dagboek • februari
van de emigratie van Thirza en Paul naar Armagh, Noord-Ierland
dagboek
2006
05
04 03 02 01
2005
12 11 10 09
08 07 06 05
04 03 02 01
2004
12 11 10 09
08 07 06 05
04 03 02 01
2003
12 11 10 09
08 07 06 05
04 03 02 01
2002
12
links
kathrijn
hendrikje
beeldverslagen
armagh city
waarom armagh
de aanloop
dublin '98
dublin '99
uilleann pipes
Hendrikje zingt tegenwoordig Nijntje mee: lekker hard het refrein brullen met zijn allen geef haar de slappe lach. NIJNTJE, een lief klein konijntje, NIJNTJE, knuffelkonijntje, NIJNTJE, hihihihihihihihihihihihihih. Ook allerlei andere liedjes kan ze nu erg goed zingen, inclusief Happy Birthday to you. Het is zo lief om haar in bed te horen zingen. Dan is ze echt tevreden. Haar woordenschat is alweer flink uitgebreid. Vooral voorzetsels worden nu te pas en te onpas gebruikt. Jammergenoeg meestal niet juist ;-).
Kathrijn is vannacht nauwelijks wakker geworden toen ik naar bed ging. Pas om half twee werd ze wakker en later weer om half acht. Toen ik haar beneden nog eens voeden, begon mijn ene borst spontaan te lekken! Dat is al in geen maanden gebeurd! Hopelijk raakt ze nu in een ritme van lange slaapjes en korte voedingen.
Ik heb een ontwerp voor de tuin gemaakt dat ons beider goedkeuring kan wegdragen! Het terras loopt over in een grasveld van ± 5 bij 4. Door dit grasveld loopt een recht pad dat helemaal tot het einde van de tuin doorloopt. Het gras wordt omhelsd door twee plantenbakken, daarachter aan weerszijden een paadje, weer twee bakken, een paadje en weer bakken. In het midden van de achterste vier bakken komt een kleine open plek waar 'iets' in het midden moet komen. Lekker duidelijk hè. Ik zal het plaatje erbij zetten, dan is het misschien wat duidelijker.
Over het pad bij het gras een pergola o.i.d en helemaal achterin moeten de Irish Yew eruit, lelijke dingen. Daar komt dan ruimte om de vuilnisbakken neer te zetten. Flinke wilde roos ervoor, zie je niks meer van. Ik wil graag veel struiken en vaste planten gaan planten die geuren. Met die plantenbakken doet het dan hopelijk aan van die oude kloostertuinen denken. Met die hoge muren om de tuin en de hoeveelheid zon die we krijgen, zal dat een paradijs in Armagh centrum worden. Hahahaha, ach, een beetje fantaseren mag toch wel. Voor het geval alles erg duur mocht blijken, kunnen we altijd nog alles rotaveren ('rotavate') en alles direct in de grond zetten. Maar ik zie dat nog niet 1-2-3 gebeuren. Als we in ieder geval maar de tuin kunnen rooien en het gras erin krijgen, dan zijn we al een heel stuk verder.
Donderdag 2 februari - TM
Een flinke wandeling gemaakt naar een klein tuincentrum tussen Victoria Street en Portadown Road in. Hendrikje loopt tot aan de winkel helemaal zelf! Ze gaat dan met rode wangen en een banaan in de hand de kar in, ze heeft er de laatste tijd een handje van bloemetjes te plukken! De eigenaar staat mij buiten te woord: hij verkoopt alleen maar planten en wat klein tuinspul, maar geen grond, geen gras, geen hout. Hij adviseert mij naar McKinney's te gaan bij het amenitycentrum, daar verkopen ze tuinhout. Stom dat ik daar niet eerder aan gedacht heb. Ik ben daar al regelmatig langsgekomen, maar keek dan alleen naar de tuinhuisjes en - meubelen die aan de straat stonden. Morgen daar maar eens heenlopen om te zien hoeveel dat mooie plan van mij gaan kosten ;-).
Ik loop via de Portadown Road terug en ga even bij Joe de Canadees langs. Hij heeft een flinke griep, dus we blijven buiten staan. We snuffen wat tegen elkaar, Hendrikje speelt verstoppertje en onder het genot van banaan nummer 2 lopen we naar de Royal School om het inschrijfformulier af te geven. Hendrikje weet precies waar we zijn: 'peekoep'. Och arme. Ik laat de kar voor het gemak buiten staan en slip snel naar binnen. Prima allemaal. Kom ik buiten, begint Hendrikje toch hardverscheurende te huilen als ze merkt dat ze niet bij de playgroup naar binnen mag.... Nog maar negen maanden meisje!
Vrijdag 3 februari - TM
Alweer een onrustige nacht: Kathrijn heeft last van tandenkrijgen en heeft de hele nacht gehuild, troost of geen troost, melk of geen melk, gel of geen gel. Met wallen onder de ogen loop ik door de mist met de meiden naar McKinneys. Hendrikje loopt weer een flink end zelf. Grote meid. Ze geeft zelf aan dat ze in de kar wil zitten. Wauw, die hebben veel tuinhout! Mét alle prijzen erbij. Bij de receptie kijk ik ook naar de speelhuisjes, aaaaaah wat lief. De baas komt mij dan tegemoet en wil wel een prijslijst voor mij maken. Samen met zijn vrouw nemen we alle opties aan hout door en ik krijg een mooie lijst met prijzen én tips waar ik een rotavator kan huren en waar ik gras kan kopen. Prima service. Als we inderdaad hout kopen, doen we dat daar.
Daarna via de stad en de bakker naar Sainsbury's. Makkelijk koken vanavond. Eerst allemaal een schone broek (ik niet hoor ;-)) en dan een boterham. Nu liggen ze alweer een ruim uur op bed.
