dagboek • juni
van de emigratie van Thirza en Paul naar Armagh, Noord-Ierland
dagboek
2006
05
04 03 02 01
2005
12 11 10 09
08 07 06 05
04 03 02 01
2004
12 11 10 09
08 07 06 05
04 03 02 01
2003
12 11 10 09
08 07 06 05
04 03 02 01
2002
12
links
kathrijn
hendrikje
beeldverslagen
armagh city
waarom armagh
de aanloop
dublin '98
dublin '99
uilleann pipes
Een dochter!!! Vandaag is om 3.08pm geboren Kathrijn Jannegien Eliasberg, 4030 gram (ruim acht pond!), 53cm en een hoofdomtrek van 37cm. De rest van het verhaal komt morgen wel, ik ga zo eerst even lekker pitten, maar het is in ieder geval een wolk van een dochter! Hendrikje heeft een zusje :-)
Hèhè, het is inmiddels vrijdag en ik denk dat ik maar eens aan Het Verhaal ga beginnen... Terug naar woensdag. Gisteravond na het werk alles voorbereid en ingepakt. Thirs had nog op het antwoordapparaat gevraagd of ik een paar dingen mee wilde nemen EN ik neem de tijd om even alle accu's en batterijen van de camera's in de laders te stoppen. Vond ik erg bijdehand van mezelf, na zeven dagen werken op een rij EN een tweede kind in 't verschiet, dat ik DAAR dan nog aan denk.
Kort nachtje: om half zeven weer op want ik moet om negen uur in het ziekenhuis zijn, de bus gaat om vijf voor half acht. Met koffer, fototas en plastic tas met voedingskussen sta ik te wachten bij het busstation, maar wat er ook komt, geen bus. Om vijf over half acht komt bus 62 binnenkakken met bestemming Belfast. Ik vertel de chauffeur dat ik op de 61 van vijf VOOR half naar Portadown sta te wachten en krijg als antwoord een opgewekt "Yep, that's me!". Ze nemen het hier niet zo nauw...
Volgens het boekje zou ik om kwart voor negen bij het ziekenhuis aan moeten komen, maar... de bus rijdt flink door, ik heb een directe verbinding en val om kwart over acht al op de klep. Nou moe... Thirs is blij me te zien en d'r spullen te hebben, alleen vertelt me wel meteen dat het nog he-le-maal niet zeker is dat er vandaag gesneden gaat worden: er werd vanochtend vrolijk ontbijt geserveerd en toen Thirs zei dat dat toch niet mocht zo vlak voor een keizersnee werd er gereageerd in de trant van 'welke keizersnee'. Voor alle zekerheid heeft ze toch maar niets gegeten of gedronken en we zien zo na negenen wel als er een dokter binnenkomt wat er gaat gebeuren.
Rond half tien komt de dokter binnen, een beer van een vent, kordaat en vraagt terwijl hij in Thirs d'r dossier kijkt waar ze hier nou eigenlijk voor is: trial of labour of een keizersnee. Thirs zegt 'ja, eigenlijk allebei' en het antwoord van de dokter is 'dat kan niet, 't is of het een of het ander'. Hij vraagt Thirs wat ze zelf het liefste heeft en Thirs wil heel erg graag een keizersnee (en ik ook). Prima, geen probleem, ze hebben die ochtend drie keizersneden en wij worden de vierde! Joepie! Eindelijk! Duidelijkheid.
Terwijl Thirs gewogen gaat worden en geschoren enzo (geen spannend landingsbaantje, gewoon de bovenste paar centimeter eraf) ga ik lekker eten, boek mee. Voor het eerst vind ik de kantine in één keer! Zonder fout te lopen! Onderweg kom ik Ronan nog tegen, samen mee achter de bar gestaan in het hotel toen hij nog medisch student was, maar nu heeft-ie een echte baan :-) Lekker gegeten en gelezen. Terug bij Thirs horen we dat het nog wel tot na de lunch kan duren, maar als we het ons net lekker gemakkelijk maken komt om half elf de hoofdzuster binnen: we kunnen naar beneden, naar de delivery suite! Da's snel! Maaaaaaaaaaaar, er wordt ons meteen verteld, d'r is nog een hoop papierwerk te doen, dus het zal alsnog wel even wachten worden.
Inderdaad... wachten wachten wachten. D'r komt iemand wat formulieren invullen, we lezen wat, slapen wat. Verhuizen van kamer. Dan komt de anesthesist binnen en legt Thirs uit wat er allemaal gaat gebeuren. Rond een uur of één is het dan zover: Thirs mag mee naar de operatiezaal om te worden voorbereid. Maar... wie komt er na een kwartier weer de delivery suite binnen schuifelen? Thirs! Hoe ken?!?!? Nou... Thirs was helemaal klaar, ontsmet, huid verdoofd voor de spuit, hartmonitor aangesloten, the full works, en de anesthesist stond op het punt om de naald van de plaatselijke verdoving in te brengen, toen er grote commotie ontstond in de zaal en geruchten van een spoedoperatie de ronde deden. Oftewel... de hartmonitornapjes werden van Thirs afgerukt en Thirs werd de zaal uitgebonjourd: het ging om een Litauwse dame (die geen woord Engels sprak en doodsangsten uitstond tot er een tolk bijgeroepen werd) bij wie de placenta van de baarmoederwand gescheurd was. Wij moesten dus even ruim baan maken en heel lief, de consultant (de hoogste pief van de afdeling) kwam nog even verontschuldigen, niet zozeer voor het wachten, maar omdat zoiets ook voor ons traumatisch zou kunnen zijn. De Litauwse dame maakt het overigens goed en de baby, een zoon, ook. Maar het had weinig gescheeld: als die naald er bij Thirs in had gezeten, had het er niet goed uitgezien voor het spoedgeval: ze hebben op deze afdeling maar één operatiezaal. Door stom toeval (ook al werd door diverse zusters de heer geprezen) is het allemaal toch goed gegaan, d'r stond in dit geval een compleet operatieteam klaar voor actie d'r op te wachten.
Tijdens het opnieuw wachten kwam er nog een vroedvrouw binnen die zich, zoals overigens wel meer mensen merkten we, ons herinnerde. Da's nogal zacht uitgedrukt, ze wist tot in de details wat we deden, waarom we naar Ierland waren verhuist, ze wist zelfs nog dat Thirs op een baan in Newry gesolliciteerd had. Nou ja! En toen, even voor drieën, was het eindelijk zo ver. Thirs mocht weer richting operatiezaal. Ik moest nog even wachten: ze moesten Thirs goed klaar hebben liggen met alle infusen (infuzen?) op hun plek enzo. Wanneer ik binnenkom zit Thirs helemaal in het groen ingepakt en ik mag bij d'r achter het groene scherm gaan zitten: we hoeven gelukkig het bloederige allemaal niet te aanschouwen. Tot onze grote verrassing is het dokter Moestafa, die de keizersnee aanstaande maandag geboekt had, die de operatie verricht! Alles gaat goed, dokter Moestafa geeft duidelijk aan wat er gaat gebeuren, wat Thirs voor gevoel kan verwachten en Thirs krijgt af en toe van een assistente een elleboog in d'r gezicht als er hard gedrukt moet worden. De wonden van de vorige keizersnee waren trouwens perfect geheeld.
Om acht over drie wordt er triomfantelijk een baby omhooggehouden: een dochter!!! Ik mag uitgebreid foto's maken en word uitgenodigd om d'r ook op de weegschaal te fotograferen. Net als Hendrikje scoort Kathrijn hoog voor d'r eerste examen: een negen! Puntje eraf voor de kleur, ze was iets te rood/paars/blauw in de ledematen. Ik mag zelfs de navelstreng doorknippen. Nou ja, de doorgeknipte navelstreng afknippen. Gaaaaaaaaaf. Met een soort sigarenschaartje. Ik had gedacht dat dat heel makkelijk zou gaan, maar ik moest flink zagen, net alsof je een stuk zeen met een bot mes door probeert te snijden. We hebben weer een stukje navelstreng mee naar huis gekregen om te drogen. Daarna mocht ik weer naast Thirs gaan zitten met Kathrijn op schoot, Thirs mocht 'r nog niet beethouden: geen plek! Ze waren nog bezig met het dichtnaaien en dat duurt het langste van zo'n operatie.
In de verkoeverkamer mocht Thirs dan eindelijk d'r dochter op wie ze zo d'r best gedaan heeft beethouden. En meteen... aan de borst. Na een korte aarzeling hapte Kathrijn meteen goed en lag voorbeeldig te drinken, we hebben dus goede hoop. Ik ben blij voor Thirs, ze had zo d'r zinnen gezet op borstvoeding. Nou maar hopen dat het zo goed blijft gaan.
Tijd voor de belronde: met de mobiel naar buiten om de grootouders te bellen. Alleen... ik ben bezig al m'n contacten te digitaliseren en had onlangs m'n telefoon met de computer gesynced, maar nu blijkt dus dat ie alles wat al in de telefoon stond eruit heeft gemieterd, waardoor ik alleen contacten tot en met de 'J' in m'n telefoon had staan. Dan maar als eerste Brian en Eithne gebeld en terug naar binnen om Thirs d'r schrift met telefoonnummers te halen. De familie gebeld en terwijl ik met Ragnhild aan de telefoon hang komt Sinéad, Thirs d'r ex-collega van de bieb, langs. Alleen, tegelijk komt Sinéad d'r bus er ook aan, dus ik kap Ragnhild bruut af, waarvoor excuus :-) In Nederland had ik tegen Sinéad gezegd wacht gewoon op de volgende bus, alleen, het openbaar vervoer gaat hier iets minder vaak.
Het bellen duurt en duurt en duurt en als ik terugkom is Thirs allang vertrokken naar de Maternity ward. En daar... verschoon ik de eerste broek van m'n dochter. Alleen moet ik nu zeggen, m'n JONGSTE dochter! Ik heb er nu twee :-) :-) :-) Het is van dat mooie donkere spul, meconium ofzoiets, in ieder geval het spul dat Hendrikje in d'r vruchtwater had gepoept. Dat zit bij Kathrijn netjes in een broekje. En dat is tekenend voor de hele bevalling: afgezien dan van wat communicatiestoringen en een spoedoperatie die er even tussendoor kwam is alles heel ontspannen en perfect verlopen. Walk in the park. We waren allebei heel fris, in ieder geval een stuk frisser dan bij Hendrikje, en hebben alles heel bewust meegemaakt. Een fijne keizersnee!
's Avonds komen Brian en Eithne en Hendrikje! Hendrikje heeft zich voorbeeldig gedragen, ze heeft lief gespeeld en iedereen is dol op d'r. Dit is overigens het langste tot nu toe dat Hendrikje uit ons beider zorg is geweest, ruim een volle dag. En ze heeft er duidelijk niet onder geleden, da's een geruststellende gedachte. Hendrikje vindt heen en weer rennen over de gang veeeeel leuker dan naar d'r zusje kijken, maar wil op een gegeven moment toch wel opgetild worden om naar de baby te kijken. Ze gedraagt zich voorbeeldig. Eenmaal thuis geef ik 'r de fles en leg d'r op bed en hoor tot de volgende ochtend geen kik meer, ze was toch best wel heel erg moe...
En dan begint de online berichtgeving. Nieuwe sectie toegevoegd aan de site, picture gallery online gezet, dagboek een beetje bijgwerkt, een paar e-mails gestuurd en ook Thirs d'r moedergroepen op de hoogte gesteld. Iedereen heel erg bedankt voor de felicitaties! Er volgen nog meer e-mails en kaarten enzo, maar dat gaan we lekker rustig aan doen. Uiteindelijk toch nog best laat naar bed na zo'n lange dag rond een uur of één.
Donderdag 2 juni - PE
Gelukkig wordt Hendrikje niet heel er vroeg wakker. Terwijl zij wakker aan het worden is haal ik snel even om de hoek een fles melk. We ontbijten rustig en dan... is dit normaal voor een kind van anderhalf??? Ze loopt langs de wasmachine, blijft stokstijf stil staan en zegt: 'oh-oh'. Er zit namelijk nog een gedroogde was in... Ze pakt de wasmand, sleept die naar het deurtje, wijst naar het deurtje, kijkt me aan en zegt 'obuh' en nadat ik het deurtje 'obuh' heb gedaan begint ze alle luiers, keurig 1 voor 1 in de mand te doen. Als de wasmachine leeg is doet ze de deur dicht en draagt de volle wasmand terug naar de plek waar die hoort. Als ik vol ongeloof de deur van de wasmachine open doe om erin te kijken of ze echt ALLE luiers gepakt heeft (en dat was zo) en 'm open laat staan komt ze driftig aangestapt en duwt 'm dicht, terwijl ze me uiterst beschuldigend aankijkt...
