dagboek • januari
van de emigratie van Thirza en Paul naar Armagh, Noord-Ierland
dagboek
2006
05
04 03 02 01
2005
12 11 10 09
08 07 06 05
04 03 02 01
2004
12 11 10 09
08 07 06 05
04 03 02 01
2003
12 11 10 09
08 07 06 05
04 03 02 01
2002
12
links
kathrijn
hendrikje
beeldverslagen
armagh city
waarom armagh
de aanloop
dublin '98
dublin '99
uilleann pipes
Niet veel bijzonders gedaan vandaag. Rondje familie gebeld natuurlijk, gelezen en muziek geluisterd. 's Avonds heb ik mijn voorzichtigheid overboord gegooid en Hendrikje zelf haar hutspot laten eten. Een vorkje werd bijgeleverd, maar het handigste was toch wel met de handen ;-). Lekkere kliederboel én ze heeft goed gegeten. Het toetje heb ik maar wel met een lepeltje gegeven: yoghurt met de handjes eten lijkt mij niet zo'n goed idee!
Zondag 2 januari - TM
Vandaag bij Paul in het hotel gegeten. We blijken al een zondagsattractie te worden: er wordt naar ons gevraagd! 'Komen ze vandaag weer?' Hendrikje eet pasta en zalm mee van mijn bord en hapjes frambozenmousse en zwaait af en toe naar haar vader. Als het eten op is en Hendrikje haar wangen en neus zo rood als een tomaat zijn, pak ik de boel weer in. Hendrikje stapt ondertussen tussen de tafels door op zoek naar Paul. Als Paul haar ziet, probeert hij haar mee te lokken. Maar ja, dat begrijpt Hendrikje verkeerd en loopt giebelend hard de andere kant op! Ze wordt onderschept door moeders die haar zonder pardon in de kinderwagen zet. Na een rondje Sainsbury's helpt Hendrikje met het uitpakken van de boodschappen en verdwijnt met een melkbuik naar bed.
Tijdens het koken komen Pat, Sennan en Aifric langs met een verlaat kerstkadootje voor Hendrikje. De kinderen gooien meteen al het speelgoed weer uit de diverse manden en dozen. :-(. Het lijkt erop dat ze 'gezellig' wel een uurtje willen blijven, maar met wat stille hints, gaan ze als het eten klaar is weer op hun eigen huis aan. Gek hoor, toen Hendrikje er net was, kwamen ze ook om zes uur 'even' langs, terwijl wij met veel pijn en moeite Hendrikje in slaap hadden gekregen en ons eigen eten stonden klaar te maken. Als Truus er is, toch maar een klein berichtje bij de geboortekaart doen: even bellen voor bezoek! Ondertussen belt ook papa nog op om te zeggen dat mama weer naar het ziekenhuis gaat, omdat ze weer een galkoliek heeft. Dat is al de derde in een maand, hopelijk kan ze snel geholpen worden.
De spruiten met aardappel en vlees worden volgens hetzelfde scenario aangeboden als gisteren, maar vandaag gaat het niet zo goed. Hendrikje vindt het leuker om te kneien met het eten. Waarschijnlijk heeft ze vanmiddag al genoeg gegeten. Jammergenoeg is die volle buik geen garantie voor een rustige avond: ze huilt nog een uur na het naar het bed gaan. Noch een verhaaltje, noch zingen krijgen haar rustig. Pas als ze bij ons op bed tv meekijkt, zakt ze heel langzaam tegen mij aan. Daarna blijft het stil...
Maandag 3 januari - TM
Slecht geslapen, eerst slecht in slaap gekomen, daarna was het te koud, te warm, drie keer plassen en ook nog eens hoofdpijn. Nu ook nog steeds niet helemaal lekker. Vanochtend naar papa gebeld, niet thuis, naar Ragnhild gebeld, ook niet thuis. Dan maar het ziekenhuis gebeld, ik wil wel weten wat er nu aan de hand is. Mama is uiterst verbaasd dat de telefoon naast haar bed gaat en nog verbaasder dat ik het ben. Ze wist niet dat papa mij gisteravond nog had gebeld! Gelukkig mag ze vandaag weer naar huis. Ze is op een spoedlijst geplaatst voor een operatie aan de galblaas, dus hopelijk wordt ze volgende week opgeroepen. Ondertussen moet ze op een vetarm dieet, zodat de galstenen zo min mogelijk aanleiding krijgen zich weer voor allerlei openingen de weg te versperren.
Dinsdag 4 januari - PE
PE?!?!? Jazeker, PE! Ik doe ook weer eens even een duit in het zakje. Allereerst voor iedereen een gelukkig nieuwjaar en dat het nieuwe jaar maar veel moois mag brengen. 2004 is voor ons erg goed geweest, maar voor velen in onze nabije omgeving, wat verder weg en ook heel ver weg is het een jaar dat een hoop ellende en verdriet heeft gebracht. Nou maar hopen dat 2005 genoeg goeds brengt om het leed wat te verzachten.
Ik heb eens nagekeken en mijn laatste melding in het dagboek is van 10 december, sjongejongejonge. Nou is er bij ons niet veel schokkends gebeurd: ik heb voornamelijk achter de nieuwe Mac gezeten (gaaaaaaaaaaaaf) en gewerkt. December is een nogal drukke maand in de horeca, dus ik heb ook regelmatig thuis voor apegapen op de bank gelegen. Van het Ayurvedische voornemen is (nog) helemaal niets gekomen, integendeel, ik ben NOG meer aangekomen (heb een mooi excuus: onlangs gestopt met roken), maar ben van plan daar binnenkort toch echt iets aan te doen, nee, NIET weer beginnen met roken :-). Ummm, weinig gespeeld, drukdrukdruk met de Mac en Hendrikje en Thirs en werk enzo.
We zijn helemaal los op fikkie stoken. Van het in Nederland zorgvuldig opgebouwde milieubewustzijn lijkt zo op het eerste gezicht weinig over te zijn, maar... we hebben nog steeds geen auto, kopen nog steeds veel biologisch (organic, zoals dat hier heet) en bieden braaf ons afval gescheiden aan. Alleen... een haard branden is in Nederland inmiddels als roken in Amerika: politiek uiterst onverantwoord. Maar in Nederland brandt men dan ook veelal de haard omdat het zo ge-ZEL-lig is: blokje hout op het vuur, sigaartje erbij, cognacje... mmmm.... en ondertussen wordt het huis door een hoogrendementsketel milieuvriendelijk warmgehouden op aardgas.
Ons huis moet het hebben van drie elektrieke radiatoren die volgend het 'Economy 7' principe werken: 's nachts worden de keramieke elementen met 'goedkope' elektriciteit opgewarmd en overdag wordt de warmte afgegeven. Maar da's reteduur EN het verwarmt maar een klein gedeelte van het huis. Toen het echt heel erg koud was en we de haard wat langer aan hadden, merkten we dat de back-boiler (een gesloten waterverwarmingssysteem dat verwarmd wordt door het open vuur) erg goed werkt: het werd ineens warm in de keuken en de badkamer EN we hadden ineens standaard lauw water, zonder eerst de immersion heater aan te hoeven zetten. Ook het vocht in het huis is een stuk minder, dus eeehhhh... ik heb vandaag vier 50-kilo zakken kolen besteld ('doubles') en twee zakken slack (anthraciet). We worden ook al erg bekwaam in het aansteken van het vuur en van diverse kanten is ons aangeraden de doubles te nemen, kleine kolen die gemakkelijk branden, en daarbij anthraciet: als de kolen goed branden een laag anthraciet eroverheen en je hebt ongeveer twee uur geen omkijken meer naar het vuur.
Om in deze jaren vijftig trant te blijven: ik heb vandaag... de stoep geschrobd!!! Jazeker, voor, aan de straat. Het kwam hierdoor: er is wel iets van een gootje aangelegd waardoor het regenwater weg kan lopen, maar eerst moet dat water over een soort drempel heen, waardoor er een stuwmeer van drab voor onze voordeur ontstaat. En als je dan met de kinderwagen van buiten naar binnen wilt, moet je dus door de modder heen (ook al is het een prachtige droge zonnige dag) en rijd je allerlei moddersporen door de gang. BAH!
