘persoon met medische begeleiding komt als laatste binnen’ (minder tijd in vliegtuig en tijd om in alle rust te installeren), maar ja, we moeten toch wat te zeuren hebben. Ik ga er nog wat tegenin, maar besluit mij dan maar op de meiden te concentreren. Er moet iemand drinken om de oortjes te ontlasten! Voor Kathrijn heb ik het kussen uitgepakt en op schoot gelegd. Bij het stijgen maak ik haar wakker om te drinken, maar verder is ze in diepe slaap tijdens de vlucht.
Voor Hendrikje hebben we een tasje met kleine kadootjes meegenomen om de reis korter te maken. Tegen het einde van de vlucht komt de grote plastic koe tevoorschijn uit de kadoverpakking. Ze speelt ermee gelukkig en we hebben de andere kadootjes niet nodig. Met drinken en eten bij de hand is het een goede vlucht, we zijn blij verrast. Beide meiden gedragen zich voorbeeldig. De enige die huilerig is ben ik: Kathrijntje voor het eerst aan Paul zijn vader en Ineke laten zien en dan ook nog eens die spanning van het ophalen op Schiphol. We kunnen de kar niet bij de gate krijgen, dus Hendrikje gaat op de schouders. We zijn zo door de douane heen en ik ga Kathrijn verschonen, eigenlijk moet Hendrikje ook, maar er loopt op Hendrikjehandjeshoogte een alarmkoord in het invalidetoilet. Niet zo handig ;-).
Paul neemt Hendrikje dus mee naar de bagageband. Hij heeft een kleine paniekaanval: een andere vergelijkbare kar komt langs met twee scheve wielen en een los wiel... Gelukkig komt de onze aan één stuk de band af. Hendrikje parkeren wij moe in de kar. We komen vol verwachting de hal in. Boehoe. Beide meiden worden bewonderd en liefdevol toegesproken, maar Hendrikje is in eerste instantie wat terughoudend. Ze voelt zich gelukkig wel veilig in de kar, dus ze kan rustig de kat uit de boom kijken.
Voor we op de trein springen, drinken we nog wat bij een koffiebar. Er zijn alleen van die hoge barkrukken en, je kon er op wachten, Hendrikje kiepert na een vrolijk zitsessie bij het naar benedenklimmen op d'r billen. Dikke 'nou-ben-ik-het-helemaal-zat-tranen'. Maar weer snel, alhoewel onder luid protest, in de kar gestopt. We nemen de trein naar Leiden. De goegemeente wordt gescheiden: Paul, Ineke en Hendrikje blijven op het balkon, pa en ik zitten in de benedencabine met een slapende Kathrijn. In Leiden staan we 20 minuten in een straffe wind te wachten, koud! Hendrikje krijgt haar jas aan en verdwijnt onder de kap. Het laatste stuk reizen we met de sneltrein, wat betekent dat hij bijna overal stopt ;-). We zitten weer op het balkon, maar dit keer met echte stoelen. Hendrikje zit op diverse schoten en kijkt en kijkt en kijkt. Ze ziet alle boerderijbeesten voorbijschieten (en wil elke halte eruit). Ze valt uiteindelijk net na R’dam bij oma Ineke op schoot in slaap. In Breda worden de spierballen aangesproken: de kar gaat net niet door het poortje van de bus, dus moet over het hekje heengetild worden.
Dan zijn we eindelijk op het honk. Ik sla meteen aan het voeden: Kathrijn heeft vanaf de landing (uur of 12) tot hier (uur of half vijf) geslapen. Zij heeft dus wel trek (to put it mildly) en ik sta ook op klappen. De buren komen langs om alvast te spieken en om een autostoeltje en een flinke wipper te brengen. Zo kan Kathrijn er ook gezellig bijzitten i.p.v. steeds maar op de rug te liggen. Voor Hendrikje staat er een klein tafeltje met twee stoeltjes, een bak speelgoed, een tripptrapp en boven een ledikantje. Vrienden, collagae en buren hebben van alles aangedragen, zodat we een gemakkelijke week hebben. Iedereen onze hartelijke dank daarvoor! Na een korte beraadslaging over wat we nou echt graag willen eten, gaat Paul met pa wat boodschappen doen: we eten de eerste avond kroketten op witte broodjes, mmmmmm. Lekkere dot huzarensalade erbij. Paul gaat ook naar de Etos om onze voorraad VSM kindermedicijnen aan te vullen. De Etos maakt Hendrikje meteen blij met haar eerste kadootje deze vakantie: bij het afrekenen krijgt Paul een Poohbeerhandpop kado! Hendrikje eet maar een beetje stukjes en beetjes, ze is zo moemoemoe. Om half acht gaat ze met een grote fles troostmelk naar bed en ze geeft geen enkele kik tot half negen volgende ochtend. De grote mensen kletsen nog wat, ik voed (gaat goed met het meeneemkussen) en ga om half elf naar bed, want ik ben zo gaar als een konijn. Kathrijn slaapt in een geleend wiegje aan mijn hoofdeinde, zodat ik er niet persé uithoef als ze huilt. Het voeden doe ik op een stoel met het gordijn open, dan kan ik tenminste zien wat ik doe zonder iedereen wakker te maken met 100-watt licht. Het gaat goed en tussendoor slaap ik als een blok, heerlijk!
Donderdag 11 augustus - TM
Iedereen heeft heerlijk geslapen. Ik heb drie keer gevoed, om 2 uur, half 5 en 7 uur. Een keertje extra, maar omdat ik zo heerlijk sliep en maar vrij kort hoefde te voeden, had ik er geen problemen mee. Om half negen gaan we naar beneden. Hendrikje is ook wakker en zeer uitgeslapen. Terwijl ik pap maak, wordt er buiten gebald. Lekkere natte voeten! De rest van de ochtend doen we rustig aan: douchen, lekker hangen, afwassen, lunchen. 's Middags gaan we naar de kinderboerderij. Paul gaat op de fiets: daar had hij zo'n zin in, de rest gaat met de auto. Als we allemaal klaar zijn om te vertrekken, begint het heel zachtjes te regenen. Eerst een zachte miezer, daarna een beetje harder totdat het uiteindelijk hoost met bakken tegelijk. :-(. We twijfelen zelfs of we de auto uit zullen komen! Als we bij de Wolfslaar kinderboerderij aankomen is het gelukkig minder nat (behalve Paul, aaaaaah). Paraplu's gaan op en Hendrikje krijgt haar poncho aan. Op na'r de beest'n. Er zijn kippen, konijnen, koeien, schapen, geiten en ander boerderijspul. Hendrikje vindt het erg leuk: het is de eerste keer dat ze de meeste beesten in het echt ziet. Het leukste vindt ze echter de plassen. Voordat we het weten is ze al flink nat van het stampen en Paul doet het nog eens dunnetjes over door gezellig samen met zijn dochter in de plassen te gaan dansen. Door al dat gespring raakt ze haar evenwicht kwijt en belandt op haar billen in de plas. Mama is niet zo blij: als ze enigszins op mij lijkt is ze morgen helemaal strontverkouden. Maar ja, moeders is in de minderheid ;-).
