dagboek • april
van de emigratie van Thirza en Paul naar Armagh, Noord-Ierland
dagboek
2006
05
04 03 02 01
2005
12 11 10 09
08 07 06 05
04 03 02 01
2004
12 11 10 09
08 07 06 05
04 03 02 01
2003
12 11 10 09
08 07 06 05
04 03 02 01
2002
12
links
kathrijn
hendrikje
beeldverslagen
armagh city
waarom armagh
de aanloop
dublin '98
dublin '99
uilleann pipes
We doen met z'n vieren een rondje Armagh voor de leuke en gewone boodschappen. Bij Harrie & Annie's slagen we weer, leuke winkel is dat toch!
Zondag 2 april - TM
Vandaag komen Sas en ma! Het huis is aan kant, de boodschappen gedaan en de meisjes uitgeslapen. Ik ga rond een uur of twee naar hun hotelkamer met wat babycadeautjes voor Sas, chocolade-eieren en een stapel 'Pregnancy and baby's. Lijkt mij wel een leuke binnenkomst. Ze gaan eerst naar het hotel om uit te pakken en gaan dan bij Paul wat drinken. Als zijn shift er op zit, komen ze dan met zijn allen hierheen. Ik kook zeer locaal: roast beef met aardappelen en wortel uit de oven. Knoflooksausje erbij, mmm. Althans, dat hoop ik. Ik heb nog nooit een roast gemaakt, maar iedereen die ik erover spreek zegt hetzelfde: op bakpaat, olie erover, in de oven en ongeveer 2 uur wachten. Ik heb een flinke roast gekocht, omdat ik het idee heb dat er van die dingen maar de helft overblijft. Het handige van een roast is, dat als je bezoek krijgt, je gezellig kunt kletsen als ze arriveren en vlak voor het eten alles in schalen hoeft te doen en klaar!
Alles zit dus al in de oven als ma en Sas aankomen, veel later dan verwacht. Paul moest 'nablijven' omdat de collega die hem moest aflossen zijn enkel had gebroken. Ze hebben nog even op hem gewacht, maar zijn toen maar alvast vertrokken. Ik sta dan in de keuken en hoor hen helemaal niet. Hendrikje zegt opeens: hé oma! Ik kijk naar het raam, zie niks, kijk in de gang, zie ook niks, ik luister en hoor niks. Ik verwacht dat Paul erbij is en dat die dus de deur openmaakt. Ik ga vrolijk terug naar de kamer, zie ik toch ma opeens voor het raam! Hendrikje is meteen in jubelstemming en springt als een stuiterbal om de nieuw gearriveerden heen. Uit de grote tas komen meteen drie stukken nagelkaas die naar de koelkast verhuizen en twee dozen Nijntjekoekjes voor de meisjes. Er zitten nog meer cadeautjes in het verschiet: de keuze is veel makkelijker als wij erbij zijn.
Sas is nu halverwege haar zwangerschap en krijgt al een mooi buikje. Ze is lekker ontspannen, ma ook. We kletsen en lachen om Hendrikje die d'r tante helemaal geweldig vindt. Als Paul eindelijk mopperend binnenkomt, doe ik snel alles in onze Frisschalen: aan tafel! Mensenkinderen, dat is lekker! Ik had niet gedacht dat een roast zo lekker kon zijn. Ik had ook niet gedacht dat de roast zo weinig zou slinken! Morgen lekker boterhammen met mayo en roast mee naar mijn werk!
Ondanks goede voornemens vroeg naar bed te gaan, blijft iedereen langer op dan de bedoeling was. Want gezellig was het wel!
Maandag 3 april - TM
Vandaag op het werk gestoeid met de software van de catalogus, grom. Er is vorige week van alles fout gegaan, maar wat is onduidelijk. Ik kan in ieder geval geen locaties meer verwijderen. Zo krijgt een boek een nieuwe locatie, maar blijft het oude ernaast bestaan. Lekker handig. De supportafdeling stelde voor dat ik een back up maakte, zodat zij in de onderliggende codes de fout zouden moeten kunnen ontdekken. Denken zij dat we de database in Armagh hebben, Lorraine en Carol denken dat de informatie rechtstreeks in de database in Belfast terechtkomt.... Dat gaat lekker zo. Na veel 5-en en 6-en heb ik een fantastische back up kunnen maken via het onderliggende ms-dos (ja echt!). Pffff. Ik heb Carol om toestemming gevraagd eens een goede lijst te maken en op te sturen met alle fouten, onlogische dingen en gemissen in de software, want dit slaat alles.
Paul gaat met de dames op stap, dat is althans het plan. Het hoost echter zo, dat het blijft bij kletsen, spelen en boodschappen doen.
