dagboek  •  mei
van de emigratie van Thirza en Paul naar Armagh, Noord-Ierland
...
. Zondag 1 mei - TM
Het rustig aan gedaan vandaag: gisteren lang doorgegaan om de boel maar op orde te krijgen voor vandaag. Grote stapels boeken en allerlei barricades zijn niet handig als je een anderhalf jarige rond hebt stappen. Zere rug en protesterende baby zorgen voor een dagje rust met veel slaap. Na de middagdut gaan we bij Paul eten in het hotel. Foutje. Het is waanzinnig druk: er is 's middags een voetbalwedstrijd, waar de hele goegemeente naar wil kijken in het hotel. Vooraf willen die natuurlijk allemaal een hap eten. Het is overal een rommeltje, want men komt haast niet toe aan afruimen. Paul loopt om half drie al op z'n laatste benen. Met een paracetamol voor zijn rug hoopt hij het tot vijf uur uit te houden. Hendrikje en ik eten in de lower callan bar, dat is de enige plek waar nog stoelen vrij zijn en smeren hem dan weergauw.

Maandag 2 mei - TM
Paul begint met het grote werk in de slaapkamer: witten van de zijmuur waar ons bed tegenaan gaat komen en de raammuur. Zelfs met maar één laag verf ziet het er al veel beter uit. Als hij 's middags boodschappen gaat doen, haalt hij bj het Contintental Beer Festival (wel 5 bieren van het vat, jaja, als je het doet, doe het dan goed ;-)) een pint Hoegaarden van het vat. Heeft hij wel verdiend. Hendrikje is nog steeds niet blij, erg hangerig en huilerig.

Dinsdag 3 mei - TM
Opnieuw een schilderdag voor Paul, terwijl ik vooral met Hendrikje in de weer ben. Paul begint bovendien aan het leggen van de vloer! 's Avonds ga ik naar de Materinity Clinic in Craigavon voor een rondleiding door de kliniek. Ik wil graag de verloskamers eens zien zonder onder de drugs te zitten ;-) en vragen hoe men daar met de bevalling omgaat. Het is vreselijk druk: vrouwen met de meest uiteenlopend buiken (soms zelfs letterlijk) in verschillende stadia van de zwangerschap waggelen achter de midwife aan, veelal een schutterige partner met zich meetrekkend. Het is raar om bij de verloskamers te zijn. De afdeling is veel groter dan ik dacht en de kamers niet zo onpersoonlijk als die waar ik in eerste instantie heb gelegen. Waarschijnlijk was dat de grootste die toen voorhanden was. Uit de antwoorden op mijn vragen maak ik op dat ze hier toch iets minder met actief bevallen bezigzijn dan op de MLU. Je brengt de meeste tijd door op het bed en er wordt veel gemonitord, er is geen zwangerschapsbal of geboortekruk aanwezig en de verloskundige wist niet eens zeker of mijn eigen bal wel toegestaan zou worden. In het geval ik zelf kan bevallen wil ik toch wel graag zoveel mogelijk zelf ervoor kunnen zorgen dat er ruimte is voor Truus om eruit te kunnen. Dan heb ik dat soort dingen toch wel nodig. Nou ja, ik zal mijn geboorteplan wat uitbreiden. Als we teruglopen, schiet ik zowaar wat vol bij het zien van het theater waar Hendrikje uiteindleijk gehaald is.Het is een lnage avond: om kwart voor zes weg, van zeven tot acht rondleiding, tien voor half negen bus naar Portadown en daar nog een half uur wachten op de bus naar Armagh. Pffff, daar wordt je moe van. Ik heb nog gevraagd of er mensen waren die naar of Armagh naar huis gingen en mij een lift konden geven, maar helaas.

Woensdag 4 mei - TM
auw De vuilnisbak is leeg! We kunnen weer normaal onze troep erin kwijt. Hendrikje is weer huilerig en hangerig. De hele 'verbouw'-situatie lijkt haar toch meer dwars te zitten dan we dachten. We zullen proberen de andere werkzaamheden met zo min mogelijk verschuivingen van muebelen en opeenstapeling van troep te doen. Onderweg na het boodschappen doen is ze ook wat recalcitrant en loopt een ietsje te snel een holletje af en zeilt languit over de stoep. Dikke tranen, geen bloed, dus het lijkt in eerste instantie niet zo erg, behalve een mond vol grint. Eenmaal thuis wordt een grote schaafplek op haar voorhoofd, neus en bovenlip zichtbaar, arm kind. Met wat Dettolachtig spul de boel schoongemaakt. Gelukkig lijkt er verder geen pijn meer aan te hebben.

foeblluh 's Middags neem ik haar mee naar de Mall met de strandbal mee. Aan het andere eind van de Mall laat ik de bal los, en ze holt en schopt fanatiek! Ze valt ook diverse keren, maar de ondergrond is lekker zacht sompig gras, dus daar kan ze zich geen buil aan vallen. Omdat het flink waait, gaat de bal er steeds vandoor en moet ik ook nog flink doorstappen om hem bij te houden. Hendrikje heeft de grootste lol, tot ze met een diepe zucht in het gras gaat zitten. In de kar neem ik haar mee naar een bankje en we eten een banaan en een rijstwafel en kliederen met mijn flesje water. Als we thuiskomen is de stoofschotel al bijna klaar. Na het eten legt Paul de laatste hand aan de slaapkamer voor vandaag: hij heeft vandaag de halve vloer gelegd. Voordat Hendrikje 's avonds in bed duikt, verplaatst hij ons bed. We slapen dus vanavond in een andere hoek. Ik geef later een paar stukken muur in de voorkamer eerste laag witte verf. Daar wordt je moe van. Ben nu 37,55 weken en dat merk je. Gelukkig is het erg bevredigend: het wordt erg mooi: heel licht en ruim. Er komen natuurlijk niet veel extra vierkante meters bij, maar het gevoel ruimte te hebben is ook veel waard.

Donderdag 5 mei - TM
We behoren sinds vandaag echt tot de bevolking van Armagh! We hebben mogen stemmen voor de gemeenteraadsverkiezingen. Jammergenoeg gingen de landelijk verkiezingen aan ons neus voorbij omdat we hier nog niet lang genoeg zijn. Om negen uur stond ik al met Hendrikje in het stemhokje, we waren allebei vroeg waren én aangekleed, dus waarom niet? Daarna meteen boodschappen voor vandaag gedaan, dus we hoeven er niet meer persé uit vandaag.

Paul heeft niet mogen stemmen! Hij had niet het juiste identiteitsbewijs. Het belachelijke is dat een provisional licence of gewoon rijbewijs wel geldig is, maar je europese identiteitskart dus niet. Die EI heb je nodig om je rijbewijs of provisional aan te vragen... Te gek voor woorden. Paul was erg pissig en we denken er over om nog een klacht in te dienen.

's Avonds nog twee muurtjes gewit, pufhijgpufhijg. Het gaat er wel steeds beter uitzien gelukkig.

Vrijdag 6 mei - TM
Vrolijk Hendrikje vandaag. Koud huis. Paul staat tegelijk met ons op en stookt de haard. Bij de mei-junimoeders (mijn mailgroepje) is de derde baby geboren! Gisteren al gelezen dat de vliezen waren gebroken, dus we zaten met zijn allen continu online om te lezen of het kindje er al was. Spannend hoor, zo meeleven met vrouwen die je eigenlijk niet kent, niet persoonlijk dan. En zeker als je weet dat de bevalling is begonnen, dat maakt het extra spannend.

Ik ontferm mij over de boodschappen en zijg dan na een uur afgepeigerd op de bank. Jammergenoeg is Paul druk aan het schuiven en kan ik niet op bed, dus als Hendrikje slaapt, vouw ik mij op de bank beneden en probeer ook wat te slapen. Daarna de afwas doen. Ik neem mij voor nu steeds 's avonds elke dag de afwas te doen, want ik kan die grote hoeveelheden van een paar dagen niet meer aan (zielig hè). 's Avonds moe na een hangerig Hendrikje naar bed gebracht te hebben en last van mijn rug.

Zaterdag 7 mei - TM
Overdag boodschappen doen en bij de plaatselijk gordijnenwinkel geïnformeerd naar houten lamellen. Ze maken ze op maat, joepie! Wel wat duur, maar ze zien er goed uit, dus waarschijnlijk bestellen we ze daar voor i.i.g. de slaapkamer en misschien ook voor de voorkamer.