Ik ga nog even snel de moestuin in: veel bloemen en mooi vormgegeven bedden. Heerlijk geurende lathyrus. Krijg weer tuinkriebels. Hendrikje is nu echt doorweekt en ze krijgt een droge broek aan: broek en sokken kunnen uitgewrongen worden, er lopen straaltjes water uit. Bij het café gaan we poffertjes eten en Hendrikje drinkt haar eerst Fristi met een rietje. Nederlandser kan toch niet?! Kathrijn wordt door een voorbijganger op 5 maanden geschat! Hendrikje loopt tussen de andere kinderen en valt niet op: allemaal blonde koppies. Ze kijkt nog film in het café samen met de andere kinderen: de Leeuwenkoning. Dat was wel erg spannend.
Thuisgekomen krijgt Hendrikje een bad, maar eentje met schuim, bah, dat is niet goed. Dikke tranen. In haar pyama en schoongeschrobd komt ze naar beneden voor het eten. Sperziebonen, aardappelen, varkenshaas en appelmoes op speciaal verzoek. Hendrikje eet van alles wat, plus wat tomaat, maar is erg moe. Na het toetje krijgt ze nog wat melk, maar ze is niet rustig te krijgen. Ze ligt te woelen op mijn schoot en boos naar van alles te wijzen. Ik leg haar dan maar luid huilend in bed. Ze is zo boos, dat ik haar er toch maar weer uithaal en op schoot neem. Binnen een halve minuut is ze dan in slaap. Als pa langs de kamerdeur loopt en twee deuren op de gang open en dicht gaan én Hendrikje doodstil blijft liggen, stop ik haar weer in bed.
Daarna hebben we niks meer van haar gehoord. We kijken naar het WK athletiek: goud voor Rens Blom bij WK polstokhoogspringen! Daarna zappen we wat rond tijdens het voeden. Nederlandse tv is er ook niet beter op geworden zeg, wat een onzin allemaal! Ik tik alvast wat dagboek en kom soms niet meer bij van wat ik achter mij op tv hoor.
Vrijdag 12 augustus - TM
Vandaag naar oma Thomassen. Pa brengt ons met de auto weg: kar en wippertje gaan ook mee. Omdat we weer te veel mee hebben, loopt pa mee naar boven. Voor het eerst sinds de scheiding komen Paul zijn ouders bij elkaar op bezoek! Waar het krijgen van kleinkinderen al niet goed voor is!! Hendrikje verkent meteen het huis en vindt: knuffelberen, chocolaatjes en bessen. Ze zal wel op haar moeder lijken ;-). We kletsen, wandelen met een omweg naar het winkelcentrum en eten 's avonds op speciaal verzoek stoofperen, aardappelen en een bal gehakt, mmmmmmm.
Terug op de Mandenmakerstraat staat de partytent al op, staan de tafels in een rij en is men binnen druk doende met de voorbereidingen voor het eten. Hendrikje huilt hevig in bed en het film kijken tijdens het voeden (Ordinary decent criminal)mislukt jammerlijk. We zijn lang bezig Hendrikje rustig te krijgen.
Zaterdag 13 augustus - TM
Paulus gaat vandaag op de fiets naar de stad, ik heb daar helemaal geen zin, en al helemaal niet met de meiden. Ik blijf dus thuis en doe wat boodschappen bij Appie en wandel daarna nog in het zonnetje door Princenhage. Paul is op zoek naar het grote werk, ik hou het op tijdschriften, roze muisjes en beschuit (tuinfeest is ook ter ere van ons Kathrijn) en vanillesuiker (kan ik in Armagh niet vinden). Hendrikje zit lief in de kar en zingt de hele weg en zwaait af en toe naar nietsvermoedende tegemoetkomende wandelaars en fietsers: HIYA!!!! We zijn te vroeg terug ;-): er wordt nog stofgezogen. Om te voorkomen dat opa voortijdig gillend gek wordt van een loslopende peuter, maak ik nog even rondje Ambachtenlaan. Ik ben eigenlijk best al wel heel moe, besef ik mij dan en ik strand bij de bushalte. Daar zitten we te zitten en eten een Spaanse koek. Terug is alles aan kant en kan Hendrikje nog een uurtje slapen voordat de visite komt.
Klokslag 4 uur staat de familie van Ineke in zwart/wit voor de deur, geheel volgens het thema Italiaans/mafia. Na een uurtje komt Hendrikje ook beneden, eerst stikverlegen. Ze blijft óf binnen óf bij mij óf allebei. Op een gegeven moment heeft ze oogcontact met Gerda, de jongste nicht van Ineke en de vonken vlogen er af bij die kleine! De rest van de middag en avond heeft Gerda samen met haar broer Martin en grote zus Annemarie en haar vriendin Jitske Hendrikje beziggehouden, heerlijk! Wij kunnen lekker buiten zitten zonder op te hoeven passen. Af en toe kijken we of er nog iemand bij haar is, maar ze wordt niet alleen gelaten, veel te leuk! Kathrijn slaapt door het meeste geroezemoes heen. Langzaamaan wordt de tuin steeds voller en krijgen de meiden steeds meer kadootjes! Ondanks ons voornemen iedereen te vragen kadootjes mee terug te nemen en maar op te sturen (de extra koffer in gedachten die we in oktober nodig hadden om alle kadootjes in mee te nemen), kunnen we dat toch niet maken. Er zal dus wel weer een extra tas of koffer meegaan....
We ontmoeten ook eindelijk Ferry en Miranda, die sinds een jaar of vier in Zwitserland wonen, mede-emigranten dus. Leuk om te horen hoe anders het er daar aan toegaat. Rond half acht is het eten klaar: verschillende pasta's met drie verschillende sauzen en twee lasagnes. Iedereen smult ervan: er is bijna niks over aan het eind. Hendrikje zit aan de kop van de tafel en laat zich goed horen. HALLOOOOOOO! OOOOOOPAAAH?! Zwaaizwaai. Iedereen stopt steeds weer met eten om terug te zwaaien en te lachen, zo lief. Hendrikje gaat aan de bolognese pasta, ze eet lekker en maakt er een feestelijke smeerboel van. Rond een uur of negen, als de restjes pasta uit de schalen worden geschraapt, neem ik Hendrikje mee naar boven. Ineke vraagt of ze nog even beneden kan blijven omdat opa sax gaat spelen, maar ik was bang dat de strategie 'op een rustig moment naar boven, dus goed slapen' dan niet zou lukken. Onder enthousiast gezwaai en meerdere kusjes gevend verdwijnt de kroonprinses van het feest naar boven. Boven op bed hebben we samen in het donker nog naar de muziek van opa geluisterd: met twee anderen uit de blaaskapel vormde hij het saxofoontrio "Adelsi" en speelde diverse toepasselijke nummers. Hendrikje zwaait op een gegeven moment zelfs met haar vinger mee en klapt aan het einde vrolijk met de mensen beneden mee. Dan gaat ze naar bed en is het meteen stil.