's Avonds gaan we samen (!!!) naar Trad @ the Trian met Brendan McGlinchey en Cathal Lynch, Joanne past op. Ik zorg ervoor dat beide dames gepikt en gedreven in bed liggen, want zo'n blunder als vorige keer willen we niet eens (Hendrikje pas om half elf een fles...). Jammergenoeg is Kathrijn zo snotterig dat ze begint te huilen voordat we weggaan. Speentje en voeding helpt niet, dus we laten haar lachend achter bij Joanne op schoot. Mobiel staat op trilstand, dus als het misgaat kan ze ons zo bereiken. Bij de Trian horen we dat Brendan McGlinchey ziek is :-(. Ik had mij er zo op verheugd om hem weer eens te horen spelen. Hij geeft altijd les in Drumshanbo en is wat mij betreft de beste slow air speler op de fiddle die ik ken. Voor hem in de plaats komt fiddler Donall Donnelly. Beide muzikanten vanavond zijn 'jong': studenten van een jaar of 24, beide studerend Belfast. Een prachtig donkere viool die prachtig bespeelt werd en prachtige liedjes. Af en toe ging Cathal alle kanten op, maar overall een erg goede zanger, erg traditioneel. Morgen geeft hij ook een workshop, dus daar ga ik heen, met Kathrijn. Hopelijk valt die vantevoren in slaap en kan ik ongestoort zingen.
Het concert trekt trouwens erg weinig publiek. Er is dan ook geen sessie in het hotel, maar bij Brian en Eithne thuis. Een stel jonge meiden, de gastmuzikanten en wij zitten boven in de zitkamer bij het haardvuur te wachten tot een ander het voortouw neemt ;-). Na wat tunes vraagt Eithne of ik wat wil zingen. Mmm, uche uche, nou vooruit. Ik heb al zo lang niet 'echt' gezongen, ik weet zo snel niet welke liedjes ik helemaal ken... Newholland Grove dan maar. Ondanks de enkele hoest en natuurlijk de gebruikelijk pitchverhoging ;-) lukt het mij twee coupletten en twee refreinen te zingen. Niet eens zo slecht al zeg ik het zelf. Daarna weet ik het laatste couplet niet meer en gooi het er maar op dat ik niet meer uit mijn verkouden strot krijg. Ik krijg een compliment van Cathal, en nog één. Glimglim. Om twaalf uur lossen we Joanne af die de hele avond met Kathrijn op schoot heeft doorgebracht, die liet zich niet in de box leggen. Om kwart over twaalf in bed.
Zaterdag 4 februari - TM
Onrustige nacht, te warm, te koud, onrustig Kathrijntje naast mij. Om negen uur pas op. Paul gaat met Hendrikje naar Jo Jingles en ik rij Kathrijn mee naar Victoria Street voor de workshop. De deur is open en de gang vol :-(. Ik krijg de kar de gang in zonder alle schilderijen te beschadigen en besluit haar dan maar mee te nemen de kamer in. Maar als Eithne komt kijken of alles goed gaat, werpt die zich meteen op om haar mee te nemen naar nummer 12. Zo gezegd zo gedaan en ik krijg bijna twee uur liedjesles met drie meisjes (normaal maar 1 uur). We krijgen zo'n zeven liedjes, twee wat uitgebreider doorgenomen en gezongen, de andere vooral beluisterd en opgenomen. Ik heb ook nog alleen gezongen en complimenten gekregen! Eén liedje dat ik erg mooi vind, werd mij zelfs door Cathal aangeraden, omdat het mijn stem goed zou passen. Hè, dat doet een mens goed, om weer eens complimenten over mijn zingen te horen. Aan het einde van de les geven we allemaal ons adres door: we krijgen zijn cd toegestuurd.
Eithne blijkt helemaal niks te hebben hoeven doen: Kathrijn heeft de hele tijd geslapen! Ik ga nog even mee naar beneden, maar als ik zie dat het echt kwart over één is, ga ik naar huis. Paul zal al wel terug zijn, kunnen we samen lunchen. Heb erg genoten van de ochtend.
We zijn allemaal erg moe, maar alleen Paul kan slapen. Ik ga met Kathrijn nog boodschappen doen en naar de bieb. Hendrikje is vanzelfsprekend zonder slaap alweer beneden als we terugkomen. Die plant ik achter de video terwijl ik restjes opwarm, lekker makkelijk. Als Paul naar zijn werk is, blijf ik met twee vrolijke meisjes achter. Totdat ze in bed liggen. Allebei brullen. Van de een naar de andere en omgekeerd. Pffff. Eerst krijg ik Kathrijn stil met neusspray tegen het snot dat in de koude kamer snelle gaat lopen en tandgel én nog een toetjesborst. Dan Hendrikje eindelijk stilgekregen na haar op schoot te genomen. Totdat ik de kamer weer uitga. Wat een heerlijke uitvinding is die babyfoon met talk-functie! Ik ga gewoon naar beneden, lekker warm, en praat op haar in en troost haar nog maar eens. Het is nu alweer een half uur stil.....
Zondag 5 februari - TM
Nog meer planten uitgezocht en berekeningen gedaan voor de tuin. Zal het er dit jaar nog van komen? Verder aangerommeld. 's Avonds op het laatste nippertje niet gekookt, maar chinees gehaald.
's Avonds het minidiscje van de zangworkshop op repeat gezet. Leuk, weer actief zingen!