Dinsdag 4 april - TM
Op het werk flink aan de sjouw gegaan met boeken. Aangezien er van de database wat betreft de boeken in 'mijn' ruimte toch niks klopt, kan ik ze net zo goed zo neerzetten dat het logisch, praktisch én gecatalogiseerd staat. Ik werk daarbij ook alle niet-bibiotheek dingen de deur uit: brochures, kaarten, boeken, kerstboomversiering etc die in de biebruimte staan en bij de cathedraal horen, gaan in de net leeggemaakte zijkamer. Dat geeft mij een goed overzicht van wat er nu daadwerkelijk moet worden ingevoerd en verplaatst. Bovendien helpt Harrie, lid van het bestuur en oud-assistent-keeper van de bieb, mij met het uitzoeken van de tijdschriften. Wat moet blijven, wat kan weg, wat wordt overgedragen aan deze of gene enzovoorts. Scheelt ook weer een heleboel extra werk. Wel kom ik er achter dat er nog zo'n 15 planken aan nieuw te catalogiseren boeken op mij staan te wachten. Jaajks, ik heb maar een half jaar hoor!
Hendrikje en Kathrijn mogen weer los: op naar Gulliver's Island! Er is in eerste instantie niemand anders, dus ze kan lekker razen. Daarna zijn er wat meer kindjes waar ze enthousiast mee speelt. Kathrijn loungt bij tante en oma.
Woensdag 5 april - TM
Met ma en Sas afgesproken dat we elkaar treffen bij de toddler group. Ik haal vantevoren al boodschappen voor vanavond, hebben we dat gehad. Op de Mall komen we elkaar al tegen. Hendrikje grijnst breeduit als ze de twee figuren in de verte begint te herkennen. Helemaal prima is het natuurlijk als blijkt dat we mét oma en tante Sas naar de toddler group gaan. Hendrikje en Kathrijn vermaken zich prima, Sas en ma ook. Het is leuk om weer iemand uit Nederland een stukje van onze 'dagelijkse' kost mee te laten maken.
Na de toddler group gaan we bij Paul in de bistro lekker lunchen. Toast met bonen voor de meisjes en een classic club sandwich voor de dames, mmmmm. Hendrikje gedraagt zich voorbeeldig en eet goed door. We hebben het geluk dat een grote groep van 20 op zich laat wachten: Paul heeft alle tijd om zich met ons te bemoeien ;-). Helemaal volgegeten gaan Sas en ma naar hun kamer om alvast te pakken en te dutten en wij gaan naar huis waar ik probeer beide meisjes in bed te slapen te krijgen.
Ik bereid alvast het eten voor voor vanavond: indiase kip met sperziebonen (of waren het erwten? Weet het niet meer), rijst en koriander/knoflooknaan. Ondanks de hevige lunch gaat alles op! Voor de meisjes naar boven gaan, nemen we afscheid: Sas en ma moeten weer vroeg op morgen. Stevie staat om 7 uur voor met de taxi! Het was kort, maar erg krachtig en goed. Alle vier, maar vooral ons Hendrikje, hebben erg genoten van hun aanwezigheid.
Donderdag 6 april - TM
Voor de zoveelste keer rijles, met rode konen. Ik ben er met mijn hoofd niet bij en maak stomme fouten en raak gefrustreerd. Boehoe. Even die druk van de ketel. High van de adrenaline kom ik bij de toddler group aan. Hendrikje stuitert daar al vergelijkbaar rond en Kathrijn slaapt. Het stuiteren eindigt op een gegeven moment in een flinke uitglijder, die ik niet zie, omdat er vlak naast mij iemand anders onderuitgaat. Ik vraag of hij zich bezeerd heeft en hoor tegelijkertijd een bekende stem heel hard gillen. Dikke bult met schaafwond en bloedspetters. Ach gossie. Met een natte lap en flink wat kussen is ze gelukkig al snel weer vrolijk. Wel blijft ze de hele dag naar haar voorhoofd wijzen: 'issuh auw, ja'
Maandag 10 april - TM
Goed aan het werk: samen met Harry allerlei dozen doorgenomen. Wat blijft wel en wat niet en van wie is het. Ik heb nu een beter overzicht van wat mij nog te wachten staat. 15 meter Smithsonian Journals gaan naar het observatorium, dus daar hoef ik niks mee te doen, alleen t.z.t. inpakken.