En dan Hendrikje... die verbaasde mij vanochtend door 'goedemorgen' terug te zeggen toen ik d'r uit haar bedje kwam halen. Dat verwacht je toch niet?!?!? Je komt binnen, zegt goedemorgen en met precies de goede timing wordt er 'goedemorgen' teruggebrabbeld. Ongelooflijk. Ze babbelt steeds meer, zwaait er lustig op los naar alles en iedereen en vindt verstoppertje spelen ontzettend leuk. Als ze iets lekker vindt zegt ze 'njam-njam-njam' en "0oooooooooooooooh' als er iets ongewoons gebeurt. 't Is een lekker ding :-)
Ik zal proberen de komende tijd weer eens wat vaker iets in het dagboek te schrijven, maar nu eerst, weer wat kolen op het vuur doen :-)
Woensdag 5 januari - PE
Vandaag eindelijk weer iets productiefs gedaan op de computer: de site van de Armagh Pipers Club bijgewerkt. Hillock's, waar de kolen vandaan moeten komen, had gezegd dat het spul ergens in de ochtend geleverd zouden worden, maar tegen enen was er nog steeds niets afgeleverd, dus maar even gebeld en een half uur later stond de kolenboer op de stoep. Dat geeft inderdaad een hele hoop troep. Ik kan mij nog vaag iets herinneren uit mijn vroege kinderjaren in Voorburg, waar we een kolenkachel hadden, dat ik in de woonkamer werd geplant en er niet uit mocht komen totdat de kolenboer verdwenen en de troep opgeruimd was. Gelukkig lag Hendrikje in bed...
De kolenbak buiten zit nu tot de nok toe vol. De 'slack' blijkt helemaal geen anthraciet te zijn zoals ik die nog kende, van die hele kleine stukjes kool, maar gewoon een slagje kleiner dan de 'doubles'. 's Middags Thirs opgehaald en nog met z'n allen boodschappen gedaan wat enorm lang duurde: we bleven maar bekenden en kennissen tegenkomen met wie we even een praatje maakten en het resultaat was dat ik ... te laat op m'n werk was! Wel vijf minuten. Komt nooit voor...
Op het werk was het HEEL erg rustig, dat was ook verwacht en ik was dan ook vanaf negen uur in m'n eentje. De rest van het personeel werd naar huis gestuurd, met als resultaat dat ik pas om 1 uur klaar was: er was niemand om tegen me zeggen dat de bar nou wel schoon genoeg was, dus de Callan Bar ziet er nu helemaal sprankelend uit. Ik begin toch sterk te vermoeden dat ik een of ander latent obsessive compulsary disorder heb, of hoe heet zoiets...
Thuis keek ik nog even in de koelkast of er nog wat te snaaien viel en JA! Jummie, d'r was nog wat pastasaus, nou ja, een hele kom pastasaus over. Ik neem nietsvermoedend een lekkere hap en BAH!!! Dat was niet gewoon niet lekker, maar regelrecht smerig. Blijkt dat Thirs met d'r zwangere hoofd lamsgehakt heeft gekocht. Dat smaakte al niet echt jofel in een pastasaus, dus dacht ze, ik doe er even wat oregano bij. Doet ze d'r in plaats van oregano per ongeluk dragon bij. BAH, BAH, BAH!
Toen maar een boterham met smeerkaas en sambal gemaakt, mmmmmm :-) Oooooooooooooverigens heb ik me gisteren even helemaal uit kunnen leven: Thirs had enorm veel trek in één van onze favoriete gerechten, heel erg simpel maar vreselijk lekker: gekookte aardappelen, eieren en spercieboontjes met pindasaus. Een soort gado-gado op klompen. Dus we gaan lekker koken en Thirs kijkt naar de pindakaas en denkt: hee, lekkere pindakaas, met stukjes pinda. Ohoh... pinda. Dat mag ze helemaal niet!!! Zwanger! En je weet maar nooit of Truus d'r allergisch voor is. Dus Thirs heeft er in plaats van pindasaus wat mayonaise en augurkjes doorheengedaan, wat inhield dat ik weer eens de pindasaus naar mijn eigen smaak kon maken: drie teentjes knoflook en drie flinke eetlepels sambal (Brandal, van Koningsvogel). Mmmmmm :-) Lekker zitten zweten :-)
Donderdag 6 januari - PE
Naar de tandarts, met z'n drieën, 's ochtends vroeg. Alles goed, Hendrikje heeft officieel nu 12 tanden (nou ja, 8 tanden en 4 kiezen). Bij mij moet er wat schoongemaakt worden, er zit een beginnend gaatje, maar niks ernstigs.
Ik heb vandaag ge-video-chat! We proberen al een tijdje een video-verbinding over internet tot stand te brengen met Thirs d'r zus en zwager, alleen het wil niet lukken. Maar ja, waar ligt het dan aan? Vandaag er eens goed voor gaan zitten en me aangemeld bij iChatters.com, op zoek naar een 'buddy' die zeker weten een werkende configuratie heeft en wel even met me wil babbelen.
Nou, dat werd ene Victor, ergens uit Amerika. En het werkt!!! Weten we in ieder geval waar we de aandacht op moeten concentreren, aan deze kant ligt het dus duidelijk niet. Maar da's gek. Zit er ineens een wildvreemde vogel je huiskamer in te kijken via de video-camera. En ik dus naar hem. Echt een heel erg vreemd gevoel. Maar hij was erg aardig, hijbegreep het helemaal waarom we wat wilden doen en hij heeft nog alle netwerkstatistieken bekeken en onze verbinding goed bevonden. Da's toch mooi!
Op het werk weer helemaal alleen vanaf tien uur dit keer en nu was het wel druk. Maar, geen WOORD over hoe ik de bar gisteren had achtergelaten, dus ik dacht vanavond, u bekijkt het maar, ik heb het hoognodige gedaan en was lekker om kwart voor twaalf thuis :-)
TM - Bij de tandarts zijn mijn tanden "gezandstraald" met een of andere soda. Lekker schoon! Hendrikje haar gebit hoefde door Enda bijna alleen van de buitenkant bekeken te worden: hij kon zo zien dat er kiezen doorkwamen! Hij was onder de indruk van haar witte tandjes en kon geen gebreken vinden, dus ze hoefde niet mee naar de behandelkamer.
Later ben ik met Hendrikje naar Sainsbury's gegaan. Het eerste stukje loopt ze zelf, stappestappestappe, maar dan bedenkt ze zich en loopt al zwaaiend naar de wachtenden bij de bushalte terug naar huis. Vastgezet in de wagen gaan we het nog een keer proberen! In Sainsbury's wil ik haar nog een keer loslaten, maar daar heeft ze geen zin meer in: ze gaat meteen zitten en zwaaien, maar vooruit komen, ho maar. Ze begint ook verkouden te worden en is huilerig. Hopelijk kan ze morgen mee naar Jo Jingles, de muziekles voor kleintjes.
Vrijdag 7 januari - TM
Vandaag dus de eerste les van Jo Jingles in Portadown. We moeten met de bus van half tien mee, Hendirkje is nog steeds niet op haar best, gelukkig wordt ze in de bus afgeleid door een meisje dat achter ons zit. De kiezen komen steeds verder door en ze is al moe voor we de Townhall zijn :-(. In de zaal is onze juf, Wendy, haar spullen al aan het uitpakken. Hendrikje grijnt eens breed en zwaait, maar vindt het opeens niet leuk meer als ik haar uit de wagen haal en haar in de ruimte laat staan. Als er andere moeders met kinderen binnenkomen is de reactie niet zoals gewoonlijk 'Joepie, kindjes', maar een prutlip en twee omhooggestoken armpjes. We gaan maar vast op de grond zitten en ik houd haar goed vast en vertel alles wat er gebeurt nog eens na in het Nederlands.
Het programma bestaat uit hele korte stukjes: een welkomstliedje, een bewegingsspelletje op muziek, zelf een percussie-instrumentje bespelen, een liedje met speelgoed enz. Hendrikje is niet onder de indruk en wil alleen maar op schoot zitten. Als ze speeltjes of een instrument mag pakken, blijft ze stokstijf zitten. Ik moet haar meenemen en Wendy moet het haar aangeven. Tijdens de bewegingsspelletjes wil ze niet zelf lopen, dus op de arm sjouw ik haar rond. Pfff, dat gaat mij ook niet in de kouwe kleren zitten en ik ben pas halverwege :-(. Volgende keer mag ik een gewone stoel zitten i.p.v. op de grond. Ik hoop dat Hendrikje het de volgende keer leuker vindt. Wendy zei ook dat het voor zulke kleintjes wel een paar lessen duurt voordat ze meedoen en reageren, dus er is hoop. Als we klaar zijn, wil ik nog wat boodschappen doen. Even langs alle winkels met kinderkleding: er is januari-uitverkoop, maar helaas, alles is zo eng gekleurd... Bij een café drink ik een kopje thee en eet een broodje, Hendrikje eet haar banaan en drinkt haar fles met rode konen. Jammergenoeg missen we net de bus, dus moeten we nog een uur in de gietregen rondlopen. Heb allerlei achterafwinkeltjes bezocht, het vvv en de toiletten ;-). Om 1 uur konden we eindelijk mee. Een collega van IGL zat ook in de bus met haar dochter van een jaar of tien, die de hele rit kiekeboe heeft gespeeld met Hendrikje.