Maandag 6 februari - TM
Geen rijles vandaag én ik heb vanmiddag een afspraak met de dermatoloog in Tower Hill Hospital, dus ik ga voor de verandering weer eens 's ochtends werken. De boel is nog op slot: Joe had mij nog niet verwacht. Het is een rustige ochtend en ik ben vroeg klaar. Alle dozen zijn nu gesneden en gelijmd en betiteld. Nu moet alleen van de dozen die ik vandaag gelijmd heb de lijm uitharden en dan kunnen de boeken er volgende week in. Dan alles in de kasten en dan is mevrouw Mulder klaar. Ik heb misschien nog een afrondklus te doen, als de Robinson Library niet of nog niet doorgaat. Ik heb alle titels in potlood geschreven en dat is soms erg onduidelijk. Misschien dat ik de titels nog eens overschrijf met een goede zwarte pen. Ligt eraan of ze dat belangrijk vinden bij de bieb. Om even voor twaalf kon ik naar huis. Snel langs Sainsbury's omdat ik niet wist of Paul brood gebakken had. Als Kathrijn vroeg is gaan slapen, dan is er dus geen brood. Kom ik Sainsbury's uit, staat Paul daar met twee wakkere meiden. Kim is er ook met haar meiden en haar moeder. Ze staan gezellig te kleppen en zijn verbaasd dat ik er al ben. Kim zei dat ze ging proberen Paul te kapen: hij wast, kookt, maakt vuur etc. Haar Stephen kan nog geen ei koken ;-)!
Als de meiden in bed liggen (let op de nadrukkelijk afwezigheid van het woord slapen), ga ik naar het ziekenhuis. Ik moet op een vervolgcontrole komen voor de moedervlekken. Anderhalf jaar geleden zijn er foto's gemaakt en die zijn een jaar geleden vergeleken en nu dus weer. Het ziet er allemaal goed uit. Ik krijg nog één vervolgafspraak over een half jaar en dan moeten we het zelf bijhouden. Ik heb zelf ook een set foto's, dus dan mag Paul met het vergrootglas mijn rug afspeuren.
's Avonds gaan Hendrikje en Kathrijn weer eens samen in bad. Kathrijn kan nu redelijk goed zitten, dus die hoeft niet meer op haar rug gehouden worden. Hendrikje zit al te weken als ik Kathrijn uitkleedt. Die koppies als ze elkaar zien! Dikke mik die twee! Kathrijn begint in bad meteen te spetteren, Hendrikje laat dat natuurlijk niet op zich zitten en maakt Kathrijn (en mij) ook flink nat. Met de theepot wordt Kathrijn meerdermalen gedoopt: 'pfffpppptttt, pffffff, hihihihihihihihihi'. Die vindt het allemaal best. Het is heerlijk om je kinderen zo vrolijk samen te zien spelen!
Dinsdag 7 februari - TM
Op speciaal verzoek vanochtend foto's gemaakt van Hendrikje met staartjes in. Lief hè?!
Toddledetoddle. Stipt op tijd staan we voor de deur. Ik moet een heel sip Hendrikje troosten, want het hek zit dicht. Normaal is het hek al open, ook als er nog geen enkele moeder is. Zou het vandaag niet zijn? Nee, Kim zei gisteren nog dat ze tea duty had. Na een minuut of vijf komt Kim al aangelopen met Kaytlin en Chelsey. Hendrikje moet twee keer kijken en begint me dan toch te gillen: Kaytlin, HAHAHAHAH, Kaytlin, HAHAHAHAHA. Volgens mij heeft ze een vriendinnetje ;-). Drukke toddlergroup, gezellig. Er is weer een jarige en ik zondig met een stukje verjaardagstaart. Mmmmmmm. Hendrikje doet iedereen weer verbaasd staan met haar eetlust. Zowel de hartige, gezonde dingen als het snaai gaan er goed in. Kathrijn eet ook toast en wat banaan en wordt angstvallig in de gaten gehouden. Ze mocht eens stikken... En, ja hoor, 'o my god, she's choking' hoorde ik opeens. Ik keek naar Kathrijn (die gewoon op schoot zit) en die moet even trekkebekken om een stukje toast los te maken van haar gehemelte en met een klopje van moeders is het alweer voorbij. Heerlijk, zo'n grote-stukken-kind.
Daarna meteen door naar de breastfeeding support group. Hendrikje speelt daar met een ander meisje, van wie de moeder prenatal bezoeker is. Nog 2 weken, dan heeft ze haar tweede kindje. Later komen er nog twee moeders. Rustig dus en Hendrikje kan druk doen zonder baby's, kinderwagen e.d. omver te lopen. Alleen niet veel te supporten zo. Ik vind het top dat ik nu naar de group ga om eventueel steun te verlenen i.p.v. te krijgen!
De rest van de dag binnen, het is petweer. De meisjes spelen samen en kijken Nijntje op video. 's Avonds An Stuif Ceart gekeken, een muziekprogramma in het Iers met (Noord-) Ierse muzikanten. En wie speelt daarin? Onze Jarlath! Zijn ster is nog steeds rijzende. Paul wist te vertellen dat Jarlath van zijn universiteit de optie heeft gekregen om zijn studie tijdelijke stop te zetten en zich een paar jaar op de muziek te storten om te zien wat hij nou wil (en kan). Kinderarts worden of beroepsmuzikant. Dit is zeer zeer ongebruikelijk. Aangezien zijn studie erg goed lijkt te gaan, krijgt hij dus de kans om beide ten volste te benutten.
PE - Vanavond eindelijk eens wat mailtjes beantwoord. D'r stonden er nog van begin januari. Tijdens het schrijven van een enorme mail aan Tiggr en Net gaat de telefoon: Tiggr!!! Bijna een uur en drie kwartier met Tiggr aan de lijn gehangen. In die tijd hebben Thirs en Net ook nog bijgekletst over babies enzo. Enne... Tiggr heeft zich als vrijwilliger aangeboden om de serviezen van Edam naar Breda te brengen! Super! Dus eeeh, in mei hebben we de serviezen hier! Super! Als we alles bijelkaar hebben zullen we er een foto van maken. Dan kunnen we ook eens een inventaris opmaken en ons gaan richten op de laatste (en zeldzame) onderdelen zoals het koffie- en theeservies.