Productief avondje: na overdag lekker te hangen en boodschappen gedaan te hebben, doe ik 's avonds de afwas, stofzuig, knip mijn haar en schilder de laatste laag op twee muren. Ben helemaal in de nestelsfeer, hoe lang zou het nog duren? Ik heb ook al twee dagen last van plotselinge pijnscheuten in mijn rug, terwijl ik dan geen gekke bewegingen maak. Ik kan mij zo indenken dat rugweeën zo voelen, maar verder gebeurt er niets....

Hendrikje zit de laatste dagen weer wat beter in haar vel, ze piept niet meer zo gauw. Ze slaapt nog wel veel, meestal weer twee keer twee uur. Vannavond heeft ze ook weer gewoon lekker in bad gezeten. De laatste drie keer was ze daar ook niet blij mee. Hopelijk trekt ze weer goed bij voordat Truus er is, zal haast wel niet. Maar ja, ik probeer haar zoveel mogelijk te betrekken bij wat ik doe als ik niet met haar kan spelen. Waarschijnlijk kopen we ook nog een pop voor haar, zodat ze mee kan 'baby-en' met ons. Ook zullen we aan de autootjes moeten: ze vindt het geweldig om met de wagentjes van de treinset over de vloer te crossen!

Hendrikje heeft er ook weer nieuwe woorden bij: bad, boo(m) (splat! hoort daar bij, naar een verhaal over een boer en boerin die bij watersnood in een boom klimmen en naderhand er weer uitspringen in de modder: splat!), inta (nijntje), BOBO (chimpansee uit haar lievelingsboek), beer, iets waar ze 'eend' en 'bloemen' mee bedoelt, maar waar ik nog niet helemaal zeker van ben, koekie (gebruikt ze voor heel veel dingen). Ze kan echt goed voetballen, ze neemt zelf aanlopen of buigt heel diep voorover om de bal dan een rotschop te verkopen! Ze zet netjes spullen op het aanrecht (waar ze nèt bijkan), gooit propjes in de vuilniszak, begint het eten met een lepel steeds beter onder de knie te krijgen en weigert af en toe als ze niet meteen zelf mag prikken/scheppen onder luid gehuil, ze klimt zelf op en af de bank en zit soms tijden achter elkaar op de rugleuning met haar beentjes tussen de muur en de bank op de vensterbank met haar servies te spelen, ze gaat ook zelf op de bank zitten met een boek (zooooo lief: dan is het ineens erg stil en verwacht je het ergste, maar dan zit ze heel zoet de Argosgids of een boekje te bekijken).

Zondag 8 mei - TM
Vroeg op, maar lekker geslapen, dus ik ben niet meer moe. Na ontbijt en het bakken van een appeltaart, gaan we naar buiten met de voetbal. Met is berekoud en het dreigt naar regen, dus ik blijf dicht bij huis. Allebei met een sjaal om gevoetbald op het gras. Vandaag geen jonge meiden in t-shirts gezien: gisteren (toen het net zo koud was), liepen er zoveel meiden in een t-shirt rond: die zullen vandaag wel stikverkouden zijn of een blaasonsteking hebben! Net voor de regen weer naar binnen. Hendrikje ligt nu alweer te pitten (half elf) en Paul slaapt ook nog tot een uur of twaalf na zijn nachtdienst. Het huis ruikt heerlijk naar de appeltaart, de cellosuites van Bach staan op, ik voel mij goed, lekker!

O ja: nog meer nieuwe woorden van Hendrikje: kukelu (zegt de haan), die! (met flink wat speeksel), ah-tien (of ze hier nu acht of acht-negen-tien of achtien mee bedoelt weten we nog niet), poes zegt inmiddels 'bauw', waf (= giraf), jas. Nieuwe dingen doen: als we thuiskomen en Paul is boven aan het klussen, wordt hij meteen geroepen: pah-pa. Mij kan ze inmiddels ook al roepen, al is het nog steeds niet overduidelijk 'mama'.

Na het avondeten ga ik er weer met Hendrikje op uit: even voetballen op de Mall. Het is nog steeds berekoud en nog steeds lopen er mensen alleen in een t-shirt.... Wij hebben lekker een dikke sjaal om! Hendrikje genoet van het hollen achter de bal en kan zo goed schoppen! Raak, wel te verstaan! Naar een twintigtal minuten loop ik nog een rondje en stop daarna een rozige meid in pyama. Na de fles is ze binnen no time vertrokken: werkt goed, een beetje buitenlucht zo voor het slapen gaan.

Paul heeft een hele lange avond: het confirmation sunday, waarop veel kinderen hun 'confirmation' doen en bijbehorende feesten geven. Een paar keer bij een plaspauze verbaas ik mij er over dat hij er nog niet is en om half vier begin ik toch een beetje ongerust te worden: zo laat is het op een zondag nog nooit geweest. net als ik de nachtportier van het hotel aan de lijn krijg, hoor ik de sleutel in het slot: een afgepeigerde Paul komt binnen. Hij is ook helemaal niet blij mij te zien. 'Die begint natuurlijk weer te kletsen' ;-). Ik heb hem dus maar snel een aai over zijn bol gegeven en een stuk appeltaart. Daarna snel naar bed, waar ik maar niet terug in slaap kan vallen.

Maandag 9 mei - TM
Slecht geslapen, pffff,. Nadat Paul thuis kwam alleen korte stukjes geslapen met de bijbehorende woeste dromen. Om acht uur op met de kleine en later samen naar de verloskundige. We waren veel te vroeg: ik had wandeltijd voor Hendrikje ingepland maar die wilde na 200 meter al in de kar. Gelukkig waren er voor dezelfde tijd een aantal vrouwen ingepland en mocht ik als eerst aanwezige van die club meteen naar binnen. Alles goed, moest wel het aantal bewegingen van Truus in de gaten houden, het is wat stil de laatste dagen. Gelukkig kan dat samenhangen met de hoeveelheid inspanningen die ik lever, dus waarschijnlijk gaat dat met rust weer beter.

Zou ze haar eerste zinnetje gezegd hebben? Vandaag hadden zowel Paul als ik de indruk dat Hendrikje opeens 'wah is dat' zei i.p.v. 'is dah'. Maar ja, als je wilt dat ze het nog eens zegt, doet ze dat natuurlijk niet!

's Middags geslapen nadat ik een telefonische ruzie heb gehad met iemand van de nederlandse belastingdienst. Op mijn vraag of ons bezwaarschrift ook voor Paul zijn aanslag 2003 genoteerd kan worden, gaat de goede live over de telefoon de zaak oplossen. Daar zit ik niet op te wachten, want hij vraagt allerlei gegevens die in de overzichten staan en in het bezwaarschrift zelf. Hij ziet niet in waarom we een bezwaarschrift in hebben geleverd. Op mijn verzoek dat dan maar schriftelijk toe te lichten, zodat ik dat rustig door kan lezen, want uit een paar losse opmerkingen en cijfers wordt ik geen wijs, reageert hij gepikeerd. En nog een keer en nog een keer. Uiteindelijk heb ik hem zover gekregen dat hij eerst maar eens een schrijven terugstuurt, dan zien we daarna wel verder. Als wij zo nodig alleen schriftelijk een bzwaar kunnen indienen, dan mag ik toch verwachten dat het ook naar ons toe schriftelijk afgehandeld kan worden. Afijn, hij was niet aardig en met mijn hormonen waren de trannen natuurlijk niet van de lucht nadat ik opgehangen had. Paul (die aan het schilderen is) hoort mij snuffen in bed en vraagt als grapje of ik verkouden ben of dat ik aan het huilen ben. BOEHOE! Na wat bemoedeigende woorden val ik uiteindelijk in slaap en gaat hij verder met de muren (vrouwen!).

Na een lekkere dut met z'n drieën wezen voetballen. Hendrikje heeft de grootste lol! Plotseling voel ik wat krampen en duidelijk tekenen dat ik zo snel mogelijk naar een wc moet. Ik laat Paul achter met Hendrikje en snel naar huis. Hendrikje snapt er niks van en loopt beteuterd achter mij aan: 'waar gaat ze nou heen hè?'. Daarna wat hapjes gehaald voor vanavond bij de film. Ik maak lekkere macaroni die Hendrikje zeker erg lekker vindt, ze eet gretig een bord leeg met een vork en lepel (en handjes :-( ). We duiken vroeg in bed met een video, Layer cake. Terwijl we rustig zitten te zitten, geeft Truus een hele serie salto's weg en haal ik makkelijk de gevraagde 10 schoppen per dag! Joepie!