Thuis is ze nog steeds moe en huilerig, dus we proberen allebei te slapen. 's Avonds ligt mevrouw er vroeg in, moe en snotterig. Met tandengel op het tandvlees en een portie kinderparacetamol in het systeem valt ze prompt in slaap. Ik ben door alle activiteiten compleet vergeten dat er vanavond Trad @ the Trian is. Pas als Hendrikje in bed ligt, kom ik er achter. Te laat dus. Ik besluit wel dat ik morgen hoe of hoe naar de zangworkshop wil bij de Pipers Club.
Zaterdag 8 januari - TM
We slapen allemaal als blokken. Het blijkt ontzettend gestormd te hebben vannacht, maar ik heb er helemaal niets van gemerkt. Om tien uur ben ik klaar voor de workshop zang met een Schotse zangeres, Emily Smith. Ze blijkt een jonge vrouw met een erg mooie stem en ze leert ons liedjes uit drie van de vier verschillende genres die er in Schotland: een bothy song "Turra Mairket", een ballad "Alison Cross" en een lyrical song "When I was new but sweet sixteen". Vooral Alison Cross vind ik erg mooi en zal op mijn 'te leren' lijstje komen.
)
PE - Het is gelukt! We hebben gevideochat, met Kees en Ragnhild en Femke en Jona! Wat bleek nou, Kees en Ragnhild hebben een Speedtouch modem waarbij je behalve de gewone poorten ook nog een AIM poort open moet zetten, wat Kees gisteren (geloof ik) gedaan had en met succes met een of andere Schot heeft zitten video-chatten. Het is wel even wennen, hoor, heel raar. En je moet elkaar ook wel wat te vertellen hebben, anders zit je elkaar maar een beetje aan te staren. Morgenochtend een video-chat-date met pa en ma!
Zondag 9 januari - TM
Moe moe moe. Ik ga wel naar het hotel voor de lunch en eet samen met Hendrikje een bord pasta en een lekker rabarbertaartje. Al snel zitten we allebei met rode konen in onze ogen te wrijven, dus het kopje thee en de rensessie van Hendrikje laat ik maar zitten. Ik haal nog wel wat boodschappen, maar vind het dan wel weer genoeg voor vandaag. Hendrikje presteert het om achtereenvolgens met een blok op mijn hoofd te slaan (op zo'n tranenplekje) en met haar wijsvinger in mijn oog te prikken. Ik ben het zo zat en moet vreselijk huilen, ben zielig. Ik leg haar maar weer in bed en duik zelf ook in bed. Ik slaap een dikke twee uur en Hendrikje nog langer.
PE - Vandaag geld teruggegeven aan Shirley die de oude Powerbook had gekocht. Een tijd geleden had ik 'm aan d'r verkocht, met de nodige waarschuwingen: batterij doet 't niet meer enzo, maar het ding deed nog prima. Thirs heeft er totdat-ie naar Shirley ging probleemloos op gewerkt. Maar Shirley kreeg het ding helemaal niet aan! Nog over de telefoon gezegd waar ze op moest drukken, ding gaf geen sjoege. Dus Powerbook teruggekregen via een ex-collega en in zijn aanwezigheid op de aan-knop gedrukt: het vertrouwde opstartgeluidje klonk en het ding startte keurig op. Alleen, sommige dingen werkten wel wat traag, dus ik dacht, laten we eens Groot Onderhoud plegen. En daarbij bleek dat de harde schijf eigenlijk wel op z'n einde liep en bij het controleren/repareren liep de boel zo in het honderd, dat de harde schijf het helemaal niet meer wilde doen.
Dus, op Ebay gezocht naar een 'nieuwe' harde schijf en tot twee keer toe geboden, maar ik heb dat bieden toch nog niet helemaal onder de knie. Tegen Shirley verteld wat er aan de hand was en ze wilde wel wachten totdat ik een nieuwe harde schijf had gevonden, maar gisteren belde ze op dat ze in de nieuwjaarsuitverkoop een nieuwe laptop had gekocht.
Maar... ik wil die laptop nog steeds wel repareren om 'm alsnog te kunnen verkopen, dus als er iemand een 2.5" harddiskje van een gieg of 4 ergens heeft liggen, houd ik me van harte aanbevolen.
Enne.... vandaag eindelijk de nieuwe kleurenprinter ingewijd. Fantastisch. Je moet wel het goede papier gebruiken, maar dan komen de foto's er als echte foto's uit. Nog mooier, eigenlijk. Groot succes, blij :-)
Maandag 10 januari - TM
's Ochtends gaan we met z'n drieën naar de verloskundige. Ita van de vorige keer werkt er jammergenoeg niet meer, we hebben nu Heather. We zijn keurig op tijd, net achter haar aan. Maar we zitten en zitten en zitten, maar we worden niet opgeroepen. Na een tijdje besluit toch maar op de deur te kloppen. Blijkt dat je je toch moet aanmelden bij de receptie... De dames zeggen altijd 'jaja, loop maar door', dus ik dacht dat ze er nooit een notitie van maakten dat ik er was. Wel dus, we waren niet op de computerrschenen, dus Heather zat ook maar te wachten. Maar goed. Alles is gecontroleerd en we hebben eindelijk het hartje gehoord! Het was even zoeken, ik zal wel weer een belachelijk hoeveelheid vruchtwater hebben, maar gelukkig hoorden we het gehoopte gwoesjgwoesjgwoesj rechtsvoor.
Na de verloskundige meteen door naar het werk. Ik ben nog steeds erg moe en probeer in de lunchpauze op de bank wat te slapen. Ik denk steeds: ik ga naar huis, maar zing het uit tot vijf uur. Als ik thuiskom kijkt Paul me met bloeddoorlopen ogen aan: Hendrikje is al de hele dag aan het krijsen en zeuren. Hij gaat alleen boodschappen doen terwijl ik Hendrikje probeer rustig te krijgen. Wonder boven wonder valt ze om tien voor zes in slaap. Paul is 'not amused' als hij thuiskomt: ze had nog helemaal niet geslapen die dag... Mother's touch hè?!
Dinsdag 11 januari - TM
Heel slecht geslapen en 's ochtends na het opstaan en het ontbijt besloten thuis te blijven. Ik voel mij misselijk van de moeheid, heb hoofdpijn en wil alleen maar slapen. Ik duik weer in bed en lees en slaap tot half drie! Voel mij heerlijk uitgeslapen en ga beneden nog wat hangen.
PE - Ik dacht, kom, laat ik weer eens met het hele instrument oefenen, dus m'n drones weer aan de doedelzak gemonteerd. Zit ik lekker te spelen, houdt ineens m'n bass drone ermee op. Wat blijkt: het gaatje in de soundbox is precies groot genoeg voor het wijsvingertje van Hendrikje... Vond ze erg leuk en keek me keer op keer heel triomfantelijk aan.
Vandaag weer de eerste fiddle-les van het seizoen gehad en... AU!!! De tune die we leerden heeft een hele hoop noten op de laagste snaar en dat ben ik niet gewend. Bovendien komen beperkingen van mijn 'barok'-houding (zonder kin- of schoudersteun) nu letterlijk pijnlijk naar voren en Caoimhín adviseerde me om, alhoewel het een hele hoop werk is, van houding te veranderen en meer richting klassieke houding te gaan. We gaan het proberen...
Woensdag 12 januari - TM
Ik voel mij veel beter en ga werken. Het gaat erg goed tot en uur of drie: ik val bijna in slaap. Ik sluit de computer af en ga Crónán helpen met de voorbereiding van zijn praatje vanavond.
Mama is vandaag trouwens geopereerd aan haar galblaas: ze was op de spoedlijst gekomen nar de kolieken. De galblaas zou vanochtend om een uur of elf verwijderd worden en normaal zou een patiënt de volgende dag het ziekenhuis verlaten. Als ik 's avonds bel, verwacht ik dan ook niet echt een moeder aan te treffen mdie met een dikke tong praat. Ze is veel later geholpen en is nog helemaal duf van narcose en pijnstillers> Ik heb maar heel kort met haar gesproken. Morgen nog maar een keer proberen.