Woensdag 8 februari - TM
Rijles zonder al te veel kilometers. Ik krijg een les 'hoe weet ik wat ik fout doe en hoe dat beoordeeld wordt bij het examen'. Nuttig en prettig, want ik was zenuwachtig voor deze les! Maar een klein stukje gereden en geen fouten gemaakt. Na de les met de meiden de Mall opgeweest en boodschappen gedaan. Van hun middagpauze gebruik gemaakt en het dagboek bijgewerkt.
Hendrikje: 'waar is handje gebleven?' Pardon, gebruikt u al de voltooide tijd??
Weehee, ik heb een sollicitatiegesprek! Ik werd vanmiddag opgebeld door Carol van de Robinson Library. Omdat ik niet als enige gesolliciteerd heb én ze de hele procedure eerlijk willen laten verlopen, komt er nog een informeel sollicitatiegesprek. Volgende week woensdag om 10 uur. Iedereen duimen, want je weet maar nooit wat de andere kandidaat in huis heeft.
Donderdag 9 februari - TM
Met een eventuele baan in het verschiet, een Hendrikje thuis die geniet van de toddler group én met het tandenknarsen bij het o.a. voorlezen van de tien geboden aan 0 tot 3-jarigen ('husband and wife need to stay faithfull to each other throughout their marriage', nou ja zeg, wat hebben die peuters daar nou mee te maken), zijn we vanochtend naar een andere toddler group gegaan. Ik ben bij deze 1 keer eerder geweest met Sally toen Hendrikje een half jaar was en toen heeft ze gastroenteritis opgelopen. Daar ben ik niet meer geweest, ik vond 'onze' group leuker. Nu toch maar eens de opties opengooien. Hendrikje trekt een ongelovig gezicht als ik zeg dat we naar een andere toddler group gaan. Bij de ingang van de andere presbyterian kerk blijft ze bij de deur treuzelen, maar als ze binnen is en al het speelgoed ziet, is ze zo aan het spelen. Ik moet erbij komen om jas en sjaal af te doen. Er is beduidend minder speelgoed, maar wel veel ander speelgoed. Ze valt van de ene verbazing in de andere. Er zijn zo'n tien kinderen, van klein (ons Kathrijn) tot groot (jaar of 5). Er wordt eerst een uur gespeeld, dan is er drinken, fruit en scones en daarna, tada, als laatste, als alles is opgeruimd, doen we in een kring allemaal nursery rhyme spelletjes! Old MacDonald had a farm is erg leuk. We zingen en ieder kind mag om de beurt een knuffelbeest uit een zak pakken. Over dat beest wordt dan gezongen. Ringeringe rosies, If you're happy and you know it, Head, shoulders, knees and toes en nog wat. Geweldig leuk! Stiekum vind ik deze group veel leuker, en nog goedkoper ook: 50 p. Sinds vorige week betalen we bij de andere club een pond per keer.
Vrolijk lopen we naar de bieb, halen spannende boeken (o.a. Spot ;-)) en halen boodschappen. Thuis eten we een boterham en ik plemp ze daarbij allebei gapend in bed. Kathrijn heeft geen zin, dus die komt weer naar beneden. Ze ligt heerlijk in d'r slaapzak op de grond met van alles te spelen en te gillen terwijl ik alvast de aardappels en spruiten voor vanavond jas (en Poirot kijk). Hendrikje slaapt wonder boven wonder wel. Kort, maar toch een uur en een kwartier. Kathrijn valt dan alsnog aan de borst in slaap en gaat nog eens naar bed. Hendrikje speelt verstoppertje : 'waar is Henkieje' klinkt er dan van onder een dekentje. Ik moet dan het liefst zo lang mogelijk doen over de zoektocht. Lachen gieren brullen is het dan!
Vrijdag 10 februari - TM
Kathrijntje heeft gestaan!!! Niet natuurlijk alsof ze elk moment kan weglopen, maar ze kan zich nu zelf opdrukken. Ze blijft dan ook nog een tijdje staan en grijnzen ;-). Die twee meiden van ons hebben elkaar echt gevonden. Als ze elkaar zien, beginnen ze allebei op hun manier hun enthousiasme te tonen: Kathrijn heel erg hard lachen en Hendrikje begint te zwaaien en te roepen: hallo Kijnt ! (Kathrijn blijft nog wat moeilijk). Ze zoeken elkaar nu ook op en kunnen erg leuk samen met de bal spelen (met moeders als helpende hand). Kathrijn begint zo groot te worden opeens, ze reageert heel vocaal op van alles en is zo vrolijk. Dat wordt nog een leuk stel die twee!
Hendrikje was vandaag uit d'r hum, dus ik heb vanochtend heel rustig uitgebreid boodschappen gedaan. Lekker er op uit, zodat Paul thuis rustig achter de computer kon. Ik heb bij de speelgoedwinkel een speelschort gekocht én een proefpakje play-doh. Kijken of Hendrikje dat leuk vindt. Dat schort is vooralsnog voor het waterballet dat nu regelmatig plaatsvindt in de badkamer. Later wil ik ook vingerverf proberen, maar nu durf ik dat nog niet (schijterd!). Voor de lunch de tafel afgedekt met plastic en de play-doh uitgepakt: leuk! Met z'n drieën zitten frustelen en Hendrikje haar fantasie sloeg goed op hol! Platgeslagen uitgepulkt stuk klei: 'kijk, vis!' Ja hoor lieverd, daar zit de vin hè. Daar kunnen we nog wel meer van kopen.