Dinsdag 10 mei - TM
Toddle ochtend. Het is weer ontzettend druk en na een kwartier tuiten mijn oren al van het gekakel! Hendrikje is heerlijk aan het spelen en redt zich steeds beter tussen al die andere kinderen. Ze heeft nu naast de trampoline ook de kinderwagens en de grotere auto's ontdekt. Toch blijft ze iedere keer ook nog met die twee plastic chocoladerijstwafels aanlopen terwijl ze mjammjam zegt, gekkie. Bij het zingen doet ze heel voorzichtig uit zichzelf mee, zo'n beetje als het liedje is afgelopen ;-). Ze vindt het gelukkig leuk. Ze eet weer als een bouwvakker alles wat voor haar neus verschijnt én uit alle bekers die voor haar neus komen. Ze brengt als één van de weinige haar beker netjes naar de afwasdames in keuken als ze klaar. Die staan natuurlijk haar uitgebreid te complimenteren, waardoor zij en ik glimmen van trots! Daarna naar huis: ze wrijft in de ogen en ik ben ook niet al te wakker meer.

Voor het eten nog een keer voetballen: ze vindt het zo leuk! Wij vermaken ons ook prima door alleen maar te kijken. Eithne komt ondertussen nog langs met wat boodschappen en later ook Caoimhín. We kletsen een tijd, maar als Hendrikje Caoimhín wantrouwend aankijkt en langzaam de mondhoeken naar beneden gaan en ze bij Paul in de armen valt, is het tijd om naar huis te gaan. We weten nog steeds niet wat die aversie tegen Caoimhin veroorozaakt: hij ziet er helemaal niet eng uit ofzo. Afijn, ze huilde dit keer tenminste niet.

's Avonds de film 'Girl with a pearl earring' gekeken. Ik voor de helft, want zo mooi als ik het boek vond, zo slecht is de verfilming! Mooie sfeerbeelden, maar vreselijk saai en alles wat mij belangrijk leek in het boek was er vrolijk uitgelaten. Gelukkig probeerden ze niet Nederlandse accenten na te doen (speelt rond Johannes Vermeer in Delft).

Woensdag 11 mei - TM
De slaapkamer wordt zo moooooi! Al het wit zit er nu op plus één blauwe laag op de zijmuur. Paul schildert rustig verder als ik lig te slapen en krijgt zo erg veel gedaan op een dag. Hij is erg precies en nauwkeurig en doet er langer over dan ik erover zou doen, maar het ziet er nu dan ook wel poepiestrak uit!

in de tuin B&E Als ik 's middags lig te slapen, wordt er geklopt. Brian gaat boodschappen doen en wil weten of we misschien zin hebben om vanavond te komen barbecueën. Het is namelijk erg lekker weer met een aangename temperatuur. Paul moet helaas werken, maar Hendrikje en ik komen graag! Om vijf uur gaan we op pad en het blijkt dat we gewoon met zijn vijfen zijn: Brian, Eithne, Caoimhín, ik en Hendrikje. Ik bewonder en geniet van de appelbloesem die dit jaar voor het eerst aan de leibomen hangt. Schitterend! Caoimhín geeft nog les en Brian is het aan het voorbereiden. Ik klets met Eithne en Hendrikje speelt ondertussen met de ballen en het grind in de tuin. De spanning stijgt als Caoimhín klaar is met lesgeven. We proberen geen aandacht te schenken aan Hendrikje haar reacties en zowaar, het helpt. Ze kijkt wel heel serieus naar hem, maar er hoeft niet getroost te worden. We verkassen al snel naar het tuinhuisje, want nadat de zon is verdwenen en er een briesje op is gestoken is het niet lekker meer in de tuin. We eten heerlijk: gemarineerde lamsspies (ik houd niet zo van lamsvlees, maar dit was erg lekker), geroosterde groenten, appelworstjes en fruitsalade toe. Hendrikje had al eerder een potje op, want het duurde wat lang voor we gingen eten, dus ze heeft wat meegesnoept met mij. Het toetje ging er wel goed in: druiven, appel, kiwi, kersen, mango, mmmm. Langzaamaan begint Hendrikje zelfs tegen Caoimhín te glimlachen, dus we hebben goede hoop dat het toch nog goed komt met die twee! Rond negen uur wordt Hendrikje ongedurig en wil niks meer en heeft van die lodderogen, dus we gaan onder luid BYE geroep naar huis. Meteen in bed en in diepe slaap.

Paul heeft morgen een uitje met het werk: een dagje whiskey workshop in Bushmills: proeven en cocktails maken. Heeft hij wel verdiend, hij werkt echt hard aan het huis! Als het goed is, kan hij dan ook de whiskey kopen die hij twee geleden bij ons eigen bezoek aan Bushmills heeft laten staan omdat hij het te duur vond. Nu neemt hij zijn fooienpot mee en trakteert zichzelf. Groot gelijk!

Donderdag 12 mei - TM
vogeltje Ik had nog wel zo gehoopt dat Hendrikje langer door zou slapen nu ze gisteren pas om kwart over negen in bed lag, maar helaas. Om kwart over acht werd er alweer 'koekie' geroepen! Na het verschonen zie ik opeens twee vreemde vogels in de tuin (letterlijk), heb snel foto's gemaakt. Herkent iemand ze. Het leken vinkachtigen, maar ik ben zo'n leek op dat gebied. Toen een nieuwe slaapzak voor Hendrikje gekocht, zodat er eentje klaarligt als ze uit logeren moet bij de bevalling. Daarna was ze toch wel zo moe dat ik maar in bed heb gestopt om elf uur. Slaapt ze toch tot half drie door! Ik ben gelukkig ook om twaalf uur gaan liggen, alle beetjes helpen nietwaar. Dus allebei hartstikke uitgeslapen. Het weer is prachtig vandaag, dus ik zet de poef en een stoeltje buiten en we lezen, voetballen en verzamelen steentjes. zomermuts Hendrikje doet nu zelf haar zonnepet op en ze vindt zonnebrand erg interessant, dus ze is goed beschermd tegen de zon. Na het avondeten een ijsje gehaald bij de videotheek (de video's moesten nog terug, goed excuus hè?) en toen in de avondzon op de Mall ijs gegeten en Hendrikje uit laten razen. Die had opeens een energie en was in een erg goede bui: naar iedereen zwaaien en rare bewegingen maken toen ze haar schaduw in de gaten kreeg!

Nou, dat heb ik weer (niet voor de teerhartigen onder jullie). Denk ik: nog even afwassen en dan lezen op de bank. Knapt er een glas in het water en draai ik zo mijn hand in het glas... Ik moest het losse stuk er uit halen, brrr. Ik heb wel 50 keer 'o shit' gezegd, want het flubberde een beetje en ik bloedde natuurlijk als een rund. Snel onder de kraan gehouden, maar dat hielp het bloeden niet stelpen. Met een schone doek eromheen Mullinure hospital gebeld waar een EHBO zou moeten zitten. Gelukkig zijn ze de hele nacht open en ze kunnen wel hechten met pleisters, maar niet met naald en draad. Het hangt er dus vanaf hoe de wond beoordeeld wordt, anders moet ik naar Craigavon. Paul is er nog niet, maar wel in Armagh, dus ik bel tóch zijn mobiel (alhoewel hij mij strikte instructies had gegeven dat alleen te doen bij weeën ;-)). Hij kwam met gezwinde spoed hierheen gelopen, terwijl ik bleekjes alvast een taxi belde. Hendrikje sliep gelukkig wel al, maar die laat ik liever niet zomaar alleen. Als Paul er is en de taxi komt, spiek ik nog even onder de doek. Het bloeden is gestopt, de wond klopt als een gek, dus toch maar naar de EHBO voor de zekerheid. Daar aangekomen ben ik vrijwel meteen aan de beurt. De zuster maakt de wond nog eens schoon en inspecteert de randen en de diepte. Gelukkig kan het geplakt worden! Met een stel hechtpleisters en een gaasje sta ik na een kwartier weer buiten. Ik heb behoefte aan frisse lucht, dus ik loop in de warme lenteavond naar huis. Wel wat langzamer dan normaal en ik moet een paar keer stoppen om Truus wat gerust te stellen. Thuisgekomen heb ik toch zin in friet! Paul heeft dan net Chinees gehaald, dus ik haal alleen voor mijzelf nog wat frietjes en een kleine hamburger, mmmmmmm. In bed begint de wond behoorlijk te prikken en te kloppen. Ben benieuwd of ik kan slapen...

Vrijdag 13 mei - TM
Gelukkig redelijk geslapen. Bij het omdraaien vergat ik wel steeds de wond in mijn vinger, dus af en toe wat pijnscheuten. Om half zes al klaarwakker. Eerst nog wat gelezen, toen Hendrikje getroost die een snotneus had. Jammergenoeg viel ze niet meer in slaap. Ik was om half zeven al beneden en heb het tot half acht kunnen rekken: toen riep ze: mah-maa, mah-maa! Nou, daar ben ik niet tegen bestand hoor! Strakjes naar de gynaecoloog. Ben benieuwd of we al iets van een einddatum gaan bespreken....