Donderdag 13 januari - TM
De eerste kies van Hendrikje is echt door! Berend zit onder het bloed. We wisten niet het doorbreken van een kies met bloed gepaard zou gaan. Het was in ieder geval geen aardbeiensmoothie! Ik moet vandaag naar Craigavon om medische foto's van mijn moedervlekken te laten maken. Ik ben ruim op tijd en kan meteen terecht. Stel je voor: een vrouwelijke verstrooide professor, flink van postuur, klein, in een kantoor waar oude stijl jazz muziek continu aanstaat, honderden stapels papieren en foto's op de grond en tafels en kasten liggen en ergens een laken tegen de muur geprikt is. Daar moest ik dus mijn medische foto's laten maken... Het was zo gebeurd gelukkig, en ik heb flink moeten lachen toen ik weer op de gang liep.
PE - Het is vandaag vreselijk rustig in het hotel en ik heb me eerst eens aan het sorteren van bestek gewijd. Daarna moesten Fisher 1 en 2 opgeruimd worden... Gaaf. Lekker in m'n eentje lopen reorganiseren en schoonmaken enzo. Alleen, het was wat meer werk dan ik dacht, althans, ik heb er wat meer werk van gemaakt dan eigenlijk nodig was: opdracht was: bar bevoorraden en schoonmaken. Sja. Dat kan je heel letterlijk opvatten. Maar...
Voor voorraad moet je in de store zijn en daar lag alles doorelkaar, overhoop, lege kratten, lege glazen, halfvolle flessen. Dus... eerst de store opgeruimd. Alle sterke drank moest ook achter slot en grendel, maar de voorraadkasten waar de drank in moest zaten zo vol dat het er niet meer in kon. Dus ook dat eerst gereorganiseerd. Dan... de bar schoonmaken. Klinkt simpel. Maar vanwege een paar drukke functions stond er ongeveer drie keer de benodigde hoeveelheid glazen in de bar wat het schoonmaken niet echt bevorderde. Dus... eerst het surplus aan glazen wegwerken, waarvoor je in het glazenmagazijn moet zijn. Dat bleek ook een enorme puinzooi te zijn dus eerst dat opgeruimd. En sja, waar laat je al die extra glazen? In witte rekken, maar in die witte rekken zaten wijnglazen die eigenlijk in de grijze kratten horen. Maar dat was ook een puinzooi, dus eerst de grijze kratten gereorganiseerd, voordat ik de wijnglazen van de witte rekken in de grijze kratten kon doen, voordat ik de extra glazen van de bar in de witte rekken kon doen. En toen kon ik eindelijk de bar schoonmaken.
Gelukkig had ik in m'n pauze van huis de iPod meegenomen, dus ik heb daar lekker staan swingen. Alleen de acht uur shift werd zo wel een twaalf uur shift...
Vrijdag 14 januari - TM
Voor de tweede keer naar Jo Jingles. Hendrikje is weer moe, ik moest haar heel voorzichtig wakker maken om de bus te halen, arm kind. We (de andere zwangere moeder en ik) zitten op een stoel, lekker. Hendrikje is wat minder schuw: zwaait al wat rond en aait de Jo Jingles-pop over zijn haartjes. Tijdens het programma doet ze heel voorzichtig mee. Ze loopt zelf een spelletje mee aan de hand en, HOERA, als de trommeltjes worden uitgedeeld (hé, die ken ik) krijg ik haar met een zacht zetje zover dat ze zelf naar de bak toeloopt om een trommeltje op te halen. Wendy en ik kijken elkaar aan met een blik van triomf: zie je wel, het komt wel! Glom helemaal van trots! Jammergenoeg was de les uitgelopen en moesten we weer drie kwartier op de bus wachten. Ik heb toen maar mijn werkbriefje in het Portadownkantoor ingeleverd en Hendrikje wat te eten gegeven in het winkelcentrum.
Thuis nog een boterham gegeten en toen allebei geslapen. Paul komt nog thuis in zijn pauze en vraagt of thee komen drinken in het hotel. Na de boodschappen voor vanavond (zelfgemaakte Bolognesesaus) drinken we wat in een uitgestorven hotel en eten een stukje appeltaart. Hendrikje maakt gretig gebruik van de ruimte die ze tot haar beschikking heeft: ze holt heen en weer en grijnst en zwaait naar alle staff, die allemaal vertederd zijn.
Zaterdag 15 januari - TM
Paul is vrij, dus we gaan 'iets leuks' doen. We hebben het plan om naar Gosford Park te gaan voor een wandeling en de kinderboerderij. jammergenoeg werkt het weer niet mee en ligt Hendrikje op bed als één van de weinige bussen op zaterdag naar Gosford gaat. Bovendien voel ik mij beurs, heb pijn, hoofdpijn en ben het zat. Na de lunch met z'n drietjes duik ik mijn bed in. Heerlijk een paar uur geslapen. Ik hou vanaf nu de zwangerschapsband maar continu om, het helpt wel met de ondersteuning.
Na mijn dutje gaan we de stad nog in voor wat boodschappen en de bieb. Bij Bennetton (Benetton?) hebben ze ook uitverkoop en tikken we een mooie rode muts voor mevrouw op de kop voor 4 pond. De H&M muts met streepjes wordt helaas alweer te klein en af en toe lijkt ze op de gek uit de tv-serie 'My hero' ;-). Nu voor de rest van de winter lekker warme oren. We halen ook drie dvd's: 'Ladykillers' met Tom Hanks, Harry Potter (de 2e geloof ik) en 'Something gotta give' met Jack Nicholson.
Paul maakt 's avonds zelf pizza. Het deeg wordt voorbereid in de broodbakmachine met het pizzadeegprogramma: perfect deeg! Lekkere vulling erop, kaas erover, mmmmmm. Alhoewel Hendrikje goed eet en goed drinkt vanavond, is ze vreselijk aan het huilen en wil niet alleen gelaten worden. Na gewoon troosten, nog een beetje melk en een schone broek nemen we haar in bed (we kijken 'Ladykillers) en proberen haar te kalmeren. Na twee pogingen en na afloop van de dvd blijf ik alleen achter en kan haar om half twaalf eindelijk in bed leggen...
Zondag 16 januari - TM
Snotverjotje, ik word steeds op mijn vrije dagen ook om half acht wakker en val dan niet meer in slaap. Nou ja, aangezien Hendrikje pas om negen uur wakker werd, had ik mooi de tijd om al van alles te doen. Wel rustig aan moeten doen, want mijnrug protesteerde al snel. Om twaalf uur gaan mevrouw en ik de Mall op, Paul gaat naar het hotel. Ik laat Hendrikje meteen maar los, en voorwaar, ze stapt bijna de halve Mall rond! Voor degenen die de Mall kennen: bij het dwarspad aan onze kant heb ik haar uit de kar gehaald, ze is onder de bogen doorgelopen en toen linksaf langs de kerk, het museum en pas bij het volgende dwarspad bij de beelden weer in de kar belandt! Ik ben helemaal trots! Ze bleef vlak voor het einde staan en keek wat wazig. Ze reagerde op mijn vraag 'wil je weer in de kar zitten?' met twee uitgestoken armpjes. Daarna bij Paul gelunched. Hendrikje schreeuwt moord en brand als ik op een gegeven moment toch echt naar de wc moet en ik haar achterlaat. Paul staat er gelukkig bij, alleen dat wist ze toen nog niet... Na boodschappen gedaan te hebben ben ik op: mijn hele vooronder doet zeer. Thuis op de bank gespeeld en met mama gebeld, die sinds gisteren weer thuis is!
Terwijl Hendrikje van 3 tot 5 slaapt, doe ik mijn yoga-oefeningen m.b.v. de dvd. Handig hoor, iemand die tegen je aan kletst en bewegende beelden erbij, i.p.v. ontspannen, in je boekje kijken, ontspannen, volgende beweging, in je boekje kijken, ontspannen.
Maandag 17 januari - PE
Vrij! Thirs maakt me wakker als ze weggaat, maar het is pas om kwart voor tien dat Hendrikje wakker wordt! Dankjewel! Gisteravond in bed nog filmpje gekeken (met de koptelefoon op, Thirs lag te pitten) en rond een uur of elf hoorde ik Hendrikje jammerlijk huilen. Niet zoals ik gewoonlijk doe er meteen een fles in gestopt, maar á la Thirs op de bal met Hendrikje op schoot gezeten en geknuffeld en getroost. En het werkte!!! Ze viel tegen me aan in slaap en ik schoot er helemaal vol van, zo lief... snif.