Rond half elf ga ik Kathrijn nog eens voeden, dit keer onder toeziend oog van vier vrouwen die om mij heen staan. Ze wil niet goed happen en ik moet wat meer hannessen met de borst terwijl ik vier paar ogen op mij gericht voel. Ik ga dus maar boven verder, hihi. Hendrikje wordt dan even wakker, maar laat zich zonder morren weer toestoppen. Ik mis verdorie het toetje (bakken ijs waren helemaal op) doordat ik boven zat, maar kijk: er is aan mij gedacht. Er is ijs achtergehouden, ik kan mij tegoed doen aan een groot stuk Viënetta! Krijg jaloerse blikken toegeworpen, hahaha. Om 12 uur naar bed, leuk feest!
PE - Uuuuhh, ja, nou, na donderdag had ik de smaak van het fietsen wel te pakken, maar helaas: het was vandaag droog. Dus dan maar met 'mooi' weer fietsen. Op naar de stad. Net als donderdag verbaast het me hoe automatisch dat fietsen gaat, zowel verkeerstechnisch als eeeeh... richtingsgevoelig? Is dat een woord? Op de heenweg fiets ik langs een vishandel die ik mij goed in het geheugen prent: daar ga ik op de terugweg mooi even een harinkie happen :-)
Op de Haagdijk bezoek ik De Els, een speelgoedwinkel (tussen diverse sex-shops) met Speelgoed-Van-Toen. Ik koop daar leuk spul (in de speelgoedwinkel dus, dat we daar geen misverstanden over krijgen): onder andere een duw-pinguin met flapvoeten en - eindelijk gevonden! - het speeldoosje met 'mijn' muziekje: het blijkt 'Nana' van Mozart te zijn. In de stad parkeer ik de fiets in de fietsenstalling voor 25 eurocent... Da's voor niks, ik dacht dat m'n vader een geintje maakte. Ik ga lekker op m'n gemak boodschappen doen: naar diverse drogisten voor het nodige Weleda-spul, naar Gianotten voor cadeautjes voor morgen en eindelijk de Koran gekocht (in Nederlandse vertaling). Bij de Hema een halve rookworst gehaald en bij de Blokker van die autoraamstikkertjes voor Hendrikje gekocht.
Op m'n gemakkie teruggefietst en inderdaad een harinkje gegeten (Hollandse nieuwe ZONDER uitjes). Alleen het broodje shoarma gaat niet lukken deze keer :-) Ik ben net op tijd terug, voordat de gasten binnen beginnen te druppelen. Thirs heeft de rest al beschreven... heerlijk feest :-)
Zondag 14 augustus - TM
Vandaag gaan we naar Eindhoven om de verjaardag van Miró en Abel te vieren die de 10e 6 werden. Tiggr haalt ons op en brengt ons naar een vol huis met heel veel kinderen. Van een paar maanden tot een jaar of 10, niet in de laatste plaats zusje Medea van 4. In december komt daar nog een wurm bij! Net is mooi zwanger, mooie buik hoor. We verwachten dat Hendrikje met al die drukte de kat uit de boom zal kijken, maar als ze binnenkomt, ziet ze ballonnen. Dan is het meteen goed! Ze loopt ermee rond te zwaaien als een volleerd cheerleader. Ze speelt buiten in de tuin: schommelt, voetbalt, vermaakt zich goed en krijgt weer kadootjes. Kathrijn slaapt door al het kindergeweld heen. Er wordt rond haar gehold, gespeeld, ze wordt af en toe opzij geduwd of er wordt tegen de maxi cosi geschopt (per ongeluk): helemaal niets. Paul wordt zelfs zenuwachtig en maakt haar wakker: het zal toch wel goed zijn? Rond half drie is Hendrikje Oost-Indisch doof en stoppen we haar in het campingbedje boven. We zouden ook naar huis kunnen gaan, maar als ze nu goed slaapt dan kunnen we met het eten blijven. Zo gezegd zo gedaan: ze slaapt 3 uur! We eten dus lekkere hapjes in Eindhoven, met een uitgeslapen Hendrikje samen met Medea achter de stempels. Ze heeft trouwens sinds de kinderboerderij helemaal de smaak te pakken: op een gegeven moment regent het dikke zomerdruppels en ze holt vol plezier naar buiten. Thuis maar een gewone regenjas voor haar kopen, kan ze zo de tuin in.
Om half acht brengt Tiggr ons weer naar Breda. Paul brengt Tiggr na een kop koffie naar de auto, waarop Hendrikje in dikke dikke tranen uitbarst: papa gaat weg!!!! Paul hoorde het wel maar dacht, ‘ach!’ Het arme kind, helemaal overstuur. Snapt er helemaal niks van, al die mensen die komen en gaan. In Breda troffen we trouwens een volledig opgeruimd huis aan: tot half zes waren ze bezig geweest om alles van het tuinfeest op te ruimen, pfff. Rustige avond, we bekijken video-opnames van ons bezoek in oktober en wat schetst onze verbazing: we herkennen nu in de Hendrikje van toen al allerlei dingen die Hendrikje-eigen blijken te zijn. Geluiden die ze maakte, reacties, lichaamstaal, zo leuk om te zien! Later hebben we ook nog eens de opnamen van Hendrikje met 4 maanden geluisterd, en ja hoor, je hoort nu dat Hendrikje toen al haar eigen geluidjes had!