Weer een hele lange zit: om kwart over tien bij het ziekenhuis (kwartiertje lopen) en om twaalf uur weer thuis. Eerst bij de verloskundige urine en bloeddruk laten meten. Ik hoef geen bloed te laten afnemen, joepie! Paul blijft achter met Hendrikje in de wachtkamer, want Hendrikje heeft het veel te druk met spelen en met water kliederen. Daarna weer lang wachten tot de scan. Mr. Wallace blijkt op vakantie te zijn en wordt waargenomen door een jonge vrouwelijke arts. Zij bespreekt nog eens de mogelijke bevallingsscenarios met ons. Het blijkt dat de 26e officieel in het dossier is gezet, dus we hoeven niet meer te goochelen met die 19e mei die eerst uit de grote scan kwam rollen. Ook 2 juni staat genoemd, omdat wij dat zelf hadden aangegeven als einddatum. Omdat er geen 10 dagen verschil zit tussen die twee, wordt eind mei/begin juni nog steeds aangehouden. De kans bestaat dus dat Truus alsnog een junikind wordt! Afijn, ze heeft nog een aantal zaken uitgelegd en benadrukt dat de kans op een keizersnee bij een trial of labour zeker aanwezig is. Ik heb daarop mijn birth plan overhandigd, waarin ik al heb aangegeven hier rekening mee te houden. Vervolgens de scan: er valt niet zoveel meer te zien. De metingen zijn goed: 38 weken geeft de scanner aan, dus inderdaad eerder eind mei dan volgende week. De baby voelt kleiner aan dan Hendrikje indertijd, dus misschien vergroot dat de kans op een natuurlijke bevalling. Over twee weken moeten we terugkomen, als er in de tussentijd niks gebeurt ;-).

Paul en ik waren allebei opgelucht dat het hoogstwaarschijnlijk nog wel even kan duren voordat Truus er is. Het geeft ons nog wat tijd om dingen af te ronden, ik kan nog even genieten. Want genieten doe ik, de laatste dagen: het weer is mooi, ik heb vrij weinig last van klachten, voel mij bij lange na niet zo ongeduldig als bij Hendrikje. Als Truus pas na de 24e mei geboren zou worden, hebben we bovendien geen gedoe met oppas en lift enzo: dan zijn Brian en Eithne weer thuis!

Hendrikje is erg lief geweest in het ziekenhuis: gespeeld, gegeten en gedronken en rustig in de kar gezeten later op de ochtend. Ze was mij toch een partij moe toen we thuiskwamen: knalrood hoofd en lekker warm. Na een bak yoghurt meteen in bed gestopt. Het was meteen stil. Paul is nu aan het schilderen en ik rommel was aan. Het weer is nog steeds prachtig, maar ik denk dat ik zo ook maar even op bed ga liggen, wat slaap inhalen.

Vanmiddag nog in de tuin gezeten, gelezen en gevoetbald. Hendrikje heeft de oude wasmachine ontdekt: lekker op knopjes drukken en dan gaan dansen. Net alsof het een jukebox is. Hoe ze er op komt, ik weet het niet. Het avondeten valt in het water: buiten eten is niet handig. We hebben geen tuinmeubelen en moeten dus improviseren, wat Hendrikje haar aandachtsspanne niet ten goede komt. Uiteindelijk binnen nog wat gevoerd gekregen. Voortaan maar binnen eten.

Zaterdag 14 mei - TM
handig, zo'n afdakje Lekker lang geslapen, pas om half negen wakker. Paul is ook vroeg op: hij gaat weer schilderen boven. De dames gaan boodschappen doen en naar de bieb. Het is prachtig weer en er gaan steeds meer laagjes uit. Weer thuis gaat eindelijk Hendrikje haar maillot uit en later ook haar t-shirt met lange mouwen, die wordt vervangen door eentje met korte mouwen. Goed insmeren, petje op en spelen maar. Ze moet er erg aan wennen dat ze geen maillot meer aan heeft: de stoep voelt ze nu goed als ze valt en bovendien kan ze zo bij haar luier. Spannend! Ik had vandaag een bakje dettolwater klaarstaan op het aanrecht: haar rechterknie moest het vooral ontgelden. Bovendien maak ik ook steeds nog mijn eigen wond schoon en plak er nieuwe hechtpleisters op. Het ziet ernaar uit dat het wel goedkomt.

Heerlijk dagje geweest! Lang buiten gezeten en nog laat de was opgehangen. Zo lang het nog kan wil ik gebruik maken van zon en wind om de was te drogen, scheelt weer drogeruurtjes.

Zondag 15 mei - TM
Niet zulk lekker weer meer: niet zonnig, maar wel hartstikke warm, beetje broeierig. Hendrikje laat zich niet lang verleiden buiten te spelen. Ze vindt het waarschijnlijk ook te plakkerig. Tijdens haar middagdut schilder ik de eerste muur in de woonkamer met de kwast. Jammergenoeg is de verf bijna op, waardoor de beschikbare verf alleen het laatste beetje plakkerige verf is. Het is moeilijk smeren. Morgen moet ik maar een nieuwe pot kopen en dit restje er door mengen. Paul werkt tot zes uur en is gaar. Vandaag laat hij het schilderen zitten. morgen moet hij ook van 10 tot 6 en dinsdag heeft hij vrij. Hopelijk kan hij de plinten afschilderen en dan de vloer verder afmaken!

's Avonds quiche gegeten met een salade. Tot mijn stomme verbazing eet Hendrikje zo'n vijf tomaatjes met smaak op. Eerder vond ze dat helemaal niks. Waarschijnlijk komt het omdat deze ook wel erg rijp waren en zoetig. Af en toe een hapje quiche tussendoor en nog een paar plakjes stokbrood en Mien was weer vol.

Om half één word ik wakker van een huilend meisje: grote snotneus en warm. Meteen op de arm laat ze zich weer in slaapstand vallen, dus er is niet zoveel aan de hand (denk ik). Maar helaas, ze blijft daarna huilen als ik haar in bed leg. Met een schone luier neem ik haar maar mee naar ons bed en laat haar lekker liggen. Mooi dat ze daar dus de vrolijkheid zelfve is: Paul wordt vrolijk toegezwaaid als hij zich omdraaid, ze drukt op mijn neus (en zegt 'toet') en trommelt op het voedkussen. Tegelijkertijd knippebolt ze als een gek, dus ze is wel moe. Ik ben het dan ook wel zat en om twee uur gaat ze onherroepelijk terug in bed, tranen of geen tranen. Gelukkig is het daarna stil.

Maandag 16 mei - TM
Pas kwart voor negen op! Hendrikje slaapt zelfs tot tien uur door! Dan moet ze er wel uit, want ik moet om elf uur bij de tandarts zijn. Ik heb wat last van kiespijn, niet voortdurend, maar om te voorkomen dat ik straks lig te puffen in het ziekenhuis én keispijn heb, wilde ik het toch laten controleren. Twee oude vullingen die naast elkaar zitten blijken te lekken en moeten vervangen worden én aan de achterkant van een hoektand ontbreekt een stukje. De tandarts wil in verband met Truus nu geen grote behandeling geven met verdovingen. Hij legt een noodlaagje over de hele zaak heen en vraagt mij eind juni/begin juli terug te komen. Dan zal alles goed verdoofd worden en uitgeboord, schoongemaakt etc. Nu dus geen centje pijn. Hendrikje maakt furore omdat ze zo lief speelt en vol interesse (of is het argwaan) Enda zijn handelingen in mijn mond gadeslaat. Ze heeft natuurlijk nog lang geen slaap, dat scheelt ook, ze is vrolijk en erg wakker. Op de terugweg een nieuwe pot verf gekocht en boodschappen gedaan in de plensregen.

Dinsdag 17 mei - TM
Hendrikje is weer helemaal klaar voor de toddler group: om kwart over negen staat ze al met schoenen te zwaaien en om kwart voor tien barst ze in huilen uit omdat Paul naar boven gaat en ze denkt dat hij zonder haar naar buiten gaat... Ik ben toen maar vast met haar naar buiten gegaan en heb een extra rondje Mall gemaakt. Daar zag ik dat het hek van de toddlergroupruimte al open stond, dus we konden eindelijk naar binnen. Hendrikje springt zich een gat in de lucht op de trampoline, terwijl ik onderuitgezakt niet mijzelf ben. Ik voel mij wat misselijk en heb harde buiken én erge slaap. Ik kan bijna niet wachten om weer naar huis te gaan, maar ja, ik heb beloofd vier uur weg te blijven. Paul kan dan de vloer afmaken terwijl wij toddlergroupen en naar een picknick van de breastfeeding support group gaan. Als de 'lunch' op tafel komt, eet ik driftig mee, want ik heb mij een honger. Ik wacht angstig gade geslagen door één van de moeders die het vermoeden heeft dat ik stiekum al aan het bevallen ben! Later in de keuken weet ik twee moeders over te halen hun telefoonnummers te geven voor Hendrikjedienst, als ik ga bevallen. Dat scheelt ook weer.

