dagboek • maart
van de emigratie van Thirza en Paul naar Armagh, Noord-Ierland
dagboek
2006
05
04 03 02 01
2005
12 11 10 09
08 07 06 05
04 03 02 01
2004
12 11 10 09
08 07 06 05
04 03 02 01
2003
12 11 10 09
08 07 06 05
04 03 02 01
2002
12
links
kathrijn
hendrikje
beeldverslagen
armagh city
waarom armagh
de aanloop
dublin '98
dublin '99
uilleann pipes
Jarig! De spanning stijgt als ik wakker word: ik weet dat er zeer hoogstwaarschijnlijk een horloge op mij ligt te wachten! Met de meisjes in bed maak ik het pakje open: een heel mooi doosje (om iets in te doen) van metaal met een licht motief op de deksel, daarin nóg een apothekersdoosje voor longkruid van geëmailleerd metaal en daarin.... jaaaaa! Het horloge dat ik op eBay al gezien had: een jaren '30 Walthamhorloge met een koordbandje. Prachtig klokje met een slot met gebruiksaanwijzing (grrr), maar dat zal wel wennen zijn. Mooi hè?! Ben helemaal blij!
Zeer on-verjaardags ga ik met de meisjes straks naar de woensdagtoddler group aan de overkant van de Mall. Paul werkt vandaag overdag, dus veel tijd om gezellig taart te eten is er niet. Om tien uur gaat het mes in de cognactaart en genieten we van ouderwets 'hollands' gebak. De meisjes zitten aan de koek: Hendrikje chocoladekoekje en een lange vinger, Kathrijn een lange vinger. Allebei laten ze de lange vinger voor wat die is. Nou, dan eet ik hem wel op! Hendrikje hoest behoorlijk en leert eindelijk haar hand voor haar mond te doen.
Door schade en schande wijs geworden zeg ik tegen Hendrikje alleen dat we de Mall opgaan en daar aan de overkant gaan kijken of er iets te doen is. Als er dan geen toddler group is, kunnen we lekker gaan wandelen zonder sippe gezichten. Door de sneeuw lopen we naar de overkant. Commentaar van Hendrikje: Hendikje spelen! Nou, tot zo ver mijn poging om de toddler group geheim te houden! Als we de heuvel naar Crozier Hall oplopen heeft ze het al over toddler group. Hoe ze dat weet?? Gelukkig staan er allemaal auto's én de deur staat open. Wat een geweldige ruimte! Er staan wat tafels met puzzels, er kan geschilderd worden op een ezel en er is rijdend materieel, een babyhoek en een glijbaan en nog veel meer. De zon schijnt naar binnen en maakt het nog mooier. Ik word meteen welkom geheten door de twee leidsters, hele vriendelijke oudere dames die de group al heel lang blijken te organiseren. Lydia van de donderdaggroup is er ook met haar oppaskindjes en een kennis van Sally die mij altijd gedag zegt, ook met haar oppaskindjes. Hendrikje weet van gekkigheid niet waar ze moet beginnen met spelen. Na een kwartier is het duidelijk: de glijbaan en de tunnel zijn het helemaal. Kathrijntje zit ondertussen in een babyband, zo'n autoband met stoffen overtrek waarop allerlei speeltjes genaaid zitten. Om half twaalf is er ook hier fruit, limonade en koekjes. Daarna wordt de muziek aangezet en worden er nursery rhymes gezongen. Erg leuke group, veel jonge kinderen van een jaar, twee jaar. Wat we ook doen in een week, ik denk dat de group de vaste toddler group wordt!
Om toch een beetje verjaardagsvreugde te voelen halen we friet bij de Burger King en lasagne voor vanavond. Thuis eten we alledrie met smaak en met ketchup van de friet, met een flink bord fruit toe ;-). Dan is het rust: de dames gaan slapen. Hendrikje wordt hevig hoestend weer wakker en is helemaal niet lekker. Ze is hangerig en huilt onbedaarlijk tijdens het eten. Ze wil zelfs de lasagne niet eten. Terwijl ik Kathrijn voer, Hendrikje op schoot heb tegen mij aan, probeer ik zelf ook te eten. Hendrikje wil niks en doet niks. Dan maar een goede fles melk, een beetje kinderparacetamol en hoestdruppels. Ze is daar vrij snel rustig door, alhoewel ze de melk niet wil drinken. Waarschijnlijk doet haar keel zeer bij het drinken. Door de paracetamol (denken wij) begint ze vrolijk allemaal onzin te babbelen, mmm. Maar gewoon in bed stoppen. Slaapt de hele nacht zonder problemen door.
Donderdag 2 maart - TM
Hendrikje is weer helemaal bij gelukkig. Ze hoest nog maar een klein beetje. Rustige dag met een leuke uitstap vanavond: de Armagh Roadrace wordt weer gelopen. Om kwart over zes gaan we in de vrieskou de Mall op en kijken naar de start en finish van de races voor schoolkinderen. Maxl en Leah-Ann lopen ook mee en kijken allebei verbaasd om als ik ze met naam aanmoedig! Hendrikje vindt het erg grappig, ze roept steeds: mama, nog één! Nog één! Als we om half acht bij de voordeur staan loopt Joe (McCool) langs, op weg naar de Indiër. We klappertanden wat en ik nodig Joe uit zijn take way hier op te eten, bij de haard. Daar maakt hij dankbaar gebruik van. Het is wel hap-slik-weg, want om tien over begint de race van Kevin, zijn zoon. De meisjes liggen dan al op bed, met rode wangen van de kou. Tijdens de races moest ik steeds maar denken: misschien lopen de meisjes hier over een paar jaar ook wel bij en staan we hen aan te moedigen. Ik kreeg nu al tranen in mijn ogen van de dapper doorhollende kinderen, aangemoedigd door ouders en schoolgenoten. Sentimentele troel!