Maandag 15 augustus - TM
Uitgebreid Breda-ontbijt: broodjes, eitje en andere lekkernijen. Ik ga vandaag naar Utrecht bij oma Mulder op bezoek. Het gaat niet zo goed met haar: ze zit sinds een paar weken in een tehuis, omdat ze thuis niet meer alleen kan zijn. Ik wil graag Kathrijn laten zien. Om 11 uur ga ik met trein mee: oma is pas om half 1 terug van een korte opname in het ziekenhuis. Opa brengt mij weg en is niet bij het raam van de trein weg te slaan. Kathrijn heeft echt zijn hart gestolen! . Papa en mama komen ook naar Utrecht, dan pikken die meteen een knuffelronde met dochter en kleindochter mee. De treinrit gaat voorspoedig, het is rustig in de trein en Kathrijn slaapt overal doorheen. Op het station koop ik een mooie bos bloemen. Bij de restauratie kijk ik snel naar binnen om te zien of papa en mama daar misschien zitten, maar ik zie ze niet (bleek dat ze er wel waren, maar achteraf in één of andere nis. Ik wil eigenlijk nog een broodje o.i.d. kopen voor de lunch, maar het is hartstikke druk én gruwelijk duur. Dan maar bij de buurtsuper tegenover de ingang van het huis krentenbollen halen.
Lopend via mijn oude museum-route kom ik ruim op tijd bij het huis aan. Blijkt de buurtsuper er een paar maanden geleden mee opgehouden te zijn, honger! Bij oma zijn Jan en Rita al aanwezig. Oma is net terug en is erg misselijk en naar. Ik schrik van hoe iel en verward ze is. Het duurde even voordat ze echt goed doorhad wie ik was. Later gaat het gelukkig beter en bewondert oma haar negende achterkleinkind. Oom Jan haalt een grote zak krentenbollen bij een bakker verderop. Langzaamaan druppelen er meer ooms en tantes binnen, het wordt een volle bak. Ik ga voor het voeden maar naar de biljartzaal, waar later ook de rest naar toe komt: oma krijgt fysio op haar kamer. Papa en mama zijn er dan ook al. We maken een boel foto's. Jammergenoeg besef ik mij pas veel later dat we wel een 4-generatiefoto hebben met mama, maar niet met papa! Dom! Mama heeft nog kleertjes meegenomen van Ragnhild: haar Evelijn, nu 5 maanden groeit snel uit de kleren. Om kwart voor vier vertrek ik als laatste met papa en mama weer richting naar station. Ik ben bang dat dit de laatste keer is dat ik oma zie. Ze is echt niet meer de oma die ik ken: moe en wat verward, heel mager. Ze eet en drinkt slecht en ziet het zelf allemaal ook niet meer zo zitten. Ik ben blij dat ik Kathrijn heb kunenn laten zien. Op het station kan ik een trein eerder nemen. Papa en mama zwaaien mij uit, gek hoor, het is net alsof ik ze binnenkort weer zie. In Breda gaan we aan de Hollandse Chinees: mmm.
Paul is vandaag met pa en Ineke en Hendrikje naar een grote babyzaak geweest, die heel goedkoop had moeten zijn, maar juist heel duur bleek. Ook een bezoekje gebracht aan een andere, nieuwe kinderboerderij die dicht bleek. Toen zijn ze maar van arren moede eendjes gaan voeren in een sloot vlakbij huis. Hendrikje heeft ook nog geholpen met afwassen en moest daarna volledig worden omgekleed: ze was helemaal doorweekt. De keuken was ook lekker gesopt, gelukkig waren opa en mama niet thuis, want die hadden dat nóóit goedgevonden ;-).
PE - Eerst dus inderdaad naar die babyzaak. Het zou allemaal tegen bijzonder concurrerende prijzen moeten zijn, maar het was allemaal vreselijk duur. Bovendien was alles zomaar een beetje neergedumpt EN, to-top-it-all-off: ze hadden geen lift. Nou vind ik dat zelf niet zo vreselijk, maar als je als babyzaak zo'n hoge verdieping hebt dat de trap naar de eerste verdieping uit bijna drie volwaardige trappen bestaat, dan houd je toch rekening met zwangere vrouwen en kinderwagens? Toch?
Bon, snel weer weg dus en op naar de Kinderboerderij in Breda Noord. We konden 'm eerst niet vinden, en toen we 'm eindelijk gevonden hadden bleek-t-ie gesloten te zijn. Hendrikje en opa gingen nog verhaal halen (het hek was niet op slot), maar helaas, echt dicht. Aan de overkant nog de moestuin bezocht en tevergeefs geprobeerd bij de vijver eenden en meeuwen in het meegebrachte brood te interesseren. Die beesten worden waarschijnlijk de godganse dag volgestopt, ze vonden ons stokbrood niet de moeite waard. Nou ja.
We moesten ook nog even boodschappen doen en en en en en het leek me leuk dat op Bisschopshoeve te doen, het winkelcentrum 'uit mijn jeugd'... Er is veel veranderd, maar dat wat niet is veranderd is wel heel erg hetzelfde gebleven. Jaja. Wat me opviel was het grote aantal lege winkels. Het was in mijn herinnering een heel gezellig winkelcentrum en dat is het zeker niet meer. Wel leuk om weer door Heusdenhout, de wijk waar ik ben opgegroeid, heen te rijden.
Toen inderdaad in Princenhage eendjes gaan voeren. Er waren niet zoveel eenden als normaal, maar de aanwezige eenden lieten het brood zich goed smaken. Hendrikje vond het wel aardig, geloof ik. Beesten zijn enorm leuk, maar ze heeft ze geloof ik het liefst in een boek :-). Vanaf de eendjes rustig naar huis gelopen en wat blijkt: Sas is er al een uur of anderhalf, ze was wat vroeg maar heeft de wachttijd al vechtend met de SenseoCrema doorgebracht :-)
Dinsdag 16 augustus - TM
Onze laatste dag. Vandaag gaan we weer naar oma Thomassen. Het is mooi weer en we gaan nog een keer naar de kinderboerderij. Ondanks mijn rug en buik die toch wat te lijden hebben onder al dat gereis, gaan we lopen. Kathrijn in de draagdoek, Hendrikje in de kar. Als het mij teveel zou worden, kunnen we Hendrikje laten lopen en Kathrijn in de kar leggen. Als we vlakbij de kinderboerderij zijn, geniet ik nog meer. We zijn dan bij landgoed Wolfslaar, zo'n heerlijk Nederlands landschap met lange rijen bomen, weilanden met beesten en mooie huizen. Dat mis ik toch wel hoor. Op de kinderboerderij strijken de dames neer op een bankje onder een paar grote bomen om uit te hijgen. Paul haalt wat te drinken en gaat dan met Hendrikje achter de beest'n aan. Hendrikje vindt de geitjes maar eng en het duurt een hele tijd voor ze ze durft te aaien. Het voeden van Kathrijn gaat voor geen meter: ik krijg haar niet lekker op schoot en ook op een tafeltje lukt het niet. Nou ja, het was meer voor de leut, ze had nog niet echt honger. Ze heeft toen lekker in de kar bij om liggen lèggen. Terwijl oma oppast, zoek ik bij de bibliotheek van het mileu educatief centrum een boek over boerenerven. Ik wil toch graag een 'Hollandse tuin" hebben thuis en wat inspiratie opdoen. Jammergenoeg hebben ze niets daarover, ik zal zelf op het internet moeten zoeken naar typische erfbeplanting.