Ze geeuwt daarna heel uitgebreid en ondanks dat ze nog maar net op is, breng ik 'r weer naar bed, ze was duidelijk nog niet klaar met slapen. De bus van half één die ik wilde hebben redden we niet, het wordt de bus van één uur. Bij Thirs blijkt dat Sinéad net weg is, die is even langsgeweest. Hendrikje vindt 't allemaal nog maar vreemd en beseft niet dat die baby bij ons hoort. Het is matig interessant, ze wil wel een paar keer opgetild worden om te kijken, maar verder... de gang is interessanter. Thirs is al van het infuus af en Kathrijn ligt er heerlijk bij. Ze is zo mooi. Na een uur heeft Hendrikje er genoeg van: ze komt met d'r jas aanzetten, begint in d'r buggy te klimmen en naar de deur te wijzen. Mevrouw wil duidelijk naar huis.
Net als de heenreis gedraagt ze zich voorbeeldig in de bus. Ze zit lekker naar buiten te kijken, naar de bomen te wijzen en naar de andere passagiers te zwaaien. We doen in Armagh nog even boodschappen en na het eten gaat Hendrikje eindelijk weer eens in bad. En ze vindt het heerlijk, ze zit ruim een half uur te spelen. Daarna haren gekamd en tandjes gepoetst, ze is weer helemaal schoon. Alleen...
Na een aanvankelijk rustige start, wordt ze rond een uur of twaalf wakker en begint heel erg te huilen. Te brullen. Op een gegeven moment moet ze zelfs een beetje opgeven. Ik verschoon ook nog een broek maar er blijken boven geen schone luiers te zijn dus al vloekend ren ik naar beneden, Hendrikje in d'r blote kont in d'r slaapzak achterlatend. Vond ze helemaal niet leuk. Daarna moet ik nog het bedje zien te verschonen EN haar op een veilige plek laten liggen. Niet fijn. Als alles verschoond is probeer ik 'r te troosten, maar dat lukt niet. Pas als ik met 'r in ons eigen bed ga liggen komt ze tot rust, maar slapen wil ze nog niet. Na een drie kwartier leg ik d'r weer in d'r eigen bedje en het gebrul begint opnieuw. Weer getroost en uiteindelijk ten einde raad maar weer in ons eigen bed gelegd. En toen werd ik ineens om een uur of vijf wakker, Hendrikje lag als een blok nog steeds naast me te slapen. Ik heb 'r toen heel voorzichtig opgetild en weer in d'r eigen bedje gelegd, dit keer met succes... Pffffffff, wat een nacht. Toch te moe, teveel gebeurd, teveel gedaan, te onregelmatige dagen gehad.
Vrijdag 3 juni - PE
Hendrikje wordt rond een uur of tien pas wakker. Goh, waar zou dat nou aan liggen? Werner had gisteren gebeld en we hadden afgesproken dat we vanavond met z'n drieën naar het ziekenhuis zouden gaan, maar met Hendrikje's gedrag van vannacht begin ik daar toch erg aan te twijfelen. Maar... alles lost zichzelf op wanneer Werner belt om te zeggen dat z'n verplichtingen voor vanmiddag zijn verschoven en of we misschien vanmiddag in plaats van vanavond naar het ziekenhuis willen. Nou, graag!
< br>Eerst nog even snel boodschappen gedaan om beschuit te halen: vandaag trakteren we weer in het ziekenhuis op beschuit met muisjes! En ook brood gehaald, door alle consternatie helemaal vergeten een brood te bakken. In Sainsbury's komen we Brian tegen die klaagt dat het zo saai in huis is zonder Hendrikje :-)
Werner is keurig op tijd, zelfs een beetje te vroeg, ik vergeet steeds dat 't een Duitser is en dat-ie dus niet altijd en overal te laat komt. Thirs is blij verrast dat we met z'n drietjes komen en helemaal blij met de bonbonnetjes van Werner :-) Met iedereen gaat het pri-ma. Ik trek me even terug in de keuken om de beschuiten klaar te maken en de dames van de afdeling zijn helemaal beduusd, ze vinden het erg leuk. Hendrikje begint wat meer interesse in Kathrijn te tonen: ze zegt weer 'baby' en wil opgetild worden, maar heeft nu zelfs een paar kusjes gegeven en d'r haar geaaid. Da's lief en veelbelovend. Thirs vertelt dat ze waarschijnlijk morgen al naar huis mag!!! Super!!! Dan begint de pret echt pas, dan kunnen we eindelijk als gezin met z'n allen gaan genieten en wennen. Ben benieuwd.
Hendrikje houdt het iets langer uit dan gisteren, maar toch ruim voor het einde van het bezoekuur is het tijd om te vertrekken, ze heeft genoeg gehad. Halverwege de rit valt de schat in slaap, d'r hoofd valt steeds om. Thuis heb ik d'r nog even op bed gelegd maar echt slapen wilde ze niet, maar ze heeft wel even gerust. Voor het even er nog even op uit, stukje gewandeld en na het eten nog even gespeeld, snel geboend en naar bed en het is al twee uur stil. Hopen dat het stil blijft.
Thirs belde net trouwens om te vertellen dat het nog steeds waarschijnlijk is dat ze morgen naar huis komt en met de maten van Kathrijn: het kind is 53cm lang en d'r hoofdomtrek is 37cm. Die was er bij Thirs dus echt van ze langzalzeleven nooit natuurlijk uitgekomen... Ben benieuwd, Thirs belt morgenochtend als de dokter geweest is en dan zullen we wel zien. Spannend! Ooooooverigens, Thirs heeft een dagboek bijgehouden en zal d'r eigen verhaal ook nog wel vertellen en het mijne waar nodig bijschaven. Maar voor nu, welterusten!
Zaterdag 4 juni - PE
Gelukkig... Hendrikje heeft als een roos geslapen! De hele nacht door, zonder een kik te geven en lekker laat wakker, rond half negen. We ontbijten samen aan de tafel en ineens begint ze te stuiteren: Woef! Woef! Woef! Ik denk, wat nou Woef? Ik zie niks. Totdat... oooooooh, aan de overkant van de Mall loopt iemand met een Jack Russell... Aan d'r ogen mankeert ze in ieder geval niets :-) En even later: "Beebie! Beebie! Beebie!". Maar nee, het is Isaac, de Mall-beheerder die met een grasmaaimachine langs komt lopen, alleen door het muurtje zie je de onderste helft van de grasmaaimachine niet en lijkt het net een kinderwagen :-)
Na het ontbijt komt het verwachte telefoontje van Thirs: ze mag inderdaad naar huis!!! O jee... snel het huis aan kant maken! Hendrikje helpt gelukkig mee met stofzuigen en de natte was in de machine doen om te drogen. We wassen nog even samen af en tussendoor bel ik Werner om de lift te regelen en Brian en Eithne om voor oppas te zorgen. Het is dan wel Brian z'n verjaardag, maar het komt heel mooi uit: de voordeuren zijn geschilderd en moeten nog een paar uur open blijven staan, ze moeten dus wel thuis blijven.
Alles gaat perfect, het huis is aan kant, Hendrikje heeft nog even geslapen en om kwart over één gaan we naar Brian en Eithne. Alleen, als ik d'r overhevel begint ze te brullen en strekt d'r armpjes naar me uit. Wat is dat nou? Ik voel me heel vereerd hoor, maar Eithne wordt toch meestal erg enthousiast begroet. Als ik thuis kom duurt het maar een paar minuten totdat Werner komt.
We zijn keurig op tijd bij Thirs en Kathrijn. Ze is heel vrolijk en opgewekt en zichtbaar blij dat ze naar huis kan. Ik pak Kathrijn goed in en doe d'r in het autostoeltje. Ze is de vierde baby in dit stoeltje: Femke, Jona, Hendrikje en nu Kathrijn. Als alles is gepakt: op naar huis. En ook dit keer is dat een heel raar gevoel. Het is net alsof je iets ontvreemdt van het ziekenhuis. Dat, en de trots natuurlijk, wanneer je andere mensen tegenkomt op de weg naar buiten :-) Kathrijn is nu echt van ons.
De reis naar huis verloopt voorspoedig, al doen de hechtingen pijn in bochten en bij het remmen en optrekken, en dat terwijl Werner heeeeeeeel voorzichtig rijdt. Eenmaal thuis komen bij Thirs alle emoties los. Het is ook heel raar, ineens heel echt, zo'n wurm in de box te zien liggen. De begroeting van Hendrikje bij Brian en Eithne is net als het afscheid: dikke tranen. Maar... tussendoor is ze weer voorbeeldig geweest. Ze zit bij me op schoot heel dicht tegen me aan, ze is duidelijk heel moe. Op naar huis...
En thuis krijgen we het grote experiment: hoe reageert Hendrikje op Kathrijn? Nou, dat gaat prima! Kathrijn ligt in de box (niet verstrooid m'n rugzak in de box zetten zoals ik tot gisteren heb gedaan...) en krijgt genoeg aandacht van Hendrikje. Ook tijdens het voeden wordt er geaaid en gekeken en gevraagd. Goed teken!
Ik leg Hendrikje op bed en ga even alleen boodschappen doen, effe rielekse. Ik neem de mobiele telefoon mee (best handig zo'n ding, gebruik 'm eigenlijk nooit, alleen als er weer eens een kind wordt geboren) voor als Hendrikje wakker wordt. Want... Thirs mag de komende twee maanden niet aan toddler-liften doen. Hoe dat dan moet als ik over twee weken weer moet gaan werken zien we dan wel weer.
We eten vanavond Zweedse gehaktballen met pindasaus van Verstege (hebben ze bij de slager in Thomas Street) en frietjes. Ik neem er nog wat mayonaise en fijngesneden rauwe ui bij :-) Mmmmmmmmmmmmmmmmmmmmm...
En dan... de avond. Mm. Hendrikje wil niet alleen gelaten worden. Iedere keer als ik d'r in d'r bedje leg begint ze te brullen. Dan maar dezelfde truc als eergisteren (toch?) toegepast maar dan beneden: samen op de bank gaan liggen. Ze ligt eerst een half uur op m'n neus te drukken en daarna vallen we allebei in slaap. Ik schrik na iets van drie kwartier wakker en draag d'r heel voorzichtig naar d'r bedje. Geen kik. Da's één. Nu nummer twee :-)
Die blijkt flinke honger te hebben en houdt ons het eind van de avond en begin van de nacht wakker. Dat was ik even vergeten, dat van die slapeloze nachten. Maar... Hendrikje pit goed door en als Kathrijn eindelijk goed gedronken heeft, maakt ze uiteindelijk een ruk van een paar uur. En wij dus ook. Dat gaat zo tot de ochtend door en het valt uiteindelijk allemaal best mee. Pfffffffff... Trouwens wel nog even het bedje verplaatst: het staat nu aan het voeteneind van ons bed: Thirs moest teveel kruipen om in en uit het bed te komen. Niet handig.
Zondag 5 juni - PE
Er zijn zooooooooooooveel dingen die ik eigenlijk wil vertellen, over het pappa zijn van twee kindjes, dat het heel anders voelt, maar dat komt allemaal wel. Voorlopig zal ik het even bij de dagelijkse meldingen laten, kunnen we later nog eens lekker gaan filosoferen. Maar... wat heel vreemd is: we vergeten steeds hoe Kathrijn heet. Henk-truu-Kathrijn is het vaak. Of dat je even heeeeeeeeel diep moet nadenken, umm, hoe heet ze ookalweer? Schandalig nietwaar... Oja, en, Kathrijn moet over zes weken terug naar het ziekenhuis om nagekeken te worden: ze heeft een klikje in d'r heup. Daar kwamen ze achter bij de rek- en strekoefeningen. Hoeft niks te zijn, kan heel goed vanzelf over gaan, maar daar moet dus wel even naar gekeken worden. Verder schijnt ze een hele lichte mate van jaundice (geelzucht) te hebben: een gelige tint, veroorzaakt door de bilirubine die vrijkomt bij het afbreken van het teveel aan rode bloedcellen na de geboorte. Heel normaal, schijnt verholpen te kunnen worden door d'r veel in het daglicht te laten liggen. Nou ja, geen probleem, d'r bedje heeft wielen :-)
Hendrikje wordt rond kwart over negen wakker, nou ja, misschien was ze al eerder wakker maar ze begint rond die tijd duidelijk te maken dat ze toch echt d'r bed uit wil. Ik heb d'r echt NET uit bed getild, of er wordt luid op de voordeur gebonsd. De vroedvrouw. Potverdorie wat is dat mens vroeg: half tien op de zondagochtend, dat zijn toch geen tijden? Wat blijkt, ze hebben er 14 die ze moeten bezoeken vandaag en dus moet er vroeg begonnen worden. Wij waren geeneens de eersten die ze bezocht. Alles blijkt goed te zijn, Kathrijn is alweer dertig gram aangekomen! Ze was eerst gezakt naar de 37honderdnogwat, maar is nu alweer aan het aankomen. De vroedvrouw vroeg Thirs nog verbaasd wat Kathrijn gewogen had bij geboorte, ze vond 'r erg groot en zwaar :-)
Terwijl de dames boven aan het meten en wegen zijn maak ik ontbijt voor m'n oudste dochter. Sorry hoor, ik kan ook gewoon Hendrikje zeggen, maar oudste dochter klinkt veeeeeeeel stoerder :-) Na d'r lunch wil ze graag lezen en ik geef 'r de MotherCare catalogus. Nou kijk maar. Bij één plaatje wordt er druk gewezen: BEEBIEIEIEIEIEIE!!! En de kikker, miniscuul afgebeeld... Overigens, zoals Hendrikje een Nijntje-kind is, zo lijkt Kathrijn een Kikker-kind te worden. Ze heeft al een slab, een badboekje en het babyboek is ook met Kikker!