Vrijdag 3 maart - TM
Mijn tweede werkdag. Alleen met Lorraine en bijna geen bezoek. Heerlijk doorgewerkt en een paar keer de long room ingegaan en gedacht: WAAAAHAAAA! HIER WERK IK!!!!!!!! Rond een uur of elf begint het weer hevig te sneeuwen, prachtig gezicht vanuit de keeper's room. Het is behoorlijk wit buiten en de vlokken dwarrelen wild tegen de ramen, het lijkt wel januari! Binnen is het heerlijk warm en gezellig. Tussendoor kletsen we wat en ik kolf netjes twee keer. Weer in de dean;s room, thee en scone erbij, boek open, goed geregeld. Ik mag een half uur eerder naar huis, want Lorraine gaat om half vijf weg en sluit de boel af. Leuke verrassing.
Heel voorzichtig naar huis gelopen, heuvel af. Onderweg word ik bekogeld door een groep jongetjes die zo aanstekelijk giechelen dat ik het niet erg vind (ze kunnen bovendien niet raak gooien ;-) ). Thuis heeft Paul een kiptomatensaus gemaakt met spaghetti. Alle meisjes zitten lekker rustig te smikkelen, terwijl Paul snel alles naar binnen moet werken om op tijd te zijn voor zijn werk. Met een volle buik gaan de meiden in bad: Hendrikje roept maar: Katijntje ook inne bad! En Kathrijn heeft daar ook wel oren naar. Ze zitten al schaterend en spetterend in het warme water. Kathrijn wil weer op haar buik liggen, billen net boven water en dan maar schuiven.
Allebei om half acht in bed. Heerlijke avond gelezen op de bank. Om half tien nog een heel verdrietig Hendrikje getroost en hoestdruppels gegeven. Die viel gelukkig meteen weer in slaap zodra haar hoofd het kussen raakte.
Zaterdag 4 maart - TM
Slecht geslapen. Kathrijn wilde maar niet in haar eigen bedje slapen. Ik was vastbesloten haar te laten liggen, maar na 2,5 uur sussen en een slokje kon ik het niet volhouden en heb haar bij mij genomen. Nu dus én slappe arm én slaaptekort... Om half één schrik ik mij trouwens een rolberoerte als ik Kathrijn dan maar bij mij neem voor nog een slok en ik even mijn ogen opendoe om het dekentje te pakken, staat Paul over de wieg gebogen. Die had ik niet horen binnenkomen door mijn oordopjes en het gehuil heen. Hij schrok zich weer een hoedje van mijn kreet en Kathrijn vloog naar achteren van schrik zonder mijn borst los te laten, auw. Het is nu half elf en Kathrijn ligt alweer in bed, die was ook erg moe van de nacht.
Maandag 6 maart - TM
Vandaag op de bieb weer catalogiseren, lekker doorwerken. Carol weet te vertellen dat de huizen tussen de bieb en de cathedraal van de cathedraal zijn en dat er een aantal leeg staan voor verhuur... Ik gooi een balletje en warempel, we zouden best eens in aanmerking kunnen komen om daar te wonen. Mmmmm. Het is een rij huizen uit ±1740, dat oorspronkelijk gebouwd is voor de leden van het kerkkoor. Het hele rijtje ziet eruit alsof het allemaal woonhuizen zijn, maar er was ook een registry en een muziekruimte. Uit veiligheidsoverwegingen hebben ze de buitenkant vermomd als woonhuizen. Ik ben helemaal opgewonden, wat een prachtige plek zou dat zijn om te wonen. Er zijn bovendien geweldig grote tuinen bij. Spannend!
Woensdag 8 maart - TM
Kwart voor tien rijles. Ik ben uitzonderlijk zenuwachtig en het wordt er niet beter op als Paul vijf minuten voor vertrek opmerkt dat ik nu misschien wel in de nieuwe auto mag rijden. Oeps, vergeten dat Jarlath een nieuwe auto heeft die hij ook voor de lessen wil gaan gebruiken. En ja hoor: hij komt voorrijden in een Toyota Corolla Vectra T-spirit en nog meer cijfers en letters die ik ben vergeten. Na mijn initiële gil van frustratie ben ik al na vijf minuten om: wat een heerlijke auto! Alles gaat zoveel soepeler en makkelijker! In die peugeout moest ik, weet ik nu, echt werken om te schakelen, gas te geven en de auto onder controle te houden. Met deze gaat het veel makkelijker. En sneller, even revven en je zit aan de andere kant van de Mall.... Ik laat mijzelf uit bij de toddler group, Paul is daar al met de meiden en gaat meteen door naar zijn werk.
Zaterdag 11 maart - TM
Heerlijk weer: ik neem de meiden op sleeptouw en maak een lange wandeling. Ik ga langs Vicar's Hill en gluur bij de lege huizen naar binnen. Bij nummer 4 zijn de ramen te hoog, maar bij nummer 8 kan ik de hele woonkamer zien.... Wauw.... Als als als. Ik kijk ook de andere kant op en zie de heuvels aan de overkant en de cathedraal. Mooi! Als ik Paul erover vertel, maakt hij 's middags ook een detour en bekijkt de achterkanten. Nummer 8 zou wel eens heel groot kunnen zijn! Ik ga dinsdag aan Carol vragen of zij eens kan polsen hoe we aan een woning daar zouden kunnen komen.