Rond kwart over twaalf moet ik er even tussenuit: tandartscontrole! Paul komt met de meisjes van thuis, want die moeten ook gecontroleerd worden. We zijn meteen aan de beurt. Ik ga eerst, want Hendrikje vertrouwt het voor geen meter. Ondanks dat (helemaal goed!) wil ze haar mond niet opendoen, totdat ze ontdekt dat ze van de stoel af kan glijden. Ze schatert van het lachen, dus Enda neemt op zijn knieën voor de stoel plaats en kan zo zien of alles goed zit. Ze krijgt weer complimenten voor de kleur van haar tanden, mooi wit. Kathrijntje wordt in de kar bekeken en ook goedgekeurd. Binnen mijn lunchpauze heen en weer geweest, zo snel is mijn halfjaarlijkse controle nog nooit geweest.
Zo hèhè, het is nu 28 april als ik dit schrijf. Ik heb zowel van voor naar achter als van achter naar voren geschreven en deze week is een mistig geheel, vandaar al die lege dagen. We hebben echt wel wat gedaan hoor, maar wat?! Kathrijn begint heel voorzichtig woorden/klanken te herhalen van liedjes, bv. iejaiejaieja (papagaaitje leef je nog), baa baa (ja baas ja baas, drie zakken vol). Ze wordt ook steeds luider en geanimeerder. Het is een lekker kind.
Zaterdag 15 april - TM
Opnieuw spitten en wieden. Dankzij al het voorbereidende werk dat Paul in de dire jaar dat we hier zijn gedaan heeft, gaat het verbazingwekkend gemakkelijk. Ik haal bij de tuinboer zaaipotjes en anti-schimmelspul. Kan ik eindelijk beginnen met zaaien.
Zondag 16 april - TM
Mooie dag, alweer, maar het huishouden roept. Ik ben druk bezig met afwas, brood en was als ik vanuit mijn ooghoek een perfect fotomoment zie. Snel de camera erbij gepakt en heel veel foto's gemaakt. Gelukkig zijn er ook nog een aantal gelukt!
Maandag 17 april - TM
Vandaag gaan we met de familie Walsmley-Pledl (Sally, Werner, Leah-Anne en Maxl) en hun schoonzus en haar twee kinderen op pad. Na veel heen en weer gebel over hoe laat we gaan vertrekken, wordt besloten om 12 uur weg te gaan. Natuurlijk hadden we vantevoren kunnen bedenken dat dit de Ierse 12 uur is. Om vijf voor half één was er nog niemand. Toen zijn we de inpakte lunch maar uit gaan pakken en hebben die thuis opgegeten. Halverwege belt Sally: we moeten nu wel weg hoor. Ja hoor, eerst boterhammen eten! Afijn, om om tien voor één staat Werner voor de deur. Wij gaan met hem in de auto mee, de rest gaat in de grote 'mensendrager' met Sally mee. Er wordt heerlijk gedut door de meisjes en komen fris aan in Killuney Forest Park. We gaan eerst het bos in, recht de heuvel op. Hendrikje vindt het wel leuk, maar wordt al snel moe. Dan mogen wij haar in de buggy duwen, pffff. Als ze nog eens wat weten... We halen het dus niet tot bovenop de berg en gaan weer terug voor een kwartiertje speeltuin. Terwijl de grote kinderen rechtsaf slaan naar de 'grote-kinderen-speeltuin' ga ik met Hendrikje naar de peuterspeelplaats. Eerst wordt alles grondig geïnspecteerd, maar dan krijgt uiteindelijk de glijbaan de goedkeuring.
Omdat ons beloofd was dat we naar het strand zouden gaan, gaan we iets eerder weg en rijden nog noordelijker naar een recreatiestrand, waar het gros van de paasmensen alweer aan het vertrekken is. Het is prachtig: laag wit zonlicht, een flinke bries en grijze zee. Hendrikje moet ook hier even wennen, maar is dan niet meer bij het water weg te slaan.
Dinsdag 18 april - TM
Paul heeft het licht gezien. Hij heeft al een tijdje last van zijn borst en zijn arm... Tijd voor drastische actie dus. Hij wil weer terug naar Ayurvedisch koken en meer bewegen. Wat er moet komen: een nieuwe weegschaal en goede loopschoenen. Anders eten en anders/meer bewegen.
's Avonds hebben we een feestje. Carl, een vaste klant van Paul in Turner's geeft een feestje om te vieren dat hij jarig zal zijn én omdat hij zijn 10-jarig vegetariër-zijn in de wilgen heeft gehangen. Hij heeft ons en een aantal van de andere staff van Turner's uitgenodigd om bij Zio italiaans te gaan eten. Gek hoor, ik heb hem geloof ik één keer zien lopen in de stad en nu ga ik mee uit eten. Ik heb nog eens extra aan Paul gevraagd of het echt de bedoeling is dat ik meega. Ja echt. Goed. Joanne past op. We laten duidelijk instructies achter, half acht moet Hendrikje in bed liggen! Die staat bij binnenkomst zo te stuiteren, die zou zo tot een uur of elf wakker kunnen blijven. Nou, mooi niet dus. Kathrijn ligt al op bed en is stil. Met mobiel op zak gaan we weg. Paul besluit dat hij vanavond zijn laatste avondmaal volgens oude methode eet.