Net als ik op het punt sta Thirs d'r lunch klaar te maken komt ze naar beneden. Ze doet het heel verstandig dit keer een stuk rustiger aan dan bij Hendrikje en ligt lekker boven te slapen en te voeden. Lekker rustig. Maar... we hadden te lang gewacht, Thirs gaat bijna van d'r stokje. Moeten we toch beter in de gaten houden, want ze moet goed eten. Al was het niet voor haar zelf, dan wel voor Kathrijn. Jazeker, het borstvoeden gaat nog steeds best. Er wordt druk gebeld, oma's, opa's, overgrootmoeders... Mijn moeder heeft eindelijk foto's van d'r nieuwe kleinkind gezien: d'r huis wordt verbouwd en d'r computer is afgekoppeld, waardoor ze niet online kan. Maar gelukkig, bij een vriendin heeft ze kunnen kijken. D'r kraamcadeau is precies wat we nodig hebben: een financiële bijdrage voor de achtermekaarkar. Dankjewel!
Na het eten gaat Hendrikje in bad en na het bad spelen we nog even. Ze is al een hele tijd heel aanhankelijk: als je op de grond zit komt ze met een rotvaart aangerend en loopt in volle vaart tegen je aan en gooit d'r armen om je nek. Ook bij het optillen van het verschoonkussen krijgen we steeds een grote knuffel. Ze voelt duidelijk dat er iets aan de hand is. Hendrikje is heel heel heel moe... als ze boven d'r fles op heeft zwaait ze wat afwezig naar Thirs en Kathrijn en nestelt zich lekker tegen me aan. In d'r bed valt ze meteen in een diepe slaap en nu, twee uur later, is het nog steeds stil. Nou maar hopen dat het zo blijft :-)
Maandag 6 juni - PE
Sjongejongejonge, wat een nacht...Na Hendrikje gingen Thirs en Kathrijn vroeg naar bed, dus ik dacht, mmmm, lekker filmpje kijken, biertje erbij, voeten op tafel. Effe rielekse... maar... halverwege The Incredibles komt Thirs luid snikkend binnenstormen met Kathrijn op de arm: het borstvoeden gaat niet zo goed als het op het eerste gezicht leek. Sterker nog, het gaat heel slecht. Ze heeft enorme pijn en wacht met angst het wakker worden van Kathrijn af: dan moet ze weer voeden.
Hier hebben we meteen korte metten mee gemaakt: ze heeft zich de laatste dagen groot gehouden, maar nu neemt ze het besluit: dit wil ik niet. We willen niet dezelfde weg in als met Hendrikje, zes weken lang stress, oververmoeid, chagerijnig en depressief, alleen maar door het borstvoeden dat niet wil lukken. Thirs is toen na zes weken overgestapt op kolven en is daar toen mee moeten ophouden vanwege RSI, veroorzaakt door het hand-kolfapparaat. We zijn nu dus meteen in de computer geklommen en zijn gaan zoeken naar wat voor elektrische apparaten er op de markt zijn. We hebben nog niks besteld, Thirs moet de beslissing maar even laten bezinken, maar ze is duidelijk opgelucht. Ik ook, kan ik tenminste ook eens Kathrijn voeden :-)
Kathrijn, die beneden in de box als een roos heeft liggen slapen, begint als we boven lekker liggen te slapen, weer op te spelen. Ze heeft een nachtritme dat niet echt strookt met het onze. Om een uur of vier begint ze enorm te huilen, bij Thirs beginnen de waterlanders ook weer te stromen en tot overmaat van ramp wordt Hendrikje ook wakker en begint hartverscheurend mee te brullen. Lekker...
Ik ontferm me over Hendrikje en die laat zich redelijk snel troosten. Ze ligt eerst bij me op schoot en daarna leg ik 'r terug in d'r bedje, MAAR... blijf bij d'r zitten terwijl ik wat geruststellende onzin over d'r heen uitkraam. Het werkt wel :-) Naar beneden om me over de andere dames te ontfermen maar daar is de rust redelijk weergekeerd. Ik trek de slaapbank uit voor Thirs, rijd de box naar de achterkamer en de dames gaan lekker slapen. Ik ook. Mmmmm. Pas om half tien op, wakkergeroepen door Hendrikje die zich niks van de nachtelijke taferelen lijkt te herinneren.
Thirs heeft nog eens goed nagedacht en wat we eigenlijk vorige keer met Hendrikje al hadden moeten doen (en waar we toen ook aan gedacht hadden) doen we nu: we bestellen een elektrieke pomp. En ook nog een mooie: Thirs wil zo lang mogelijk blijven kolven, dat ging goed met Hendrikje alleen stak de RSI er een stokje voor, en we hopen dat dit niet het laatste kind blijft, dus investeren we in de Medela Pump in Style Traveler Pump. Jaja, een hele mond vol. Die beslissing is dus genomen, eindelijk.
Met Hendrikje ga ik boodschappen doen en laat Thirs lekker thuis om uit te rusten. We halen de liners voor de luiers op bij het postkantoor. We hebben weer tien pakken, er kan voorlopig weer gepoept worden. We halen ook een blik poedermelk voor als het voeden niet lukt en om de levertijd van het kolfapparaat te overbruggen. Thirs schrikt thuis wakker van Hendrikje die triomfantelijk met de boodschappen binnen komt zeulen. Ik kom er triomfantelijk achteraan met twee mooie Hortensiae, gekregen van mijn vader en Ineke!
Na de lunch komt Heather, de vroedvrouw, langs. Ik ben druk bezig met opruimen en een hele hoop troep uit de hot press weggooien en laat Heather en Thirs samen 't een en 't ander doorspreken, met name de borstvoeding. Heather stemt volledig in met de beslissing: het belangrijkste is dat kind en moeder tevreden zijn en of dat nou met borstvoeding, kolven of gewoon poedermelk gebeurt maakt helemaal niets uit. Mooi zo! Thirs krijgt wel nog een paar goede tips van Heather. Daarna voeg ik me bij het gezelschap en we worden overstelpt met tips over hoe Kathrijn slapend de nacht door te krijgen. Alleen, dat gaat in zo'n rotvaart dat ik de helft alweer vergeten ben als ze is uitgesproken. Het komt er in het kort op neer: probeer Kathrijn overdag met tussenpozen wakker te houden, zodat ze 's avonds moe is en doorslaapt. Als we dat niet doen, blijft ze de nachten domineren en da's niet wat we willen.
In de namiddag weer boodschappen doen met Hendrikje, nu om het avondeten te halen, ik had vanochtend nog geen flauw idee, maar het wordt gezond voer: wraps met gehakt en bonen en verse sla en groenten. Na het eten ga ik nog even met Hendrikje naar buiten: het is een prachtige avond en op de Mall is het stikdruk. Hendrikje en ik gaan nog even voetballen en vinden een cricketbal die we lekker houden, ze is er meteen helemaal verzot op. Hendrikje klimt ook voor het eerst, in mijn bijzijn tenminste, door het hek om d'r bal die te ver het gras op is gerold te pakken. Eerst één been, dan het andere en dan al limbo-dansend d'r romp en hoofd erdoorheen. Ik heb het wel goed in de gaten gehouden, er zat een kans op een kin tegen het hek in... Weer thuis is ze heel erg moe. Ik leg d'r op het verschoonkussen waar ze bijna al te groot voor is, maar Thirs handelt het verder af: ze mist Hendrikje wel een beetje. De rest van de avond verloopt heeeeeeeeeel rustigjes, we proberen tevergeefs Kathrijn wakker te houden, en wat de nacht brengt, dat hoort u morgen :-)
Dinsdag 7 juni - PE
Nou, een groter contrast met vorige nacht kan bijna niet. Huize Rust en Vrede :-) Iedereen heeft heerlijk geslapen, Kathrijn kreeg om half twaalf, half vier en half zes een voeding en begon de dag om half negen met nog een voeding. Allemaal borstvoeding, jawel! Borstvoeding gaat redelijk, Kathrijn drinkt hartstikke goed, maar het doet nog steeds pijn. Maar... doordat iedereen genoeg slaap heeft gekregen komt de pijn niet zo hard aan als gisteren.
Heather komt 's ochtends langs, net als ik m'n kop heb geschoren en aan m'n baard wil beginnen. Ik moet er erg raar uitgezien hebben :-) Vanochtend is de ochtend van de hieleprik, we komen er goed doorheen, Thirs zit ernaast al klaar met een troost-tiet. Kathrijn is overigens weer mooi 10 gram aangekomen, in twee dagen! Ze krijgt dus in ieder geval genoeg voeding binnen, maar dat konden we eigenlijk ook al wel aflezen aan de luiers, mevrouw produceert enorme hoeveelheden poep en pies. Thirs heeft genoeg melk, ze klapt soms bijna en lekt dan aan alle kanten. Als we nou straks die melkmachine hebben (nee, ze hoeft niet op handen en voeten om dat ding aan te sluiten), en we hebben melk over dan stelt Heather voor dat we het aan de melkbank geven: die zamelen melk in voor te vroeg geboren babies. Ik zie al zo'n trekker met aanhanger met melkbussen hier voor stoppen :-)
Toddler Group redden we niet meer door het bezoek van Heather, maar ik ga met Hendrikje boodschappen doen. Alweer?!?!?! Ja, alweer. Doordat we zo dicht bij de winkels wonen doen we vaak zelfs twee keer per dag boodschappen: we doen dan een ommetje en als je toch langs de winkels komt, sja. We lunchen lekker, Hendrikje is wat weerbarstig maar eet toch nog de boterham op die onder d'r kaas zat :-) Na de lunch gaat ze naar bed.
En Kathrijn? Sja, die slaapt. En slaapt. En slaapt. We vragen ons af of het wel gezond is, dat ze zoveel slaapt. Als ze niet slaapt, dan drinkt ze. En als ze genoeg gedronken heeft, dan valt ze weer in slaap, met een straaltje melk langs d'r mondhoek :-) Het zal wel goed zijn, ze moet natuurlijk ook heel erg hard groeien en dat kost een heeeeeeeele hoop energie.
Ik maak het kastje voor boven de kapstok af: een omgebouwd Moppe-kastje waar alle rotzooi aan sjaals, handschoenen en mutsen in moet gaan verdwijnen. Eithne komt nog even langs en bewondert Kathrijn. We krijgen een heel lief jurkje met de post van Maíre. Vlak voor het eten hang ik het kastje ook daadwerkelijk op en daarna is het even tijd voor Hendrikje, die vraagt echt om extra aandacht. Het valt ook niet mee voor d'r, ineens alle aandacht te moeten delen. Zo goed en kwaad als het gaat breng ik d'r naar bed, maar ze wil niet echt slapen. Ik moet nog een keer terugkomen (na een uur of anderhalf) en d'r in slaap zingen voordat ze een beetje rustig gaat liggen.
's Avonds sla ik aan het ruimen en werk ik met Thirs aan het geboortekaartje. Al met al een lekker ontspannen dagje, ondanks de tantrums van Hendrikje :-)
Woensdag 8 juni - PE
Nou, dat was een lekker nachtje. We hebben Kathrijn lang opgehouden, ze sliep pas om 1 uur. Werd toen wakker om vier uur, maar begon pas te piepen om half zes. Hendrikje heeft heerlijk doorgeslapen en ik heb zelf helemaal nergens wat van gemerkt. Heeeeeeeeeerlijk!
Opgewekt aan de slag! Afwassen, opruimen, schoonmaken, wassen draaien, wassen drogen, wassen opvouwen, Hendrikje vermaken, boodschappen doen, de vriezer uitbikken, een stukje van de badkamer schoongemaakt, het zeepbakje van de wasmachine uitgespoeld en nog veeeeeeeeeeeel meer. ECHT een hoop gedaan. De voorkamer ziet er nu redelijk opgeruimd uit, op wat rommel op de eettafel na. Daar moeten we nog een mooie doos voor zien te vinden: 't is van die troep die je niet weg wilt gooien, maar die ook nergens echt bij hoort. Na de voorkamer gaan we door met de badkamer en daarna de bovenverdieping. Die is dan wel geschilderd enzo, maar is best een beetje een rommeltje...