's Avonds ga ik naar het verjaardagsfeest van Werner. Joanne past op, Paul werkt, dus ik ga een avond zonder aanhang op stap. Leuke mensen, onder andere Jonathan, een muziekvriend van Sally die ook bij Maxl's verjaardag was. Veel zitten kletsen. Rond een uur of tien verhuizen we van de keuken met hapjes naar de huiskamer met borden vol stew. We eten en drinken nog meer en het niveau daalt lichtelijk... Als iedereen moe en uitgezakt zit te zitten is het tijd voor de party tricks, in dit geval muziek maken. Sally speelt samen Jonathan een Händelstuk op piano en fluit, Leah-Ann speelt een zelfgecomponeerd stukje op de piano, Maxl leeft zich uit op de electrische gitaar en de harp. Ik zing Newholland Grove en Seamus Dark is the colour of my true love's hair. Erg ontroerend. Rond twaalf uur zak ik echt in en kan ik een lift krijgen van één van de andere gasten. Om één uur tevreden in bed.
Zondag 12 maart - TM
Aaah, die cider en het late tijdstip van naar bedgaan hebben mij een fikse koppijn bezorgd. Met een paracetamol naar McEnerneys, omdat Sainsbury's stroomuitval heeft en dicht is. Omdat ik dan toch in de buurt ben ga ik nog een keer langs Vicar's Hill om de achterkant te bekijken. Als ik de huizen tel, lijkt het erop dat nummer 8 inderdaad een flink huis is. Ik kijk ook nog eens aan de voorkant. Toevallig is dan net de dienst in de cathedraal over en Theo de organist vraagt of ik de music room eens wil zien, één van de huizen op Vicar's Hill. Nou dat wil ik wel. Ik had mij een ruimte voorgesteld waar een vleugel wel in zou passen. Niets had mij voorbereid op de gigantische ruimte die er zich achter de woonhuisfaçade schuilhield. Zo'n 8 bij 20 meter! En dan ook nog eens 2 etages hoog. Het is jammergenoeg wel modern, er is weinig te zien van de oude architectuur binnen. Theo weet te vertellen dat het plafond vals en dat de registry op nummer 5 nog wel in oude maar heel vervallen staat is, net als nummer 8 en nummer 4. Er zal een heleboel aan gedaan moeten worden voordat men er weer mensen in laat wonen. Dat geeft een kleine domper op de feestvreugde. We zullen wel zien. Hij wist ook te vertellen dat de huur waarschijnlijk niet al te hoog zou zijn.
Maandag 13 maart - TM
Alleen met Lorraine op het werk. Ik ga lekker mijn eigen gang en schiet lekker op. We kletsen tussendoor veel en roddelen wat af!
Dinsdag 14 maart - TM
Carol laat mij vandaag de registry zien op nummer 5 Vicar's Hill. De bibliotheek bezit die en wil het ombouwen tot een ontvangstruimte voor bibliotheek en cathedraal. Wauw: twee achter elkaar gelegen ruimtes van twee etages hoog, achtkantig en met ingebouwde kasten. Vreselijk vervallen, maar vreselijk indrukwekkend. In het voorste deel heeft tot een jaar of zes nog iemand gewoond in een provisorisch huis. Het hoge effect is daar weg omdat er een plafond is aangebracht. Die moet er bij de verbouwing weer uit en de galerijen hersteld. Wat een prachtige rij huizen, echt een verborgen parel. Carol laat mij daarna nog door de brievenbussen van nummer 4 en 2 kijken. Ook allebei erg mooi, oud en karakteristiek én vervallen. Er moet dus inderdaad veel gebeuren voor we er zelf in zouden willen, maar stel je voor.... Terug op de bieb doet Carol navraag bij de diocesan office. Er blijkt een korte wachtlijst te zijn waar we ons schriftelijk op kunnen laten zetten. Dat doen we dan ook maar als we terug zijn van vakantie!
's Avonds zijn we druk met selecteren, opruimen en pakken. Morgen voor een week naar een huisje in Zuidlaren om mijn kant van de familie te zien! Ragnhild heeft al een heleboel spullen in het huisje gebracht: kinderbedje, handdoeken, boodschappen en de bakfiets! We kijken er erg naar uit, we zijn moe en hebben wel zin in een weekje rondhangen. Door in een huisje te zitten, kunnen we de drukte ook wat beperken én vakantie vieren én de familie zien.
Woensdag 15 maart - TM
Op naar Nederland! Vroeg op om dat laatste dingen te doen, pap te maken. Ruim voor zeven uur staat onze taxichauffeur Stevie al voor de deur. Zijn kinderzitje blijken babystoeltjes, dus snel nog naar boven gehold voor Hendrikje haar stoeltje. We werken weer volgens hetzelfde principe: Stevie bewaart de stoelen tot we weer terugkomen en neemt ze dan weer mee in de auto. We rijden zonder vertraging naar het vliegveld en zonder al te veel slaap. We hebben een snelle incheck, maar moeten lang wachten op de douane. Paul moet zijn hele fototas uit elkaar halen en alles wordt onderzocht. Ik ben dan allang met de meisjes in de wachtruimte en begin bijna te vrezen dat hij niet verder mag. Gelukkig komt hij na tien minuten tevoorschijn. Hendrikje holt dan wat rond met Paul in haar kielzog, terwijl ik op Kathrijntje en de spullen pas. Als de gate bekend wordt, zijn we brutaal en lopen langs iedereen naar voren, we mogen toch als eerste naar binnen! Hendrikje heeft inmiddels goed in de smiezen dat we met het vliegtuig gaan: ze staat met haar neus tegen het raam: fiegtuig!