Beneden aan het huishouden begonnen, eerst de haard aangemaakt en de immersion heater aangezet: afwassen. Toen ik even het vuurtje aan het onderhouden was hoorde ik gehuil uit de keuken komen, geen 'ik ben gevallen' huil, maar eerder met een gefrusteerde ondertoon. Toen ik om het hoekje keek werd er beteuterd naar de wasmachine gewezen: ik had er net de droge was uitgehaald en de deur open laten staan omdat er zo toch weer een was in moet. Had mevrouw Berend in de wasmachine gestopt en de deur dichtgedaan. Sja... dichtdoen lukt al wel, maar open krijgen...
TM - Vandaag eens aan Crónán gevraagd welk salaris ik zou krijgen als ik het aanbod van één dag in de week zou aannemen. Euh, hetzelfde... Minimum loon dus. Ik was erg verbouwereerd en heb niet meteen een antwoord gegeven. Ik ben ervan uitgegaan dat áls ik zou kunnen blijven na het halve jaar, dat ik dan een fatsoenlijk en een voor de baan representatief salaris zou krijgen. Nu moet ik dus alles goed op een rijtje zetten en beslissen of ik dan toch maar voor die ene dag ga en/of probeer voor de laatste twee maanden voor mijn zwangerschapverlof een ander baantje zien te vinden. ik vind het erg moeilijk: ik vind het werk leuk, zie mij niet zo snel ander werk vinden met die dikke buik en wil loyaal zijn, maar ik moet ook aan onze eigen financiën denken. Denkdenkdenk. Volgende week moet ik toch iets besloten hebben.
PE - enne... sollicitatiegesprek gehad! Hendrikje moest mee, want Thirs was nog op 't werk. Dus met kinderwagen en al naar het hotel waar Orlaith een half uur op Hendrikje heeft gepast. Ondertussen had ik m'n sollicitatiegesprek met Barry en Paula voor de baan van 'Bar Supervisor'. En het ging hartstikke goed! Ben benieuwd. 's Avonds naar pipes les en erna naar de sessie. Behalve Brian en mijzelf moet iedereen van ver komen, eigenlijk allemaal uit De Bergen en vanwege de voorspelde vrieskou en de sneeuw is iedereen meteen na de les weer naar gehuis. Dus daar zaten we dan, Brian en ik. Wel erg gezellig, lekker zitten babbelen en spelen. En ik heb op Brian's Alain Froment set mogen spelen. Gaaaaaafff...
Dinsdag 18 januari - TM
Gisteravond had ik wat sneeuw zien vallen, maar veel was het niet. Vanochtend echter: dik pak sneeuw! Mooi hoor! Moest jammergenoeg natuurlijk wel lopend naar mijn werk, heuveltje op, heuveltje af. Gelukkig was het dikke knispersneeuw waar ik goed in bleef staan in mijn DocMartens.
PE - Tegen de tijd dat Hendrikje helemaal klaar is om erop uit te trekken is de sneeuw alweer verdwenen. Desalniettemin lekker gewandeld. We hebben een prachtige speeltuin gevonden: Sainsbury's. Vindt ze helemaal geweldig. Als je ervoor zorgt dat je op een tijdstip gaat dat het niet te druk is, kan ze heerlijk door alle paden banjeren. Je moet alleen geen haast hebben: ze vindt het zo leuk dat ze rustig een half uur al zwaaiend, brabbelend en lachend rondhupst. Op je knieën de kinderwagen vooruit duwen is ook erg leuk. En dan het gangpad met alle limonadesiroop... kleurtjes!
En.... ze blijft overal netjes vanaf!!! Nou ja, bijna overal. Om de een of andere onverklaarbare reden trok een blauwe spuitbus zo haar aandacht, dat ze er niet van af kon blijven.
Vandaag hebben we ook BuB via de post gekregen, BackUpBerend! Precies dezelfde Berend, voor als Oude Berend vies is en in de wasmachine moet. Thirs en ik verschillen over Berend van mening: Thirs vindt dat we Berend alleen maar voor boven in bed moeten houden, ik vind het daarentegen wel mooi dat ze 24 uur per dag een constante factor in d'r leven heeft in de vorm van Berend (of een hulpBerend). Op de pappadagen gaat Berend dan ook overal mee naartoe, ook mee boodschappen doen. En het was maar goed ook dat we een reserve hadden: vandaag viel Berend buiten pardoes in een grote modderplas...
Fiddle-les was erg intensief: begin februari hebben we weer een Trad @ the Trian en dit keer komt Cathal Hayden, een fenomenale violist. Cathal houdt niet van les geven, dus we hebben op de zaterdag een enorme fiddle-sessie. Alleen, het is wel leuk als iedereen de tunes mee kan spelen, dus er wordt van vorige week tot begin februari tunes gestampt. Gelukkig zijn de meeste niet zo moeilijk.
Woensdag 19 januari - TM
Om Hendrikje toch maar iets duidelijk te maken over Truus, ben ik begonnen met het aanwijzen van mijn buik en te vragen "wat zit in mama haar buik?" "er zit een baby in mama haar buik", en warempel, ze neemt het over. Als ik nu vraag "waar is de baby" wijst ze naar haar buikje". Toen ik op een gegeven moment allerlei kledingstukken recht trok en mijn shirt omhoog had en gedachteloos over mijn buik aaide, zei ze "baby". Ze weet ook wat baby's zijn, dus hopelijk heeft ze tegen de tijd van de geboorte door dat een echt een babybroertje of -zusje aan gaat komen.
PE - Weer uitgebreid in Sainsbury's boodschappen gedaan met een loslopend Hendrikje ("haaaaaaaiiii") en 's avonds op het werk de uitnodiging voor het tweede sollicitatiegesprek gekregen!
Donderdag 20 januari - TM
's Ochtends lopen we door de regen naar IGL. Hendrikje loopt van af huis, langs de Mall, steegje door helemaal zelf naar de winkelstraat in haar Jip&Janneke poncho. Geweldig gezicht, zo'n wandelend J&J-reclamezuiltje! Ze vindt het prachtig. In de winkelstraat is het toch wel erg druk en wordt ze moe. Ze struikelt een paar keer en wil dan niet meer. Bij IGL is het gezellig druk en iedereen krijgt een zwaai en een grijns. Terwijl Barbara Hendrikje op schoot neemt, probeer ik mijn in Filemaker Pro gemaakte bestandje te importeren, en hoera, hij doet het! Ik kan dus gewoon thuis beneden achter de laptop records in blijven voeren.
Na ons middagslaapje gaan we bij Paul langs in het hotel. Hendrikje loopt weer als een dolle man door de bar en maakt furore. Als één van Paul's collega's krijgertje met haar speelt, glijdt ze uit en belandt vol op haar snoet. Dikke tranen en een hoop bloed, alweer een tand door d'r lip. Bij de toiletten handje en snoetje schoongemaakt en wat water op de lip gedaan. Daarna zag ze eruit alsof ze had gevochten: dikke scheve lip. Gelukkig was ze het al snel vergeten: toen we naar beneden kwamen , kreeg de schuldige ;-) al weer een grijns en een zwaai.
's Avonds ga ik met Hendrikje naar Saints & Scholars Integrated Primary School waar een open avond is van zes tot acht. Ik heb haar al een hele tijd geleden voor die school ingeschreven en het leek mij leuk om de school eens te zien. Het is een flink stuk lopen, maar ik had wel zin om te gaan wandelen. Blijkt het te hozen... Maar weer teruggekeerd naar huis en een taxi gebeld. Klokslag zes uur waren we binnen en we vielen meteen al op door de draagzak. In de aula van de school was een kleine tentoonstelling gemaakt over de verschillende vakken die worden gegeven, met allerlei werkstukken van de leerlingen ter inzage. Ook waren de leraressen van de verschillende aanwezig om uitleg te geven. Ik kwam er achter dat Hendrikje helaas pindakaas de oudste van de klas gaat worden: kinderen kunnen pas naar de nursery class als ze tussen juli van het voorafgaande jaar en juli van het schooljaar 3 zijn geworden. Hendrikje kan dus pas als ze al bijna vier is. Het hoofd van de school zei wel dat de taalkwestie misschien genoeg motivatie kon zijn om haar toch net voor haar derde verjaardag te laten beginnen. Anders kan ze misschien ergens anders naar nursery class, waar ze wel meteen op hun derde verjaardag mogen beginnen.