Thirs gaat met Kathrijn onder de douche en beide dames genieten er duidelijk van. Daarna droog ik Kathrijn af, wat ze wat minder vindt. Hendrikje is lief en speelt en tekent en gaat tegen twaalven naar bed. Thirs ligt ook boven en dat geeft mij mooi de gelegenheid om de gebruiksaanwijzing van de vanochtend geleverde kolfmachine door te nemen. En een kop koffie te zetten, daar is het verdorie nog helemaal niet van gekomen!
Heather komt 's middags en hoeft Kathrijn eigenlijk helemaal niet te zien, dus die laten we lekker boven liggen. Alles gaat prima! Ze slaat morgen over, ze geeft ons een dagje vrij. Vrijdag heeft ze zelf vrij en dan komt er een andere verloskundige.
En verder, um... heel erg moe. De klap komt bij mij vandaag pas aan, ik ga zo denk ik lekker vroeg naar bed. Thirs doet het vandaag heel rustig aan, ze is al wel buiten geweest met Kathrijn, heel voorzichtigjes naar een bankje op de Mall gelopen en daar lekker zitten zitten. Alles doet 'r pijn vandaag, het zal het helen wel wezen. Maar goed, daar heeft ze tenslotte pijnstillers voor meegekregen en ze spreekt ze eindelijk aan. Daarna gaat alles weer redelijk, al komt ze wel wat stoned over ;-)
)
Overigens, ik heb nog eens het dagboek van net na de geboorte van Hendrikje gelezen en het lijkt erop dat het gedrag van Kathrijn heel normaal is, al zijn we dat alweer vergeten. Kathrijn begint ook bij vlagen wat helderder uit d'r ogen te kijken; soms zie je dan de voorbode van hoe ze er over een paar weken of maanden uit zal gaan zien en dat ziet er veelbelovend uit :-)
Donderdag 9 juni - PE
Een nog betere nacht! 1 Voeding! Als dit zo doorgaat, slaapt die kleine binnen de korste keren de hele nacht door! Goeoeoeoeoeoed. Hendrikje is ook rustig gebleven, dus we hebben weer wat bij kunnen slapen.
Vandaag beneden bijna afgekregen, wat opruimen betreft dan. Alleen de badkamer nog. De rest ziet er redelijk netjes uit. Nou proberen om dat zo te houden. Er moet nog wel geverfd worden natuurlijk. Weer flink wat in het huishouden gedaan en Thirs gemolken. Jazeker wel. D'r ene tepel heeft een grote kloof en we dachten, terwijl Kathrijn nou aan die andere tepel hangt, kunnen we deze borst mooi leegzuigen met de melkmachine, want er zat nog genoeg melk in. Zo gezegd zo gedaan en het ding werkt fantastisch. Vanwege de gevoeligheid van de tepel hebben we de machine niet op volle kracht kunnen testen (halve zuigkracht en zuigfrequentie op nummertje twee van de vijf) maar desalnietnogaltemin, het resultaat mocht er wezen!
Hendrikje speelt buiten en komt zo af en toe even binnen kijken hoe het met ons gaat. Opeens zijn d'r mouwen tot aan d'r ellebogen doorweekt, verdorie, WEER vergeten het bakje van d'r fiets leeg te kieperen. Vindt ze prachtig om mee te spelen water. Ook het deksel van de lege verfemmer is een prachtig reservoir waar je vol met allebei je handen in kunt meppen :-)
's Middags gaan we weer op pad, maar... wat zie ik nou? Ik rijd Hendrikje in de kar de deur uit en zie daar in de verte twee silhouetten. Kan niet missen. Alleen, niet echt op hun plaats in Armagh. Ik kan nog steeds de gezichten niet herkennen, maar zwaai en ja hoor, er wordt teruggezwaaid! Margareth en Nessa, van Barry's Tavern in Drumshanbo, 'onze' B&B. Wat doen die nou in Armagh? Ze komen hier behang kopen. Jazeker, Armagh behangstad :-) Het was puur toeval dat ik ze zag (ze waren ons adres vergeten...) en ik wil meteen weer terug naar binnen, maar nee, ze gaan eerst behang kopen en dan komen ze langs. Een half uurtje.
Dat half uurtje was een echt Drumshanbo's half uurtje. Na tweeënhalf uur komen ze binnen zeilen, net op het punt dat ik naar boven wil roepen: eten! Ik had nog ZO m'n best gedaan vroeg klaar te zijn met koken, kan Hendrikje ook eens vroeg naar bed. Ze zijn nog bezig alle tassen met behang in de voorkamer neer te zetten wanneer Thirs met Kathrijn op de schouder naar beneden komt en het gezicht van Margareth toen ze die twee zag was goud waard. Klus op 't dek. Prachtig! Ze wisten nergens van dus het kwam echt als een donderslag bij heldere hemel.
We hebben lekker even bij zitten praten, koppie thee erbij en na een uurtje vertrokken ze weer, ze moesten nog helemaal terugrijden EN de bar openen... Dus laat gegeten en dat was wel aan het gedrag van Hendrikje te merken, het arme kind was uitgeput. Ze is nog wel in bad geweest maar korter dan normaal. Ik moest vanavond zelfs twee keer komen troosten voordat het stil werd. Morgen nieuwe kans om d'r vroeg op bed te krijgen, maar 't zal wel moeilijk worden: dan zijn opa en oma er!
Vrijdag 10 juni - PE
Alweer een heeeeeeeeerlijke nacht. Ik lag al om twaalf uur te knorren, maar Thirs en Kathrijn gingen pas om twee uur slapen. Maar... Kathrijn sliep wel door tot half zeven! Haar gehuil maakt ook Hendrikje wakker, maar die slaapt na wat getroost weer door tot kwart over negen. Prachtig, zo zie ik het graag.
's Ochtends met de post allemaal kaarten en een pakje, van mijn zus (die overigens vandaag jarig is, gefeliciteerd!) met heeeeeeeele lieve kleertjes. Na het ontbijt stort ik mij op het huishouden, alles beneden moet SCHOON! Zelfs het plaatsje buiten wordt geboend en Hendrikje helpt me daarbij een handje. En een voetje. En een knietje. En da's wel te zien. Heerlijk toch :-)
Thirs melkt zichzelf terwijl Kathrijn slaapt en wanneer Kathrijn honger heeft geeft ze haar d'r eerste fles. Mmmmm, da's toch wel erg lekker ontspannen, zo de fles geven. En tijdens het kolven lekker een boekje lezen :-)
Even na de lunch komt June, de verloskundige langs voor een bliksembezoek. Ze weegt Kathrijn en Kathrijn blijft een beetje hangen op hetzelfde gewicht. Is niks om je zorgen over te maken, komt wel meer voor bij babies met jaundice. En ze heeft genoeg gewicht van bij de geboorte, zal wel loslopen. Als June weer weg is ga ik lekker douchen na een ochtend en halve middag heel hard poetsen. Daarna ga ik even lekker alleen shoppen. Hendrikje ligt op bed en is heel rustig, ze slaapt goed.
Via Bernardo's (Dick Francis boeken dumpen voor het goede doel) naar de drukker om de spullen voor het geboortekaartje af te geven. Daarna bij Sainsbury's boodschappen gedaan en nog lekker met deze en gene staan babbelen. Bij Savers vliegenpapier gehaald, we hebben een invasie van vliegen in het huis, het is niet leuk meer. Dit zijn van die ouderwetse papieren hangers met stroop :-) Werkt prima.
Als ik thuis kom zijn pa en ma er al, die hadden een andere chauffeur dan Stevie dit keer, Stevie had een lekke band. Halverwege de tas cadeautjes wordt Hendrikje eindelijk wakker, die heeft bijna vier uur liggen pitten! Hartstikke goed. Ze is de rest van de middag en avond dan ook in een opperbest humeur. Opa en oma worden eerst wat argwanend begroet, maar al snel is het ijs gebroken. We krijgen Weleda babymelk en zeep, kikkerhanddoek en -slabbetje (ZELF geborduurd!), Kathrijn Jannegien in versierde letters, een boekenlegger en twee prachtige T-shirts, getekend door Femke en door oma opgefleurd. Er zat ook nog een beschuit met muisjes kop en schotel bij, een konijnenknuffel (ook zelf beborduurd net als de boekenlegger) en een boek om in te schrijven. Mooimooimooi!
We eten erg lekkere spaghetti (al zeg ik het zelf) en Hendrikje zit van top tot teen onder. Ze heeft erg goed gegeten. Na het eten gaan pa en ma en Thirs en Kathrijn nog even naar buiten om een rondje Mall te lopen in een prachtig avondzonnetje, 't is een prachtige dag. Hopen dat het morgen net zo'n mooie dag is: er is weer Armagh Cultural Show in Gosford Park! Het is een wat houterig verhaal geworden, maar ik ben een beetje moe en heb niet echt zin om prachtige litterair verantwoorde volzinnen te bouwen. Vroeg naar bed, truste!
Zaterdag 11 juni - PE
Na een lekker ontspannen ochtend, op naar de Armagh Agricultural Show, het is weer de tweede zaterdag van juni. De bus gaat om elf uur en 't is wederom prachtig weer. We gaan met z'n vieren: Thirza en Kathrijn blijven thuis, even lekker met z'n tweetjes uitrusten. Het is prachtig weer en Hendrikje gedraagt zich voorbeeldig tijdens het wachten op de bus en in de bus. Ze zit heel eigenwijs op d'r eigen plekje op de bank, naast oma aan het raam.
Het is heel erg druk met auto's bij Gosford Park. Met de ingang in zicht doen we er nog een hele tijd over voor we uit kunnen stappen: er gaan een hoop auto's weg en er komen een hoop auto's aan en dat allemaal aan een snelweg. We lopen meteen door naar de beesten en beginnen bij de koeien (en de stieren, wat een beesten). Onderweg krijgen we nog een ballon in onze handen gedrukt met de opdruk 'Jesus Loves Me'. Gelukkig knapt het ding na een meter of tien. Hendrikje vindt al die beesten niet zo enorm leuk: ze is moe en die koeien zijn toch best wel een beetje groot. Maar... bij de schaapjes wint de nieuwsgierigheid het van de vermoeidheid en hier komt ze los: schaapjes zijn lief en zacht en het aaien meer dan waard.
Na de lunch gaan we op de paarden af. Hendrikje vindt ze prachtig, maar dit keer ben ik het die doodsangsten uitstaat: zo'n beest hoeft maar 1 keer een uithaal te geven met een achterpoot wanneer het van zo'n klein mensje schrikt en de poppen zijn aan het dansen. Daarbij, Hendrikje is aan een middagdutje toe. We lopen terug naar de ingang en onderweg bestel ik een taxi. Ik had al enkeltjes gekocht in de bus: de bus terug ging of te vroeg (vijf voor half één) of te laat (tien over half vijf) dus ik had al gedacht dat het wel een taxi zou worden.
Eenmaal thuis gaat Hendrikje linea recta naar bed. Ik ga op m'n dooie akkertje boodschappen doen, we eten vanavond Indiase ovenschotel met kip. Jummie. Alleen, het lijkt wel of er vanavond iets te gebeuren staat op de Mall: er staan toiletten, er staan pionnetjes van de politie, wat zou het zijn? Als ik terugkom van boodschappen doen hoor ik van Thirs dat er vanavond marsen zijn. Was ik helemaal vergeten, da's inderdaad op dezelfde dag als de beestenshow. Thirs had 't trouwens van Ciara gehoord die even langs is geweest om een enorme stapel voornamelijk roze kleertjes te dumpen voor Kathrijn. En voorwaar! Er zit ook nog leuk spul bij voor Hendrikje.
In de namiddagszon achter op het plaatsje wordt er terwijl ik aan het koken ben gevoetbald door Hendrikje en d'r opa. Thirs, ma en Kathrijn kijken geamuseerd toe.
Na het eten breng ik een steeds ondeugender wordend Hendrikje naar bed en gelukkig, net als vanmiddag en de afgelopen nachten slaapt ze meteen en geeft de rest van de avond en nacht geen kik meer. Ik doe alle deuren en ramen dicht om de herrie van buiten zo veel mogelijk buiten te sluiten en dat lukt wonderbaarlijk. Nou moet ik ook zeggen: het is dit jaar een stuk rustiger dan dit jaar. Ze beginnen netjes op tijd met herrie maken en houden ook redelijk op tijd op. Wij zijn nog een tijdje naar buiten geweest om het kleurrijke schouwspel van dichtbij gade te slaan. Nog steeds een heel dubbel gevoel...