We lopen eerst naar Turner's om daar wat te drinken. Als we langs Zio komen, stel ik nog voor te kijken of ze misschien toch al daar zijn. Nee, het is nog te vroeg. In Turner's is het stil, erg stil. Brenda achter de bar zegt dat ze al naar Zio zijn... Met een frisse neus komen we in Zio aan: Carl, James, Raymond, Grainne en tweelingbroer (naam vergeten) en nog een barvrouw zitten al klaar en moeten erg lachen als we vertellen dat we toch bij Turner's zijn geweest. Carl is een schuchtere man, maar erg aardig en vastbesloten er een leuke avond van te maken. Flessen wijn en een assortie voorgerechten worden besteld (en ach, wat water voor dat meisje daar ;-)). We kiezen allemaal ons hoofdgerecht en in het kader van onze levensverbetering kiezen Paul en ik allebei een salade met zalm. Dat vindt Paul te erg (wéér hetzelfde) en kiest dan maar de salade met parmaham en geitenkaas. Als toetje koffieijs gevuld met hazelnootijs en Paul een chocoladecake, met een espresso en grappa. Er wordt flink gekletst en geroddeld over het hotel. Paul blijkt minder problemen te hebben met de bazinnen dan de anderen en geeft af en toe wat vriendelijk feedback. De twee meiden zijn een stuk jonger dan ik en dat is te merken: ze wisselen lipgloss uit en bieden mij ook aan en vragen of ik meega naar de wc. Euh, nee hoor, I'm fine. Hihi, ik hoef mijn make-up niet bij te werken en echt naar de wc-gaan doe ik wel als ik weet dat er niemand bewust staat te luisteren, haha.
Na het eten nodigt Carl ons uit om mee te gaan naar zijn flat. Hij woont in dezelfde straat als Brian en Eithne en als Carol. Onder het dak van één de huizen aan de linkerkant heeft hij een kleine flat met badkamer, keukentje, slaap- en woonkamer. Hij is kunstschilder en werkt in zijn slaapkamer. Er hangen meerdere werken van zijn hand en vooral de gezichten op Cathedral Hill, de Robinson bibliotheek en de gevangenis kunnen zowel mij als Paul erg bekoren. Als Paul mij later vraagt wat ik er van zou vinden als we Carl een commissie geven om ons huisje op de Mall te schilderen, beginnen mijn ogen te glimmen. Dat zou wat zijn! Hij schildert in een stijl die we het beste kunnen omschrijven als magisch-realisme zonder het magische. Wel het kale en wat strakke ervan, maar niet het vreemde magische ervan.
Onder de bezielende begeleiding van de top 100 van de jaren 70 kletsen we, drinken wat en op de gang wordt gerookt. Het is erg gezellig en Paul geniet erg van zijn laatste avond met goede whiskey en goede gesprekken. Carl zegt ja op onze commissie! We weten niet hoeveel het gaat kosten, hopelijk niet te veel. Paul heeft het daar nog wel met hem over in Turner's. Hebben we straks twee schilderijen van locale artisten in huis: we hebben ook nog een dubbelportret van de meisjes tegoed van Lorcan. We moeten hem daar nog steeds een foto voor geven. Om een uur of elf ben ik moe en denk aan de volgende ochtend zeven uur, als ik weer uit bed moet, dus ga naar huis. Paul laat ik achter, die vermaakt zich wel. Carl begeleidt mij naar beneden en blijkt het erg op prijs gesteld te hebben dat ik ben meegeweest. We praten nog wat over de bibliotheek en Carol en haar broer, die de schilderijen van Armagh heeft gekocht.
Thuis krijg ik om twaalf uur eindelijk Joanne het huis uit, pffff, wat een plakker. Gelukkig heb ik ondertussen wel al de vuilnis- en recyclebak gedaan, anders was het nog later geworden.