Als we dan eindelijk het vliegtuig in mogen en de trap oplopen hoor ik heftig gegil: selluf doen. Hendrikje wil niet getild worden en houdt de hele boel op en laat zich prompt op de drempel van het vliegtuig vallen. Steward kreunt zichtbaar en wij vrezen het ergste. Gelukkig is ze met eten, drinken en boekjes rustig te houden. Ze is wel erg moe en gaat op een gegeven moment zelfs languit liggen, maar van slapen komt het niet. Ze kijkt regelmatig door het raampje naar buiten en ziet de wolken: sneeuw! Kathrijn is ook rustig en drinkt wat en flirt met een dame achter ons, maar slaapt ook niet echt. We zijn ruim op tijd op Schiphol en landen dicht bij de pieren. Ja, maar we vliegen met Easyjet, dus moeten we alsnog een heel eind rijden en worden dan aan de rand van het vliegveld met een trap (!) het vliegtuig uitgelaten. De buggy ligt wonder boven wonder op het asfalt, dus als Paul als laatste met Hendrikje uit het vliegtuig komt, kan ze daar meteen in. Als we de G-pier ingaan, blijken ze daar noch roltrappen of liften te hebben. Madam moet er dus weer uit en de trap op. Met buggy én kind én draagzak en handbagage. Handig.
De luiers laten we zitten, meteen door. We zijn echt laat: de douaneman wilde al weggaan. Eerst een eind lopen naar de bagageschermen, weer helemaal teruglopen in een volledig uitgestorven hal en toen hèhè eindelijk Rag in de armen kunnen sluiten. Die begin zich ook al wat ongerust te maken. Hendrikje zit lekker in de buggy en staat meteen in grijns-'mode'. Rag duwt, ik til en Paul rijdt. Paul is het helemaal zat, die wil er al zijn en zitten. We moeten nog een enorm eind lopen naar auto in een stralende zon in flinke vrieskou. Eindelijk zitten. Onderweg vallen de meisjes gelukkig snel in slaap. Ik dommel wat, Paul dommelt wat, Rag gelukkig niet! In twee uur precies rijden we naar Annen om pa en ma alvast te begroeten. Ma gaat vanavond naar een congres tot en met zondag, dus die wilde graag alvast even knuffelen. Als we bij het huis aankomen heeft Hendrikje mijn pa al snel in de gaten: opa! Hendrikje is meteen los. Kathrijn is huilerig en wil niet op schoot. We zijn erg verbaasd, normaal is ze helemaal niet zo schuw. Ze is waarschijnlijk te moe van de reis voor deze lawine van aandacht. Ze blijft dus lekker bij op schoot. Pa en ma hebben gevulde koeken, krentenbollen en lekkere broodjes klaargemaakt voor de eerste trek. Met een goed gevulde buik brengt Rag ons dan naar het huisje. Bij de slagboom kunnen we er niet in! Blijkt dat papa gisteren de slagboom naar buiten niet hoefde te gebruiken en nu kunnen we er dus niet in. Gelukkig zijn de beheerders gewoon thuis en kunnen we verder.
Het park is heerlijk ruim met veel water en speelplaatsen. Het huisje is ook prachtig. Ruime L-woonkamer en -keuken en twee hele ruime slaapkamers. De tafel is gedekt met oma Mulder haar boerenbond-tafelkleed en het serviesgoed en allemaal cadeautjes voor iedereen: bloemen, speelgoed, boeken enz enz. Ik raak heel even emotioneel van het boerenbondgoed. Is toch wel fijn om dat te hebben. Als Rag weg is, pakken we snel de spullen uit en ruimen alles op. Paul maakt boven de bedden in ordde, zodat de meisjes straks in één moeite door kunnen. Ik kook ondertussen een snelle potjespasta. Er is een supergroot smeertafelkleed gelukkig, dus de oranje schade blijft beperkt tot slabbetjes en gezichten en handen. Morgen hebben we een rustige dag, we hebben geen afspraken. Beetje spelen, naar de kinderboerderij die op een halve minuut lopen afstand ligt. De meisjes hebben wat moeite met in slaap komen. Kathrijn ligt in de pop-up bubble en is wat verkouden. Ze wordt steeds huilend wakker. Hendrikje mag kiezen of ze in een groot bed of in het campingbed wil slapen. Ze begint in het grote, gaat dan naar het kleine en weer terug. Uiteindelijk is het stil, na een verhaaltje en een goed gesprek. We nemen Rag haar bedritueel maar over: even denken over wat we vandaag allemaal wel niet gedaan hebben. En dat werkt goed. Jammergenoeg kan Kathrijn maar niet doorslapen (d.w.z. uur of 3 aan één stuk), dus we zijn allebei supergaar.
Donderdag 16 maart - TM
Strompelstrompel. Allemaal gaar. Hendrikje is vroeg wakker, Kathrijn natuurlijk ook, tja wat doe je dan als ouders. Juist, dan zit je om zeven uur al beneden. We rommelen wat aan en gaan eerst naar de kinderboerderij om te helpen met voeren. De boer komt net langsfietsen als we aankomen en roept vrolijk 'hoi' en fietst weg. Hm, toch geen voedertijd om negen uur? We wandelen dan maar naar de receptie, via de grote speeltuin. Het is bereberekoud en Hendrikje krijgt na een paar rondjes glijbaan toch wel erg blauwe wangen. Huilend van boosheid dat ze niet meer op de glijbaan mag en van de kou snelwandel ik haar in de buggy terug naar het huisje. Lekker warm binnen, peutertv aan, koek erbij. Zo warmen we op. Rag komt even langs met Jona en heeft meteen slecht nieuws: pa heeft nierstenen! Vanochtend vroeg heeft hij Kees en Rag moeten bellen, want hij wist niet waar hij het zoeken moest. Kees maakte de vergelijking met het baren van een tweeling. Pa komt dus niet op de koffie (was niet afgesproken, maar ik dacht, die komt vast wel even op fiets langs om een bakkie te doen). Nu ligt ie dus op bed bij te komen. Hij moet veel drinken en bewegen om te proberen de stenen te vergruizen. Mama is ook onverrichter zake naar huis gekomen. Dat was maar goed ook, want die was ook al ziek aan het worden. Het lijkt wel een vloek: als we met z'n allen samen zijn is er altijd wel iemand ziek.