Na het algemene gedeelte gaan we naar het lokaal van de eerste klas, waar uitleg wordt gegeven over de lesmethoden. We worden aan gemoedigd om de meegebrachte kinderen vooral los te laten en lekker te laten spelen. Hendrikje blijft in eerste instantie binnen een straal van een meter van alles uit de kast trekken en bekijken: "oooooooh", "tdie!". Ik word op een gegeven moment bedolven onder de legoblokken die ze mij maar blijft aanvoeren. Ze loopt ook rustig door de cirkel grote mensen heen en zwaait dan "HI!". Ze maakt wel wat gegniffel los! Bij een boekenkast met "echte boeken" blijft ze staan, kijkt naar mij, reikt naar een boek en schudt dan hard haar hoofd: ik mag nog geen papieren boekjes lezen, gaan ze stuk! Grote meid! Langzaamaan wordt de cirkel steeds groter: er is een computer, een keukentje en een heleboel bakken met potloden, krijt enzo. Vooral de emmer met wekende kwasten is interessant, met een natte mouw en een verbaasde snoet als resultaat. Het verbaasde mij dat ze hier wel zo vrolijk rondstapt en met andere kinderen omgaat en op de muziekles niet. Misschien is het toch de omgeving en de sfeer. Daarna gaan we ook nog naar de nursery class, waar ze ook nog kan spelen. Ik ben erg onder de indruk: dit is wel een goede school voor haar. Het kwam op mij over als een school á lá vrije school in NL.
Voor de terugweg bestel ik een taxi, die maar niet komt. Hendrikje huilt ondertussen dikke tranen en noch Berend, noch een speen mogen baten. Thuisgekomen meteen pyama aan, fles erin en naar bed. De eerste paar uur gaat het goed, maar om kwart voor twaalf is ze weer ontroostbaar en ik naar drie kwartier ook, omdat mijn lijf vreselijk zeer doet van het dragen in de draagzak. Ik kan niet fatsoenlijk op de bal zitten of haar optillen. Ze wil ook niet stilzitten en samen huilen we dikke tranen. Na een schone broek, gel op d'r kiezen, besluit ik toch nog wat melk te maken. Ik neem tegelijkertijd ook een paracetamol tegen de pijn. Gelukkig kan ze na wat melk en flink wat aaien, weer lachen en slaapt daarna door. Ik slaap jammergenoeg slecht in en slecht door :-(
Vrijdag 21 januari - TM
Ondanks de slechte nacht sta ik op tijd op voor de muziekles: ik voel mij gelukkig wel beter dan vannacht. Om kwart voor negen wordt Hendrikje uit zichzelf wakker en krijgt snel een hap pap naar binnen. De busrit is een stuk leuker dan vorige keren: we zitten in een oude bus, waar de rugleuningen vrij laag zijn. Ze kan vanaf mijn schoot over de rand heenkijken en wijst naar van alles in en buiten de bus. In de Town Hall is ze duidelijk meer op haar gemak dan de vorige twee keer: ze danst op de muziek die al aanstaat en kijkt met de andere kindjes naar een grote poster met auto's, boten en andere voertuigen. Tijdens de les doet ze iets minder goed mee met de oefeningen, maar is wel minder verlegen. Regelmatig wil ze van schoot en gaat dan op onderzoek uit, ze heeft zelfs krijgertje gespeeld! D'r arme moeder maar achter haar aanhollen ;-). Om vijf over elf zijn we klaar en hol ik naar de bushalte en, hoera, de bus komt er net aan! We zijn dus snel weer thuis en na wat boodschappen, een belletje met Annen en een boterham duiken we allebei in bed. We slapen een dikke twee uur, waarna ik merk dat Paul in zijn pauze is thuisgeweest. Arme lieverd, komt ie naar huis, liggen ze allebei te maffen!
Zaterdag 22 januari - TM
In de regen een pakje opgehaald bij het postkantoor en in een café gelunched. Ik heb geheel tegen mijn gewoonte in vreselijke trek in een full breakfast, dus ik verga mij aan worst, spek, ei, potato bread en witte bonen in tomatensaus, mmmm. Paul wilde eerst een stuk taart, maar toen ik terugkwam met het bord vol, keek hij wat twijfelachtig en kwam toen ook met een ontbijt terug! Bij de bieb komen we allemaal bekenden tegen: Fergal en Bridgeen met Aiofe, Joan met de meiden en Aidan met z'n kinderen. Hendrikje dart door de kinderafdeling met een sliert kinderen achter zich aan. Iedereen komt vanavond ook naar Burns Night, dus dat zal wel gezellig worden.
Paul moet jammergenoeg werken vanavond: hij heeft per ongeluk vrijdag de 22e vroege dienst gevraagd i.p.v. zaterdag de 22e... Ik ga dus alleen met moppie in de kar naar het theater. We eten in de gallery: het ziet er mooi uit, grote ronde tafels, mooi aangekleed. Er is nog bijna niemand, dus Hendrikje kan weer los. Ze loopt met Berend in de hand de zaal wel twintig keer rond, elk rondje meer kinderen met zich meenemend. Joe en Joan zijn er ook met de meiden en ik zit bij hen aan tafel. Vlak voor het eten komt Alice een huilende Hendrikje brengen: ze valt steeds om. Duidelijk een teken van moeheid, dus ik gesp haar in de kinderwagen: kan ze wel kijken, maar rustig blijven zitten. Niet lang horen we de Highland pipes door de hal schallen: de Haggis komt er aan! Snel hol ik met de camera naar de ingang van de zaal om foto's te maken. De Haggis wordt op Burns Night altijd ceremonieel binnengedragen en daarna begroet men de delicatesse (hoor ik daar iemand hard lachen?) een ode die Burns (18e eeuw) ooit aan de Haggis heeft geschreven. Ik kan blijven zitten bij Hendrikje als het eten gehaald mag worden: ik krijg van alle kanten een bord eten aangeboeden. De haggis is erg lekker dit jaar, dat vindt Hendrikje ook: die eet mee en spuugt niks uit! We eten en kletsen en voeren Hendrikje, die langzaam een rode neus, rode wangen en rode oren krijgt. Helaas gaan we het aansluitende concert dit jaar niet redden zo. Iedereen zegt wel, zet haar maar in het donker aan de kant van de zaal, dan valt ze wel in slaap! Jaja, dan kennen ze haar toch niet goed. Die blijft net zo lang wakker, al dan niet huilend, tot ze thuis is. Als ik Eithne zeg dat we naar huis gaan, zegt ze: jammer, nou mis je alle muziek, en ik wilde je nog wel vragen iets te zingen. Pffff, die dans ben ik mooi ontsprongen! Hendrikje valt meteen in slaap als ik haar in bed leg en heb haar niet meer gehoord tot kwart over acht.
)
PE - Hendrikje begint interesse te tonen in muziekinstrumenten. Ze kan al een beetje op de fluit blazen en de viool vindt ze heel erg interessant. Ze vindt het leuk om aan de snaren te plukken, maar daar moet je wel bij uitkijken, dat kleine vingertje past prima ONDER de snaar en als je niet uitkijkt plukt ze zo die snaar d'raf. Overdag de stad ingeweest, lekker shoppen. Overal is het uitverkoop en ik heb een mooie dasspeld (zilver, lekker goedkoop) op de kop getikt. Hang ik niet meer met m'n stropdas in andermans soep of pint. Ook bij de muziekwinkel geweest (pas van de week gehoord dat we d'r een hebben in Armagh) en daar EINDELIJK een kinsteun voor m'n viool gekocht.
Pfffffffff... op 't werk meteen aan een test onderworpen: normaal doe ik Spires Bar op de zaterdagavond. Vanavond voor de verandering Callan Bar. En niet alleen dat, ik ben er ook nog verantwoordelijk voor. Dus... drukke avond, vijf bar-staff en zes floor-staff 'onder me' en maar hopen dat ik geen blunders maak in verband met het komende sollicitatiegesprek. Gelukkig is de avond zonder noemenswaardige incidenten verlopen, ondanks dat er ineens personeel van me gepikt werd en de manager zich niet één keer heeft laten zien.
Ooooooooooverigens: we hadden afgelopen zondag de jaarlijkse personeelsvergadering en er is gestemd voor een personeelsvertegenwoordiger. Hoor ik deze week dat iedereen voor mij heeft gestemd! Bijzonder geflatteerd :-) Alleen, het is nog niet bevestigd. Hopelijk komt dat doordat het niet de bedoeling was dat je op een supervisor stemt...
