dagboek • september
van de emigratie van Thirza en Paul naar Armagh, Noord-Ierland
dagboek
2006
05
04 03 02 01
2005
12 11 10 09
08 07 06 05
04 03 02 01
2004
12 11 10 09
08 07 06 05
04 03 02 01
2003
12 11 10 09
08 07 06 05
04 03 02 01
2002
12
links
kathrijn
hendrikje
beeldverslagen
armagh city
waarom armagh
de aanloop
dublin '98
dublin '99
uilleann pipes
Kathrijn is alweer drie maanden! Het is een lekker ding, alhoewel ze zich 's avonds wel wat socialer op mag stellen: kan ik dan eindelijk iets doen omdat Hendrikje op bed ligt, gaat zij liggen janken elke avond ;-)! Ze wil er dan graag bijzijn, dus vandaar dat het dagboek alweer flink achterloopt.
Hendrikje is weer eens stout en dit keer blijft het niet bij streng toespreken. Na een flinke gooi en smijtsessie van haar kant heeft Paul haar onder zijn arm genomen en vervroegd in bed gestopt voor haar middagdut. Luid gekrijs, een bezoek van mij mocht niet baten en bij een bezoek van Paul stond ze verongelijkt aan de kant van haar bed te snuffen en naar buiten te kijken. Af en toe werd Paul van onder de oogleden aangekeken: die wist echt wel dat ze ondeugend was geweest. Na een flink half uur werd het eindelijk stil... Meteen van de gelegenheid gebruik gemaakt en met z'n drietjes op de slaapbank een dutje gedaan.
Als we allemaal wakker zijn, lopen we naar de speeltuin bij het gemeentehuis. Het is druk, gezellig. Ik loop eerst een rondje met Hendrikje mee om een helpende hand toe te steken, daarna Paul. Hendrikje heeft helemaal alleen geschommeld en is ook zelf van de glijbaan afgeweest! Ze vindt het erg leuk, moeten we maar vaker heen.
Na erg lekker gegeten te hebben, laten we een moe Hendrikje nog even uitrazen buiten: POK! Broeha, Hendrikje is zich een enorme bult gevallen buiten. Waaraan weten we niet en dat willen we eigenlijk ook zo laten. Ze laat zich gelukkig troosten, maar wil geen ijs op de zienderogen groeiende bult. Dan maar een beetje arnicazalf erop en een pleister. Hopelijk gaan het gauw weg (nu, 9 september, is er nog steeds een kleine bult en een prachtige blauwe plek te zien).
Vrijdag 2 september - TM
's Ochtends de grote blauwe plek van Hendrikje bewonderd en weer ingesmeerd. We trekken er vroeg op uit de boodschappen te doen. Hendrikje speelt thuis weer heerlijk in de tuin en ik stort mij, zover dat lukt, op het voorbereiden van de muzikantenvluchten voor het pipersfestival in november.
Zaterdag 3 september - TM
Ik was voor de honderste keer de luierhoesjes, die het niet meer goed doen. Daar moet toch iets aan gebeuren. Omdat het prachtig weer is, gaan we op stap en wandelen een klein toeristisch rondje door Armagh en lunchen bij de Trian.
Om de eerste luieruitval te overbruggen koop ik bij de drogist van die ouderwetse veiligheidsspelden, je weet wel, met van die uitschuifkapjes. Jawel, ik ga de oude onvertrouwde vouwluier uitproberen! Het vouwen gaat prima, maar dat aantrekken.... Na drie keer proberen, sjorren en trekken vindt Kathrijn het welletjes en protesteert dusdanig dat ik maar weer een papieren broek tevoorschijn tover. Ik kan mij goed indenken dat de moeders van weleer bij de komst van de wegwerpluier massaal het katoen aan de kant hebben gezet! De systemen van tegewoordig zijn veel makkelijker! Ik ben mijzelf aangemeld bij de katoenen-luier- en de zelf-luiers-maken-yahoogroep. Ik denk er sterk over om de hoesjes en misschien ook luiers zelf te maken. Misschien kan ik eerst advies krijgen over betere kant-en-klaar hoesjes. Ik bestel er dan eentje om te proberen en besluit dan wel wat ik verder doe.
Zondag 4 september - TM
Paul legt de laatste hand aan mijn oude laptop. Papa, of beter gezegd mama, koopt hem van ons over. Papa wil hem meenemen naar het archief als hij genealogieonderzoek gaat doen. Hij moest eerst helemaal leeg en toen weer opnieuw ingericht worden. Morgen kan die dan op de post.
Maandag 5 september - TM
Grom. Bij het postkantoor geïnformeerd wat de portokosten zouden zijn bij een snelle bezorging en een bijbehorende verzekering. De boel betaald: pakket zou tussen 5 - 7 werkdagen in nederland moeten zijn. Met het bonnummer zouden we het afgelegde traject kunnen volgen. Mooi niet dus: het nummer wordt niet herkend. Bang dat het pakket misschien al in Armagh van eigenaar is verwisseld :-(, bel ik de pakketdienst op. Nee mevrouw, dat is een service die niet bij deze dienst hoort en de garantie is dat het pakket binnen 30 dagen op de plaats van bestemming is. Lekker, zo’n postkantoor. Nou ja, dan moet paps nog wat langer wachten.