Paul gaat om half twaalf grote boodschappen doen met de bakfiets. Hij heeft een bescheiden boodschappenlijstje, maar als hij pas om kwart over drie aan komt fietsen vrees ik (niet geheel ongegrond) het ergste. Alle Nederlandse dingen die wij niet kunnen krijgen bij Sainsbury's kwamen tevoorschijn. Als we voor ons vertrek nog meer boodschappen dan brood en melk moeten halen, zijn wij heel heel erg slecht ;-) Ondertussen zijn Hendrikje en ik nog even naar de speeltuin bij het huisje geweest en naar de paarden. Ze vind de paarden erg leuk en is helemaal niet bang. Paul heeft trouwens een goed idee: Hendrikje het fleecepak aantrekken over haar kleren, dan winterjas erover, muts op, wanten dicht en klaar is ons kaboutertje voor de kou.
's Middags komt Rag nog even met Femke op de thee. We spreken af morgen samen boodschappen te doen voor zondag. Taart en andere feestelijkheden voor de gezamenlijke verjaardagviering van mij, Rag en Evelijn. Gezien de lichamelijke toestand van een groot deel van de feestvierders, wordt Kees' familie afgezegd. Zo wordt het wat rustiger. Pap is inmiddels alweer veel beter na een injectie, maar mama voelt zich wel ziek. We moeten maar zien wie er zondag allemaal bij is. Tante Tjits is ook ziek, dus misschien komt oom Wim wel alleen.
Vrijdag 17 maart - TM
Om negen uur is Rag al parraat. Samen gaan we naar de vlaaienboer mmmmmmm, waar ik vlaai meeneem voor morgen. Dan komen Han en Annemieke op visite met hun dochters Marrigje en Hinke. Ook moeten er nog wat broodjes komen, maar dan ben ik wel klaar. Jammer, want ikzie genoeg dingen die ik wel wil kopen, maar ja, Paul heeft al zo ingeslagen... Daarna haalt Rag Paul en de meisjes op om te komen lunchen op de Eltinge. Hendrikje is helemaal gek met de kinderen en met de poezen. Evelijn is een lekkere druif. Ik heb haar alleen maar gezien toen ze een week of twee was, dus dat ik nogal een verschil. Ze is een beer van een meid: even zwaar als Hendrikje en tien centimeter korter maar anderhalf jaar jonger.... We eten met z'n allen, pa is er ook. Die is met spuit en beweging weer de oude. Hij moet nog wel voor een foto naar het ziekenhuis om te controleren of er nog wat zit en of dat in het ziekenhuis moet worden verwijderd. Paul ontpopt zich als een echte oom: hij dweilt over de grond met Jona en Femke op z'n rug en doet mal. Ze gillen van de pret! We gaan laat in de middag terug, allemaal erg moe, met een grote zak chinees eten. Lekker makkelijk.
We krijgen de meiden op tijd in bed voor de finale van Master Chef, een kookwedstrijd op de BBC. Jammergenoeg wint degene die wij allemaal niet tot favoriet hadden. Maar ja, hij had het beste gekookt. We zappen wat en ik lees ondertussen Privé en Story om toch vooral op de hoogte te blijven van de perikelen uit de Nederlandse showbizz. Laat in bed en weer slecht geslapen door de misbaar van onze jongste. Zo jammer, want de bedden zijn heerlijk!
Zaterdag 18 maart - TM
Op de fiets cadeautjes kopen. Ik ga op een dunne sportfiets vol goede moed naar Zuidlaren, maar jemigdepemig, dat voel je wel, twee jaar niet meer echt fietsen. Pfff, ben blij als ik het winkelcentrum heb bereikt! Alleen dan moet ik alweer denken aan de terugrit. In de speelgoedwinkel koop ik wat leuks voor Marrigje en Hinke en een Pinkeltjeboek voor Hendrikje. Die Pinkeltjes lazen zowel Paul als ik heel vaak en voor 1,99 kon ik het niet laten liggen. Ook nog een extra cadeau voor Rag gekocht en toen weer terug ploegen.
Om twaalf uur komen Han en Annemieke aan met Marrigje en Hinke. Die hebben we sinds de emigratie niet meer gezien en inmiddels hebben we er allemaal twee kinderen erbij gekregen. Bonne is geboren in februari 2004 en heeft nooit mogen leven. Hinke is nu een lekkere meid van 8 maanden. Marrigje is alweer bijna zes. Ze nemen zelf een oranjekoek uit Leewarden mee, dus we hebben aan snaai niks te klagen. Wat is het gek ze weer te zien na drie enerverende jaren! Tijdens de koffie worden wederzijds cadeautjes uitgewisseld. We krijgen ook voor ons Kathrijn een prachtige zilveren geboortelepel met ooivaar op de top. Als we weer thuis zijn moeten we voor beide lepels een goede en mooie ophanging verzinnen. Na geïmproviseerde boterhammen gaan we naar buiten. Eerst naar de paarden waar driftig hooi gevoerd wordt en dan naar de speeltuin om warm te worden. Ik moet natuurlijk ook een keer mee en Marrigje neemt Hendrikje op sleeptouw. We kletsen en proberen de kleinsten in slaap te krijgen/houden. Met knorrende magen en rode wangen gaan we weer naar binnen. Ik neem de frietbestelling op. Kroketten!!!! Alle kleine meisjes spelen ondertussen op het kleed en in de popup bubble. Dat geeft leuke plaatjes: 'ik moet slapen, maar ik zie veel leukere dingen in de kamer'. Als alle kleine oogjes lodderig worden, gaat de Nijdamfamilie met alle barang weer richting Leeuwarden. Hendrikje zwaait ook driftig in het donker mee, maar ziet geloof ik helemaal niks. Marrigje heeft duidelijk indruk gemaakt, want daar heeft ze het nog lang daarna over. Het was goed ze weer te zien, onze Midwintermaatjes.