's Avonds voor het naar bed gaan merk ik dat ik zowaar m'n hoofd vandaag een beetje verbrand heb! Dat krijg je ervan als je het schamele haar dat nog bovenop zit ook nog eens millimetert. Te druk met het uit de zon houden van Hendrikje bezig geweest om ook nog eens aan mezelf te denken.
Zondag 12 juni - PE
Ik heb heerlijk geslapen maar Thirs heeft een nogal rumoerige nacht gehad met een jongste dochter die niet echt wilde slapen. We gaan het vandaag heel rustig aan doen. Pa en ma nemen om te beginnen na het ontbijt Hendrikje mee voor een ochtendwandeling. Thirs en ik gaan er eens even lekker voor zitten op de bank en ik geeft voor het eerst Kathrijn de fles. Da's lief!
Als pa en ma en Hendrikje terug zijn zet Thirs een kop thee en een kop koffie. Alleen... Pa en ma geven eerst wat commentaar op de geur. Nee... dat klopt, zo'n percolator ruikt inderdaad wat anders dan een gewoon koffiezetapparaat. Maar wanneer er gevraagd wordt of die rook ook normaal is gaat Thirs toch eens kijken. Oh-0h.... rook? Ze probeert de percolator van het vuur af te halen maar houdt ineens alleen het handvat beet: losgesmolten. Wat blijkt: ze heeft vergeten water in het ding te doen. Oeps.
Ik gooi meteen de ramen open en zet het ding buiten. Hij heeft zijn geld goed opgebracht: een tijd geleden voor iets van 3.95 bij de Lidl gekocht en hij was al aan z'n eind: de rubber ring begon het te begeven en het ding was merkloos dus een nieuwe rubber ring zou een groot experiment geworden zijn. Dan maar koffie gezet met het goudfilter en de thermoskan. Alleen, wanneer ik het raam dicht wil doen, reik ik over het ding heen en stoot met mijn buik het filter van de kan. De koffiedrab ligt tot in de badkamer...
Ik doe de keukendeur dicht, tel tot tien en ga stilletjes foeterend de rotzooi opruimen. Na de lunch gaan Thirs, Kathrijn en ma slapen en pa en Hendrikje gaan de Mall op, lekker een potje voetballen. Van een afstandje sla ik het tafereel gade, met Kathrijn op m'n borst, en zowel opa als kleindochter vermaken zich opperbest. Ondertussen bestel ik een nieuwe percolator, maar dit keer de originele: een Bialetti. Ik doe er ook nog wat reserve-ringen bij.
Pa en ma trakteren 's avonds op pizza, van Zio. Ze hadden vanmiddag geinformeerd of je af kon halen en ja hoor, dat kon. Prima. Heeeeeerlijke pizza en lasagne. Hendrikje doen we eindelijk weer eens in bad na het eten, die moest weer eens grondig uitweken en dat heeft ze gedaan. Thirs heeft het badderen halverwege van me overgenomen om de haartjes te kammen, dat doe ik iets te hardhandig en het lukt me niet het wat zachtaardiger te doen. Bovendien, Hendrikje en Thirs missen elkaar best en moeten weer wat meer tijd samen doorbrengen. Het uit bad hijsen en op het aankleedkussen leggen doe ik, maar Thirs handelt het allemaal verder af.
Als Hendrikje op bed ligt gaan pa en ma na het ijs nog even een frisse neus halen. Kathrijn krijgt even alle aandacht en een hele mooie volle fles, maar beloont ons met een hele grote kots :-( Ze blijft wel een hele tijd klaarwakker en dan is ze ZO mooi :-)
Maandag 13 juni - PE
Heeeeeeeel vroeg op: pa en ma vertrekken vandaag en zowel Thirza, Kathrijn als Hendrikje zijn allemaal wakker. Hendrikje is waarschijnlijk wakker geworden van het gestommel in huis en wil d'r uit. Beneden zijn pa en ma al helemaal gepikt en gedreven en om tien over half zeven staat Stevie, de vaste taxi-chauffeur, al voor de deur. Hendrikje is duidelijk aangedaan wanneer de voordeur achter opa en oma sluit en moet zelfs een beetje huilen. Ze heeft het erg leuk gevonden, lekker ravotten met d'r grootouders :-)
Ik probeer nog met Hendrikje terug naar bed te gaan, maar ze wil niet meer slapen, ze is veel te wakker. Dan maar weer naar beneden, met als resultaat dat voor negenen het hele huis al gestofzuigd en aan kant is. Wassen draaien en afwassen dan maar.
Na Hendrikje d'r slaapje gaan we kleine boodschappen doen. Eerst langs de drogist. Ik heb vastgesteld (na jaren) dat ik last heb van voetschimmel, het gaat meestal vanzelf over maar is altijd erg onaangenaam. Dus dit keer een zalfje aangeschaft en dat zalfje werkt erg goed. Barry van 't hotel stuurt me een e-mail waarin hij bevestigt dat ik deze week ook nog vrij heb. Hij biedt zelfs aan me volgende week maandag en dinsdag OOK nog vrij te geven (da's dan m'n weekend aan het begin van de week) waardoor ik tot volgende week woensdag vrij heb. Prachtig!
Na de lunch gaan Hendrikje en ik Shoppen met een hoofdletter 'S'! We gaan ver weg, naar de Lidl (voor negerzoenen), de Argos (kleerhangers en een douchegordijn) en de Toymaster (een wippertje, Iets-Voor-Boven-De-Box en iets auto-erigs voor Hendrikje). We hebben er zin in, het weer is lekker om te wandelen: fris met een stevige wind. Eerst naar de Lidl waar we na lang zoeken inderdaad de felbegeerde negerzoenen vinden, vlak bij de ingang. Daarna naar de Argos: een textielen douchegordijn dat we in de wasmachine kunnens stoppen en kleerhangers. De kleerhangers per pak twee halen 1 betalen en de stock-checker geeft aan dat er nog 2 stuks in voorraad zijn. Jammer dacht ik, want ik wilde er vier. En maar voor twee betalen dus. Aan de kassa merk ik dat het baliefröken van mijn 2 stuks kleerhangers er 1 maakt. En ja hoor... ik krijg twee dozen. Eén unit bestaat dus uit twee dozen. Als de kassamevrouw nou niet zo vriendelijk had meegedacht, had ik niet NOG een keer in de rij hoeven staan...
Door naar de Toymaster. Da's altijd moeilijk. Om te beginnen: je inhouden. En dan: wat nou te kopen? Er is zoveel keus, en je weet het, ik en kiezen, da's niet echt de match of the year. Na lang vijven en zessen is het het volgende geworden: een Winnie The Pooh mobiel (met Winnie The Pooh herkenningsdeuntje!) met Piglet en nog wat bijen geloof ik voor boven de box en een mooie vrachtwagen van Little People voor Hendrikje. Beide pakjes bleken een groot succes te zijn. Alleen... geen wippertje. Dus weer terug naar de Argos en daar een prachtwipperd aangeschaft, met zelfs een ingebouwde vibrator! Het zou hetzelfde effect moeten hebben als het kind rondrijden in een auto. Prima!
En 's avonds... lekker Chinees gehaald. Althans, voor mij dan. Thirs wilde een hamburger van de chipper. Daar werd me het hemd van het lijf gevraagd (nadat de medewerkster die altijd zo lief naar Hendrikje zwaait eerder van Thirs had gehoord dat ik gewoon Engels spreek) en ook de hamburger bleek geen sinecure. Toen ik zei dat het niet voor mij was maar voor m'n vrouw was alles duidelijk: Ooooo, die heeft gewoonlijk dit en dat en zus en zo. Hoezo, gewoonlijk?!?!?
Heel rustig avondje gehad en vroeg naar bed.
Dinsdag 14 juni - PE
Naar de Toddler group! We hebben beschuit gehaald en gaan bewapend met beschuit, boter en muisjes op naar de toddler group. We, dat is dus Hendrikje en ik. Maar... het is de bedoeling dat Thirs en Kathrijn later ook nog heel eventjes langs komen. Hendrikje wordt vol enthousiasme ontvangen en zij zelf gaat ook lekker spelen: linea recta naar de trampoline. Diverse dames vragen me naar Thirs en Kathrijn en zijn blij dat alles goed gaat. Ik trek me daarna terug in de keuken en sla aan het smeren.
Er wordt druk gespeeld door eenieder en dan is het tijd voor Het Verhaal. Daarna komt een liedje en we staan allemaal op het punt aan 'Deep and Wide' te beginnen of.... daar is Thirs met Kathrijn. De muzikale bezigheden worden even gestaakt en Thirs en Kathrijn staan in het middelpunt van de belangstelling. Als al het ge-oooooh en -aaaaaaaah over is, is het eindelijk zo ver: 'Deep and Wide'. Is echt DE favoriet van alle kindjes en ik begin er ook vrede mee te hebben. Als volwassenen weten we dat die fontein die 'Deep and Wide' is helemaaaaaaaaaaaal geen fontein is maar staat voor God's liefde (braak), maar die kinderen zien gewoon een fontein. Lekker plenzen. Dus ik doe vrolijk mee. Net als met 'The wise man builds his house upon the rock'. Waarheid als een koe. Die allegorie gewoon even vergeten (dat laatste couplet wordt bij deze toddler group trouwens niet gezongen) ... En dan is het best leuk, al de handgebaren die de kindjes uitbundig mee doen, ook Hendrikje. Hendrikje begint thuis zelfs soms zonder aanleiding "Dieieieieieie.... Waaaaaaaiiiii" te zingen :-)
Thirs gaat er na een tijdje met Kathrijn vandoor, op naar de Breastfeeding Support Group (de tiet'nclub dus). Hendrikje en ik zitten te lunchen wanneer ze terugkomt en snel even wat moet eten, want zo moet ze weer door naar de tandarts. Rustig aan doen, jaja. Maar goed, die tandarts is echt wel nodig: ze vergaat van de pijn en dat kan ze er op dit moment toch echt niet bij hebben.
Maar goed, dat houdt dus in dat ik alleen thuis ben met twee dochters. Ze liggen weliswaar allebei op bed als Thirs vertrekt, maar ze heeft d'r hielen nog niet gelicht of Kathrijn begint te huilen. Thirs had nog gezegd, ze heeft net een tiet achter d'r kiezen, gewoon een beetje husselen en warm houden. Terwijl die dus de longen uit d'r lijf schreeuwt begint Hendrikje boven op te spelen, ze wil d'r uit. Enorme poepbroek. Maar... door Kathrijn raakt zij ook van de kook en begint ook te huilen. Als Thirs thuis komt treft ze mij met een zenuwtikje onder m-m-m-m-m-m'n oog aan op de bank terwijl ik Kathrijn een fles geef en Hendrikje in d'r maillot rondloopt. De strontluier ligt nog in de wasbak. Dat kan leuk worden als ik straks moet gaan werken :-
Na thuiskomst van Thirs is gelukkig alles weer snel bij het oude. Kathrijn slaapt goed op d'r fles en Hendrikje gaat weer lekker spelen. Met d'r Little People autootje. Vindt ze prachtig.
Woensdag 15 juni - PE
De dag van het einde van uilleann.nl. Het is jammer, maar... het domein uilleann.nl houdt op te bestaan. Het is geregistreerd op 3 december 1998 en heeft een hoop servers, registrars en daarmee sponsors gekend. Dank allemaal, maar speciale dank aan Tiggr voor het geduldig uitleggen van de technisch wat geavanceerdere zaken en de zo goed als 24-uur-per-dag ondersteuning :-)
Maar goed, geen uilleann.nl meer, het is voortaan mulelia.demon.co.uk! De verbinding is wat tra-ger, maar het is nu wel m'n eigen computer die de site host. Jazeker, de G5 hier onder m'n bureau. Dus als ik de harde schijf hoor ratelen terwijl ik zelf niets bijzonders doe, weet ik, ha, weer een picture gallery opgevraagd :-) Voordeel is dat als ik nu een pagina publiceer, dat-ie dan meteen online staat. Is ook een nadeel, want het moet allemaal wel meteen goed zijn.
Verder was het vandaag de dag van het putje... ja, alweer. MAAR... ik heb bij Hillock's zo'n ontstopper aangeschaft waar je flexibele stukken op kunt schroeven. Vijf stokken, vijf meter. Nou, daar moet je toch aardig mee kunnen ontstoppen. En 't koste geen drol, haha! Het werkte erg goed, ik hoefde niet op m'n knieën en tot m'n ellebogen in de derrie, maar kon comfortabel staand de klus klaren. Had ik eerder moeten doen.
Overigens, toen ik met Hendrikje thuis kwam van Hillock's trof ik nog net de verloskundige aan. Thirs heeft er flink van langs gekregen: ze moet het nog rustiger aan doen. Gisteren (toddler group, breastfeeding group en de tandarts) werd door haar 'insane' genoemd. Volkomen gelijk!