Dinsdag 6 september - TM
Deze week dan eindelijk weer toddler group! Met beide meiden in de kar naar beneden.Kathrijn is lekker vol van de voeding, dus die kijkt tevreden rond. Hendrikje is zo blij dat ze niet eens haar jas uittrekt en zo op de trampoline springt. Ik kan haar nog even tussen trampoline en poppenwagen door haar jas uittrekken. Later wil ze ook de glijbaan proberen, maar dan wel aan mijn hand. Heel voorzichtig glijdt ze een paar keer naar beneden, maar geeft dan toch de voorkeur aan de poppenwagen (denk ik). Een kwartier later kijk ik waar ze is (kan d’r steeds beter alleen haar gang laten gaan): hup, klimrekje op, hup, glijbaan af, hihihi, hup, klimrekje op, hup, glijbaan af! Helemaal alleen! Grote meid. Vandaag is voor het eerst de nieuwe leiding aan het werk: schriftje voor de bijdragen, adressen en verjaardagen én een reli-praatje en -liedje aan het einde. Brrr. Dat was eerst ook, maar Tracey vertelde gewoon een bijbelverhaal uit een kinderbijbel en dan volgde er drie zinnetjes á la ‘zo doet God dat bij ons ook’, punt. Nu is het verhaaltje doorspekt met ‘Jezus houdt van jou’, ‘doe maar goed wat God zegt’ etc. Mmmm. Niet mijn idee van een leuke en begrijpelijke afsluiting voor 0 tot 3-jarigen. Maar zien hoe zich dit ontwikkelt. Volgende week heb ik theedienst: lekkers kopen en thee maken voor de hele bubs.
Daarna huphuphup naar de borstvoedingsclub. Weer niets georganiseerd, gewoon kleppen. Weer naast Kim gezeten, die ook twee meiden heeft: Chelsea is drie dagen jonger dan Kathrijn en Caitlyn is een maand jonger dan Hendrikje. Ze heeft deze week speciaal caitlyn meegenomen, zodat hendrikje en zij zouden kunnen spelen. We kunnen het goed vinden en ze raakt enthousiast over de toddler group (waarover ik het bovenstaande niet vertel). Ze belooft volgende week ook te komen.
Hendrikje valt in Sainsbury’s nog een keer, auw. Nog een bult én, blijkt later, een heel klein hoekje van haar voortand af. Gelukkig is het een melktand....
Woensdag 7 september - TM
Ik moet weer naar de tandarts om die coating opnieuw te late aanbrengen (die de vorige keer ‘s avonds bij het poetsen de wasbak in rinkelde). Het lijkt erop dat het apparaat dat de coating moet doen laten stollen op zijn einde liep en er gewoon een nieuwe lamp in moest.... Was weer zo gepiept.
Ik bestel een aantal luierhoesjes om uit te proberen: Prowrap, Mother-ease Air Flow en Rikki. Dan maar eens zien of die werken met de Bambino Mio luiers.
Donderdag 8 september - TM
Nou ja. Door al mijn gepraat over die luiers en kleertjes in het verleden en gemopper op de naaimachine die het niet meer doet, heeft Paul het op zijn heupen gekregen. Hij heeft het internet afgespeurd naar een goede naaimachine voor mij. Ik wilde er nog mee wachten, eerst eens kijken wat voor ik zou willen. Maar nee, vanmiddag stond er een grote doos voor de deur. Paul maar doen of zijn neus bloedt! Een hele mooie Pfaff ClassicStyle 2025 met allerlei handige steken erop en extra voeten, plus een set scharen en garen er gratis bij. Nou moeten die luiers toch lukken (als de dames mij wat tijd gunnen)!
Vrijdag 9 september t/m zondag 11 september- TM
Vermoeiende dagen. Of beter gezegd, nachten. Kathrijn is erg onrustig na haar eerste nachtvoedingen en blijft dan lang huilen/lachen/boeren. Ik slaap erg slecht of niet en ben overdag zo gaar als boter. Overdag is er ook geen tijd om een dutje te doen :-(. Van zondag op maandag gaat het gelukkig beter én kan ik tussendoor anderhalf uur pitten.
Zaterdag een korte wandeling rond de Mall: kwart voor vijf weg en eigenlijk wilde ik kwart over weer thuis zijn om te koken. Maar ja, Hendrikje voetbalt met een stel kinderen van een echtpaar dat in Mullaghbawn woont. Met haar (hij voetbalt mee) sta ik een half uur te kletsen en zo is het tien over zes voordat we met knorrende maag naar huis lopen. Ik haal dan maar i.p.v. alleen friet (voor bij de sperziebonen en gehaktballen) friet met hamburger en een worst voor Hendrikje. Bij de videotheek haal ik dvd’s: The Manchurian Candidate, Love Actually en Ocean’s Twelve en een kleintje ijs als toetje. Thuis snij ik snel wat tomaat en komkommer voor de vitaminen enzo, klaar! Als Hendrikje in bed ligt, neem ik Kathrijn, een fles cola, een stuk kaas en Love actually mee naar boven en ga op de bank, onder een deken zitten voeden met de video aan. De film is erg leuk en erg ontroerend af en toe, boehoe. Lekker hoor, effe janken!