's Avonds knutsel ik dvd-hoesjes in elkaar voor Rag haar cadeau. Lekker knippen en plakken met een scheef oog op de tv. Huiselijk hoor ;-)
Zondag 19 maart - TM
Vandaag is het feest! Ragnhild, Evelijn en ik vieren onze respectievelijke 37e, 1e en 34e verjaardag. Gelukkig komt Rag ons ophalen, ik zag mij niet nog eens op de fiets zitten. Wim en Tjits zijn er al, die kijken uit naar de twee meiden (en ook wel naar ons natuurlijk;-)). Even een traan van weerzien en trots bij mij, maar gelukkig blijft het daar voorlopig bij (afgezien van een dikke knuffel met mam in de keuken). Er worden weer van alle kanten cadeautjes uitgewisseld. Rag is verguld met haar volledige dvd-serie van Northern Exposure! Ze was vergeten dat ze dat ooit eens had gevraagd, ha! Ik krijg vooral geld. Dat is mooi, dat gaat in de tuinpot! Samen met Rag neem ik een grote tas met kinderkleren door en kom met een stapen HEMA, H&M etc weer boven water. Paul gaat er later nog eens doorheen en maakt de stapel nog groter. De kinderen zijn ondertussen aan het kleien, knippen, spelletjes aan het doen en met elkaar en de poezen aan het spelen. Kathrijn is niet helemaal in haar hum, ze is erg warm en wil vastgehouden worden. Als ze geslapen heeft, besluit Rag haar temperatuur te meten: 39.4. Dat is dus niet zo best. Een grote tand komt door én ze is snotverkouden. Wat ben ik blij dat ik nog borstvoeding geef. Ze drinkt en heeft troost. We hebben in het huisje minizetpilletjes, die moeten we dan maar gebruiken straks.
Hendrikje is ook niet helemaal jofel: ze heeft erge jeuk aan haar armen. Warschijnlijk komt dat van haar nieuwe hemd. Ik ben vergeten die na de aanschaf te wassen. Als ze echter opeens ook allemaal dikke rode vlekken op haar toet heeft, vind ik het toch wat griezelig. Uit de grote kledingzak krijgt ze meteen een ander shirt aan en nadat ze even met een vochtige doek is gepoetst lijkt het weg te trekken. Ze duikt dan bij opa op de bank, die een boek over apen met veel verbeelding voorleest. Er wordt wat afge-oehoet. Als mama er dan ook is, worden alle kleinkinderen bij elkaar getrommeld en met de grootouders vastgelegd op de gevoelige plaat. Met wat pijn en moeite krijgen we ze alle vijf redelijk vriendelijk kijkend op de foto ;-) Zo, dat nemen ze ons niet meer af.
Maandag 20 maart - TM
Paul gaat op expeditie met Hendrikje: ze mag in de bakfiets mee boodschappen doen! Helemaal dik ingepakt belandt ze eerst op de bodem van de bak. De gordels blijken niet op de juiste plekken te zitten. Na een zielig rondje tegen de wand aankijken, hebben we gepast, gemeten en gesjord, et voilá: madam zit op het bankje en kan 'naar buiten' kijken. Ze vindt het geweldig, ze ziet beesten, bomen, huizen, auto's, vrachtwagens. Helemaal geweldig! Als ze terugkomen, zijn pa en ma al in het huisje met Rag en Evelijn. Grote pret natuurlijk en grote trek. Met een flinke stapel boterhammen achter de kiezen gaat de Annen/Zuidlarenclan weer op pas om op tijd bij de school te staan.
Wij zakken in elkaar en doen niet veel meer dan even spelen, tv-kijken en eten. Vroege avond. Nog steeds slechte nachten trouwens. Nog geen enkele nacht goed geslapen. Morgen willen we naar het zwembad in Zuidlaren. Het is alleen de vraag of we ons daartoe in staat voelen. Als Kathrijn nog steeds zo zielig is, moeten we het misschien maar niet doen. Eerst maar een nachtje slapen.
Dinsdag 21 maart - TM
We worden vroeg vroeg vroeg wakker van huilende kinderen en zitten niet te wachten op een ochtend zwemmen. We besluiten het aan te zien en eten eerst. We bellen dan met Rag. Die neemt Evelijn niet mee, die blijft lekker bij Kees voor een vader-dochter-ochtend. We besluiten dan toch maar te gaan: drie volwassenen op twee kinderen én gratis kaartjes. Als het niet gaat, dan zijn we snel genoeg weer weg. Paul neemt Hendrikje in de bakfiets mee, Ragnhild haalt mij en Kathrijn met de auto op. In het schapenhok nemen we per toerbeurt Kathrijn op de arm, terwijl de ander zich in badpak hijst. Pfff, wat is het warm! Het is sowieso een subtropisch zwemparadijs, maar vandaag is ook nog eens het water extra warm voor babies, bejaarden en aanverwante koukleumen. Ik vind het wel spannend: Hendrikje is nooit een grote fan van het zwembad geweest. Ik ben dus benieuwd hoe Kathrijn het vindt. Er is een mooi pierenbadje waar ik meteen met Kathrijn in ga zitten. Reactie: oh-oh-oh-ho-hahahahahahahahah-spletspletsplet ;-)
Wij zitten al hoog en breed te spetteren als Paulus aankomt met Hendrikje. Die gaat mee naar de mannenkant en is niet al te enthousiast als ze achter Paul aan komt keutelen. Ze moet dichtbij en vooral héél stil in het water zitten. Pas als er een ander meisje in het bad komt met een bal, komt ze los. Langs de kant liggen allemaal drijfplanken, waarvan we er eentje nemen. Hendrikje klimt er meteen bovenop! We gaan dan ook het grote bad maar eens proberen. Kathrijn in zo'n grote zwemband met zitje, Hendrikje met zwembandjes en de plank. Kathrijn geniet, ze lounget: lekker onderuitgezakt in de band in het warme water, balletje erbij, niks meer aan doen. Hendrikje speelt ook, ze gaat van de kleine glijbaan af, maar die lanceert haar vol in het bad, ondanks mijn pogingen om haar meteen op te vangen. Daar wil ze dus niet meer vanaf. Paul laat zich al kreten slakend van de grote supersonische glijbaan afstorten. Nou, laat moeders het dan ook maar eens proberen. Brrrr, eenmaal op de baan, eerst in het pikkedonker, dan met kleine lichtjes, in een noodvaart naar beneden. Nee hoor, laat mij maar ronddobberen met de kindjes.