Woensdag 19 april - TM
Bij Argos kopen we vandaag een weegschaal die ook onzen weegt, je BMI berekent, je body fat percentage meet en je body water percentage. Kunnen we eindelijk dat oude brik aan de straatkant zetten. Ik bedenk mij dat het ook motiverend is om een pedometer (1, 2, hihi, heet geloof ik een stappenteller in het Nederlands) te kopen. Die houdt bij hoeveel stappen je per dag zet, hoeveel kilometer je daarmee loopt en hoeveel calorieën je daarmee verbrandt. Ik heb een spreadsheet gemaakt waar alles in staat. Zo kunnen we goed bijhouden hoe het gaat. Gewichtsverlies, vetverlies, maar ook BWP is voor mij erg belangrijk.
's Avonds zijn we uitgenodigd om met Sally en familie bij Jill Amstrong chinees te gaan eten. Paul moet werken en ik heb helemaal geen zin. Ik moet dan óf de kinderen meenemen en ze zoet houden óf alleen gaan en Joanne laten oppassen. Ik zie de laatste optie ook niet zo zitten, ik vind ze wat typisch. Ook heb ik gisterenavond nog steeds in mijn lijf zitten.
Stand: TM 108.9 kilo
Donderdag 20 april - TM
Ik bel met de dermatoloog: ik heb een moedervlek die de laatste twee weken nogal is veranderd. Hij is groter geworden, er zitten wat vlekjes op en is rood rondom. Ik wil graag op vervroegde controle komen, maar wordt eerst naar de huisarts verwezen. Zij moet een verwijzing geven naar de dermatoloog. Afspraak voor morgen is mogelijk, maar dan moet ik morgenochtend om half negen meteen bellen om die te maken. Dat doen we dan maar, vind het eng, die vlek.
Paul en ik lopen samen in flinke pas de Mall rond. Dat voel ik meteen in mijn bovenbenen. De pedometer tikt vrolijk door! Het is gezellig en we merken het meteen in onze lijven: lekker!
Stand: TM 108 kilo, PE 127.20
Vrijdag 21 april - TM
Weer rijles en ik doe goed mijn best. Alle fouten die ik de afgelopen lessen heb gemaakt zitten in mijn hoofd en ik let goed op. Ik rij erg lekker en maak weinig fouten. Jammergenoeg tien minuten voor het einde wel en Jarlath vroeg maar door over wat er fout ging, terwijl ik ook op de weg moest letten. Toen was ik mijn concentratie kwijt: fout na fout en rommelig rijden. Afijn, over het geheel genomen ging het erg goed. Jarlath was ook erg tevreden en zag een duidelijke vooruitgang sinds vorige week.
Ik zet mijzelf af bij de dokter: ik heb op het nippertje een afspraak om elf uur kunnen regelen. Paul komt met de meiden ook daarheen en gaat dan meteen door naar zijn werk. Zoals gewoonlijk moeten we lang wachten. Gelukkig zijn er veel andere kinderen in de wachtkamer waar Hendrikje én Kathrijn mee kunnen spelen. Kathrijn wil op de grond en kijkt verrukt naar iedereen om haar heen. Ze krijgt natuurlijk veel lachen en lacht op haar beurt weer flink terug. Eén en al vrolijkheid in de wachtkamer, want Hendrikje en Adriana, dochtertje van andere emigranten, doen een wedstrijdje wie het hardst kan schateren...
De dokter denkt dat de moedervlek meer een wrat is. Zodra ze dat zegt, meen ik mij te herinneren dat de dermatoloog dat ook heeft gezegd, oeps. Desalniettemin is hij vervelend groot en mag van haar wel weg. Ze zal een verwijzing voor mij aanvragen bij de dermatoloog.
In het kader gezond maar lekker haal ik minipittabroodjes en citroenhoumous als extraatje bij de lunch. Volkorenbrood, kaas, worteltjes, komkommer en veel water drinken. Goed gevuld gaat Kathrijntje naar bed. Ook al is ze erg moe, ze jammert en jammert, zelfs na een boer of twee en een dikke knuffel. Uiteindelijk geeft ze de moed op en slaapt 2,5 uur. Hendrikje en ik werken in die tijd in de tuin. Het is prachtig weer geworden, lentewarm. In onze tuin is dat zomerwarm. Zonder jas heerlijk in de grond zitten wroeten: onkruid eruit, lavendel verplaatst. Hendrikje zit heerlijk met grond te spelen en bekijkt allerlei 'creepy crawlies' die uit de grond tevoorschijn komen. Ook plukt ze bergen zonnenbloemen, zodat die niet tot zaad kunnen komen. We krijgen allebei een lekkere kleur op onze toet. Rond half vier wrjft ze in haar ogen en zegt 'slapen'. Nou, dat kan, graag zelfs. Alleen, het dutje duurt drie minuten op de bank. Daarna gaat ze vrolijk puzzelen.