Maandag 12 september - TM
Paul heeft dagdienst en we gaan lekker lunchen in het hotel (dat is het plan). Alle dames staan weer te kirren rond de wagen en Hendrikje holt rond en eet koekjes. Als Paul haar een knuffel wil geven, holt ze weg en ja hoor, kadeng, op d’r buik en met zo’n flinke zwiep haar hoofd op de grond. Dikke dikke tranen: bult op bult is ook niet fijn. Ik troost, maar meisje is nu moe en sip, dus we gaan maar weer naar huis voor een gewone boterham :-(. Daarna nog een keer naar het hotel, want Paul bleek zijn swipe cards te zijn vergeten, en naar het postkantoor. Paulus heeft dasspelden gekocht op e-bay, niks bijzonders dus ;-)
Dinsdag 13 september - TM
Vandaag is er weer toddler group en ik heb voor het eerst theedienst, samen met iemand anders. Weet alleen met wie en ook niet of zij de boodschappen doet of dat ik het moet doen. Ik haal maar dingen die we zelf ook gebruiken/lusten. Als ik Jill zie met een tas vol eten, blijken we toch allebei boodschappen gedaan te hebben, niet handig. Gelukkig hebben we verschillende dingen onbewust verdeeld: zij de melk, ik deboter, zij de bananen, ik de druiven. Alleen het brood blijft bij mij onaangebroken: dat wordt flink toast eten de komende dagen! Kim van de borstvoedingsclub is er ook met Chelsea en Caitlyn. Kathrijn en Chelsae liggen gezusterlijk nasst elkaar onder een babygym en trekken elkaar af en toe aan de trui en sabbelen op elkaars mouwen, lief! caitlyn vindt het ook geweldig en weet van gekkigheid niet waarmee ze moet spelen.
Als Susan begint met voorlezen, gaan Jill en ik alles klaarmaken: veel te laat! Ze moeten wel drie liedjes zingen voordat die toast eindelijk komt. Ik hoor vanuit de keuken dat de evangelische inslag nog duidelijker wordt: er wordt gebeden voor de toast..... Ik denk dat ik Susan daar toch maar over aanspreek hoor. Ik weet best dat de toddler group vanuit de kerk geoganiseerd is, maar ik vind het overdreven en niet wenselijk dat kinderen van 0 tot 3 jaar hier al mee geconfronteerd worden (en niet-religieuze ouders ;-) ). De groep staat per slot van rekening open voor iedereen, dan moet je daar een gulden middenweg bij nemen, zoals Tracey deed. Hendrikje krijgt weer commentaar: ‘goed klein etertje hè?!’ Die zit weer te bunkeren: zowel toast als kaas als banaan als druiven als koekjes en limonade: alles gaat dat kleine mondje in. Ik laat haar maar eten, zolang ze van alles wat eet...
Paul zijn horloge komt binnen: hij heeft een goedkope Seiko gekocht voor op zijn werk. Ik krijg mijn luierhoesjes binnen en moet erg origamiën om de luiers erin te krijgen. Na wat puzzelen lukt het eindelijk. Eentje is niet geschikt voor de vouwluiers, dus die gaat in de reservebak (voor als we gevormde luiers gaan gebruiken). De anderen werken wel, maar daar moeten de grootste luiers in, anders is niet de hele hoes bedekt.
In de namiddag gaan we met zijn vieren de Mall op. Als we langs de kant van de weg staan te wachten op een gaatje om over te steken, loopt Carol, de bibliothecaresse van de Robinson Library voorbij. We zeggen elkaar gedag en ze bewondert de meiden. Hendrikje heeft ze voor het laatst gezien toen ik net bij de O’Fiaich Library werkte en kathrijn nog helemaal niet. Ze vraagt hoe het met mij gaat en of ik weer ga werken. Nietsvermoedend antwoord ik dat ik weer iets vergelijkbaars zou willen doen. Vraagt ze of interesse zou hebben in een catalogiseringsklus in de bieb!!! Ze hadden al aan mij gedacht voor ik met velof ging maar hebben toen niets gevraagd omdat ik natuurlijk toch nog niet zou kunnen beginnen. Over een paar weken neemt ze contact met mij op over hoe het verder zou gaan!!! Ik heb misschien een baahaan!!
‘s Avonds lach ik mij een ongeluk (en Paul gelukkig ook). Hendrikje wordt onder de douche gestopt door Paul, ik voed Kathrijn en ruim op. Hendrikje is helemaal hyperdepieper en holt van de ene naar de andere kamer, schoongeschrobt en wel. Opeens vliegt ze met haar armen open op Paul af en geeft hem een dikke knuffel. En bijt vervolgens in zijn zak. Paul springt wel een halve meter hoog en slaakt kreten en moet ook lachen. Ik spreek Hendrikje vermanend toen, maar moet ook erge moeite doen om mijn lachen in te houden. Ze staat er zo beteuterd bij. Hoe meer ik serieus probeer te zeggen dat ze sorry moet zeggen, hoe meer ik moet lachen. Uiteindelijk hebben we allebei de slappe lach en Hendrikje wordt boos. Als Paul de fles gaat pakken en naast mij staat, zie ik dat er bloedvlekjes op de voorkant van zijn boxershort zitten... O-ho, klein vampiertje!
Woensdag 14 september - TM
Woehoe! Ik heb donderdag de 22e mijn eerste rijles!!! Ik heb net de stoute schoenen aangetrokken en de rij-instructeur gebeld. Ik kan wel blijven klagen dat we nergens komen, maar dan moet ik maar eens rijlessen beginnen. Donderdag gaan we eerst op een afgelegen landweg de auto doornemen. Waarschijnlijk zal ik nog geen meter rijden, maar ja, moet toch ergens beginnen!