In de middag nog een keer met Kathrijn op stap om Paul zijn salaris op te halen. Kathrijn in de draagzak. Pffffff, zoveel aandacht heb ik geloof ik nog nooit gekregen. Bij het hotel dacht een gast dat het een pop was, ze zat zo stil. Tot ze begon te lachen, grote hilariteit. Onderweg kwam ik trouwens Joanne nog tegen die net een oppasklus voor vanavond regelde. Da's mooi, hoef ik geen beslissing te nemen over of ik vanavond naar een concert ga of naar de opening van Olympische Spelen kijk. Ik ben echt een softie voor de Olympische Spelen, ik vind die zo speciaal, daar kan ik intens van genieten. Dat is eigenlijk begonnen toen ik in 1992 in Oslo naar de internationale zomerschool ben geweest. Honderden mensen van over de hele wereld kwamen toen samen om cursussen te volgen over allerlei aspecten van de Noorse cultuur. Tijdens die zes weken hebben we ervaren hoe de Olympische spelen moeten voelen (die toen trouwens ook werden gehouden): zonder vooroordelen een gemeenschappelijke interesse delen. Vanavond dus tv-kijken!
Ohoh, ik ben letterlijk een softie. Meerdermalen heb ik vanavond in tranen gezeten. Blijde én verdrietige tranen. Het enthousiasme van vlammendragers en van athleten die uit hun dak gaan, het ontsteken van de vlam (was dat niet gewèldig?) en daaruit volgend: waarom kan niet de hele wereld zo met elkaar omgaan? Waarom is er zoveel haat en nijd. Pfff. Maar goed, erg leuke ceremonie met lekkere muziek op de achtergrond. Het commentaar van de BBC: het lijkt de sluitingsceremonie wel, zo vrolijk en feestelijk. Ook geweldig trouwens de acht vrouwen die de vlag droegen! Kathrijntje was er tot half negen bij, want die wilde niet slapen en ik had geen zin om steeds naar boven te moeten. Ze heeft een hele tijd op de grond liggen spelen, gillen en lachen. Af en toe kon ik het commentaar niet eens horen. Het is een lekker ding!
Zaterdag 11 februari - TM
Drie jaar geleden alweer verlieten Paul en ik ( en een héél klein Hendrikje in de maak) Nederland om hier een nieuw leven op te bouwen. De tijd is zo snel gegaan, niet in de laatste plaats door de komst van de meisjes. Vanmiddag wilden we eigenlijk iets feestelijks doen om het te vieren, maar Hendrikje was zo moe en huilerig dat we maar een lekkere lunch voor thuis hebben gehaald. We zijn met z'n vieren naar Portadown geweest, naar Jo Jingles. Kathrijn bij mij op schoot en Hendrikje met Paul in de kring. Ze was al moe voor het begon: ze deed weinig mee en hing vaak tegen Paul aan. Kathrijn vond het allemaal erg leuk, zat regelmatig te hupsen op schoot en te gillen van plezier.
's Middags hebben we allebei geprobeerd te slapen, maar mij lukte dat niet erg. Paul snurkte, dus beneden lukte het niet, Kathrijn wilde niet slapen, dus boven lukte het ook niet. Toen maar wat tv gekeken. Makkelijk gegeten: bonen en erwtjes met friet en gehaktballen. 's Avonds natuurlijk Olympische spelen gekeken. Kathrijntje wilde 's avonds niet in slaap komen, dus die heeft nog even beneden gedronken. Toen viel ze wel als een blok in slaap. Als een zak zand in de box gelegd en zelf op de slaapbank gaan slapen. Pas om kwart voor twee werd ze wakker voor een voeding. Snel naar boven en verder geslapen. Paul was pas heel laat thuis, had een drukke avond.
Zondag 12 februari - TM
Paul heeft vandaag dagshift. Zijn drie meiden brengen de dag al kamperend op de slaapbank door terwijl naar de Olypische Spelen kijken, puzzels maken, treinbaan uitleggen.
Maandag 13 februari - TM
's Middags eten Paul en Hendrikje een gekookt ei op z'n 'Teletubbies', hard wit, vloeibaar geel (brrrrr). Hendrikje vindt het erg lekker en eet het á la de DVD: mmm, lekker ei!.
Hendrikje heeft de smaak van het water helemaal te pakken. Elke ochtend komt ze met haar serviesgoed aanlopen om in de badkamer met water te spelen. Al naar gelang onze pet staat, wordt ze of ingepakt in het schort of teruggebonjourd naar de woonkamer ;-). Vandaag was het weer waterballettijd: heel precies wordt het water overgegooid van het ene bakje in het andere bakje. Onderwijl roept ze om de twee minuten over haar schouder: Henkieje water spelen!
Dinsdag 14 februari - TM
Hendrikje heeft een nieuw speeltje, de oude NHS-kaart van Paul... Daar probeert ze de deur mee open te maken, maar ze noemt het 'geld'.
Ik heb theedienst bij de toddlergroup, samen met Alison. Die komt dus wel twee zakken vol met eten brengen, maar kan zelf niet komen, want Sarah, haar jongste ligt bij de emergency... Ze is uit haar bed gevallen en het is onduidelijk wat ze nu heeft. We verklaren Alison voor gek: met kind bij de emergency nog boodschappen doen én het persoonlijk afleveren. Maar goed, ik doe de thee dus in mijn eentje. Gelukkig is het niet druk en heeft Alison een flinke berg lekkers gekocht. Ik had alleen het broodnodige aan eten en lekkers gekocht. Ik ben de hele toddler group bezig met smeren, snijden en water koken. Hendrikje speelt veel, maar komt toch steeds even kijken of alles wel goed gaat.