Na de klus een lekker kopje koffie gezet met m'n nieuwe Bialetti Mocca Express! Kwam aan terwijl ik aan het poeren was. En morgen ga ik koffie zetten met de cafetière, had ik er op het nippertje nog bijbesteld. Bij Sainsbury's was de Douwe Egberts (!) in de aanbieding, dus dat wordt een origineel Hollands bakkie troost :-)
Donderdag 16 juni - PE
Eigenlijk een heeeeeeel rustig dagje vandaag. Lekker geslapen (beetje kort, maar dat was m'n eigen schuld: laat gaan slapen). Verder wat gecomputerd: de uilleann site omgegooid. De nadruk lag al tijden niet meer op uilleann pipes maar op de emigratie en het gezin, dus de emigratie-homepage is nu de echte homepage geworden en de oude homepage is onder het pipes gedeelte ondergebracht. De bedoeling is dat gedeelte na verloop van tijd over te hevelen naar de site van de Armagh Pipers Club.
Met dat computeren moeten we uitkijken, want zodra Hendrikje maar 1 toetsaanslag hoort staat ze naast je met d'r armpjes omhoog: ik ook! En dat kunnen we niet hebben, ze moet in bomen klimmen, niet met d'r anderhalf al computer literate zijn. Eén nerd in de familie is wel genoeg :-) Maar we zijn al te laat: ze weet wat het eject-knopje is op het toetsenbord. Wat dat laatje nou precies moet weet ze niet, maar het is wel heel erg gaaf dat wanneer je op die ene toets drukt, er onder het bureau iets gebeurt. Zucht...
Vanochtend wilde ze trouwens zelf naar bed: ze deed de gangdeur open en stond me demonstratief van onderaan de trap aan te kijken: kom nou! Dat was ook voor het eerst. En dus 'Poebie', da's Poeh Beer. Is ze helemaal verzot op. En 'bus' weet ze, dat krijg je als je tegenover een bushalte woont. En 'neus'. 'Jajie' is 'alsjeblieft'. Maar d'r absolute favoriet de laatste tijd is "NEE!", of "NO!", afhankelijk van d'r bui. Ook als ze 'ja' bedoelt is het 'nee'. Het recalcitrante gedrag begint trouwens de afgelopen dagen wel steeds minder te worden. Vanmiddag hadden we zelfs een group hug en wilde Hendrikje Kathrijn er ook nog bij hebben, maar helaas, dat ging even niet :-)
Enne... de achtermekaarwagen he... die is besteld en onderweg! Met grote dank aan de financiële injectie van mijn moeder heb ik de kar vorige week besteld. Er moet wel wat creatief geboekhoud worden, maar dat hindert niet, we hebben dat ding nodig. Zeker als ik volgende week weer ga werken en Thirs er alleen voor staat. Wat nou leuk is: je kunt het pakje (nou ja, het zijn er drie) volgen: als je bij de Parcel Force website pakje nummer VU1366351 invult, kun je precies zien waar het voor het laatst gesignaleerd is. Gaaaaf... Ik zit me nou af te vragen of het nou wel zo slim is die informatie online te zetten, maar ik zou niet weten hoe iemand daar misbruik van zou kunnen maken.
Vrijdag 17 juni - PE
's Nachts geef ik mijn jongste dochter een flesje, rond een uur of drie, en wat nou zo fantastisch is: ik zie dat ze me voor het eerst opmerkt! Het was geen toevallige ontmoeting van onze blikken, nee, keer op keer kijkt ze me recht in de ogen. Gaaaaaf. Enne... het lijkt ook wel alsof ze begint te lachen. Da's erg vroeg en het zullen wel krampjes zijn, maar het is toch wel erg toevallig dat ze steeds op momenten dat er inderdaad iets te lachen valt, ook daadwerkelijk lacht. En... ze begint lekkere stevige beentjes te krijgen, dat hele iele begint er ook van af te raken. Goed zo meisje, groei maar goed.
Verder wordt er vandaag heeeeeeeeel veel geslapen door de dames. Geeft mij mooi de gelegenheid om eindelijk eens dat CD-tje te maken voor de Nederlandse pipers club. Die bestaat dit jaar twintig jaar en dat feit wordt gevierd met een mooie CD, een selectie van opnames uit het archief. Alle jaren waren voorradig, behalve 2002, met Mick, Brian en Jarlath. Dus eerst het minidiskje opgezocht (met hulp van Hendrikje) en daarna geduldig de recital gedigitaliseerd en op cd gezet. De cd is inmiddels onderweg, kunnen de heren hun keuze maken. De cd moet in september klaar zijn, maar er werd mij meegedeeld dat het ding al bijna af is. Nederlanders, hè.
Rond de lunch wordt er een pakje bezorgd, van opa Hans en oma Ineke! Een pretpakket uit Nederland met kleertjes (een Pooh-pakje!), slabbetje, een hele lieve knuffel (KOE!!!), Weleda badspul, een Nijntje-doos met inhoud voor Hendrikje en spekjes van Frisia! Mjamjamjam! Suiker en kleurstoffen zijn he-le-maal niet goed voor Hendrikje dus wij offeren ons op om het grootste gedeelte van de spekjes op te eten :-) We hebben er wel nog een paar bewaard voor Hendrikje en ze vond ze erg lekker!
De Nijntje doos mag ze zelf uitpakken en dat gaat erg goed. Er wordt druk gescheurd en gegniffeld en er komt een prachtig Nijntje spelletjesboek uit EN een heel mooi T-shirt met een.... rode vis!!! Goed onthouden opa en oma, de rode vis is Hendrikje d'r favoriet uit het Nijntje-badboekje. Dit is dan wel geen Bruna rode vis, maar toch een heuse rode vis. Heel mooi!
Zaterdag 18 juni - PE
Hendrikje is heel vroeg wakker en heeft eigenlijk de hele dag lopen huilen. Ze is niet lekker, heel warm en duidelijk uit d'r hum. Ze eet zelfs slecht en dan er is toch ECHT iets mis met Hendrikje.
Vroeg aan de arbeid en ik geloof dat ik m'n record dingen-tegelijk-doen heb gebroken: op een gegeven moment staan de sterilisator, de wasmachine en de broodbakmachine tegelijk aan, terwijl de koffie staat te trekken, de pap staat af te koelen en ik die wachttijd al afwassend doorbreng. Zo! En dan zeggen ze dat alleen vrouwen kunnen multi-tasken, HA! En DAT allemaal nog vóór negen uur 's ochtends!
Het wordt verder een huishouddagje, tot een uur of drie. Gelukkig belde Brian 's ochtends om ons eraan te herinneren dat het vanmiddag Tiny Toddler zangmiddag is in de tuin bij hen. Dat had-ie me inderdaad al verteld, geloof ik, maar da's me helemaal ontschoten. Maar we hebben er wel zin in!
Eerst gaan we lekker lunchen en snijden we dat PRACH-TI-GE broodje aan dat ik net gebakken heb. Deze is wel uitzonderlijk mooi gelukt en bovendien, hij smaakt ook bijzonder bijzonder.
Na de lunch hebben we onze eerste scramble sinds de geboorte van Kathrijn: we maken ons voor het eerst op om met z'n vieren ergens heen te gaan en er ook op tijd te zijn. We zijn maar een kwartier te laat, valt dat even mee! En.... we zijn nog geeneens de laatsten. De opkomst valt een ietwat tegen, maar dat komt doordat rond dezelfde tijd elders het zoontje van Martin Meehan gedoopt wordt en de peter en meter ook muzikanten met kleine kinderen zijn, PLUS... Armagh speelt vanmiddag tegen Donegal, dus er zullen flink wat ouders met kinders al dan niet in een pub voor de buis zitten. Of natuurlijk de wedstrijd live aan het bekijken zijn.
Ondanks (of misschien juist wel dankzij) de geringe opkomst is het erg geslaagd. Hendrikje wordt door de kinderen met open armen ontvangen (behalve door de jongste, Kelly, die waarschijnlijk bang is de aandacht die ze als 'baby' van de groep krijgt aan Hendrikje te moeten afstaan) en Kathrijn wordt trots geshowed.
Alle kinderen moeten op een kussen gaan zitten en wordt lustig op los gezongen. Eithne heeft zich duidelijk voorgenomen er lekker van te genieten, ze laat haar verbale zweepje vandaag rusten :-) Brian en Eithne ontfermen zich regelmatig over Hendrikje, die nog niet helemaal op d'r gemak is. Na een paar liedjes begint ze los te komen en mee te dansen. Kelly (drie) vindt Hendrikje wel interessant, maar wil d'r voornamelijk treiteren. Op een gegeven moment verkoopt Hendrikje d'r een paar rake meppen! Goed zo meid, bijt maar van je af :-)
Een heel Speciaal Moment was toen alle kinderen zich rond Kathrijn verzamelden om een liedje speciaal voor Kathrijn te zingen. Het was in het Iers dus we verstonden er helemaal niets van, maar het was in ieder geval een heel lief liedje. Thirs bleef maar stug naar Kathrijn kijken om d'r waterige oogjes te verbergen. Het was inderdaad heel ontroerend, snif.
En dan... na de liedjes en dansjes is het tijd voor... lekkers! De lekkerste zijn de rice-crispie-chocolade-rotsjes, zelf gemaakt door Niall en Muireann. Hendrikje vindt ze ook erg lekker en zit binnen de kortste keren helemaal onder de chocola. Ik ook :-) Om kwart voor vijf gaat bij Hendrikje het lichtje uit en gaan we naar huis, Hendrikje moet nog maar even een dutje doen.
De avond is wat chaotisch, Hendrikje gaat laat naar bed en wordt dus ook vrij laat weer wakker. We eten laat en Hendrikje gaat ook weer laat naar bed, maar... de hele nacht geen kik gehoord en ze is pas weer de volgende ochtend om half negen wakker. Heerlijk nachtje!
Zondag 19 juni - PE
Van het moment dat we wakker worden tot het moment dat we gaan slapen schijnt de zon. Het is de hele dag prachtig weer geweest, niet te warm, lekker briesje erbij. Heerlijk. En we hebben ervan genoten. Ik neem eerst Hendrikje mee naar beneden en Thirs en Kathrijn laten we nog even liggen boven, die slapen nog een uurtje extra. Kathrijn heeft van elf tot half zes geslapen, met slechts 1 onderbreking rond twee uur. Maar van half zes tot acht is Thirs in de weer met voeden en boeren en in slaap krijgen. Vandaar da'k d'r maar even lekker laat leggen.
We ontbijten saampjes, Hendrikje met een bord havermoutpap en ik met een kop Douwe Egberts en Hendrikje lijkt weer bijna de oude. Ze eet d'r bordje helemaal leeg en gaat lekker spelen in de tuin. Ze geeft op een gegeven moment weer zelf aan dat ze wil gaan slapen en ze staat zelfs al onderaan de trap op het punt om naar boven te klimmen als we d'r nog terug moeten halen naar de badkamer om d'r broek te verschonen.
Na Hendrikje d'r slaapje en de lunch gaan we met het hele gezin de Mall op! Met z'n vieren dus. Het lijkt wel een hele volksverhuizing. We zijn net weg of Hendrikje trapt in de stront en we hebben geen vochtige doekjes bij ons, dus ik weer met schoentje naar huis: schoentje schoonmaken, verschoontas halen en even snel de stoofschotel opzetten. Terwijl ik aan kom lopen zie ik Sinead en d'r zoon Kieran bij ons voor de deur staan, op het punt om weer weg te lopen. Ik wijs d'r Thirs en de dochters aan en ze stevenen meteen op Thirs af. Ik stort mij op bovengenoemde activiteiten.
Eenmaal terug op de Mall is het heerlijk in de schaduw. Sinead en Kieran gaan na niet al te lange tijd weer op huis aan (vreselijk jong, die Kieran) en wij zitten nog lekker wat te sudderen, we voetballen wat en Hendrikje holt achter iedere bal aan die ze voorbij ziet komen. Ze is echt helemaal gek van ballen. Ook bij de Toymaster bijvoorbeeld, ik heb een experimentje gedaan: je loopt met 'r door hele roze afdelingen met barbies en poppen en ander zoet spul, ze vertrekt geen spier. Maar... kom je langs ballen of auto's dan stuitert ze bijna d'r karretje uit... Tomboy in de dop?