W maken nog laat een rondje buiten. Hendrikje ziet in de verte al een bal, dus daar valt niet vandaan te sturen: ze moet en zal ballen. Een wat oudere man en twee jonge meiden zijn met drie verstandelijk gehandicapte kinderen aan het voetballen. Hendrikje steelt alle harten en laat zich vermaken door de jongste jongen. Ze ligt helemaal in een deuk als hij zich steeds laat vallen als zij de bal gooit. Ze kreeg er helemaal de slappe lach van! Als ik bijna vastvries (zonder jas toch wel erg fris) en de anderen ook wegmoeten, krijgt ze nog een snoepje bij het weggaan. Ze worden tot vermoeiens toe uitgezwaaid: zelfs als ik ze al bijna niet meer kan zien, roept ze nog 'bye bye!'. Vervolgens komen we een oud echtpaar tegen dat bij Paul in het hotel wel eens komt drinken. Hele lieve mensen en erg geïnteresseerd in de meiden, onze emigratie etc.
Donderdag 15 september - TM
Rustig dagje: als Hendrikje slaapt, maak ik mijn eerste luierhoesje en het past! Nog wat genaaid, terwijl Kathrijn slaapt en Hendrikje buitenspeelt. Hendrikje bijt 's avonds weer in mijn rug, dus verdwijnt zonder toeters en bellen in bed. Na een kwartier brullen hebben we het weer goed gemaakt. Alsnog flesje gegeven en uit Ziezo van Annie M.G. Schmidt voorgelezen.
Vrijdag 16 september - TM
We gaan weer naar Joe Jingles! Hendrikje doet nu met de groep 2 tot 4 jarigen mee, is al zo'n grote meid! De hele reis is lang. We gaan met z'n vieren: eerst om tien uur met de bus naar Portadown, daar drie kwartier rondhangen, dan drie kwartier les en dan een uur wachten op de bus... De eerste tijd doden we door naar de stoffenzaak te gaan en daar te nuffelen naar flannel, hennep en badstof enzo voor de luiers. Hahaha, mooi niet dus. Als we de winkel eindelijk gevonden hebben (zagen we altijd vanuit de bus en nu was ie opeens weg!), blijk de uiterst botte en onbehulpzame eigenaresse alleen in modestoffen te doen. Heel terughoudend haalt ze een rol rode flnanel onder de toonbank vandaan, flink duur. Daar komen we dus niet meer terug! Bij Mothercare speur ik naar stoffen luiers en luierhoesjes die ze zouden moeten hebben, maar helaas, die zijn alleen te bestellen. Dat laat ik zitten, want ik wil ze eerst in het echt zien.
Joe Jingles is heel rustig: maar zes kinderen. Paul zit met Kathrijn aan de kant en ik met Hendrikje in de kring. Hendrikje moet eerst heel erg de kat ut de boom kijken. Gelukkig doet ze nu de cirkelliedjes goed mee (in cirkel lopen, liedje zingen en tegenlijkertijd allerlei bewegingen maken), dus ik hoef niet te tillen. Ook het ophalen en wegbrengen van de muziekinstrumenten gaat erg goed. Op driekwart van de les word ik vriendelijk verzocht Kathrijn van melk te voorzien, dus we wisselen van plek. Paul mag voor het eerst Joe Jingle-en en vindt het erg leuk. Vooral bij de Hokey Pokey die gezongen en gedanst wordt, hebben de Eliasberg grote lol! Het voeden gaat moeilijk, ben het kussen vergeten en Kathrijn is steeds afgeleid door muziek en rumoer. Uiteindelijk zit ik aan tafel met Kathrijntje voor mij. Ze is in ieder geval tevreden zo niet vol.
Zaterdag 17 september - TM
Hendrikje is erg lief als we voor Paul post gaan ophalen: ze loopt netjes aan de hand, wijst naar van alles, roept allemaal nieuwe woorden en is gewoon lief. Als we daarna thuis komen, slaat haar humeur om en is ze uitemate irritant, ze bijt weer. Grom.
Zondag 18 september- TM
We gaan bij Paul lunchen in het hotel. Heerlijke vegetarische schotel met zwarte-bonen-saus. Hendrikje eet weinig, maar vermaakt zich des te meer met haar glas water en de andere gasten. Thuis maak ik een tweede luierhoesje, nu voor Kathrijn. Meteen uitgeprobeerd. Mmm, iets te klein: Kathrijn poept hem helemaal vol en aangezien hij dus iets te strak tegen de billen zat, zat alles onder hihi. Nou ja, volgende iets groter maken.
Tijdens het eten is Hendrikje weer stout en we dreigen haar vervroegd naar bed te doen. Als ik haar zonder iets te zeggen verschoon en haar pyama aantrek, zegt ze tussen haar snikken door 'sorry mama'. Smelt. Toen toch maar het hele ritueel gedaan.
Maandag 19 september - TM
Vandaag niks specifieks te melden: dan maar iets algemeens! Het is een woste voedingsweek geweest. Elke nacht om het uur/anderhalf uur voeden, pffff. Veel gemopper van Kathrijn, ze niet in haar eigen bed willen slapen, drinkt weinig per keer. Bij mij staan de wallen onder mijn ogen. Ik ga paal en perk stellen aan het liggend voeden Ook al doezel ik lekker verder, daarna (als ik madam terugleg) is het zo vaak bal, dat ik alsnog klaarwakker ben. Voorlopig probeer ik weer zittend te voeden en dan Kathrijn weer terug te leggen in haar aangrensende bedje. Paul slaapt al een tijdje beneden, die was het ook zat ;-), dus ik heb wel het hele bed voor mij alleen. Jammergenoeg hebben we twee verschillende matrassen, dus ik lig vaak half zacht/half hard. Nee, Kathrijn moet maar wennen aan d'r bed!