Ook terug lopen we weer: Kathrijn ligt in de kar, zodat ik lekker ontspannen kan lopen en Hendrikje zit bij Paul op zijn schouders, zodat hij níet lekker ontspannen kan lopen ;-). We eten vroeg, zodat we om half zeven naar huis kunnen en Hendrikje op tijd in bed kunnen leggen. De pasta gaat er weer goed in, evenals het assortiment toetjes, die allemaal opmoeten (hè, wat vervelend nou). Op de Mandenmakersstraat moeten we de spullen gaan pakken, maar Hendrikje is weer heel erg aan het huilen. Na een schone broek, kinderparacetamol, gel op haar tandjes, heel veel op schoot zitten in of naast het bed liggen, belandt ze uiteindelijk om kwart over 1 bij Paul in bed... Ik moet er ook nog drie keer uit voor een voeding en om zeven uur weer op, dus ik ben zo gaar als een konijn. We denken dat Hendrikje last heeft gehad van de roosvicee die ze bij ma heeft gedronken: beide woeste nachten waren na het bezoek aan ma én na een beker roosvicee. Nooooit meer roosvicee dus!
Hendrikje heeft trouwens belachelijk veel nieuwe woorden deze week bijgeleerd, ze herhaalt alles en snapt meestal ook wanneer je iets moet zeggen. Eten klaar of klaar met douchen: soooo! Erg grappig.
PE - Wat hier bijna vergeten wordt: vader heeft zowel bij het brengen als het halen een kopje koffie gedronken!!! Bij het vertrek stonden wij zelfs allang klaar, stonden vader en moeder nog breeduit te kletsen. Wat wil je, die hebben tien jaar bij te praten... En ik ben erg trots op mijn moeder en Thirs: helemaal van huis naar de kinderboerderij gelopen EN weer terug!
Woensdag 17 augustus - TM
Om zeven uur dus op. Hendrikje is duidelijk niet uit zichzelf wakker geworden als ze een half uur later aan de pap zit: huilerig en duf. Er is een trein ontspoord bij Amsterdam Centraal, maar wij zouden daar geen last van moeten hebben. De trein naar Dordrecht heeft vijf minuten vertraging, da's niet zo erg. Als we overstappen, blijkt dat de trein naar Schiphol wordt omgeleid: we gaan niet naar Schiphol, maar via Gouda naar Duivendrecht. Daar moeten we dan weer overstappen. Opa schiet in de stress: "dat halen jullie niet en ach en wee, wat dan". We hebben duidelijk in die tweeënhalf jaar Armagh een Ierse mentaliteit gekregen: dat zien we wel als we het inderdaad niet halen. Aangezien we om tien over elf langs Woerden komen en de incheck pas om tien over twaalf sluit, zien wij het niet zo somber in. Op Duivendrecht snellen we naar beneden en schieten na fluitsignaal nog de trein naar Schiphol in. We zijn dus ruim precies op tijd ;-).
We checken meteen in en maken het afscheid kort en krachtig, boehoe. Snelle, maar lange tocht naar gate, waar we Hendrikje in recordtijd hebben verschoond. We zijn precies om 10 over 12 bij de gate. Het is hartstikke druk en iedereen staat al in startblokken terwijl vliegtuig er nog niet eens is. Hollandse schapen... Ik maak van de gelegenheid gebruik om Kathrijn dan ook maar te verschonen. Maar ja, we zijn bij de ingang van de gate nog eens gecontroleerd en gescand, dus daar wil ik niet nog eens door. Achter de balie staat een hele mooie lege tafel.... Euhm, dahag, zou ik even... Ja hoor, dat mag. Iedereen stond al klaar om mij de huid vol te schelden (zo voelde het in ieder geval) omdat ik voordrong, maar nee, ik ging slechts een luier verschonen, hihi. Daarna zijn we alsnog lekker geoorloofd voorgedrongen bij het preboarden. Weer op de tweede rij en wat nu: er mag niemand tussen ons in, omdat er anders niet genoeg zuurstofmaskers zijn op de rij! Da's voor het eerst dat we dat horen. Kunnen we nog eens gebruiken als argument als iemand persé tussen ons in wil zitten. Hendrikje valt al in slaap als we nog op de grond zijn en slaapt bijna hele vlucht. Kathrijn daarentegen drinkt een beetje en is klaarwakker en vrolijk. Die heeft nergens last van (behalve dikke poepbroek die gelukkig binnen de perken blijft). Landen 20 minuten te laat. Paul wacht de koffers op en ik ga Kathrijn verschonen. Pffffffff, een wonder dat de kleertjes nog schoon zijn, leek wel een explosie.
Bij de uitgang staat gelukkig Stevie de taxichauffeur nog te wachten. Hij had het vluchtplan gezien toen hij nog in Belfast was. Daarop stond dat we al geland waren. Hij dus in paniek naar het vliegveld, waar hij zag dat het vleigtuig juist te laat was. Hij was opgelucht dat we er nog niet waren! Hij heeft de autostoeltjes opgehaald bij zijn kantoor en met wat inspanningen van mijn kant zitten ze vast in de auto (puf hijg). Heerlijk ontspannen terug naar huis. Het staat er nog. We ruimen meteen van alles op en doen de broodnodige boodschappen. Nadat Hendrikje in bed is verdwenen halen we voor onszelf Chinees. Ons avondprogramma bestaat uit het bekijken van de ± 470 foto's die Paul heeft gemaakt. Er zitten erg leuke foto's bij! Daarna houden we het niet meer en liggen om half tien in bed. We nemen onze boeken mee maar na een paar bladzijden liggen we allebei in diepe slaap. De voedingen heb ik liggend gedaan, ik was helemaal van de wereld. Kathrijn viel ook lekker in slaap en het was warm genoeg om zonder dekbed te slapen.
Donderdag 18 augustus - TM
Ik sta om 11 uur bij tandarts. Oeps, ik moet morgen pas. Nog niet helemaal wakker dus! We ruimen de rest op, draaien wassen. Mama belt en vertelt dat het minder goed gaat met oma. Papa gaat morgen weer naar Utrecht. De dokter verwacht niet dat oma nog langer dan twee weken blijft leven, en misschien nog wel korter. We moeten maar afwachten
PE - Meteen weer aan het werk: vreemde shift: ik kom in m'n gewone kloffie, want er moet nog flink aan de Bunker gewerkt worden, da's de nachtclub die morgen geopend gaat worden. Nou, het zal mij benieuwen. Ik ben van huis uit een optimist, maar wil je dit nog een beetje goed afwerken, dan halen we morgen echt niet. Wel een lekkere dienst overigens, lekker een beetje beneden aanklooien.