Na een dik uur pakken de boel weer in: Rag moet sowieso weg om Femke en Jona op te halen en wij willen toch niet te lang meer blijven. Rozig en al licht misselijk pak ik Kathrijn in en dan mijzelf. Bij Rag op schoot valt ze al in een diepe slaap, de ziel. Op de Eltinge dek ik de tafel voor euhm, hoeveel worden dat er, 11 mensen en kinderen. Pa en ma komen ook nog een keer. Ik ben wel weer erg misselijk van het zwembad. Ik heb dat in Armagh ook steeds gehad, het zal wel met het water of de atmosfeer te maken hebben. Hoofdpijn en een naar gevoel in mijn buik. Nou ja, rustig aan maar. Paul komt ook aan met de fiets én een dikke bos bloemen voor Rag voor alles wat ze voor ons heeft geregeld de afgelopen week. Na een drukke lunch en nog wat kletsen gaan we bijtijds weg, we willen voor de avond gepakt zijn. Jammergenoeg lukt dat niet: we zijn moe en het is lastig een begin te maken. Na het eten is Kathrijn bovendien niet in slaap te krijgen en huilt het hele park bij elkaar. Ik besluit dan maar met een boek boven te gaan liggen en Kathrijn te troosten. Paul pakt altijd al alleen in, ik mag nooit wat, ik gebruik drie keer zoveel ruimte ;-). We zijn nog lang aan het spoken, zelfs met kinderparacetamol en tanddruppels is Kathrijn niet blij. Het duurt heel lang voor we in slaap vallen en dan alleen als Kathrijn naast mij ligt. Aangezien het een zacht bed is, is dat best eng. Ik slaap dus eigenlijk de hele nacht niet, én op mijn zij én op het randje van het bed én met een jammerend/drinkend kind naast mij.
Woensdag 22 maart - TM
Krrrrrrreunnnnnnnn. Zodra het qua tijd kan, bel ik Rag en Kees: paracetamol voor grote mensen alsjeblieft!!! Na deze nacht is de stand als volgt: goede nachten in het huisje: 0, slechte nachten in het huisje: 7. Met als hoogtepunt afgelopen nacht. Met dat rare zwembadlijf van gisteren erbij heb ik een hoofd van hier tot Tokyo. Normaal zou ik zeggen, ik zie wel, maar met een hele dag reizen voor de boeg, grijp ik toch naar wat stevigers. Kees is ruim op tijd bij het huisje en we ruimen alles rustig in. De meiden zijn heel rustig en dommelen wat. Ik probeer ook te slapen, maar dat wil maar niet lukken. We zijn heerlijk op tijd op Schiphol, Kees gaat door naar de stad en wij checken vlot in. De doos met Frisservies die nog in Annen stond mag mee als handbagage! De wandeling naar de gate is veel korter dan vorige keer, maar ook anders. We moeten wachten tot de gate bekend wordt voordat we door de douane kunnen. We lopen rondjes en gaan dan meteen naar de gate. Daar blijkt het hele vliegtuig al te staan(?) én er is ook hier alleen een trap. Aangezien we wel graag willen preboarden, wurmen we ons een weg naar beneden. Eenmaal ingechecked, blijkt dit nodig te zijn geweest. We worden eerst allemaal in afgezette delen geplaatst, die in volgorde worden toegelaten in het vliegtuig. Voor niks voorgedrongen, sorry!
Ik zit voor de verandering aan het raam! Rustige vlucht, met wat piepen van Hendrikje, maar dat was steeds snel verholpen. In Belfast meteen in de taxi van Stevie gesprongen en op naar huis. Het huis staat er nog en beide jongedames lijken blij verrast weer op eigen bodem te zijn. Uitpakken, boodschappen doen, even de thuislucht opsnuiven hoor! Makkelijke pastsa met pesto en tomaten/mozzarella-salade, klaar. Goed slapen....
Donderdag 23 maart - TM
Hèhè, weer in ons eigen bedje geslapen. Wel nog wat onrustig, maar toch wel tien keer beter dan in Zuidlaren. Het blijft jammer, want die bedden lagen echt superlekker. Ik ga met de meiden naar de toddler group, Paul gaat werken. Meteen terug in onze oude routine, maar met een klein verschil. 's Middags slaapt Hendrikje 2 uur! Jemig, dat heeft ze al tijd niet gedaan.
Vrijdag 24 maart - TM
In navolging van het grote-bed-avontuur in Zuidlaren gaat vandaag eindelijk de zijkant van Hendrikje haar Sleepi eruit. Paul haalt zet de scharnieren op het ramen vast, zodat mevrouw die niet zelf open kan maken. Ook gaat de bodem een stukje omhoog, kan ze lekker klimmen (en eruit pletteren). Terwijl Paul en Hendrikje boven bezig zijn, begin ik met het uitzoeken van babykleren. We hebben inmiddels zo ontzettend veel dat nooit is gedragen en dat we waarschijnlijk een eventuele nummer drie ook niet zullen aantrekken. Dat mag allemaal naar de charity shop.