Ik besluit naar huis te gaan, dan maar geen vloer die klaar is. Maar zodra ik langs de cricket club kom en daar de tafels buiten zie staan met lekkere dingen en een heleboel midwifes eromheen (en nog geen borstvoedende moeders), buig ik af om mijn neus te laten zien. Ik krijg meteen een lootje in mijn handen gedrukt voor een loterij later. Slim, nu blijft iedereen wel tot de raffle! Het is vreemd weer: koud in de schaduw en wind, maar als de zon doorkomt is het heet. Iedereen is voortdurend jassen aan het aan en uit trekken. Er zijn inmiddels wat moeders bijgekomen met vooral piepkleine babietjes, die op een picknickkleed worden uitgestald ;-). Jammergenoeg begint het na een half uur te regenen en moeten we verkassen naar binnen. Hendrikje 'the lovely boy' holt vrolijk rond en snaait, ondanks dat ze haar buik vol heeft na de toddler group, nog wat chips weg. We hollen c.q hobbelen buiten nog wat rond als de regen is opgehouden en worden dan binnengeroepen voor de raffle. Wie wint de eerste prijs? Ikke! Ik krijg een mand met zoogcompressen, babyspons, babyzeep, zakje lavendel voor tussen de kleren, een grote pot bodylotion enzo. Lekker en leuk, vind het wel passend dat ik dat mag winnen!

Thuisgekomen treffen we Paul in de laatste fase van de vloer aan, nog een kwartiertje en dan is het af. Het ziet er prachtig uit! Er moeten alleen nog afdeklatjes over bij de plinten, maar dat is van later zorg. Morgen gaan we beginnen met inruimen en de rest van het houtwerk schilderen. Terwijl de dames slapen doet Paul boodschappen voor een erg lekkere plaatkoek én voor shoarma. Ik heb daar zo'n trek in! Helaas kennen ze dat hier niet en heeft Paul zelf een shoarmakruiden mengsel moeten maken. Knoflooksaus, gesneden sla en pitabrood erbij en we eten toch lekker!!!!!! We stinken wel een uur in de wind, maar dat was het drie keer waard. Het smaakte als vanouds, mmmmmm. De plaatkoek is ook erg lekker. Vreselijk machtig, dus we doen er lekker lang mee.

's Avonds dvd gekeken: The Italian Job, maar dan de nieuwe. Leuke film, geen bloederige toestanden, beetje actie en goede muziek. Last van mijn rug door het zitten op bed. Snel in slaap gevallen.

Woensdag 18 mei - TM
Heerlijk lang geslapen. Wel een keer op om naar de wc te gaan én nog een keer mijn tanden, gehemelte en tong te poetsen. Dat ben ik toch niet meer gewend, zoveel knoflook! Hendrikje slaapt ook toch half negen door en is supervrolijk. Paul gaat al snel aan het schilderen, terwijl ik met Hendrikje op haar kamer de kledingkast uitruim, zodat die naar voren kan. Daarna het Ivar-insteekkastje leegehaald: die moet ook naar boven. Helemaal op. Ik besluit toch nog even naar buiten te gaan, ook al ben ik hartstikke moe. Op en neer naar de bieb met Hendrikje en daarna naar bed. Althans, dat wilde ik, maar het bed ligt weer vol troep, dus ik eindig met een kussen en en quilt op de woonkamervloer. Ik slaap wonderbaarlijk genoeg een uur, maar ben wel gebroken (mijn rug althans).

Donderdag 19 mei - TM
Voor de normale check naar de huisarts: alles goed, behalve de urine weer. Wat proteïne. Ze dacht niet dat het iets ernstigs was, aangezien mijn bloeddruk prima was. Desondanks wordt het naar het lab gebracht. Op de terugweg langs Bennetton om naar een zomerjas vor Hendrikje te kijken. Ik wil graag zo'n rode recht-toe-recht-aan jas, maar die zijn hier moeilijk te vinden. Ik zou het zo leuk vinden als mensen nou eindelijk eens in één keer zouden zeggen dat Hendrikje zo'n mooi, lief of blond MEISJE is i.p.v. jongentje is. Aangezien Bennetton vaak felle kleuren heeft, hoopte ik daar te kunnen slagen. Jammergenoeg niets roods, wel roze. Heeft ze ook aangepast, stond schattig, maar ja, roze hè. Bovendien vond ik 27 pond wel erg duur. Dan maar een keer naar H&M, alleen niet meer voor Truus is geboren, want ik ben al kapot na zo'n halve ochtend in Armagh.

nieuwe schoenen 's Middags komt Heather, mijn verloskundige, langs voor een informeel gesprek: medische geschiedenis, familieomstandigheden enzo. Is gezellig en zo gebeurd. Gelukkig komt ze niet het huis inspecteren, want dan had ze een rolberoerte gekregen, hahahaha! Ze moet zich sowieso al tussen een halve Sleepi en wasgoed heen manouvreren om bij de bank te komen.

Vrijdag 20 mei - TM
Het is rustig in het vooronder. Ik neem mij voor om morgen, als Truus nog steeds zo weinig beweegt naar het ziekenhuis te bellen. Gelukkig komt het niet zover. Zaterdag worden er diverse driedubbele salto's in serie genomen, dus ik ben weer opgelucht.

's Middags begonnen met het inruimen van de kast in de slaapkamer. Het zal nog een hele klus worden om alle kleren netjes erin te krijgen. Ik wil graag een stang erbij om mijn hemden op te hangen, omdat ik vaak niet kan zien wat wat is. Alle kleren zijn donker en het wordt altijd een rommeltje om de juiste dingen te vinden. Vooralsnog past het wel, maar netjes is anders.

Ik ben na een uurtje kast inruimen moe, het is niet leuk meer! Ik wil 's avonds nog een rondje Mall lopen met Hendrikje en moet daarbij twee keer een pauze inlassen om bij te komen... Daarna een makkelijke lasagne gemaakt waar we morgen ook van kunnen eten.

Zaterdag 21 mei - TM
Moemoemoe. 's Ochtends stofgezogen en vol goede moed warm water gemaakt voor de afwas, maar die red ik al niet eens meer. Als Hendrikje om elf uur aan haar dut begint, val ik ook als een blok in slaap om pas weer na half één wakker te worden. Het is mooi weer, dus we kunnen heerlijk in de tuin zitten. Allerlei kledingstukken worden uitgetrokken en/of vervangen en ik smeer ons allebei goed in. Na een uur of twee betrekt de lucht en besluit ik alvast alle biebboeken, knuffels en kleren van Hendrikje naar binnen te brengen en het halfdroge wasgoed af te halen. Nog geen 5 minuten nadat we naar binnen zijn gemaakt valt er toch een flinke malse voorjaarsbui, niet normaal! Had ik dat even goed in de smiezen. Als Hendrikje haar middagdut doet, maak ik wat foto's van onze nieuwe slaapkamer. Er moet nog wel van alles bij: het bankje, wat dingen aan de muur; en dingen weg, maar dat staat de komst van een baby niet in de weg ;-). nieuwe slaapkamer

's Avonds inderdaad de lasagne opgewarmd en online het Eurovisie Songfestival bekeken.... Mmm, dit was misschien wel de laatste keer voor mij, wat een stomme liedjes en presentatoren zeg. Het is dat Terry Wogan met zijn droge commentaar veel goedmaakte. De puntentelling heb ik niet gehoord, dat kon ik niet aanhoren. Op de bank verder zitten lezen in Deception Point van Dan Brown (The Da Vinci Code), erg spannend. Zo toch nog op om te horen dat Griekenland heeft gewonnen. Tja, ach, ik zeg maar zo, ik zeg maar niks.