Hendrikje is de laatste week goed aan het praten: korte zinnetjes zoals "ze slaapt', "beker water" én ze heeft haar eerste drie-lettergrepen-woord gezegd: appelstroop. Ze vindt de familiefoto's bekijken erg leuk, en roept te pas en te onpas familieleden. Vooral oom Kees en tat Hukiel zijn favoriet met Jona en Fehke ('konijn' heet volgens haar nummer drie ;-). Als ze ergens een vliegtuig ziet, zit daar volgens haar altijd 'oma' in (ja ma, ben bang dat het geen oma Mulder blijft, maar oma vliegtuig wordt, haha!).
Dinsdag 20 september - TM
De dames hebben een drukke ochtend: toddler group én borstvoedingsclub achter elkaar. Bij de toddler group staat Hendrikje alweer voor ze haar jas uitheeft op de trampoline. Er zijn een heel stel nieuwe moeders en kinderen, dus er wordt flink getrokken aan 'ons' speelgoed (van de oude garde) door de nieuwe garde. Gelukkig blijven de tranen beperkt. Kim is er ook weer met Kaitlyn en Chelsey (weet nog steeds niet precies hoe je het spelt: 'als de voetbalclub maar dan met een -y': Chelseay, Chelsey, Chelsay?), maar door de drukte vinden ze elkaar niet. Pas als ze samen bij de borstvoedingsclub losgelaten worden hebben ze de grootste lol: ze spelen krijgertje, hollen hand in hand tussen de babies door en maken iedereen aan het lachen met hun gegiebel. Ik had een paar boeken meegenomen en daar wordt op een gegeven moment heel lief in gebladerd. Dat was maar goed ook, want op een gegeven moment zijn er wel 18 moeders! Daar was niet meer tussendoor te hollen. Het is erg gezellig en ik voed Kathrijn voor het eerst in rugbyhouding in de fauteuil. Het ging wat ongemnaakelijk, maar duidelijk beter dan in de madonnahouding.
Woensdag 21 september - TM
Ben moe en chagerijnig en dat wordt alleen maar erger als ik van alles wil doen en niet doe omdat er twee kinderen aandacht vragen, terwijl Paul van alles wil doen en het ook doet. De luierhoesjes liggen al een hele tijd te wachten, de vluchten voor het festival moeten geboekt worden, email beantwoord. Als ik aan de afwas sta en mij steeds meer sta op te winden, sla ik met een virtuele vuist op tafel: na de afwas, ga ik verder met die luierhoesjes. Iedereen moet zichzelf maar vermaken voor een uurtje. Paul schrikt als ik briesend de naaimachine tevoorschijn haal, maar laat mij verder mer rust (heel slim ;-) ). Ik naai uiteindelijk rustig de tweede luierhoes in elkaar en die is prachtig! Hopelijk past ie goed en houdt ie alles goed binnen. Ik heb geen drukkertjes, dus moet wachten op de bestelling van zaterdag voordat ik het af kan maken. Daarna jas ik ook nog eens katoenen inlegkruisjes in elkaar: scheelt een hoop afval!
Donderdag 22 september - TM
Mijn eerste rijles... Om tien uur rij ik met Jarlath een stuk de Portadown Road af en wordt dan aan de kant van de weg de beginselen van het autorijden bijgebracht: welke 5 procedures moet je kunnen dromen, hoe werken versnellingen, koppeling en dergelijke. We rijden geen meter meer, maar desondanks slaan de vlammen mij uit aan het einde van les: zoveel informatie. Ik heb die 40 lessen wel nodig ben ik bang... Volgende week gaan 'we' een heel uur rijden. Ik dorst niet te vragen of 'we' ik was of hij.
Vrijdag 23 september - TM
's Ochtends ben ik alleen met Kathrijn: Paul is met Hendrikje naar Joe Jingles in Portadown. Heerlijk rustig! Kathrijn slaapt het grootste deel van de ochtend. Ik boek alle bekende vluchten voor het pipersfestival, naai verder aan de luierhoesjes, ruim op en ga boodschappen doen. Ben heerlijk ontspannen als Paulus en Hendrikje weer thuis komen. Na Hendrikje haar middagdut ga ik nog een ronde Mall doen en ze kaapt weer een groepje voetballende mensen. Dit keer een gezin met drie kinderen. Pa voetbalt met de kinderen en ik kletst met de moeder. Je hebt wel veel aanspraak hoor, met zulke mooie kinderen ;-)! Hendrikje lacht en holt en voetbalt fanatiek mee. Ik vind het prachtig om te zien hoe makkelijk ze met andere kinderen kan spelen. Het gaat gelukkig ook steeds beter met delen, althans, ze krijst niet meer de hele boel bij elkaar als iemand iets afpakt. Op de terugweg haal ik weer films, heb ik zin in. Weer wat andere films dan de vorige keer: 'I capture de castle', 'Bridget Jones: the edge of reason' en 'Ladies in Lavender'. Ik kijk Bridget Jones, wat een flutfilm, de eerste was honderd keer leuker. Het verhaal is dun, Renée Zellwegger lijkt een facelift gehad te hebben: de hele tijd van die trietogen en een pruilmond en gewoon flauw. Jammer.