Maandag 24 januari - PE
)
Vandaag computerdagje: Jarlath kwam met z'n spiksplinternieuwe iBook langs om te kijken hoe je er nou precies mee om moet gaan. Eerst maar eens aan het netwerk gehangen en software update gedraaid, scheelt 'm een hele hoop tijd via z'n telefoonlijntje. Jarlath heeft ook nog even z'n nieuwe digitale camera op Hendrikje uitgeprobeerd. Toen Jarlath net (echt net) weg was, belde Caoimhín, of-t-ie even langs mocht komen om een cd-tje te branden. Da's mooi, want dat had ik nog niet gedaan met de nieuwe Mac. Met Garageband, de standaard Mac Audio software, twee liedjes van een bandje opgenomen en dat ging, maar niet van harte.
Dus... vandaag meteen Peak LE aangeschaft, stond al een tijd op het lijstje. D'r ligt nog een hele stapel bandjes en minidisks die gedigitaliseerd moet worden (en lp's) en dan komt zo'n stuk software erg goed van pas. Maar goed, het branden ging fantastisch. Doet het dus ook. Met al dat gecomputer was Hendrikje er een beetje bij ingeschoten, maar gelukkig heeft ze zichzelf prima vermaakt. Lekker in de box gespeeld, had ze toch nog een beetje zicht op ons (en wij op haar).
's Avonds les (pipes) en daarna sessie. D'r waren er wat meer, maar, wat zullen we nou krijgen, iedereen aan het water!!! Zelfs Brian, nou ja... Dat wordt geen lang avondje. Ik heb maar meegedaan met de heren, geen Guinness gedronken maar wat lichters. Carlsberg :-) Lekker hoor. Was inderdaad erg vroeg thuis voor een sessie-avond, en dat was maar goed ook, want ik was best moe.
Dinsdag 25 januari - PE
De geplande kick-off meeting met Brian voor z'n website gaat niet door: het uiteindelijke overzicht van uitgaven van het festival moet morgen bij de subsidiërende instanties binnen zijn en Brian zit met de handen in het haar. Wij printen voor de derde keer een overzicht van de vluchten en de kosten uit, de eerste twee versies zijn in de administratieve mist van Brian verdwaald.
Vandaag eens flink aan het uitzoeken gegaan (met hulp van Tiggr) met betrekking tot het modemgebeuren. Het Ethernet-modem dat ik bij de nieuwe apparatuur had aangeschaft doet het prima, maar alleen de basisprincipes. Namelijk, modemen. Je kan er verder helemaal NIETS aan configureren, althans, zo lijkt het op het eerste gezicht. Na wat porren en snuffelen blijkt er een achterdeur te zijn, alleen die is afgeschermd met gebruikersnaam en wachtwoord. Dat wordt verder niet in de uiterst summiere documentatie genoemd, dus ik bel de helpdesk. Krijg ik een of andere Duitser aan de lijn die me duidelijk maakt dat m'n modem wel kan wat ik wil, maar dat het niet wordt ondersteund en gebruikersnaam en wachtwoord worden me dan ook niet gegeven. Die achterdeur had ik eigenlijk helemaal niet mogen vinden.... GRMBL. Oftewel: iedereen, blijf vooral VERRE van alle producten van Hermstedt. Na wat online onderzoek blijkt dat er veel meer klachten zijn, niet over de producten, maar over de ondersteuning.
Met hulp van Tiggr kom ik tot de conclusie dat ik een ander modem moet aanschaffen en de keuze valt op de Speedtouch 510. Blijkt een erg populair dingetje te zijn en wordt overal genoemd en ondersteund en volgens Tiggr kan het ding alles wat ik wil, dus... aangeschaft. In februari ga ik, als Apple me nog niet gecontacteerd heeft, eens een leuke brief schrijven over de lange wachttijd en neem ik meteen het Hermstedt-gebeuren mee. Ook eens inventariseren wat we weer allemaal kunnen gaan verkopen.
De vioolles 's avonds is erg intensief. Er wordt Caoimhín teveel gerotzooid en dat laat-ie merken ook. Normaal is-t-ie erg rustig en geduldig, maar vandaag wordt er flink gemopperd. We moeten wel oefenen, anders kun je net zo goed niet naar de les komen. Reden voor de stress is: de eerste zaterdag van februari hebben we fiddle sessie met als gast Cathal Hayden en alle fiddlers van de club moeten voor die sessie een enorme zooi tunes oefenen. Wij dus ook...
Woensdag 26 januari - PE
's Ochtends naar de tandarts. Met Hendrikje. En dat ging prima. Ik had gedacht dat ik d'r maar mee naar boven moest nemen en d'r daar in de buggy moest laten zitten, maar Enda (da's de tandarts) zei dat ik 'r gewoon boven los mocht laten lopen. We hebben eerst nog twee ballonnen voor d'r opgeblazen en daar ging ze vrolijk mee spelen, totdat er eentje knapte. Oh oh. Ze huilde net niet, maar het zat wel op het randje. De assistente heeft 'r toen maar onder d'r hoede genomen en Hendrikje heeft heel lief naar buiten staan kijken en zwaaien.
Eenmaal terug van de tandarts voor Pat de scan uitgeprint op de fotoprinter. Gaaaaaaaaaaffff. Ze had een negatief achtergelaten dat was gemaakt van een krantenartikel met een foto waarop haar overoverovergrootmoeder ofzo stond. Dat negatief heb ik heel groot ingescanned en daar weer, na wat bewerkingen, op fotopapier een afdruk van gemaakt. Ik was er zelf erg van onder de indruk en Pat helemaal.
Ik had 'r nog verteld over de evenementengids van de gemeente: die kregen we vanochtend binnen en ik dacht, hee, die fotootjes ken ik. En toen ik het boekwerkje doorbladerde zag ik nog twee van mijn foto's, pagina-groot, MET mijn naam erbij!!! Pat vertelde me dat ik maar eens met ene Seán Meehan (geloof ik) moest praten, da's de marketing officer van de gemeente. Misschien dat die nog wel wat opdrachten voor me had. Thirs vertelde later (ze kwam Pat nog op straat tegen), dat Pat dat zelf al had gedaan en dat Seán meteen naar onze website was gaan kijken!
Na Pat kwam Joe langs, om eens kritisch naar m'n Mac te kijken. Joe is een hardcore Unix-gebruiker (Linux), maar krijgt sommige audio-klussen niet gedaan op z'n machine. Dus zei ik, koop dan ook gewoon een Mac: aan de ene kant gebruikersvriendelijk met grote nadruk op muziek en aan de andere kant, onder de motorkap, Unix. Joe kwam, Joe keek, en Joe was erg onder de indruk. Hij heeft thuis zat computers met bijbehorende beeldschermen en toetsenborden en ik heb 'm erg kunnen interesseren in de Mac Mini. Ik ben benieuwd...
Donderdag 27 januari - PE
Thirs is vandaag met Hendrikje naar de dokter geweest voor de inentingen tegen bof, mazelen en rode hond. Hendrikje kan hier erg buh van worden en vrees niet, Thirs heeft geïnformeerd: de reactie van Hendrikje op de rode hond is niet besmettelijk, dus Truus loopt geen gevaar.
Ik had vandaag m'n tweede sollicitatiegesprek. Yes! Heel zenuwachtig. Toen ik binnenkwam werd ik begroet door drie man sterk: Paula, Barry en Melanie. De zenuwen gierden aan het begin van het gesprek door m'n keel, wat resulteerde in de klem in m'n kaken en vreselijk steenkolen-Engels. Maar naarmate het gesprek vorderde ging het steeds beter en ik rondde het zelfs af met een goed gevoel. We zullen wel zien...