Zondag 22 mei - TM
Petweer. Vroeg op. Met de lichte slaapkamer en minimale gordijnen word ik met het daglicht wakker. Soms kan ik nog verder slapen, soms sudder ik wat of lees totdat ik mevrouw hoor roepen. Paul is ook vroeg wakker. Hij heeft nu drie dagen vrij en heeft goede zin om beneden verder te gaan. Hij draait de twee banken om: de slaapbank verhuist van Hendrikje haar kamer naar beneden en de kleine bank gaat naar onze slaapkamer. Tot mijn grote schrik heeft het kleine bankje te lijden gehad onder de vochtige muur beneden. Er zitten lelijke schimmelplekken op de achterkant :-(. Reden dus om toch eens te gaan informeren naar het laten herbekleden (wat hoedanook moest gebeuren in dit post-Tom-en-Saar tijdperk). Paul gaat daarna boodschappen doen met Hendrikje, terwijl ik nog wat kleine dingen doe en even op de bank ga liggen. Ja, dat was te verwachten, in diepe slaap gevallen! Madam ligt nu weer op bed en Paul staat de muur beneden te witten, al fluitend. Truus laat goed van zich voelen en we zijn tevreden en gelukkig!

Maandag 23 mei - PE
PE?!?!? Jazeker wel, eindelijk weer even een berichtje van mij. Alles gaat goed. Het hagelt op het moment en in de open haard brandt een lekker vuur, en ik ben erg tevreden. De dames liggen op bed en ik had weer eens geen vergadering zonder dat ze het hadden laten weten. Bij thuiskomst mezelf een lekkere non-alcoholische Sea Breeze gemaakt (eeerg lekker: tweederde grapefruitsap en eenderde cranberrysap. De echte heeft er ook nog een scheut vodka in) en eens lekker voor het dagboek gaan zitten.

De afgelopen maand eigelijk weinig anders gedaan dan in het hotel gewerkt (vreselijk druk) en thuis aan de slaapkamer gewerkt. De slaapkamer is inmiddels af en ik ben nu beneden bezig, maar dat heeft niet zo'n haast. Eerste doel is nu weer even wat energie bijtanken voor als Truus (van wie we nog steeds niet weten wat het nou wordt, een jongetje of een meisje) geboren wordt.

Bushmills Een paar highlights van de afgelopen maand... Ummm, Bushmills!!! Dat was erg leuk. 's Ochtends met de bus en nog veertien andere deelnemers na een ontbijtje in het hotel naar Bushmills gereden (in Cookstown om half elf 's ochtends gestopt voor de off license) en daar eerst een rondleiding gekregen. We werden even onderbroken door een brandalarm, maar daarna gingen we even zo vrolijk weer verder. En na de rondleiding begon de pret... ik had de schade nog redelijk weten te beperken tot één blikje Guinness in de bus, maar na de rondleiding kregen we de whiskey-proeverij. Jummie. Negen glaasjes, hele kleine glaasjes, maar... de dames bleken niet van whiskey te houden dus ik kreeg alles mijn kant opgeschoven. Alles wat ik niet echt lekker vond laten staan, maar de rest, zonde om weg te gooien. Daarna kregen we het 'complimentary' drankje, in mijn geval de twaalf jaar oude reserve waar ik dit keer WEL een fles van heb gekocht! Eindelijk. Heerlijke whiskey, maar nergens te koop, behalve bij Bushmills zelf. En bij de lunch kreeg ik ook nog een flesje Guinness door de reisleidster toegestopt, sja, dat kan je toch niet weigeren.

Bon, na de lunch door naar.... de whiskey-cocktail sessie. Om cocktails met whiskeys te promoten worden we een uur of twee blootgesteld aan een bombardement van cocktails met als voornaamste alcoholische ingrediënt... Jameson. Maar... we waren toch bij Bushmills? Klopt, maar is allemaal uiteindelijk één pot nat, blijkt allemaal eigendom te zijn van Pernod-Ricard. De bartender maakt van iedere cocktail twee stuks, die ieder langs één poot de van hoefijzeropstelling waarin we zitten rondgestuurd worden. Die cocktails komen elkaar in het midden van het hoefijzer tegen en daar ontstaat na verloop van tijd een enorme verzameling nauwelijks aangeroerde cocktails, want iedereen neemt maar een heel klein slokje met een rietje. En raad eens waar wij zitten? Inderdaad, in het midden, bij al die volle glazen. Ik heb ze op een gegeven moment maar laten staan, want m'n laatste herinnering aan teveel alcohol en een bus is nou niet echt een goede, dus, ik houd me goed in en sla ook beleefd het afscheidsdrankje om mee de bus in te nemen af.

De bus is de parkeerplaats bij Bushmills nog niet af, of de chauffeur moet even stoppen: iedereen wil nog even de off license in om nog wat drankjes voor de terugreis te kopen. Pffffffffff... Ik neem voor de vorm een blikje Guinness aan, maar wacht een hele tijd met het opentrekken. In Armagh nog naar Gildernew's (zo heet de Northern Bar tegenwoordig) om een potje te poolen en daar krijg ik de schrik van m'n leven: m'n telefoon gaat af! Ik had met Thirs afgesproken dat ze alleen in het geval van weeën zou bellen... ik zie het al voor me: het eerste wat Truus te ruiken krijgt is de kegel van d'r aangeschoten pappa. Maar nee, Thirs heeft in d'r hand gesneden! Bah bah. Ik pak snel m'n spullen en ga er meteen vandoor, neem niet de tijd om te doen wat ik van plan was te doen net toen m'n telefoon ging: naar de wc gaan. En dat heb ik geweten. Met dat ik de sleutel in de voordeur steek voel ik een warm gevoel zich vanuit mijn kruis naar beneden verspreiden... Ik heb het de heeeeeeeeeeeele weg op kunnen houden, maar die laatste paar meters lukt het niet meer. Afijn, ontnuchterend einde van een erg lekker dagje ontspannen.

En dan.. de plaatkoek. Da's niet zomaar een plaatkoek, neen! We hebben sinds een tijdje een nieuwe pastry-chef in het hotel, Marie, en die meid maakt me een lekkere toetjes!!! Mijn favoriete toetje (we mogen soms van de toetjes die over zijn snoepen) is d'r Florentine Biscuit, oftewel Florentino's. Een laag koekjesdeeg met daaroverheen een mengsel van rozijnen, amandelenschaafsel, sucade/sinaasappelschil, geconfijte kersen, honing, room en suiker. Inderdaad, zo maak je straatstenen ook lekker, maar... ik heb d'r om het recept gevraagd en het gekregen. De hoeveelheid was iets teveel voor ons bakblik dus ze waren iets te hoog, maar een partij lekker!!! Als ik 'm nog eens maak zal ik er een foto van maken.

De Sleepi is binnen! Da's het Stokke bedje voor Truus, dit keer inelkaar gezet met één open zijkant, zodat Thirs makkelijk Truus uit d'r bedje kan vissen. Nu het bedje binnen is blijft er nog maar één grote aanschaf over: een nieuwe kinderwagen en wel een duo-wagen. Een achtermekaarwagen, zal ik maar zeggen :-) De aanschaf zal nog wel even duren, want het ding is nogal aan de prijs, voorlopig nog maar even sparen. De rest hebben we nog allemaal en kunnen we nog gebruiken, tot en met de katoenen luiers toe.

Vandaag m'n Performance Review formulier ingevuld. Daarin moest ik zeggen hoe ik vond dat ik het zelf had gedaan het laatste half jaar en wat ik mezelf het komende half jaar zie doen, dus het lijkt erop dat ik succesvol door m'n proefperiode ben gekomen. Kreeg overigens een tijdje geleden van iemand een prachtig compliment: dat ik heel erg goed was in wat ik deed. Da's toch mooi, zeker aangezien de gever van het compliment zelf al vijftien jaar bij British Airways werkt, een bedrijf dat hoog aangeschreven staat waar het customer service betreft.

Enne.... M'n moeder heeft in de krant gestaan (de Stem, Markante Mens, 26 april 2005)! Ze vindt 'm zelf helemaal niks, maar ik vind dat er een hele leuke foto van d'r bij het artikel staat. Moeder is na vierentwintig (?) jaar bij de gemeente Breda (en nog veel meer werk daarvoor) met werken gestopt (reorganisatie) en is letterlijk in de bloemetjes gezet, compleet met afscheidsfeest en alles. Het artikel geeft een goed beeld van m'n moeder: niet lullen maar poetsen. Wat me wel aan het denken heeft gezet is d'r opmerking dat ik 'heel eenvoudig met mijn gezin in Noord-Ierland leef'. Ik heb nooit zo beseft dat we eenvoudig leven, maar ik vind het in deze tijd van commercie en materialisme een groot compliment, ook al is het niet zo bedoeld, geloof ik.