Zaterdag 24 september - TM
)
Ik haal een groot pak drukkers bij de handwerkwinkel en sla aan het hengsten: die luier moet af! En, o, wat is ie mooi! Enne, hij doet het ook prima, veel beter dan de hoesjes die ik online besteld had!
's Middags gaan we op stap: Hendrikje had een uitnodiging gekregen van haar toekomstige school voor een 'fun day' en een teddy bear picnic. Gewapend met regenkleding én Berend (surrogaatbeer) lopen we het hele p$&*e-eind naar Saints and Scholars. Een dikke 35 minuten lopen, net iets te ver om later te zeggen, kom, laten we Hendrikje elke dag lopend wegbrengen en ophalen... Bij de school is het druk: er is een bouncy castle, penaltyschietwedstrijd, ballonnenloslaatmoment, hamburgertent, speelgoedverkoop etc etc. Paul had de school nog niet eerder gezien en is blij verrast: goede keuze gemaakt! Hendrikje holt rond en is net op tijd om de ballonnen te zien wegvliegen van bovenop de heuvel: ze stuitert en springt en gilt: dat is geweldig!! Binnen staat bovendien een miniballenbak, ze weet niet hoe ze het heeft. Zoveel ballen en daar mag je je in laten vallen! Na een hamburger op een broodje zoeken we het lokaal op waar de teddybeerpicknick gaat beginnen. Onderweg worden we onderschept door, jawel, Amélie, die vreselijke ex-collega van ons, die ons steeds weer uitnodigt voor van alles en nog wat. We hadden haar al zien rijden en gedacht: ze zal toch niet ook.... Ja dus. Ik zeg 'hoi, weet je waar de picnic is?' en volg haar arm en laat haar weer achter. Ik heb geen zin in haar gezeur. Paul vond mij erg bot. Was ook zo, maar ze lijkt geen stille hints te begrijpen, dus dan maar een duidelijke.
Na wat omzwervingen vinden we de picknick niet waar die had moeten zijn, maar ja, we zijn in Ierland, dus die paar minuten later zijn niet zo erg. Kinderen van een jaar of twee tot een jaar of vier doen mee. Als we binnenkomen wil ik Hendrikje achterlaten, ik had namelijk begrepen dat de oders niet mee mochten. Ze was echter zo nieuwsgierig én hangig naar mij toe (Paul stond buiten met de kar) dat ik op de achtergrond bleef rondhangen. Ze was niet in de kring te houden en wilde alleen maar op de computer rammelen die in het lokaal stond. Eenmaal op schoot heeft ze zich redelijk gedragen, goed vasthouden. Een mevrouw zei heel vriendelijk hallo tegen mij, waarop ik vragend hallo terug zei. Geen idee wie die vrouw was en dat was duidelijk aan mijn gezicht te zien, want ze vroeg of ik haar niet herkende. Ze had tegelijk met mij antenatal classes gedaan toen ik Hendrikje verwachtte. 'Ik verwachtte een tweeling'. Je weet wel. Ik heb maar gedaan of er vaag wat belletjes gingen rinkelen want ze reageerde zo beledigd dat ik mij haar, die een tweeling verwachtte nota bene, niet herinnerde!
Daarna gingen alle kinderen in een lange sliert, zich vasthoudend aan een groot blauw touw over het terrein om de teddyberen te vinden die zich daar verstopt hadden. Vasthouden? Blauw touw? Teddyberen? Op de computer? Hendrikje doet niet mee en belandt uiteindelijk bij mij op de schouders (hebben niet voor niks 50 pence betaald! ;-)) We lopen mee en halverwege de wandeling heeft ze door dat je 'teddy bear' moet gillen als je er één ziet. Of nee, ze snapt dat je op deze wandeling teddy bear kunt gillen. Af en toe hoor ik 'ettybeer, ettybeer'. Lief. Als de beren zijn gevonden, er druk in oogjes wordt gewreven en de regen begint te vallen gaan we terug naar het lokaal: tijd voor limonade en een chocoladegepofterijstfrustelcakeje. Alle kinderen zijn erg timide en zijn zo te zien blij als ze weer weg mogen! Aan het einde raakte ik aan de praat met een ander stel dat ik bij de open avond indertijd ook had gezien. Zij is in ieder geval duits en ze hebben twee kinderen, een jongen van drie denk ik en een meisje dat in december 2 wordt. Ze zijn op dezelfde 'problemen' gestuit als wij: wanneer mogen de kinderen naar school, wat voor invloed heeft dat op de tweetaligheid etc. Aardige mensen die we waarschijnlijk nog wel vaker tegen zullen komen. .
Na de picknick hebben we an onze stutten getrokken. We zijn moe, Paul moet werken om vijf uur en we moeten het hele eind nog teruglopen. Onderweg halen we de boodschappen i.p.v. bij Sainsbury's, maar als we thuis zijn, blijken we nog van alles te missen, dus moet ik alsnog naar Sainsbury's. 's Avonds 'I capture the castle' gekeken. Wel mooie film, niet uitzonderljk, maar dat heb je met verfilmingen. Grappig om een acteur terug te zien, die in 'Love Actually' een ouwe rocker speelt met bijbehorend gedrag en in deze film (jaren 20/30?) een wereldberoemd schrijver met een schrijversblok. Blijkt het een gerenomeerde acteur te zijn, die mij nog nooit eerder opgevallen was: Bill Nighy
Zondag 25 september - TM
Paul slaapt heel heel lang: hij is afgepeigerd na een hele drukke nachtdienst. Ik wandel met de meiden en doe boodschappen. Verder niks bijzonders.