Als Kathrijn wakker is, neem ik ze allebei mee naar de Mall. Het is vreselijk druk: ook voor is het ondanks de wind heerlijk warm. Er wordt druk gevoetbald door groot en klein, Hendrikje weet niet waar ze het zoeken moet. We maken tussen het voetballen door nog een ketting van madeliefjes: 'ooh, mooi!' 'Dank je wel lieverd!' Daarna via de trompetter terug. Daar een kort oponthoud door een gezin met twee kinderen, die ook nog eens ijs aan het eten zijn. Ze hollen met zijn drieën rond het beeld, twee met een ijsje en die van mij met een doosje rozijnen... Aan de voorraad ijsjes lijkt geen einde te komen: iedereen eet geloof ik drie van die waterijsje met roomvulling. Hendrikje kijkt smachtend, maar dat mag niet baten. Vooruit, het is mooi weer en ze is zo lief geweest vandaag, we halen een kinderijsje bij de videotheek. Ik ook, knap hè? Eén petiterig bolletje voor de smaak. Hendrikje is heel secuur: alle druppeltje worden opgelikt en het ijsje wordt goedgekeurd: 'lekker ijs!'. Kathrijn krijgt de steel van mijn ijsje en is ook content.
Thuis gaat Hendrikje weer de tuin in en Kathrijn speelt binnen. Ik kook chinese kool in sojasaus, gebakken champignons, de rijst en broccoli van gisteren gaan in de oven en de mediterane burgers ook. Veel groente, minder rijst en wat rauwkost erbij. We zitten stikvol en hebben niet het gevoel te veel gegeten te hebben. Dit houden we erin. We eten niet eens een toetje. We gaan nog wel een rondje Mall doen. Dat hadden we beter niet kunnen doen: Hendrikje is te moe en krijst de hele boel bij elkaar. Pas als ze thuis in pyama met haar melk op de bank ligt, is ze weer stil. Op weg naar bed is weer alles en iedereen gemeen en komt Paul niet eens toe aan een verhaaltje. Gelukkig valt ze vrijwel meteen stil als ze in bed ligt. Als ik Kathrijn tien minuten later in bed stop en langsloop geeft ze zelfs geen reactie meer. Doodop.
Stand: TM 108.4 kilo, PE 125.8
Zaterdag 22 april - TM
Vandaag is het lang zo mooi niet als gisteren. Ik doe dus een goede poging om het huis op orde te krijgen, maar met een rondje kleren kopen er tussen door loop ik alsnog achter. 's Avonds zie het laatste gedeelte van een film over de zwangerschp of liever, de foetus. Waanzinnige 3- en 4D beelden van een baby in de baarmoeder, met als climax de bevalling die dus zowel van buiten als van binnen gevolgd kon worden. Heel bijzonder.
Stand: TM 109 kilo, PE 124.9
Zondag 23 april - TM
Vroeg wandelen op de Mall met plaspauze. Flink doorgelopen: om 11 uur al 5 kilometer in de benen. Thuis mijn wekelijkse portie Shipwrecked tot mij genomen. Daarna de tuindeur opengezet en een plek gemaakt voor de meisjes om te spelen.
Verder met spitten terwijl de meisjes druk bezig zijn met speelgoed en grond. Het is heerlijk om zo te werken: in het zonnetje, kinderen bij de hand en flink zwoegen zonder al te moe te worden. Hopelijk kunnen we redelijk snel een stukje gras neerleggen. Daarna gewoon stukje bij beetje de tuin leeghalen en opbouwen.
Stand: TM 108.6 kilo, PE 124.4
Maandag 24 april - TM
Ik haal snel bij Sainsbury's mijn favoriete lunch op het moment: pitta's met citroenhoumous en komkommer. Ook haal ik een doosje Matchmakers voor Lorrain, een soort after eight, maar dan in stickvorm. Ze heeft aan Lent gedaan en heeft dus zes weken geen chocola aangeraakt en had het steeds maar over die Matchmakers. Dus ik dacht, ik neem een doosje mee. Maakt ze het meteen open. Oooooo, ik kan mij niet beheersen als ze mij blijft aanbiedeb, en samen eten we dhet hele doosje leeg....
Verder ga ik op het werk als een speer: ik ruim uit, ruim en ik loop een kilometer of twee of vier hele grote dozen met boeken van het ene uiterste van het gebouw naar het andere uiterste te brengen (via de eerste etage, trap op, trap af). We werken een beetje rond de komst van de nieuwe dean heen, die de gemoederen al flink bezighoudt, terwijl hij donderdag pas wordt geïnstalleerd. Hij heeft vreselijk veel onredelijke wensen, iedereen spreekt er schande van, maar niemand roept hem op het matje. Aangezien wij het meest met hem te maken zullen hebben, vrezen we het ergste.