En verder... kweenie. Lekker met dochter ravotten, voetballen (dat kan ze GOED!) en kiekeboe spelen. Muziek en websites liggen even stil, maar dat komt binnenkort wel weer. Wederom, ik zal proberen wat regelmatiger in het dagboek te schrijven, dan vergeet ik niet zoveel. We zullen ook weer meer foto's en filmpjes gaan maken. Maar nu eerst, koken en lekker eten :-)

O jaaaaaaaaaa, helemaal vergeten!!! Bij Bushmills he, daar dacht ik op een gegeven moment, och, 't is feest, wie doet me wat, ik biets een peuk. Ik neem verwachtingsvol één trek en BAAAAAAAAAAAAAAAAAH, wat VIES ome Willem. Ik heb 'm weer weggegeven. Denk dat ik nu echt helemaal van het roken af ben.

Dinsdag 24 mei - PE
SuperSoaker Jarig!!! Achtendertig alweer. Sjongejonge. Bijna veertig... 's Ochtends gewekt door Thirs en Hendrikje met koffie en taart op bed. Hendrikje komt al cheerleadend binnen met een gele en een blauwe ballon en... ik krijg een kado! Voor het eerst in jaaaaaaaaaaren wist ik eindelijk weer eens iets wat ik erg graag wilde hebben, een SuperSoaker! Gaaaaaaaaaaafff!!! Later op de dag leuk mee buiten gespeeld, maar voorlopig even vanuit het badkamerraam testen: tot halverwege de tuin!!! Je moet wel blijven pompen, anders wordt een beetje een zeikstraaltje.

De taart is kersen-monchou taart! Mmmmmm, alleen, beetje geimproviseerd: ze hebben hier geen monchou en ook geen Bastogne-koeken, dus het wordt een taart met Digestive-biscuitjes en Philadelphia. Het resultaat is erg lekker.

slachtoffer Hendrikje Daarna verder met de geboortekaart: lettertypes uitzoeken terwijl Thirs naar de Toddler-group is. Om een uur om twaalf komt Thirs verontwaardigd thuis: Hendrikje is in d'r wang gebeten door een meisje dat Hendrikje knuffelde. Op een gegeven moment had Hendrikje wel genoeg van al dat geknuffel en duwde Abigail weg wat Abigail niet leuk vond en Hendrikje prompt in d'r wang beet. En venijnig ook, 's avonds laat zat er nog steeds een cirkel met tandjes op d'r slaap.

We krijgen een duo-wagen te leen om uit te proberen, maar... het is een twin, een NAASTelkaarwagen, geen achtermekaarwagen zoals we graag willen hebben. Het ding is loodzwaar, onhandig breed en niet makkelijk in en uit te klappen. Verder is de babyzit erg open en bloot. Geen succes, gaat binnenkort weer terug.

Ik schilder nog wat in de woonkamer en daarna gaan we... uit eten! Niet naar de India-er zoals we van plan waren, maar bij nader inzien naar de Italiaan, d'r is een tijdje geleden een nieuw Italiaans restaurant geopend, Zio, en de berichten zijn erg goed. Dus maar proberen. Het is allemaal erg lekker en Hendrikje is ontzettend lief. De volledige maaltijd en de bediening waren erg goed, op twee puntjes na: het bedienend personeel kwam te vaak met Hendrikje spelen en de grappa smaakte naar vodka. Ook al is ze pas negentien maanden, de Italiaanse obers waren niet weg te slaan, dat kan nog wat worden. En die grappa, sja, nou, maar hopen dat Brian niet vergeet een fles mee te nemen. Want... ze komen vandaag terug van vakantie en belden nog even uit Italië om te informeren of er al iets gebeurd was. Gelukkig niet, Thirs zit het op te houden tot ze terug zijn :-)

Na het eten tevreden naar huis en daar "The House of the Flying Daggers" gekeken, prachtige film á la Crouching Tiger, Hidden Dragon. Daarna lekker slapen. Mmmmmmmmmm :-)

O ja! Thirs d'r ouders zijn vandaag zevenendertig jaar getrouwd!!! Gefeliciteerd!!!

Woensdag 25 mei - PE
Na een drukke dag werken (dagdienst, vrrrrrrrrrreselijk drukke carvery) na het eten met mijn dochter weer eens uitgebreid in bad geweest. En dat was me een jolige boel. Thirs kwam binnen en begon meteen te dweilen, de hele badkamer stond blank. Hendrikje vond 't geweldig, en ik ook :-) We hebben wel een half uur in bad gezeten, lekker gespeeld. Helaas niet met de SuperSoaker, die bewaren we voor buiten. Na het bad krijgt Hendrikje d'r fles en daarna heb ik geen kik meer gehoord. Overigens, ze is sinds een paar dagen aan de gewone melk, wel volle, maar niet meer de speciale toddler-melk. Gewoon volle eco-melk. Scheelt een hele hoop in de portemonnee en d'r voedingsstoffen en vitaminen krijgt ze overdag wel binnen.

Overigens, sinds enkele dagen is mijn computer BIJNA helemaal Microsoft-vrij. Ik heb Internet Explorer er eindelijk afgemieterd, gebruik al tijden vrijwel uitsluitend Firefox, fantastische browser. Voor Office gebruik ik NeoOfficeJ, dus van Word en Excel zijn we ook af, kan wel MSOffice formaat openen en bewaren. Het enige wat ik noodgedwongen nog gebruik is Windows Media Player voor de enkele sites die hun audio alleen in Windows-formaat aanbieden, grom.

Donderdag 26 mei - TM
pipesbands Laat in de middag, na ons avondeten, sjokken Hendrikje en ik nog een rondje rond de Mall. 's Middags hadden we al twee tenten opgebouwd zien worden bij de criquetclub, maar het was onduidelijk waar het voor was. Tijdens het stappen gespiekt naar de vlaggetjes: groen met een shamrock aan de ene kant en een distel aan de andere. Ulster-Scots? Er was ook een danspodium opgezet én voor het museum kwamen opeens twee highlandpipers tevoorschijn die begonnen te spelen. We stonden in eerste instantie aan de verkeerde kant van de Mall (waar ik op een bankje zat uit te hijgen), maar toen ze maar door bleven spelen, ben ik weer teruggelopen. Er waren al meerdere wandelaars blijven hangen en niemand wist wat er nou aan de hand was. Er was veel politie op de been en strak in het pak gehezen serieuze mannen. Hoge politicus? Society bruiloft? Pas toen er uit het museum twee militairen kwamen in ceremonieel pak mét twee Ierse wolfshonden begonnen er stemmen op te gaan voor de Ierse regimenten in het Britse leger. Hendrikje vond het helemaal geweldig: stond met haar wijsvingers omhoog mee te dansen op de muur en begon heel hard een paar keer WOEF! te roepen toen ik haar vroeg wat voor beesten dat waren. Ze werd weer vertederd aangekeken door diverse omstanders (van mij, van mij ;-) !).

Toen Mien later op bed lag en ik een heleboel mensen verzameld zag op het wandelpad én muziek hoorde, ben ik met babyfoon naar de criquetclub gelopen. Daar aangekomen zag ik: een blaaskapel en twee pipebands die formatie liepen en alles erop en eraan. Ik dus meteen weer terug naar huis, want ook al wist ik dat Paul kwaad zou zijn dit te missen, hij zou nog kwaaier zijn als ik er geen foto's van zou maken! Vooral de vertolkingen van liedjes die ik ken door de pipebands waren erg mooi! De blaakapel speelde alleen wat oubollige muziek á la 'the green green grass of home', maar ze speelden wel erg goed en wisten leuke formaties te maken (jammergenoeg zonder botsingen, haha). Om kwart voor tien was het koud en ik moe en ik had een harde buik, dus voor het vuurwerk naar huis gegaan. Mooie afsluiting van de uitgerekende datum!

PE - Bijtijds op en beneden aan het schilderen geslagen, de hele wand waar de kast tegenaan moet geschilderd en begonnen met schuiven. De dubbele Ivar staat nu tegen de korte kant van de woonkamer, helemaal vol met boeken en Hendrikje d'r speelgoed. Staat heel goed. Druk bezig geweest dus, daarna om vier uur naar het hotel, een avondje echt supervisoren. D'r moet een hoop gebeuren: opruimen van gisteren en voorbereiden voor morgen en tussendoor ook nog de klanten van vandaag helpen. Goed dagje, alleen...

... de woorden die ik uitte toen ik bij thuiskomst Thirs d'r fotoverslag zag van het pipingfestijn hier voor op de Mall zijn niet voor herhaling vatbaar. Dat had ik HEEL erg graag van dichtbij gezien. Met alles d'rop en d'ran, formatiemarcheren en pipes en drums en dansmariekes. Snif. Nou, maar de kranten in de gaten houden, misschien komt er NOG zoiets van de zomer.