Vrijdag 19 augustus - TM
's Ochtends nog een keer naar de tandarts: meerdere tandhalsen worden geseald, want die liggen bloot. Ik zou er eigenlijk een verdoving voor moeten krijgen, maar we proberen het eerst zonder. Het lukt! Hij doet meteen beide kanten van mijn mond. De afspraak van volgende week woensdag wordt opgezegd (met verdoving zou mijn tong ook lam worden en een verdoving aan weerszijden is gevaarlijk).
Om een uur of één krijgen we een telefoontje van mama. Aan Paul zijn reactie voel ik al wat er gaat komen: oma is overleden. Rond half twee Nederlandse tijd met papa en een paar andere ooms en tantes kinderen om zich heen. Dag oma neut...
PE - Nou, we hebben 't gered, de Bunker is geopend. M'n dienst begon om vijf uur en toen ik binnenkwam zag het er weinig anders uit dan gisteren. Maar met vereende krachten werd alle rotzooi opgeruimd en opende 'mijn' Bunker om half tien de deuren. Inderdaad: mijn Bunker, want het is de bedoeling dat ik het ding de komende maanden ga runnen. Ook nooit gedacht, manager van een nachtclub. Och, staat wel leuk op m'n CV, naast Oudgermanistiek :-)
Het was een redelijk rustige avond, er waren veel positieve reacties en het is nu inderdaad een echte nachtclub. Mooi interieur, mooie banken en stoelen en we gebruiken weer glas in plaats van plastic. De leeftijdsgrens is opgeschoven van 18 naar 21 en da's best te merken. Lekkere avond.
Zaterdag 20 augustus - TM
Om zeven uur al wakker geworden van Hendrikje (gisteren trouwens ook), gaap. Veel gedaan in huis, terwijl Hendrikje zoet aan het spelen is. Ze wil al vroeg weer in bed: ze slaapt nog eens 2 uur. In de tussentijd schrijf ik snel veel in het dagboek, want we lopen weer achter. Daarna neem ik de meiden om te wandelen rond de Mall. Aan onze kant wordt een kindermiddag voorbereid met trampolines en spelletjes. Ik neem mij voor vanmiddag nog een keer langs te gang. We gaan langs de Vallely’s maar er is niemand thuis. Dan maar terug naar de Mall. Op het grote veld wordt cricket gespeeld en onze locale verslaggeefster reporteert: pok! Later gaan we met z’n vieren naar de Mall, maar de kindermiddag wordt overschaduwd door een dj die denkt dat kinder tussen de 3 en 12 hardhorend zijn. Ik moet een oor dichthouden, want ik voel al hoofdpijn opkomen en Hendrikje wil niet eens het terrein op. Dan maar boodschappen doen. Omdat het zulk mooi weer is, hebben we het allemaal over ijs, dus we halen een doos cornetto’s. Thuis smikkelen we die op in de tuin. Brian wipt nog even aan. ‘s Avonds werk ik weer verder aan het dagboek met Kathrijn voor mijn neus. Soms moet je haar bij je houden om iets te kunnen doen, want ze heeft graag aandacht en véél. Dan maar over haar heen tikken en af en toe tegen haar aankletsen.
PE - Gisteravond was het speciale openingsavond, vanavond gewone Bunkeravond. Gisteravond hadden we een fantastische band "The James Peake Experience", vanavond een of andere band die luistert naar de naam "Hulla Balloo". Vreselijk. Maar... vandaag is het vanaf binnenkomst achter de feiten aanhollen: we hadden vanmiddag eerst de kwart finale voor het All Ireland Gaelic Football: Armagh tegen Laois. Armagh heeft gewonnen, dus het was een dolle boel en een enorme zooi. Veel kijkers die bleven plakken en een hapje eten enzo. Oftewel: tot half tien in de Callan Bar beziggeweest en maar hopen dat de Bunker goed werd voorbereid. Het was enorm druk en inderdaad, er waren wat dingen vergeten. Plus twee avonden Bunker achterelkaar gaat je niet in de kouwe kleren zitten: moe.
Zondag 21 augustus - TM
Jaja, onze oudste zegt haar eigen naam, ongeveer: Hen-kie-je. Lief hè?! Haar woordenschat wordt echt met het uur groter, ze zingt steeds meer woorden van liedjes mee en zegt al snel op de goede momenten woorden die ze nog maar één keer herhaalt heeft. ‘Hakku hakku poefpoef’
PE - Heel erg moe en heel erg chagerijnig, op het werk een paar keer uit m'n slof geschoten. Gelukkig komt dat zo weinig voor dat een collega heel lief me met een Red Eye kwam verrassen: dubbele espresso in een mok, opgevuld met gewone koffie en een wolkje melk. Daarna ging het wel weer :-)
Maandag 22 augustus - TM
Ik heb een afspraak bij de dokter om de klachten in mijn borsten te bespreken. Sinds een kleine maand heb ik last van mjn linkerborst zowel bij het voeden als na het voeden. Ik ben bang dat ik misschien spruw heb of een ontsteking. De dokter onderzoekt de borst en hoera: geen spruw en geen ontsteking. Het is waarschijnlijk het gevolg van langdurig niet goed aanleggen. Ik moet dus gewoon blijven voeden en de houding verwisselen. Hendrikje wordt ook onderzocht: ze heeft kleine wratjes op haar rug. Het blijkt te gaan om een virusinfectie waar niets aan gedaan moet worden. Als je er wel wat aan doet, wordt het alleen maar erger. Zal wel een paar maanden duren voor het over is, maar we hoeven ons niet ongerust te maken.
PE - Als Nederlander maak ik niet zo heel erg verschil in tegen wie je uit je slof schiet. Hier hebben ze nog een beetje feodale instelling en ik ben vandaag op het matje geroepen: tegen de verkeerde mensen uit m'n slof geschoten. Heel vreemd luchtte Het Gesprek erg op: heb m'n hart kunnen luchten EN heb zelfs wat complimenten gekregen: het blijkt dat ik nu de Bunker moet managen omdat ze vonden dat ze me voor Callan Bar en trouwerijen/congressen niets meer konden leren :-) Enne... wat me ook verbaasde was dat ik het eigenlijk als een compliment opvatte dat ze een probleem hadden met mijn attitude: met die assertiviteit zit het dus wel goed tegenwoordig. Nou nog even leren om selectief assertief te zijn :-)
Dinsdag 23 augustus - TM
Normale borstvoedingsclub vandaag: kletsen en vergelijken. Hendrikje is weer ondeugend en gaat met alle karren aan de haal en pikt koekjes van de tafel. Kathrijn is goed wakker en al wat nieuwsgierig.