Hendrikje eet vandaag voor het eerst zelf een appel. Een hele appel dus, aan één stuk, niet in partjes. Knap hoor, ze is toch al zo'n moeilijke eter als het eten niet komt in voor haar herkenbare vorm. Paul heeft er een uitgebreide reportage van gemaakt.
Stand: TM 108.7 kilo, PE 123.2
Dinsdag 25 april - TM
Grumblgrumbl, De nieuwe dean heeft nog meer noten op zijn zang en doet het kantoor veranderen in één grote opslag en ons in vier mopperende mensen (Lorraine, Carol, Harry en ik). Hij wil zijn kamer graag gereed hebben als hij begint, kunnen we even alles voor donderdag uit zijn kamer halen a.u.b. Op zijn verzoek moet er een nieuwe keuken voor de bieb gemaakt worden, waardoor we al heel veel boeken in dozen hebben zitten. Nu wil hij er dus nog meer weggeborgen hebben én al het meubilair uit de dean's room gehaald hebben, want hij vindt het niet mooi.... Ik ben al helemaal opgefokt, want mijn werk gaat heel erg goed en nu sta ik dus samen met de anderen een uur lang dozen te vullen met 'zijn' zooi. Gelukkig laten ze mij gaan: ik wil nog wat afkrijgen vandaag. Als ik om kwart voor vijf boven kom, zitten de meiden heel zielig aan een doos chocoladekoekjes, ze konden zich niet meer beheersen. Ik ook niet en ik geniet er dubbel van!
Weer flink lopen 's avonds en dat is erg lekker! Drie rondjes Mall in marstempo, ipod op, licht bezweet en helemaal fief weer thuis.
Stand: TM 108.2 kilo, PE 123.5
Woensdag 26 april - TM
Lekker lange toddlergoup vandaag: we zijn even voor half elf al binnen. Hendrikje stuitert vrolijk rond en begint heel voorzichtig met andere kinderen te spelen. Als de meisjes na de lunch allebei naar bed gaan, moet ik voortdurend op en neer pendelen om Hendrikje van de gang of zelfs onze kamer te plukken. Die heeft door hoe deur open moet. Heeft als gevolg dat Kathrijn ook niet slaapt, want die wordt steeds wakker van de deur en Hendrikje die roept: 'hallooo Kathrijntje!' Uiteindelijk Hendrikje maar weer naar beneden gehaald, zodat Kathrijn verder kon slapen. Pfff, dat kan nog leuk worden als ze dat 's ochtends gaat doen!
Stand: TM 107.7 kilo, PE 122.8
Donderdag 27 april - TM
Eerst weer rijles. Het gaat de eerste drie kwartier fantastisch: ik rij heel ontspannen, let goed op. Dan, boem, twee keer een grote fout bij een kruising en een 'stall'. Na de tweede keer neemt Jarlath mij apart en vraagt of ik nou doorheb wat er mis gaat. Euh nee. Grote grote fout: proberen in zijn 2 verder te rijden als ik bij een kruising toch maar gestopt ben i.p.v. verder gereden. Tja, dat werkt niet. Helemaal boos op mijzelf omdat het eerst zo goed ging. Maar ja, volgende keer maak ik die fout dus niet meer.
Bij de toddler group is het bal, er wordt druk gehold en gespeeld. Er ontwikkelt zich een grote trek bij zowel Hendrikje als Kathrijn. Ze krijgen allebei een bakje met fruit én een beker drinken! Kathrijn wordt groot en kan dat allemaal al verwerken. Zelf pakken en in haar mond stoppen gaat nog wat moeizaam, maar met wat begeleiding komt dat ook wel goed. Ik word wreed onderbroken als er voor mijn iemand van een autootje plettert én mijn eigen kind een zeeperd maakt aan de andere kant van de zaal. Hendrikje huilt dikke pijntranen, dat is duidelijk. Eerst troosten en dan de schade opnemen. Aangezien ik niet heb gezien wat er gebeurde en Hendrikje alleen maar boeha zegt, moet ik de hulp van de andere moeders inroepen. Head. Head it is. Een dikke vette schaafwond op haar voorhoofd met een blauwe plek op een bult in het midden en ook nog eens een druppeltje bloed in het midden. Nou, dat was een lelijke smakkerd. Ik heb een ontsmettingsdoekje in de tas waarmee ik het even schoonmaak. Thuis arnicazalf erop: zie je niks meer van.
De gebruikelijk pannekoek achteraf verzacht het leed een beetje en ze blijft rustig in de kar bij het boodschappen doen. Na een middagdut gaan we de Mall weer op: lekker hollen en spelen.