Vrijdag 27 mei - TM
Aangezien er gisteren, de uitgerekende datum voor Truus, niks is gebeurd, mochten we vandaag op voor de laatste controle in het ziekenhuis (dat hoopten we althans). We hadden pas om 11.25 de afspraak, dus we zaten met een gapend Hendrikje te wachten. Gelukkig bleken we bij de laatsten te horen, dus veel uitloop was er niet. Eerst bloeddruk en urine meten bij de verloskundige: weer proteïne in de urine. Maar ja, dat geloof ik nu wel hor, de bloeddruk was prima. Daarna naar de gynaecoloog, weer een ander, zucht! Weer delibereren over wat, wanneer en hoe. De echo duurde lang en de afmetingen waren dit keer erg vreemd: kleiner dan twee weken geleden... Daardoor schatte hij het gewicht op 8 pounds, hoger dan van Hendrikje indertijd. Snap jij het of snap ik het? Ik niet. Nou ja, de placenta was nog goed en de hoeveelheid vruchtwater ook, dus er was nog geen haast met bevallen. Hij belde wel meteen het ziekenhuis om een geplande keizersnee te boeken, voor het geval dat de bevalling niet vanzelf in zou zetten. Als hij daar nog eens een week mee zou wachten, zou het wel erg laat worden. Nu wordt het alsnog maandag 6 juni: eerder was er geen plek meer! Mmmm, beetje laat wel, maar toch ook weer genoeg tijd om het eventueel nog zelf te proberen. Dus, 6 juni hebben we een tweede wurm erbij, hoe dan ook!

Zaterdag 28 mei - TM
Hendrikje heeft een vreselijke snotneus en is daar vooral 's middags helemaal van van de rel. Huilenhuilenhuilen. Niet slapen, nauwelijks eten. Uiteindelijk heeft ze heel even geslapen op schoot op het grote bed, totdat er zo'n @$%-band voorbij kwam marcheren. Gelukkig was het huilen daarna even over en heeft ze nog iets gegeten. Toen snel samen onder de douche, want ik zag het bad niet zo zitten. Nou, dat was ook niet goed... Toen snel met een warme plens melk in de buik en witte snoet met rode ogen om half acht in bed. Ik hoor haar nog steeds een beetje pruttelen, hopelijk blijft het rustig vannacht.

Zondag 29 mei - TM
Euhm.... weet niet meer.

Maandag 30 mei - TM
Vroeg wakker, slecht geslapen. Vandaag maar actief blijven, anders wordt het niks. Maar ja: ga ik eindelijk eens een keer via een omweg boodschappen doen, beetje winkelen, is het Bank Holiday: bijna alles gesloten! Ik kan dus alleen de noodzakelijke dingen kopen en keer dan met een hangerige Hendrikje terug naar huis. Stom genoeg laat ik haar nog op: ze wordt lastig en ik word boos en zij dus ook. Dan slaan de hormonen toe: ik ben het zat. Ik wil bevallen, ik wil slapen en ik wil niet lelijk doen tegen die kleine meid, BOEHOE! Hendrikje is er helemaal van onder de indruk en blijft heel stil op het aankleedkussen liggen. We gaan tegelijk naar bed en het is al snel stil in huize Mallview. Ik slaap twee uur vast en lekker, Hendrikje wel 3 uur! Ik voel mij al weer beter gelukkig.

Na de dut gaan we voetballen op de Mall, zonder kar dit keer. Hendrikje wordt erg lui bij mij: ze loopt erg weinig en wil al snel in de kar zitten. Bij Paul (die de kar meestal niet meeneemt) loopt ze meestal wel veel. Ze loopt inderdaad een flink eind en verdwijnt op een gegeven moment het gras op: VOETBALLUH!!!! Ze vermaakt zich prima. Als een toddlergroupmoeder langskomt en met ogen als schoteltjes naar mijn nog steeds dikke buik kijkt, ga ik lekker kletsen en speelt Hendrikje heel voorzichtig met Rebecca, de 2-jaar oude dochter van deze vrouw (weet eerlijk gezegd niet hoe ze heet....). Er wordt wat gevoetbald en heel voorzichtig geknuffeld, maar dan ook heel voorzichtig (van beide kanten). Bij het afscheid wordt geroepen dat ze mij morgen niet op de toddlergroup hoopt te zien, maar ik denk dat dat er niet van komt. Waarschijnlijk schrijf ik mij alsnog in voor een etentje vrijdagavond ter ere van een afscheid, want ik zie het nog zo'n vaart niet lopen.

Paul is om zes uur thuis en terwijl ik kook gaat hij met z'n supersoaker en dochter de tuin in... Hendrikje vindt het geweldig, tot dat haar duim bij het pompen beklemt raakt en ze hartverscheurend huilt. Ze heeft een lelijk sneetje in haar nagelriem en is een hele tijd ontroostbaar. Zelfs een pleister kan niets goed maken: die moet eraf! Heel langzaam zakken de tranen uiteindelijk weg en als we ook nog de rode buurpoes zien zitten 'bouw!', zijn haar gedachten eindelijk verplaatst. We eten vanavond met z'n drieën aan tafel. Dat komt niet zo heel vaak voor en we genieten er allemaal van. Wij omdat Hendrikje zo lekker eet en Hendrikje omdat ze ondertussen lekker kan geiten met Paul ;-). Als ik een spook nadoe met een hydrofiellap roept ze steeds 'intie'. We snappen er niks van. Of toch... ze heeft een Dick Bruna-boekje Het spook Nijntje. Nijntje heet bij haar intie.... Als ik het boekje pak, krijg ik een grote grijns. Wat is ze slim hè?! Rustige avond verder, we computeren wat en duiken vroeg in bed.

PE - eeeeeeeeeeven hoor: ik heb weer viool en pipes gespeeld vandaag. DAT was lekker!

Dinsdag 31 mei - PE
Lekker uitgeslapen, net op tijd om Thirs en Hendrikje nog uit te kunnen zwaaien voor de toddler-group. Ik ga lekker aan de slag, knutsel wat en ruim wat op. 's Middags zitten we met z'n drieën lekker in de tuin en Thirs begint wat te klagen over krampjes in de buik. Alleen... de krampjes komen met een wel erg in het oog lopende regelmaat langs.

Thirs belt voor alle zekerheid maar de assessment unit in Craigavon, moet ze nou thuis blijven of niet en d'r wordt geadviseerd om maar lekker langs te komen. Beter een keer te veel dan een keer te weinig. Brian en Eithne gebeld voor oppas en ik ga aan het werk, voor hetzelfde geld is Thirs over een uur weer thuis...

Hendrikje wordt opgehaald (ze krijgt d'r eigen Nijntje koffertje mee) en ik ben er in het hotel met m'n hoofd niet bij. Ik ben maar beneden weggemoffeld, glazen op tafels zetten, daar kan je niet echt veel verkeerd aan doen, maar als het wat drukker wordt moet ik toch even bijspringen in Callan Bar. Tussen twee bestellingen door gaat de telefoon en ik laat alles vallen... het is inderdaad Thirs. Nou... het zijn inderdaad heeeeeeele lichte weeën die ze heeft, maar alles zit nog potdicht, geen millimetertje ontsluiting. Maar, het zijn weeën! Ze blijft wel in het ziekenhuis, men wil het allemaal goed in de gaten kunnen blijven houden en hoogstwaarschijnlijk wordt de keizersnee verplaatst van maandag naar... morgen!!!!

Pffffff.... Hendrikje blijft vanavond, vannacht en morgenochtend bij Brian en Eithne en ik ga morgenochtend vroeg naar Craigavon: moet er om negen uur zijn, met alle spullen. Dan horen we daar wel wat er verder gaat gebeuren. Voor de rest van de week heb ik vrij genomen (ik had nog een paar dagen aan overuren tegoed) en vanaf maandag krijg ik twee weken Paternity Leave. Tweeënhalve week vrij van het hotel, zo lang ben ik er nog nooit weggeweest... Om half elf ben ik het hotel uitgewerkt, ze vroegen zich allemaal af wat ik er nog deed, maar ja, Thirs zit in Craigavon, Hendrikje ligt te slapen bij Brian en Eithne, dus niets dat me in het doen van mijn werkplicht belemmert :-)

Thuis is het heel raar, er is helemaal niemand. Dat wist ik natuurlijk wel, maar het voelt toch heel raar. Maar wel heel spannend :-) Ik zal vanavond tijdens het pakken de Sabri-broertjes aanzetten, hoort er een beetje bij. Het drinken bewaar ik alleen voor een andere keer, misschien moet ik vannacht wel op een hol en een vlieg naar Craigavon...