Thuis loopt ze ineens aan d'r luier te graaien en Thirs vraagt wat er is. Zegt ze: "poep"... En inderdaad, bij nadere inspectie blijkt er een hele verse drol in d'r luier te zitten. Na een tijdje, vlak voordat ze in bad gaat, loopt te weer te frunniken en ze laat zich gewillig uitkleden en op de pot zetten. Ze blijft zelfs nog even zitten. Is een mooi begin, d'r beginnen wat puzzelstukjes bij haar op hun plek te vallen. En ze praat ook de oren van je kop. Ze zegt soms iets waarvan ik echt niet weet wat ze bedoelt, en dan herhaalt ze het een paar keer. Voor ons is het onzin, maar ze probeert al duidelijk zinnen te formuleren. Nou nog de juiste woorden zien te vinden :-)
Terwijl ik het eten aan het klaarmaken ben staat ze d'r tanden te poetsen. En ze blijft maar poetsen. En poetsen. Na het eten gaat ze in bad en ze is me net te snel: ze steekt haar linkerhand onder de lopende warme kraan. Je zag de schrik in d'r hele lijf, ze trok d'r hand ook weer heel snel terug, maar dit is de eerste keer dat ze echt zoiets meemaakt. We waarschuwen wel steeds en zorgen ervoor dat ze er niet bij kan, maar ze was nu te snel. Ik was ook heel snel en houd d'r hand in de keuken onder de koude kraan en d'r zijn zo op het eerste gezicht geen verwondingen, maar het was wel schrikken.
Ik moet overigens mijn dagelijkse 'killing spree' uitstellen tot wanneer Hendrikje naar bed is, het lijkt erop dat ze een Boeddhistje in de dop is. Ik dacht eerst dat het toeval was, maar nee hoor, iedere keer als ik een vlieg doodmep begint ze verontwaardigd te huilen en met dingen te gooien. Nou ja...
Maandag 20 juni - PE
Vandaag is het eindelijk zover: de i'coo wordt vandaag geleverd! Het lijkt wel Sinterklaas... ik loop zenuwachtig heen en weer te hupsen en uit het raam te kijken of er al een wagen van Parcelforce voor de deur staat. En dan... rond een uur of 1 is het eindelijk zover. Drie enorme dozen: het frame plus zitje, het duo-opzetstuk met extra zitje en de wieg met nog wat los spul.
Het is allemaal erg indrukwekkend en van Hoge Kwaliteit: degelijk en zwaar. Alleen... er zijn een paar dingen die me niet zinnen: de meegeleverde regenhoezen zijn niet de regenhoezen die ik besteld had, er mist een bumper bar, van het opzetstuk is verf op plekjes afgebladderd en is er roest opgetreden en de wagen heeft niet de verwachte handrem.
Meteen van de roestplekken foto's gemaakt en in de elektronische pen geklommen. Nicola, mijn contactpersoon, heeft meteen de verontschuldigingen aangeboden en gaat aan de slag om alles recht te breien. Het blijkt dat de bestelde regenhoezen niet op de i'coo passen als je alletwee de zitjes gemonteerd hebt en de geleverde regenhoezen passen wel. Aleen, dat hadden ze niet gezegd ten tijde van de bestelling, dus verwachtte ik iets anders. Alsnog één extra regenhoes, de echte, besteld voor als we er maar één zitje op hebben zitten.
De zending kwam rechtstreeks van het magazijn van Hauck af, dus PreciousLittleOne treft geen blaam, integendeel, die doen erg hun best. Maar, ondanks de probleempjes, dit is toch wel de mooiste kar die ik OOIT gezien heb. Mooi vormgegeven, aandacht voor detail, praktisch en nogmaals, heel erg degelijk. Errug blij mee.
Maar... 's avonds laten we de i'coo voor wat het is want: er is de 'end of term' sessie in Spires Bar van de Armagh Pipers Club. Ondanks da'k helemaal op ben ga ik toch even, foto's maken. 't Is een enorme sessie en het klinkt fantastisch. Van alle kanten word ik gefeliciteerd en de sfeer is goed. Blij dat ik toch nog even gegaan ben.
Dinsdag 21 juni - PE
Hendrikje is vanochtend niet blij. Waarschijnlijk te vroeg wakker geworden en niet genoeg geslapen: ze brult de hele boel bijelkaar. Er is geen land mee te bezeilen en helaas... we stoppen d'r dan toch echt maar in bed en ze slaapt als een roos, waardoor we de laatste toddler-ochtend van het seizoen missen. Jammer hoor.
Met Hendrikje op bed heb ik de gelegenheid om eens goed de tijd te nemen (ook iets wakkerder dan gisteren) om vertrouwd te raken met de i'coo. Vanochtend de oude kar naar Bernardos gebracht waar ze er erg blij mee waren. Natuurlijk wel eerst Ragnhild om toestemming gevraagd, we hadden die kar tenslotte van haar en Kees gekregen. Alle dozen naar buiten gebracht, de voetenzakken zolang maar naar boven gebracht (halen we in de herfst wel weer naar beneden) en alle palletjes en hendeltjes en ritsjes en vakjes onderzocht. Het is allemaal echt heel erg mooi.
Als Hendrikje wakker is, is het eindelijk zover: we gaan er voor het eerst met z'n vieren op uit! Op naar Sainsbury's, lunch halen. Kathrijn wordt daar door diverse cassières bewonderd, maar niemand zegt iets van de kar, snif :-( Maar toch, gaaf hoor, zo met z'n vieren eropuit. Trots!
Vanmiddag komt de nieuwe Health Visitor voor het eerst langs. Het is een pittig ding, klein, opgestoken rood haar. Die mag wel vaker langskomen van mij :-) Thirs had in eerste instantie d'r bedenkingen na het telefoongesprek, maar in het echt blijkt Irene een stuk aardiger. Kathrijn wordt gewogen en gemeten en bevoeld en alles wordt goed bevonden. Ze is goed aangekomen, ziet er gezond uit en is zelfs wat gegroeid. Zo zien we het graag. Hendrikje gaat met zo ongeveer alles wat Irene heeft meegenomen aan de haal. De weegschaal wordt uitgebreid aan een onderzoek onderworpen en de tas met blokken wordt geleegd. We komen na vertrek van Irene nog een verdwaald blokje onder de bank tegen, volgende week maar teruggeven.
Als Irene de kar in dubbel-stand ziet verbiedt ze Thirza er de komende twee maanden mee aan de haal te gaan, dat kan ze volgens haar nog helemaal niet hebben. De kar ziet er inderdaad erg groot uit, maar hij is heel makkelijk te duwen en te sturen, met één hand zelfs!
Woensdag 22 juni - PE
De drukker heeft gebeld. Er is Een Probleem. Ik ben benieuwd wat het is, vorige week was het probleem dat-ie de CD kwijt was... Maar nee, ze hebben de kaarten gedrukt alleen... door het reliëf in het papier en de grootte van de foto ziet de foto er soms wat vlekkerig uit waar de drukker niet blij mee is. Ik besluit het maar eerst met 'herself' te overleggen en neem een kaartje mee.
Thirs vindt wat ik ook vind: we gaan in zee met dit kaartje. Het is niet heel erg storend en het alternatief is dat het op glad papier gedrukt wordt, wat niet mooi en zeker vandaag niet klaar is. Dus terug naar de drukker... weet ik het zeker? Ja. Nou, dan krijg ik tien pond korting! Da's mooi :-) Door naar het postkantoor om postzegels en een pakje op te halen.
Een pakje? Jazeker, en alleen ik weet wat het is: een cadeautje voor Hendrikje. Ze is helemaal gek van bussen, we wonen tegenover een bushalte en iedere keer als er een bus stopt begint ze te stuiteren. Ook op straat, als er een bus voorbij komt wordt er enthousiast gewezen en 'buf' geroepen. Dus ik dacht, kom, ik koop een bus voor d'r. Maar... dat bleek makkelijker gedacht dan gedaan. Zelfs bij Ulsterbus wisten ze niets van speelgoed-bussen af.
Na uitgebreid onderzoek kwam ik erachter dat er in totaal vier bussen zijn gemaakt, maar inderdaad, niet in enorme oplage: het zijn autootjes in de Exclusive First Edition (EFE) en Original Omnibus Collection uitgaven en ik bestel er drie bij een winkel in Engeland: het is een 'hit or miss' bestelling: je bestelt eerst en dan zien ze wel wat er voorradig is. Het blijkt er 1 te zijn, de groene bus (EFE 27610 - Wrights Volvo Renown Ulsterbus Translink), de bus naar Newtownards. En ze vindt het geweldig! Grote grijns... BUF! Ja, de 's' wil nog niet zo lekker...
En dan... weer werken! Voor het eerst in drie weken. Het voelt wat onwennig en aanvankelijk heb ik er helemaaaaaaaaaal geen zin, maar na een half uur voelt het alweer alsof ik helemaal niet ben weggeweest. Ik krijg een makkelijke eerste avond: ik sta beneden in de Bunker bij een Christian Rock Concert. Wat dus inhoudt dat er nauwelijks gedronken en gerookt wordt. Heerlijk, ontspannen avond met zang en allemaal bijzonder vriendelijke en beschaafde mensen.
Donderdag 23 juni - PE
Zo, hehe, alle envelopes hebben een postzegel en zijn op de bus, inclusief briefje waarom het nou zo lang heeft geduurd. Mocht je trouwens denken, 'waarom heb ik geen kaartje gekregen?', da's dan omdat we je adres niet hebben. En heb je OOK geen kaartje via de e-mail gekregen, dan hebben we heleMAAL geen contactinformatie. Of we zijn je gewoon vergeten. Oeps. Kan gebeuren in deze drukke dagen. Wil je d'r alsnog eentje, stuur dan even een mailtje naar Kathrijn, dan sturen we je er nog een op.
Vandaag komen Ragnhild en .... Jona! Yep, geen Femke dit keer, maar Jona. En Jona vindt het allemaal fantastisch. Hendrikje voelt zich geen moment opgelaten bij zowel Ragnhild als Jona: met Jona wordt uitbundig geravot en het is heel fijn om bij Ragnhild op schoot te zitten en voorgelezen te worden. Ragnhild en Jona logeren in de B&B "Dean's Hill" van Jill. Da's de Jill Armstrong die we kennen via Sally, de Jill van dat ENORME huis... We zijn zelf nog nooit verder gekomen dan de (even enorme) keuken beneden toen met het afscheidsfeestje van Sally en het is leuk op de foto's van Ragnhild te zien hoe de kamers zijn. Ook enorm. En alles antiek enzo.
)
Ragnhild brengt ons een tas vol cadeautjes, teveel om op te noemen, maar erg bijzonder zijn het kunstwerk van Jona voor Kathrijn, de muziekdoos en een hele mooie reproductie van "After the Bath" van Paul Peel. Ik zie het helemaal voor me, over een paar jaar, die twee zo voor de haard :-)
Om vijf uur moet ik weer aan de slag en het is dit keer voor mij gewoon een avond in Callan Bar, maar toch wat laat aangezien ik na mijn bar opgeruimd te hebben ook nog een Fisher Bar moet sluiten en de kassa moet tellen.
Vrijdag 24 juni - PE
Ragnhild steekt de handen flink uit de mouwen: er wordt afgewassen, wassen gedraaid, opgeruimd, je noemt het maar op. Er is zelfs... ge-stofd! Dat hoeven we dit kwartaal dus ook niet meer te doen :-) Dankdankdank.
De kinderen spelen en aanstaande zondag, wanneer Jona en Ragnhild weer op huis aan gaan, zal Hendrikje een hoofd vol builen en schrammen hebben. Ze is het niet echt gewend, een neefje van drieënhalf in huis met wie je lekker kan spelen. Maar ze vindt 't geweldig.
Laat in de middag, net voordat ik weer aan de slag moet in het hotel, komen Joe, May en Alice langs om de nieuwe baby te bewonderen. Het is een kort maar krachtig bezoek, om half zes gaan ze weer op huis aan.
)
Ik heb wederom een rustig avondje: een kleine receptie voor een man of zeventig van St. Patricks' Grammar School. Diverse leden van mijn staff raken in paniek: ze krijgen hun docenten over de vloer, en da's helemaal niet cool als je een jaar of achtien bent :-) Het is zo rustig, dat ik uiteindelijk maar 1 iemand overhoud, de rest wordt naar boven gehaald, waar het een gekkenhuis schijnt te zijn: het is een full house met gasten en ze willen allemaal avondeten. Laat mij maar lekker beneden staan :-) De bar blinkend en sprankelend achtergelaten, daarna boven nog wat geholpen opruimen en daarna nog even blijven hangen om een pinteke te vatten.
Zaterdag 25 juni - PE
Lekker uitgeslapen. Na de lunch (ontbijt) gaan Ragnhild en Jona boodschappen doen en naar de kermis die op de kop van de Mall wordt gehouden. Het is een evenement met muziek, gezichtbeschilderen, bouncy castles enzo. Wanneer mijn dames gaan slapen neem ik de gelegenheid waar even ongestoord mijn moeder te bellen en d'r te feliciteren met d'r verjaardag.