Woensdag 15 februari - TM
Ik heb de baan!!!!!!! Vanochtend om tien uur moest ik bij de Robinson Public Library zijn voor mijn sollicitatiegesprek. Omdat de bieb bovenop die andere heuvel ligt en het een hele klim is, besloot ik ruim op tijd weg te gaan. Was ik prompt een kwartier te vroeg. Het is maar tussen de vijf en tien minuten lopen. Oooo, stel je toch eens voor... Nog even staan twijfelen of ik rond een rondje zou gaan lopen, maar met een verhoogde kan s op oponthoud, bezweet lijf etc, heb ik om kwart voor tien toch maar aangebeld. Carol vond het helemaal niet erg om mij binnen te laten wachten, maar ze wilde mij wel graag alleen laten. Ze is zo bang dat iets als voortrekkerij gezien kan worden. Met Carol weer achter de computer ben ik langs de boekenkasten in de grote zaal gelopen. Prachtige boeken over van alles en nog wat, vooral uit de 18e en 17e eeuw. Ik ben best zenuwachtig: stel je voor dat ik hier een ingang kan krijgen!
Het gesprek wordt afgenomen door Carol, als staff representative en door iemand van de board of gouvernors. Ze stellen heel algemene vragen, grotendeels over mijn ervaring in bibliotheken. Alhoewel ik mij vooraf goed heb voorbereid en tijdens het gesprek geen moeite heb om van alles te vertellen, bekruipt mij achteraf het gevoel dat ik veel meer en andere dingen had moeten vertellen. Dus interview voorbij, nog steeds zenuwachtig. Carol belooft dat ze mij vandaag nog zal bellen met hun beslissing. Omdat ik weet dat er nog maar één andere kandidaat is, die om een uur of half twaalf het gesprek heeft, verwacht ik toch redelijk snel een belletje. De telefoon gaat overal mee naar toe. Twee uur, drie uur.... Ik begin dan toch te denken dat ik het niet geworden ben en dat ze een mooi verhaal moet bedenken om de klap te verzachten ;-). Maar nee, om kwart voor vier belt Carol op om te zeggen dat, als ik de baan nog wil, dat ik de baan kan krijgen! Ze benadrukte nog extra dat ik echt als beste uit de bus kwam. Beide kandidaten hadden gelijkwaardige kwalificaties, maar mijn antwoorden waren gewoon beter (hoe zal die ander dan wel niet geantwoord hebben??)! Hiephiep! Volgende week woensdag moet ik langs om de dagen en uren te bespreken en dan kan ik de week daarop meteen beginnen!
Met de adrenaline van de baan nog in het systeem rijles. Gaat goed, de normale fouten die ik er nog uit moet werken. Aan het einde wel wat paniek als ik op verzoek van Jarlath het Wilhelmus ga vertalen én het kruispunt bij de Gaol moet nemen. Gelukkig kan Jarlath lachen om mijn uitbrander dat het zijn schuld was!
Donderdag 16 februari - TM
Och arme. Gisteravond en vanochtend Hendrikje helemaal lekker gemaakt voor de andere toddler group, komen we bij de zaal aan, gaat het onverwacht niet door... Ze was al boos geweest toen we bij onze gewone toddler group niet naar beneden gingen en nu stond ze zo goed als met een trillende onderlip bij de deur. O jee, o jee, wat doe ik nu? Ik heb geen zin om naar Gulliver's Island te lopen, mij net iets te ver. Naar de bakker, pannenkoek halen.?Ja, daar gaan de kleine beentjes in beweging ;-). Daarna boekje halen bij de bieb en mevrouw is het leed alweer vergeten!
We eten weer eens chinees. Dat is lang geleden! Met wat kunst en vliegwerk omdat we de meeste potjes uit nederland al lang hebben opgemaakt/weggegooid, maak ik gemarineerd rundvlees met chinese kool en rijst. Mmm, lekker.
Vrijdag 17 februari - TM
Vrijdag visdag hè, hoor ik achter mij als ik bij de visboer een stuk zalm koop. Eén van de Nederlandse jongens die bij het theater werkt staat achter mij in de rij voor oesters, mosselen enzo voor zijn house warming party. De zalm is voor de chinese zalm met zwarte boontjessaus, mmmmm. We hebben besloten weer eens wat meer chinees te kopen: gezond, goedkoop en snel. Als Hendrikje 's avonds de broccoli ziet, roept ze: boom! Ja meis, eet maar lekker op ;-).
Die twee aapies zijn zo gek op elkaar, je smelt er bijna van weg!
Zaterdag 18 februari - TM
We zijn er vroeg bij. Om Hendrikje haar teleurstelling van eergisteren wat te verzachten gaan we met z'n vieren naar Gulliver's Island. Het is heerlijk weer, maar wel berekoud. Hendrikje loopt een flink end mee, maar langs de Newry Road worden we toch wel zenuwachtig met al dat vrachtverkeer dat langsraast. Met Hendrikje in de kar komen we bij het leisure centre aan. Ze weet niet hoe snel ze alle kledingstukken en karonderdelen van zich af moet gooien om maar zo snel mogelijk de speelruimte in te mogen. Al HAHAHAHAHAHA gillend holt ze naar de glijbaan. Zo, die is zoet.