Woensdag 24 augustus - TM
Die stiekume Paul van mij heeft zomaar een nieuwe computer voor mij gekocht! Ik werk nu al heel lang op de oude laptop en hij vond het tijd voor iets snellers. Ik heb nu dus een Mac Mini met IBM scherm. Snel! Gaaf! Paul heeft de computerkast omgegooid en de nieuwe Mac geïnstalleerd na zijn werk en lag pas heel laat in bed. Was hij vergeten dat ik donderdag met Kathrijn naar het consultatiebureau moest voor de tweede inentingen...
Donderdag 25 augustus - TM
Met Kathrijn naar het consultatiebureau. Paul komt slaapdronken naar beneden om Hendrikje in de gaten te houden. Ik heb geen zin om har mee te nemen dit keer. Arme Paul, hij was het echt vergeten en er was ook geen lichtje gaan branden toen hij het rode boekje opborg (dat ik expres had laten liggen, zodat ik het niet zou vergeten mee te nemen). We zijn meteen aan de beurt: ze weegt nu 5800 gram! Ze ligt weer heerlijk te lachen naar ons. Ik bespreek nog eens mijn borstproblemen en krijg een huismiddel aangeraden: beetje glycerine met whiskey op de tepel smeren.... Voor de prikken gaan we naar de zuster en die besluit die prikken maar meteen in één moeite door te doen i.p.v. even te wachten tot Kathrijn is bekomen van de eerste. Is ook wel beter, anders denkt ze: ‘hèhè, nou dat was dat’ en dan krijgt ze er nog één. Ze huilt zo hard dat ik ook bijna volschiet. Maar gelukkig is ze snel bedaard.
Paul heeft ‘s middags de laptop overgeheveld naar de Mac: ik kan aan de slag! Daarna de boodschappen gehaald voor ‘s avonds: aangeklede hamburgers. Daarna nog weer achter de computer gezeten en allerlei bestanden opgeschoond.
Vrijdag 26 augustus - TM
Weer een lange nacht: Kathrijn slaapt van 11 tot 6! Daarna wat dommelen en voeden tot een uur of negen. Hendrikje is dan ook al wakker, maar ik lig nog vastgeklonken aan Kathrijn. Paul wil dan met z'n slaapdronken kop Hendrikje uit bed halen, maar wordt onderbroken door hevig gebons op de deur. Joe en Alice staan voor de deur: ze dachten 'kom, laten we gezellig even langsgaan'.... Om kwart over negen. Ik weet niet wat Paul precies gezegd heeft, maar toen we even later beneden kwamen , waren ze er niet ;-). Ik kan als ervaren vroege vogel mij best voorstellen dat je dan al een paar uur wakker kunt zijn, maar bij ons is half negen nu toch echt onze 'gewone' opstaantijd. In ieder geval blijf ik meestal net zo lang liggen totdat Hendrikje begint te miepen. Paul blijft natuurlijk vaak nog langer liggen na avond- en nachtdiensten. Bovendien zou ik, ongeacht hoe laat iemand opstaat, nooit voor tien uur bij iemand op de stoep staan.
Ik stort mij dan op het dagboek en.... het is weer bij!! Zo hé, twee weken ingehaald!
Zaterdag 27 augustus - TM
Vroeg op: rommelen in huis en een rondje boodschappen. Onderweg worden we een paar keer aangesproken door van die uitgewassen oude vrouwen die om een praatje verlegen zitten (van hun kant): 'is het een meisje of een jongen' (Hendrikje heeft haar rode jurk aan): een meisje 'en die?' (Kathrijn dus), ook een meisje, 'ah, een jongen en een meisje dus' ???? Keek ze nog een keer naar Hendrikje: 'what's wrong with her?' HUH??? Niks!!! Snel doorlopen. Om de hoek nog zo'n mens: 'Word je opgejaagd door je moeder?' Ik hield mijn hand achter Hendrikje haar hoofd, om haar niet tegen iedereen op te laten botsen. Volgende vraag: 'is dat haar echte haarkleur?' Nou, vraag ik je, het kind is nog geen twee! Afijn, de rest van de boodschappenronde niemand meer aangekeken, want ik heb mijn portie opmerkingen wel gehad.
Als ik aan het voeden ben, komt er een pakket binnen met nieuwe dvd's: kan ik weer clustervoederen! Hendrikje maakt misbruikt van het feit dat ik zit te voeden en maakt alle pakjes open ;-)
Om één uur staat Caoimhín voor de deur, gezellig denk ik. Blijkt dat hij een afspraak had gemaakt met Paul om de website te bespreken. Paul ligt dus nog te pitten.... Caoimhín geeft zijn mobiele nummer zodat Paul kan bellen als hij wakker wordt. Als Hendrikje naar bed gaat om kwart voor twee, maken we Paul wakker. 'O ja...' Hij verzet de afspraak dan maar naar morgen. Om zes uur moet hij werken en is nog erg duf.
Zondag 28 augustus - TM
Hendrikje is zich bewust aan het worden van haar lichaam: niet alleen weet ze waar alles zit (haar, hoofd, oor, oog, neus, mond, tanden, buik, arm, hand, vingers, been, knie, tenen, plasser, billen) en kan er een behoorlijk aantal zelf opnoemen, maar ze kan nu redelijk aangeven dat ze moet poepen of plassen. Ik ga binnenkort trainingsbroekjes kopen, de rompertjes gaan de kast in en de hemdjes de kast uit en dan: trainen maar! Het eerste moment dat ze voor het eerst besefte dat er onder je buik ook wat zit, was toen ze Paul uit de douche zag komen: 'oooooh' wijswijs 'ooooooh'. Hihihihi.
Maandag 29 augustus - TM
Het is heerlijk weer en we gaan op stap naar bieb. Nah, is ie dicht: vergeten dat het bank holiday is. Alles wat een beetje naar overheid o.i.d. ruikt sluit dan massaal de deuren. Bijkomend voordeel is dan dat het heel erg rustig is in de stad en Hendrikje zelfs in Scoth Street met die smalle stoepen kan blijven lopen zonder omvergelopen te worden of zelf anderen omverloopt. We maken een lange wandeling en ik ben zo ontspannen dat ik Hendrikje zelfs bij het boodschappen doen los laat lopen. We eindigen in het hotel waar we wat gaan drinken bij Paul. Ik wist alleen niet dat de bar pas om half 12 open gaat... Een collega laat ons binnen en ik zie een hevig gestressde Paul rondhollen: de avondstaff heeft een vreselijke puinzooi achtergelaten die dus voor half 12 opgeruimd moet zijn. Ik moet mij inhouden om hem niet te helpen, dus drinken we een kopje thee en Hendrikje sinaasappelsap. Dat glas gaat zonder morsen helemaal op!! De tuitbeker komt er dus niet meer in!