TM - Vandaag dus de vertraagde MMR-prik gehaald voor Hendrikje. De vorige keer was ze nog zo verkouden en vervelend van de doorkomende keizen, dat Jackie van het consultatiebureau zei dat het beter was te wachten tot ze weer helemaal gezond was. Dan zouden de bijwerkingen niet zo hevig zijn. Vandaag maar gegaan, we hadden de tijd en Hendrikje was vrolijk en gezond. Het was niet zo erg druk bij het cb, maar iedereen bleek prikken te moeten krijgen. Daardoor was de wachttijd anderhald uur... Eerst bij het cb meten en wegen en dan wachten op de enige dokter die vandaag de prikken gaf. Ze is nu 76,2 cm lang en 10,6 kilo zwaar. Netjes op de lijn. Misschien is ze zelfs iets langer, want ze vond die plank op d'r hoofd maar niks. Toen moesten wij dus wachten. Gelukkig was het verder in de praktijk doostil, dus alle aanwezige kinderen, Hendrikje inclusief, hebben rondgehold en met elkaar gespeeld. De moeders hebben kinderen vergeleken en elkaar tips gegeven, was best gezellig. Moppie was al wel erg moe, maar met wat water en genoeg tijdschriften en spelletjes hield ze het nog aardig vol. Toen we eindelijk aan de beurt waren en ze over mijn schoot liggend een prik kreeg, gaf ze geen kik en had bij het aankleden ontzettende praatjes. Ik heb nog eens extra aan de dokter gevraagd of hij echt wel geprikt had!? Helemaal geen last van gehad, ook de rest van de dag niet. Waarschijnlijk omdat ik op aanraden van het cb Hendrikje van tevoren een dosis kinderparacetamol had gegeven. Thuisgekomen een boterham en toen allebei pitten.
Vrijdag 28 januari - PE
Vanochtend met z'n drieën naar het ziekenhuis om naar de vierde te kijken. Direct door naar de röntgenafdeling en tijdens het wachten verkent Hendrikje tot groot vermaak van alle andere aanwezigen de omgeving. Eenmaal bij het echo-apparaat blijkt dat ik geen foto's en ook geen filmpjes mag maken, maar om de teleurstelling te verzachten mogen om we zoveel printjes vragen als we willen: het is een nieuw apparaat en alles moet vooral goed uitgetest worden.
Truus is erg beweeglijk en, voorzover dat op zo'n echo te zien is, lijkt enorm veel op wat we ons van Beppie kunnen herinneren. Door alle beweeglijkheid en een onvoordelige ligging kon het echo-frøken niet vertellen of het een jongen of een meisje zou worden. Erg onduidelijk, maar, als we het wel wisten, hadden we het toch niet online verteld :-) Alles zit erop en d'r aan en de echo-mevrouw is, met de hulp van de dame die de eerste grote echo van Hendrikje heeft gedaan, helemaal los gegaan op het hartje: is een nieuw feature van deze machine, je kunt alle kamers zien kloppen met verschillend gekleurde bloedstromen enzo. Erg indrukwekkend.
Zaterdag 29 januari - PE
YES! Op het werk, tussen neus en lippen door, te horen gekregen (de brief zat al op de bus, werd me verteld) dat ik de baan heb! Met ingang van 7 februari ben ik Bar Supervisor! Niet meer 'gewoon' bar staff, maar 'junior management'. Nou ben ik altijd een beetje een laatbloeier geweest en zo junior ben ik nou ook niet meer, maar toch, dit begint toch wel iets van een carriere weg te hebben :-) Voor het eerst van m'n leven voor de tweede keer gepromoveerd (behalve de dienstplicht dan). Bij Twinspark/Agency heb ik een handvol verschillende job titles gehad, maar dat kwam doordat 'manusje van alles' niet echt leuk op een visitekaartje staat. Toen ik eenmaal 'Technical Consultant' was en bleef heb ik het niet verder geschopt dan 'Lead Technical Consultant'. Dus, ik ben er erg blij mee. En ook nog: de enige buitenlander in een management-positie bij het hotel.
Dus eeeh, ja, blij :-)
Zondag 30 januari - PE
Sjongejongejonge, wat een drukte. Op het werk hadden we vandaag weer de Antiques Fair in de Bunker en het leek wel alsof half Ierland het wel een goed idee vond om eerst even een hapje bij ons te komen eten en daarna de fair te bezoeken. Wat een drukte. Thirs kwam nog even langs maar besloot al snel rechtsomkeerd te maken, veel te druk.
's Avonds helemaal uitgeblust, lekker in bed filmpje gekeken. Nou ja, lekker. De eerste film, Hurlyburly, heb ik halverwege gestopt. Wat een vreselijk saaie, pretentieuze rotfilm. Ging helemaal nergens over. Het is echt heel erg lang geleden dat ik een film niet heb uitgekeken. Daarna lekker een andere film gekeken: The Thunderbirds. Prachtig, een soort James Bond film voor kinderen. Precies wat ik nodig had :-)
TM - Vandaag voor het eerst een glimp geworpen op de nieuwe wijk waar wij mogelijk gaan wonen! We weten al een tijdje dat collega's van Paul een huis gekocht hebben in een nieuwe wijk en deze wel aan ons willen verhuren. De oplevering van het huis is pas half april. De zakelijke details laten nog op zich wachten, maar we waren natuurlijk stiknieuwsgierig naar de ligging en de groote van het huis. Ik had al een folder van de wijk bij de makelaar gehaald en daar bleek keuze te zijn uit een townhouse (4-onder-1-kap), een vrijstaand huis of een 2-onder-1-kap. Na rekenen op het kleinste huis en stiekum hopen op een 2-onder-1-kap, was de verrassing groot dat het een 2-onder-1-kapwoning is. Deze zijn best groot: drie slaapkamers, eetkeuken, woonkamer, apart toilet beneden, grote badkamer. Ik ben vandaag met Hendrikje naar de wijk toegelopen: het ligt zo'n 10 minuten van het hotel af aan de Killylea Road (ZW-Armagh City). Kom ik bij de wijk aan, wat ziet mijn oog: open huis! Twee van de woningen die al af zijn, zijn vandaag tussen 2 en 4 te bezichtigen. Laat het nou kwart over 2 zijn... Ik had mijn camera bij mij om foto's te maken van de wijk, maar nu heb ik mij de kans niet laten ontnemen om ook binnen in de 2-onder-1-kapper foto's te nemen. Het huis is groot, mooi, ruim, recht, met overal verwarming! Redelijke tuin rondom, die wel per woning wat verschilt. Ik zie ons daar al helemaal zitten. Het huis op de foto's is dus níet het huis waar we inkomen, maar hetzelfde type. De decoratie zal ongetwijfeld anders zijn, maar de layout is hetzelfde. Ik hoop dat we snel iets kunnen afspreken met de verhuurders over huur e.d., zodat we zeker weten dat we er terecht kunnen. Spannend hoor!
Voor de nieuwsgierigen onder jullie wat commentaar bij de foto's: foto 1 is de woonkamer met charmante (ahum) open haard, foto 2 en 3 de eetkeuken met deur naar de tuin, foto 4 de gang beneden, foto 5 de badkamer, foto 6 uitzicht vanuit de bovenverdieping achter, foto 7 de wc beneden, foto 8 de achtertuin, foto 9 de 4-onder-1-kapwoningen, foto 10 uitzicht langs de tuinen van de andere woningen en foto11 de straat.
Maandag 31 januari - PE
Bij het call centre had iemand ooit gezegd: als je een nieuwe baan hebt, moet je jezelf iets cadeau doen. Dat vond ik een erg goed idee en heb toen, heel toepasselijk, een mobiele telefoon aangeschaft. En deze nieuwe Supervisor baan vond ik ook wel een cadeautje waard: ik had al een hele tijd een sigarenknipper op het oog. Zelf rook ik geen sigaren (ik rook nog steeds helemaal niet meer), maar in het hotel hebben we van die plastic sigarenknippers en het is natuurlijk veel leuker als je zo'n sigaar voor een klant met een echte knipper kunt knippen. Dus... de Xikar Xi3 aangeschaft. De nieuwe baan brengt een loonsverhoging met zich mee, dus die kosten zijn zo weer terugverdiend :-)
In verband met Het Concert aanstaande zaterdag ga ik vanavond niet naar pipes les, maar naar een extra fiddle les. Ik ben de enige van de volwassenen en het is erg leuk hoor, om bij Alice en Aifric in de klas te zitten, deed me denken aan m'n eerste fiddle klas in Drumshanbo. Maar... erg leerzaam.
Later op de avond de laatste van de drie DVD's gekeken. We halen meestal drie DVD's, is een aanbieding bij de videotheek: drie DVD's voor drie nachten voor vier pond. Eén DVD voor twee nachten is twee vijftig, dus, ja... De film van vanavond was wonderschoon: The Return, een Russische film van Andrey Zvyagintsev. Het is een film als een IJslandse saga: je moet bijna evenveel verhaal als er aangeboden wordt er zelf bij verzinnen. Heel cryptisch, elliptisch, maar prachtig gefilmd en erg indrukwekkend gespeeld. Absoluut een aanrader. Paul Matwychuk omschrijft het heel mooi in zijn kritiek: "Russian director Andrey Zvyagintsev’s The Return feels like an experiment designed to find out how much basic plot information you can withhold from an audience and still have an interesting movie".