Maandag 26 september - TM
Vroeg aan de telefoon met de O'Fiaich bieb. Joe is er en kan mij ontvangen. Mijn zwangerschapsverlof is over, dus ik moet weer aan de slag! Rond een uur of tien ga ik snel op en neer om praktische zaken te regelen. De phase boxes zijn van een goede kwaliteit en makkelijker te snijden dan ik had verwacht. Hopelijk zal het werk sneller gaan en zal ik binnen de 23 uur die ik nog heb staan klaar zijn. We spreken af dat ik donderdagochtend een begin maak met de dozen. Waarschijnlijk ga ik in etappes werken voor alle boeken in plaats van per boek.: eerst alles selecteren, dan alles snijden, dan alles vouwen en lijmen en uiteindelijk alle boeken in 1 keer inruimen.
Met mijn werk in het vooruitzicht, stuitte ik op een probleem. Ik wil Kathrijn zo lang mogelijk blijven voeden, dus moet ik kolven voor de dagen dat ik werk. Nou is onze koelkast verre van goede kwaliteit en het vriezergedeelte vertrouw ik al helemaal niet. Voorlopig moet ik dus voor elke werkdag voldoende 'vers' kolven. Als we een nieuwe koelkast hebben kan ik een voorraad opbouwen en invriezen. Dan kan ik eventueel hele dagen werken i.p.v. halve, omdat ik nu niet meer kan kolven dan één flesje. Paul gaat op zoek naar een goede koelkast, hopelijk kunnen we er snel aankomen.
Ik bestel de kadootjes voor Hendrikje haar verjaardag. We hebben een kwijlsite gevonden tijdens onze zoektocht naar een mooie muziekset van hout: www.holztoys.co.uk . Allemaal houten en ander verantwoord speelgoed, heel heel heel erg mooi allemaal. We vinden een mooie muziekset en een pop en een kinderwagen en een winkeltje en een driewieler enenenen. Na lang dubben besluiten wij de pop te kopen met een extra set kleren. Omdat mijn ouders en zus en zwager nog zaten te denken over een kado, heb ik gevraagd of ze het leuk vonden iets van de bovenstaande lijst te geven. Zo konden wij het bestellen, laten versturen en ontvangen zonder dat zij allerlei extra handelingen moesten verrichten. Ze bezochten de site, zagen en keurden goed: de poppenbuggy komt er ook aan. Opa Eliasberg en Oma Ineke voelden daar ook wel wat voor en reserveerden de percussieset. We zijn erg benieuwd of het allemaal in het echt net zo mooi is!
Dinsdag 27 september - TM
Koelkast is besteld!! Paul is zo goed in Googlen! Hij heeft een producent gevonden die alleen maar koelkasten maakt, zowel voor de industrie als de consument: LEC. Komt erg goed uit de bus, is betaalbaar en een witgoedman in Markethill (hier om de hoek) levert ze ook! Na wat passen en meten (past ie wel in 'ons' gat bij de deur van de keuken, bestelt Paul een LEC TF3004W. Hij is goed groot, dus één keukenkastje moet eraan geloven. Wat een luxe zal dat zijn: een koelkast die gewoon koelt, hygienisch is (die oude was al erg vies voor we hier kwamen wonen, ondanks regelmatig uitboenen) én een ladevriezer heeft zonder ijs!!!! Dus niet elke 2 weken met de vleeshamer het ijs uit de vriezer hakken om het gehakt er uit te kunnen halen of toch maar alles in één keer opeten, omdat de deur niet meer goed sluit en de etenswaren dus niet goed bevriezen.... Nog een week of twee wachten, dan moet hij er zijn.
Woensdag 28 september - TM
Mijn tweede rijles.... We gaan rijden. In eerste instantie rijdt Jarlath, maar dan moet ik toch aan geloven: gaat u maar zitten. Op de Portadown Road, de drukke doorgaande weg naar, jawel, Portadown, parkeert hij de auto aan de kant en gooit mij in het diepe. Alleen doen wat hij zegt, ogen op de weg houden en rijden maar. Ik knijp hem vreselijk, een autostuur voelt én doet zo anders dan een fietsstuur. Ik moet erg wennen en zie daarbij ook nog al dat vrachtverkeer langs mij heen schiet. Mijn knokkels zijn wit van het knijpen. Na een minuut of vijf laat hij mij weer stoppen langs de kant en neemt de handelingen nog eens door. Ik voel de tranen van spanning dan al hoog zitten. Als hij dan vraagt hoe dat voelde, kan ik mij niet inhouden en lach en huil tegelijk. Zenuwegedoe! Hij kan er gelukkig om lachen en vraagt bezordg of ik misschien ooit een auto-ongeluk heb gehad. De ergste spanning is er dan gelukkig af (alhoewel het stuur het nog steeds moet ontgelden). Ik rij nog zo'n 40 minuten en moet zo ontzettend wennen aan het sturen, aan het achteromkijken via de spiegel, aan het schakelen. Ik word één keer betoeterd door een tegenligger die vindt dat ik iets te ver over de streep rij. Nou ja! Ik kreeg die auto gewoon niet teruggestuurd. Jarlath hangt ook regelmatig aan het stuur om bij te sturen. Het duurt een hele tijd voordat het principe van het sturen duidelijk wordt. Nu moet ik het nog zien te combineren met naar de weg blijven kijken. En niet vol op de rem gaan staan als er een hond de weg op schiet en er iemand achter je zit..... Als toegift mag ik de auto ook nog terugrijden, twee rotondes over en de Mall op. Pfff, dat was een enerverend uurtje. Ik ben blij dat ik er nu door ben. Ik hoop dat ik volgende week niet nog zenuwachtiger ben, omdat ik nu weet wat ik kan verwachten.