Kathrijn neem ik mee naar de babyruimte, alwaar ze van heel dichtbij geïnspecteerd wordt door een jongetje. Ze vindt het maar wat grappig, alleen is het jongetje nogal onhandig. Zijn moeder plukt hem dan ook steeds bij Kathrijn vandaan. Als hij de grote glijbaan heeft ontdekt, kunnen we weer rustig ademhalen. Hendrikje speelt met andere kinderen én met Paul. Die laat zich ook weer verleiden naar binnen te klimmen. Kathrijn en ik spelen met de ballenbakballen en wijden ons aan een melkonderonsje. Als het uur om is lokken we Hendrikje van de derde verdieping naar beneden met de magische woorden 'gaan we wat eten'. Het is toch wel wat later geworden dan we dachten, dus we bestellen een kleintje friet voor ons allemaal en gedragen ons verder heel netjes. Hendrikje snoept tijdens het wachten van de meegbrachte druiven en biscuitjes en vindt opnieuw haar plekje bij het raam dat uitkijkt op het zwembad. We moeten binnenkort maar eens met zijn vieren (of één groot mens met één kind) naar het zwembad. Kijken of ze het nu wel leuk vindt.
Zondag 19 februari - TM
Hangen en tv kijken: Olympische spelen en American Idol... Het wordt tijd dat de tv op een wat minder prominente plaats komt te staan ;-). De laatste week heb ik stukje bij beetje de woonkamer geschilderd. Het scheelt zo ontzettend veel licht. In plaats van dat 'prachtige' driedelige behang zijn de muren nu gewoon wit. Witwit, geen crème, gewoon een grootverpakking spierwit. Manmanman, wat een verschil. Er moeten jammergenoeg wel drie lagen op, dus ik ben voorlopig nog niet klaar! Maar één laag wit maakt al zoveel verschil. Ik heb nu de smaak te pakken en probeer iedere avond een muur te doen. Eerst schoonmaken, er zit overal roet. Ik heb nu op de muis van mijn hand een wond zitten: bij het schoonmaken vergeet ik steeds de spijkers. Auw.
Maandag 20 februari - TM
Rijles vandaag rustig. We gaan daarna op stap: naar de buitenspeeltuin op het Palace Desmesne. Het is prachtig weer en dat lijkt aan te gaan houden. Ik heb zelfs was buiten hangen! Bij de speeltuin is het erg rustig en bij nader inzien is het niet zo'n leuke speeltuin. Erg beschut en nu dus berekoud en erg ruim, waardoor er niks aan is als je in je eentje bent. Hendrikje weet ook niet goed wat ze wil (behalve van de glijbaan af, daar moet ik zelfs aan geloven). Als we het koud krijgen en honger. gaan we naar het restaurant van de Palace Stables voor tosti's en drinken. Kathrijn krijgt een prachtige kinderstoel met hoge leuning en Hendrikje wil ook een hoge stoel. Die zitten gezusterlijk naast elkaar te smikkelen. Hendrikje krijgt sinaasappelsap uit een pakje. Mijn opmerking 'da's een goed pakje, daar kan je niet zo snel in knijpen' (omdat het een stevig karton is), doet Hendrikje prompt flink in het pakje knijpen, waardoor de vloer én Kathrijn onder de spetters zit. Ja, moet je dat soort dingen maar niet zeggen! Het schaaltje frietjes dat we erbij nemen is erg vies: niet gaar en vol vet. Als ik genoeg moed heb verzameld, ga ik het omruilen. Het baliefrøken kijkt met een frons naar de friet, alsof ze er niks mis mee kan vinden. We krijgen desondanks een bakje gare friet terug, maar nog steeds vol vet. Waarschijnlijk hebben ze het vet niet hoog genoeg staan, brrrrr.
Hendrikje heeft de smaak trouwens helemaal te pakken met het kleien. Paul heeft daarom een grote emmer play-doh gekocht en vingerverf. De play-doh wordt meteen uitgeprobeerd, vormpjes, drollenmaker (hoe noem je zo'n ding?), deegroller met vormpjes. Ze vindt het erg leuk (en wij stiekum ook!). De vingerverf bewaar ik wel voor een andere dag.
Dinsdag 21 februari - TM
Vanochtend naar de bieb voor een sessie 'muziek op schoot' voor Kathrijn. Hendrikje mag ook mee, die wordt wel in de gaten gehouden door andere staf. In een zaaltje zitten al allemaal moeders met babies klaar. Er zijn nog meer oudere kinderen die aan een tafel zitten te kleuren en te puzzelen. Hendrikje stort zich daar ook op, terwijl ik met Kathrijn in de king ga zitten. De nursery rhymes worden jammergenoeg niet gezongen én de leidster gaat er met een sneltreinvaart doorheen. Als er gevraagd wordt of er iemand is die kan zingen, steek ik mijn hand op. Mag ik 'jelly on a plate' zingen... Ook voor de andere rijmpjes wil ik de melodie wel geven, maar dat gaat ze geloof ik te ver. Hendrikje komt trouwens bij mij zitten, als blijkt dat er naast mij niemand komt zitten én ik ook nog eens 'jelly on a plate' ga zingen. Ze vindt het wel leuk! Kathrijn vindt het zo-zo, ze vindt het grappig dat ik zo mijn best doe én dat ze op mijn benen mag staan. Na een half uur zijn we al klaar en zoekt Kathrijn naar de tap. Op de bank gevoed, terwijl Hendrikje alle krijtjes netjes in de doos terug doet. Grote meid!
Weer een laag op de muur erbij geschilderd! Wat een licht, wat een ruimte! Deze methode werkt een stuk beter: 's Avonds als de meisjes op bed liggen en Paul werkt een uurtje schilderen i.p.v. proberen alles in één keer gedaan te krijgen.
Kathrijn slaapt trouwens weer goed, van 7 tot een uur of elf en dan nog twee voedingen 's nachts. Ze laat zich weer makkelijk terugleggen. Ze drinkt overdag ook niet zoveel meer, nu ze zo graag andere dingen eet. Ik schat dat ze 7 keer drinkt op een dag naast pap, fruit, brood en avondeten. Ik hoef dus niet meer zoveel te kolven voor een werkdag als ik eerst dacht. Waarschijnlijk maar 2 keer.