Nog even boodschappen gedaan en nog even snel voor het werk met z'n allen naar de kermis. Hendrikje vindt het wel aardig, maar kijkt toch liever vanuit de wagen of vanaf mijn schouders toe. Ze hoeft nog niet zo heel erg nodig, ze is er ook nog wel erg klein voor. Voordat ik naar m'n werk ga neem ik afscheid van Ragnhild en Jona, want die vertrekken morgenochtend vroeg weer.
En 's avonds, wat ik al vreesde: Bunker. En waarschijnlijk niet voor 't laatst: Martin is vertrokken (heeft me nog een goedbedoelde glazen karaf achtergelaten) naar Cambridge om daar als barman te gaan werken, en op de zaterdag stond hij altijd in de Bunker. Paul Early doet Callan enne... sja, als er geen receptie is, dan ben ik de klos, waarschijnlijk. Daarbij was het overal vreselijk druk en Spires Bar moest nog klaargemaakt worden, dus ik heb vanaf binnenkomst brandjes lopen blussen. De eerste 'echte' avond sinds m'n terugkeer.
Maar... vanaf een uur of tien in de Bunker gestaan en lekker even kunnen uithijgen: het was weer een avond met een late start, het werd pas rond half twaalf druk. Maar... dan wordt het ook ECHT druk. Tot half twee staan ploeteren, maar alles ging prima. Lekker avondje, ondanks de vreselijke band. Na afloop ook nog even blijven hangen en een paar pints gevat. Stella, al een tijdje, want de Guinness is al een maand of wat van slag in het hotel.
Zondag 26 juni - PE
Wat een dag. Het begon heel ontspannen op het werk met een receptie van de Hughes familie. Pa en Ma Hughes waren vijftig jaar getrouwd en dat werd met de familie gevierd. En wat een familie, da's nou weer eens leuk om mee te maken, het leek wel een BBC-familiedrama want zo kom je ze niet vaak meer tegen. Pa was kapitein geweest op een boot en de zoons zijn nu vliegeniers en advocaten enzo. Vreselijk bekakt Engels, de kinderen reciteerden liedjes, de oudere dames speelden een vioolkwartet, zoonlief speelde met zijn vrouw wat deuntjes op contrabas en piano. Alles kreeg heel beleefde en oprechte aandacht, hoe vals het soms ook was, en na afloop een welverdiend applausje. Er werd nauwelijks gerookt en er werd goed meegeholpen, vooral door de kinderen. Opperste beschaving, prachtig. Een genot om te mogen bedienen :-) En ik had het goed ingeschat met de drank: voornamelijk gin en tonics, met lime in plaats van citroen.
Na het werk op naar Brian en Eithne, naar de BBQ. Het is weer de avond van de dank-BBQ voor de docenten en ook al zijn we geen docenten, we zijn toch uitgenodigd. Thirs was al met Hendrikje en Kathrijn geweest, en nu was de beurt aan mij. Heerlijk eten en lekkere wijn, alles opgeluisterd door de live muziek in de tuin van de docenten van de pipers club. Op een gegeven moment werd één set pipes door tegelijk Martin en Tiarnan, raakte Gerry één in de vier noten op z'n accordion en verklaarde Martin dat het enige wat-ie nog blazen kon z'n neus was (sorry voor het Anglicisme). Oftewel: bijzonder geslaagde avond.
MAAR... de avond was nog niet ten einde. De harde kern gaat de pub nog in en ik word uitgenodigd. Zal ik dat nou wel doen? Och, ik was nog niet toegekomen aan 'to wet the baby's head' en morgen is het waarschijnlijk erg rustig in het hotel, dus... Eerst even langs huis om de enorme lading voer die ik meekrijg nog in de koelkast te leggen (Brian en Eithne gaan morgen naar Cardiff om Máire op te halen - ze is afgestudeerd en helemaal klaar daar in Wales - en anders bederft het maar want ze zijn pas woensdag weer thuis) en dan op naar Damper Murphy's. Nog nooit geweest, ben benieuwd. Alleen, de deur is gesloten. Inmiddels ben ik er al achtergekomen dat je niet snel moet opgeven en inderdaad, na een paar minuten komen er nog een paar mensen bij me staan die er ook in willen. De dame in het gezelschap kent de waard belt 'm op d'r mobiel dat we er in willen. Ik loop onopvallend als deel van het gezelschap mee naar binnen.
Paul Meehan, Martin, Sorcha en Caoimhin zitten al uitgebreid achter hun drankjes en ik bestel een rondje, maar moet ongeveer twintig minuten wachten totdat er een zooitje ongeregeld hardhandig de deur is uitgewerkt. Ik hoor achteraf van Paul in het hotel dat deze bar als redelijk ruig staat aangeschreven... Maar verder geen incidenten. Zij het dan dan Martin aan het eind van de avond geen woord meer kan uitbrengen en Paul Meehan me een half uur doorzaagt over hoe vreselijk veel hij van iedereen houdt :-)
En dan, als iedereen vriendelijk maar toch zeer dringend verzocht wordt de pub te verlaten, is het nog niet over: Caoimhín vraagt of ik nog bij hem thuis een afzakkertje te nemen. Ik vind het allemaal best, en kijk, Brian is ook nog op. Het afzakkertje wordt twee flessen La Chouffe en daarna nog wat grappa, terwijl we een documentaire kijken waarin Eamon Curran voorkomt in de band van Dolores Keane in de jaren zeventig, met een enorm rood afro-kapsel. Eamon had eerder die avond de onsterfelijke woorden geuit, nadat Brian 'm wijn had aangeboden: "Nee, dank je, ik moet nog rijden". Om vervolgens z'n zoveelste flesje bier open te trekken...
Eamon wordt gevolgd door een heerschap dat bodhráns maakt. Er wordt hem gevraagd hoe het vervaardigingsproces gaat, waarop de man nadenkend recht in de kamera kijkt en diepzinnig zegt: "Well..... first.... you'd have to kill the goat". Aan het eind van de documentaire hadden we gedrieën last van vreselijke kramp in de lachspieren. Waarschijnlijk is het als je 'm nuchter bekijkt een vreselijk saaie documentaire...
Maandag 27 juni - PE
Sja. En om negen uur weer op, om tien uur naar het werk met een vrrrrrrrrrrrrreselijke kater. 's Middags rond een uur of drie begin ik een beetje aanspeekbaar te worden, maar tot die tijd was ik niet veel waard. Gelukkig begint de dag heerlijk rustig, heel erg rustige carvery. De aanwezige manager trekt zich terug beneden om de receptie voor vanmiddag voor te bereiden dus daar hoef ik ook niet naar om te kijken. Prima dagje.
Thirs moet vandaag naar het ziekenhuis voor controle voor d'r moedervlekken. Laura pas op en precies als ik thuiskom voor m'n pauze, steekt Thirs vlak voor ons huis over, terug van het ziekenhuis. Alles is goed! Het oppassen is prima gegaan en hee, als ik 's avonds thuis kom is ze d'r nog! Nou had ik wel een heeeeeele late pauze, hoor. Kathrijn had zelfs nog kleertjes van Laura gekregen en... het geboortekaartje was het eerste geboortekaartje dat Laura ooit heeft ontvangen. Da's toch leuk. De avond heb ik heel rustig en voorzichtig doorgebracht.
Dinsdag 28 juni - PE
Na zes dagen werken weer lekker een dagje vrij. Er is geen toddler-group, maar Thirs gaat wel naar de breastfeeding support group. We gaan tegelijkertijd weg: ik ga ook op pad met Hendrikje, alvast sandalen kijken.
's Middags komt Irene weer langs en wat blijkt? Kathrijn is in een week ruim een half pond aangekomen. En dat alleen op moedermelk. Da's niet mis! Thirs wordt overladen met complimentjes en iedereen is blij. Na het bezoek van Irene gaan we de eerder bekeken sandalen nader bekijken en ja hoor... zodra Hendrikje ze aan heeft gaat ze er met een brede grijns als een speer vandoor. Die zitten duidelijk erg lekker. Het zijn stevige stappers van Dr. Brinkmann. Ze zijn alleen erg wit, maar daar zal Hendrikje zelf hopelijk binnen niet al te lange tijd verandering in brengen. Ze wil ze ook niet meer uit doen en is er duidelijk heel erg blij mee :-)
We hebben trouwens al een tijd lang last van een vliegenplaag: als je de deuren en ramen open zet, heb je een paar uur later echt wolken vliegen in huis. Echt niet leuk meer. De stroopstroken werken goed, maar er blijven er toch erg veel over. Dus de ramen en deuren dichtgehouden, met als gevolgd dat het heel benauwd in huis wordt. Vandaag kwam ik op het lumineuze idee om alle ramen op een klein kiertje en het voorraam op de sluis te zetten. Werkt fantastisch.
Woensdag 29 juni - PE
Oh oh... Hendrikje heeft vandaag voor het eerst op de muur getekend. Nou ja, getekend, ze stond eerder een beetje gedachteloos op de muur te krabbelen, maar we hebben d'r heel snel duidelijk gemaakt dat dat niet de bedoeling was.
Het is de bedoeling dat we morgen naar Belfast gaan (Eithne geeft ons een lift) om het paspoort van Kathrijn aan te vragen dus we doen weer een paspoortsessie. Ze zijn best leuk, alleen misschien wat donker, toch nog maar een serie maken met flits.
's Avonds op het werk bereid ik vanalles voor voor de grote receptie van morgen (en dan heb ik lekker vrij!), waaronder het opentrekken van zestig flessen wijn. Zucht. Na al dat geplop check ik of het boven in Callan nog steeds zo rustig is en ja hoor, geen kip. Prima. Eerst lekker even gepauzeerd en daarna een kleine wijziging in de personeelsallocatie aangebracht: Ciara die in Spires stond heb ik naar Callan gestuurd en ik heb mooi zelf de rest van de avond in Spires doorgebracht: Martin (die van zondag) lanceert vanavond zijn cd en het is een drukte van jewelste in Spires: allemaal mensen die ik ken en bijna allemaal muzikanten. Na het officiële gedeelte barst er een fantastische sessie los. Sja, je bent supervisor of je bent het niet, toch even van profiteren en mezelf daar neerzetten :-)
Brian, Eithne, Caoimhín en Máire zijn er ook. Caoimhín vraagt me of ik misschien de flyer voor het komende festival wil ontwerpen, de vaste ontwerper is er ineens vantussen op vakantie. Prima. Van Eithne hoor ik dat er pardoes iets tussen de plannen voor morgen gekomen is, dat wordt waarschijnlijk maandag. Geen probleem. Vrijdag gaan ze naar de begrafenis van Frank Harte in Dublin, die is kort geleden achter z'n computer overleden, waarschijnlijk aan een hartaanval. Doodzonde, al die kennis die nog niet was opgeschreven in één klap foetsie.
En tenslotte: ik hoor van Jarlath dat Máire met een equivalent van Summa Cum Laude (ofzoiets) is afgestudeerd. In ieder geval: HEEL erg goed. Ongelooflijk, het was namelijk ook geen makkelijke studie, ik weet nog steeds niet wat nou precies, maar de hoofdmoot bestond in ieder geval uit Frans en... Japans... Prachtig.
Het wordt een latertje: Paula had gezegd, als er rond twaalven nog genoeg mensen drinken, hou dan de bar nog maar open. Sja... Paula kent blijkbaar niet zoveel muzikanten, die blijven namelijk drinken zolang de bar open is :-) Maar ik had een goed excuus: het hotel heeft doordeweeks een vergunning tot één uur, dus toen moest de bar wel dicht. Erg lekker avondje :-)
Donderdag 30 juni - PE
De borstvoeding gaat goed: Thirs heeft al drie dagen NIET gekolfd en geen flesje poedermelk gemaakt! Super! Zou het dan toch lukken? Da's al vier weken, wel wat problemen in het begin, maar na de aanschaf van het kolfapparaat en het zonder gewetensbezwaren geven van poedermelk gaat het heel stiekumpjes toch eigenlijk heel erg goed. Waarschijnlijk doordat iedereen ontspannen is en weet dat er alternatieven voorhanden zijn, gaat het borstvoeden heel ontspannen.
En ja hoor... wat zit Thirs te doen als er wordt aangeklopt? Precies... te borstvoeden :-) Het zijn Brian en, grote verrassing, Joe Kennedy. Joe is al een hele tijd bezig hierheen te komen en dit jaar gaat het er eindelijk echt van komen! In september komt hij eerst voor een jaar alleen, daarna komt de familie over. En hij heeft al een werkplaats! Schuin tegenover Sainsbury's! Da's twee minuten lopen! Joe is een erg aardige man, jong nog, met een merkwaardige mengeling van uiterlijke kenmerken: een hele beschaafde kop, maar wel twee oorringetjes en z'n armen onder de tatoeages. En het grappige is, het is toch een harmonieus geheel. Brian en Joe zijn de hele middag blijven plakken, terwijl wij redelijk onafhankelijk ons gangetje gingen, heel gezellig.