Thuis rommel ik wat in huis en ga later buiten zitten met beide meiden. Kathrijn in het wippertje en parasol, Hendrikje met voetbal. Rond half vijf laat ik Hendrikje meehelpen met het eten voorbereiden: ze krijgt een plankje, een plastic mes en een paar stukjes paprika om te snijden. Dat kan ze dus niet ;-), dus ik snij, geef het aan haar en zij doet de stukjes heel zorgvuldig in een bakje (naderhand nog even afspoelen ;-) ). Kathrijn is ondertussen belachelijk vrolijk in wipper buiten, kraait als een gek. Hendrikje wordt zelfs uitgelokt om mee te gaan doen, zo uitbundig zijn de kreten. Kathrijn is 's avonds wat onrustig en ik voed en troost wat meer, terwijl ik probeer aan mijn kwartierstaat te werken. De nacht blijft onrustig na de nachtvoeding: het is warm en Kathrijn drinkt niet op volle kracht, zodat ik meerdere keren moet voeden.
PE - Nou, ja, dus, enorme pestzooi op het werk na een enorm druk weekend. Normaal is wel IETS gedaan, maar nu, nee hoor. Alle tafels moet gepoetst, er zijn geen schone asbakken, geen peper/zout/sausjes op de tafels, geen voorraad in de koelkasten, de rommel is niet naar beneden gebracht EN alles is vreselijk smerig. Ik probeer zo veel mogelijk zo snel mogelijk te doen, want het is vandaag Bank Holiday. Het kan dus vreselijk rustig maar ook vreselijk druk worden. Gelukkig wordt het het eerste. Heel rustig. En we hebben genoeg personeel, dus na twaalven doe ik het lekker rustig aan en proberen we met z'n allen de orde weer een beetje te herstellen.
Dinsdag 30 augustus - TM
We proberen het nog een keer: via dezelfde route gaan we naar de bieb, met een kleine onweg via de kerk. Het is onduidelijk of de toddler group vandaag al begint of volgende week pas, dus ik spiek snel in de kelder van de kerk of er iemand is. De kar blijft boven staan met Kathrijn en Hendrikje die ik daar tijdelijk parkeer. Jammerjammer, geen toddler group, dan maar meteen door naar de bieb. Maar owee, owee. Hendrikje barst in dikke tranen uit en wil niet naar de bieb lopen. Ze begint te snikken en te wijzen en op z'n Hendrikjes te mopperen: IK WIL NAAR DE TODDLER GROUP!!!! Ach gos, ze weet dus goed wat daar is en ze vindt het blijkbaar erg leuk. Na haar in de houdgreep te hebben genomen en teruggezet te hebben in de kar, geef ik haar honderd knuffels en leg uit dat er geen kinderen zijn en ook geen speelgoed. Na een paar minuten lijkt ze het te snappen. Tien meter op weg naar de bieb wil ze alweer uit de kar en is ze het verdriet vergeten, gelukkig maar. In de bieb mooie prentenboeken uitgezocht en flink op het kindertoetsenbord gerammeld. Dan door naar de Mall: het wordt steeds zonniger en warmer. Heerlijk over het gras gehold, waar Hendrikje op een gegeven moment de voetbal kaapt van twee jongens en een opa. Gelukkig vinden ze het erg leuk en willen haar leren trappen, niet wetende dat ze dat allaaaaang kan! Opeens schiet ze er vandoor en omdat ze achtervolgd wordt, let ze niet op en belandt languit in het gras. Ach ja, de wasmachine is geduldig.
Kathrijn is trouwens al heel vroeg in slaap gevallen en blijft in de gang doorslapen: vier uur lang! Lekker hoor, even wat tijd alleen met Hendrikje. Samen gelunched en gespeeld. Als Hendrikje ook in bed ligt, waag ik een poging om te slapen op de bank. Een half uur diepe rust, voordat Caoimhín belt om langs te komen. Daar wordt Kathrijn wel wakker van, van dat gebonk op de deur boven haar hoofd! Ze drinkt fantastisch, voor het eerst sinds tijden links geen pijn in de borst tijdens het drinken (wel erna jammergenoeg). Dan trek ik er met de kinderwagenbak en onze jongste op uit om boodschappen te doen. Kathrijn ligt mij steeds heel serieus aan te kijken, tot ik met mijn gezicht over de bak ga hangen. Het lijkt alsof ze denkt: 'ja, ik ken d'r wel, maar.... O JA, het is mama!' Grote grijns! We eten simpel maar erg lekker: varkenslap met tijm, tagliatelle met pesto en arabicasaus. 's Avonds met chocola voor de neus naar 'Bridget Jones' Diary' gekeken. Blijft leuk.
Onrustige nacht weer: om één uur al de eerste voeding, om half vier, zes uur, half acht. Daarna opgestaan: misschien kan ik nog wat doen beneden voordat Hendrikje wakker wordt.
Woensdag 31 augustus - TM
Donkere luchten, dreigende luchten. Nog in pyama haal ik de was binnen. Rond half twaalf begint het te regenen, het hozen en te plenzen. Hendrikje heeft tot die tijd buiten gespeeld en ik wil haar eigenlijk niet binnenhouden. Als Paul beneden komt, haalt hij haar naar binnen, maar we laten haar met jas en capuchon maar gaan. Ze vindt het helemaal geweldig: ze staat eerst te luisteren naar de druppels op haar capuchon, dan laat ze druppels op haar gezicht vallen en dan holt ze als een bezetene door de miniplassen. Bakken worden gevuld en geleegd, er wordt gedanst, gerend en genoten. Niet in de laatste plaats door ons ;-). Als we haar om half één naar binnen halen, blijkt haar jas toch niet zo waterdicht: ik kleed haar helemaal om, alles droog en warm. Na de lunch gaat ze linea recta naar bed, met twee vuurrode wangen.
De rest van de dag is donker en nat: binnen moeten de lichten aan. Kathrijn giebelt en kirt weer dat het een lieve lust is en Hendrikje zingt en speelt. Het is ondanks het trieste weer een vrolijke dag.
PE - da's waar ook, vandaag een heel handig dagje op het werk: van vier tot acht: sollicitatiegesprekken voeren. Alleen, ik zitnu dus aan de werkGEVERSkant van de tafel. In het begin best zenuwachtig, maar na een tijdje ging het best aardig. Leuk hoor.