Woensdag 22 februari - TM
Eerst werkbespreking bij de Robinson Library. Bij de bieb word ik letterlijk met open armen door Carol ontvangen: ik krijg een dikke welkomstknuffel en zo'n warm welkom dat ik mij bijna ongemakkelijk voel! Carol is echt erg aardig en lief, en zoals mijn oude baas schreef: één van de meest professionele mensen die hij kende. We bespreken de te werken dagen, salarisuitkering, vrije dagen, kolven en de meisjes ;-). Ik ga dinsdag en woensdag werken, krijg een cheque per maand, heb 4 vrije dagen te besteden en kan de tijd die ik gebruik om te kolven aan het einde van het halve jaar er bij werken. Bij de rondleiding krijg ik nu ook de essentiële zaken te zien, zoals de wc en de keuken. Aanstaande dinsdag zal ik beginnen met werken. Eerst moet ik mij bekend maken met de bieb, de indeling en de catalogus. Waarschijnlijk kan ik dan ook al beginnen met catalogiseren. Heb er zin in!
Donderdag 23 februari - TM
Wéhé, Paulus slaapt weer boven! Gezellig hoor. Jammergenoeg blijft hij nu dan wel langer in bed liggen 's ochtends, omdat er niet meer twee dochters bij hem in bed springen om acht uur. Hopelijk kan hij nu door Kathrijn haar nachtgeluiden heen slapen. Het is in ieder geval veel rustiger 's nachts dan de eerste zes maanden.
Vandaag naar 'de andere' toddler group. Het is nu gelukkig wel, vorige week waren de twee kinderen van de organisator ziek. Ze kon toen geen vervanger vinden. Nu zijn ze beter en vol energie aanwezig. Er zijn veel nieuwe kinderen, waaronder twee half-spaans-half-iers en twee Bulgaars. Met beider moeders zitten kletsen, vooral de Bulgaarse vrouw was erg aardig. Het is leuk om mensen te ontmoeten die in eenzelfde situatie zitten: tweetaligheid, twee kinderen onder de 3. Zij is via een Bulgaarse organisatie uitgezonden naar Armagh om in een bejaardentehuis te werken, zo'n 3,5 jaar geleden. Ook bij haar was de eerste reactie: Noord-Ierland? No way! Maar het bevalt haar en haar man ook erg goed.
Vrijdag 24 februari - TM
Vingerverven! HIhi, met een schort voor en plastic op tafel gaat Hendrikje aan de slag. Eerst héél voorzichtig, later met wat meer gusto stopt ze haar vinger in de verf. Ze kliedert maar een end weg en kan maar net de verleiding weerstaan om haar vingers in haar mond te stoppen. Vijf blaadjes kleddert ze vol plus zeven vellen keukenpapier (want na iedere verfbeurt moeten de vingers schoon, proper meisje).
Zaterdag 25 februari - TM
)
We staan in de krant! Bij de rhymesessie dinsdag zijn wat foto's gemaakt en daarvan is er eentje in de krant beland. We staan er goed op, al zeg ik het zelf. Als ik een krant ga halen, koop ik ook meteen textielverf vor de bank. We hebben gekozen voor knalpaars. Jammergenoeg is het niet zo knalpaars als ik had gehoopt, maar het staat best mooi. Waarschijnlijk doe ik het nog wel eens over, hopelijk gaan dan ook de onevenheden in de verf weg.
Maandag 27 februari -TM
Vroege rijles waarbij alles wat fout kan gaan fout gaat, pffff. Ik ben nu op het punt aangekomen waarop je weer in tranen kan zitten na een les. Ik heb gelukkig alleen maar tranen in mijn ogen gekregen van frustatie en heb niet gehuild, maar o o o, wat maakte ik er een potje van. Ik had het er helemaal warm van toen ik thuiskwam.
Dinsdag 28 februari - TM
Mijn eerste werkdag! Bepakt met lunch en kolf loop ik in 5 minuten naar de bieb, waar Lorraine en Carol al op mij zitten te wachten. Ik begin met een stapel boeken die ingevoerd moet worden. Prompt loopt het programma vast en verdwijnt het ACCLAIM-scherm van de monitor. Oeps. Dan maar via Lorraine haar computer printen. ALERT! AN ERROR HAS OCCURRED! Waaaah, ben nog geen uur binnen en de boel loopt vast... Gelukkig blijkt het allemaal mee te vallen, maar ik krijg toch de kriebels. Tijdens het invoeren komen er een dozijn mensen binnenvallen: vrijwilligers, geestelijken, bezoekers en familie. Iedereen wordt aan mij voorgesteld en ik word in bijna alle gesprekken betrokken. Erg snel ging het dus niet. Bovendien is het programma waarmee de bieb werkt erg slecht. Na veel puzzelwerk hebben Lorraine en ik een paar sluiproutes ontdekt waarmee we gegevens kunnen veranderen.
Als het kolftijd is, vraagt Carol aan de Dean of ik zijn kamer mag gebruiken om te kolven. Maar natuurlijk, voor dat doel zeker, hij heeft zelf ook twee dochters die borstvoeding hebben gegeven en dat steunt hij graag. Ik zit dus in een lekkere stoel met aan twee kanten uitzicht op Armagh, kopje thee bij de hand met de kolf in de aanslag. Gaat dit lukken? Het duurt een tijdje voordat de toeschietreflex komt en ik zucht eens diep en doe mijn ogen dicht. Ik denk aan Kathrijn, zoals ze kijkt als je haar na haar middagslaap ophaalt: steunend op haar handjes, grote grijns. Psssst, daar komt de melk. Geweldig hè, de natuur!