's Avonds vrees ik met grote vreze een heel-en-weer-loop-sessie om Hendrikje steeds weer terug in bed te krijgen, maar nee. Na tien minuten is het stil!
Zaterdag 25 maart - TM
Sally en Leah-Ann komen op visite. Ze nemen een grote zak met kleren van Leah-Ann mee voor Hendrikje. Allemaal hele grote kleren waar we ons meisje nog helemaal niet in kunnen voorstellen! Daarna de Mall op: Leah-Ann gaat skeeleren en wij lopen rond. Na een rondje of twee gaan we terug naar huis voor een luxe lunch met lekker brood, allerlei lekkernijen als citroenhoumous, ingemaakte artisjokken en paprika, salami en kaas. Mmmm. Met de tafel gedekt met oma haar tafelkleed en het Frisservies ziet het er feestelijk uit. We laten het ons goed smaken en doen het 's avonds nog eens dunnetjes over, want we hebben geen zin om te koken.
Zondag 26 maart - TM
Hendrikje heeft nu al een paar dagen 's middags diep geslapen. Zou het aan het bed liggen of is ze gewoon afgepeigerd van de vakantie? We duimen en hopen op het eerste. Is wel prettig als ze zo moe is en dan ook daadwerkelijk even slaapt. Ze is dan duidelijk een stuk prettiger in de omgang, om het zo maar te zeggen.
Maandag 27 maart - TM
Vandaag naar de bieb en daar enthousiast door Lorraine ontvangen. Ze vinden mij wel goed geloof ik (en gezellig)! Ik word ook volledig in vertrouwen genomen over de gang van zaken in de bieb. Er zijn wat strubbelingen met de nieuwe Dean die eind april wordt geïnstalleerd. Hij zal ik de Library residence gaan wonen, het huis dat in hetzelfde gebouw zit als de bieb en wil wel wat veranderingen. Á raison van een dikke 200.000 pond.... Niemand is het er mee eens, maar het lijkt erop dat er een hypotheek afgesloten gaat worden hiervoor. Ik kan alleen maar hopen dat er na mijn eerste half jaar werken daar er nog genoeg geld is om mij aan te laten blijven.
Vandaag leuke klus gehad: twee grote werken waren teruggekomen van de restaurator en moesten terug in de kast. Blijken ze niet in de catalogus te staan en weet niemand waar ze over gaan. Ze zijn geschreven in het Grieks. Ik wreef bij wijze van spreke in mijn handen: haHA, dat varkentje gaan wij wel eens even wassen. Met behulp van de alfabetlijst latijn/grieks/russisch weet ik van de één de titel om te zetten en van de ander een handgeschreven aantekening op het schutblad. Ik las daar al meteen 'eerste deel van' dus dat was duidelijk een aanduiding voor het boek. Dit boek heeft niet eens een titelblad, dus die aantekening was van groot belang. Met dank aan het internet (1996, Thirza zegt tegen Paul die een Internetbedrijf wil opstarten: "Maar wie gaan dat in vredesnaam gebruiken????? Ik zie het niet zo hoor." Hahahaha) vind ik titels en auteurs. Ben trots!
Ik bel vandaag op de bieb met de dame van de diocese over de huizen op Vicar's Hill. De huur is goed te doen, 4000 pond op jaarbasis, ongeveer 335 per maand. Jammergenoeg is op het moment alleen nummer 4 in de aanbieding en daar is al een gegadigde voor. Die moet bovendien eerst wachten tot er subsidie is om het huis op te knappen. Nummer 8 kan wel eens een vijf-0f-meer-jarenplan worden. Ach, ik heb ons maar op de lijst laten zetten, wie weet wonen we hier dan nog steeds en hebben we nog steeds zin om daar te wonen. Jammer, voorlopig dus geen historische locatie voor de familie Eliasberg/Mulder.
Dinsdag 28 maart - TM
Ze hebben mij echt gemist! Carol zei dat ze zo blij was dat ik weer terug was en dat ik gemist was. Als er later die dag een aantal medewerkers van de verschillende bibliotheken op vergadering komen, blijk ik over de tong te zijn gegaan en niet alleen vanwege Hendrikje en Kathrijn die welbekend zijn. Ik kan mij lijstje referenties gaan uitbreiden geloof ik. In de namiddag vraag ik op de valreep waar ik die twee grote boeken zal laten. Zegt ze dat ze niet weet wat ze er mee moet, want niemand weet wat het zijn.... HA! Nou, ik wel hoor ;-) Dat maakte geloof wel indruk. Nu willen ze mij vast niet kwijt, hihihihi. Paulus staat om tien voor vijf hijgend voor de deur om mij op te halen. Hendrikje gooit meteen haar jas uit en haar laarsjes zodra ze in het kantoor is. Gezellig! Kathrijn kraait en lacht is erg lief.
Woensdag 29 maart - TM
)
Kathrijntje is sinds Zuidlaren super aan het kruipen. Ze kon het al, maar nu gaat ze ook barrières over: drempels hoog en laag, blokkenkarren, knuffelbeestjes, boeken, overal kruipt ze als een slang overheen. Ze is gelukkig ook weer haar oude ik met veel geklets, gelach en gekraai.
Donderdag 30 maart - TM
Mijn eerste rijles in twee/drie weken. Dat ging niet zo vreselijk goed, ik vergat een heleboel dingen. Maar echt slecht ging het gelukkig niet. Ik moet er gewoon weer inkomen. Ik laat mijzelf bij de toddler group afzetten, ik los Paul af die moet werken om elf uur. Daarna een pannenkoek gehaald en boodschappen gedaan, hoef ik er vandaag niet meer uit.