Stand: TM 106.9 kilo, PE 122.6
Vrijdag 28 april - TM
Het is vandaag weer prachtig weer. We trekken met het arsenaal scheppen Mallview Forest ;-) in en gaan weer aan het spitten, slakken bekijken, scherven verzamelen en natuurlijk elkaar in de weg lopen. Ik hang een groot plaid op tegen de zon, dat werkt iets beter dan de handdoeken. Het komt helemaal tot de grond, dus het kan vastgezet worden. Op het moment dat we er met z'n allen nog op uit willen, zijn de meisjes zo lief aan het spelen, dat ik maar alleen ga. Ik haal zowel mijn cheque op bij de bieb als Paul zijn salaris bij het hotel en stort het grootste gedeelte bij de bank.
Kathrijn heeft eindelijk door hoe ze moet klappen! Als we een kinderliedje zingen dat begint met: 'everybody clap', begint ze te grijnzen en mee te klappen. Zo lief! Ik probeer mij nu zoveel mogelijk klapliedjes te herinneren, blijft ze goed bezig.
Stand: TM 107.2 kilo, PE 122.3 kilo
Zaterdag 29 april - TM
Vandaag met zijn vieren naar Portadown. Mijn t-shirts beginnen op gatenkaas te lijken, dus daar moeten nieuwe voor in de plaats komen. In Portadown zit in ieder geval een grote-maten-winkel, dus wat maat betreft moet er iets te vinden zijn. Daarnaast zijn er nog wat andere winkels die misschien mijn maat hebben. Eerst een voorraad gedroogd fruit kopen. Dan bij Dunnes kleren kijken, nee, is niks. Geen consistentie in maten en eigenlijk geen leuke kleren. Paul gaat met Hendrikje naar Jo JIngles en ik neem Kathrijn in de buggy met mij mee het winkelcentrum in. Bij Matalan pas ik wat: te klein, bij Peacocks pas ik wat, maar dat staat voor geen meter. Op naar Evans dus. Hè lekker, een winkel waar mijn maat in de bovenste helft van de kleinste maten zit! Goede aanbiedingen in de t-shirts: 2 voor 12 pond. Ik pas zowel een model met knoopjes als een gewone. Allebei bevallen ze mij wel. Ze zitten strakker dan ik gewend ben, maar ze zitten wel goed. Ik draag al jaren mijn t-shirts een paar maten te groot omdat ze dan goed wijd zitten en ik van alles kan verbergen (denk ik). Als ik dan foto's zie van mijzelf, zie ik dat het alleen maar erger wordt! Dus, twee t-shirts met knoopjes in zwart en turquoise en twee gewone in turquoise en beige-groen. Zo, bijna klaar voor de zomer. Nu alleen nog iets duns dat ik eroverheen kan aantrekken, want ze hebben allemaal korte mouwen.
Na mijn boodschappen heb ik nog 40 minuten voor de bus vertrekt, dus ik ga maar naar Jo Jingles toe. Daar is het warm en kan je rustig zitten zonder een consumptie verplicht te zijn! De les is wat saai. Er is een nieuwe juf die niet zo sprankelend is als de vorige twee. Hendrikje raakt ook danig door mij afgeleid. Kathrijn doet op schoot mee door heen en weer te wiegen op de muziek!
In Armagh lopen we via de Continental Market terug en kopen wel 2 koeken! Eentje voor Hendrikje en eentje voor Kathrijn en mij. Mmmmm, lekker. De markt is ontzettend duur en in tegenstelling tot vorig jaar laten we ons niet gek maken. We kopen verder niets. Natuurlijk hebben we ook het dieet achter ons: we mogen het toch niet hebben.
's Avonds eten we japanse ramen met zalm. Paul heeft zich uitgesloofd en het helemaal volgens recept gemaakt. Heerlijk (tot ik een stukje onopgeloste visbouillonblok in mijn mond krijg, brrrr). Na het gebruikelijk trio Mallrondjes ga ik verder met het gordijn voor de voorkamer. Als het weer hangt te wachten op de volgende sessie, besef ik dat ik beter de zijkanten ook nog beter een keer kan omzomen. Dat komt later wel.
Stand: TM 107.8 kilo, PE 121.1 kilo
Zondag 30 april - TM
Hendrikje is heel vroeg luid huilend wakker en dat gaat de hele dag niet over.... Ik ga ondanks haar hevige protesten verder met het gordijn, maar krijg het niet af. Het is niet zulk lekker weer, het is een dag van zuchten en slapen.
Stand: TM 107.1 kilo, PE 121.1 kilo