Thuis uithijgen en dan naar Sainsbury's: ik was als vaste klant met kinderen gevraagd voor een customer listening group. Om 12 uur begint een 'wat vindt u van Sainsbury's en wat kan er beter en wat is er al goed?'-vragenuurtje samen met vier andere vrouwen. De opgetrommelde mannen laten verstek gaan, mietjes. Er wordt heel wat geklaagd en geprezen en blij gereageerd op de 30 pond aan vouchers die we als bedankje krijgen. Meteen dure chocola gehaald, als schouderklopje voor mijn eerste én schadevrije rijles!
Donderdag 29 september - TM
Weer werken! Gisteravond twee keer gekolfd om genoeg te hebben voor é´n keer voeden door Paul. Het isnog niet veel, maar meer kan ik niet loskrijgen. Eerder kan ik ook niet kolven, omdat ik de melk niet in de vriezer kan bewaren. Afijn. Om zeven uur gaat de wekker na een gelukkig niet zo drukke nacht. Hendrikje blijkt al wakker en hoort mij voorbijsluipen. Ze is verdrietig en laat zich niet door mij ompraten nog even te gaan slapen. Ik laat haar toch maar in bed: ik wil eerst helemaal gepikt en gedreven zijn voordat het hele ochtendcircus weer begint. Even na half acht is Paul ook wakker en halen we beide dames naar beneden. Kathrijn moet voor ik wegga goed drinken, maar ze is nog zo slaperig dat ze het er bij eentje laat. De mobiel gaat mij: als ze aan het flesje niet genoeg heeft, belt Paul wel op óf hij kan bij de bieb langskomen als het mooi weer is en hij zin heeft in een wandelingetje. Ik ben natuurlijk niet op tijd klaar en met een half uur vertraging (het is wennen hoor) ga ik naar de bieb.
Gewapend met stanleymes, centimeter, metalen lineaal, maar zonder snijmat (waar die is gebleven?) loop ik de vertrouwde route. Bj de bieb ligt alles al klaar. Omdat er daar ook geen snijmat blijkt te zijn, begin ik meteen met het sorteren van de materialen: ongeveer 20 pakken met phase box-onderdelen moeten verdeeld worden. Voor mijn verlof heb ik een lijst gemaakt van alle afmetingen van de boeken met volgnummers. Handig! Nu kan ik de twee delen per boek het volgnummer geven zodat ik later zonder al te veel zoekwerk de boel in elkaar kan zetten. Als ik alles gesorteerd heb, begin ik aan het opmeten en aftekenen van de delen. Het gaat lekker. Alhoewel ik er nog helemaal niet zo aan toe was om te gaan werken, vind ik het nu erg lekker om iets te kunnen doen zonder continu aan de kinderen te moeten denken (erg hè?!). Daarnaast weet ik niet hoe snel ik weer naar huis moet gaan om 1 uur, terug naar de meiden en Paul!
De bestelling van Holz Toys is er al, jammer genoeg precies als er niemand thuis is. Morgen kan het opgehaald worden bij het postkantoor. Eithne komt ‘s middags langs om haar nieuwe minidiscspeler uit te proberen met Paul samen. Kathrijn wordt uitgebreid geknuffeld en lacht welwillend terug! Ik schrijf ondertussen verder aan het dagboek. ‘s Avonds vroeg naar bed: half tien lig ik erin.
Vrijdag 30 september - TM
Paul gaat weer met Hendrikje naar Jo Jingles ‘kootmojning too yoe’. Ik geniet van deze vrije tijd en naai weer wat luierspul, neem Kathrijn in de draagzak mee naar buiten en doe allerlei boodschappen. Bij het postkantoor haal ik het pakket op. Ik moet op de knieën het pak ter plekke openmaken, want ze hebben een doos gebruikt waar wel drie keer de pakjes inkunnen. Ik haal alles eruit en verdeel het over twee tassen. De doos mag ik achterlaten. Onderweg naar huis kom ik allemaal bekenden tegen die tegen Kathrijn aankletsen. Ze vindt het erg gezellig en kraait vrolijk terug. Bij Wade Training, het uitzendbureau dat mijn baan bij de bieb betaalde, ga ik langs om Kathrijn aan Jackie te laten zien. Blijkt ze al bijna een half jaar ergens anders te werken. Helemaal voor niks naar boven gezeuld. Dan nog boodschappen doen voor vandaag en verder schrijven aan het dagboek.
Het was rustig bij Jo Jingles, de klassen van vrijdag worden nu samegevoegd. Hierdoor moeten we wel eerder weg, maar zijn we veel minder tijd kwijt voor en na de les. Hendrikje heeft een vriendje gemaakt bij Jo: David. Paul vertelde dat ze samen kattenkwaad aan het uithalen waren. Trouwens, vorige week heeft Hendrikje een ‘ik-ben-grote-zus-geworden’-certificaat gekregen van Jo Jingles. Ze werd naar voren geroepen en door iedereen gefeliciteerd met de geboorte van haar zusje. Leuk hè?!